Εξερεύνηση

 

Στην φωτογραφία:
Ενας άνθρωπος, δυο άνθρωποι, Homo sapiens.

Αλλά, πόσα φύλλα ξερού χόρτου;

και πόσοι κόκκοι άμμου, στην φωτογραφία αυτή;

Οι αριθμοί και οι ποσότητες χάνουν την σημασία της υφής τους καθώς γίνονται μεγαλύτεροι. Αριθμοί πολλών χιλιάδων και σίγουρα αριθμοί στα εκατομμύρια αποκτούν, στον νου μας, έννοιες όλο και περισσότερο αφηρημένες. Τα δισεκατομμύρια και τα τρισεκατομμύρια είναι έννοιες χωρίς υφή πια για μας ως προς την αίσθηση όγκου, υπόστασης, που αποδίδουν στον νου μας.

Αν αρχίσετε να μετράτε με την απλή φωνή σας, να λέτε: ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, εφτά, και συνεχίσετε να μετράτε ασταμάτητα, όταν φτάσετε στο τρεις χιλιάδες εξακόσια θα έχει περάσει περίπου μια ώρα από τότε που αρχίσατε να μετράτε.

Αν συνεχίσετε να μετράτε χωρίς να σταματήσετε για να φάτε ή να πιείτε, ή να κοιμηθείτε, όταν φτάσετε στο πέντε εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες θα έχει περάσει ένας χρόνος.

Φυσικά πρέπει να τρώτε τρεις φορές την ημέρα και να κοιμάστε και 8 ώρες την ημέρα, και πριν γινετε πέντε χρονών δεν μευράτε και τόσο καλά, άρα, αν ξεκινήσετε στα πέμπτα σας γεννέθλια, τρώτε τρεις φορές την ημέρα και κοιμάστε 8 ώρες το εικοστετράωρο, όταν θα έχετε μετρήσει ως το διακόσια εξήντα εκατομμύρια θα είσαστε 80 ετών.

Αν μετράτε μόνο ένα αριθμό κάθε πρωί από τα πέμπτα σας γενέθλια, «ένα» το πρώτο πρωί, «δύο» το δεύτερο πρωί κλπ., όταν γίνετε 80 χρονών θα έχετε μετρήσει ως το είκοσι εφτά χιλιάδες τρακόσια εβδομήντα πέντε.

Η επιστήμη υπολογίζει ότι στον γαλαξία μας υπάρχουν περίπου εκατό δισεκατομμύρια άστρα. Μετρώντας συνεχώς, και σταματώντας τρεις φορές την ημερα να φάτε, και οχτώ ώρες να κοιμηθείτε, μέχρι να μετρήσετε όλα τα άστρα στον γαλαξία μας θα χρειαστείτε δέκα χιλιάδες εκατόν σαράντα εφτά χρόνια, δηλαδή 126 ζωές 80 χρόνια η κάθε μία ζωή.

Υπάρχουν, λέει η επιστήμη σήμερα, κάπου μεταξύ διακόσια δισεκατομμύρια ως και ίσως δύο τρισεκατομμύρια γαλαξίες στο γνωστό σύμπαν, με άστρα και πλανήτες ο καθένας. 

Η αφηρημένη έκφραση «αστρονομικοί αριθμοί»... όταν την σκεφτούμε ή την πούμε, το μυαλό μας δεν ξεκινάει καν να πιάνει το τι είναι το πραγματικό μέγεθος και υπόσταση ενός «αστρονομικού αριθμού».

Το γνωστό σύμπαν είναι το μέρος του σύμπαντος το οποίο μπορούμε να δούμε, δηλαδή μια σφαίρα διαστήματος, με γαλαξίες, με κέντρο την Γη και ακτίνα δεκατρία δισεκατομμύρια οχτακόσια εκατομμύρια έτη φωτός, όπου το κάθε έτος φωτός είναι εννέα τρισεκατομμύρια τετρακόσια δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτό επειδή το φως ταξιδεύει για δεκατρία δισεκατομμύρια οχτακόσια εκατομμύρια χρόνια, από την αρχή του σύμπαντος.

Δεν γνωρίζουμε ούτε πρόκειται ποτέ, στον αιώνα τον άπαντα, να ανακαλύψουμε αν το όλο σύμπαν, πέρα από το γνωστό σύμπαν, είναι άπειρο ή αν έχει τέλος, και, αν έχει τέλος, τι υπάρχει παραπέρα.

Όμως οι γαλαξίες που βλέπουμε στην άκρη του γνωστού σύμπαντος, δεκατρία δισεκατομμύρια οχτακόσια εκατομμύρια έτη φωτός από εμάς, είναι ορατοί εκεί που ήταν πριν δεκατρία δισεκατομμύρια οχτακόσια εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα, δεν είναι πια εκεί. Εκείνοι οι γαλαξίες, σήμερα, απέχουν περίπου σαράντα έξι δισεκατομμύρια έτη φωτός από εμάς. Το γνωστό σύμπαν σήμερα είναι μια σφαίρα με κέντρο την Γη (επειδή από την Γη το παρατηρούμε το σύμπαν που μπορούμε να δούμε) και διάμετρο περίπου ενενήντα δύο δισεκατομμύρια έτη φωτός.

Όπως έγραψα συχνά τώρα τελευταία, σαν απάντηση σ’ εκείνους που μετράνε πόσα πτυχία έχουνε ως επικύρωση της γνώμης τους, το άθροισμα του πόσα γνωρίζει κανείς (γνώση), και το πως κατανοεί και ερμηνεύει (μόρφωση > γνώμη) το τι έννοια έχουν αυτά που γνωρίζει, είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα. Ο Αϊνστάιν κατανόησε την δομή του σύμπαντος χωρίς να έχει δοκτορά, όμως, για να πάρει κανείς δοκτορά πρέπει να σπουδάσει τι ανακάλυψε, τι κατανόησε, και τι δίδαξε ο Αϊνστάιν.

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν παράτησε το λύκειο σε ηλικία 15 ετών επειδή ένιωθε ότι η παραδοσιακή εκπαίδευση άφηνε ελάχιστα περιθώρια για αμφισβήτηση ή σκέψη. Αφού τελικά αποφοίτησε από το λύκειο, ο Αϊνστάιν απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Τεχνολογικού Ινστιτούτου. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του σε μια ελβετική σχολή (όχι πανεπιστήμιο) στο Άαραου.

Η ενστικτώδης επιθυμία για εξερεύνηση (αποκόμιση γνώσης) είναι κεντρική στην ακούσια θέληση, την ανθρώπινη ορμή. 

Η εξερεύνηση είναι τάση και ορμή κάθε είδους ζωής, το κάθε είδος ζωής με τον τρόπο του.

Η ορμή των ανθρωποειδων για εξερεύνηση βοηθήθηκε από την ευφυία του εγκεφάλου τους.
Ή, ίσως η ευφυία του εγκεφάλου τους βοηθήθηκε από την ορμή τους για εξερεύνηση.

Τουλάχιστον πέντε ξεχωριστά ανθρώπινα είδη (ράτσες) ζούσαν παράλληλα με τον πρώιμο Homo sapiens: οι Νεάντερταλ (Homo neanderthalensis, πριν 430.000–40.000 χρόνια), οι Ντενίσοβαν (πριν 200.000–32.000 χρόνια), ο Homo floresiensis (πριν 190.000–50.000 χρόνια), ο Homo naledi (πριν 335.000–236.000 χρόνια) και ο Homo erectus (πριν 2.000.000–110.000 χρόνια). Ο καθένας είχε τα δικά του εργαλεία, τον δικό του πολιτισμό και τον δικό του τρόπο ζωής. Κάποιοι, όπως οι Νεάντερταλ, έθαβαν τους νεκρούς τους και δημιουργούσαν τέχνη, δείχνοντας σημάδια πολύπλοκης συμπεριφοράς πολύ πριν επιδείξουν τις ίδιες τάσεις οι Homo sapiens. Γιατί λοιπόν οι άλλοι εξαλείφθηκαν και μόνο μια ράτσα, η ράτσα των Homo sapiens επιβλήθηκε και συνεχίσαμε μόνοι μας τα τελευταία 40.000 χρόνια;

(Η επιστήμη και η ανθρωπολογία τις τελευταίες δεκαετίες κατέληξε και διδάσκει ότι δεν υπάρχουν διαφορετικές ράτσες στο είδος του Homo sapiens --του οποίου οι οπτικές διαφορές ανάμεσα σε ανθρώπους είναι τοπικές από διαφορετικά κλίματα και γεωγραφία και όχι βιολογικές, δομικές, όπως φαντάζονται και πιστεύουν οι ρατσιστές, προτείνοντας ευρηματικές ακαδημαϊκά-παιδαριώδεις σοφιστείες για να συγκαλύψουν το δηλητήριο που στάζει από το μίσος τους, συγκαλημένο σαν υποτειθέμενη λογική [μα δεν μπορεί εγώ να είμαι το ίδιο, τώρα, μ' αυτόνε τον αράπη ή 'κείνον τον κινέζο!]
Ο Homo sapiens με λευκό δέρμα εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα στην ανθρώπινη ιστορία, με σημαντικό αποχρωματισμό (ανοιχτόχρωμο δέρμα) στους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς να εξελίσσεται περίπου πριν από 8.000 έως 7.000 χρόνια. Ενώ οι σύγχρονοι άνθρωποι έφυγαν από την Αφρική πριν από ~40.000 χρόνια με σκούρο δέρμα, τα γονίδια του ανοιχτόχρωμου δέρματος εμφανίστηκαν σε προγόνους στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη μεγιστοποιώντας την απορρόφηση της βιταμίνης D σε περιβάλλοντα χαμηλού φωτισμού.
Λευκό δέρμα υπάρχει για μόνο περίπου 3% του χρόνου ύπαρξης του Homo sapiens.)

Τι ήταν αυτό που έκανε τις άλλες πέντε ράτσες ανθρωποειδών να εξαλειφθούν από το βιβλίο της Ζωής, με τελευταίους τους Νεαντέρταλ εδώ και 45.000 χρόνια, και την δική μας μια ράτσα να επιζήσει; Γιατί επέζησε μόνο μια από τις έξι ράτσες ανθρωποειδών;

Κατά την περίοδο χιλιετιών της συμβίωσης Νεαντέρταλ και Homo sapiens στην Ευρώπη, υπήρξε υπολογίσιμη γενετική διασταύρωση μεταξύ των δύο. Τα μπλε μάτια που έχουμε σήμερα, ο διαβήτης (ζάχαρο) από τον οποίο πάσχουμε, είναι κληρονομιές από τους Νεαντέρταλ.

...και αρχισαν να αναπτύσουν πολιτισμό περίπου 4.000 χρόνια αφού έλειωσαν οι πάγοι. Πολιτισμό που εξελίσεται επί περίπου 8.000 χρόνια τώρα, ιδιαίτερα τα πιο πρόσφατα 6.000 χρόνια από τις περίπου 250.000 χρόνια, ίσως 300.000 χρόνια ύπαρξης των Homo sapiens; Οι Νεαντέρταλ υπήρξαν για περισσότερο χρόνο από εμάς, ξεκινώντας πριν περισσότερο από 400.000 χρόνια. Εμείς, μόνο 250.000 με 300.000 χρόνια.

Ο δικός μας πολιτισμός υπάρχει για περίπου μόνο 2% του χρόνου της ύπαρξης του είδους μας. Πριν 12.000-με-6.000 χρόνια είμασταν ακόμα κυνηγοί-συλλέκτες και ζούσαμε στις σπηλιές και στις σαβάνες και είχαμε μόλις ανακαλύψει την γεωργία, στην Εύφορη Ημισέληνο (σημερινό Ιράκ, Συρία, Τουρκία, Ιορδανία και Ισραήλ) ξεκινώντας εδώ και περίπου 12.000-10.000 χρόνια.

Ουρούκ,
στην Μεσοποταμία, η πρώτη πόλη που έχτισε ο Homo sapiens,
πριν 7.000 χρόνια.

Ακμή, πριν 5.000 χρόνια, περίπου 80.000 κάτοικοι στην περιοχή.

Εγκαταλείφθηκε πριν 1.300 χρόνια.

Νέα Υόρκη, σήμερα.

Ίσως ο βαθμός θέλησης για εξερεύνηση, και η κατεύθυνση κατανόησης του τι ανακαλύπτεται, και η κατεύθυνση την οποία με την σειρά της δίνει αυτή η κατανόηση, έχει να κάνει με το πως και πόσο μπορεί να επιζήσει ένα είδος ζωής. Οι Νεάντερταλ παρέμειναν στην Ευρώπη χωρίς να πάνε παραπέρα --δεν ενδιαφέρθηκαν. Είχαν ικανότητες αλλά, κατά τα φαινόμενα δεν είχαν αρκετή περιέργεια. Οι Homo Sapiens όμως, έφτασαν σε κάθε τετραγωνικό μέτρο του πλανήτη Γη, μετά περπάτησαν στο φεγγάρι, και μέχρι τώρα έχουν στείλει μηχανές σε όλο το ηλιακό σύστημα, και ήδη εξερευνούν τον πλανήτη Άρη. Δυο μηχανές που έχτισε ο Homo sapiens, Voyager 1 και Voyager 2 (1976) φέτος έφτασαν σε απόσταση μιας ημέρας φωτός από τον πλανήτη Γη (εν τριακοστό εξηκοστό πέμπτο της απόστασης του ενός έτους φωτός). Τα σκάφη Voyager του Homo sapiens θα φτάσουν σε επόσταση ενός έτους φωτός από την Γη σε περίπου 18.250 χρόνια.

Είναι άραγε δυνατόν να έχει φτάσει ο Homo sapiens στο δικό του καιρό για εξάλειψη;

Να έχει φτάσει στο όριο του πόσο μπορεί να κατευθύνει την τύχη του πριν αυτοκαταστραφεί;

Πολλά γύρω μας, σήμερα, είναι αυτά που μπορούν να μας σπρώξουν προς αυτή την ερώτηση.

Το ένα και πιο σημαντικό είναι ότι ο όγκος υπάρχουσας γνώσης και η ταχύτητα διαθεσιμότητάς και μετάδωσης της γνώσης έχει ξεπεράσει το πόσα μπορούμε να κατανοήσουμε, να επαληθεύσουμε και να αποθηκεύσουμε, να μορφώσουμε γνώμη (η μορφή την οποία δίνει η γνώση στην σκέψη). Έχει υποστεί θεαματική πτώση, η κατανόηση του διαχωρισμού του τι είναι αλήθεια και τι είναι φαντασία και τι είναι ψέμα. Έχει φθίνει τραγικά η υπεθυνότητα καθώς η προσωπική γνώμη έχει γίνει πιο σημαντική στην θεώρησή της από την ίδια την γνώση. 

Στο τέλος, η επιθυμία, η ορμή για εξερεύνηση έχει παραχωρήσει τα ινία στον απομονωτισμό, τον εθνικισμό και τον ρατσισμό. Τον εγωκεντρισμό. Την άγνοια. Συνταγή για εξάλειψη.

Επιβίωση μέσω επιστήμης και τεχνολογίας χωρίς κατανόηση του τι εξηγεί η επιστήμη και πως λειτουργεί η τεχνολογία. Απομονωτισμός.

Ήδη βλέπουμε την επίδειξη των πνευματικών τάσεων που προμηνύουν το τέλος του πολιτισμού:

Δαγκώσαμε μια μπουκιά από το μήλο, πολύ μεγαλύτερη από όση μπορούσαμε να μασήσουμε.

Είναι βέβαια πιθανόν να τα καταφέρουμε και πάλι να επιζήσουμε,

έστω και αν χρειαστεί να επιστρέψουμε στα σπήλαια και τις σαβάνες

για να ξαναρχίσουμε απ' την αρχή.

- Υπάρχουν περισσότεροι αριθμοί από το τρία και το τέσσερα! Κοίτα πόσα δάχτυλα έχουμε!
- Μην δείξεις σε κανέναν ότι το γνωρίζεις αυτό γιατί μπορεί να σε σκοτώσουν! Αυτό είναι γνώση που ανήκει μόνο στο μεγάλο πνεύμα της σπηλιάς!

Εμείς όμως, θα πρέπει, πάντα, να συνεχίσουμε να μετράμε.

Ενας, δύο, τρεις, τέσσερεις, πέντε, έξι...

~~~

Τυχαία

 Ήταν το τρελό μου όνειρο, στην ζωή μου, μια όμορφη φαντασίωση,

το να είμαι μέρος μιας ομάδας επιστημόνων που να ερευνά το Σύμπαν.
Την Ύπαρξη.

~~~

Τα παρακάτω, όπως πάντα, είναι λέξεις δικές μου, σκαρφισμένες από σκέψεις δικές μου.

Από γνώσεις επαληθευμένες.

Είμαι ευγνώμων στην Ζωή, επειδη έχω την ευκαιρία να τις εκφράσω.
— Δημήτρης

~~~

Το Σύμπαν γέννησε την Ζωή, όλη την Ζωή συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, ομοούσια, εξελικτικά, από την στιγμή που υπήρξε, το Σύμπαν, και η εξέλιξη του Σύμπαντος προχωρά τυχαία αλλά πάντα βάση των νόμων την Φυσικής.

«Ομοούσια» σημαίνει την ίδια μια ουσία. Όχι δυο ουσίες που είναι ίδιες μεταξύ τους αλλά την ίδια μια ουσία. Ότι το Σύμπαν και η Ζωή αποτελούνται από την ίδια μια ουσία, δηλαδή, άτομα. Τα σταθερά άτομα μπορούν να υπάρχουν για εξαιρετικά μεγάλα χρονικά διαστήματα, πιθανώς υπερβαίνοντας κατά πολύ την τρέχουσα ηλικία του σύμπαντος (περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια), με ορισμένες θεωρίες να υποδηλώνουν διάρκεια ζωής έως και 10 ακολουθούμενο-από-35-μηδενικά χρόνια. Ενώ τα ραδιενεργά άτομα μπορούν να διασπαστούν σε δευτερόλεπτα ή δισεκατομμύρια χρόνια, τα σταθερά άτομα όπως το υδρογόνο παραμένουν σχεδόν επ' αόριστον, ουσιαστικά επιβιώνοντας μέχρι να διασπαστούν τα πρωτόνια τους. Ειδικότερα, ότι το Σύμπαν και η Ζωή είναι ένα και το αυτό, κατευθυνόμενο σε τυχαία έκβαση από τους Νόμους της Φυσικής. Το ίδιο άτομο, κατά την ύπαρξή του, μπορεί άλλοτε να είναι μέρος σταθερής ύλης (βράχου), άλλοτε μέρος οργανισμού (ανθρώπου), και άλλοτε να περιφέρεται στο σύμπαν...

«Ένα και το αυτό» υπό την ένοια δύο εκφράσεων ή δύο υποστάσεων του Ενός, όπου μπορούμε να θεωρήσουμε τους νόμους της Φυσικής ως μια τρίτη υπόσταση. Διαφορετικές εκφράσεις του Ενός.

«Από την στιγμή που υπήρξε, το Σύμπαν», σημαίνει από την στιγμή αυτού που ονομάζουμε Big Bang, η εκρηκτική απαρχή του Σύμπαντος, το μεγάλο «φούσκωμα» ο στιγμιαίος ξαφνικός «πληθωρισμός», η οποία, μάλλον, είναι η στιγμή της πρώτης μεταγωγής από Ενέργεια (χωρίς γραμμικό χρόνο) σε Ύλη (γραμμικος χρόνος), μέσω του μποζόνιου Χιγκς το οποίο είναι ένα θεμελιώδες σωματίδιο, που ανακαλύφθηκε στο CERN στις 4 Ιουλίου 2012, και επιβεβαιώνει την ύπαρξη του πεδίου Χιγκς, το οποίο δίνει μάζα σε άλλα στοιχειώδη σωματίδια. Είναι το πως από ενέργεια φτάνουμε στην μάζα.

Εμείς, οι άνθρωποι, βλέπουμε τον κόσμο από το μέγεθος του ατόμου και μεγαλύτερο, εξηγούμενο από την  Γενική Σχετικότητα (Βαρύτητα) και Ειδική Σχετικότητα (Δομή χώρου και χρόνου), και τον κόσμο σε μέγεθος μικρότερο του ατόμου, υποατομικό, που για μας εκφράζεται με την Κβαντική μηχανική (Συμπεριφορά μάζας και ενέργειας). Η Επιστήμη μας ακόμα δεν έχει καταλήξει σε μια θεωρία που να αντιπροσωπεύει, να «ενώνει» και την Σχετικότητα και την Κβαντική μηχανική, το πολύ μεγάλο και το πολύ μικρό. Για εμάς πρόκειται ακόμα για δυο διαφορετικές ασύμβατες θεωρίες/κόσμους/πραγματικότητες, γεγονός που σημαίνει ότι δεν έχουμε πλήρως κατανοήσει ούτε την μια ούτε την άλλη. Ότι δεν έχουμε κατανοήσει πως ο χώρος+γραμμικός χρόνος μπορεί επίσης να εκφραστεί σαν  χωροχρόνος (όπου ο χρόνος δεν είναι γραμμικός): η σχέση μεταξύ ενέργειας και μάζας (ύλης).

Από Ενέργεια, και σωματίδεια, φτάνουμε στα άτομα. Τα άτομα εξελίσσονται στο να αποτελούνται από περισσότερα πρωτόνια, νετρόνια και ηλεκτρόνια το καθένα, δηλαδή από Υδρογόνο (H, ατομικός αριθμός 1), Ήλιο (He, 2), Λίθιο (Li, 3), Βηρύλλιο (Be, 4) και τα υπόλοιπα, συνολικά 118, στοιχεία, μέσω ζυμώσεων στο κέντρο αστεριών τα οποία εκρήγνυνται και διασκορπίζουν τα στοιχεία στο σύμπαν. Τα οποία στοιχεία μετά χτίζουν πλανήτες και ...εμάς καθώς τα στοιχεία ενώνονται σε μόρια. Δηλαδή, το νερό, παραδείγματος χάριν, δεν είναι ένα άτομο αλλά ένα μόριο που αποτελείται από δύο άτομα Υδρογόνου και ένα άτομο Οξυγόνου (H2O).

Ναι, ο καθένας μας αποτελείται από οκτώ δισεκατομμύρια δισεκατομμύρια άτομα που ζυμώθηκαν μέσα σε αστέρια πριν δισεκατομμύρια χρόνια...

...και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, αυτά τα άτομα, για περισσότερα δισεκατομμύρια χρόνια αφού σταματήσουν να αποτελούν τον εφήμερο καθένα από εμάς.

Όταν κοιτάζω έναν άνθρωπο απέναντί μου, δεν κοιτάζω μόνο έναν άνθρωπο αλλά έναν γαλαξία ατόμων.

Ένα νέφος υποσωματιδίων.

Η Ενέργεια υπάρχει σε χωροχρόνο και η Ύλη υπάρχει σε χώρο-συν-γραμμικό-χρόνο. Μη-γραμμικός και γραμμικός χρόνος συνυπάρχουν ως ενέργεια και ύλη.

Τα παραπάνω δεν είναι φιλοσοφία, ή θρησκεία, ή θέσφατα,
αλλά είναι το απόσταγμα του τι εξηγεί η Επιστήμη των ανθρώπων σήμερα,
από το τι έχει αποδειχθεί πειραματικά μέχρι σήμερα.

Είναι το πως εξηγεί, σήμερα, την Ύπαρξη η Επιστήμη.

Η εξήγησή μου ήταν στο πιο απλό επίπεδο.
Σε βαθύτερα επίπεδα, η εξήγηση αλλάζει όσον αφορά την λεπτομέρεια έκφρασης και περιγραφής.

Κάτι το τυχαίο δεν μπορεί εξ’ ορισμού να έχει γίνει βάση οποιουδήποτε σχεδίου, ή οποιασδήποτε δύναμης, είτε «νοημοσύνη» είτε «θέληση», αλλά, εξετάζοντας την πορεία του τι έχει ήδη γίνει τυχαία, μπορούμε να χαράξουμε και να εξηγήσουμε την ως τώρα πορεία σαν έναν «προορισμό» προς το τι έχει γίνει μέχρι «τώρα», και να το αποδώσουμε, έτσι, σαν «προορισμό», βάση της ανθρώπινης διανόησης και λογικής, όπως το κατανοεί ο άνθρωπος, ο homo sapiens. (Παραδείγματος χάριν, ο Χαμαιλέων δεν αλλάζει χρώμα για να επιζήσει αλλά επιζεί επειδή έτυχε να αλλάζει χρώμα https://dimitristhinks.blogspot.com/2026/01/blog-post.html).

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων έχει την ψυχολογική ανάγκη να πιστεύει ότι ο Χαμαιλέων αλλάζει χρώμα για να επιζήσει, αλλά είναι οι ελάχιστοι, οι επιστήμονες, που γνωρίζουν ότι ο Χαμαιλέων επιζεί επειδή εξελίχθηκε τυχαία να αλλάζει χρώμα, οι οποίοι επιστήμονες είναι υπεύθυνοι για την τεχνολογία μας και την εξέλιξη του πολιτισμού μας.

Η γέννηση της Ζωής οδηγεί στην αυτογνωσία του Σύμπαντος. Το Σύμπαν κατανοεί την ίδια την Φύση του μέσω της Ζωής την οποία γέννησε.

Η Ζωή κατανοεί το τι «Είναι». Το Σύμπαν γνωρίζει τον εαυτό του.

Η Ζωή είναι το «πως σκέφτεται» το Σύμπαν, θα μπορούσε να πει κανείς, ποιητικά.

Υποθέτω, τότε, εγώ προσωπικά στα 67 μου χρόνια, ότι θα μπορούσε να πει κανείς πως ο σκοπός της Ύπαρξης είναι η Κατανόηση. Κατανόηση στην οποία φθάνει το συνεργαζόμενο σύνολο ατόμων (και ανθρώπων) της Ζωής.

Και, χωρίς προμελετημένο σκοπό, να πούμε ότι το αποτέλεσμα της Ύπαρξης είναι η Αυτογνωσία του Σύμπαντος.

Δηλαδή, προσωπικά πιστεύω ότι η υποχρέωση του κάθε ανθρώπου έναντι στην ίδια του την Ζωή είναι να λάβει μέρος ενεργά, επικοινωνώντας με πρωτοβουλία και σύμπνοια ανάλυσης γεγονότων, γνώσης και σκέψης, στην συζήτηση του τι είναι το Σύμπαν και η Ύπαρξη, και να το κάνει αυτό όχι μεμονωμένα αλλά σαν μέρος ομάδας, ιδιαίτερα σήμερα, αλλά και από την εποχή των Πυθαγόρειων στην Σάμο, στην Ιωνία.

Δυστυχώς οι Πυθαγόρειοι, έκτος αιώνας Προ Κοινής Εποχής (ΠΚΕ), πήραν λάθος δρόμο πιστεύοντας ότι οι απόψεις τους και οι γνώσεις τους έπρεπε να ανήκουν στον χώρο του μυστικισμού, και οι άλλοι της εποχής εκείνης τους απέρριψαν σαν "Cult" (Μόδα/Τρέλα/Είδος Λατρείας) και τους ξέχασαν. Όπως είπε ο Carl Sagan, αν οι Πυθαγόρειοι είχαν επικρατήσει, μπορεί να μην είχαμε ποτέ Σκοτεινούς Αιώνες (Μεσαίωνα) και τώρα να επέστρεφαν στην Γη τα πρώτα σκάφη από την εξερεύνηση του Σύμπαντος, τα οποία, όπως υπέθεσε ο Carl, στην άτρακτό τους θα είχαν ονόματα Ελληνικά.

Θεωρώ σκοπό και υποχρέωση του καθενός μας να «σταθεί», να «ίσταται επί» ενός σώματος οργανωμένης γνώσης με οργανωμένη μεθοδολογία έρευνας και παρουσίασης–το οποίο είναι και η ετυμολογία της λέξης Επιστήμη, οπως επίσης και την λατινικής λέξης scientia (αγγλικά: science), χωρίς να ξεχνάμε ότι οι πρώτοι Ίωνες επιστήμονες δεν είχαν οργανωμένα σχολεία στα οποία να είχαν φοιτήσει. Τα πάντα ξεκίνησαν, και ξεκινάνε πάντα, από επαγωγική συλλογιστική και πειραματισμό. «Εύρηκα!» που αναφώνησε και ο Αρχιμήδης στις Συρακούσες της Σικελίας, το 287 ΠΚΕ.

Επαγωγική συλλογιστική, συνεργατικός μεθοδικός πειραματισμός,
και επικοινωνία.

Έχω σταθεί απρόσμενα και ανεξήγητα τυχερός στο πως ό'τι και να ονειρεύτηκα στην ζωή μου έγινε πραγματικότητα, για μένα, κάτι που το οφείλω στους γονείς μου –που είχαν την ανείπωτη δύναμη να δώσουν στον γιό τους μια βαλίτσα, 16 χρονών και οχτώ μηνών, και να τον στείλουν, μόνο του, μακριά τους για πάντα, να τρέξει προς την ζωή του, να ανακαλύψει την δική του Ύπαρξη ξεκινώντας από την Αγγλία, χωρίς να του πούνε ότι τους χρωστάει οτιδήποτε, άλλο από το να είναι ευτυχισμένος. 

Ήρθαν στην ζωή μου και πράγματα που ούτε καν είχα τολμήσει να τα ονειρευτώ. 

Τα πάντα συμβαίνουν τυχαία, αλλά αυτό δεν είναι τύχη. Άλλο «τύχη», άλλο «τυχαίο» (Άλλο "luck", και άλλο "random").  Πιστεύω στα βήματα που έχει, ή δεν έχει, την ψυχική δυνατότητα και αυτοπεποίθηση να κάνει ένας άνθρωπος, ξεκινώντας από τον προσανατολισμό και καταλήγοντας στην πράξη, αλλά κυρίως στην θετικότητα, αντί αρνητικότητα, μεθοδικότητα με τεκμηριωμένες ερώτηση-απάντηση-ερώτηση αντί ...αφηρημένη προχειρότητα, και σε συνεργασία, αντί μέσα απ' εγωκεντρική απομόνωση. 

~~~

Όπως έλεγα και παραπάνω,

Ήταν το τρελό μου όνειρο, επί 55 απ' τα 67 μου χρόνια, μια όμορφη φαντασίωση,

να είμαι μέρος μιας ομάδας επιστημόνων που να ερευνά το Σύμπαν.

Άλλοι θέλουν να γίνουν Πάπας, άλλοι θέλουν να λένε στον Πάπα τι να κάνει...

Εγώ ονειρευόμουνα να είμαι μέρος μιας ομάδας.

(η οποία να ερευνά, να παρατηρεί, και να επικοινωνεί τις παρατηρήσεις).

Πρόσφατα, τους τελευταίους μήνες, ρωτήθηκα από μια ομάδα επιστημόνων αν θα με ενδιέφερε να επιληφθώ της έγκαιρης ενημέρωσης και παρουσίασης των δημοσιεύσεων στο ίντερνετ, του έργου τους. 

Η ομάδα αυτή, μια «επιτροπή», οργανώθηκε κατά σύμπτωση την ίδια χρονιά που γεννήθηκα, πριν 68 χρόνια, και το έργο της έχει να κάνει με την Εξερεύνηση του Σύμπαντος, του Διαστήματος, και την Επιστημονική Έρευνα.

Η επιτροπή είναι διεθνής, φτάνοντας μέσω των εκάστοτε μελών σε πολλά σημεία του πολιτισμού μας, από πανεπιστήμια, οργανισμούς, European Space Agency, NASA, Ενωμένα Έθνη, Χάγη, κλπ... και από το καταστατικό της είναι ανεξάρτητη πολιτικής και κομμάτων.

Έχοντας απροσδόκητα φτάσει άλλο ένα «αδύνατο όνειρο» (Impossible Dream)
δέχτηκα με χαρά και δέος,
και πριν λίγες μέρες με καλωσόρισαν σε ρόλο σαν «βοηθός της Επιτροπής»
σε ένα συγκεκριμένο θέμα δραστηριότητας.

 

~~~

 

Θα έχω τόσα πολλά να διηγηθώ στον Κώστα όταν η ενέργειά μου φτάσει στον εκτός γραμμικού χρόνου υποατομικό Κβαντικό κόσμο στον οποίον εκείνος πρόλαβε να μεταπηδήσει πριν από εμένα. Αν και πιθανότατα εκείνος είναι που μου τα στέλνει όλα αυτά, στον μπαμπά του, με αγάπη, μέσω ανθρώπων που με αγαπάνε, ξεκαρδισμένος στα γέλια, από τον χωροχρόνο όπου δεν υπάρχει πριν, τώρα, η μετά. Η, πιο επακριβώς, όπου όλο το πριν, το τώρα και όλο το μετά είναι Ένα. Η αγάπη άλλωστε είναι η δύναμις που ενώνει την Ζωή, όλα τα είδη ζωής παντού, άρα και το ίδιο το Σύμπαν.

(Πληροφοριακά, αυτό το ποιητικό, το ότι η αγάπη είναι η δύναμις που ενώνει το σύμπαν, ήταν κεντρικό θέμα της ταινίας Interstellar, 2014, το σενάριο της οποίας το έγραψε ο γνωστότατος Φυσικός επιστήμονας Κιπ Θορν από το Πανεπιστήμιο στο Μπέρκλευ της Καλιφόρνια. Εκείνος που είχε βάλει ένα στοίχημα με τον φίλο του τον Στήβεν Χώκινγκ σχετικά με τις ιδιότητες μιας Μαύρης Τρύπας, που το κέρδισε ο Θορν. Ο ήρωας της ταινίας Interstellar είναι ένας μεσήλικας που, στην αρχή της ταινίας, η κόρη του είναι ένα νέο κορίτσι ενώ στο τέλος της ταινίας είναι μια βαθιά ηλικιωμένη γιαγιά, επειδή το διαστρικό ταξίδι του ήρωα προκάλεσε διαστολή του σχετικού χρόνου [ειδική σχετικότητα] μεταξύ του δικού του χρόνου, κοντά σε μια μαύρη τρύπα, και του χρόνου της κόρης του στην Γη. Αυτή τη γνώση ήθελε να μεταδώσει ο επιστήμονας Κιπ Θορν.)

(Δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να είναι επιστήμονες, η ανθρωπότητα όμως έχει την ιδιαιτερότητα να μπορεί να ονειρεύεται και να επικοινωνεί σπουδαίες ιδέες, αισθήσεις, αισθήματα, υπόθεση, μέσω απεικόνισης, με λογοτεχνία, τέχνη και αφήγηση. Ελάχιστοι επιστήμονες μπορούν να επικοινωνούν, σαν τον Carl Sagan ή τον Neil deGrasse Tyson, ή τον Kip Thorne, η την Janna Levin με απλούς ανθρώπους, απλοί άνθρωποι όμως μπορούν να κατανοούν μέσω αφήγησης με αφηρημένη έννοια. Βέβαια, τι και πόσα και πως κατανοεί έτσι ο καθένας είναι άλλου παπά βαγγέλιο. Πόσο σημαντική, άραγε, είναι η εργασία του να αποδίδει, να μεταδίδει κανείς επιστημονικές γνώσεις σε ανθρώπους που δεν έχουν επιστημονική παιδεία. Η γνώση είναι σπάνια, όμως η μορφή του χαρακτήρα την οποία μπορεί να αποδώσει η κατανόηση του νοήματος της γνώσης, η μόρφωση, εξαρτάται από τον καθένα.)

Εκφράσεις της τέχνης είναι η γλώσσα με την οποία επικοινωνούν οι άνθρωποι που δεν έγιναν επιστήμονες.

Και, κατά την γνώμη μου, η επικοινωνία, η μετάδοση πληροφοριών, μεταξύ επιστημόνων και μη, είναι η πλέον σημαντική λειτουργηκότητα με την οποία μπορεί να ασχοληθεί ένας άνθρωπος.

Αυτό στο οποίο δεν έχει καταλήξει η επιστήμη είναι το αν ότι συνέβη και ότι πρόκειται να συμβεί αποτελεί τον χωροχρόνο σαν μια συγκυρία των συγκεκριμένων συμβάντων, ή αν ο χωροχρόνος αποτελείται από όλες τις άπειρες πιθανότητες του τι μπορεί να συμβεί, και εμείς, ο καθένας μας, ζούμε την εμπειρία μιας από άπειρες πιθανότητες (όπου σε άλλες πιθανότητες εγώ μπορεί να μην γεννήθηκα ποτέ, ή να έχω αδέρφια, ή να μην έφυγε ο Κώστας από τον γραμμικό χρόνο πριν από εμένα, ή να μην υπήρξε ποτέ, ή να έκανε τελείως διαφορετικά πράγματα κατά την ύπαρξή του). 

Δηλαδή, δεν έχουμε αποφανθεί καν ως προς το αν υπάρχει μια και μόνο μια συγκυρία γεγονότων ή αν υπάρχουν άπειρες πιθανές συγκυρίες γεγονότων. 

Δεν έχουμε αποφανθεί καν ως προς τον τελικό ορισμό του τι είναι Ζωή, και συνεπώς Ύπαρξη.

~~~

Πιθανόν βέβαια να ρωτήσετε, τι μας ενδιαφέρουν αυτά εμάς, στην καθημερινή μας ζωή και καθημερινή επιβίωση, κάθε ώρα της ημέρας, στην ζούγκλα μπετό-θόρυβου-θυμού της Αθήνας, ζώντας κλεισμένοι σε μικρά μπετονένια και τούβλινα κουτιά... κουτάκια που τα λένε «διαμερίσματα» (που μπορεί κανείς να δουλέψει μια ολόκληρη ζωή για να αποκτήσει ένα σαν ιδιοκτησία του). 

Θα απαντούσα ότι το ενδιαφέρον για αυτές όλες τις γνώσεις, και το πως τις αντιλαμβανόμαστε, είναι κεντρικό και θεμελιώδες στο πως αισθάνεται ο καθένας μας σχετικά με την ύπαρξή του. Εμένα τουλάχιστον, παραδείγματος χάριν,  αυτή η γνώση μου δίνει πάντα ένα χαμόγελο και μια αίσθηση θαυμασμού και ειρήνης, δύναμης... την αυτοπεποίθηση του να γνωρίζω τι είμαι, που είμαι, και να θεωρώ το γιατί είμαι [ένα «γιατί» το οποίο λαβαίνει μορφή από το αποτέλεσμα μιας τυχαίας εξέλιξης] —και, την σκέψη και επικοινωνία περί αυτών την θεωρώ αποτέλεσμα, άρα σκοπό, της ύπαρξης.

Εγώ επέλεξα να φύγω από τα κουτάκια μεγάλων πόλεων (Αθήνα, Λονδίνο, Βοστόνη, Νέα Υόρκη) το 1992, 34 χρονών, σε σπίτι κωμόπολης (Νόρτον και μετά Φέαρχέηβεν της Μασαχουσέτης), και ξανά το 2008, (Σαν Μπενεντέτο ιν Άλπε της Ρομάνιας στην Ιταλία) 49 χρονών, σε σπιτάκι χωριού στο βουνό. 

«Πατρίδα» είναι έννοια γεωγραφική και «Έθνος» έννοια πολιτιστική. Για μένα ποτέ δεν υπήρξε η αστεία και θλιβερή έννοια «στα ξένα». Ποτέ δεν «έφυγα» από πουθενά αλλά πάντα «πήγα προς» μέρη καινούργια και θαυμαστά. Για μένα, στο μεδούλι μου, η πατρίδα μου ήταν πάντα και είναι τώρα όλο το Σύμπαν, και το έθνος μου είναι όλη η ζωή σε όλο το σύμπαν.

Οι Επιστήμονες πάντα κινούνται μεθοδικά και αρκετά σιγά, άρα δεν ξέρω αν θα φτάσουμε σε αποτελέσματα της δικής μου συμβολής στην Επιτροπή σε εβδομάδες, μήνες, ή χρόνια, μάλλον πολλούς μήνες, μπορεί και χρόνο, αλλά όταν υπάρξουν δημοσιευμένα αποτελέσματα στα οποία συνεισέφερα, θα σας πω περί τίνος πρόκειται, για να τα δείτε. 

Παραπάνω Εικόνα:
Στον κβαντικό κόσμο, το μέλλον προκαλεί το παρελθόν.
Πώς λύνεται το παράδοξο του Bell με την οπισθοαιτιότητα.
Μια ζωντανή κοσμική σκηνή με έναν λαμπερό πυρήνα που περιβάλλεται από στροβιλιζόμενους δακτυλίους και πλανήτες, που αντιπροσωπεύουν την απεραντοσύνη και την ομορφιά του σύμπαντος.
Emily Adlam | Επίκουρη Καθηγήτρια Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Chapman
15 Φεβρουαρίου 2024

Το παράδοξο του διαστημοπλοίου του Bell δείχνει ότι μια χορδή που συνδέει δύο ομοιόμορφα επιταχυνόμενα διαστημόπλοια σπάει λόγω συστολής Lorentz. Ενώ τα διαστημόπλοια διατηρούν μια σταθερή απόσταση στο πλαίσιο του εδάφους, το πλαίσιο ηρεμίας της χορδής αλλάζει, προκαλώντας την επιμήκυνσή της και το σπάσιμο της. Η οπίσθια αιτιότητα προκύπτει στην κβαντική διεμπλοκή, όπου οι μετρήσεις μπορεί να φαίνεται ότι επηρεάζουν τις μακρινές, μελλοντικές καταστάσεις των σωματιδίων.

The pursuit of truth in science transcends national boundaries.

Einstein and Eddington (κινηματογραφική ταινία, 2008) 

(Ο Γερμανός Einstein πρότεινε την Σχετικότητα και ο Βρετανός Eddington απέδειξε την θεωρία.)

«Οι ρήσεις της επιστήμης δεν θεωρούνται τελειωμένες μέχρι να κοινοποιηθούν.»
— Σερ Μαρκ Γουόλπορτ (Πρώην επικεφαλής επιστήμονας του Ενωμένου Βασιλείου)

«Τίποτα στην επιστήμη δεν έχει αξία για την κοινωνία αν δεν κοινοποιηθεί.»
— Αν Ρόου (1952)

«Δεν είναι μόνο σημαντικό να κάνουμε ερωτήσεις και να βρίσκουμε τις απαντήσεις,
αλλά ως επιστήμονας
ένιωθα την υποχρέωση να επικοινωνήσω με τον κόσμο αυτά που μαθαίναμε.»
— Στήβεν Χώκινγκ

«Αν ανακαλύψουμε μια ολοκληρωμένη θεωρία, με τον καιρό θα πρέπει να γίνει κατανοητή
σε γενικές γραμμές από όλους, όχι μόνο από λίγους επιστήμονες.
Τότε όλοι μας, φιλόσοφοι, επιστήμονες και απλοί άνθρωποι, θα μπορούμε να συμμετάσχουμε
στη συζήτηση του ερωτήματος γιατί υπάρχουμε εμείς και το σύμπαν.
Αν βρούμε την απάντηση σε αυτό, θα είναι ο απόλυτος θρίαμβος της ανθρώπινης λογικής
- γιατί τότε θα γνωρίζουμε το μυαλό του Θεού.»
— Στήβεν Χώκινγκ (A Brief History of Time, Απρίλιος 1988)

«Ζούμε σε μια κοινωνία που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την επιστήμη και την τεχνολογία,
στην οποία σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει τίποτα για την επιστήμη και την τεχνολογία.
Αυτή είναι μια σαφής συνταγή για καταστροφή».

— Carl Sagan

«Ο επιστημονικός γραμματισμός είναι ένα πνευματικό εμβόλιο
ενάντια στους ισχυρισμούς των τσαρλατάνων που εκμεταλλεύονται την άγνοια».

— Neil deGrasse Tyson

I was born to do this.

😊❤

Dimitris (2026)

 

~~~

Δικαιώματα

 

https://www.washingtonpost.com/politics/2026/04/29/supreme-court-voting-rights-act-louisiana-voting-maps/

Το Ανώτατο Δικαστήριο περιορίζει βασική διάταξη του ορόσημου του Νόμου για τα Δικαιώματα Ψήφου

Με μια ιδεολογικά διχασμένη απόφαση με αναλογία 6-3, οι συντηρητικοί δικαστές δημιούργησαν υψηλότερο όριο για την ισχυρή διάταξη του νόμου που επιτρέπει στις πολιτείες να χρησιμοποιούν τη φυλή για να σχεδιάζουν χάρτες που βοηθούν τις μειονοτικές κοινότητες να εκλέγουν υποψηφίους της επιλογής τους. Η απόφαση θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια προσπάθεια των Ρεπουμπλικανών να αναδιαμορφώσουν τις περιφερειακές περιφέρειες μειοψηφίας στο Κογκρέσο, ειδικά στο Νότο, που θα μπορούσε να κοστίσει σε πολλούς μαύρους Δημοκρατικούς τις έδρες τους.

 

~~~

Ο Νότος αναφέρεται έτσι καθημερινά στην Αμερική, είτε αρέσει στους Τραμπάκιες και τα Ευρωπέη είτε όχι.

Ο Νόμος για τα δικαιώματα ψήφου του 1966, που υποστηρίχθηκε από τον πρόεδρο Λύντον Μπ. Τζόνσον με την βοήθεια του Δρ. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ επέτρεψε, για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ στα εκατό χρόνια από το τέλος του Αμερικανικού Εμφυλίου και την κατάργηση της δουλείας το 1865, στους μαύρους του Νότου, των Νότιων Κρατών, να μπορούν να εξασκούν ελεύθερα το δικαίωμα της ψήφου.

Λεπτομέρειες του ιστορικού είχα γράψει σε αυτή την ανάρτηση:
https://dimitristhinks.blogspot.com/2025/08/blog-post.html
και σε αυτή:
https://dimitristhinks.blogspot.com/2025/11/blog-post.html

Αν έχετε ακούσει για τους αγώνες πολιτικών δικαιωμάτων της δεκαετίας των '60, περί αυτού επρόκειτο.

Μετά από 60 χρόνια, οι τρεις Ανώτατοι Δικαστές που πρότεινε ο Τραμπ και διόρισαν οι Ρεπουμπλικάνοι, έχτισαν την πλοιοψηφία 6-3 που έδωσε στον Νότο την νίκη στο να ξαναρχίσουν τα Νότια Κράτη να το κάνουν δύσκολο για τους μαύρους να ψηφίσουν.

Μπορεί να χτυπιέται κάτω ο κάθε Ευρωπαίος ρατσιστής και να φωνάζει ότι «δεν προκειται για τον Νότο», αλλά επίσης μπορεί να διαβάσει τον Αμερικανικό τύπο που το γράφει πεντακάθαρα. Η Αμερική μπορεί να κοιτάζει στον καθρέφτη και να παραδέχεται τι είναι αυτό που βλέπει. Οι Ευρωπαίοι ρατσιστές γιατί δεν μπορούν; Ζιγκ Χάιλ για την λευκή φυλή; Τώρα που δεν μπορείτε να φοράτε αγκυλωτό σταυρό στο μπράτσο, που τον επίδεικνύετε; κάνατε την σβάστικα τατουάζ στον πισινό σας, δυστυχισμένοι;

~~~

https://www.nytimes.com/live/2026/04/29/us/supreme-court-voting-rights

Ιδού οι τελευταίες εξελίξεις.

Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την Τετάρτη έναν χάρτη ψηφοφορίας στη Λουιζιάνα (σημ.: Νότιο Κράτος) και με αυτόν τον τρόπο χτύπησε έναν ορόσημο νόμο για τα πολιτικά δικαιώματα και άνοιξε την πόρτα σε άλλα κράτη να ανασχεδιάσουν τους χάρτες του Κογκρέσου με τρόπους που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις εκλογές για τα επόμενα χρόνια.

Δεν είναι σαφές πώς η απόφαση, η οποία διχάστηκε με 6-3 σε ιδεολογικές γραμμές, θα επηρεάσει τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου εν μέσω μαχών για την ανακατανομή των περιφερειών που έχουν μαινθεί σε πολλά κράτη, αλλά αρκετές κινούνται για να σχεδιάσουν νέους χάρτες του Κογκρέσου εγκαίρως. Η απόφαση είναι πιθανό να δημιουργήσει νέες Ρεπουμπλικανικές περιφέρειες σε όλο τον Νότο για μελλοντικές εκλογές, για τις προεδρικές εκλογές του 2028 και μετά.

Το νομοθετικό σώμα της Φλόριντα ενέκρινε έναν νέο χάρτη φιλικό προς τους Ρεπουμπλικάνους μέσα σε λίγες ώρες από την απόφαση του δικαστηρίου και οι κρατικοί αξιωματούχοι σε όλο τον Νότο άφησαν να εννοηθεί ότι θα επιδιώξουν αλλαγές στους χάρτες τους που θα τεθούν σε ισχύ εγκαίρως για τις εκλογές του Νοεμβρίου.

 

 

~~~

Αφηρημένα

Baigneuse (Λουομένη)

Πάμπλο Πικάσο, 1928.
(αξία 1,5 εκατομμύρια δολάρια)

Στην ταινία Μεσάνυχτα στο Παρίσι, 2011, του Γούντι Άλλεν

ο πίνακας αυτός παρουσιάστηκε σαν φαντασιακό μέρος της πλοκής

ως το πορτραίτο της Αντριάνας,
που ήταν ερωμένη του Πικάσο και έρωτας του ήρωα στην πλοκή της ταινίας.

Αν είχατε δει την υπέροχη αυτή ταινία

χωρίς, από απλό ενδιαφέρον και μόνο, να κάνετε μια σύντομη έρευνα,
μπορεί να είχατε πιστέψει ότι η Αντριάνα της πλοκής ήταν πραγματικό πρόσωπο,
και ότι ο Πάμπλο είχε πράγματι ζωγραφίσει κάποια ερωμένη του που λεγόταν Αντριάνα,

ενώ στην πραγματικότητα ο πίνακας είναι μέρος έργων του Πικάσο με λουόμενες γυναίκες
χωρίς καμία ταυτότητα που να έμεινε στην Ιστορία της τέχνης.

Και δεν είχε ερωμένη ονόματι Αντριάνα, ανάμεσα στις τόσες πολλές που είχε.

Έπειτα, όσον αφορά τις λεπτομέρειες των χαρακτηριστικών της γυναίκας,
ο Πικάσο τις αφήνει στην αφηρημένη έκφραση της φαντασίας μας.

Ο πίνακας θεωρείται σουρεαλισμός.

ΠΩΛ

(καθώς φθάνουν στο πορτρέτο

της Αντριάνα ζωγραφισμένο από τον Πικάσο) 

Α - να ένας εξαιρετικός Πικάσο. 

(Ο ΖΙΛ ΜΕΝΕΙ ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ)

ΠΩΛ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)

Αν δεν κάνω λάθος, ζωγράφισε αυτό το υπέροχο πορτρέτο της Γαλλίδας ερωμένης του, Μαντλίν Μπρισού, τη δεκαετία του '20. 

ΖΙΛ

Εεε - διαφωνώ μαζί σου σε αυτό. 

Αν δεν κάνω λάθος, αυτή ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια να απαθανατιστεί μια νεαρή Γαλλίδα ονόματι Αντριάνα - από το Μπορντό - αν με εξυπηρετεί η σπουδή μου της ιστορίας της τέχνης - που ήρθε στο Παρίσι για να σπουδάσει ενδυματολογία για το θέατρο. Πιστεύω ότι είχε μια σύντομη σχέση με τον Μοντιλιάνι - μετά με τον Μπρακ - εκεί την γνώρισε ο Πάμπλο - εεε, ο Πικάσο. Δεν θα το καταλάβαινες ποτέ από αυτό το πορτρέτο, αλλά είναι αρκετά διακριτικά όμορφη. 

Και δύσκολα θα έλεγα τον πίνακα εξαιρετικό.
Είναι περισσότερο μια μικροαστική, μπουρζουά δήλωση για το
πώς την βλέπει, την βλέπει ο Πάμπλο ή ο Πικάσο
 - του αποσπά την προσοχή το γεγονός ότι
η Αντριάνα ήταν ηφαίστειο στο κρεβάτι.

Το 2025 είχα γράψει 16 αναρτήσεις στις οποίες επικοινώνησα μαζί σας πραγματικότητες και ιστορικά γεγονότα και νομοθεσίες των τελευταίων 250 ετών, και ιδιαίτερα των 165 ετών από το 1860, παρουσιάζοντας όχι οποιαδήποτε γνώμη μου, αλλά τις κοινά αποδεκτές μεταξύ όλων των Αμερικανών (και της Ιστορίας) κοινωνικές και ιστορικές πραγματικότητες, βάθους λεπτομέρειας που δεν είναι δυνατόν να είναι κοινά γνωστή ή κατανοητή από εκτός Αμερικής.
Στην αρχή της τελευταίας από τις 16 αναρτήσεις, που της είχα δώσει τον τίτλο «Νοτιάς»,
https://dimitristhinks.blogspot.com/2025/11/blog-post_68.html,
έβαλα και μια λίστα με λινκ σε όλες εκείνες τις 16 αναρτήσεις.

Βεβαίως, κάθε Αμερικανός μπορεί να δημιουργεί διαφορετική γνώμη για την σημασία και την έννοια, και την απόδοση των γεγονότων, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει διαφωνία ως προς το αν τα γεγονότα συνέβησαν ή όχι.

Παραδείγματος χάριν μπορεί ένας άνθρωπος να πιστεύει  ότι ο ρατσισμός είναι σωστός, ή να πιστεύει το αντίθετο, ότι ο ρατσισμός είναι επαίσχυντο λάθος, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει διαφωνία ως προς το αν υπάρχει ρατσισμός σε μια κοινωνία και τις απορρέουσες ιδέες και νομοθεσίες. Το ίδιο για κάθε κοινωνικό και πολιτικό θέμα, δηλαδή το αν είναι σωστό ή λάθος να ακολουθεί κανείς τον καπιταλισμό, ή τον Χριστιανισμό, ή οτιδήποτε. Ακόμα και αν αυτό που, παραδείγματος χάριν, ακολουθείται ως «Χριστιανισμός», είναι πράγματι Χριστιανισμός ή όχι.

Πιο αναλυτικά, μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές γνώμες, αποδώσεις της σημασίας και του νοήματος ενός γεγονότος, αλλά δεν πρέπει να υπάρχει, δεν μπορεί να επιτραπεί να γίνει πιστευτή γνώμη που να λέει ότι ένα γεγονός δεν συνέβη. Ή να γίνει πιστευτή γνώμη που να λέει ότι συνέβη ένα γεγονός που στην πραγματικότητα δεν συνέβη. Σε περιπτώσεις τέτοιων ισχυρισμών από κάποιον, χαμογελάς και ρωτάς αν θέλει λίγο φραπέ ακόμα.

Αυτό που είναι αξιοπερίεργο είναι όταν ακούει κανείς γνώμες περί της Αμερικανικής κοινωνικής και πολιτικής  πραγματικότητας από μη-Αμερικανούς που ζουν έξω από την Αμερική καθώς χαριτωμένα πιστεύουν ειλικρινά ότι έχουν την παραμικρή ιδέα του τι λένε. Αλλά θα επιστρέψω σε αυτό λίγο παρακάτω.

Από το 2008, όταν 8 χρόνια Ρεπουμπλικάνου Μπους κατέληξαν σε δύο πολέμους βασισμένους σε λεχθέντα τα οποία σήμερα είναι Ιστορικά γνωστά σαν ψέματα, Αφγανιστάν και ιδιαίτερα Ιράκ, και το παγκόσμιο κραχ τραπεζών και αξίας ακινήτων περιουσιών, και μετά εξελέγη ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των Ενωμένων κρατών, ο Μπαράκ Ομπάμα, η καθημερινή πραγματικότητα της Αμερικής άλλαξε δραστικά και πρωτόγνωρα σε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ του Δημοκρατικού κόμματος και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος το οποίο σφετερίστηκε ο Ντόναλντ Τραμπ σαν προσωποπαγές κόμμα (όπως στην Ελλάδα έκανε ο Τσίπρας με το ΣΥΡΙΖΑ για τους δικούς του σκοπούς), όπου η θεμελιώδης κινητήρια δύναμη, στην Αμερική, είναι ο ρατσισμός. Ένας κοινωνιοπαθής δημαγωγός δεν ενδιαφέρεται αν πουλάει στους αριστερούς ή στους δεξιούς, εφ' όσον πουλάει.

Οι Δημοκρατικοί, σε αυτή την πρωτόγνωρη πραγματικότητα της Αμερικής είναι ακόμα πλειοψηφία, αλλά το πως κατά το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα μετριούνται οι ψήφοι για πιο δίκαιη κατανομή δύναμης του καθενός από τα πενήντα κράτη, έχει ήδη φέρει το Ρεπουμπλικανικό κόμμα, από το 2000, σε θέση που μπορεί να βγάζει πρόεδρο που βασίζει την πολιτική του σε ψεύδη όπως ο δεύτερος Μπους και όπως ο Τραμπ.

Ένας καλός μου φίλος, Ιδρυτής και Διευθυντής μιας εταιρείας από την οποία νοικιάζει μηχανές και εργαλεία όλο το Χόλυγουντ όταν κάνουν γυρίσματα στην Μασαχουσέτη, που ήταν ο πρώτος πελάτης της εταιρίας μου το 1995 και ακόμα χρησιμοποιεί η εταιρία του τα ψηφιακά προγράμματα διαχείρισης που είχα γράψει από τότε, μου έγραψε σε email φέτος:

«Αυτές είναι πράγματι σκοτεινές εποχές εδώ στην U.S. of A. Μερικές φορές νιώθεις πραγματικά απελπιστικά, αλλά αυτός είναι ο στόχος αυτής της κυβέρνησης, το ξέρω. Και αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο άστοχοι και ανίκανοι, που το μέλλον αυτής της χώρας φαίνεται αφάνταστα τραγικό. Μια γρήγορη σημείωση για να πω ότι σε σκέφτομαι, ελπίζω όλα να είναι καλά εκεί πάνω στα βουνά! Πρέπει να είναι ωραίο να υπάρχει κάποια απόσταση ανάμεσα σε εσένα και σε όλη αυτή την τρέλα. Ζηλεύω, ζηλεύω τόσο πολύ. Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για τον τρόπο που ολόκληρος ο κόσμος επηρεάζεται από αυτόν τον τρελό, δεν έχω λόγια για ό,τι έχει συμβεί στη χώρα μας. Είμαι εντελώς μπερδεμένος και έκπληκτος που εκατομμύρια συμπατριώτες μου εξακολουθούν να νιώθουν ότι κάνει σπουδαία δουλειά. Και ότι κάνει το έργο του Θεού.»

Πιο πρόσφατα, ο αδελφικός φίλος του Κώστα, πιλότος αερογραμμών και εκείνος, μου έγραψε:

«Ακούς/βλέπεις περιστασιακά ιστορίες για ψηφοφόρους που ψήφισαν Τραμπ τρεις φορές που τώρα ‘ξυπνούν’, αλλά είναι πραγματικά δύσκολο να καταλάβεις την συνολική εικόνα. Έχω έναν φίλο που ψήφισε Τραμπ τρεις φορές και τώρα φαίνεται να τον έχει εκνευρίσει ο Τραμπ, αλλά δεν νομίζω ότι θα ψήφιζε Δημοκρατικούς αν του δινόταν η επιλογή. Οι γονείς μου εξακολουθούν να είναι υπό την επήρεια του Fox News. Είναι ειλικρινά αηδιαστικό αν το ανοίξεις. Το πιο ενδιαφέρον είναι η εμφάνιση influencers του MAGA που μάχονται μεταξύ τους. Σίγουρα φαίνεται να σχηματίζεται μια διχόνοια στη βάση, αλλά νιώθω ότι όταν βρεθούν αντιμέτωποι με μια επιλογή, θα αρνηθούν να ψηφίσουν έναν Δημοκρατικό. Ο Τραμπ θα είναι το ‘λιγότερο από τα δύο κακά’ για εκείνους και επειδή οι Δημοκρατικοί είναι ουσιαστικά ο διάβολος γι' αυτούς, θα ψηφίσουν Ρεπουμπλικάνους. Οι ενδιάμεσες εκλογές τον Νοέμβριο θα είναι μια καταστροφή, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα. Όταν οι Ρεπουμπλικάνοι κερδίζουν λέγεται ότι είναι στημένο μέσω εκφοβισμού και καταστολής των ψηφοφόρων και αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν, θα λεχθεί ότι είναι στημένο επειδή ‘έκλεψαν’.»

Τελικά, αυτό είναι ο πυρήνας του μυστηρίου: Το πως πραγματικά και ειλικρινά οι Τραμπάκιες έχουν χάψει ότι «οι Δημοκρατικοί είναι ουσιαστικά ο διάβολος γι' αυτούς». Ιστορικά είναι το πως μεγάλο μέρος μιας κοινωνίας πείθεται για κάτι χωρίς ουσιαστική, κριτική σκέψη. Το πως Γερμανοί Εβραϊκής καταγωγής ψήφισαν για τον Χίτλερ. Το πως οι Εβραϊκής καταγωγής σκεπτόμενοι άνθρωποι δεν άρχισαν να καταλαβαίνουν παρά μετά το 1938 ότι έπρεπε να δραπετεύσουν από την Γερμανία για να σώσουν την ζωή τους από τους υπάνθρωπους με τις στολές και τις γυαλιστερές μπότες (ή, ότι άνθρωποι πιστεύουν ότι ένα έθνος σαν την Γερμανία του εικοστού αιώνα μπορεί να αλλάξει ψυχή μέσα σε λίγες δεκαετίες, ή ότι δεν καταλαβαίνουν πως σήμερα, ακόμα και κομουνιστές Ιταλοί, μπορούν να είναι φασίστες! Το να φέρουν σήμερα την αξία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είναι Ιταλική εθνική ταυτότητα, όπως η Ελληνική ταυτότητα είναι ότι οι νεο-Έλληνες είναι οι Αρχαίοι Έλληνες, το οποίο είναι και η Ελληνική έκδοση του φασισμού.)

Αν κάποιος αποκαλέσει τον Ομπάμα «απατεώνα», και τον ρωτήσεις τι απάτη έκανε ο Ομπάμα, που, πότε και πως, δεν θα καταδεχτεί να σου απαντήσει γιατί δεν γνωρίζει αληθινό συγκεκριμένο γεγονός. Και θα προτιμήσει να σου εξηγήσει ότι η μέθοδος κατανόησης των γεγονότων από μέρους του είναι κάτι σαν αφηρημένη τέχνη. Πικάσο, χωρίς να χρειάζεται αληθινά στοιχεία και αληθινά γεγονότα. Το πορτραίτο της ανύπαρκτης Αντριάνας, κατά Γούντι Άλλεν.

Μόνο που ο Γούντι δημιουργεί τέχνη ενώ οι Τραμπάκιες καταλύουν την μόρφωση.

Μόνο ένας Τραμπάκιας λέει ότι ο Ομπάμα είναι απατεώνας, και μόνο ένας Τραμπάκιας χρησιμοποιεί την Τράμπια μεθοδολογία του να αποδίδει στους Δημοκρατικούς συγκεκριμένες πράξεις που στην πραγματικότητα τις έχουνε κάνει οι ίδιοι οι Ρεπουμπλικάνοι. 

Ο κόσμος χάβει τα ανιστόρητα ψέματα από άγνοια και οι Τραμπάκηδες τα μεταδίδουν με χαιρεκακία καθώς προτρύνουν να σκέφτεται ο κόσμος αφηρημένα χωρίς να απαιτεί αποδείξεις (επειδή ξέρουν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις για τις αρλούμπες που πουλάνε). Όπως είπε και η κυβέρνηση Τραμπ στις 22 Ιανουαρίου 2017 δια στόματος Κελλυάν Κόνγουαιη: The president is offering Alternative Facts (Ο πρόεδρος προσφέρει Εναλλακτικά Γεγονότα). Η Κελλυάν υπερασπιζόταν τον γραμματέα Τύπου του Λευκού Οίκου, Σον Σπάισερ, ο οποίος είχε επικριθεί για την παροχή ψευδών πληροφοριών σχετικά με το μέγεθος του πλήθους στην ορκωμοσία του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ την προηγούμενη ημέρα.

Μόνο ένας Τραμπάκιας φέρνει τον εαυτό του σε τέτοιο ψυχικό αδιέξοδο που τα λόγια του στάζουν μίσος αντί μόρφωση όσα πτυχία και να έχει ...μια κατάσταση κοινωνιολογικά και ψυχαναλυτικά αξιοπρόσεκτη, ακόμα και ψυχιατρικά αξιοπρόσεκτη, αλλά όχι καινούργια.

Το μυστήριο του τι έγινε στην Γερμανία την δεκαετία των 1930 και τι γίνεται στη Αμερική από το 2000 και το 2008 και το 2015, βαθαίνει ακόμα περισσότερο, όταν ο κακομοίρης που τα χάβει αυτά... πιστεύει ακράδαντα ότι τα ξέρει όλα, επειδή σκέφτεται αφηρημένα... Ενας Πάμπλο Πικάσο της πολιτικής! 😊

Αυτό είναι το επίτευγμα του Ντόναλντ Τραμπ:

Χρησιμοποίησε τα αποθημένα του κόσμου
για να δώσει άδεια στην κριτική σκέψη να μετατραπεί σε ...αφηρημένη,

ώστε να οργανώσει το μίσος σαν ιστορικά αποδεκτό,

όπως οργάνωσε ο Μουσολίνι τον φασισμό,

όπως οργάνωσε ο Χίτλερ τον Ναζισμό,
όπου και ο φασισμός και ο Ναζισμός προϋπήρχαν
χωρίς την οργάνωση, ή τις ονομασίες.

Κατά την γνώμη μου,

Εκείνοι που χρειάζονται συμπόνια, σήμερα,
είναι οι άνθρωποι που άφησαν τον εαυτό τους
να καταντήσει Τραμπάκιας.

Σε βάθος χρόνου, η αλήθεια αναδύεται, αλλά το ψέμα εξαφανίζεται.

(Δεν υπάρχει πρόβλημα να είναι κανείς Ρεπουμπλικάνος, αλλά,

άλλο Ρεπουμπλικάνος και άλλο Τραμπάκιας)

Ο Τραμπ δημοσίευσε την παραπάνω εικόνα ΑΙ πριν λίγες μέρες.

Όταν ακόμα και οι δικοί του απαίτησαν να την κατεβάσει αμέσως, την κατέβασε,
αλλά είπε πως νόμιζε ότι δεν τον έδειχνε σαν Χριστό αλλά σαν Γιατρό του Ερυθρού Σταυρού.

(Αυτό το μετέφρασα για σας από το παρακάτω Ιταλικό Meme, που κυκλοφορεί)

(Κυκλοφορεί και σε Αγγλική έκδοση. Δεν ξέρω σε ποια γλώσσα πρωτοκυκλοφόρησε)

Κυκλοφορεί και το παρακάτω όπου ο Ιησούς του προσφέρει ζουρλομανδία λέγοντας:

Ορίστε, Ντόνι, ένα ωραίο σακάκι να φοράς όταν λες ψέματα για το Στενό του Ορμούζ.

~~~