Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Μπρε Μπας κι είναι Άνθρωποι;





Είναι καμιά δεκαετία που οι γονείς μου είχαν νοικιάσει σε μετανάστες γιατί ήταν οι μόνοι λέει που πληρώνανε στην ώρα τους. Ο πατέρας μου είχε πει ότι αν κάνουνε καμιά λαδιά θα τους πάει στο αλλοδαπών. Κάτι από αυτό δεν μου είχε ακουστεί και καλά, κι αν δεν τον ήξερα καλύτερα θα είχε ακουστεί ολίγον Ελληνορατσιστικόν.

Τέλος πάντων, νοίκιασα σε ένα καινούργιο άνθρωπο Αλβανό και την οικογένειά του πέρσι τον Ιούνιο. Έδωσα καθώς γυρνούσαμε στην Ιταλία το συμβόλαιο στην Ελληνίδα λογίστριά μου και της είπα να το σφραγίσει στην εφορία και να στείλει αμέσως μια κόπια στον ενοικιαστή που έπρεπε να δηλώσει την καινούργια του διεύθυνση.

Το έβαλε στο συρτάρι στο γραφείο της η λογίστρια. Το θυμήθηκε Αύγουστο και έσβησε την ημερομηνία Ιουνίου, έγραψε Αύγουστο και το σφράγισε στην εφορία. Μετά έφυγε διακοπές μέχρι μέσα Σεπτεμβρίου. Μετά από 3 υπενθυμιστικά τηλεφωνήματα πήγε να το στείλει μα είδε ότι η διεύθυνση η δικιά μου στο συμβόλαιο ήταν Παλιό Φάληρο και του ενοικιαστή Ασκληπιού, Αθήνα. Το διόρθωσε στο συμβόλαιο Ασκληπιού, Παλαιό Φάληρο, και το έστειλε Ασκληπιού, Παλαιό Φάληρο. Μετά δυό βδομάδες ο ενοικιαστής το πήρε από το Ταχυδρομείο πληρώνοντας 8 Ευρώ για την Οδύσσεια.

Με τέτοιους επαγγελματίες λογιστές ποιος χρειάζεται τον Πάγκαλο.

Ο ενοικιαστής ο κακομοίρης έπρεπε να πληρώσει 250 Ευρώ (ένα νοίκι) πρόστιμο στο Αλλοδαπών για την καθυστέρηση στην δήλωση της καινούργιας του διεύθυνσης. Του λέω, εμείς φταίμε, εμείς θα βγάλουμε το φίδι απ’ την τρύπα, και τηλεφώνησα στην ξαδέλφη/δικηγόρο να βρει άκρη. Τελικά μου είπε όταν λάβει το πρόστιμο εγγράφως θα προσπαθήσει να το πολεμήσει.

Έφτασε το πλήρωμα του χρόνου, ήρθαμε στην Ελλάδα τώρα για λίγο, και είπα στον ενοικιαστή να πάμε μαζί στο Αλλοδαπών να βγάλω εγώ άκρη.

Τους πήραμε με τη γυναίκα μου με το αυτοκίνητο από την Ασκληπιού και είχε έρθει με ένα μεγαλύτερό του φίλο που ήξερε φαίνεται καλύτερα την Ελλάδα. Με κάνανε και αισθανόμουνα λίγο άβολα γιατί ήταν λίγο δουλοπρεπείς… δεν ξέρω πως αλλιώς να το εξηγήσω.

Φτάσαμε κάτω από την Γ’ Σεπτεμβρίου στο Αλλοδαπών το οποίο, και το ίδιο το κτήριο και η γειτονιά θύμιζε, ή και ήτανε, μπορδέλλο. Μια μεγάλη ουρά ανθρώπων όλων των χρωμάτων έβγαινε από την πόρτα, στο πεζοδρόμιο, μπροστά από την διπλανή αλάνα πάρκινγκ και πήγαινε πέρα. Ο ιδιοκτήτης του πάρκινγκ τους γκάριζε να αφήσουν ανοιχτό το πάρκινγκ του για να μην τους πληρώνει αν τους χτυπήσει αυτοκίνητο.

Εξαθλίωση του Ανθρώπου αυτή η ουρά της δυστυχίας. Δεν θύμιζε τίποτα από το Home Office  στο Croydon νότια από το Λονδίνο που πήγαινα κάθε χρόνο για την βίζα και περίμενα στον καναπέ να φωνάξουν το νούμερό μου.

ΑΙΣΧΟΣ! Μούγκρισα στην γυναίκα μου. Τα ίδια χάλια τους κάνουνε τους ανθρώπους και στην Ιταλία, μου είπε εκείνη.

Κράτησα το Ελληνικό διαβατήριο, το Αμερικάνικο και την Ιταλική ταυτότητα σαν φουλ του άσσου και άρχισα να μπαίνω μέσα με την γυναίκα μου , τον ενοικιαστή και τον φίλο του πίσω μου, περάσαμε το πλήθος, τους φύλακες που κρατούσαν τον κόσμο έξω και στις σκάλες… άνθρωποι σαν σαρδέλες στη σκάλα της πολυκατοικιούλας που είναι το Αλλοδαπών. Στη πόρτα ενός διαμερίσματος ένας που θύμιζε τους νταήδες έξω από τα μπαρ τη νύχτα είδε το φουλ του άσσου μου και άφησε μόνο εμένα να μπω. Πήγα σε κάποιο άτομο προϊστάμενο και είπα ότι δική μου υπαιτιότητα ο ενοικιαστής μου δεν έκανε δήλωση στην ώρα του και αν υπήρχε τρόπος να αναλάβω εγώ την ευθύνη και αν μπορεί να γίνει τίποτα.

Το άτομο στο οποίο μίλησα μου είπε ότι «επειδή είμαι καλός κύριος» θα με συμβουλεύσει απλά να κάνουμε καινούργιο συμβόλαιο με σημερινή ημερομηνία.

Το αυγό του Κολόμβου.

Ο Γόρδιος δεσμός ελύθει.

Έφερα και τον ενοικιαστή μέσα να γνωριστούν για να επιστρέψει αργότερα.

Πήγαμε και αγοράσαμε συμβόλαια, μπήκαμε στο Καφενείο Τα Ιωάννινα και άρχισα να τα συμπληρώνω. Παραγγέλνουμε καφέ. Λέω εγώ, έχετε γλυκαντικό, καλντερέλ ή κάτι τέτοιο για διαβητικούς; Σκέτο ή γλυκό; Φωνάζει ο μαγαζάτορας. Έχετε καλντερέλ ή ζαχαρίνη; Ξαναρωτάω. Άϊντε στο Κολωνάκι για τέτοια! Καφέ θέλεις; Του δίνω ένα πεντόευρο και του λέω: Ευχαριστούμε για την φιλοξενία. Δεν το παίρνει και φωνάζει: Δεν με προσβάλεις εμένα στο μαγαζί μου! Έξω!

Πάμε να συνεχίσουμε στο διπλανό καφενείο, Το είχε Αλβανός που είχε κάνει και γκαρσόνι στη Ρώμη. Είχε και καλντερέλ. Ευγενέστατος. Τα λέγανε με την γυναίκα μου όσο τέλειωνα τα καινούργια συμβόλαια με την καινούργια ημερομηνία. Ήθελε να μας κεράσει και ρακή. Τους καφέδες πήγε να τους πληρώσει ο ενοικιαστής αλλά τον ευχαρίστησα και του είπα ότι αυτά είναι δικά μας.

Πήγαμε στη ΔΟΥ, τα σφράγισα, πήγαμε τον ενοικιαστή μας και τον φίλο του πίσω σπίτι. Χαιρετιστήκαμε. Κάτι ήταν διαφορετικό.

Και κατάλαβα τι ήτανε. Δεν ήταν πια δουλοπρεπής. Ο αέρας του είχε κάτι σαν αξιοπρέπεια και φιλικότητα. Υπέθεσα ότι δεν θα ήταν συνηθισμένος εδώ να του φέρονται σαν να είναι Άνθρωπος. Και εγώ, χωρίς πρόγραμμα ή σκέψη, μιλούσα και φερόμουνα σαν να ήμασταν από την ίδια γειτονιά.

Είδες φίλε μου οι μετανάστες!



Εδώ στο Φάληρο έδωσα το παλιό μας ημιυπόγειο όπου μεγάλωσα και το παλιό μου του πρώτου σε δύο Βούλγαρους φίλους και τις οικογένειές τους. Από τους είκοσι-τόσους εργάτες που είχαν περάσει από εδώ το 2007-8 αυτοί ήταν οι πιο τίμιοι και πιο καλοί μαστόροι, και είναι νόμιμοι, με μαγαζάκι, εφορία κλπ. Πρότειναν να τα νοικιάσουν μετά από την τελευταία δουλειά μερεμετάκι που μας κάνανε πέρσι και τους τα έδωσα. Πληρώνανε οι άνθρωποι το νοίκι τους κάθε μήνα. Τώρα δεν έχουν δουλέψει για τρείς μήνες. Πλήρωσαν και τον Δεκέμβριο αλλά τώρα μου είπαν ότι αν δεν βρουν δουλειές πρέπει να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Την Ελλάδα και την αγορά ποτέ δεν την έχουν δει έτσι, μου είπαν.

Εγώ τους είπα ότι δεν θα βγει άνθρωπος στο δρόμο όσο είμαι εγώ υπεύθυνος για στέγη άλλων, να κάνουν ότι μπορούν και να μην ανησυχούν τώρα για το νοίκι, όλοι στην ίδια βάρκα ήμαστε.

Και του έκανα τζάμπα και μια ιστοσελιδούλα μπας και τον βοηθήσει:

Αν έχει κανείς δουλειά να δώσει σ’ αυτά τα παιδιά, μερεμέτια, υδραυλικά, αλουμίνια, την εύθηνη για την δουλειά τους την παίρνω εγώ, μπας και δω κανένα νοίκι.

Άντε και με τις υγιές μας!



Ποια Νομική! Εγώ κατέλαβα (και κατάλαβα) το Αλλοδαπών!





18 σχόλια:

  1. Προσωπικά έχοντας χρησιμοποιήσει ξένους σε διάφορες εργασίες ποτέ δεν είχα πρόβλημα σε αντίθεση με την ελληνική μαστοράτζα που διακρίνεται για την ασυνέπεια της και την προχειροδουλειά.
    Πάντως μιας και τους έφτιαξες την ιστοσελίδα διόρθωσε εκείνα τα φρικαλέα ευθήνη, παράδωση, γυπσοσανίδα (δις μάλιστα!), με ευθύνη, παράδοση, γυψοσανίδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα thinks. Η μητέρα μου δυστυχώς δεν υπήρξε όσο τυχερή όσο εσύ με τους Αλβανούς (πρώην) ενοικιαστές της. Ευεργετήθηκαν με ποικίλους τρόπους αλλά τελικά αποδείχτηκε πως δεν το εκτίμησαν. Ωστόσο μάλλον έχεις κάποιο δίκαιο στο ότι οι αλλοδαποί είναι συνήθως τυπικότεροι στις πληρωμές τους. Επιβεβαιωμένο και από συγγενικό μου πρόσωπο που δούλευε σε τράπεζα... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αθεόφοβε, ο μόνος Έλληνας που δούλεψε εδώ το 2007 έκανε τις περισσότερες ζημιές και επιπολαιότητες. Αλλά και αν μερικοί από τους Αλβανούς και Βούλγαρους δεν ήτανε έμπειροι τουλάχιστον προσπαθούσαν ειλικρινά. Όσο για την παγκοσμίου φήμης Thinkική ορθογραφία, αισθάνομαι ότι μια που τυπικά στην περίπτωση αυτή, η ελληνική μαστοράτζα (ηλεκτρονική) ήμουνα εγώ… λέω δόξα στις μοίρες που οι Σουηδοί μου, μου στέλνουν τα κείμενα τους έτοιμα… Σ’ ευχαριστώ! Διωρθόθικαν!



    Epanechnikov, καλή σου μέρα! Αυτό βέβαια είναι στην τύχη και εμπειρία του καθενός και οι γνώμες διαφέρουν ως προς το αν υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό κακοτυχίας με μετανάστες… Κατά καλή τύχη η δική μου εμπειρία μέχρι τώρα είναι καλή. Υπάρχει όμως μια περίπτωση άξια διαβάσματος: http://dimitristhinks.blogspot.com/2010/08/blog-post_26.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαχαχαχα μ΄άρεσε το τέλος:

    «Ποια Νομική! Εγώ κατέλαβα (και κατάλαβα) το Αλλοδαπών!»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγώ δεν έχω τέτοιες εμπειρίες. Γενικά πρέπει να παραδεχτώ ότι ούτε με Αλβανούς ούτε Βούλγαρους μπόρεσα ποτέ να συγχνωτιστώ. Ωστόσο, πάντα το πήγαινα εξαιρετικά (και δέθηκα σε εξαιρετικό σημείο φιλίας) με Άραβες από Ιορδανία, Τυνησία, Αλγερία, Τούρκους, Σέρβους και Ούγγρους. Με Γάλλους (αν κι ήμουν καιρό εκεί) δε δέθηκα ιδιαίτερα (μάλλον αδιάφορος είμαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ύπνε, είναι αυτό που λένε βάλε κάτι να γελάσουμε για να μη βάλουμε τα κλάματα!



    Δήμο από τη μια έχω το πώς μεγάλωσε η γενιά μου όπου όλοι οι βόρειοι και οι εξ’ ανατολής ήταν άσπονδοι εχθροί έτοιμοι να μας κατασπαράξουν, και από την άλλη δεκαετίες έζησα σε κοινωνίες που εγώ τουλάχιστον έμαθα να έχω κάθε είδους αχρωματοψία. Εγώ ξεκινάω με λευκό, και θετικό, αισιόδοξο πίνακα με τον καθένα, αυθόρμητα. Και μετά με διδάσκουν με τον δικό τους τρόπο πώς να τους μεταχειρίζομαι ανά περίπτωση ανθρώπου. Σχηματίζω γνώμες φυσικά, αντιδρώ σαν άνθρωπος αλλά σε προσωπικό επίπεδο, όχι εθνικό, θρησκευτικό ή ρατσικό. Βέβαια στο τέλος μπορώ να φτάσω να πω ότι η τάδε ομάδα βγαίνει σκάρτη σε μεγαλύτερο ποσοστό από μια άλλη, αλλά προσπαθώ να το αποφύγω μπας και η αντικειμενικότητα συμπεριλάβει σ’ αυτή την κρίση και την δικιά μου κοινωνία…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τεράστιος ξεφτίλας ο απόδημος γιαννιώτης καφετζής!

    Το site είναι πολύ ωραίο κι εύχομαι να τα βοηθήσει τα παιδιά, δεν φτιάχνεις κανένα και σε κανένα υπουργείο που πληρώνουνε τα κερατιάτικά τους για απαράδεκτες σελίδες? (στο ξαναείπα το ξέρω)

    Εξαιρετικός πάντως, ακόμα Ελλάδα είσαι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ύπνε, τελικ’α σε μας όλους πέφτει να σηκωθούμε από κει πού ‘χουμε πέσει. Ούτε κανένας άλλος ούτε οι κυβερνήσεις μας θα μας σηκώσουνε…



    Latecomer, και το ‘χα έτοιμο να του πω «θα στείλω τον Κωστή να σου πει δυό Γιαννιώτικες κουβέντες!»… αλλά έκανα μόκο κι έφυγα. Και την άλλη Πέμπτη πίσω στην Ιταλία! Greetings στην Καληδονία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @thinks

    Ποιοι κυβερνητες μας;Για να είσαι κυβερνίτης μιας χώρας πρέπει να έχεις και στρατηγικές γνώσεις.Ο Παπαντρέας τι ξέρει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δημήτρη μπράβο σου. Αποδεικνύεις ότι πάνω απ' όλα είσαι Άνθρωπος. Και μη νομίζεις ότι εσύ μόνο έδωσες σ' όλη αυτή την ιστορία. Πήρες λίγη από τη γαλήνη που τους εξασφάλισες. Θα μπει μέσα σου και θα εμφανιστεί την ώρα που την έχεις περισσότερο ανάγκη, πίστεψέ με.

    Σε καλημερίζω, κουρασμένος από τη χτεσινή ατελείωτη μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ύπνε, ο αξιότιμος ΓΑΠ, άλλως γνωστός ως απ’ τους τρεις ο μακρύτερος, ή απλά Γιωργάκης, σε πληροφορώ είναι εξπέρ στη στρατηγική μια που έρχεται μια φορά την εβδομάδα σπίτι ο οπαδός του και παίζουνε στρατιωτάκια, μονόπολη, και τις κουμπάρες. Οι κουμπάρες δεν έχει βέβαια πολλά να κάνει με τη στρατηγική, αλλά έχει κι αυτό πλάκα, ιδίως με τα πλαστικά φλιτζανάκια και τα κουλουράκια από αφρολέξ…



    Τελευταίε, να ‘σαι καλά. Να ‘μαστε όλοι καλά, και να βρίσκουμε τη γαλήνη μέσα μας. Καλό σου απόγευμα και όλα να πάνε καλά με όλα αυτά τα τρεχάματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δημήτρη σίγουρα οι μετανάστες έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους ντόπιους πληθυσμούς. Βέβαια όταν αναφερόμαστε σε μετανάστες δεν μιλάμε για ομοιογενή σύνολα. Στην Ελλάδα ειδικά έχω την εντύπωση πως υπάρχουν πολλά διαφορετικά clusters. Εσύ τράβηξες λαχνό που έτυχε σε καλό cluster.. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Οι πρώτες φουρνιές Αλβανών τους έβγαλαν κακό όνομα:με το άνοιγμα των συνόρων που είχε κάνει τότε ο Σαμαράς,άνοιξαν τις φυλακές τους και μας έστειλαν όλα τα "λουλούδια".Φυσικό είναι οι πρώτοι να είναι και οι πιο τυχοδιώκτες,οι πιο απερίσκεπτοι.Γνωρίζοντας όμως οικογένειες που ήρθαν στην Ελλάδα για να εργαστούν σκληρά και να μπορέσουν να προσφέρουν ενα καλύτερο αυριο στα παιδιά τους δεν μπορείς παρά να τους αναγνωρίσεις.
    Πλέον μπορούν να θεωρηθούν απ τους καλύτερους πελάτες,'οχι μόνο γιατί διαθέτουν μετρητά,αλλά γιατί πολλοί κρατάνε λίγο απ την παλιά ηπειρώτικη "μπέσα" εφόσον κάποιος τους φερθεί σωστά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ...και μόλις τώρα είχα νοικιάσει την ταινία 'Ακαδημία Πλάτωνος" του Καφετζόπουλου που αναδεικνύει εξαιρετικά πόσο ανόητος είναι ο ρατσισμός με το πως αλλάζει η ματιά των φίλων Ελληναράδων του πρωτ/τή όταν προκύπτει ότι-δίχως να γνωρίζει τίποτε ως τώρα-μάλλον είναι κι ο ίδιος Αλβανικής καταγωγής.Δείτε την...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Epanechnikov, πολύ σωστή παρατήρηση ότι «ρίχνουμε» όλους τους μετανάστες στο σακί της έξης «μετανάστης» χωρίς συχνά να εφιστούμε την προσοχή στο γεγονός ότι οι μετανάστες είναι από διαφορετικές θρησκείες, χώρες, κοινωνίες, παρελθόντα, προβλήματα και χρώματα δέρματος. Μιλάμε για τους μετανάστες γενικά χωρίς να προσδιορίζουμε τίποτα σχετικά με το για ποιους συγκεκριμένους ανθρώπους, πράγμα που μιλά περισσότερο για την υποκειμενική και εγω-κεντρική γωνία βλέψεως παρά την πραγματικότητα. Και έχεις απόλυτο δίκιο ότι πράγματι τράβηξα καλό λαχνό… αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υπάρχουν παράλληλα ποσοστά σκάρτων λαχνών σε οποιαδήποτε ομάδα συμπεριλαμβανομένης της «ντόπιας»…



    Squarelogic, συμφωνούμε σε κάθε σημείο του σχολίου σου, και πιστεύω ότι έχεις δίκιο ότι η πρώτες «φουρνιές» δημιούργησαν μια αρνητική εντύπωση. Όμως σίγουρα, όπως εννοείς και με την αναφορά στην ταινία του Καφετζόπουλου, ο ρατσισμός είναι όχι μόνο ανόητος αλλά και εκπορεύεται από την ομάδα-δέκτη και όχι υπ’ αιτιότητα των μεταναστών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. τώρα μαζεύτηκα σπίτι και είδα την ανάρτηση. αν όλοι οι αλλοδαποί ήταν σαν το νοικάρη σου, ποιος έλληνας θα είχε πρόβλημα; έλα όμως που αποτελεί εξάίρεση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ria, δεν αντιλέγω, αλλά και το σχόλιο του squarelogic έχει σωστές βάσεις. Επίσεις ο epanechnikov μίλησε για το ότι υπάρχουν μετανάστες από τόσο διαφορετικές κουλτούρες και προελεύσεις. Στο τέλος η επιλογή και για εκείνους αλλά και για εμάς γυρίζει στο αν είναι ασφαλέστερο στην μακρά πνοή και την πραγματικότητά μας να εστιάσουμε στις διαφορές μας ή στις ομοιότητές μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημειώσεις σχετικά με τα σχόλια:

Η Αποθήκη Σκέψης δεν δέχεται "Ανώνυμα" σχόλια, γιατί μερικοί ανώνυμοι διάλεγαν να μην υπογράφουν καν με κάποιο όνομα κάτω από το σχόλιό τους. Ενώ ούτε η μπλογκική ταυτότητα ούτε ένα όνομα γραμμένο κάτω από ένα σχόλιο σημαίνουν τίποτα, η προδίδουν κανένα πραγματικό στοιχείο, η πλήρης ανωνυμία δείχνει απλά έλλειψη οποιουδήποτε σεβασμού προς τους άλλους σχολιαστές. Ζητώ συγγνώμη για αυτήν την αλλαγή από τους φίλους που υπέγραφαν τα ανώνυμα σχόλιά τους και ελπίζω να βρείτε έναν τρόπο να συνεχίσετε να σχολιάζετε όποτε θέλετε.


Για να απαντήσετε σε μεμονωμένα σχόλια, κάντε κλικ στο λινκ "Reply" κάτω από το κάθε σχόλιο. Για να συνεχιστεί η σειρά σχετικών σχολίων κάτω από ένα συγκεκριμένο σχόλιο πρέπει να πατάτε το λινκ "Reply" κάτω από το αρχικό σχόλιο της σειράς.

Για να γράφετε ανεξάρτητο σχόλιο πρέπει να χρησιμοποιείτε το κουτί σχολίων κάτω-κάτω χωρίς να πατάτε "Reply" προηγουμένως.