Ξέρετε γιατί o κόσμος δεν συμπαθεί τους αριστερούς;
Επειδή συνέχεια χάνουν.
Αν οι αριστεροί είναι τέτοια διανοούμενα σπίρτα, πώς ρε γαμώτο χάνουν στο τέλος συνέχεα;
Και στα σοβαρά λένε στον κόσμο ότι η Ελλάδα έχει αξιοπρέπεια επειδή έγινε αγενής και ξέχασε να ζει στην πραγματικότητα;
Είναι η Ελλάδα τόσο γαλανόλευκα καταπληκτική που είναι η μόνη στην Γη με αξιοπρέπεια; Η Γερμανία έχει αξιοπρέπεια. Ο Καναδάς έχει αξιοπρέπεια. Η Ιαπωνία έχει αξιοπρέπεια. Η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Αυστραλία. Το Βέλγιο έχει αξιοπρέπεια! όπως και 180 άλλες χώρες έχουν αξιοπρέπεια.
Έτσι για περίπτωση που κατά λάθος περιπλανηθείτε σε ένα εκλογικό κέντρο μιά μέρα, υπάρχουν μερικά πράγματα που πρέπει να ξέρετε, και ένα από αυτά είναι ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένα αποδεικτικό στοιχείο για να στηρίξει τη δήλωση ότι είμαστε οι πιο έξυπνοι ή οι πιο κατατρεγμένοι άνθρωποι στον πλανήτη, ούτε ότι έχουμε "ανθρωπιστική κρίση" επειδή δεν είχαμε τα λεφτά που είχαμε όταν τα δανειζόμασταν με την σέσουλα.
Τα έχουμε κάνει θάλασσα στην παιδεία και οι επιστήμονές μας διαπρέπουν στο εξωτερικό. Το μέσο εισόδημα των νοικοκυριών, είναι άγνωστο γιατί δεν δίνονται τιμολόγια ή αποδείξεις και ο κόσμος πληρώνεται για δεύτερες και τρίτες δουλειές κάτω από το τραπέζι, χωρίς να δηλώνει αυτά για τα οποία δεν μπορεί ή δεν θέλει να φορολογηθεί. Είμαστε πρώτοι στον κόσμο στο να καυχόμαστε για εκείνους που ζούσαν στον τόπο μας πριν 2.500 χρόνια, χωρίς να έχουμε τίποτα να επιδείξουμε για τον σημερινό εαυτό μας. Και χωρίς αμφιβολία μεγαλώνει σήμερα η πιο αυτάρεσκη και αποπροσανατολισμένη γενιά της νεότερης ιστορίας.
Έτσι, όταν λέμε για την ξαφνικά αξιοπρεπή και ελπιδοφόρα κίνηση του να γελάνε όλοι μαζί μας από τις 25 Ιανουαρίου, δεν ξέρω τι εννοούμε.
Κάποτε μπορούσαμε να είμαστε υπερήφανοι.
Κάποτε στεκόμασταν όρθιοι για αυτό που ήταν σωστό.
Παλεύαμε για ηθικούς λόγους.
Γράφαμε νόμους, διαγράφαμε νόμους για ηθικούς λόγους.
Πολεμούσαμε την φτώχεια, όχι τους φτωχούς.
Κάναμε θυσίες.
Μας ενδιέφερε η γειτονιά μας και ο γείτονάς μας.
Βάζαμε τα χρήματά μας εκεί όπου ήταν το στόμα μας και δεν χτυπούσαμε το στήθος μας σαν ανθρωποειδή.
Φιλοδοξούσαμε να αποκτήσουμε νοημοσύνη --δεν την υποτιμούσαμε.
Η νοημοσύνη δεν μας έκανε να αισθανόμαστε υποδεέστεροι.
Δεν ταυτίζαμε τον εαυτό μας με όποιον ψηφίσαμε στις εκλογές , και δεν φοβόμασταν τόσο εύκολα.
Μπορούσαμε και τα κάναμε εκείνα τα πράγματα επειδή είμασταν πληροφορημένοι.
Το πρώτο βήμα για να λυθεί ένα πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει, το πρόβλημα.
Δεν υπάρχει τίποτα που να είναι πιο σημαντικό σε μια δημοκρατία από ένα καλά πληροφορημένο εκλογικό σώμα.
Όταν δεν υπάρχει πληροφόρηση, ή, πολύ χειρότερα, όταν δίνονται λανθασμένες ή ελλιπείς πληροφορίες, και ψεύτικες υποσχέσεις που δεν έχουμε την πληροφόρηση να καταλάβουμε ότι είναι ψεύτικές, μπορεί να οδηγούμαστε σε ολέθριες αποφάσεις και χάνουμε οποιαδήποτε ελπίδα για ζωτική και δημιουργική συζήτηση.
Είναι κρίμα να διακατεχόμαστε από τον φόβο του τι θα κάνουν οι ηλίθιοι και οι απληροφόρητοι.
Στα παλιά τα χρόνια ζητούσαμε από τα μέσα ενημέρωσης σωστή ενημέρωση, αντί να βάζουμε ενδοφλέβιες με τηλεπαράθυρα. Ξέρετε πως το φτάναμε να το ζητάμε και να μας το παρέχουν; Απλά αποφασίζαμε να το απαιτήσουμε.
Έχει μια τρύπα στο καράβι και μπαίνει μέσα νερό. Δεν πρόκειται ποτέ να διορθωθεί και ούτε μπορούμε να αγοράσουμε καινούργιο καράβι. Είναι το δικό μας καράβι. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να βγάζουμε με τους κουβάδες περισσότερο νερό από όσο μπαίνει μέσα.
Έχει μια τρύπα στο καράβι και μπαίνει μέσα νερό. Δεν πρόκειται ποτέ να διορθωθεί και ούτε μπορούμε να αγοράσουμε καινούργιο καράβι. Είναι το δικό μας καράβι. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να βγάζουμε με τους κουβάδες περισσότερο νερό από όσο μπαίνει μέσα.
Το παραπάνω κείμενο το μετάφρασα και το προσάρμοσα στα δικά μας πράγματα από το σενάριο του πρώτου επεισοδίου της τηλεοπτικής σειράς The Newsroom. Έχω δει και τις τρεις σαιζόν και μετά από το επεισόδιο φινάλε μπορώ να πω ότι είναι από τις ελάχιστες τηλεοπτικές σειρές που έχουν όλο μου τον σεβασμό.


