Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Απομνημονεύματα









Διάβασα σήμερα στο CNN και στο BBC ότι ένας άλλος Γιωργάκης, με μεσαίο αρχικό "W", και επίθετο που θυμίζει θάμνο, Αμερικανιστί Μπους, έγραψε τα απομνημονεύματά του. Μετά από σχεδόν δύο χρόνια σιωπή, αποφάσισε να υπερασπίσει το ενεργητικό του στο οβάλ σχήματος γραφείου του Λευκού Οίκου.



Τρία είναι απ' ότι βλέπω τα κύρια σημεία:

1) Παίρνει ευθύνη για την απόφαση να βασανίσει ύποπτους με την μέθοδο του να αδειάζει σιγά-σιγά ο βασανιστής ένα κουβά νερό πάνω στο πρόσωπό του βασανιζόμενου καθώς είναι καλυμμένο με μια κουκούλα: το "στεγνό πνιγμό".

2) Εξηγεί πως οι αποφάσεις του ήταν βασισμένες στην πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ ήταν υπό επίθεση και είχε χρέος να υπερασπίσει τη χώρα.

3) Αποδέχεται όλη την ευθύνη για την αναποφασιστικότητα που οδήγησε στην καταστροφικά ανεπαρκή αρχική απάντηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στις εκκλήσεις βοηθείας από τα θύματα του τυφώνα Κατρίνα.

Είναι μάλλον γνωστή, από άλλες αναρτήσεις και σχόλια σε άλλα μπλογκ, πια είναι η γνώμη μου για τον Μπούς υιό:

Ένας μικρούλης Πινόκιο που λάθεψε τη φωνή του Γκεπέτο για τη φωνή του Θεού.
Ένα ασήμαντο ανθρωπάκι με μυαλό όχι μεγαλύτερο ενός ρεβιθιού, που είναι υπεύθυνο για δεινά πολλά σε πάμπολλους.

Πιστεύω ότι η εκλογή του το 2000 ήταν το δεύτερο κου-ντ'-ετά που έγινε στις ΗΠΑ, το πρώτο τα συμβάντα των 48 ωρών που ακολούθησαν τη δολοφονία του Κέννεντυ, και αυτό, το δεύτερο, πραγμένο όχι με τον ήχο από ερπύστριες τανκς αλλά με μια μόνο ψήφο ενός μόνο ανθρώπου που καθόταν στο ανώτατο δικαστήριο, το οποίο σταμάτησε με 5 ψήφους έναντι 4 την καταμέτρηση των αποτελεσμάτων στη Φλώριδα.

Η εκλογή του το 2004 ήταν αποτέλεσμα της λαμπρής ιδέας του σύμβουλου του Μπους, Καρλ Ρωβ, να τρομοκρατήσει την μέση Αμερική ότι αν βγουν οι Δημοκρατικοί θα σταματήσουν την θανατική ποινή στις πολιτείες που ισχύει ακόμα, και θα υποστηρίξουν ενεργά την απόφαση Ρο εναντίων Γουέηντ που είχε νομιμοποιήσει τις εκτρώσεις τη δεκαετία του '70.

Επίσης δεν βοήθησε το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αξιόλογοι υποψήφιοι των Δημοκρατικών ούτε το 2000, ούτε, περισσότερο, το 2004.

Η Αμερική και τις δύο εκλογές είχε να διαλέξει μεταξύ του ηλιθίου και του ηλιθιότερου, και διάλεξε και τις δύο φορές τον ηλιθιότερο.

Έφτασα στην Μασαχουσέτη στην αρχή της θητείας του μπαμπά του, του πατρικίου Μπους του μεγαλύτερου, που ήταν ο αντιπρόεδρος του Ρήγκαν και πρώην διευθυντής της CIA.

Είδα με τα μάτια μου και ένοιωσα με τα σωθικά μου τον απόηχο του δυναμισμού της εποχής του Ρήγκαν σε μια κοινωνία που είχε αποκτήσει ασταμάτητη και επικίνδυνη αδράνεια ανοδικής πορείας.

Έζησα το ζενιθ της ειρήνης, πλούτου και ευημερίας των χρόνων των Κλίντον, και το ναδίρ της  φτώχιας, φόβου και εξαθλίωσης των χρόνων του Πινόκιο.

Λένε ότι η οικονομία συρρικνώθηκε το 2001 μετά από την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου. Δεν είναι αλήθεια αυτό. Είχα δική μου επιχείρηση με 4-7 υπαλλήλους από το 1996. Και είχα πελάτες και φίλους με δικές τους μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι τα τηλέφωνα των τμημάτων πωλήσεων σταμάτησαν ξαφνικά να χτυπάνε, όχι στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, αλλά τον Δεκέμβριο του 2000, την επομένη μέρα αφού το ανώτατο δικαστήριο έδωσε την προεδρία στον Μπους. Για τους επιχειρηματίες, ο φόβος που ενέπνεε αυτός ο άνθρωπος ήταν καθαρός.

Τα χονδρικά έσοδα της εταιρίας μου το 2001 είχαν 48% μείωση από το 2000. Τα τέσσερα χρόνια από 1996 έως 2000, τα χονδρικά μου έσοδα ανέβαιναν σταθερά κατά περίπου 30% τα πρώτα τρία χρόνια, και 56% τον τέταρτο το 2000. Ποτέ μέχρι το 2007 που έφυγα δεν έφτασα το 1999 και 2000.

Την επίθεση στο Ιράκ την είχα ξαναδεί στον κινηματογράφο, στα τελευταία 15 λεπτά του Νονού όταν ο Μάικλ Κορλεόνε δολοφονεί όλο τον κόσμο εκδικούμενος τον μπαμπά Μάρλον, και για να προστατέψει την "οικογένειά" του.

Τώρα ο κύριος Μπους βγαίνει με τα απομνημονεύματά του και τις εξηγήσεις του.

Το μόνο που μπορώ ειλικρινά να αισθανθώ σαν απάντηση στο βιβλίο αυτό είναι: Άει στο διάολο μαλάκα.










7 σχόλια:

  1. Η τελευταία σου φράση δεν θα μπορούσε να εκφράσει καλύτερα και τα προσωπικά μου συναισθήματα για τον Θάμνο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που να μη θεωρεί το θαμνο σαν τον πιο αποτυχημένο πρόεδρο της αμερικής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αθεόφοβε, Τα τελευταία χρόνια έβγαινε κάθε χρόνο ένα ημερολόγιο που γινόταν ανάρπαστο και είχε για κάθε μέρα του χρόνου κάποια κοτσάνα που είχε λεχθεί από αυτό το ανθρωπάκι και λεγότανε "Μπουσισμοί". Η εικόνα της οθόνης του MS NBC στην αρχή της ανάρτησης είναι πραγματική, από αληθινή εκπομπή. Τι τραβάμε με τους Γιωργάκηδες Υιούς...



    ria, πως να τον βάλει κανείς στην ίδια συνομοταξία προσβάλλοντας όλους τους άλλους προέδρους έως και τους πλέον αποτυχημένους... αυτός παιδί μου δεν είχε το θεό του (κι ας νόμιζε ότι του μίλαγε κατ' ευθείαν). Επίσης είχε βγει και είχε πει ότι η Δαρβινική εξέλιξη δεν είναι αποδειγμένη και πίστευε στην δημιουργία 6 ημερών. Ο Πρόεδρος! Σε πρώτη όψη θα έλεγε κανείς πως ήταν σχιζοφρενής, αλλά δεν νομίζω. Απλά ένας επικίνδυνα ηλίθιος. Ένας Μωρός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για την ανεκδιήγητη θητεία του ηλιθιοτάτου θάμνου, καλλιεργείται τώρα μια νοσταλγία, ρεπουμπλικανικής βεβαίως φύσεως (με πρωταγωνιστή βέβαια την ΥΕΝΕΔ της Αμερικής, το Fox News). Ο Θάμνος δεν ήταν καν πρόεδρος. Πρόεδρος ήταν ο Τσέινι, και οι κολλητοί.

    Συμφωνώ με το πόστ, το παληκάρι, κατα την γνώμη μου ενώ ισοπέδωσε τα πάντα, άφησε πίσω του ενα και μόνον τεράστιο έργο που θα το βρούμε μπροστά μας και στο μέλλον. Εφερε, και ένσωμάτωσε την λεγόμενη Χριστιανική Δεξιά στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, το οποίο τώρα πασχίζει να διώξει τον Ομπάμα για να αναλάβει ο επόμενος θάμνος. Η ενοποιημένη ψηφοφορική βάση του Ρεπουμπολικανικού κόμματος ανέρχεται σταθερά σε πάνω απο 40 εκατομμύρια ψήφους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Locus μου, σωστός! Ο Γιωργάκης Ντάμπια Θάμνος, ως Πινόκιο αφήνει να εννοηθεί ότι ο Γκεπέτο ήταν ο Τσέϊνι, αν και νομίζω ότι ο Ντίκ ήταν το εκτελεστικό όργανο άλλων, πίσω απ' όλους τους. Δεν το πάω σε "σκοτεινές συνομωσίες", καθόλου σκοτεινά: όσοι χάσανε με τα χρόνια του Κλίντον (και δεν μπόρεσαν να τον εξουδετερώσουν με τον λεκέ στο μπλε φόρεμα), φρόντισαν να έχουν 8 καλά χρονάκια με τον πάπετ-μαστερ Ντικ να τραβάει τα σχοινιά του ηλίθιου Πινόκιο.

    Λες κάτι άλλο πολύ σωστό, σχετικά με την Χριστιανική Δεξιά, που είναι ενδεικτική της διεθνούς παρούσας τάσης προς τα δεξιά, και που κατά μεγάλο ποσοστό πιστεύω ότι αντιπροσωπεύει τους ψηφοφόρους που μια δεκαετία νωρίτερα είχαν πάει με τον Περό, το οποίο και κόστισε στους Ρεπουμπλικάνους το 1992.

    Τώρα που δεν υπάρχει Περό, πράγματι, οι ισχυρότεροι Ρεπουμπλικάνοι είναι μια πραγματική και καθαρή απειλή το 2012. Εκτός κι αν βρεθεί κάποιο αντίστοιχο του "Περό" βελτιωμένο και ανανεωμένο για το 2012 που να ξανακοστίσει εκατομμύρια ψήφους στον ελέφαντα εις όφελος του γαϊδάρου (ελέφαντας και γάϊδαρος -ή μουλάρι, είναι τα σύμβολα των Ρεπουμπλικάνων και των Δημοκρατικών).

    Μπορεί και να γίνει αυτό με λίγη τύχη. Μεταξύ του Τσαγιού από τη μιά και της σεξοβόμβας από την Αλάσκα από την άλλη δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται σε δύο χρόνια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ουχου. διάβαζα σήμερα στην εφημερίδα για τον γελοίο.

    Θα συμφωνήσω με χαρά με το κλείσιμο του άρθρου σου!

    Καλησπέρα
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μερσί Βάσσια μου! Ελπίζω με τέτοιο ποστ και τέτοια σχόλια να τον έχει πιάσει λόξυγγας εκέι στο Κρώφορντ του Τέξας που είναι και η γυναίκα του να τον χτυπάει στην πλάτη και να του φωνάζει "Ο Ντικ Τσέηνη! Ο Ντικ Τσέηνη!!"

    Καλό βράδυ! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημειώσεις σχετικά με τα σχόλια:

Η Αποθήκη Σκέψης δεν δέχεται "Ανώνυμα" σχόλια, γιατί μερικοί ανώνυμοι διάλεγαν να μην υπογράφουν καν με κάποιο όνομα κάτω από το σχόλιό τους. Ενώ ούτε η μπλογκική ταυτότητα ούτε ένα όνομα γραμμένο κάτω από ένα σχόλιο σημαίνουν τίποτα, η προδίδουν κανένα πραγματικό στοιχείο, η πλήρης ανωνυμία δείχνει απλά έλλειψη οποιουδήποτε σεβασμού προς τους άλλους σχολιαστές. Ζητώ συγγνώμη για αυτήν την αλλαγή από τους φίλους που υπέγραφαν τα ανώνυμα σχόλιά τους και ελπίζω να βρείτε έναν τρόπο να συνεχίσετε να σχολιάζετε όποτε θέλετε.


Για να απαντήσετε σε μεμονωμένα σχόλια, κάντε κλικ στο λινκ "Reply" κάτω από το κάθε σχόλιο. Για να συνεχιστεί η σειρά σχετικών σχολίων κάτω από ένα συγκεκριμένο σχόλιο πρέπει να πατάτε το λινκ "Reply" κάτω από το αρχικό σχόλιο της σειράς.

Για να γράφετε ανεξάρτητο σχόλιο πρέπει να χρησιμοποιείτε το κουτί σχολίων κάτω-κάτω χωρίς να πατάτε "Reply" προηγουμένως.