Αφηρημένα

Baigneuse (Λουομένη)

Πάμπλο Πικάσο, 1928.
(αξία 1,5 εκατομμύρια δολάρια)

Στην ταινία Μεσάνυχτα στο Παρίσι, 2011, του Γούντι Άλλεν

ο πίνακας αυτός παρουσιάστηκε σαν φαντασιακό μέρος της πλοκής

ως το πορτραίτο της Αντριάνας,
που ήταν ερωμένη του Πικάσο και έρωτας του ήρωα στην πλοκή της ταινίας.

Αν είχατε δει την υπέροχη αυτή ταινία

χωρίς, από απλό ενδιαφέρον και μόνο, να κάνετε μια σύντομη έρευνα,
μπορεί να είχατε πιστέψει ότι η Αντριάνα της πλοκής ήταν πραγματικό πρόσωπο,
και ότι ο Πάμπλο είχε πράγματι ζωγραφίσει κάποια ερωμένη του που λεγόταν Αντριάνα,

ενώ στην πραγματικότητα ο πίνακας είναι μέρος έργων του Πικάσο με λουόμενες γυναίκες
χωρίς καμία ταυτότητα που να έμεινε στην Ιστορία της τέχνης.

Και δεν είχε ερωμένη ονόματι Αντριάνα, ανάμεσα στις τόσες πολλές που είχε.

Έπειτα, όσον αφορά τις λεπτομέρειες των χαρακτηριστικών της γυναίκας,
ο Πικάσο τις αφήνει στην αφηρημένη έκφραση της φαντασίας μας.

Ο πίνακας θεωρείται σουρεαλισμός.

ΠΩΛ

(καθώς φθάνουν στο πορτρέτο

της Αντριάνα ζωγραφισμένο από τον Πικάσο) 

Α - να ένας εξαιρετικός Πικάσο. 

(Ο ΖΙΛ ΜΕΝΕΙ ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ)

ΠΩΛ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)

Αν δεν κάνω λάθος, ζωγράφισε αυτό το υπέροχο πορτρέτο της Γαλλίδας ερωμένης του, Μαντλίν Μπρισού, τη δεκαετία του '20. 

ΖΙΛ

Εεε - διαφωνώ μαζί σου σε αυτό. 

Αν δεν κάνω λάθος, αυτή ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια να απαθανατιστεί μια νεαρή Γαλλίδα ονόματι Αντριάνα - από το Μπορντό - αν με εξυπηρετεί η σπουδή μου της ιστορίας της τέχνης - που ήρθε στο Παρίσι για να σπουδάσει ενδυματολογία για το θέατρο. Πιστεύω ότι είχε μια σύντομη σχέση με τον Μοντιλιάνι - μετά με τον Μπρακ - εκεί την γνώρισε ο Πάμπλο - εεε, ο Πικάσο. Δεν θα το καταλάβαινες ποτέ από αυτό το πορτρέτο, αλλά είναι αρκετά διακριτικά όμορφη. 

Και δύσκολα θα έλεγα τον πίνακα εξαιρετικό.
Είναι περισσότερο μια μικροαστική, μπουρζουά δήλωση για το
πώς την βλέπει, την βλέπει ο Πάμπλο ή ο Πικάσο
 - του αποσπά την προσοχή το γεγονός ότι
η Αντριάνα ήταν ηφαίστειο στο κρεβάτι.

Το 2025 είχα γράψει 16 αναρτήσεις στις οποίες επικοινώνησα μαζί σας πραγματικότητες και ιστορικά γεγονότα και νομοθεσίες των τελευταίων 250 ετών, και ιδιαίτερα των 165 ετών από το 1860, παρουσιάζοντας όχι οποιαδήποτε γνώμη μου, αλλά τις κοινά αποδεκτές μεταξύ όλων των Αμερικανών (και της Ιστορίας) κοινωνικές και ιστορικές πραγματικότητες, βάθους λεπτομέρειας που δεν είναι δυνατόν να είναι κοινά γνωστή ή κατανοητή από εκτός Αμερικής.
Στην αρχή της τελευταίας από τις 16 αναρτήσεις, που της είχα δώσει τον τίτλο «Νοτιάς»,
https://dimitristhinks.blogspot.com/2025/11/blog-post_68.html,
έβαλα και μια λίστα με λινκ σε όλες εκείνες τις 16 αναρτήσεις.

Βεβαίως, κάθε Αμερικανός μπορεί να δημιουργεί διαφορετική γνώμη για την σημασία και την έννοια, και την απόδοση των γεγονότων, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει διαφωνία ως προς το αν τα γεγονότα συνέβησαν ή όχι.

Παραδείγματος χάριν μπορεί ένας άνθρωπος να πιστεύει  ότι ο ρατσισμός είναι σωστός, ή να πιστεύει το αντίθετο, ότι ο ρατσισμός είναι επαίσχυντο λάθος, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει διαφωνία ως προς το αν υπάρχει ρατσισμός σε μια κοινωνία και τις απορρέουσες ιδέες και νομοθεσίες. Το ίδιο για κάθε κοινωνικό και πολιτικό θέμα, δηλαδή το αν είναι σωστό ή λάθος να ακολουθεί κανείς τον καπιταλισμό, ή τον Χριστιανισμό, ή οτιδήποτε. Ακόμα και αν αυτό που, παραδείγματος χάριν, ακολουθείται ως «Χριστιανισμός», είναι πράγματι Χριστιανισμός ή όχι.

Πιο αναλυτικά, μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές γνώμες, αποδώσεις της σημασίας και του νοήματος ενός γεγονότος, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει, δεν μπορεί να επιτραπεί να γίνει πιστευτή γνώμη που να λέει ότι ένα γεγονός δεν συνέβη. Ή να γίνει πιστευτή γνώμη που να λέει ότι συνέβη ένα γεγονός που στην πραγματικότητα δεν συνέβη. Σε περιπτώσεις τέτοιων ισχυρισμών από κάποιον, χαμογελάς και ρωτάς αν θέλει λίγο φραπέ ακόμα.

Αυτό που είναι αξιοπερίεργο είναι όταν ακούει κανείς γνώμες περί της Αμερικανικής κοινωνικής και πολιτικής  πραγματικότητας από μη-Αμερικανούς που ζουν έξω από την Αμερική καθώς χαριτωμένα πιστεύουν ειλικρινά ότι έχουν την παραμικρή ιδέα του τι λένε. Αλλά θα επιστρέψω σε αυτό λίγο παρακάτω.

Από το 2008, όταν 8 χρόνια Ρεπουμπλικάνου Μπους κατέληξαν σε δύο πολέμους βασισμένους σε λεχθέντα τα οποία σήμερα είναι Ιστορικά γνωστά σαν ψέματα, Αφγανιστάν και ιδιαίτερα Ιράκ, και το παγκόσμιο κραχ τραπεζών και αξίας ακινήτων περιουσιών, και μετά εξελέγη ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των Ενωμένων κρατών, ο Μπαράκ Ομπάμα, η καθημερινή πραγματικότητα της Αμερικής άλλαξε δραστικά και πρωτόγνωρα σε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ του Δημοκρατικού κόμματος και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος το οποίο σφετερίστηκε ο Ντόναλντ Τραμπ σαν προσωποπαγές κόμμα (όπως στην Ελλάδα έκανε ο Τσίπρας με το ΣΥΡΙΖΑ για τους δικούς του σκοπούς), όπου η θεμελιώδης κινητήρια δύναμη, στην Αμερική, είναι ο ρατσισμός. Ένας κοινωνιοπαθής δημαγωγός δεν ενδιαφέρεται αν πουλάει στους αριστερούς ή στους δεξιούς, εφ' όσον πουλάει.

Οι Δημοκρατικοί, σε αυτή την πρωτόγνωρη πραγματικότητα της Αμερικής είναι ακόμα πλειοψηφία, αλλά το πως κατά το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα μετριούνται οι ψήφοι για πιο δίκαιη κατανομή δύναμης του καθενός από τα πενήντα κράτη, έχει ήδη φέρει το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, από το 2000, σε θέση που μπορεί να βγάζει πρόεδρο που βασίζει την πολιτική του σε ψεύδη όπως ο δεύτερος Μπους και όπως ο Τραμπ.

Ένας καλός μου φίλος, Ιδρυτής και Διευθυντής μιας εταιρείας από την οποία νοικιάζει μηχανές και εργαλεία όλο το Χόλυγουντ όταν κάνουν γυρίσματα στην Μασαχουσέτη, που ήταν ο πρώτος πελάτης της εταιρίας μου το 1995 και ακόμα χρησιμοποιεί η εταιρία του τα ψηφιακά προγράμματα διαχείρισης που είχα γράψει από τότε, μου έγραψε σε email φέτος:

«Αυτές είναι πράγματι σκοτεινές εποχές εδώ στην U.S. of A. Μερικές φορές νιώθεις πραγματικά απελπιστικά, αλλά αυτός είναι ο στόχος αυτής της κυβέρνησης, το ξέρω. Και αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο άστοχοι και ανίκανοι, που το μέλλον αυτής της χώρας φαίνεται αφάνταστα τραγικό. Μια γρήγορη σημείωση για να πω ότι σε σκέφτομαι, ελπίζω όλα να είναι καλά εκεί πάνω στα βουνά! Πρέπει να είναι ωραίο να υπάρχει κάποια απόσταση ανάμεσα σε εσένα και σε όλη αυτή την τρέλα. Ζηλεύω, ζηλεύω τόσο πολύ. Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για τον τρόπο που ολόκληρος ο κόσμος επηρεάζεται από αυτόν τον τρελό, δεν έχω λόγια για ό,τι έχει συμβεί στη χώρα μας. Είμαι εντελώς μπερδεμένος και έκπληκτος που εκατομμύρια συμπατριώτες μου εξακολουθούν να νιώθουν ότι κάνει σπουδαία δουλειά. Και ότι κάνει το έργο του Θεού.»

Πιο πρόσφατα, ο αδελφικός φίλος του Κώστα, πιλότος αερογραμμών και εκείνος, μου έγραψε:

«Ακούς/βλέπεις περιστασιακά ιστορίες για ψηφοφόρους που ψήφισαν Τραμπ τρεις φορές που τώρα ‘ξυπνούν’, αλλά είναι πραγματικά δύσκολο να καταλάβεις την συνολική εικόνα. Έχω έναν φίλο που ψήφισε Τραμπ τρεις φορές και τώρα φαίνεται να τον έχει εκνευρίσει ο Τραμπ, αλλά δεν νομίζω ότι θα ψήφιζε Δημοκρατικούς αν του δινόταν η επιλογή. Οι γονείς μου εξακολουθούν να είναι υπό την επήρεια του Fox News. Είναι ειλικρινά αηδιαστικό αν το ανοίξεις. Το πιο ενδιαφέρον είναι η εμφάνιση influencers του MAGA που μάχονται μεταξύ τους. Σίγουρα φαίνεται να σχηματίζεται μια διχόνοια στη βάση, αλλά νιώθω ότι όταν βρεθούν αντιμέτωποι με μια επιλογή, θα αρνηθούν να ψηφίσουν έναν Δημοκρατικό. Ο Τραμπ θα είναι το ‘λιγότερο από τα δύο κακά’ για εκείνους και επειδή οι Δημοκρατικοί είναι ουσιαστικά ο διάβολος γι' αυτούς, θα ψηφίσουν Ρεπουμπλικάνους. Οι ενδιάμεσες εκλογές τον Νοέμβριο θα είναι μια καταστροφή, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα. Όταν οι Ρεπουμπλικάνοι κερδίζουν λέγεται ότι είναι στημένο μέσω εκφοβισμού και καταστολής των ψηφοφόρων και αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν, θα λεχθεί ότι είναι στημένο επειδή ‘έκλεψαν’.»

Τελικά, αυτό είναι ο πυρήνας του μυστηρίου: Το πως πραγματικά και ειλικρινά οι Τραμπάκιες έχουν χάψει ότι «οι Δημοκρατικοί είναι ουσιαστικά ο διάβολος γι' αυτούς». Ιστορικά είναι το πως μεγάλο μέρος μιας κοινωνίας πείθεται για κάτι χωρίς ουσιαστική, κριτική σκέψη. Το πως Γερμανοί Εβραϊκής καταγωγής ψήφισαν για τον Χίτλερ. Το πως οι Εβραϊκής καταγωγής σκεπτόμενοι άνθρωποι δεν άρχισαν να καταλαβαίνουν παρά μετά το 1938 ότι έπρεπε να δραπετεύσουν από την Γερμανία για να σώσουν την ζωή τους από τους υπάνθρωπους με τις στολές και τις γυαλιστερές μπότες (ή, ότι άνθρωποι πιστεύουν ότι ένα έθνος σαν την Γερμανία του εικοστού αιώνα μπορεί να αλλάξει ψυχή μέσα σε λίγες δεκαετίες, ή ότι δεν καταλαβαίνουν πως ακόμα και κομουνιστές Ιταλοί μπορούν να είναι φασίστες, σήμερα! Το να φέρουν σήμερα την αξία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είναι Ιταλική εθνική ταυτότητα, όπως η Ελληνική ταυτότητα είναι ότι οι νεο-Έλληνες είναι οι Αρχαίοι Έλληνες, το οποίο είναι και η Ελληνική έκδοση του φασισμού.)

Αν κάποιος αποκαλέσει τον Ομπάμα «απατεώνα», και τον ρωτήσεις τι απάτη έκανε ο Ομπάμα, που, πότε και πως, δεν θα καταδεχτεί να σου απαντήσει γιατί δεν γνωρίζει αληθινό συγκεκριμένο γεγονός. Και θα προτιμήσει να σου εξηγήσει ότι η μέθοδος κατανόησης των γεγονότων από μέρους του είναι κάτι σαν αφηρημένη τέχνη. Πικάσο, χωρίς να χρειάζεται αληθινά στοιχεία και αληθινά γεγονότα. Το πορτραίτο της ανύπαρκτης Αντριάνας, κατά Γούντι Άλλεν.

Μόνο που ο Γούντι δημιουργεί τέχνη ενώ οι Τραμπάκιες καταλύουν την μόρφωση.

Μόνο ένας Τραμπάκιας λέει ότι ο Ομπάμα είναι απατεώνας, και μόνο ένας Τραμπάκιας χρησιμοποιεί την Τράμπια μεθοδολογία του να αποδίδει στους Δημοκρατικούς συγκεκριμένες πράξεις που στην πραγματικότητα τις έχουνε κάνει οι ίδιοι οι Ρεπουμπλικάνοι. 

Ο κόσμος χάβει τα ανιστόρητα ψέματα από άγνοια και οι Τραμπάκηδες τα μεταδίδουν με χαιρεκακία καθώς προτρύνουν να σκέφτεται ο κόσμος αφηρημένα χωρίς να απαιτεί αποδείξεις (επειδή ξέρουν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις για τις αρλούμπες που πουλάνε). Όπως είπε και η κυβέρνηση Τραμπ στις 22 Ιανουαρίου 2017 δια στόματος Κελλυάν Κόνγουαιη: The president is offering Alternative Facts (Ο πρόεδρος προσφέρει Εναλλακτικά Γεγονότα). Η Κελλυάν υπερασπιζόταν τον γραμματέα Τύπου του Λευκού Οίκου, Σον Σπάισερ, ο οποίος είχε επικριθεί για την παροχή ψευδών πληροφοριών σχετικά με το μέγεθος του πλήθους στην ορκωμοσία του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ την προηγούμενη ημέρα.

Μόνο ένας Τραμπάκιας φέρνει τον εαυτό του σε τέτοιο ψυχικό αδιέξοδο που τα λόγια του στάζουν μίσος αντί μόρφωση όσα πτυχία και να έχει ...μια κατάσταση κοινωνιολογικά και ψυχαναλυτικά αξιοπρόσεκτη, ακόμα και ψυχιατρικά αξιοπρόσεκτη, αλλά όχι καινούργια.

Το μυστήριο του τι έγινε στην Γερμανία την δεκαετία των 1930 και τι γίνεται στη Αμερική από το 2000 και το 2008 και το 2015, βαθαίνει ακόμα περισσότερο, όταν ο κακομοίρης που τα χάβει αυτά... πιστεύει ακράδαντα ότι τα ξέρει όλα, επειδή σκέφτεται αφηρημένα... Ενας Πάμπλο Πικάσο της πολιτικής! 😊

Αυτό είναι το επίτευγμα του Ντόναλντ Τραμπ:

Χρησιμοποίησε τα αποθημένα του κόσμου
για να δώσει άδεια στην κριτική σκέψη να μετατραπεί σε ...αφηρημένη,

ώστε να οργανώσει το μίσος σαν ιστορικά αποδεκτό,

όπως οργάνωσε ο Μουσολίνι τον φασισμό,

όπως οργάνωσε ο Χίτλερ τον Ναζισμό,
όπου και ο φασισμός και ο Ναζισμός προϋπήρχαν
χωρίς την οργάνωση, ή τις ονομασίες.

Κατά την γνώμη μου,

Εκείνοι που χρειάζονται συμπόνια, σήμερα,
είναι οι άνθρωποι που άφησαν τον εαυτό τους
να καταντήσει Τραμπάκιας.

Σε βάθος χρόνου, η αλήθεια αναδύεται, αλλά το ψέμα εξαφανίζεται.

(Δεν υπάρχει πρόβλημα να είναι κανείς Ρεπουμπλικάνος, αλλά,

άλλο Ρεπουμπλικάνος και άλλο Τραμπάκιας)

Ο Τραμπ δημοσίευσε την παραπάνω εικόνα ΑΙ πριν λίγες μέρες.

Όταν ακόμα και οι δικοί του απαίτησαν να την κατεβάσει αμέσως, την κατέβασε,
αλλά είπε πως νόμιζε ότι δεν τον έδειχνε σαν Χριστό αλλά σαν Γιατρό του Ερυθρού Σταυρού.

(Αυτό το μετέφρασα για σας από το παρακάτω Ιταλικό Meme, που κυκλοφορεί)

~~~

Παλίρροια

 

Σκεφτείτε την παλίρροια, στην παραλία, στην αμμουδιά, εκεί που στον ορίζοντα ο ουρανός και ο ωκεανός είναι ένα. Το νερό είναι γεμάτο, βαθύ, και στην άμπωτη ρηχό. Το ταξίδι μας πρέπει να αρχίσει την κατάλληλη στιγμή, τώρα που η θάλασσα είναι γεμάτη, αλλιώς δεν θα ξεφύγουμε από τα ρηχά και απ' την αποτυχία. Τώρα που πλέουμε σε θάλασσα βαθιά, τώρα πρέπει να ξεκινήσουμε, αμέσως, όσο η βάρκα μας θα μπορεί ακόμα να πιάσει το ρεύμα για το ταξίδι, για τον προορισμό. Αν το σκεφτούμε πολύ, θα χάσουμε την στιγμή, θα είναι άχρηστο ότι κάναμε ήδη, ότι ονειρευτήκαμε. Η αναποφασιστικότητα οδηγεί στην ήτα, όπου τα πάντα χάνονται.    

Μπορούμε αυτό να το πούμε και πιο λιτά, πιο ποιητικά:  

Υπάρχει μια παλίρροια στις υποθέσεις των ανθρώπων

Η οποία, όταν την εκμεταλλευτούνε στην πλημμύρα, οδηγεί στην καλή τύχη.

Παραλείποντάς την, όλο το ταξίδι της ζωής τους

Είναι προορισμένο για ρηχά νερά και δυστυχίες.

Σε μια τόσο γεμάτη θάλασσα πλέουμε τώρα,

Και πρέπει να πάρουμε το ρεύμα τώρα που μας εξυπηρετεί, 

Αλλιώς θα χάσουμε όλα για τα οποία παλέψαμε.

Και στην αρχική γλώσσα στην οποία γράφτηκε:

There is a tide in the affairs of men

Which, taken at the flood, leads on to fortune;

Omitted, all the voyage of their life

Is bound in shallows and in miseries.

On such a full sea are we now afloat,

And we must take the current when it serves,

Or lose our ventures.

Αυτά τα λέει ο Βρούτος στον Κάσιο, στους Φιλίππους, στην Μακεδονία απέναντι από την Σαμοθράκη, στις 23 Οκτωβρίου του 42 Προ Κοινής Εποχής. Ο Βρούτος προσπαθούσε να πείσει τον Κάσιο ότι τώρα είναι η σωστή στιγμή να επιτεθούν στις δυνάμεις του Μάρκου Αντώνιου και του Οκτάβιου που στέκονταν εναντίων του στρατού του Βρούτου και του Κάσιου για να εκδικηθούν την δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα από τους συνωμότες, συμπεριλαμβανομένων του Βρούτου και του Κάσιου, στην Σύγκλητο της Ρώμης δυόμισι χρόνια πριν, στις 15 Μαρτίου του 44 ΠΚΕ.

Το πεδίο της μάχης στους Φιλίππους, σήμερα

Ήταν το επιχείρημα του Βρούτου να μην χάσουν την στιγμή, να μην αφήσουν την αναποφασιστικότητα να τους καθυστερήσει.

Και η συζήτηση αυτή έφτασε σε εμάς δια χειρός Γουίλιαμ Σαίξπηρ στην τραγωδία του, Ιούλιος Καίσαρ, γραμμένη το 1599 KE.

Η φράση είναι μια μεταφορά που συγκρίνει τις ευκαιρίες της ζωής με ένα παλιρροϊκό ποτάμι. Πρέπει κανείς να δράσει όταν η παλίρροια είναι υψηλή («στην πλημμύρα») για να πετύχει ή να αντιμετωπίσει την αποτυχία. Ο Βρούτος υποστηρίζει ότι πρέπει να επιτεθούν στους εχθρούς τους αμέσως ενώ η δική τους στρατιωτική δύναμη βρίσκεται στο αποκορύφωμά της, αντί να περιμένουν και να χάσουν το πλεονέκτημά τους.

Δεν αναφέρεται ότι ο Βρούτος, ή ο Ιούλιος Καίσαρας, είχαν πει αυτές τις φράσεις. Είναι λογοτεχνικά τεχνάσματα που επινοήθηκαν από την ιδιοφυΐα του Σαίξπηρ για την τραγωδία που έγραψε.

Ο Βρούτος, υιοθετημένος γιός του Ιουλίου Καίσαρα, έπεισε τον Κάσιο να επιτεθούν.
Tο επιχείρημά του, όπως το συνέθεσε ο Σαίξπηρ, ήταν πειστικό.

Αλλά, λίγη ώρα αργότερα, ο Βρούτος και ο Κάσιος ήταν νεκροί. Και στους Φιλίππους στις 23 Οκτωβρίου του 42 Προ Κοινής Εποχής, και στην σκηνή του θεάτρου Σφαίρα στο Λονδίνο του 1599.

Ο Μάρκος Αντώνιος και ο Οκτάβιος επέστρεψαν δίκαιοι νικητές στην Ρώμη από τις επαρχίες όπου κυνήγησαν τους δολοφόνους.

Ο Μάρκος Αντώνιος, 12 χρόνια αργότερα, 1 Αυγούστου 30 ΠΚΕ, θα πέθαινε δίπλα στην Κλεοπάτρα, την τελευταία Φαραώ της Αιγύπτου, της δυναστείας των Πτολεμαίων, και σύντομα θα δολοφονούνταν και ο γιός της Κλεοπάτρας και του Ιούλιου Καίσαρα, ο Καισαρίων. Τα δύο παιδιά του Μάρκου Αντώνιου και της Κλεοπάτρας, τα δίδυμα Αλέξανδρος Ήλιος και Κλεοπάτρα Σελήνη Β΄, ο Οκτάβιος τα έδωσε στην αδελφή του την Οκτάβια να τα μεγαλώσει στην Ρώμη. Το τρίτο παιδί της Κλεοπάτρας και του Μάρκου Αντώνιου, ο Πτολεμαίος Φιλάδελφος, είχε τύχη άγνωστη στην Ιστορία, αν και κατά πάσα πιθανότητα θανατώθηκε ή πέθανε όταν ήταν ακόμα μικρό, ίσως το 29 ΠΚΕ. 

Ο Οκτάβιος, επίσης υιοθετημένος γιός του Ιουλίου Καίσαρα, θα άλλαζε το όνομά του σε Αύγουστος Καίσαρ για πολιτικούς σκοπούς εκλογιμότητας, όπου Αύγουστος στα Λατινικά σημαίνει Σεβάσμιος/Μεγαλοπρεπής/Ιερός/Καθαγιασμένος, και θα εκλεγόταν ο πρώτος αυτοκράτορας της Ρώμης στις 16 Ιανουαρίου του 27 ΠΚΕ. 

~~~

Οι συνωμότες δολοφόνησαν τον Ιούλιο Καίσαρα μέσα στην Σύγκλητο της Ρώμης στις 15 Μαρτίου του 44 ΠΚΕ για να διαφυλάξουν την Ρεπούμπλικα, την Αντιπροσωπευόμενη Δημοκρατία, από την δικτατορία του Ιουλίου Καίσαρα.

Όμως…

Η Ρώμη δεν θα επέστρεφε ποτέ στην Αντιπροσωπευόμενη Δημοκρατία, την Republica Romana της Συγκλήτου. 

Οι μήνες Ιούλιος και Αύγουστος ονομάστηκαν για τον Ιουλιο Καίσαρα, κατακτητή της Γαλατίας και εκλεγμένο Δικτάτορα της Ρώμης, και τον Αύγουστο Καίσαρα, τον πρώτο αυτοκράτορα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έπεσε οριστικά, 4 Σεπτεμβρίου, 476 ΚΕ, στον βάρβαρο Φλάβιο Οδόακρο.
Η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έπεσε οριστικά, 29 Μαΐου, 1453 ΚΕ, στον οθωμανό Μεχμέτ Β'.

Από την πρώτη συνεδρίαση της Συγκλήτου στην Ρώμη το 509 ΠΚΕ μέχρι την τελική πτώση το 1453, η Ρωμαϊκή Αντιπροσωπευόμενη Δημοκρατία και μετά Αυτοκρατορία όρισε τις παλίρροιες του Δυτικού Πολιτισμού επί 1.962 χρόνια, από την εφτάλοφη Ρώμη και από την Νέα Ρώμη, την Πόλη του Κωνσταντίνου στον Βόσπορο. Οι Λατίνοι πολίτες της Ρώμης ονόμαζαν τους εαυτούς τους Romani (Ρομάνι) από το 509 ΠΚΕ, και οι Ελληνόφωνες, από το 268 ΠΚΕ, Ρωμιοί.

Παρεμπιπτόντως, το όνομα Κωνσταντίνος δεν είναι Ελληνικό όπως νομίζουν οι Έλληνες σήμερα. Είναι Ρωμαϊκό, Λατινικό, Constantinus, και προέρχεται από το Constans, που στα Λατινικά σημαίνει «σταθερός» ή «πιστός».

Ο ιδρυτής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Imperator Caesar Flavius Constantinus Pius Felix Invictus Augustus, σην Ελληνική γλώσσα γνωστός ως Κωνσταντίνος ο Μέγας,  ή Άγιος Κωνσταντίνος λόγω του ότι επέτρεψε την Χριστιανική Θρησκεία στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και εκκάλεσε το Συμβούλιο της Νίκαιας στην Βηθυνία εγκαθιδρύοντας το Χριστιανικό Σύμβολο της Πίστεως, ήταν γιός του Κωνστάντιου Χλωρού και είχε γεννηθεί 22 Φεβρουαρίου 272 ΚΕ στην πόλη Νις της σημερινής Σερβίας.

O  Imperator Caesar Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus Augustus, στα Ελληνικά Ιουστινιανός, ήταν ο τελευταίος αυτοκράτωρας (527-565 ΚΕ) της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που μιλούσε Λατινικά, με κυβέρνηση που λειτουργουσε στα Λατινικά. Οι αυτοκράτωρες και οι κυβερνήσεις μετά τον Ιουστινιανό μιλούσαν Ελληνικά εκείνης της εποχής.

Ο Ιουστινιανός ανέθεσε στους αρχιτέκτωνες Ισίδωρο και Ανθέμιο την κατασκευή του Ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας, σύμβολο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τα εγκαίνειά του το 537 KE και κτίσμα με τον μεγαλύτερο και πλατύτερο τρούλο στον κόσμο επί μια χιλιετηρίδα.

H Αγία Σοφία ήταν:

• Ναός της μιας Χριστιανικής εκκλησίας, 517 χρόνια, 537-1054,
• Ναός της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, 150 χρόνια, 1054-1204,
• Ναός της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, 57 χρόνια, 1204-1261,
• Ναός της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, 192 χρόνια, 1261-1453,
• Ισλαμικό Τζαμί, 482 χρόνια, 1453-1935,
• Μουσείο Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας, 85 χρόνια, 1935-2020,
• Ισλαμικό Τζαμί, 2020-σήμερα

Ο τελευταίος αυτοκράτορας, ή βασιλιάς, της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, από τον Μυστρά της Πελοποννήσου, σκοτώθηκε κατά την τελευταία μάχη της πτώσης της Πόλης του Κωνσταντίνου, 29 Μαΐου, 1453. Εθεάθη, κατά ιστορικές αναφορές μαρτύρων για τελευταία φορά, καθώς έβγαλε τα αυτοκρατορικά σύμβολα από τον ρουχισμό του και με σηκωμένο σπαθί κάλπασε μέσα σε μια ομάδα Οθομανών στρατιωτών, όπου και υποθέτει η Ιστορία ότι πέθανε μαχόμενος. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ, γεγονός που γέννησε τον μύθο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά.

Θεόφιλος Χατζημιχαήλ (Έλληνας, 1867-1934)

Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος στα τείχη της Κωνσταντινούπολης, 29 Μαΐου 1453

υπογεγραμμένο στα ελληνικά, με ημερομηνία 1929 και χαραγμένο στο πάνω μέρος

φυσικές χρωστικές σε χαρτόνι τοποθετημένο σε καμβά

67 x 97 εκ.

Εκατόν τέσσερα χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, ο Γερμανός Ιστορικός Ιερώνυμος Γουλφ, το 1557, αποκάλεσε, για πρώτη φορά στην Ιστορία, την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία «Βυζαντινή», επειδή ο Κωνσταντίνος είχε χτίσει την Πόλη του πάνω σε μια παλιά αποικία της Αθηναϊκής επιρροής πόλης των Μεγάρων, ονομασμένη Βυζάντιο για τον μυθικό ιδρυτή της αποικίας, τον Βύζα. Τα επόμενα 300 χρόνια από το 1557 ως τα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα, η ονομασία «Βυζάντιο» δεν χρησιμοποιήθηκε από Ιστορικούς μετά τον Γουλφ.

Η ονομασία Βυζάντιο, και Βυζαντινή Αυτοκρατορία, όμως, άρχισε να χρησιμοποιείται κατά κόρον το τέλος του δεκάτου ογδόου με αρχή του δέκατου ένατου αιώνα όταν η Δύση σκεφτόταν να απελευθερώσει τα νότια Βαλκάνια για να διώξει τους Οθωμανούς από την Ευρώπη, υποκοινώντας και υποστηρίζοντας τους ντόπιους σε επανάσταση. Για τους Δυτικούς, ρομαντικούς Ευρωπαίους η ονομασία «Βυζάντιο» έφερνε στο ότι θα απελευθέρωναν τους αρχαίους Έλληνες, τους οποίους είχαν ανακαλύψει κατά την Αναγέννηση, αντί τους «αιρετικούς» των Βαλκανίων και της Ίστανμπούλ. Πολιτικά, ήταν πολύ περισσότερο δεκτό να υποστηρίξουν οι Παπικοί και οι Προτεστάντες Ευρωπαίοι το «Βυζάντιο» παρά την «Ανατολική, Ορθόδοξη, Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία».

Και από τότε, οι ίδιοι οι νεοέλληνες αποκαλούν την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία «Βυζαντινή». Οι Έλληνες τώρα λένε ότι πάντα λεγόταν Βυζαντινή η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αξίωση απλά αναληθής και ανιστόρητη, την οποία ακόμα και ο Ελληνικός ακαδημαϊκός κόσμος δηλώνει ως αναληθή, επιβεβαιώνοντας ότι η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δεν λεγόταν Βυζαντινή μέχρι πολύ μετά από την πτώση της. Νεοέλληνες δεν κοντοστέκονται να ρωτήσουν ποιοι είναι οι «Ρωμιοί» --το πολύ-πολύ να πούνε ότι Ρωμιοί ήταν οι Έλληνες πρόσφυγες από την Τουρκία. Εγώ μικρός στην Αθήνα μεγάλωσα διδασκόμενος ότι «Ρωμιός» είναι η υπέρτατη έννοια του Έλληνα. Αλλά τότε είχαμε δικτατορία, Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών! Έπρεπε να φτάσω δεκαεξίμισι χρονών στην χώρα του Σαίξπηρ πριν αναρωτηθώ, στάσου μια στιγμούλα ρε φίλε, Ρωμιός σημαίνει Ρωμαίος.

Όταν πήγαινα σχολείο, μας διδάσκανε ότι ο Αθανάσιος Διάκος είχε πει: Εγώ Ρωμιός γεννήθηκα, Ρωμιός θε ν' αποθάνω, αλλά τώρα που κοντεύω τα 70, διαβάζω παντού ότι ο Διάκος είπε: Εγώ Έλληνας γεννήθηκα, Έλληνας και θα πεθάνω.

Η παλίρροια και η άμπωτις των υποθέσεων των ανθρώπων, νωχελικά σκεπάζει την αμμουδιά, πότε στα ρηχά, πότε στα βαθιά… Οι προσπάθειες, τα όνειρα, η Ιστορία, προχωρούν καθώς η άμπωτις και η παλίρροια αμείλικτα ορίζουν τι ρεύμα θα προσφέρουν για τους σκοπούς και τα όνειρα εκείνων που θέλουν να πλεύσουν στον ωκεανό τους.

Στο παρακάτω βίντεο,

Ένας Βρετανός Σαιξπηρικός ηθοποιός, ο σερ Πάτρικ Στούαρτ,

ο οποίος χρίστηκε ιππότης από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β' το 2010 για τις υπηρεσίες του στο θέατρο,
και τιμήθηκε με δύο βραβεία Laurence Olivier (1979, 2009) και ένα βραβείο Grammy (1996).

Εδώ, στον ρόλο του ναυάρχου εν’ αποστρατεία Ζαν-Λουκ Πικάρ του Στόλου των Άστρων,
στην τελευταία σκηνή της σειράς Πικάρ, 2023,

απαγγέλει στο πάλαι ποτέ πλήρωμα του, από το αστρόπλοιο Έντερπράιζ,

σαν πρόποση,
σ' ένα μπαρ του Λος Άντζελες το έτος 2401,

τα λόγια που ο Σαίξπηρ έβαλε στο στόμα του Βρούτου,

στην Τραγωδία Ιούλιος Καίσαρ:

Κατά την προσωπική μου εμπειρία από την μάθηση και κατανόηση των ανθρωπίνων υποθέσεων, και την απορρέουσα διαμόρφωση γνώμης μου, η πολιτιστική αξία του έργου του Σαίξπηρ, στο απόγειο της Αγγλικής γλώσσας της εποχής της βασίλισσας Ελισάβετ Ι, προσφέρει μια ξεχωριστή διάσταση μελέτης της ανθρώπινης κατάστασης δια μέσου σπουδής του χαρακτήρα ιστορικών προσώπων, όπως και προσώπων και καταστάσεων που εφευρέθηκαν από αφηγητές, στην υπηρεσία της τέχνης του Λόγου.

~~~

Οπισθοδρόμηση

Buzz Aldrin φωτογραφημένος από τον Neil Armstrong

στην επιφάνεια της Σελήνης στην Θάλασσα της Ηρεμίας, 20 Ιουλίου 1969, Apollo 11,

με φωτογραφική μηχανή Hasselblad 500EL, φακό Zeiss 80 mm
και φιλμ Ektachrome MS SO-368 (ASA 64), 70 mm.

Η Χρυσή Εποχή της Φωτογραφίας βασίλεψε από τα τέλη της δεκαετίας των 1950, ως τα τέλη του Εικοστού αιώνα. Σαράντα χρόνια. Για τον υπολογισμό της Χρυσής Εποχής, παίρνουμε υπ'όψιν και την εισαγωγή στην αγορά της φωτοφραφικής μηχανής Hasselblad 500 και του φιλμ εγχρώμων διαφανειών Kodak Ektachrome, η ανώτερη φωτογραφική μηχανή και το σωστότερο φιλμ που υπήρξαν ποτέ.

Τότε έμειναν στην Ιστορία πραγματικοί φωτογράφοι. Άλλοι ήταν καλλιτέχνες και άλλοι επαγγελματίες.

Ούτε εκείνη η τέχνη ούτε εκείνη η τεχνική υπάρχουν πια. Ούτε εκείνα τα εργαλεία. Δεν καλυτέρεψαν. Έχασαν ποιότητα και αξία, και οι φωτογράφοι και τα εργαλεία και τα υλικά και οι τεχνικές.

Συγκρινόμενοι με τους Φωτογράφους που ωρίμασαν μέχρι το τέλος του εικοστού αιώνα, οι σημερινοί «φωτογράφοι» ούτε καν μπορούν να διεκδικήσουν αυτόν τον τίτλο, σε Ιστορική συνέχεια τουλάχιστον, απλά και μόνο λόγω συγκεκριμένων γνώσεων τεχνικής αν μη τι άλλο. Τα σημερινά εργαλεία έχουν χάσει, δεν έχουν προσθέσει, ποιότητα και λεπτομέρεια έκφρασης.

Από την δική μου καριέρα, πιο κοντά στην καρδιά μου ήταν οι φωτογραφήσεις που έκανα γενικής πρόβας για θεατρικά έργα του Εθνικού Θεάτρου και της Λυρικής Σκηνής στην Αθήνα, με Hasselblad, και φωτογραφήσεις γενικής πρόβας στον Βασιλικό Θίασο Σαίξπηρ στο Λονδίνο.

Δίδαξα φωτογραφία σε μια γνωστή σχολή της Βοστόνης στο Κράτος της Μασαχουσέτης στην Αμερική επί δέκα έξι χρόνια, από το 1990 ως το 2006. Τριάντα δύο ως σαράντα οχτώ χρονών. Κατά το 1998 οι μαθητές μου με ρωτούσαν πλέον πως θα βελτιώσει την φωτογραφία η ψηφιακή τεχνολογία. Τους απαντούσα ότι η ψηφιακή τεχνολογία θα φέρει μια καινούργια τεχνοκρατία, και διαφορετική τεχνική και καινούργιο επάγγελμα, που θα είναι συγγενικά της τότε υπάρχουσας φωτογραφίας αλλά θα είναι συνάμα κάτι το καινούργιο και διαφορετικό. Όχι συνεχής εξέλιξη. Τους έλεγα ότι η φωτογραφία όπως την γνωρίζουμε θα σβήσει και θα υπάρξει κάτι το διαφορετικό και καινούργιο αλλά όχι απαραίτητα «καλύτερο» ή «ανώτερο». 

Πράγματι, σήμερα οι σκοποί και μέθοδοι επικοινωνίας είναι πολύ διαφορετικοί από τους παλαιότερους.

Εκπλήρωσα το όνειρό μου να γίνω επαγγελματίας φωτογράφος, και μεθοδικός ερευνητής, επαγγελματίας επικοινωνίας, και αυτή η εκπλήρωση υπάρχει μόνο στην μνήμη. Ανήκα στην τελευταία γενιά φωτογράφων που γνώριζαν κεφάλαια και λεπτομέρειες τεχνικής και αρχών οι οποίες δεν υπάρχουν πια, οπως, παραδείγματος χάριν, ο ρόλος της εστιακής απόστασης του φακού σε συνδυασμό με το εμβαδόν του καρέ του φιλμ (μεγέθους του φιλμ) και το πως αυτό χρησιμοποιείται στο τελικό οπτικό αποτέλεσμα της σύνθεσης της φωτογραφίας όσον αφορά όχι μόνο το βάθος αλλά και την σχέση αντικειμένων μεταξύ τους μέσα στην σύνθεση.

Για περεταίρω εξήγηση ένας φακός εστιακής απόστασης παραδείγματος χάριν 50 χιλιοστών είναι νορμάλ για φιλμ 35 χιλιοστών και ευρυγώνιος για φιλμ 70 χιλιοστών, αλλά οι σχέσεις μεταξύ διαφορετικού βάθους αντικειμένων στην σύνθεση παραμένει η ίδια. Σημάντικότατο για την σύνθεση.

(Αυτό που έγραψα εδώ από πάνω, αν το πει κανείς σε νέας ηλικίας φωτογράφο σήμερα θα νομίζει ότι μιλάω Κινέζικα --εκτός αν είναι Έλληνας οπότε θα πει ότι βεβαίως και ξέρει περί τίνος ομιλώ αλλά δεν έχει χρόνο να το εξηγήσει γιατί είναι πολύ πολύπλοκο.)

~~~

Στην Χρυσή Εποχή της Φωτογραφίας, η κορυφή των εργαλείων και υλικών ήταν η φωτογραφική μηχανή Hasselblad, 500, 500C και 500CM, με φακούς Zeiss, για φιλμ μεγέθους 70 χιλιοστών με καρέ 6 x 6 εκατοστά, και τα φιλμ, έγχρωμης διαφάνειας (όχι αρνητικό) Kodak Ektachrome Professional εμφάνισης σε χημικά E-6. Επίσης οι φωτογραφικές μηχανές Nikon F2 και Nikon Ftb, με φακούς Nikkor, για φιλμ μεγέθους 35 χιλιοστών με καρέ 24 x 36 χιλιοστά.

Την Hasselblad 500EL με Zeiss και Ektachrome είχαν μαζί τους τα πηρώματα των αποστολών Apollo στην Σελήνη, 1968-1972.

Είχα δική μου Hasselblad 500CM με τρεις φακούς Zeiss από το 1981, και την πούλησα το 2003 όταν ήξερα ότι η Εποχή της φωτογραφίας όπως την γνωρίζαμε είχε δύσει. Την είχα αγοράσει μεταχειρισμένη και 22 χρόνια αργότερα την πούλησα για περισσότερα χρήματα από όσα την είχα αγοράσει. Για φιλμ 35 χιλιοστών από το 1978 ως το 2008 είχα Canon αντί για Nikon, λόγω κόστους. 

Οι πρώτες ψηφιακές μηχανές που ήταν αρκετά καλές για να χρησιμοποιηθούν επαγγελματικά βγήκαν γύρω στο 2007 και η καλή που αγόρασα εγώ για πρώτη ψηφιακή ήταν η Nikon D300 με φακούς Nikkor.

Ψηφιακές αντίστοιχες του μεγέθους φιλμ 70 χιλιοστών με καρέ 6 x 6 εκατοστά δεν βγήκαν ποτέ. Ακόμα και η Hasselblad έβγαλε ψηφιακή με καρέ 4 x 6 εκατοστά χάνοντας 2 x 6 εκατοστά από το καρέ.

Η πιο προχωρημένη ψηφιακή με πρίσμα και καθρέπτη που βγήκε ήταν η Nikon D5, Μάρτιο 2016, και αργότερα η D6.

Από τον Οκτώβριο του 2013 ξεκίνησαν να βγαίνουν δεύτερης γενιάς ψηφιακές επαγγελματικές χωρίς πρίσμα και καθρέπτη αλλά κατευθείαν με αισθητήρα, και λέγονται mirrorless. Η καλύτερη και ανώτερη mirrorless ψηφιακή φωτογραφική μηχανή στον κόσμο σήμερα είναι η Nikon Z9, της σειράς "Z". Την αγόρασα τον Δεκέμβριο του 2022 με οχτώ καινούργιους φακούς Nikkor σειράς mirrorless "Z". Μού πήρε κάπου έξι μήνες να προσαρμόσω τις γνώσεις μου 44 ετών απασχόλησης και μάθησης στην χρήση της καινούργιας Z9.

Το επαγγελματικό φιλμ διαφάνειας Ektachrome έδινε σταθερά υπέροχη ανάλυση και χρώματα, φωτεινότητα και κοντράστ. Αλλά, κάτι που δεν το συνειδητοποιούν πολλοί σήμερα είναι ότι ο ψηφιακός αισθητήρας που αντικατέστησε το φιλμ δε μπορεί από μόνος του να αποδίδει τελικό αποτέλεσμα φωτεινότητας, κοντράστ και αναλογίας χρωμάτων όπως απέδιδε το φιλμ. Είναι απόλυτα απαραίτητο φωτογράφος που ξέρει τι βλέπουν τα μάτια του να τελειώσει την κάθε ψηφιακή φωτογραφία στο πρόγραμμα Adobe Photoshop, χρησιμοποίώντας τα μάτια του και τις γνώσεις του. Και την αντίληψή του.

Γι' αυτό οι φωτογραφίες από την αποστολή Artemis δεν πλησιάζουν καν την ποιότητα των φωτογραφιών της εποχής Apollo. Επειδή από την NASA τις δημοσιεύουν χωρίς να τις τελειώσουν σωστά στο Photoshop (βλ. προηγούμενη ανάρτηση). 

Οι αστροναύτες του προγράμματος Artemis είχαν μαζί τους μια Nikon D5 και μια Nikon Z9. Την Z9 την πήραν για να κάνουν τεστ στον τεχνολογικά καινούργιο mirrοrless αισθητήρα στο διάστημα όπου το κοντράστ μεταξύ σκοταδιού και φωτός του ήλιου είναι πολύ μεγάλο. Και, επειδή δεν υπάρχει πλέον σήμερα η φωτογραφική γνώση των ...γέρων, γι' αυτό η διαφορά μεταξύ φωτογραφιών Apollo και Artemis κάνουν τις φωτογραφίες από Artemis να φαίνονται σε εκπαιδευμένο μάτι σαν σκοτεινή σούπα.

Οι φωτογραφικές μηχανές στην αποστολή Artemis:

Nikon D5
(σώμα μόνο, χωρίς φακό)

Nikon Z9
(σώμα μόνο, χωρίς φακό)

Οι φακοί Nikkor που είχαν μαζί τους οι Αστροναύτες του προγράμματος Artemis συμπεριελάμβαναν:
AF-S Nikkor 14–24mm f/2.8G ED, έναν 30 ετών φακό AF Nikkor 35mm f/2D,
και έναν 80–400mm φακό.

Επίσης διάφορους mirrorless φακούς για την Z9.

~~~

Στις 29 Ιουνίου του 2007 βγήκε στην αγορά το πρώτο iPhone (Apple) ακολουθούμενο από τα πρώτα Smartphone (Android), πολιτισμικό γεγονός που σήμανε τον θάνατο την φωτογραφίας σαν τεχνική και τέχνη, αλλά και γενικότερα την απαρχή “dumbing down” (αποβλάκωσης/απομώρανσης) των καθημερινών ανθρώπων, η δύναμη διανόησης των οποίων κατά τα τελευταία 20 χρόνια εξευτελίζεται/εξαϋλώνεται όλο και περισσότερο.

Σήμερα, το 2026, η φωτογράφηση, βιντεοσκόπηση, δημιουργία περιεχομένου και δημοσίευση αυτών έχει διοχετευθεί σε αριθμούς υπερ-πολλαπλάσιους του εικοστού αιώνα, χωρίς πραγματικό κόστος ή αξιολόγηση. Ένα καινούργιο επάγγελμα έχει αναδειχθεί στον πολιτισμό μας: το επάγγελμα του Influencer (του «Επηρεάζοντος την κοινή γνώμη»). 

Το να επηρεάζει κανείς την κοινή γνώμη, με εκατομμύρια «ακολούθους» προϋποθέτει:

• μηδέν κόστος, 
• μηδέν γνώσεις, 
• μηδέν μόρφωση, 
• μηδέν υπευθυνότητα και 
• μηδενικό έλεγχο. 

Το μόνο που χρειάζεται ένας ή μια influencer, είναι μια γνώμη και την ικανότητα/τεχνική του πως να εξαπατήσει τους γύρω του «πουλώντας» την γνώμη.

Το όνειρο 57% των νέων ηλικίας «Gen Z» (γενιά «Ω», γεννημένοι 1997-2012), ως προς το τι να γίνουν όταν μεγαλώσουν, είναι να γίνουν «Influencer».

Φυσικά, η αποσύνθεση του πολιτισμού, ενδυναμώνει την προχειρότητα σκέψης και πράξεων σε οποιαδήποτε ηλικία, γέρων συμπεριλαμβανομένων, αλλά ιδιαίτερα νέων ανθρώπων, την προσωπική απομόνωση, και τα επακόλουθα: τον ρατσισμό, τον εθνικισμό, τον εγωισμό, την ισχυρογνωμοσύνη και την αλαζονεία.

Βέβαια, όπως συνέβη πάντα ανά τους αιώνες, κάποια στιγμή, κάποιοι νέοι, θα ανακαλύψουν ότι μπορούν να σκέπτονται, και το εκκρεμές της εξέλιξης του πολιτισμού θα επιστρέψει στις αξίες που χάσαμε, αν προλάβει πριν αυτή τη φορά αυτοκαταστραφούμε.

~~~

Αλλά,
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ!

Θυμάστε ότι στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε πως η NASA δημοσίευσε φωτογραφία της Γης με τον Νότιο Πόλο επάνω, εκεί που θα περίμενε κανείς να βρει τον Βόρειο Πόλο; Και θυμάστε ότι δεν μου άρεσε η έκθεση και την διόρθωσα όπως έπρεπε στο Adobe Photoshop v2026;

Ε, ΕΧΕΙ ΚΙ' ΑΛΛΟ!

Κατέβασα πολλές φωτογραφίες από την πτήση Artemis II, από τα πρώτυπα αρχεία της NASA με τις ψηφιακές πληροφορίες. Και βρήκα αυτή την φωτογραφία που δεν την έχουν δημοσιεύσει. Αριθμητικά και χρονικά είναι η επόμενη (193) από την προηγούμενη, την οποία, εκείνη, την δημοσίευσαν (192).

Η σκοτεινή πλευρά της Γης, την νύχτα, βλέπουμε και τα φώτα των πόλεων την νύχτα.
Βρήκα τα φώτα της Μαδρίτης κάτω αριστερά και το Ρίο ντι Τζανέιρο πάνω-μέση-δεξιά
και ο ήλιος ετοιμάζεται να ανατείλει από χαμηλά-δεξιά.

Είναι η ΙΔΙΑ φωτογραφία με την άλλη, εκείνη την οποία δημοσιεύσανε,

που είδαμε στην  προηγούμενη ανάρτηση :

Και τώρα ανακαλύπτουμε ότι η παραπάνω φωτογραφία που δημοσιεύσανε δεν είναι ημέρα!
Είναι η ίδια νύχτα όπως η πιο πάνω, αλλά αυτή είναι εκτεθειμένη με αυτόματο πρόγραμμα της Nikon D5,
με ευαισθησία ISO (ASA) 51200 (κανονικά, ημέρα, φωτογραφίζουμε με ISO 64 έως 200, όχι 51200).
Είναι η ΝΥΧΤΑ, ΥΠΕΡΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΗ να φαίνεται σαν μέρα.

ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ,
και το χάβουμε;
Υπερεκτεθειμένη νύχτα να φαίνεται σαν μέρα και δημοσιευμένη ανάποδα με τον Νότο επάνω.
Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ.
(Και, δεν είναι φωτογραφία ΑΙ. Είναι απλά παραπλανητική.)

Κι' άλλη πόδειξη, τα σύννεφα είναι ακριβώς στην ίδια θέση με την παραπάνω που είναι νύχτα,
Και το ίδιο φωτεινό αστέρι κάτω δεξιά αλλά ακόμα φωτεινότερο.

Δεν υπάρχει ελπίδα.

Πνιγόμαστε στο ψέμα και την ηλιθιότητα.
Και την ανικανότητα.
Ακόμα κι' απ' την NASA όπως την έγδυσε ο Τραμπ.

Με τις υγειές μας!

Αν θέλετε να δείτε πολλες φωτογραφίες από την αποστολή, πηγαινετε στα παρακάτω.
Ξέρω παιδιά του δημοτικού που παίρνουνε καλύτερες φωτογραφίες.

https://www.nasa.gov/gallery/artemis-ii-launch/

https://www.nasa.gov/gallery/journey-to-the-moon/

https://www.nasa.gov/gallery/lunar-flyby/

https://www.nasa.gov/gallery/return-to-earth/

~~~

Υπευθυνότητα

 

Artemis II, photo: astronaut Reid Wiseman/NASA, via Associated Press, 3 Απριλίου 2026
Ολοι μπορούν να κάνουν μαλακία. Ακόμη και η NASA.
Μην πιστεύετε ότι σας σερβίρουν χωρίς να το ελέγξετε.

Image

Γεια-Χαρά!

Έχω μια παρατήρηση.

Επάνω, η διάσημη φωτογραφία της Γης από το Artemis II όπως δημοσιεύτηκε από τη NASA.

Μπορείτε να δείτε την ατμόσφαιρα της Γης, ακόμη και το Βόρειο Σέλας (Aurora Borealis) πάνω δεξιά και κάτω αριστερά (πράσινο).

Αλλά... ΠΟΙΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ κοιτάμε, ρε παιδιά;;;

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, πρέπει να θυμηθούμε ότι οι διάσημες οργανώσεις, τα λοφία και οι περικεφαλαίες δεν εξαιρούνται απο την πιθανότητα να είναι ανίκανοι. Επίσης, ότι δεν υπάρχει «Πάνω» ή «Κάτω» στο διάστημα (όπου κανείς δεν μπορεί να μας ακούσει να ουρλιάζουμε πνιγμένοι στην φρίκη της βλακείας).

ΕΠΑΝΩ-δεξιά στη φωτογραφία είναι ο ΝΟΤΙΟΣ Πόλος.
(Εκεί που ο άνθρωπος ενστικτοδώς περιμένει να βρει τον Βόρειο Πολο)

Κάτω αριστερά μπορείτε σχεδόν να δείτε το Γιβραλτάρ, την Ισπανία και την Πορτογαλία στην καμπυλότητα, και την Αφρική και τη Σαχάρα, πάνω από την Ιβηρία.

Μα γιατί;! Πώς έγινε;

Βλέπετε, στις αποστολές Apollo, τότε με ΦΙΛΜ, ήταν εύκολο να καταλάβουν οι υπάλληλοι της NASA που στο φιλμ είναι το «πάνω» προς το οποίο ο αστροναύτης κρατούσε την φωτογραφική μηχανή, κοιτώντας τους αριθμούς στο φιλμ. Αλλά οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές σήμερα εισάγουν ψηφιακά την κατεύθυνση του πως κρατιέται η φωτογραφική μηχανή, αισθανόμενη το «κάτω» από τη βαρύτητα που ανιχνεύεται από την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή και το GPS της. 

Στην Artemis την στιγμή της φωτογραφίας δεν υπήρχε βαρύτητα, γεγονός που δεν το σκέφτηκαν τα ηλίθια που άφησαν στην NASA ο Τραμπ και ο Μασκ πριν απολύσουνε τους επιστήμονες, επομένως η φωτογραφία ταυτοποιήθηκε αυτόματα λανθασμένα και δεν έπρεπε να βασιστεί ο υπάλληλος της NASA σε αυτές τις ψηφιακές σημάνσεις.

Ρε, ξουράφια, όταν γυρνάτε το κινητό σας και αλλάζει η οθόνη καθέτως ή οριζοντίως, τι την κάνει μανάρια μου να αλλάζει; Η βαρύτητα! Ναι καλέ! Η Βαρύτητα. Σταθείτε κάτω από μια μηλιά με ώριμα μήλα και περιμένετε. Θα δείτε τι εννοώ. Πείτε μου τώρα, στο διάστημα έχει βαρύτητα; Αμ το ξέρω ότι σας βάζω δύσκολα, αλλά είμαι κακός, πως να το κάνουμε.

Πριν δημοσιεύσουν την φωτογραφία οι υπάλληλοι, έπρεπε να ρωτήσουν:  «τι κοιτάζω;»

Η NASA δημοσίευσε τη φωτογραφία «ανάποδα» χωρίς να κάνει την απλή ερώτηση που έθεσα εγώ μολις είδα την δημοσιευμένη φωτογραφία: «τι κοιτάζω;»

«Αληθεύει;»

Η ερώτηση «Αληθεύει;» γίνεται όλο και πιο σπάνια και φυσικά δεν την κάνει κανείς για κάτι που δημοσίευσε ένας οργανισμός όπως η NASA.

Είναι κάτι σαν να γράφει κάποιος μια μαλακία και να μην τον ρωτάμε αν μπορεί να αποδείξει την αλήθεια εκείνων που λέει.

Και όμως φίλοι μου... την Εποχή του Τραμπ η άγνοια είναι πανδημία.

Ο Τραμπ αρέσει! τον γουστάρουνε! επειδή δίνει την άδεια στους αμόρφωτους και τους ξερόλες, τους ρατσιστές και τους Ναζί να υπερηφανεύονται για την αμορφωσιά τους και την ξερολίασή τους, και τον ρατσισμό τους, και την προχειρότητά τους, και να το διατυμπανίζουν.

Οι ανθρώπινες συναπτικές λειτουργίες εξασθενούν στον εγκέφαλο, και έτσι εξασθενούν την κοινωνία. Ο πολιτισμός μας πεθαίνει, όλο και πιο γρήγορα. Ο κόσμος είναι πλέον ηλίθιος στην πλειοψηφία του (με την αρχαία Ελληνική ετυμολογία της λέξης), υπαλλήλων της NASA συμπεριλαμβανομένων που δεν παρατηρούν καν το τι δημοσιεύουν.

Το αν κάτι αληθεύει δεν ενδιαφέρει πλέον. Οι άνθρωποι ολο και λιγότερη εμπιστοσύνη και ενδιαφέρον δίνουν στο αν κάτι αληθεύει, όλο και λιγότερο ενδιαφέρονται για την έννοια, την ιδέα της αλήθειας. Δεν υπάρχει πλέον περιέργεια και πρωτοβουλία. Χάβει ο κόσμος ότι νά 'ναι.

Ορίστε, εδώ παρακάτω, πώς θα έπρεπε η NASA να είχε δημοσιεύσει αυτή τη φωτογραφία για τους ανθρώπους, οι οποίοι βασίζονται στον Βορρά και τον Νότο στην ενστικτώδη αυτοτοποθέτησή τους, για να την κατανοήσουν. Απλά την αναποδογύρισα:

Τώρα, στην φωτογραφία της NASA όπως την αναποδογύρισα, το ένστικτό σας, σας επιτρέπει να «δείτε» τη Νότια Αμερική στα αριστερά κάτω από νεφοκάλυψη και να διακρίνετε εύκολα την Αφρική και την Ισπανία, και το Γιβραλτάρ πάνω δεξιά.

(τα "φώτα" στη μέση του Ατλαντικου είναι αντανάκλαση από κάτι μέσα στην καμπίνα της καοσούλας Orion τα οποία ο αστροναύτης που πήρε την φωτογραφία δεν σκέφτηκε να τα καλύψει, οπως έκαναν την εποχή του Apollo με δυσκολότερες φωτογραφικές μηχανές, όταν είχαν ακόμα σκεπτόμενη φαιά ουσία.)

Αυτή είναι η φημισμένη φωτογραφία που πήραν από το Apollo 8, το 1968, καθ΄οδό προς την Σελήνη:

Αφρική, Αραβία, Μαδαγασκάρη, Νότιος Πόλος.
Ούτε αντανακλάσεις, ούτε χρειάζεται να βάλετε την καρέκλα σας στο ταβάνι για να την κοιτάξετε.

Και τώρα που μιλάμε για τις φωτογραφίες της Γης του Δεκεμβρίου 1968 και του Απριλίου 2026,
ας τις δούμε δίπλα-δίπλα:

Μα, τι;! Η Γη σημερα είναι λιγότερο φωτεινή και η ατμόσφαιρα βρώμικη;!
Τόσο καυσαέριο βάλαμε σε 58 χρόνια;!
Όχι αγαπητοί μου...
Τα παιδαρέλια που άφησαν ο Τραμπ και ο Μασκ να εργάζονται ακόμα στην NASA,
δεν έχουν ιδέα τι τους γίνεται.

Επιτρέψτε μου να κάνω κάτι στο Adobe Photoshop v2026...
κάτι που είναι απαραίτητο για ψηφιακές φωτογραφίες και το κάνουν όλοι οι επαγγελματίες φωτογράφοι,
αν είναι επαγγελματίες.

Ορίστε!

Πολύ καλύτερα!

Οπα... ξέχασα...
πρέπει να αναποδογυρίσουμε την φωτογραφία να είναι σε σωστό προσανατολισμό,
και να εξαφανίσουμε την αντανάκλαση στον Ατλαντικό από τα φώτα της καμπίνας Orion...

Τώρα είναι τέλεια!

...θα έπρεπε να εργάζομαι στο Communications Department της NASA.
Αν και κατά τα σημερινά φαινόμενα αυτό θα ήταν υποβιβασμός...
Αυτές τις μέρες είναι πολύ καλύτερο να εργάζεται κανείς εθελοντικά με Ευρωπαίους επιστήμονες,
για την ανθρωπότητα στο διάστημα.

Σύνταξη πήρα, χρόνο έχω.
Τώρα πια οι Νέοι έχουν, και πρέπει να έχουν τον λόγο, κι' εμείς στην σύνταξη.
Όμως...
Όπου και όποτε βλέπω ή διαβάζω μαλακία είναι χαρά μου να την εκθέτω.
Είτε από την NASA είτε από κάποιον μοναχικό ανιστόρητο ρατσιστή.
Είναι μια υπευθυνότητα κι' αυτό.

Αλλά μην το πείτε σε κανέναν 😊 Θα είναι το μικρό μας μυστικό  ❤
νιάου!

Με αγάπη,

δ.

ΥΓ1. Πριν το δημοσιεύσω αυτό για σας, έλεγξα με πολύ καλή μου φίλη στην European Space Agency κλπ., ως προς το αν δημοσιευμένες φωτογραφίες από το διάστημα πρέπει να ακολουθούν το ένστικτο προσανατολισμού των ανθρώπων που πρόκειται να τις δούν.
(Είχε πειράματα πάνω στο Cassini, είναι ειδήμων σχετικά με την σελήνη του Κρόνου Titan, ήξερε τον Carl Sagan και ξέρει τον Neil deGrasse Tyson.)

Αυτή ήταν η απάντησή της:
Don’t get me started with these "new", "original" and once in a lifetime images which are nothing compared to the Chinese ones of the far side ...Also they got it wrong as you say, but they don’t know anything anymore, they fired all their scientists. I’ll get back to you soon with information about updates of our PP wikipedia.

ΥΓ2. Επισης, έστειλα αυτό το email:

Dear Dr. deGrasse Tyson,

The photo of the Earth taken from Artemis II, published by NASA April 3, 2026, shows the South Pole at top-right and we can see Gibraltar, Spain and Portugal at the curvature, lower left, with Africa and the Sahara above Spain. 

Although there is no “up or down” in space, humans have the instinct of orienting themselves with “North” at their perceived “top”.

Did NASA deliberately publish the photo “upside-down”, or did no one ask the question “what am I looking at?” before publishing, or, perhaps nobody realized that the digital camera was not experiencing any gravity, was at the wrong side of satellites, and consequently identified the digital image orientation in error?

I once had the beautiful opportunity to personally thank Dr. Sagan for Cosmos, and I would like to take this opportunity, sir, to thank you for Cosmos 2 and 3 and for everything you do, for who you are.

Ποιός ξέρει αν θα λάβω απάντηση... Θα εκπλαγώ, βέβαια, αλλά πολύ ευχάριστα.

~~~