Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Machinery













America
Allen Ginsberg

America I've given you all and now I'm nothing.
America two dollars and twenty-seven cents January 17, 1956.
I can't stand my own mind.
America when will we end the human war?
Go fuck yourself with your atom bomb
I don't feel good don't bother me.
I won't write my poem till I'm in my right mind.
America when will you be angelic?
When will you take off your clothes?
When will you look at yourself through the grave?
When will you be worthy of your million Trotskyites?
America why are your libraries full of tears?
America when will you send your eggs to India?
I'm sick of your insane demands.
When can I go into the supermarket and buy what I need with my good looks?
America after all it is you and I who are perfect not the next world.
Your machinery is too much for me.
You made me want to be a saint.
There must be some other way to settle this argument.
Burroughs is in Tangiers I don't think he'll come back it's sinister.
Are you being sinister or is this some form of practical joke?
I'm trying to come to the point.
I refuse to give up my obsession.
America stop pushing I know what I'm doing.
America the plum blossoms are falling.
I haven't read the newspapers for months, everyday somebody goes on trial for
murder.
America I feel sentimental about the Wobblies. (*)
America I used to be a communist when I was a kid and I'm not sorry.
I smoke marijuana every chance I get.
I sit in my house for days on end and stare at the roses in the closet.
When I go to Chinatown I get drunk and never get laid.
My mind is made up there's going to be trouble.
You should have seen me reading Marx.
My psychoanalyst thinks I'm perfectly right.
I won't say the Lord's Prayer.
I have mystical visions and cosmic vibrations.
America I still haven't told you what you did to Uncle Max after he came over
from Russia.

I'm addressing you.
Are you going to let our emotional life be run by Time Magazine?
I'm obsessed by Time Magazine.
I read it every week.
Its cover stares at me every time I slink past the corner candystore.
I read it in the basement of the Berkeley Public Library.
It's always telling me about responsibility. Businessmen are serious. Movie
producers are serious. Everybody's serious but me.
It occurs to me that I am America.
I am talking to myself again.

Asia is rising against me.
I haven't got a chinaman's chance.
I'd better consider my national resources.
My national resources consist of two joints of marijuana millions of genitals
an unpublishable private literature that goes 1400 miles and hour and
twentyfivethousand mental institutions.
I say nothing about my prisons nor the millions of underpriviliged who live in
my flowerpots under the light of five hundred suns.
I have abolished the whorehouses of France, Tangiers is the next to go.
My ambition is to be President despite the fact that I'm a Catholic.

America how can I write a holy litany in your silly mood?
I will continue like Henry Ford my strophes are as individual as his
automobiles more so they're all different sexes
America I will sell you strophes $2500 apiece $500 down on your old strophe
America free Tom Mooney
America save the Spanish Loyalists
America Sacco & Vanzetti must not die
America I am the Scottsboro boys.
America when I was seven momma took me to Communist Cell meetings they
sold us garbanzos a handful per ticket a ticket costs a nickel and the
speeches were free everybody was angelic and sentimental about the
workers it was all so sincere you have no idea what a good thing the party
was in 1835 Scott Nearing was a grand old man a real mensch Mother
Bloor made me cry I once saw Israel Amter plain. Everybody must have
been a spy.
America you don're really want to go to war.
America it's them bad Russians.
Them Russians them Russians and them Chinamen. And them Russians.
The Russia wants to eat us alive. The Russia's power mad. She wants to take
our cars from out our garages.
Her wants to grab Chicago. Her needs a Red Reader's Digest. her wants our
auto plants in Siberia. Him big bureaucracy running our fillingstations.
That no good. Ugh. Him makes Indians learn read. Him need big black niggers.
Hah. Her make us all work sixteen hours a day. Help.
America this is quite serious.
America this is the impression I get from looking in the television set.
America is this correct?
I'd better get right down to the job.
It's true I don't want to join the Army or turn lathes in precision parts
factories, I'm nearsighted and psychopathic anyway.
America I'm putting my queer shoulder to the wheel.



(*) Wobblies: "Wobbly" A member of the Industrial Workers of the World, a chiefly US labor organization dedicated to the overthrow of capitalism, active especially in the early 1900s.










2 σχόλια:

  1. Διαβάζοντας το ποίημα αυτό (ελπίζω να μην είμαι ο μόνος) μου ήρθαν δύο πράγματα στο μυαλό:

    1. Σκηνή από την αγαπημένη μου Ελληνική Ταινία : "Οι Κυρίες της Αυλής":

    Ο (απένταρος) ζωγράφος [Ηλιόπουλος] έχει κλείσει μία 'μεγάλη δουλειά' με τον Αμερικάνο! Έναν Έλληνα ταβερνιάρη που έκανε κάποια χρόνια στην Αμερική, επέστρεψε και ήθελε οπωσδήποτε να ζωγραφίσει στον τοίχο της ταβέρνας του το Άγαλμα της Ελευθερίας. Ο διάλογος μεταξύ τους για το βλέμμα της Ελευθερίας είναι εκπληκτικός:

    Ζωγράφος: Να δούμε τώρα τι σόι Ελευθερία ζητάς! Αμερικάνικη, Ρώσικη ή Ρωμέικη; Δηλαδή με πολυβόλο με περιστέρι ή με γκλοπ; Τη θες να κοιτάζει Αριστερά ή Δεξιά; Να στην κάνω καλύτερα αλήθωρη, να κοιτάζει παντού - Σοσιαλιστική δηλαδή; Μόνο να μου πεις , χοντρή για κοκαλιάρα;

    Ταβερνιάρης: Εγώ μία Ελευθερία γουστάρω, την Αμερικάνικη , γιου νόου; δάτς όλ!

    Ζωγράφος: Ξέρω - ξέρω, να 'ναι τρύπια από μέσα και με ένα δαδί στο χέρι να βάζει φωτιά στον Κόσμο - έγινε!

    2. Αυτό:

    http://www.youtube.com/watch?v=vp420cZZ0c4

    (Πιο άλλο;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η τριλογία αναρτήσεων παρουσίασε τέσσερεις Αμερικανούς ποιητές, του 19ου και 20ου αιώνα, τρεις γνωστούς και έναν άγνωστο, με δύο ποιήματα από δύο ποιητές (Frost, Ginsberg) και ένα της Dickinson και ένα του Hasouris (Ελληνικής καταγωγής γεννημένος στις ΗΠΑ)

      Οι ποιητές καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα και ο κάθε ένας είναι ισάξια σημαντικός για αυτό που αντιπροσωπεύει. Ένα από τα σκεπτικά που παρουσιάζονται είναι η μεγάλη διαφορετικότητα και ποικιλία, αλλά και βάθος, της Αμερικανικής κοινωνίας η οποία αποτελείται από όλες τις καταγωγές του κόσμου -και υπό αυτήν την έννοια στις Κυρίες της Αυλής έγινε το λάθος να θεωρηθεί (σαρκαστικά) η Αμερική σαν ένα ακόμα κράτος και έκφραση ελευθερίας, ή όχι. Οι ΗΠΑ αποτελούν παράδειγμα την ενοποίησης κουλτούρας μεταξύ διαφορετικών. Τα στερεότυπα της Αμερικανικής ελευθερίας με πολυβόλο, της Ρώσικης (των '60) με περιστέρι και της Ελληνικής με γκλομπ είναι, ακόμα και για εκείνη την εποχή ρηχά και παραπλανητικά -αλλά οπωσδήποτε τραβάνε γέλιο.

      Το κομμάτι στο Βίντεο είναι η ορχηστρική απόδοση του τραγουδιού του Ζωρζ Μουστακί, ενός Ελληνο-Γάλλου από την Αλεξάνδρεια, του εμβατηρίου του Σάκο και Βανσέτι, δύο Ιταλο-Αμερικανών που καταδικάστηκαν για φόνο και εκτελέστηκαν στις ΗΠΑ το 1927 -τους οποίους η ιστορία έχει δεχθεί σαν θύματα πλεκτάνης βασισμένης στην αντίληψη ότι ήταν αναρχικοί.

      Αυτά που είχα στο μυαλό δημοσιεύοντας αυτές τις τρεις αναρτήσεις ήταν το πόσο διαφορετικά είναι τα πρόσωπα, η ψυχή και η διαφορετικότητα της Αμερικής μπροστά σε κάθε άλλη κοινωνία (από τις οποίες και κατάγεται).


      Καλή σου μέρα :-)

      Διαγραφή

Σημειώσεις σχετικά με τα σχόλια:

Η Αποθήκη Σκέψης δεν δέχεται "Ανώνυμα" σχόλια, γιατί μερικοί ανώνυμοι διάλεγαν να μην υπογράφουν καν με κάποιο όνομα κάτω από το σχόλιό τους. Ενώ ούτε η μπλογκική ταυτότητα ούτε ένα όνομα γραμμένο κάτω από ένα σχόλιο σημαίνουν τίποτα, η προδίδουν κανένα πραγματικό στοιχείο, η πλήρης ανωνυμία δείχνει απλά έλλειψη οποιουδήποτε σεβασμού προς τους άλλους σχολιαστές. Ζητώ συγγνώμη για αυτήν την αλλαγή από τους φίλους που υπέγραφαν τα ανώνυμα σχόλιά τους και ελπίζω να βρείτε έναν τρόπο να συνεχίσετε να σχολιάζετε όποτε θέλετε.


Για να απαντήσετε σε μεμονωμένα σχόλια, κάντε κλικ στο λινκ "Reply" κάτω από το κάθε σχόλιο. Για να συνεχιστεί η σειρά σχετικών σχολίων κάτω από ένα συγκεκριμένο σχόλιο πρέπει να πατάτε το λινκ "Reply" κάτω από το αρχικό σχόλιο της σειράς.

Για να γράφετε ανεξάρτητο σχόλιο πρέπει να χρησιμοποιείτε το κουτί σχολίων κάτω-κάτω χωρίς να πατάτε "Reply" προηγουμένως.