Παράδοξο;

 

Enrico Fermi:
Μα που είναι όλοι;!

Ο Ενρίκο Φέρμι, Νόμπελ Φυσικής 1938, ήταν Ιταλός και πολιτογραφημένος Αμερικανός φυσικός, γνωστός ως ο δημιουργός του πρώτου τεχνητού πυρηνικού αντιδραστήρα στον κόσμο, του Chicago Pile-1, και μέλος του Σχεδίου Μανχάταν. Έχει χαρακτηριστεί ως ο «αρχιτέκτονας της πυρηνικής εποχής» και ο «αρχιτέκτονας της ατομικής βόμβας», εργαζόμενος με άλλους φυσικούς στην Ομάδα του Ρόμπερτ Οπενχάιμερ στο Λος Άλαμος του Νέου Μεξικού. 

Κατά την διάρκεια μιας συζήτησης το 1950 με συναδέλφους στου οποίους συμπεριλαμβανόταν και ο φυσικός Εμίλ Κονοπίνσκι ο οποίος και διαιώνισε την συζήτηση αυτή στην κοινή γνώση, ο Ενρίκο Φέρμι έκανε μια ερώτηση μεταξύ σοβαρού και αστείου. 

Ο Φέρμι ρώτησε: «Μα που είναι όλοι;»
“But where is everybody?”

Εννοούσε, αφού λογικά πρέπει το σύμπαν να είναι γεμάτο ζωή, με αρκετούς τεχνολογικούς πολιτισμούς,

που είναι όλοι τους; Πως δεν μας έχουν επισκεφθεί και ούτε καν έχουμε ανιχνεύσει την ύπαρξή τους;

Και αυτή η ερώτηση έμεινε στην ιστορία της Επιστήμης ως «Το Παράδοξο του Φέρμι»
"The Fermi paradox”

Το παράδοξο του Φέρμι είναι η ασυμφωνία μεταξύ της έλλειψης απόδειξης για την ύπαρξη προηγμένης εξωγήινης ζωής και της προφανώς υψηλής πιθανότητας ύπαρξής της. 

Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον το οποίο ο νους ενός απλού ανθρώπου αδυνατεί να το «χωρέσει». 

Το παράδοξο δεν ρωτά αν υπάρχουν ή όχι είδη ζωής και προηγμένοι πολιτισμοί έξω από την Γη. Αυτό η επιστήμη το παίρνει σαν δεδομένο πλην αδύνατο να βεβαιωθεί. Μάλιστα, πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι στην ύπαρξη και εξέλιξη του Σύμπαντος η εξέλιξη αυτή τείνει πάντα προς την ζωή δια της οποίας το Σύμπαν αποκτά αυτοσυνειδητοποίηση της ύπαρξης του (ομάδες δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων ατόμων τα οποία μαζί συνεργαζόμενα καθώς χτίζουν μια μονάδα ενός είδου ζωής, έναν άνθρωπο φερ' ειπείν, συλλογικά σκεπτόμενα, εξετάζουν την προέλευση και την εξέλιξη αυτών των ίδιων των ατόμων). 

(Δηλαδή, όταν εμείς που αποτελούμαστε από άτομα σπουδάζουμε στην φυσική το τι είναι άτομα, σε μια πολύ πραγματική επιφάνεια είμαστε άτομα που αναλύουν την φυση του ίδιου του εαυτού τους)

Η ζωή που εξελίσεται σε μικρόβια, αμοιβάδες κλπ., θεωρείται, λογικά, πολύ διαδεδομένη, τα ζώα θεωρούνται σπανιότερα και οι τεχνολογικοί πολιτισμοί σπάνιοι --όμως ένας πολιτιμός δεν είναι απαραίτητο να είναι τεχνολογικός για να είναι προηγμένος.

Το παράδοξο του Φέρμι εξηγεί ότι λόγω των ασύλληπτα, για τον άνθρωπο, τρομακτικά μεγάλων αποστάσεων στον χώρο αλλά και στον χρόνο του σύμπαντος, σε συνδυασμό με την ύπαρξη και κινητικότητα ειδών ζωής όπως εμείς, είναι πρακτικά αδύνατο για είδη ζωής σε διαφορετικά αστρικά συστήματα να αντιληφθούν την ύπαρξη άλλων σε άλλα αστρικά συστήματα, πόσο μάλλον να τους συναντήσουν. 

Ένα απλό παράδειγμα: Το κοντινότερό μας άστρο, Πρόξιμα Κένταυρος, απέχει από εμάς 4,2 έτη φωτός. Τα σημερινά διαστημόπλοιά μας, που μπορούν να αναπτύξουν ταχύτητα 28.000 χιλιόμετρα την ώρα (7,8 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο) χρειάζονται πάνω από 40.000 χρόνια για να φτάσουν στο Πρόξιμα Κένταυρος. Ο Γαλαξίας μας, ένας από δισεκατομμύρια γαλαξίες στο σύμπαν, έχει διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός. Τα διαστημόπλοιά μας, για να ταξιδέψουν ένα 20% μόνο της διαμέτρου του γαλαξία μας χρειάζονται διακόσια εκατομμύρια χρόνια. Περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια για να ταξιδέψουν από την μια άκρη του γαλαξία μας στην άλλη. 

Ο Φέρμι, και η φυσική, προτείνει ότι η επαφή μεταξύ πολιτισμών, ακόμα και η γνώση ύπαρξής τους, είναι αδύνατη. Δεν πρόκειται ποτέ να τους συναντήσουμε, και μάλλον δεν πρόκειται να γνωρίσουμε ποτέ αν υπάρχουν καν.

Αξίζει να το δείτε αυτό:

https://www.youtube.com/watch?v=6ohoqQqXes0

(Διάρκεια: 17 λεπτά)

«Η πραγματικότητα μας αναγκάζει να αντιμετωπίσουμε μια αλήθεια που αποφεύγουμε πάση θυσία. Το παράδοξο του Φέρμι. Πού είναι όλοι; Γιατί δεν μας επισκέπτονται; Γιατί δεν ανιχνεύουμε τα ραδιοσήματά τους με τα ραδιοτηλεσκόπιά μας; Ίσως η απάντηση είναι απλή και θλιβερή. Είναι όλοι παγιδευμένοι στα 'νησιά' τους, στους πλανήτες τους, όπως ακριβώς κι εμείς. Ίσως υπάρχουν εκατομμύρια πολιτισμοί στον Γαλαξία μας. Αλλά η μέση απόσταση μεταξύ των πολιτισμών θα μπορούσε να είναι 1.000 ή 2.000 έτη φωτός. Τα διαστημόπλοιά μας, ανιχνευτές που εκτοξεύτηκαν το 1977, πριν από 48 χρόνια, Voyager 1 και Voyager 2, μόλις τώρα πέρασαν το ορόσημο της Μίας Ημέρας Φωτός απόσταση από τη Γη. Μια μέρα-φωτός 48 χρόνια, 365 μέρες-φωτός 48 x 365 = 17.520. Για να διανύσουν ένα μόνο Έτος Φωτός, 25% της απόστασης προς το κοντινότερό μας άστρο, χρειάζονται άλλα 17.520 χρόνια. Το κοντυνότερό μας άστρο, ο γείτωνας μας, απέχει 4,2 έτη φωτός. Με την ταχύτητα των Voyager (περίπου 61.000 χλμ την ώρα ή 17 χλμ το δευτερόλεπτο): 73.600 χρόνια.»

«Η απεραντοσύνη και οι αποστάσεις σε χώρο και χρόνο δεν είναι ένας μεγάλος ωκεανός που περιμένει ηρωικούς εξερευνητές με τα πλοία τους. Είναι ένα απαγορευτικό φράγμα.»

«Αν ένας πολιτισμός διπλα μας, στο διπλανό μας άστρο μας στείλει ένα μήνυμα στη ταχύτητα του φωτός να μας πει 'Γειά-χαρά, παιδιά!' το μήνυμα θα κάνει 4,2 χρόνια να φτάσει σ' εμάς και η απάντησή μας 'Τι χαμπάρια, ρε;' θα πάρει άλλα 4,2 χρόνια να την διαβάσουνε.»

Επίσης, αυτό:

https://www.youtube.com/watch?v=v_fXaIV9Wks

(Διάρκεια: 19 λεπτά)

~~~

Αλλά, πέρα από τις αποστάσεις στον χώρο και στον χρόνο υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας: 

Η πραγματική μας ερώτηση την οποία κάνουμε, δεν είναι αν υπάρχει ζωή πέρα από την Γη. Είναι αν υπάρχει ζωή πέρα από την Γη όπως εμείς γνωρίζουμε την ζωή ("Life as we know it"). Όχι γενικά «ζωή», αλλά ζωή όπως την γνωρίζουμε, όπως την κατανοούμε. Δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε «ζωή» η οποία να είναι βασισμένη σε βιολογία την οποία δεν γνωρίζουμε και δεν κατανοούμε. Δεν ξέρουμε καν τι θα ήταν ζωή την οποία δεν κατανοούμε ότι μπορεί να υπάρχει. Δεν υπάρχει καν συμφωνία ανάμεσά μας, επιστημονική ή φιλοσοφική ως προς τον προσδιορισμό του τι είναι ζωή. Όμως η πιθανότητα του να υπάρχει ζωή την οποία να μην έχουμε την δυνατότητα ή απλά την γνώση για να την κατανοήσουμε, ή να την ανιχνεύσουμε, είναι περισσότερο από σίγουρο: είναι δεδομένο. 

Θα μου πείτε, μα βάση ποιου σκεπτικού να πιστέψουμε, χωρίς απόδειξη, ότι υπάρχει ζωή έξω από την Γη; Μα, ρε παιδιά, εδώ πιστεύουμε και λιβανίζουμε και σταυροκοπιόμαστε χωρίς καμια απόδειξη ότι ένας γέρος στον ουρανό έφτιαξε όλο αυτό το σύμπαν μόνο για μας, σε έξι μέρες, οταν βαρέθηκε να είναι μόνος του, και να μην πιστέψουμε κάτι το πολύ απλούστερο και λογικότερο: πως ότι έγινε εδώ έγινε κι' αλλού; Ότι, ομάδες ατόμων έχτισαν μόρια, κύτταρα, ζωικό ον, με εγκέφαλο, και άρχισαν να σκέπτονται.

Τώρα βέβαια φτάνουμε στο ζουμί της υπόθεσης. Τι είναι αυτό που μας πείθει ότι η ζωή όπως την γνωρίζουμε («Εμείς») δεν είναι απλά ένα αποτυχημένο πείραμα της τυχαίας φυσικής εξέλιξης και στην πραγματικότητα δεν είμαστε παρά ένα κοσμικό καλαμπούρι καταδικασμένο από την τυχαία φύση μας σε αυτοκαταστροφή επειδή αλληλοσκοτωνόμαστε συνεχώς και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε τίποτα; 

Κοιτάξτε, άλλωστε, πόσο αδιαισθητικός είναι o ανθρωπος: πόσο δύσκολο είναι απλά και το να επικοινωνούμε μεταξύ μας: Αίσθηση πρέπει να μετατραπεί σε σκέψη, σκέψη σε γλώσσα, γλώσσα σε ηχητικά κύματα, ηχητικά κύματα σε γλώσσα, γλώσσα σε σκέψη, σκέψη σε αίσθηση. Και υπάρχουν εκατοντάδες γλώσσες και διάλεκτοι, και κουλτούρες. Πόσο πιο απλή και βιώσιμη και ακριβής είναι η επικοινωνία για πιθανά είδη ζωής που ενώνουν τις αισθήσεις τους με τηλεπάθια χωρίς την ανάγκη της ανθρώπινης κάκιστης επικοινωνίας και παρεξηγήσεων! Εμείς χρειαζόμαστε αρσενικό-θηλυκό για διαιώνιση αντί διαχωριστική αναπαραγωγή ενός φύλου. Και, η ζωή μας των περίπου 80 περιστροφών γύρω από το άστρο μας δεν είναι παρά ένα «δευτερόλεπτο» στον κοσμικό χρόνο, σαν μια σπίθα που λάμπει και σβήνει. Εμείς χρειαζόμαστε καύσιμα που έρχονται σαν τροφή την οποία πρέπει να βρούμε και να ετοιμάσουμε για κατανάλωση, και, μετά αφήνουμε πίσω μας απόβλητα, πιπί-κακά και εκπνοή. Συν, η ύπαρξή μας είναι μια ιστορία πολέμων, φόνων, βασανιστηρίων, ρατσισμού μεταξύ μας… συν, η συνεχής αλλαγή της σύστασης της βιόσφαιρας από ενέργειές μας την καθιστά μη-βιώσιμη στην μακρά πνοή για το είδος μας. Αυτό που λέμε «τέχνη» και «λογοτεχνία» δεν είναι παρά φαντασιώσεις του πως θα θέλαμε να ήταν η ζωή. Περνάμε την ζωή μας με φαντασιώσεις, διαβάζοντας νουβέλες και κοιτάζοντας σινεμά και τηλεόραση για να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα της ζωής μας. Η ικανότητα να οραματιζόμαστε εκείνο που ορίζουμε ως όμορφο μας χρησιμεύει όχι για να χτίσουμε αλήθεια αλλά να δραπετεύσουμε στην φαντασία, στους ευσεβείς πόθους. Ζούμε σε συνεχή και πλήρη άρνηση της πραγματικότητας και χρεαζόμαστε έναν θεό που εφηύραμε για να ειμαστε πιο σίγουροι ότι ο γονιός θα μας φροντίσει αντί να φροντίσουμε εμείς τους εαυτούληδές μας και το περιβάλλον μας. Είμαστε ύλη σαν αυτή που τα όνειρα χτίζει, και η ζωούλα μας κλείνει τον κύκλο με έναν ύπνο. 

Η φύση, το σύμπαν, σίγουρα πρέπει να έχει εξελίξει άλλα, πολύ περισσότερο βιώσιμα και θετικά είδη ύπαρξης, αλλού, σε άλλο χώρο, σε άλλο χρονικό πλαίσιο, με πολύ αξιόλογη κοινωνική συνοχή και έλεγχο της επίρροής της εξέλιξής τους. Είδη ζωής τα οποία εμάς μπορεί να μας δουν σαν ένα καρκίνωμα από το οποίο πρέπει να λυτρώσουν την βιόσφαιρα της Γης για να λυτρώσουν από μας όλα τα άλλα είδη ζωής της Γης. 

Άλλωστε, τι μπορει να μας πείσει ότι η εξέλιξή μας δεν πήγαινε μια χαρά, αλλά, ξαφνικά επιταχύνθηκε με παρανοϊκή ταχύτητα πέρα από τις ικανότητές μας να την παρακολουθήσουμε και να την ελέγξουμε σαν κοινωνία από τον δέκατο ένατο αιώνα. 

Γιατί να μην ισχύει ότι κάπου γύρω στον δέκατο ένατο αιώνα, ή στον εικοστό αιώνα η αρμονία μεταξύ εξέλιξης του πολιτισμού μας και εξέλιξης του νου μας έχασαν την αμοιβαία αντιστοιχία μεταξύ τους και ο νους δεν μπορεί πλέον να παρακολουθήσει και να ελέγξει την τεχνολογία και τις δυνατότητες που μας παρέχει; Το να περιμένουμε ότι θα διαχειριστουμε την τεχνολογία μας είναι ίσως σαν να ζητάμε από ένα παιδάκι 4 χρονών να οδηγήσει αυτοκίνητο στους αυτοκινητόδρομους.

(Ακόμα περισσότερο, τι μπορει να μας πείσει ότι η εξέλιξή μας δεν πήγαινε υπέροχα μέχρι πριν δυό χιλιάδες χρόνια, με πολλούς θεούς όπου ο κάθε θεός και η κάθε θεά αντιπροσώπευε, συμβόλιζε μια επιστήμη, και μετά τα κάναμε θάλασσα, τα παρατήσαμε όλα στα χέρια ενός Θεού-μπαμπά μ'ένα γιό μισόγυμνο πάνω σ' ένα σταυρό, κι' εμείς παριστάνουμε τα άνευ ευθύνης άτακτα παιδιά του να μας δίνουν οι παπάδες άφεση αμαρτιών καθώς καιμε τις κοκκινομάλλες ευρωπαίες στην πυρά για μάγισσες.)

Συγκεντρωνόμαστε σε ομάδες εκείνων που μοιάζουν μεταξύ τους:

• Ομάδα ίδιας γλώσσας ενώ οι άλλοι μιλάνε διαφορετικές γλώσσες,
• Ομάδα ίδιου χρώματος δέρματος ενώ οι άλλοι έχουν διαφορετικό χρώμα δέρμα,
• Ομάδα αρσενικών έναντι ομάδας θηλυκών,
• Ομάδα μιας σεξουαλικής προτίμησης έναντι ομάδων διαφορετικών σεξουαλικών προτιμήσεων,
• Ομάδα που πιστεύει σε μια θρησκεία ή κοσμοθεωρία, έναντι ομάδων διαφορετικών πίστεων,
• Ομάδα που πιστεύει στην επικράτηση του ισχυρότερου έναντι ομάδας ισότητας και αλληλοβοήθειας,
• Ομάδα από ίδια γεωγραφική προέλευση, έναντι των «ξένων» από «αλλού»,
• Ομάδα εκείνων που πιστεύουν ότι έχουν δίκιο έναντι όλων των άλλων που κάνουν «λάθος»,
• Κλπ., κλπ…

Όλες οι παραπάνω ομάδες μπλεγμένες σε ομάδες και υπο-ομάδες σε ένα κοινωνικό σύμπλεγμα άρνητικότητας και απόστασης.

Ο γελοίος, παιδαριώδης και λυπηρός τρόπος, ιδίως, με τον οποίον διαχειριζόμαστε το καινούργιο φρούτο της κοινωνικής δικτύωσης και της τεχνητής (άνευ-νόησης) νοημοσύνης την τελευταία εικοσαετία δείχνει μάλλον προς το ότι ένώ νομίζουμε στην φαντασία μας ότι χτίσαμε καταπληκτικό πολιτισμό, στην πραγματικότητα είναι πιθανόν να έχουμε ήδη αυτοκαταστραφεί, έχοντας ήδη σκοντάψει και πέσει. Πόση πιθανότητα βλέπετε να έχουμε ήδη φάει τα μούτρα μας, σαν πολιτισμός, και να μην τό 'χουμε πάρει ακόμα χαμπάρι;

~~~

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
απλά γεγονότα:

ESA (European Space Agency)

Ο Γαλαξίας μας διεθνώς ονομάζεται Milky Way Galaxy, για να ακολουθήσει κατά λέξη την εννοια

της Ελληνικής λέξης γαλαξίας, γάλα χυμένο στον ουρανό από το στήθος της Θεάς Ήρας.

Εικόνα φτιαγμενη από την ESA (European Space Agency),

τον μικρό κύκλο τον έκανα κίτρινο και μέτρησα σε κλίμακα και έβαλα την κουκκίδα στην μέση
του κύκλου. Λεπτομέρειες και οδηγείες παρακάτω.

Ο Γαλαξίας μας είναι δομής κυκλικής με βραχίωνες, δομή που λέγεται Spiral Galaxy.

Η διάμετρός του από άκρη σε άκρη είναι περιίπου 100.000 έτη-φωτός,
δηλαδή το φως χρειάζεται 100.000 χρόνια για να ταξιδέψει
από την μια άκρη του γαλαξία ως την άλλη.

(ενώ το φως χρειάζεται:
ένα δευτερόλεπτο για να κάνει εφτάμισι περιστροφές γύρω από την Γη και 
ένα δευτερόλεπτο για να φτάσει από την Γη στο φεγγάρι μας, 
500 δευτερόλεπτα για να φτάσει από τον ήλιο στην Γη, και, 
9.600 δευτερολεπτα για να φτάσει από τον ήλιο στον πλανήτη Ουρανό.)

(Ο κοντινότερος γειτονικός μας γαλαξίας είναι ο γαλαξίας της Ανδρομέδας, επίσης spiral γαλαξίας, δύο φορές μεγαλύτερος σε διάμετρο από τον δικό μας τον Milky Way. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας επέχει από το δικό μας, τον Milky Way, δυόμισι εκατομμύρια έτη-φωτός. Δηλαδή, το φως που βλέπουμε σήμερα να φτάνει σε εμάς από τον γαλαξία της Ανδρομέδας ξεκίνησε το ταξίδι του πριν δυόμισι εκατομμύρια χρόνια, όταν οι Μεγάλοι Πίθηκοι είχαν μόλις ξεκινήσει να εξελίσσονται στην Γη. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας κατευθύνεται κατά πάνω μας και σε τέσσερα περίπου δισεκατομμύρια χρόνια θα συγκρουστεί με τον Milky Way καταλήγοντας σε έξι έως οκτώ δισεκατομμύρια χρονια από σήμερα στον ένα υπεργαλαξία Milkomeda.)

Στην παραπάνω εικονα, προς το κέντρο του γαλαξία μας βλέπετε την περιοχή γέννησης καινούργιων άστρων που είναι πολύ φωτεινή. Στο κέντρο του γαλαξία μας βρίσκεται μια υπερ-μαζική Μαύρη Τρύπα βαρύτητας γύρω από την οποία περιστρέφονται όλα τα περίπου 200.000.000 άστρα του γαλαξία και οι πλανήτες τους, κι' εμείς μαζί.

Ο γαλαξίας μας ταξιδεύει (κινείται) μέσα στο σύμπαν με ταχύτητα 630 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Η ταχύτητα αυτή μετρήθηκε σε σχετικότητα με το κοσμικό φόντο μικροκυμάτων.

Το ηλιακό μας σύστημα ταξιδεύει (κινείται) γύρω από το κέντρο του γαλαξία με ταχύτητα 230 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.

Ο γαλαξίας κάνει περίπου 235 εκατομμύρια χρόνια να κάνει μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό του.

~~~

Η ανθρωπότητα ανακοινώνει την ύπαρξή της στο σύμπαν κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας επί περίπου 100 χρόνια τώρα, από τότε που άρχισε η χρήση ραδιοκυμάτων μεταξύ 1900 και 1910. Το πρώτο τηλεοπτικό σήμα, που ταξιδεύει ακόμα στο διάστημα ξεκίνησε το 1936 από τους Ολυμπιακούς αγώνες του Βερολίνου. Ναι, η πρώτη τηλεοπτική εικόνα, ο πρέσβης της ανθρωπότητας στο σύμπαν, είναι μια εικόνα του Αδόλφου Χίτλερ να καλωσορίζει τα έθνη στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τρίτου Ράιχ, στο Βερολίνο το 1936. 

Η πρώτη τηλεοπτική εικόνα που εξέπεμψε η Γη προς το διάστημα.

Στις 16 Νοεμβρίου του 1974 στείλαμε ένα μήνυμα προς εξωγήινους πολιτισμούς από το ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο, ελπίζοντας ότι κάποιος, κάπου, κάποτε, θα λάβει τα διαπιστευτήριά μας, και ίσως να έρθει να μας καλωσορίσει στην γαλακτική κοινότητα.

Το πιάτο του ραδιοτηλεσκοπίου στο Αρεσίμπο του Πουέρτο Ρίκο.

Τα ραδιοκύματα, τηλεοπτικά σήματα, και υψηλής ισχύς ραδιομηνύματα φθίνουν καθώς ταξιδεύουν. Τα σήματα από την Γη που ανακοινώνουν την ύπαρξη και την τοποθεσία της ανθρωπότητας δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμα μετά από περίπου 80 έως 120 έτη-φωτός απόσταση από την Γη.

Δηλαδή, στον διαμέτρου 100.000 ετών-φωτός γαλαξία μας υπάρχει μια σφαίρα ακτίνας 100 ετών-φωτός, διαμέτρου 200 ετών φωτός, μέσα στην οποία περιοχή, αν υπάρχει τεχνολογικός πολιτισμός κάπου μέσα σε αυτά τα 200 έτη-φωτός, και ψάχνουνε, μπορούν να βρουν το ότι υπάρχουμε.

Αν υπάρχουν κάποιοι σε απόσταση, ας πούμε 15 ετη-φωτός από εμάς, δίπλα μας δηλαδή, και μόλις ανακάλυψαν τα σήματά μας ξεκίνησαν να έρθουν να μας γνωρίσουν, και έχουν διαστημόπλοια σαν τα δικά μας, θα φθάσουν εδώ σε περίπου 160.000 χρόνια. Αν έχουν πολύ προηγμένα διαστημόπλοια μπορεί και να φθάσουν σε εμάς πολύ, πολύ σύντομα, σε 1.000 χρόνια.

Το σύμπαν υπάρχει επί 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια και ο τεχνικός μας πολιτισμός χρειάστηκε 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια να εξελειχθεί από αμινοξέα μέχρι χόμο σάπιενς, και 200.000 χρόνια για να χτίσει ο χόμο σάπιενς τεχννολογικό πολιτισμό και να φτάσει εκεί που είμαστε. Πιθανόν να υπάρχουν εκατομμύρια τεχννολογικοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, αλλά σπαρμένοι σε 100.000 έτη φωτός σε 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, δεν πρόκειται ποτέ να συναντήσει κανείς κανένα, και ούτε μάλλον να ανιχνεύσει κανείς τους άλλους.

Σκεφτείτε την τρισδιάστατη αριθμητική (χώρος-χρονος):

Αν εξελίσσονται τεχνικοί πολιτισμοί σε απόσταση 1.000 ετών φωτός ο ένας από τον άλλο, και αυτό συμβαίνει κάθε ένα εκατομμύριο χρόνια, στα 100.000 έτη φωτός των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, γεννήθηκαν εκατομμύρια πολιτισμοί σαν τον δικό μας και περισσότερο προηγμένοι αλλά σε κάθε δεδομένη στιγμή υπήρχε μόνο ένας, μοναχικός, για την διάρκεια της ύπαρξής του. Αλλά και να υπήρχαν δύο πολιτισμοί, γειτονικοί, δεν θα ήταν ανιχνεύσιμοι ο ένας από τον άλλον επειδή τα ραδιοσήματά τους θα έφθιναν πολύ πριν φτάσουν στον άλλο.

Η ανθρώπινη επιστημονική φαντασία μας ξεγέλασε: Ενώ οι υποθέσεις της μπορεί είναι εφικτές, δεν θα το βεβαιώσουμε ποτέ από ιδίας πείρας. Κανείς δεν θα μας επισκεφτεί ποτέ, κανέναν δεν θα επισκεφτούμε, και ποτέ δεν θα λάβουμε αποδείξεις ύπαρξης άλλων.

~~~

Θέλετε να δείτε σε πόσο μέρος του γαλαξία η ανθρωπότητα ανακοινώνει την ύπαρξή της;

Σε ντεσκτοπ ή λαπτοπ κάντε κλικ να μεγαλώσει η εικόνα του γαλαξία και μετά δεξί-κλικ στην μεγάλη εικόνα να την κατεβάσετε σε μεγεθος 1600 πιξελς στο κομπιούτερ σας ώστε να μπορείτε να την μεγενθύνετε αρκετά, να ζουμάρετε μέσα, για να παρακολουθήσετε τις παρακάτω λεπτομέριες.

Ή, κατεβάστε αυτό το jpg το οποίο είναι 4000 πίξελς: https://thinkworks.com/Milky-way.jpg.

Αρχίστε να την μεγενθύνετε, να ζουμέρετε, προς τα εκεί που λέει "Orion Arm" (βραχύων Ωρίωνος). Θα δείτε έναν κίτρινο κύκλο που υποδεικνύει την γειτονιά μας του Γαλαξία. Στην κλίμακα της εικόνας, ο κίτρινος κύκλος έχει διάμετρο περιπου 750 έτη-φωτός

Στο κέντρο του κίτρινου κύκλου θα δείτε μια κίτρινη κουκκίδα. 
Στην κλίμακα της εικόνας, η κίτρινη κουκκίδα έχει διάμετρο περιπου 200 έτη-φωτός (η κουκκίδα είναι εν-πεντακοσιοστό της διαμέτρου του γαλαξία). Μέσα στην κίτρινη κουκκίδα βρίσκεται όλο το ηλιακό μας σύστημα, το άστρο Πρόξιμα Κένταυρος και όλα τα γειτονικά μας άστρα που βρίσκονται μέχρι και ως 100 έτη-φωτός από εμάς, περίπου 10.000 άστρα, με πλανήτες γύρω από τα περισσότερα άστρα. Όλα τα ξεχωριστά άστρα που βλέπουμε στον ουρανό μας την νύχτα βρίσκονται μέσα στην κουκκίδα αυτή (και επίσης βλέπουμε, πίσω από τα ξεχωριστά άστρα, πολύ πολύ μακριά το φωτεινό κέντρο του γαλαξία με εκτομμύρια άστρα τα οποία λόγω της απόστσης τα βλέπουμε σαν ένα φωτεινό νέφος). 

Μόνο όποιος βρίσκεται μέσα στην κίτρινη κουκκίδα, στην παραπάνω εικόνα μπορεί να ανιχνεύσει την ύπαρξη του τεχνολογικού πολιτισμού της ανθρωπότητας. Αλλά για να μας ακούσει κάποιος, τώρα, ο πολιτισμός τους, σε ένα από τα 10.000 αυτά άστρα που απέχουν από εμάς μέχρι και 100 έτη-φωτός πρέπει να είχε αναπτυχθεί παράλληλα με εμάς και όχι σε άλλες στιγμές του χρόνου κατά τα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια για τα οποία υπάρχει χρόνος. Και, για πόσο άραγε καιρό, για πόσο χρόνο, ένας πολιτισμός βρίσκεται σε αυτή την τεχνολογική φάση; Εμείς μέχρι σήμερα, 100 χρόνια. Και, αν προχωρήσουμε όπως προχωρούμε τώρα, ο τεχνικός μας πολιτισμός μας θα έχει αυτο-καταστραφεί πριν καν χτυπήσει 200 χρόνια.

Δεν υπάρχει χρόνος για να ανιχνευτούμε στο ίδιο χρονικό πλαίσιο από άλλους, πόσο μάλλον να συναντηθούμε. Ψάχνουμε για ραδιοκύματα άλλων πολιτισμών αλλά για να τα ανιχνεύσουμε πρέπει να έφυγαν από όχι περισσότερο από 100 έτη-φωτός από εμάς, και να στάλθηκαν κατά τα τελευταία 100 χρόνια.

Εκατό έτη φωτός σε ένα γαλαξία εκατό χιλιάδων ετών-φωτός και εκατό χρόνια τεχνικού πολιτισμού σε 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης είναι λιγότερο από μια σταγόνα σε ένα ωκεανό.

Κι’ αν ακόμα στον γαλαξία μας και μόνο αναπτύχθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες τεχνικοί πολιτισμοί, η αχανής έκταση του χώρου και του χρόνου υπαγορεύουν ότι ούτε δύο από αυτούς δεν θα έχουν την ευκαιρία της σύμπτωσης χωροχρόνου να αντιληφθούν ο ένας τον άλλον. 

Από την άλλη μεριά, γιατί άραγε είμαστε τόσο σίγουροι ότι ένας πολιτισμός πρέπει να είναι τεχνολογικός για να θεωρηθεί προηγμένος. Ένα είδος ζωής που ενωμένο εξερευνά την ύπαρξη με τον νου τους είναι απόλυτα πιθανό να φτάσει σε ύψη διανόησης και συνειδητοποίησης και συνδετικότητας πολύ ανώτερη από όσο θα του επέτρεπαν μηχανές. Συνειδητοποιώντας την ύπαρξη εξερευνώντας το θεμέλιο του σύμπαντος, το κβαντικό μέγεθος. Εκεί που τα άστρα είναι πυρήνες ατόμων, οι σκέψεις μαγνητικά πεδία και οι αισθήσεις ο ορίζοντας μεταξύ ενέργειας και ύλης.

A Space Odyssey

Close Encounters

Σκέψεις από τον Δημήτρη,
ο οποίος είναι ένα σμήνος οκτώ δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων ατόμων

(ένα δισεκατομμύριο άτομα πολλαπλασιασμένο επί 8 δισεκατομμύρια φορές = ένας άνθρωπος)
που βρίσκεται στον μικρό παράδεισο του μικρούτσικου χωριού

Σαν Μπενεντέτο ιν Άλπε,

Φορλί-Τσεζένα,

Εμίλια-Ρομάνια,

Ιταλία,

Ευρώπη,

Γη,

Ηλιακό Σύστημα,

Βραχίωνας Ωρίων,

Γαλαξίας Milky Way,

Τοπική Ομάδα Γαλαξιών ("Local Group"),

Ανώτερο σμήνος Γαλαξιών Virgo,

Υπερσμήνος Γαλαξιών Laniakea,

Σύμπαν

(διάμετρος γνωστού Σύμπαντος: 93 δισεκατομμύρια έτη-φωτός)

(93 δισ., έτη-φωτός είναι 879.245.710.860.384.000.000.000 χιλιόμετρα)

Οι σκέψεις ενός Ιταλού που έγινε Αμερικανός πολίτης,

αποδόθηκαν στα Ελληνικά από έναν Αμερικανό που έγινε Ιταλός πολίτης.

Το επίτευγμα δεν βρίσκεται στην ανάπτυξη της φαντασίωσης που προσωπικά θεωρούμε σωστή.
Μεταξύ της σοφιστείας και της σοφίας,
το επιτευγμα βρίσκεται στην ανακάλυψη και κατανόηση της αλήθειας.
Όποια και να είναι αυτή.
Η αλήθεια άλλωστε δεν είναι θέμα γνώμης ή προτίμησης.

Η αλήθεια πιθανόν να ανιχνευτεί μέσω της επιστήμης,

όπου η ετυμολογία της λέξης επιστήμη συντίθεται από την πρόθεση «επί» + «ίσταμαι» (στέκομαι),

υποδηλώνοντας την ικανότητα του νου να στέκεται κανείς σταθερά πάνω σε μια γνώση.

Υπάρχουν κοινωνικές επιστήμες (κοινωνιολογία, οικονομικά, ψυχολογία, κλπ.), και,

Υπάρχουν φυσικές επιστήμες (φυσική, χημεία, βιολογία, κοσμολογία, κλπ.)

Οι κοινωνικές επιστήμες οδηγούν επιστήμονες σε προσωπικές γνώμες, συχνά αντιδιαμετρικές, και,

Οι φυσικές επιστήμες αναδεικνύουν, λίγο-λίγο, σιγά-σιγά, την μια αλήθεια.

Αν ένας επιστήμονας πιστέψει ότι μια προσωπική γνώμη είναι αλήθεια, ή,

Αν ένας επιστήμονας πιστέψει ότι η αλήθεια είναι προσωπική γνώμη,

πρόκειται για ψευδοεπιστήμονα.

Το Σύμπαν όμως δεν ενδιαφέρεται γι' αυτά.

Το Σύμπαν, απλά, υπάρχει,
και, υπάρχει πέρα και ξεχωριστά από προσωπικές αντιλήψεις του χώρου και του χρόνου.

~~~

ΥΓ. Βέβαια, τώρα που σας χάλασα την επιστημονική φαντασία όπου εξωγήινοι έρχονται να κάνουν hot σεξ με τους ανθρώπους, και μετέδωσα την βασικότερη πεποίθηση και εξήγηση της επιστήμης, ότι ποτέ δεν πρόκειται να τους συναντήσουμε, ή να μάθουμε καν αν υπάρχουν… αύριο πρωί-πρωί θα έρθουν τεράστια αστρόπλοια να παρκάρουν πάνω από κάθε μεγαλούπολη του πλανήτη να μας γνωρίσουν δια εισχωρήσεως ιατρικών εξερευνητικών εργαλείων στον πισινό του κάθε πρωθυπουργού, προέδρου, στρατάρχη και θρησκευτικού ηγέτη στην Γη, ξεκινώντας από τον κώλο του Ντόναλντ Τραμπ.
(και φυσικά, θα μιλάνε Αρχαια Ελληνικά)

~~~

Κλαν

Billie Holiday, Strange Fruit, 1959

Παράξενος Καρπός

Abel Meeropol, 1937

Τα δέντρα του Νότου φέρουν έναν παράξενο καρπό

Αίμα στα φύλλα και αίμα στη ρίζα

Μαύρα σώματα αιωρούνται στο νοτιά

Παράξενα φρούτα κρέμονται από τις λεύκες

Ποιμενική σκηνή του γενναίου Νότου

Τα διογκωμένα μάτια και το στριμμένο στόμα

Μυρωδιά μανόλιας, γλυκιά και φρέσκια

Έπειτα η ξαφνική μυρωδιά καμένης σάρκας

Να ένας καρπός που μαζεύει τα κοράκια

Για να μαζευτεί η βροχή, για να ρουφήξει ο άνεμος

Για να σαπίσει ο ήλιος, για να ρίξει το δέντρο

Να μια παράξενη και πικρή σοδειά

Αρχικά γραμμένο το 1937 από τον Abel Meeropol, το "Strange Fruit" είναι ένα σκοτεινό και βαθυστόχαστο τραγούδι που επικεντρώνεται στο λιντσάρισμα Αφροαμερικανών στα Νότια Κράτη της Αμερικής κατά την εποχή του Jim Crow.

Οι δυσοίωνοι στίχοι απεικονίζουν τα μαύρα θύματα ως φρούτα που κρέμονται από ένα δέντρο πριν σαπίσουν και αποσυντεθούν. Μια παρόμοια αφήγηση με το λιντσάρισμα και την επακόλουθη εξόντωση των θυμάτων.

Αν και διασκευασμένο από πληθώρα καλλιτεχνών, το "Strange Fruit" κέρδισε δημοτικότητα και προσοχή μετά τη διασκευή της Billie Holiday το 1939. Το τραγούδι πολύ γρήγορα μετατράπηκε σε τραγούδι διαμαρτυρίας, το οποίο η Holiday συνέχισε να ερμηνεύει ζωντανά παρά τις σοβαρές απειλές που έλαβε από οργισμένους επικριτές. Η επιμονή της να συνεχίσει να ερμηνεύει το τραγούδι, αγνοώντας τα προσωπικά της διακυβεύματα, την οδήγησε στη φυλακή, της απαγόρευσε την είσοδο σε επιλεγμένα νυχτερινά κέντρα και έπαιξε σημαντικό ρόλο στον πρόωρο θάνατό της το 1959.

~~~

Ο ρατσιμος είναι ανθρώπινη φύση. Μόνο ο διαλογισμός μπορεί να εξουδαιτερώσει τον ρατσισμό. Ο πραγματικός και ειλικρινής ρατσιστής δεν είναι εκείνος, ή εκείνη, που φοράν καπέλο της MAGA ή αγκυλωτό σταυρό. Ο πραγματικός ρατσισμός ξεκινά από τον απλό, απλοϊκό λευκό άνθρωπο που κοιτάζει έναν μαύρο και έναν κινέζο και σκέπτεται ότι δεν μπορεί αυτοί να είναι ίδια ράτσα με εκείνον, παρόλα όσα εξηγεί η επιστήμη και η ανθρωπολογία περί της ράτσας χόμο σάπιενς.

~~~

Η συνεχής Ιστορία των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής ξεκινά από το προπατορικό αμάρτημα της Αμερικής, την Δουλεία. Υπάρχει μια συνεχής, ευθεία γραμμή. Πάνω σε αυτή τη γραμμή, το 1865, και το 1965 είναι σαν χθες.

Όταν ο παλιός Νότος, «μια χώρα με γενναίους Ιππότες και Βαμβακοφυτείες και τις αγνές τους Κυρίες, τον Αφέντη και τον Σκλάβο», έχασε τον Εμφύλιο Πόλεμο την άνοιξη του 1865, και τα Συνομόσπονδα Κράτη αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Ομοσπονδιακή Ένωση, μια ομάδα που περιλάμβανε πολλούς πρώην βετεράνους του στρατού των Συνομόσπονδων Κρατών ίδρυσε το πρώτο παράρτημα μιας κοινωνικής λέσχης στην πόλη Πουλάσκι του κράτους του Τενεσή το καλοκαίρι του 1865.

Ονόμασαν την κοινωνική αυτή λέσχη: «Ο Κύκλος της Οικογένειάς μας». Χρησιμοποίησαν την Ελληνική λέξη «κύκλος» αλλά δεν ήξεραν πως να την γράψουν ή πως να την προφέρουν. Την πρόφεραν Κούκλουξ και την έγραψαν Kuklux. Για «οικογένεια» χρησιμοποίησαν την Σκωτσέζικη λέξη Clan. Kuklux Clan. Πολύ σύντομα αλλάξανε το Kuklux σε δύο λέξεις αντί μια, και αλλάξανε το C της Clan σε K, ως Klan. Ku Klux Klan. KKK.

Μέχρι το τέλος του 1865 η Κου Κλουξ Κλαν είχε διαδοθεί στις περισσότερες πόλεις, σε όλα τα κράτη του παλιού Νότου. Η ΚΚΚ αντιπροσώπευε πλέον τον παλιό Νότο. Η ΚΚΚ συνέχισε την κληρονομιά του Λευκού, παλιού Νότου.

Τα επόμενα 160 χρόνια η Κου Κλουξ Κλαν, ή όπως την λένε σε συντομία: η Κλαν, πέρασε από εξελισσόμενες δομές. Καθώς περνούσε ο καιρός και ο λευκός εθνικισμός και ρατσισμός του παλιού Νότου θέριευε, η Κλαν έφτασε πάνω από 6 εκατομμύρια επίσημα, εγγεγραμμένα μέλη το 1920.

Την δεκαετία του 1920, στο απόγειο της δύναμής της, η Κου Κλουξ Κλαν πραγματοποίησε μαζικές, δημόσιες πορείες στην Ουάσινγκτον, ως επίδειξη δύναμης για το κίνημα του «100% Αμερικανισμού». Η πιο σημαντική από αυτές ήταν στις 8 Αυγούστου 1925, όταν μεταξύ 30.000 και 40.000 μελών διαδήλωσαν στην Λεωφόρο Πενσυλβάνια προς το Καπιτώλιο των ΗΠΑ.

Μέλη της Κου Κλουξ Κλαν δολοφόνησαν τρεις ακτιβιστές για τα πολιτικά δικαιώματα —τον Τζέιμς Τσέινι, τον Άντριου Γκούντμαν και τον Μάικλ Σβέρνερ— στις 21 Ιουνίου 1964, κοντά στη Φιλαδέλφεια του Μισισιπή. Οι ακτιβιστές απήχθησαν, πυροβολήθηκαν και θάφτηκαν σε ένα χωμάτινο φράγμα μετά την απελευθέρωσή τους από φυλακή της κομητείας Νεσόμπα.

Το FBI ανακαλύπτει τα πτώματα των τριών ακτιβιστών θαμένα, στο Μισσισσίπι το 1963.

Η Κλαν υπάρχει ακόμα. Ο πατέρας του Ντοναλντ Τραμπ, ο Φρεντ Τραμπ, ήταν μέλος, πάντως τα μέλη είχαν λιγοστέψει πολύ. Οι λέσχες μίσους ξαφνικά πολλαπλασιάστηκαν σε αριθμό με την εκλογή του Ομπάμα, και μετά πάλι με την εκλογή του Τραμπ το 2016. 

Οι επί κεφαλής της Κλαν, μάλιστα, ήταν οι πρώτοι που έδωσαν επίσημα την υποστήριξή τους στην υποψηφιότητα του Τραμπ για πρόεδρος. Είπαν, το 2016, ότι όποιος δεν υποστηρίζει τον Τραμπ είναι προδότης της Ιδέας του Νότου.

Αριθμός ομάδων της Κου Κουξ Κλαν

Year	Number listed
1990	28
2010	221
2013	163
2014	72
2015	190
2016	130
2017	72
2018	51
2019	47
2020	25
2021	18

Η εκλογή του Ομπάμα ανέβασε τον αριθμο των ομάδων στις 221.

Η υποψηφιότητα του Τραμπ ανέβασε τις ομάδες από 72 σε 190

Ντέιβιντ Ντιουκ

Ο υποστηρικτής του Τραμπ, Ντέιβιντ Ντιουκ μπροστά από έναν φλεγόμενο σταυρό
σε μια συγκέντρωση της Κου Κλουξ Κλαν στο Στόουν Μάουντεν Παρκ,
Στόουν Μάουντεν, Τζόρτζια, το 1975, σαράντα χρόνια πριν υποστηρίξει τον πρώτο
«Συνομόσπονδο» πρόεδρο της Αμερικής.

Ο Ντέιβιντ Ντιουκ, πρώην «μεγάλος μάγος» της Κου Κλουξ Κλαν και υποστηρικτής της λευκής υπεροχής, έχει εκφράσει την υποστήριξή του στον Ντόναλντ Τραμπ σε διάφορα σημεία από τον εκλογικό κύκλο του 2016, επικαλούμενος κυρίως τις κοινές απόψεις τους σε θέματα όπως η μετανάστευση και την πεποίθησή του ότι ο Τραμπ μιλάει εκ μέρους των «Ευρωπαίων-Αμερικανών».

Με Εκτελεστικές Διαταγές του Τραμπ, ιστορικά εκθέματα που αναφερόντουσαν στην Δουλεία έχουν εξαφανιστεί τον τελευταίο χρόνο απο Μουσεία, Σχολεία, πλατείες και Εθνικά Πάρκα. 

Το να λέει κανείς ότι ο Εμφύλιος είναι αρχαία ξεχασμένη Ιστορία είναι απλά φαιδρό, αμόρφωτο, και δηλώνει πλήρη παν-άγνοια του τι είναι η Αμερική.

ΥΓ. Και λίγο Ελληναράδικο χιούμορ, εντελώς συμπτωματικό μια που οι Έλληνες ως επί το πλείστο δεν σκάμπάζουν αυτό που πρόκειται τώρα να εξηγήσω: 

Ο πολιτισμός των 11 κρατών του παλιού Αμερικανικού Νότου εξαρτάτο και επιβίωνε από αγροτική οικονομία με μηδενικό κόστος εργατικού δυναμικού εφ’ όσον το εργατικό δυναμικό του Νότου ήταν σκλάβοι τους οποίους απήγαγαν από την Αφρική. Το πρόβλημα ήταν ότι οι σκλάβοι έπρεπε να φάνε κάτι κάθε μέρα για να μην πεθάνουνε, να συνεχίσουν να δουλεύουνε, και το φαγητό τους έπρεπε να το πληρώσουν οι ιδιοκτήτες τους. Η επιστήμη των οικονομικών πρότεινε να βρεθεί το πιο φτηνό φαγητό με το οποίο να τους ταΐζουνε, και έτσι, οι ιδιοκτήτες των σκλάβων φέρανε από την γενέτειρα των σκλάβων τους, την Αφρική, ένα λαχανικό πάμφθηνο που άρεσε στους Αφρικανούς. Ένα λαχανικό που το λένε Okra. Μέχρι σήμερα στην Αμερική το να πεις σε κάποιον Αφρικανό-Αμερικανό να φάει Okra θεωρείται ρατσιστική ύβρης. 

Αυτό είναι συμπωματικά ιδιαίτερα ευτυχές για Ελληνόφωνες με αίσθηση του Ελληνικού χιούμορ επειδή, στα Ελληνικά, το λαχανικό Okra λέγεται Μπάμια. 

Έτσι, Έλληνες με πνεύμα μπορούν να πουν τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, Μπάμια, ή Ομπάμια. Δεν θα μάθουμε όμως ποτέ αν οι πνευματώδεις αυτοί Έλληνες τον λένε Ομπάμια σαν ρατσιστική βρισιά γνωρίζοντας τι σημαίνει το έξυπνο αυτό λογοπαίγνιο, ή αν το κάνουν κατά λάθος χωρίς να έχουν ιδέα περί της ιστορίας του λαχανικού Okra στην Αμερική, όπως συνήθως δεν έχουν ιδέα ως προς το τι συμβαίνει μέσα στην Αμερική ούτως ή άλλως. Βέβαια… αν δεν το ξέρανε και τώρα το μάθανε, η Ελληνική απάντηση είναι συνήθως: «Να κι’ αν είναι ρατσιστικό, να κι’ αν δεν είναι! Οι Δημοκρατικοί φταίνε επειδή είναι γουώκ! (αφυπνισμένοι)»

~~~

Γενεές

Generations

Μετά από την ολική και κατά κράτος νίκη του Οσάμα Μπιν Λάντεν κατά των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής στις πρωινές ώρες της 11 Σεπτεμβρίου 2001, η Αμερική για πρώτη φορά στην Ιστορία της ένοιωσε κάτι πρωτόγνωρο για εκείνη. Ένοιωσε φόβο. Τα επόμενα οκτώ χρόνια της θητείας του ρεπουμπλικάνου προέδρου Μπους (του «W») είδαν ανήκουστους νόμους παραβίασης της ιδιωτικότητας, σε επίπεδο αντισυνταγματικό, αιτιολογημένους σαν Εθνική Ασφάλεια στον «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας», ο οποίος στην πραγματικότητα δεν είχε σκοπό άλλο από τον έλεγχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με στόχο το πετρέλαιο. Επίσης τα οκτώ αυτά χρόνια είδαν πλήρες ξεχαρβάλωμα οποιασδήποτε πειθαρχίας και λογικής στο τραπεζικό σύστημα, που οδήγησε στο κραχ στεγαστικών δανείων και αξίας ακίνητων περιουσιών του 2008. 

Ο Δημοκρατικός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, που τώρα έχει μείνει στην Ιστορία σε θέση μεταξύ έβδομης και ενδέκατης καλύτερων προέδρων ανάμεσα στους 46 προέδρους της Αμερικής, ανάλογα με το ποια ακαδημαϊκή αρχή κάνει την αξιολόγηση, αφ’ ενός κυριολεκτικά έσωσε την Αμερικανική οικονομία από την καταστροφή που ως συνήθως είχαν φέρει οι Ρεπουμπλικάνοι, με πλέον τρανταχτά παραδείγματα το 1929 και το 2008, αλλά, αφ’ εταίρου, λόγω του χρώματος του δέρματός του ήταν η τελευταία σταγόνα στο ποτήρι του παλιού Νότου, η πολιτιστική κληρονομιά του οποίου είναι σπαρμένη σήμερα και σε βοριότερα κράτη του midwest.

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Αφού ο Ντόναλντ Τραμπ πέρασε πέντε χρόνια αφρίζοντας στο στόμα ότι ο Ομπάμα δεν είχε γεννηθεί λέει στην Αμερική, ισχυρισμός που διαψεύτηκε, κατέβηκε από την κυλιόμενη σκάλα του Πύργου Τραμπ στις 16 Ιουνίου του 2015 και ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για πρόεδρος, λέγοντας ότι οι μη-λευκοί μετανάστες είναι εγκληματίες και βιαστές. Η αντεπίθεση του παλιού Νότου είχε ξεκινήσει προσελκύοντας έναν συνδυασμό ρατσιστών, εθνικιστών, χριστοφασιστών, αμόρφωτων και ηλιθίων.

Και τώρα είμαστε εκεί που είμαστε, εν μέσω ρατσιστικής υστερίας, με την γκεστάπο του Τραμπ (ICE, Immigration and Customs Enforcement, «Υπηρεσία Επιβολής Νόμων Μετανάστευσης και Τελωνίων») να δολοφονεί Αμερικανούς στους δρόμους και να μπαίνει σε σπίτια χωρίς δικαστικό ένταλμα, όπου η λεγόμενη «κυβέρνηση» ακολουθεί εύκολα εξακριβωμένα κατά γράμμα βήματα της εγκαθίδρυσης της Ναζιστικής Γερμανίας (τον Ναζισμό και τον ρατσισμό κι' αν τους πλένεις, το σαπούνι σου χαλάς). 

Το τι αντιπροσωπεύει ο Τραμπ, με λίγη μόρφωση και γνώση του θέματος το αναγνωρίζει αμέσως ο οποιοσδήποτε. 

Ποιοι όμως τον ψηφίζουν, τον Τραμπ; 

Στην Αμερική ο πληθυσμός αναγνωρίζεται βάση του πότε γεννήθηκε ο καθένας με σημασιολογικές ονομασίες των γενεών. 

Οι γενιές μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που ορίζονται από διακριτές κοινωνικές, τεχνολογικές και οικονομικές μετατοπίσεις, διαμόρφωσαν τον σύγχρονο κόσμο, μεταβαίνοντας από την ανοικοδόμηση μετά τον πόλεμο στην ψηφιακή εποχή. 

Τα ονόματα των γενεών από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο καθορίστηκαν σε μεγάλο βαθμό από συγγραφείς, επαγγελματίες του μάρκετινγκ και κοινωνικούς ερευνητές, παρά από έναν επίσημο φορέα. Βασικά πρόσωπα περιλαμβάνουν τους Neil Howe και William Strauss (γνωστούς ως Silent/Millennials), Douglas Coupland (Gen X) και Mark McCrindle (Gen Alpha), με το Κέντρο Ερευνών Pew να θέτει συχνά καθοριστικά όρια. 

https://projects.scpr.org/timelines/american-generations-timeline/

https://www.britannica.com/topic/Experience-the-American-Generations-Which-Generation-Are-You-2226598

https://ifmahouston.org/downloads/Meeting_Presentations/names_of_generations_1435472.pdf

Σημείωση: Στις σήμερα αποδεκτές ονομασίες και περιγραφές των γενεών όπως ακριβώς αναφέρονται πρακάτω, σημειώνεται σε παρένθεση η εμβέλεια των ετών κατά τα οποία γεννήθηκαν. Τα χρόνια κατά τα οποία η κάθε γενεά ήταν ενεργή ως προς τα κοινά, πολιτικά, οικονομικά, κλπ., ξεκινά περίπου 16 χρόνια μετά το πρώτο έτος γέννησης και φτάνει μέχρι περίπου 70 χρόνια μετά το τελευταίο έτος γέννησης, με περισσότερο ένεργά τα 24-60 χρόνια στον ίδιο υπολογισμό.

• The Lost Generation (γεννημένοι 1883–1900): Η Χαμένη Γενιά αναφέρεται στην ομάδα συγγραφέων, καλλιτεχνών και νεαρών ενηλίκων που ενηλικιώθηκαν κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Επινοήθηκε από την Gertrude Stein και έγινε δημοφιλής από τον Ernest Hemingway στο βιβλίο του The Sun Also Rises, και υποδηλώνει την εκτεταμένη απογοήτευση, τον κυνισμό και την έλλειψη στόχου που ένιωθαν όσοι είδαν τις παραδοσιακές αξίες, την ηθική και τους κοινωνικούς κανόνες να καταρρέουν από τις φρικαλεότητες του πολέμου.
• The Greatest Generation (γεννημένοι 1900–1924): Το όνομα επινοήθηκε από τον Tom Brokaw στο βιβλίο του, του 1998, για να τιμήσει τη γενιά που πολέμησε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αντικαθιστώντας τον όρο G.I. Generation. Η γενεά αυτή διαμορφώθηκε από τη Μεγάλη Ύφεση και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Χαρακτηρίζονται από την ανθεκτικότητα, τον πατριωτισμό και τη θυσία τους. Ως η γενιά που πολέμησε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο νικώντας τον Φασισμό και τον Ναζισμό, και έχτισε την ευημερία μετά τον πόλεμο, χαρακτηρίζονται από ισχυρή εργασιακή ηθική, λιτότητα και βαθύ αίσθημα προσωπικής ευθύνης, έχοντας μεγαλώσει σε ακραίες οικονομικές δυσκολίες.
• The Silent Generation (γεννημένοι 1925–1945): Επινοήθηκε σε ένα άρθρο του περιοδικού Time το 1951 για να περιγράψει τους προσεκτικούς νεαρούς ενήλικες που ενηλικιώθηκαν κατά τη διάρκεια του Κορεατικού Πολέμου και του Μακαρθισμού. Η ετικέτα «Σιωπηλοί» επινοήθηκε επειδή θεωρούνταν λιγότερο επαναστατικοί, πιο ήσυχοι και πιο επικεντρωμένοι στην σκληρή εργασία/τήρηση κανόνων σε σύγκριση με την προηγούμενη γενιά. Αξίες: Εκτιμούν την αφοσίωση, την προσοχή, την οικονομική ασφάλεια και τον σεβασμό για την εξουσία.
• Baby Boomers (γεννημένοι 1946–1964): Ονομάστηκαν για τη δραματική αύξηση (έκρηξη) του ποσοστού γεννήσεων μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (το "baby boom"). Άσκησαν επιρροή στο κίνημα για τα πολιτικά και τα εκλογικά δικαιώματα της δεκαετίας των '60, στην αντικουλτούρα των '60 που πήγαζε από τα '50 και στην άνοδο του καταναλωτισμού. Οι baby boomers έχουν διαμορφώσει βαθιά την οικονομία και την κοινωνία, οδηγώντας τις καταναλωτικές αγορές, ενθαρρύνοντας την επέκταση των προαστίων και, καθώς τώρα συνταξιοδοτούνται, επιβαρύνουν κοινωνικά συστήματα όπως το Medicare και την Κοινωνική Ασφάλιση. Ο τεράστιος πλούτος τους έχει επηρεάσει τις επενδυτικές τάσεις, ενώ η αποχώρησή τους από το εργατικό δυναμικό δημιουργεί ελλείψεις εργατικού δυναμικού και, αντίστροφα, πληθωριστικές πιέσεις λόγω της συνεχιζόμενης ζήτησης για υπηρεσίες.
  - Αξιοσημείωτη και καθοριστική υποκουλτούρα των καταναλωτικών Baby Boomers, κίνημα από ανάμεσα από τους Baby Boomers, όχι ξεχωριστή γενιά, στάθηκαν οι Hippies (Χίπηδες), 1965-1975, επίσης ονομαζόμενοι «παιδιά των λουλουδιών». Αυτοί, οι hippies, ήταν Baby Boomers με τις ρίζες τους στην αντικουλτούρα των Beat της δεκαετίας του 1950, μια αντικουλτούρα-λογοτεχνικό κίνημα που απέρριπτε τον κομφορμισμό μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τον καταναλωτισμό και τις παραδοσιακές κοινωνικές αξίες. Το κίνημα των hippies εμφανίστηκε επίσημα στην Αμερική στα μέσα της δεκαετίας του 1960, κυρίως στην γειτονιά Χέιτ-Άσμπερι του Σαν Φρανσίσκο, και ενεργοποιήθηκαν στο απόγειό τους μεταξύ 1967 και 1970. Υποστήριζαν την «δύναμη των λουλουδιών», την ειρήνη, «peace and love», την κοινοτική διαβίωση, τον περιβαλλοντισμό και τη σεξουαλική απελευθέρωση με ελευθερία στην αγάπη (απελευθέρωση των συναισθημάτων απο τους κανόνες της λευκής κοινωνίας), ενώ απέρριπταν τον κομφορμισμό και τον προαστιακό τρόπο ζωής των γονιών τους. Η «στιγμή» του κινήματος αυτού ήταν το φεστιβάλ μουσικής του Γούντστοκ το 1969. Οι Hippies επηρέασαν  σημαντικά τη μόδα (μακριά μαλλιά, μεταχειρισμένα ρούχα), τη μουσική (ροκ εν ρολ) και τη διατροφή, ενώ πυροδότησαν την κουλτούρα χρήσης ψυχεδελικών ναρκωτικών για την επέκταση της συνείδησης: turn on, tune in, and drop out («ενεργοποίησε τον νου σου, συντονίσου και βγες έξω από το κατεστημένο»).
  - Βασικοί πολιτιστικοί «ηγέτες» του κινήματος των hippies της δεκαετίας του 1960 ήταν οι υποστηρικτές των ψυχεδελικών ουσιών Timothy Leary και Ken Kesey, ο ποιητής Allen Ginsberg και ο μουσικός Bob Dylan (το αληθινό όνομα του Bob Dylan ήταν Robert Allen Zimmerman [Εβραϊκό όνομα: Shabtai Zisl ben Avraham], γενημένος στις 24 Μαΐου 1941 στην πόλη Duluth του κράτους της Minnesota), οι οποίοι διαμόρφωσαν το ήθος της αντικουλτούρας για την απελευθέρωση, τον πειραματισμό με ναρκωτικά και το αντιπολεμικό αίσθημα. Άλλες σημαντικές προσωπικότητες ήταν ο πολιτικός ακτιβιστής των Yippie, Abbie Hoffman, ο μουσικός Jimi Hendrix και ο κοινοτικός οργανωτής Wavy Gravy. Η διασταύρωση των hippies με την φολκ μουσική έγινε με την συνεργασία και την σχέση της Joan Baez με τον Bob Dylan. Η αποδοχή του Bob Dylan εκ μέρους της ήδη διάσημης Joan Baez γύρω στο 1963 ομαλοποίησε και ανάδειξε το κίνημα που θα λεγόταν hippies λίγα χρόνια αργότερα.
  - Μετά το 1970, το κίνημα των hippies παρήκμασε καθώς τα μέλη του εντάχθηκαν στο εργατικό δυναμικό, επέστρεψαν στο σχολείο ή στράφηκαν προς πιο εξειδικευμένα πολιτικά, περιβαλλοντικά και κινήματα επιστροφής στη γη, με πολλά να υιοθετούν κυρίαρχους τρόπους ζωής στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ενώ η οργανωμένη, αστική αντικουλτούρα εξασθένισε, τα ιδανικά της στη μόδα, τη μουσική και τον τρόπο ζωής απορροφήθηκαν από την κυρίαρχη κουλτούρα.
  - Το κυρίως σώμα των baby boomers και το κίνημα των hippies, που λειτούργησαν παράλληλα και σε συνδυασμό οι μεν με το δε, αναμόρφωσαν ριζικά την κοινωνία και την οικονομία, οδηγώντας σε μαζική καταναλωτική ζήτηση, προωθώντας φιλελεύθερες κοινωνικές μετατοπίσεις και πρωτοπορώντας στην ψηφιακή καινοτομία. Έφεραν επανάσταση στον πολιτισμό μέσω του περιβαλλοντισμού, του φεμινισμού και των αντιπολεμικών διαμαρτυριών, ενώ η οικονομική τους επιρροή μετατράπηκε από τη δημιουργία προαστιακής εξάπλωσης στη διαχείριση καθαρού πλούτου περίπου 78 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
• Generation X (γεννημένοι 1965–1980): Έγινε δημοφιλής ονομασία από το βιβλίο του Douglas Coupland του 1991, Generation X: Tales for an Accelerated Culture, αν και ο όρος χρησιμοποιήθηκε νωρίτερα. Συχνά αποκαλούνται «παιδιά με κλειδί της πόρτας» λόγω των υψηλών ποσοστών διαζυγίων και των εργαζόμενων γονέων κατά την παιδική τους ηλικία, και χαρακτηρίζονται από ανεξαρτησία, αυτοδυναμία, τεχνολογική προσαρμοστικότητα και έντονη έμφαση στην ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.
• Millennials/Gen Y (γεννημένοι 1981–1996): Επινοήθηκε από τους συγγραφείς Neil Howe και William Strauss στο βιβλίο τους Generations του 1991. Αντιπροσωπεύουν μια σημαντική, τεχνολογικά καταρτισμένη ομάδα εργατικού δυναμικού, η οποία συχνά χαρακτηρίζεται ως «ψηφιακά ιθαγενής» και ενηλικιώθηκε γύρω στις αρχές της χιλιετίας.
• Generation Z, ή «Zoomers» (γεννημένοι 1997–2012): Αναδύθηκε ως συνέχεια της Generation X/Millennials, μερικές φορές αποκαλούμενης Homeland Generation. H πρώτη πλήρως «ψηφιακά ιθαγενής» γενιά, που χαρακτηρίζεται από την ανατροφή τους με smartphones, μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συνεχή συνδεσιμότητα. Είναι γνωστοί για την πραγματιστική τους φύση, την οικονομική τους επιφυλακτικότητα και την κοινωνική τους συνείδηση, δίνοντας συχνά προτεραιότητα στην ψυχική υγεία και την αυθεντικότητα έναντι των παραδοσιακών επαγγελματικών πορειών.
• Generation Alpha (γεννημένοι 2013–μέσα δεκαετίας 2020): Επινοήθηκε από τον κοινωνικό ερευνητή Mark McCrindle, γνωστή ως τα πρώτα παιδιά που γεννήθηκαν σε μια εποχή ευρείας διάδοσης της ψηφιακής τεχνολογίας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των οποίων η παιδική ηλικία διαταράχθηκε από την πανδημία Covid-19.

Αυτά τα ονόματα γενεών συχνά προκύπτουν από πολιτιστικά σχόλια (όπως άρθρα περιοδικών ή μυθιστορήματα) και παγιώνονται από ερευνητές αγοράς και κοινωνιολόγους με την πάροδο του χρόνου. 

Εκτός από τις παραπάνω γενεές, στην Αμερική ονομάζεσαι και με το ποιός ήταν πρόεδρος όταν γεννήθηκες. Οι γονείς μου ήταν Roosevelt-babies (1934, Silent Generation), η μητέρα του Κώστα και εγώ είμαστε Eisenhower-babies (1957, 1958, Baby Boomers), η Μαργαρίτα είναι Nixon-Baby (1970, Generation X), ο Κώστας ήταν Bush-Baby (1990, Millennial), και ο Ρικάρντο είναι BushW-Baby (2004 Generation Z).

Ποιά, λοιπόν, είναι η γενεά που ψήφισε τον Τραμπ περισσότερο από τις άλλες;

Η γενεά με κατά 6% περισσότερους ψηφοφόρους του Τραμπ από τις άλλες γενεές, σύμφωνα με δημογραφικές μελέτες, είναι η Generation X, με δεύτερη σε ψηφοφόρους Τραμπ τους Baby Boomers.

https://www.aei.org/op-eds/trumps-dramatic-and-ironic-gains-with-gen-x/

Και δυστυχώς, πράγματι, η Generation X έχει πολύ χαμηλότερο επίπεδο παιδείας και μόρφωσης από τους Baby Boomers, αρα είναι περισσότερο εύτρωτοι από τις μπαρούφες που πετάνε μερικοί θυμωμένοι και απογοητευμένοι γηρεότεροι Baby Boomers. Η Gen X δεν έχει εμπειρία, δεν έχει ιδέα τι φέρνει η ξενοφοβία, ο εθνικισμός... ο ρατσισμός. ...η ένδοξη αναβίωση της Ναζιστικής Γερμανίας και του παλιού Αμερικανικού Νότου, το αυγό του φειδιού. «Με βάση τις δημοσκοπήσεις εξόδου και τα στοιχεία των ψηφοφόρων από τις προεδρικές εκλογές του 2020 και του 2024, η Γενιά Χ (γεννημένη περίπου την περίοδο 1965-1980) έχει αναδειχθεί ως η γενιά με τα υψηλότερα ή μεταξύ των υψηλότερων επιπέδων υποστήριξης προς τον Ντόναλντ Τραμπ. Στις εκλογές του 2024, οι ψηφοφόροι ηλικίας 45-64 ετών (που σε μεγάλο βαθμό αποτελούν τη Γενιά Χ) τάχθηκαν υπέρ του Τραμπ έναντι της Καμάλα Χάρις με διαφορά 6 μονάδων (52% έναντι 46%), μια μεγαλύτερη διαφορά από αυτή που είχε μεταξύ των Baby Boomers.» Η Generation X ηταν επίσης υπεύθηνη για το ξεσάλωμα καταναλωτισμού 1980-2000 που ξεκίνησαν και θεμελίωσαν πρωτύτερα οι Baby Boomers.

Ενδιαφέρον δημογραφικό γεγονός: Τα υψηλότερα ποσοστά γονιμότητας και τα πιο σταθερά ποσοστά γεννήσεων βρίσκονται στη Μεσοδυτική Αμερική και τον Νότο της Αμερικής.

Προσωπικά, σαν Αμερικανός, οι ήρωές μου είναι η Greatest Generation και πολλά μαθήματα ζωής τα πήρα από την Silent Generation, καθώς συνταξιοδοτήθηκα κιόλας από την New Deal του Φρανκλίνου Ρούζβελτ. Είμαι βέβαια Baby Boomer, και κρυπτο-χίπης, το κρυφό μου όνειρο γύρω στο 1979 ήταν να χτίσω μια κομούνα στα βουνά, αφού σπούδασα οικονομικά (χαρτορίχτρες με κρυστάλλινες σφαίρες που λένε ότι βολεύει την όποια πολιτική πεποίθηση τους πληρώνει), κοινωνιολογία (περισσότερος Λένιν και λιγότερος Μαρξ), νομικά (για να βρεις δικαιοσύνη πρέπει να έχεις τα λεφτά να την αγοράσεις) και ιστορία (την γράφει ο νικητής), και τα απέρριψα, I dropped out, αλλά οι ρίζες των αρχών μου είναι πρωτύτερες. Βλέπετε, δίνω ακόμη σημασία και αναθέτω αξία στην μόρφωση, την λεπτομερή γνώση της Ιστορίας, στην ακρίβεια της έκφρασης, γαμώτο, στην σωστή επαγγελματική έρευνα (πως θα παρίστανα τον χτίστη συστημάτων βάσεων στοιχείων σε υπολογιστές αν δεν σεβόμουνα τα στοιχεία και την δομή τους --άλλωστε, ένας επαγγελματίας δεν έχει την ικανότητα να εργαστεί ερασιτεχνικά μόνο και μόνο επειδή πρόκειται για ένα απλό μπλογκάκι), και δίνω ιδιαίτερη σημασία στις αδιάψευστες πληροφορίες. Και στην Ηθική. 

Τίποτα δεν στεναχωρεί, τίποτα δεν μαυρίζει την καρδιά μου περισσότερο από την προχειρότητα και την ανευθυνότητα στις πληροφορίες και την έκφραση, και την επιμονή σε ανακρίβειες, την αδιαφορία και ανικανότητα έρευνας, σε συνδυασμό με παντελή έλλειψη σεβασμού για το τι διαφορετικό ή περισσότερο είναι πιθανό να γνωρίζει ένας συνομιλητής, επειδή, όσο καλό μυαλό και καρδιά και να έχει ένας αγαπημένος άνθρωπος, όταν είναι ανίκανος να μάθει κάτι που δεν το ήξερε, ή να διορθώσει κάτι που το γνώριζε λάθος (ίσως επειδή φοβάται να δει ότι δεν γνώριζε κάτι, ή ότι κάτι το γνώριζε λανθασμένα --ενδόμυχη ανασφάλεια), οι ανεξέλενγκτα λάθος πληροφορίες στις οποίες επιμένει  θα οδηγήσουν σε αυταπόδεικτα λάθη σκεπτικού (όχι θέμα γνώμης αλλά θέμα εγκυρότητας των πληροφοριών στις οποίες στηρίζεται η γνώμη), και το μουλάρωμα θα οδηγήσει σε προσωπική αυτο-απομόνωση στο μοναχικό πυρηνικό καταφύγιο της ρήσης: «δεν μ' ενδιαφέρει, εγώ λέω ότι μ' αρέσει». Εν τω μεταξύ, εγώ, ο Δημήτρης, αισθάνομαι ότι είμαι ένας υπέροχος αναχρονισμός, ein herrlicher Anachronismus, επειδή η ολόψυχη, αυθόρμητη απάντησή μου στην αυτο-απομόνωση του άλλου, ακόμα και τώρα, εν έτι 2026, 59 χρόνια μετά από το Σαν Φρανσίσκο,  είναι πάντα και παραμένει: Peace, man. Take it easy, friend.

~~~

If you're going to San Francisco,

be sure to wear some Flowers in your hair.
(May 1967)

Hippie girl with flowers in her hair,

San Benedetto in Alpe, Italy, 2009
...το πνεύμα του Σαν Φρανσίσκο, 1967, επιζεί σε μια κομούνα στα βουνά της Ιταλίας, εδώ κοντά μας.

«Μπορείς να παραγγείλεις ότι θέλεις στο εστιατόριο της Αλίκης»

(εκτός από την Αλίκη)
το φημισμένο και κλασσικό τραγούδι 18 λεπτών του Άρλο Γκάθρι (1967):
(ο Άρλο είναι ο γιός του θρυλικού Γούντι Γκάθρι που έγραψε το This land is your land)

Alice's Restaurant, lyrics

Haight-Ashbury
το σταυροδρόμι της οδού Haight και της οδού Ashbury,

γειτονιά στο San Francisco, California,
η γενέτειρα του κινήματος των hippies.
Baby boomers who turned-on, tuned-in, and dropped out.

Woodstock, 1969
26 μέρες μετά την προσελήνωση του Apollo 11

Woodstock φεστιβάλ μουσικής και τέχνης,
15-18 Αυγούστου 1969

Αγρόκτημα γαλακτοκομικών προϊόντων του Μαξ Γιάσγκουρ,
Μπέθελ, κράτος της Νέας Υόρκης,
νοτιοδυτικά της πόλης του Γούντστοκ.

Καλλιτέχνες:

15-16 Αυγούστου:

Richie Havens, Swami Satchidananda, Sweetwater, Bert Sommer, Tim Hardin, Ravi Shankar, Melanie,
Arlo Guthrie, Joan Baez,

16-17 Αυγούστου:

Quill, Country Joe McDonald, Santana, John Sebastian,
Keef Hartley Band, The Incredible String Band, Canned Heat, Mountain, Grateful Dead,
Creedence Clearwater Revival, Janis Joplin with the Kozmic Blues Band,
Sly and the Family Stone, The Who, Jefferson Airplane, 

17-18 Αυγούστου:
Joe Cocker and the Grease Band
 Country Joe and the Fish, Ten Years After, The Band, Johnny Winter, Blood, Sweat & Tears,
Crosby, Stills, Nash & Young, Paul Butterfield Blues Band,
Jimi Hendrix / Gypsy Sun & Rainbows.

CROSBY, STILLS, NASH Woodstock, 1971

--τραγούδι της Joni Mitchell

Well, I came upon a child of God

He was walking along the road

And I asked him, "Tell me, where are you going?"

And this he told me

Said, "I'm going down to Yasgur's Farm

Gonna join in a rock 'n' roll band

Got to get back to the land

Set my soul free"

We are stardust, we are golden

We are billion-year-old carbon

And we've got to get ourselves

Back to the garden

Well, then can I walk beside you?

I have come to lose the smog

And I feel myself a cog

In somethin' turning

And maybe it's the time of year

Yes, and maybe it's the time of man

And I don't know who I am

But life is for learning

We are stardust, we are golden

We are billion-year-old carbon

And we got to get ourselves

Back to the garden

We are stardust, we are golden

We are billion-year-old carbon

And we got to get ourselves

Back to the garden

By the time we got to Woodstock

We were half a million strong

And everywhere was a song

And a celebration

And I dreamed I saw the bomber jet planes

Riding shotgun in the sky

Turning into butterflies

Above our nation

We are stardust, we are golden

We are caught in the devil's bargain

And we've got to get ourselves

Back to the garden

Joni Mitchell - Woodstock (1969 live)

America I’ve given you all and now I’m nothing.

America two dollars and twentyseven cents January 17, 1956.   

I can’t stand my own mind.

America when will we end the human war?

Go fuck yourself with your atom bomb.

I don’t feel good don’t bother me.

I won’t write my poem till I’m in my right mind.

--Allen Ginsberg, "America",
ποίημα γραμμένο στο πανεπιστήμιο του Berkeley, California, το 1956

America, poem

 

«Το ποίημα του Allen Ginsberg, που εκδόθηκε το 1956, με τίτλο 'Αμερική' ήταν κρίσιμο για την αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960, λειτουργώντας ως μια θεμελιώδης, προφητική κριτική του καταναλωτισμού, του μιλιταρισμού και της συμμόρφωσης της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Προέβλεψε τα αντικαθεστωτικά, αντιπολεμικά και υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων αισθήματα της δεκαετίας, παρέχοντας μια φωνή για την απογοήτευση από τις κυρίαρχες αμερικανικές αξίες.

Το ποίημα αμφισβητεί την αμερικανική εξωτερική πολιτική, τον Μακαρθισμό και τη νοοτροπία του «περιοδικού του χρόνου», δημιουργώντας προηγούμενο για τη ριζοσπαστική διαφωνία της δεκαετίας των '60.

Επιτίθεται στον υλισμό της εποχής και την πίεση για συμμόρφωση, ενσαρκώνοντας την εξέγερση της γενιάς των Beat ενάντια στο «Αμερικανικό Όνειρο» των προαστίων.

Μέσω του συνομιλιακού, ωμού και συχνά χιουμοριστικού του στυλ, απευθύνθηκε άμεσα στο έθνος ως προσωπική οντότητα, συνδυάζοντας την πολιτική οργή με την ευαλωτότητα. Θίγει φυλετικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, προβλέποντας τις κοινωνικές αναταραχές της επόμενης δεκαετίας.

Το έργο του Γκίνσμπεργκ, μαζί με το ποίημα "Howl", λειτούργησε ως καταλύτης για το κίνημα της δεκαετίας του '60 αμφισβητώντας την πολιτική και καλλιτεχνική εξουσία, προτρέποντας σε μια μετατόπιση από την απάθεια στην ενεργό συμμετοχή κατά της αδικίας.»

~~~

Ο Άρλο και ένας φίλος από την παρέα ψάχνουν να βρουν ένα μέρος κάπου στην δυτική Μασαχουσέτη
όπου να πετάξουν περίπου μισό τόνο σκουπιδιών μετά το καταπληκτικό φαγοπότι
της ημέρας των ευχαριστιών στην εκκλησία που είχε αγοράσει η Αλίκη για να ζήσει με τον άντρα της.

Αργότερα, ο Άρλο παρουσιάζεται σε κέντρο επιλογής στην Νέα Υόρκη για να δούνε αν είναι
αρκετά ηθικός να τον κατατάξουν στον στρατό,
για να κάψει γυναίκες, παιδιά, σπίτια και χωριά στο Βιετνάμ

Η Αλίκη στην πόρτα της εκκλησίας, 4 Van Deusenville Road στο Great Barrington της Μασαχουσέτης. Παλαιότερα γνωστή ως Old Trinity Church, αγοράστηκε από τον Arlo Guthrie το 1991 και τώρα στεγάζει το Guthrie Center, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που φιλοξενεί εκδηλώσεις της κοινότητας και μουσικές παραστάσεις.

Είδα τον Άρλο, live,  να τραγουδάει το Alice's Restaurant σε μια εκκλησία στο Καίμπριτζ της Μασαχουσέτης το 1991, και το 1996 το στομάχι μου έπεσε πάνω στο δικό του το στομάχι καθώς στρίβαμε μια γωνία στην έκθεση MacWorld στην Βοστόνη, ο ένας πάνω στον άλλον. Αμέσως ζήτησε συγγνώμη και εγώ αμέσως ανεφώνησα: Άρλο!

~~~