Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Ήρθε!








Σήμερα πρωί-πρωί πήγαμε στον Βενιζέλο (LGAV) να παραλάβουμε έναν Πρώτο Αξιωματικό, πιλότο της US Airways που πετάχτηκε από την Φιλαδέλφεια (της Πενσυλβανίας)  να μας δει για 73,5 ώρες. Τώρα κοιμάται μια ωρίτσα στο δωμάτιό του και μετά θα πάμε να πάρουμε μπριζόλες να ψήσουμε απόψε. Είπα να σφάξω τον μόσχο τον σιτευτό αλλά δεν έχουμε ζωντανά, άρα πρέπει να πάμε στον χασάπη.

Καθώς έτρωγε την τυρόπιτά του στο μπαλκόνι , καθώς άκουσε την ντουντούκα του παλιατζή, είπε με νοσταλγία ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει, όλα είναι όπως τα θυμάται... και πόσο περίεργο είναι να κοιτάς τα πάντα να είναι όμορφα όπως πάντα όταν κάθε διαμέρισμα κρύβει την δυστυχία της κρίσης --και αναρωτήθηκε πως είναι δυνατόν εμείς οι Έλληνες να μπορούμε να αυτοκαταστρεφόμαστε αλλά οπτικά να φαίνονται όλα τα ίδια.





Στο βάθος το παλιό Ελληνικό.
Από το 2004 ακόμα έτσι έχει μείνει μια που δεν τά 'χουνε βρει
ποιός θα φάει τα περισσότερα.














Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Kolohanio













Η επίσημη γνωμάτευση και συμβουλή δόθηκε:

- Μείνετε σαν να είστε κάτοικος Ελλάδας να φορολογείστε σαν κάτοικος γιατί αλλιώς θα έχετε τραβήγματα.

Μάλιστα. Να λέω ψέματα, γιατί αν πω την αλήθεια θα έχω τραβήγματα, και τα τραβήγματα θα οφείλονται στην ανικανότητα των ηλίθιων του δημοσίου που δεν ξέρουν που πάνε ούτε τα τέσσερα ούτε τα τρία. Και η συμβουλή αυτή έρχεται από το κράτος. Συγχαρητήρια!

Το γελοίο, που είναι να ξεκαρδίζεται κανείς, είναι όταν διαβάζει κανείς αναλύσεις στις εφημερίδες και στα μπλογκ της κατάστασης από συγγραφείς και αναγνώστες που παριστάνουν ότι ζουν σε κράτος. Σε κωλοχανείο ζείτε κακομοίρηδες. Το κωλοχανείο της ηλιθιότητας και της ανικανότητας.

Εν τω μεταξύ, αφού μου αναστήσανε τον πατέρα, Μεγάλο Σάββατο τον περασμένο Απρίλιο, τώρα μου αναστήσανε και την μάνα. Έχω εδώ απαιτήσεις του Ελληνικού Κωλοχανείου ταχυδρομημένες προς τρία φυσικά πρόσωπα (ένα ζωντανό και δύο νεκρούς) για τα ίδια περιουσιακά στοιχεία.

Είχα καταθέσει όλα τα χαρτιά σωστά το 2007. Το 2013 τους θυμηθήκανε.

Θα έλεγα ότι αντί για απεργίες και ταξικούς αγώνες και αγώνες κατά της Μέρκελ και του νεοφιλελευθερισμού, τρομάρα σας, θα έπρεπε να μαζευτείτε όλοι γύρω από την Βουλή και τα υπουργεία και τα γραφεία του δημοσίου και να ρίχνετε ντομάτες και λεμονόκουπες και να γελάτε δυνατά όλοι, να ξεκαρδίζεστε.

Αλλά τώρα που το σκέφτομαι ούτε αυτό είναι σωστό γιατί τα γέλια και οι ντομάτες και οι λεμονόκουπες προς ποιούς πρέπει να κατευθύνονται; προς τους ίδιους τους διαδηλωτές γιατί, εσείς επανδρώνετε τα γραφεία του δημοσίου και της κυβέρνησης. Από που έρχονται οι ηλίθιοι ανίκανοι καραγκιόζηδες; από το διάστημα; μάλλον από ανάμεσά σας ξεπετάγονται, καθώς κάνετε διατριβές ιστορικού και πολιτικού και οικονομικού και κοινωνικού περιεχομένου άκρας σοβαροφάνειας.

Κούνια που σας κούναγε...

Τελικά ο μόνος τρόπος να παραμείνω τίμιος και αληθινός είναι να αποποιηθώ την υπηκοότητα. Αμ' ούτε τούτο φαίνεται εύκολο...







Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Πιστοποιήσεις











Έκανα να μπω στη ΔΟΥ και είπα, δε σφάξανε, και ξαναβγήκα. Πήγα απέναντι στο μαγαζί στη λογίστρια που μου τα είχε κάνει και πέρσι και έχουμε επικοινωνία. Της πηγαίνει ένας γείτονας αλληλογραφία μπας κι είναι τίποτα από την εφορία. Της έδωσα να μου κάνει την δήλωση. Την έβλεπα να δουλεύει το taxis και της είπα πόσο την θαυμάζω. Εγώ δεν έχω μπορέσει ποτέ να καταλάβω πως υποτίθεται ότι πρέπει να λειτουργεί αυτό το ηλίθιο ανοσιούργημα ιστοχώρου που κάποιοι ανίκανοι πούλησαν στο κράτος. 'Ε, μου λέει η λογίστρια, συνέχεια εδώ μέσα είμαι, το έχω μάθει. Και ξαφνικά σταμάτησε με ένα βογγητό σαν να ήθελε να κλάψει. Το taxis είχε χάσει όλα όσα είχε κάνει για μένα και έπρεπε ν' αρχίσει απ' την αρχή.

Μπήκε και στην κουβέντα ο σύζυγός της, επίσης λογιστής, από το διπλανό γραφείο. Τελικά, δεν έχω καταλάβει, μου λέει, πια είναι η κατάστασή σας.

Απλή, του απαντάω. Είμαι Έλληνας υπήκοος και Αμερικανός υπήκοος, κάτοικος Ιταλίας, με περιουσιακά στοιχεία και εισόδημα στην Ελλάδα, και εισόδημα ως Αμερικανός στις ΗΠΑ από εταιρία στην οποία έχω 100% μετοχές αλλά αντί για μισθό παίρνω επιστροφές επενδύσεως. Και οδηγώ με Βρετανικό δίπλωμα στην Ευρώπη.

- Ιδιαίτερη περίπτωση είστε.
- Ιδιαιτερότατη.
- Μα αν δεν είστε στην ΔΟΥ εξωτερικού πρέπει να δηλώνετε το παγκόσμιο εισόδημα στην ΔΟΥ σας.
- Ναι, αλλά πρώτον, ζω στην Ιταλία όπου με δηλώνει στην δήλωσή της η σύζυγός μου, και δεύτερον προσπαθώ πέντε χρόνια να πάω στην ΔΟΥ εξωτερικού, μέχρι και με τον διευθυντή της ΔΟΥ κάθησα 25 λεπτά, και κανείς δεν έχει μπορέσει να με βοηθήσει να πάω στην εξωτερικού να τελειώνω.
- Δεν το πιστεύω αυτό. Εκεί ξέρουνε τι κάνουνε.
- Όπως σας τα λέω έγιναν.
- Έχουν δει πολλά τα μάτια μου σ' αυτό το γραφείο και θα μου επιτρέψετε να έχω αμφιβολίες γι' αυτά του λέτε.
- Κι εμένα έχουν δει πολλά τα μάτια μου και έχω σκαρφιστεί ένα διαβολικό κόλπο: λέω πάντα την αλήθεια για τα πάντα. Κανείς δεν περιμένει την αλήθεια, οπότε στο τέλος την παθαίνουν όσοι δεν με πίστεψαν.

Μπαίνει στην κουβέντα και η σύζυγός του.

- Πρέπει να έχετε πιστοποιητικά ότι ζείτε έξω.
- Τι πιστοποιητικά;
- Ποιστοποιητικά.
- Ναι! μετά χαράς! Τι ιστοποιητικά; τι χαρτιά, έχω εδώ πολλά, ταυτότητες, υγιειονομικά, ιστορίες, ότι θέλουνε. Τι πιστοποιητικά θέλουνε; Τι να γράφουν πάνω τα χαρτιά.
- Ε, ποιστοποιιτικά...

Ξαναμπαίνει ο σύζυγος στην κουβέντα:

- Κι εγώ μπορώ να πάω στην ΔΟΥ και να πω ότι είμαι Αμερικάνος και έχω μια εταιρεία που την λένε Κόκα Κόλα. Θα με πιστέψουνε;
- Μια στιγμή, απαντώ, και παίρνω στο κινητό την Μαργαρίτα. Αγάπη μου, αν επικοινωνήσουμε με το Βατικανό θα μπορέσει ο Πάπας Φρανσέσκο να χορηγήσει ένα πιστοποιητικό ότι μένω μαζί σου στο χωριό;
- Όχι, απαντάει η Μαργαρίτα.
- Πιστοποιητικό από τον Πάπα δεν βλέπω, λέω στους λογιστές, τι άλλο χαρτί κάνει;
- Χρειάζεστε κάποιο πιστοποιητικό, επαναλαμβάνει η λογίστρια.

Και μετά αλλάζει κουβέντα:

- Μου έφερε ο γείτονάς σας κάτι χαρτιά που βρήκε στην πόρτα της πολυκατοικίας σας από την εφορία πριν δυό βδομάδες αλλά είναι για τους γονείς σας. Δεν μου είχατε πει ότι έχουν πεθάνει;









Taxis









Κι έτσι, περιμένουμε τις εκλογές.

Οι προεκλογικώς εκφωνούμενοι λόγοι είναι απλοί:
"Η Ελλάδα δεν έπρεπε να είχε γίνει δεκτή στην ΕΕ" = "Ξαναψηφίστε με να τους πετάξω έξω!"
ή,
"Η Ελλάδα δεν έπρεπε να είχε γίνει δεκτή στην ΕΕ" = "Για το τι θα τραβήξετε με την Ελλάδα φταίει ο προκάτοχός μου που έβαλε την Ελλάδα μέσα και δεν έχω επιλογή παρά να τους δίνω μνημόνια και σεις να τα πληρώνετε."

Ανάλογα με το πως θα μεταφράσουν την εξίσωση μετά από το πρώτο συνθετικό οι Γερμανοί ψηφοφόροι, θα ψηφίσουνε την Μέρκελ για το άλφα, ή για το βήτα σκεπτικό. Αλλά, είτε με το ένα είτε με το άλλο, για την Ελλάδα δεν έχει και πολύ διαφορά. Το πεπρωμένο είναι προκαθορισμένο από εμάς τους ίδιους, μεταξύ αλεξάκη και ουρακοτάγκων --μπορεί βέβαια να παίξει το άλλο που άκουγα στο καράβι από τους οδηγούς των φορτηγών, ότι καλά τα πάει ο Σαμαράς...

Εμένα μ' αρέσει να αφουγκράζομαι την κενωνία όταν πίνει τις μπίρες της --ή όταν μοιράζεται ταξί, όπως το 1974-1984 που όλοι λέγανε ότι καλύτερα ήτανε με την δικτατορία. Πεπρωμένο της φυλής για το οποίο βέβαια πάντα φταίνε οι κακοί ξένοι που μας επιβουλεύουσι.

Πάντως δεν χρειάζεται να ανησυχούμε γιατί όπως φαίνεται κρίση δεν υπάρχει: έτσι λένε τουλάχιστον όλοι οι γνωστοί μας που επισκέφθηκαν την Ελλάδα φέτος --ότι κρίση δεν είδαν πουθενά. Και από Πάτρα μέχρι Φάληρο οι γονείς μας τώρα κοίταγαν τα μαγαζιά όλα γεμάτα, καφετέριες, ζαχαροπλαστεία και λοιπά, και λέγανε απορημένοι, μα χειρότερα φαίνονται οι δρόμοι στην Ιταλία: εδώ όλα γεμάτα ζωή και ανθρώπους είναι.

Άντε, πάω κάτω να καταθέσω την δήλωσή μου τώρα στο εξυπηρετικό και πρόθυμα ευγενικό προσωπικό της ΔΟΥ. Την Δευτέρα λέει τελειώνει η διορία και μετά θα μας κόψουνε τα πωσταλένε. Βέβαια, στην Ελλάδα, αν δεν σ' αρέσει ένας νόμος περιμένεις μια βδομάδα να αλλάξει. Αλλά θα πάω τώρα εγώ να ξεμπερδεύω. Taxis δεν τολμάω να μπω πια. Δεν έχω μπορέσει να καταλάβω πως να το κάνω να λειτουργήσει. Τι ξέρω εγώ; ένας προγραμματιστάκος κομπιούτερ και ιστοσελίδων είμαι στην χώρα με τις τσίχλες και τα χάμπουργκερ. Από taxis Ρωμαίικα τι να καταλάβω ο δόλιος (στην αρχή μάλιστα, όταν μου λέγανε για taxis εγώ απαντούσα ότι όχι ευχαριστώ, δεν χρειάζομαι ταξί γιατί έχουμε αυτοκίνητο --αργότερα έμαθα ότι το taxis ενδιαφέρεται ΚΑΙ για το αυτοκίνητό μου, και τώρα βγάζουμε Ιταλικές πινακίδες να μην τους ενοχλούμε τους ανθρώπους στην ΔΟΥ με αυτοκίνητο 19 ετών που λόγω κυβισμού αποδεικνύει τον βαθύ μου πλούτο).

















Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Περασιές








Λούκια είναι, θα περάσουν κι αυτά...




Περίμενα στο μπαρ της πρύμνης, και αργότερα ήρθαν κι άλλοι δίπλα μου. Στο τέλος βγήκε και ο μπάρμαν και πήγε πρώτα στους άλλους. "Ήμουνα πρώτος", φωνάζω. "Μισό λεπτό θα κάνω και ήσαστε ο επόμενος", λέει ο μπάρμαν. Σερβίρει τους άλλους κι έρχεται σε μένα. "Μισό λεπτό έκανα", λέει. "Ποσώς μ' ενδιαφέρει αν ήταν μισό δευτερόλεπτο" του λέω. "Ήμουνα πρώτος". Καμιά ώρα αργότερα πήγα στο μπαρ και του λέω: "Δεν είχα δικαίωμα να σας μιλήσω έτσι. Σας ζητώ συγγνώμη. Εργάζεστε σκληρά όλο το καλοκαίρι". Δυό ώρες αργότερα οι οδηγοί φορτηγών που καθόντουσαν στην πρύμνη άρχισαν να με κερνάνε ποτά και να μου σφίγγουν το χέρι γιατί ο μπάρμαν είχε διαδώσει ότι πήγα από μόνος μου και του ζήτησα συγγνώμη. Το άλλο πρωί πλησιάζοντας την Πάτρα πήγα στο μπαρ για καφέ. "Σου έκανα διαφήμιση σε όλο το καράβι" μου λέει ο μπάρμαν. "Χρειάζεται να έχεις αρχίδια για να ζητήσεις συγγνώμη. Δεν μου έχει ξανατύχει ποτέ. Χτες αφού έφυγες ήθελα να κλάψω". Και δακρύσαμε και οι δύο, πρωί-πρωί με τον καφέ. Γιατί το γράφω αυτό; Γιατί είναι φαίνεται αξιοσημείωτο γεγονός να ζητήσει Έλληνας συγγνώμη, που το μαθαίνει όλο το καράβι και τον κερνάνε ποτά και κλαίνε. Τα καθίκια σαν κι εμένα φαίνεται είναι καθημερινά, αλλά το να ζητήσει ένα καθίκι συγγνώμη είναι πράμα μοναδικό. Στην Ελλάδα.


Στα σουβλάκια του Ισθμού μου κάνανε χαρές. "Έ, ρε παιδιά," τους λέω, "είμαι 54 ετών και έτρωγα σουβλάκια εδώ 53 χρόνια. Σήμερα, μια πατάτες για τον ανιψιό μου". Κατάλαβε ο ψήστης και μου λέει: "Ο χοντρέμπορας τα δίνει έτσι. Παντσέτα είναι". Του απαντάω "Άλλο καλός ψήστης, και άλλο καλό κρέας". Γελάσαμε. "Κανένας άλλος δεν το έχει πει για το κρέας", λέει ο ψήστης. "Θες να πεις," τον ρωτάω, "ότι ενάμιση χρόνο τόσος κόσμος κανείς δεν έχει καταλάβει ότι άλλαξε το κρέας κι αντί χοιρινό σουβλάκι τρώνε σκατά; Ξερνοβολάνε και ξανάρχονται;" Συνεχίστηκαν τα γέλια. "Ναι, " μου λέει ο ψήστης, "είσαι ο μόνος, αλλά εγώ βάζω λίγο κρέας άμα βρώ, ανάμεσα στο ξύγκι". Του απαντώ με θαυμασμό: "Δηλαδή εκτός από καλός ψήστης, και διπλωμάτης!" και κοιτάμε κάτι τουρίστες που τρώγανε ξύγκι με καλαμάκι εκεί δίπλα στην ψησταριά: "Έ δεν έχουνε ξαναφάει σουβλάκι οπότε νομίζουνε ότι αυτό είναι, κι ότι θα φταίει η κοιλιά τους που θα ξερνάνε σε μισή ώρα".



Πάντως, για να πούμε κι ένα καλό, όταν φτάσαμε σπίτι και βάλαμε τα air condition έπεσε η γενική της ΔΕΗ, και έντεκα και τριάντα ή ώρα μεσάνυχτα ήρθε ο τεχνίτης σε 25 λεπτά και σήκωσε τον διακόπτη από το ρολόι. Τέτοια ταχύτητα άφησε καλή εντύπωση! Σοβαρά!

















Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Φούρνος!











Στο απέναντι σπίτι που είναι το παλιό αρχοντικό του χωριού (όχι εκείνο από προηγούμενη ανάρτηση, εκείνο είναι άλλο) και το ανακαίνισε η οικογένεια τα τελευταία δύο χρόνια, χτίσανε και φούρνο στον κήπο-μπαλκόνι στην πλαγιά. Και οι κυρίες για την τελευταία "βραδιά" του καλοκαιριού παρακαλέσανε έναν από τους καλύτερους ψήστες του χωριού να εγκαινιάσει τον φούρνο, να χτίσει την φωτιά και να ψήσει τις πίτσες-ρομανιόλα. Η Ρομανιόλα πίτσα βασικά είναι απλή ζύμη, παχιά, με λαδάκι, χοντρό αλάτι και rosemary από πάνω. Είναι τέχνη. Μετά από το δείπνο ο ψήστης έλαβε και χειροκρότημα από τους κονουασέρ της τέχνης... Όπως λέμε πίσω στην πατρίδα (την άλλη πατρίδα) "Failure is not an option!"























Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Ανεργία








Τι σημαίνουν άραγε τα νούμερα και τα ποσοστά... Έχει πράγματι η Καμπότζη 0,2% ανεργία και το Τζιμπουτί 59,5%; Τι έχει σημασία στην Ελλάδα; το 27,6% ή το εξήντα-τόσο ανάμεσα στους νέους; και είναι τα νούμερα πραγματικά και αντιπροσωπευτικά; Οι οικονομολόγοι και οι άρχοντες του σύμπαντος κοιτάνε τις στατιστικές και βγάζουν αποφάσεις. Αλλά η πραγματικότητα βρίσκεται και στο ποιός δηλώνει τι, ποιοί κάνουν από πόσες δουλειές ο καθένας, και ποιοί περιμένουν την "σωστή" εργασία για να δουλέψουν...Οι λόγοι για την ανεργία στο Μπουρούντι και στην Σουαζιλάνδη είναι σίγουρα διαφορετικοί από τους λόγους για τους οποίους η ανεργία στην Ελλάδα ανέβηκε από 6% σε27% σε λίγα μόνο χρόνια... Πάντως, την Αλβανία, την Βουλγαρία και την Τουρκία καλά τις βλέπω, και την Ελβετία καλύτερα. Στα χαρτιά τουλάχιστον.


Δείκτης Ανεργίας ανά Χώρα


ΧΩΡΑ %
1
Τζιμπουτί 59.5
2
Κογκό 50.3
3
Βοσνία και Ερζεγοβίνη 44.4
4
Αϊτή 40.6
5
Κένυα 40.0
6
Κοσσυφοπέδιο 35.1
7
Μπουρούντι 35.0
8
Μαυριτανία 31.2
9
Ρουάντα 30.0
10
Μακεδονία (FYROM) 29.9
11
Υεμένη 29.0
12
Σουαζιλάνδη 28.2
13
Ελλάδα 27.6
14
Παλαιστίνη 27.5
15
Δημοκρατία του Κονγκό 26.6
16
Ισπανία 26.3
17
Αγκόλα 26.0
18
Νότια Αφρική 25.6
19
Λεσόθο 25.3
20
Σερβία 24.1
21
Νιγηρία 23.9
22
Τσαντ 22.6
23
Ισημερινή Γουινέα 22.3
24
Γουιάνα 21.0
25
Λιβύη 19.5
26
Κροατία 18.6
27
Μποτσουάνα 17.8
28
Αιθιοπία 17.5
29
Κύπρος 17.3
30
Μοζαμβίκη 17.0
31
Πράσινο Ακρωτήριο 16.8
32
Ναμίμπια 16.7
33
Τυνησία 16.5
34
Πορτογαλία 16.4
35
Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία 16.1
36
Γκαμπόν 16.0
37
Ιράκ 16.0
38
Σουδάν 15.9
39
Ακτή Ελεφαντοστού 15.7
40
Δομινικανή Δημοκρατία 15.1
41
Αφγανιστάν 15.0
42
Γεωργία 15.0
43
Ομάν 15.0
44
Ζάμπια 15.0
45
Συρία 14.9
46
Ερυθραία 14.5
47
Σλοβακία 14.3
48
Ιαμαϊκή 14.2
49
Μπαχάμες 14.0
50
Νέα Καληδονία 14.0
51
Σάο Τομέ και Πρίνσιπε 14.0
52
Κομόρες 13.5
53
Ιρλανδία 13.5
54
Πουέρτο Ρίκο 13.4
55
Αίγυπτος 13.2
56
Πολωνία 13.2
57
Λιθουανία 13.1
58
Μαυροβούνιο 13.1
59
Σλοβενία 13.0
60
Βουλγαρία 12.9
61
Γκάνα 12.9
62
Αλβανία 12.8
63
Ιορδανία 12.6
64
ευρωζώνη 12.1
65
Ιταλία 12.1
66
Νότιο Σουδάν 12.0
67
Μαλδίβες 11.7
68
Μπαρμπάντος 11.5
69
Λετονία 11.4
70
Ιράν 11.2
71
Γαλλία 10.8
72
Τανζανία 10.7
73
Ζιμπάμπουε 10.7
74
Μάλι 10.5
75
Ουγγαρία 10.3
76
Σενεγάλη 10.2
77
Αλγερία 10.0
78
Κόστα Ρίκα 9.6
79
Τουρκία 9.3
80
Κολομβία 9.2
81
Σουηδία 9.1
82
Σουρινάμ 9.0
83
Μαρόκο 8.8
84
Βέλγιο 8.7
85
Μαυρίκιος 8.7
86
Ολλανδία 8.7
87
Ουκρανία 8.6
88
Παραγουάη 8.4
89
Εσθονία 8.1
90
Μολδαβία 8.1
91
Φινλανδία 7.8
92
Ηνωμένο Βασίλειο 7.8
93
Κιργιστάν 7.7
94
Γουινέα-Μπισάου 7.6
95
Ρουμανία 7.6
96
Βολιβία 7.5
97
Δημοκρατία της Τσεχίας 7.5
98
Φιλιππίνες 7.5
99
Νικαράγουα 7.4
100
Ηνωμένες Πολιτείες 7.4
101
Αργεντινή 7.2
102
Καναδάς 7.2
103
Φίτζι 7.0
104
Ισλανδία 7.0
105
Ισραήλ 6.9
106
Λουξεμβούργο 6.9
107
Βενεζουέλα 6.9
108
Τόγκο 6.8
109
Αυστρία 6.7
110
Ουρουγουάη 6.6
111
Νέα Ζηλανδία 6.4
112
Πακιστάν 6.3
113
Cayman Islands 6.2
114
Χιλή 6.2
115
Ελ Σαλβαδόρ 6.1
116
Μάλτα 6.1
117
Βραζιλία 6.0
118
Γκάμπια 6.0
119
Ινδονησία 5.9
120
Αρμενία 5.9
121
Λίβανος 5.8
122
Περού 5.8
123
Σαουδική Αραβία 5.8
124
Αυστραλία 5.7
125
Γερμανία 5.4
126
Ρωσία 5.4
127
Αζερμπαϊτζάν 5.2
128
Καζακστάν 5.2
129
Μεξικό 5.1
130
Τρινιντάντ και Τομπάγκο 4.9
131
Ουζμπεκιστάν 4.8
132
Εκουαδόρ 4.6
133
Μπαγκλαντές 4.5
134
Ονδούρα 4.5
135
Δανία 4.3
136
Ουγκάντα 4.2
137
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 4.2
138
Ταϊβάν 4.2
139
Κίνα 4.1
140
Μιανμάρ 4.0
141
Παναμάς 4.0
142
Ιαπωνία 3.9
143
Σρι Λάνκα 3.9
144
Μπαχρέιν 3.8
145
Καμερούν 3.8
146
Ινδία 3.8
147
Μαδαγασκάρη 3.8
148
Λιβερία 3.7
149
Κούβα 3.6
150
Ανατολικό Τιμόρ 3.6
151
Μογγολία 3.6
152
Νορβηγία 3.4
153
Σιέρα Λεόνε 3.4
154
Μπουρκίνα Φάσο 3.3
155
Χονγκ Κονγκ 3.3
156
Μαλαισία 3.3
157
Νότια Κορέα 3.2
158
Μπουτάν 3.1
159
γκινέα 3.1
160
Μαλάουι 3.0
161
Νεπάλ 3.0
162
Ελβετία 3.0
163
Γουατεμάλα 2.9
164
Κουβέιτ 2.7
165
Μπρουνέι 2.6
166
Τουρκμενιστάν 2.6
167
Λάος 2.5
168
Τατζικιστάν 2.5
169
Νίγηρας 2.3
170
Σιγκαπούρη 2.1
171
Παπούα Νέα Γουινέα 1.9
172
Βιετνάμ 1.8
173
Μακάο 1.8
174
Σεϋχέλλες 1.7
175
Μπενίν 1.0
176
Ταϊλάνδη 0.8
177
Λευκορωσία 0.5
178
Κατάρ 0.5
179
Καμπότζη 0.2