Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

ενφια












Είναι καλό να υπάρχουν μερικά πράγματα που να είναι πάντα σίγουρα ακόμα και σε αυτόν τον σημερινό καιρό της αβεβαιότητας. Δεν ξέρεις πια πότε θα σου πούνε να αλλαξοπιστήσεις και να γίνεις μουσουλμάνος (αυστηρών προδιαγραφών), ή πότε θα σου ζητήσουν να πάνε τα παιδιά σου να σκοτώσουνε τους Μουσουλμάνους (των αυστηρών προδιαγραφών). Δεν ξέρεις όταν βήχεις αν είναι εμπόλα και ιδέα δεν έχεις αν θα βρεις στα ράφια του σούπερ μάρκετ τα ίδια προϊόντα που είχε την περασμένη βδομάδα, ή αν θα έχει προϊόντα. Ή αν θα έχεις να τα αγοράσεις. Δεν ξέρεις αν την επόμενη φορά που θα κοιτάξεις την Ακρόπολη θα είναι όπως την περασμένη βδομάδα ή θα της λείπουνε κι' άλλα μάρμαρα που θα έχουν πάει για συντήρηση. Δεν ξέρεις αν τα εγγόνια σου πρέπει να μάθουν Κινέζικα ή Αραβικά.

Ένα πράγμα μπορεί να ξέρει κανείς, και να είναι σίγουρος. Κάθε φορά που τολμάς να μπεις στην ηλεκτρονική σελίδα της Ελληνικής εφορίας, όσα και να πλήρωσες την περασμένη φορά, την επόμενη φορά θα χρωστάς περισσότερα από όσα χρωστούσες πριν πληρώσεις.

Το πρόσεξα αυτό πριν ένα χρόνο όταν τον Μάιο του 2013 μπήκα και είδα ότι χρωστούσα 4.000 (στρογγυλεύω τα νούμερα ποιητική αδεία). Πλήρωσα 1.500 και τον Σεπτέμβριο χρωστούσα 6.000. Και πάει λέγοντας. Μπαίνω κάθε 5-6 μήνες και πληρώνω ότι έχω εκείνη την στιγμή στην τσέπη μου. Τέλος πάντων, τελευταία φορά που είχα μπει κατά τον Ιούνιο του 2014 το είχα κατεβάσει πάλι στις 7.000. Μπαίνω σήμερα και λέω "Κοίτα τώρα να δεις, θα χρωστάω 15.000". Αλλά ήταν μόνο 10.000. Αντί για 10.000, που δεν τις είχα πρόχειρες, πλήρωσα 2.000. Άρα σύντομα θα πρέπει σίγουρα να χρωστάω 15.000.

Αυτή τη φορά πρόσεξα ότι το μυστήριο ετιτλοφορείτο "Ένφια". Μου έφερε κάτι σαν σεμνή κοπελίτσα Ιταλικού χωριού σαν το δικό μας. Μια καλή καθολική κοπελίτσα με τρεις μεγάλους αδελφούς που την ψάχνουνε πάντα στην πλατεία και φωνάζουν 'Ένφια! Ένφια! ντόβε σέη! λα μάμα τι βόη!" Ακούω Ένφια και μου φέρνει σε σπαγκέτι Ναπολιτάνο με σάλσα πομοντόρε αχνιστή, μια μέρα ανοιξιάτικη. Και θυμάμαι την Σοφία Λορέν circa 1970...

Η Ένφια που άφησε το χωριό και τα κατσικάκια της μάμα και πήγε στο Μιλάνο να εργαστεί μα, ενώ οι άλλες εργαζόμενες είχαν Άλφα Ρομέο εκείνη παρκάριζε στα πεζοδρόμια το ποδήλατό της --της γνέφανε όμως οι καλύτεροι πελάτες της πιάτσας να μπεί στα Φίατ τους. Μέχρι που ένα βράδυ είδε ένα Φίατ τσίνκουε τσέντο και από μέσα βγήκε ένας ζαν πρεμιέ φτυστός ο Μαστρογιάννι και τότε, έδωσε το ποδήλατό της δώρο στην καινούργια κοπέλα που δεν είχε ούτε πατίνι και έφυγε προς το χάραμα με το τσίνκουε τσέντο καθώς η βρόχα έπεφτε στρέητ θρου.

Αυτό μου φέρνει η Ένφια. Όπως η Νερίτ πάλι μου είχε φέρει σε παρθένα πριγκίπισσα Νερίτ Ντολμά Κουπεπέ. Για να είσαι ενεργός πολίτης του κράτους της Ελλάδας πρέπει να έχεις φαντασία. Για τον τσίπρα ένα όνομα έχω. Κομαρόβσκυ (Από το Δόκτωρ Ζιβάγκο βέβαια). Αν και μάλλον ο τσίπρας είναι ένας συνδυασμός Κομαρόβσκυ και Γιεβγκραφ. Αν μόνο η Ένφια είχε φτάσει στην Μόσχα με το τσινκουε τσέντο του Μαστρογιάννι θα είχε θέλξει τον Καμαρόβσκυ και ίσως έτσι να είχε αφήσει την Λάρα και ο Ζιβάγκο να ζούσε ακόμα.

Ένφια, ντόλτσε Ένφια που αλλάζεις και δεν θα σε γνωρίζω πιά... δυό βδομάδες, τρεις. Ένας μήνας και θα είσαι αγνώριστη. Τι χολοσκάω;



Τι πράμα είναι το ένφια δεν ηξεύρω. Σκαμπάζω ότι είναι καινούργιο γιατί είδα την λέξη στο βήμα και την καθημερινή μερικές φορές πρόσφατα αλλά δεν διάβασα μιά που έχω και διαβήτη και δεν πρέπει να αναστατώνομαι. Γιατί άλλωστε να αναστατωθώ και γιατί να χάσω ώρες πολύτιμης ζωής να κατανοήσω κάτι το οποίο θα αλλάξει σε μερικές μέρες ή εβδομάδες ούτως ή άλλως.

Στην τελική αν με ρωτήσουνε γιατί τα πληρώνω σιγά-σιγά χωρίς να κάνω καν διακανονισμούς, θα τους πω ότι κάνω τους διακανονισμούς μου μόνος μου να μην τους ενοχλήσω. Και αν θυμώσουν θα τους πω πάρτε ένα διαμέρισμα και άντε στο καλό. Άδειο είναι ούτως ή άλλως και νοικάρηδες δεν υπάρχουν. Και είναι σε πολυκατοικία του 1965 κοντά στα Εξάρχεια. Κελεπούρι! Πάρτε το Χατζηαβάτηδες και μη μου ταράτετε τους κύκλους.

Η δύναμις του κράτους εξαρτάται από το  δέος και τον φόβο των πολιτών. Όσο τους παίρνετε σοβαρά, τόσο θα είναι τα πράγματα σοβαρά. Μην ξεχνάτε τι είπε ο Καραγάτσης: Ένας λαός που γελά είναι πιο επικίνδυνος από έναν λαό που κλαίει.











6 σχόλια:

  1. Είδες για να έχεις κινηματογραφική παιδεία; Όλα τα βλέπεις σινεφιλικά. Εμένα ο ΕΝΦΙΑ (που είναι μάλλον αγόρι) κι η ΝΕΡΙΤ μου θυμίζουν ονόματα ασθενειών ή ακόμα χειρότερα, επινοήσεις συστημάτων υγείας του Άδωνη. Θα μπορούσε κι ο ΕΜΠΟΛΑ να είναι παραλλαγή τους. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ά, μα ξαδέλφη, εσύ βάζεις το γένος του υπονοούμενου: Υιός (αρσενικό) ΕΜΠΟΛΑ, φόρος (αρσενικό) ΕΝΦΙΑ. Συμφωνούμε πάντως στην θηλυκότατη ΝΕΡΙΤ (την Δημόσια Τηλεόραση --που θα μπορούσε όμως να είναι και ουδέτερο αν αντί για Δημόσια Τηλεόραση το λέγαμε Μπανιστίρ Ντουλάπ...) Με αρσενικό τον Ένφια, τι να φέρει... κάτι προς το τραγικό με την αρχαία έννοια της ωδής των τράγων ίσως. Ο Ένφια, ξενόφερτος σύμβουλος του γέρου βασιλιά Έμπολα που στα γεράματα δεν ακούει πιά τις συμβουλές της κόρης του της Νερίτ και την υπόσχεται παρά τα δάκρυά της στον πρίγκιπα γιό του αυτοκράτορα που έστειλε τον κόμη Ένφια για σύμβουλο... Και καθώς προετοιμάζεται ο γάμος και το γλέντι μπαίνει μέσα ο Λώρενς της Αραβίας με τον Ομάρ Σαρίφ και τον Άντονυ Κουήν και τα κάνουν γυαλιά καρφιά..

      Να πάρει η ευχή, με τόσο εισιτήριο ας έχει και κάποιο υπερθέαμα!

      Διαγραφή
  2. Αφού είναι ελληνικός κινηματογράφος όμως, θα πρέπει ή υπακούωντας στην παλιά φόρμα να τελειώσει με γάμο ή ακολουθώντας τα σύγχρονα πρότυπα να πήξουμε στα πτώματα.
    Στην 1η περίπτωση, προτείνω να παντρέψουμε τον ΕΝΦΙΑ με τη παλιά-καλή Σάρον Στόουν, η οποία στο επεισόδιο 2 με τίτλο: ΒαΦΑ (Βασικός Φόρος Αίματος), θα τον ψιλοκώψει σε 100 δόσεις.
    Στη 2η περίπτωση, η ΝΕΡΙΤ θα σκοτώσει κατά λάθος τον ΕΜΠΟΛΑ κι αυτός θα ξυπνήσει ως αιμοσταγές ζόμπι και θα μας δαγκάσει όλους.
    (Καλά, σταματάω.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα άρχισες να μαγειρεύεις για τα καλά! Και αφού τον ψιλοκόψει θα σοτάρει τα κομματάκια με σκόρδο και θα τα σερβίρει στο γλέντι του γάμου μετά τις εκλογές. Αλλά το ίδιο βράδυ θα μπει ο Έμπολα από το παράθυρο και θα τον καθαρίσει επί τόπου με το περίστροφο η Νερίτ από το γαμήλιο κρεβάτι. Και τώρα έρχονται τα αδέλφια του Έμπολα να εκδικηθούν. Μην σταματάς! καλά πας! Τι πρώτη και δεύτερη περίπτωση; πρώτα η πρώτη και μετά η δεύτερη. Ένας καλός γάμος και μετά ένα καλό γιουρούσι ζόμπι. Μπορεί βέβαια να γίνει πρώτα το δεύτερο και μετά το πρώτο. Το ίδιο είναι στην προκειμένη περίπτωση :-)

      Διαγραφή
  3. Για μένα Ο Ενφια είναι νταβαζτής στην Τρούμπα, έχει όνομα και τον λένε Ντόρη.
    Τα μασάει από τις φτωχές εκδιδόμενες κορασίδες του λιμανιού, γιατί μόνο αυτές του τα "στάζουν", οι άλλες οι πλούσιες ξέρουν να τον αποφεύγουν.
    Είναι όμως τέτοια η εξοικείωση με το νταβατζιλίκι, που στο τέλος η φτηνή πόρνη πέφτει στα πόδια του, καθώς ο βαρύς ωσάν πεπόνι Ντόρης αποχωρεί (καθώς για επιζήσει κι αυτός θέλει φρέσκο αίμα) και του φωνάζει:
    "Μη φύγεις Ντόρη μου, μη φύγεις! Θα φαρμακωθωωωωωωώ"

    https://www.youtube.com/watch?v=DhInWWVeb5g

    Φυσικά ο Ντόρης φεύγει, έτσι κάνουν πάντα οι ΕΝΦΙΕΣ.
    Η φτηνή πλην τίμια πόρνη αφού σέρνεται πρώτα στα πατώματα του χαμαιτυπείου και τσουρομαδιέται, μετά βρίσκει τα χαμένα της κουράγια και καταφεύγει σε νέο νταβά!

    Καθημερινά πράγματα, καθημερινών ανθρώπων δηλαδή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ααα, μα εσύ είσαι επαγγελματίας σεναριογράφος και ειδικός στην έρευνα αρχείου!! Θά 'λεγα στην επόμενη σκηνή χρειαζόμαστε και τον Ορέστη Μακρή για πατέρα της φτηνής πλην τίμιας πόρνης. Και μια και τον άκαρδο Ένφια τον λένε Ντορή, μπορεί κάπως να δέσουμε και λίγο πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέη! Ξεκινάει σαν Παπαμηχαήλ και καταλήγει σαν... σαν... θα βρεις εσύ! Αυτό είναι: μια καθημερινή ιστορία καθημερινών ανθρώπων που ξεκινάει στη λαχαναγορά και φτάνει στο λιμάνι γιατί εκεί έχουν γραφεία τα αφεντικά από την Κίνα. Πάντως την σκηνή του "Θα φαρμακοθώωωωω!!" πρέπει να την αλλάξουμε από χαμαιτυπείο στην Βουλή εν ώρα συνεδρίασης --για να είναι πιο ρεαλιστικό το περιβάλλον, και εκεί θα είναι και η τέλεια στιγμή να το γυρίσουμε σε μιούζικαλ με ένα σπιρτόζο νουμεράκι συγχρονισμένου χορευτικού. Κάθε τρείς στροφές θα αποσυγχρονίζεται ένας και θα τον διαγράφουνε από τον χορό!!

      Διαγραφή

Σημειώσεις σχετικά με τα σχόλια:

Η Αποθήκη Σκέψης δεν δέχεται "Ανώνυμα" σχόλια, γιατί μερικοί ανώνυμοι διάλεγαν να μην υπογράφουν καν με κάποιο όνομα κάτω από το σχόλιό τους. Ενώ ούτε η μπλογκική ταυτότητα ούτε ένα όνομα γραμμένο κάτω από ένα σχόλιο σημαίνουν τίποτα, η προδίδουν κανένα πραγματικό στοιχείο, η πλήρης ανωνυμία δείχνει απλά έλλειψη οποιουδήποτε σεβασμού προς τους άλλους σχολιαστές. Ζητώ συγγνώμη για αυτήν την αλλαγή από τους φίλους που υπέγραφαν τα ανώνυμα σχόλιά τους και ελπίζω να βρείτε έναν τρόπο να συνεχίσετε να σχολιάζετε όποτε θέλετε.


Για να απαντήσετε σε μεμονωμένα σχόλια, κάντε κλικ στο λινκ "Reply" κάτω από το κάθε σχόλιο. Για να συνεχιστεί η σειρά σχετικών σχολίων κάτω από ένα συγκεκριμένο σχόλιο πρέπει να πατάτε το λινκ "Reply" κάτω από το αρχικό σχόλιο της σειράς.

Για να γράφετε ανεξάρτητο σχόλιο πρέπει να χρησιμοποιείτε το κουτί σχολίων κάτω-κάτω χωρίς να πατάτε "Reply" προηγουμένως.