Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026

Τζίνι


 

Ο Πορτοκαλής Αυτοκράτορας, μετά από την Βενεζουέλα, επιτέθηκε τώρα και στο Ιράν για να τραβήξει την προσοχή μακριά από τα Αρχεία Επστήν. Κάποτε υπήρχε ένα κόμμα που το έλεγαν Ρεπουμπλικανικό. Αυτό έμεινε πλέον στην Ιστορία εφ’ όσον απαλλοτριώθηκε από τους Ναζί, ρατσιστές και χριστοφασίστες που οργάνωσε ο Τραμπ, στο Τραμπικό κόμμα.

Μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να μπαγλαρωθεί από θέσφατα. Επί Τραμπ, δεν πρόκειται πλέον για οικονομία. Πρόκειται και στην Αμερικανική και στην διεθνή υποστήριξή του για ρατσισμό και την σαλάτα ναζισμού-φασισμού. Απλά ακούστε όλους τους μοναχικούς οργισμένους και θα δείτε τι εννιοώ.

Η Νέμεσις του Τραμπ, η εμμονή του και κόμπλεξ κατωτερότητάς του είναι η σκιά του Μπαράκ Ομπάμα κάτω από την οποία κρατά τον εαυτό του, ανίκανος να της ξεφύγει. Σαν μικρό παιδάκι ο κακομοίρης ο Ντόναλντ δεν μπορεί να σταματήσει να τον βρίζει τον Ομπάμα. Ούτε οι ρατσιστές τραμπάκηδες (διεθνώς) δεν μπορουν να σταματήσουν να τον βρίζουν τον Ομπάμα. Και αν τους προτείνεις ότι δεν είναι ευγενικό να βρίζουν έτσι, θα σου απαντήσουν: «Τι λε, ρε, που θα μου πεις να μην βρίζω σαν μικρό παιδί! Ότι θέλω θα κάνω, ρε! Να! Τον βρίζω, τον βρίζω, τον βρίζω! Τσ-τσ-τς»

Και μετά θα πουν, βέβαια, ότι δεν βρίζουν λόγω ρατσισμού. Βρίζουν λόγω… Οικονομίας 😊


Ας απαντήσουμε λοιπόν, θυμίζοντας την ζωή και εργο του κυρίου Κοράντο Τζίνι (1884-1965), του Ιταλού στατιστικολόγου και κοινωνιολόγου που ανέπτυξε το μέτρο «Ολοκλήρωμα Συντελεστή Gini» το 1912 (Gini Coefficient). Ονομάστηκε το μέτρο έτσι προς τιμήν του Κοράντο Τζίνι για να τιμήσει τη συμβολή του στον τομέα της στατιστικής και στη μελέτη της κοινωνικής ανισότητας.

Ο Συντελεστής Gini, που λέτε, είναι ένα στατιστικό μέτρο της οικονομικής ανισότητας που αξιολογεί την κατανομή του εισοδήματος ή του πλούτου σε μια κλίμακα από 0 έως 1. Η βαθμολογία 0 (μηδέν) υποδηλώνει τέλεια ισότητα (όλοι έχουν το ίδιο), ενώ το 1 (ένα) αντιπροσωπεύει την τέλεια ανισότητα (ένα άτομο μόνο έχει τα πάντα). Χρησιμοποιείται συνήθως από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για την παρακολούθηση των τάσεων της κατανομής του εισοδήματος στον πληθυσμό.

Ερμηνεία: Χαμηλότερες τιμές (π.χ., < 0,3) σημαίνουν χαμηλότερη ανισότητα, ενώ υψηλότερες τιμές (π.χ., > 0,4) υποδηλώνουν υψηλή ανισότητα. Προέρχεται από την καμπύλη Lorenz, η οποία απεικονίζει το σωρευτικό εισόδημα έναντι του ποσοστού του πληθυσμού. Δεν είναι απόλυτο μέτρο πλούτου, αλλά σχετικό, και δεν μπορεί να αποκαλύψει τη συγκεκριμένη δομή κατανομής εισοδήματος (π.χ., εάν η ανισότητα οφείλεται στους πολύ πλούσιους ή τους πολύ φτωχούς).

Υψηλή Ανισότητα (>0,4): Συνήθης σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, με τη Νότια Αφρική συχνά να αναφέρεται ως μία από τις υψηλότερες, που υπερβαίνει το 0,6.

Χαμηλή Ανισότητα (<0,3): Τυπική σε χώρες με υψηλή ευημερία, όπως η Σλοβενία, η Τσεχική Δημοκρατία και η Ισλανδία.

Το 2023 ο συντελεστής Τζίνι στην Αμερική ήταν 0,418
Στην Ελλάδα: 0,334 (20% καλύτερη κοινωνική ισότητα από την Αμερική)
Στο Ενωμένο Βασίλειο: 0,324 (καλύτερα από την Ελλάδα)
Γερμανία: 0,324
Ιταλία: 0,343 (χειρότερα από την Ελλάδα)
Νορβηγία: 0,265 (καταπληκτικοί οι Βίκινγκς!)
Νότιος Αφρική: 0,630 (μεγαλύτερη κοινωνική ανισότητα στον κόσμο)

Ορίστε και που βρισκόταν ο συντελεστής Τζίνι στα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής από το 1963 ως το 2023:








Και, ορίστε και η φημισμένη εξίσωση του Κοράντο Τζίνι:
Gini coefficient

Οι υπολογισμοί στα δεξιά του G μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα από 0 (μηδέν) ως 1 (ένα).
Δηλαδή, το G μπορεί να ισούται με μηδέν έως ένα, με δεκαδικούς τριών θέσεων ανάμεσα στο 0 και 1.
(επίσης να σημειώσουμε ότι, συχνά, για σαφήνεια στην ανάγνωση, αντί για δεκαδικός με τρεις θέσεις, το αποτέλεσμα παρουσιάζεται σαν τριψήφιος. Αντι 0,418 γράφεται 418)

F(y): (Συσσωρευτική Συνάρτηση Κατανομής): Αντιπροσωπεύει το ποσοστό του πληθυσμού με εισόδημα μικρότερο ή ίσο με y.
μ: (Μέσος όρος): Το μέσο εισόδημα ολόκληρου του πληθυσμού.
1 - F(y): Γνωστή ως συνάρτηση επιβίωσης ή συνάρτηση αξιοπιστίας· σε αυτό το πλαίσιο, αντιπροσωπεύει το ποσοστό του πληθυσμού με εισόδημα μεγαλύτερο από y.

Σημαντικό: Η ανοδική πορεία δεν σημαίνει περισσότερα λεφτά στην οικονομία γενικά, αλλά, λιγότερα λεφτά για τους περισσότερους και περισσότερα λεφτά για τους λιγότερους, όσα συνολικά χρήματα και να υπάρχουν στην οικονομία.
Η ανοδική πορεία της γραμμής εννοεί αυξανόμενη κοινωνική ανισότητα.

Αν κανείς μπερδευτεί σε ρωμαίικη προχειρότητα βλέποντας το σύμβολο του άπειρου στην εξίσωση και σας πει ότι πρόκειται για αντίστροφη διασπορά από το μηδέν στο άπειρο, μπορείτε να του προτείνετε να ξανανοίξει τα σχολικά του βιβλία για ένα φρεσκάρισμα, ή ας με ρωτήσει να εξηγήσω τι επιτυγχάνει το άπειρο σαν μέρος της εξίσωσης. Όχι, δεν επιτρέπει αποτέλεσμα άπειρο, απλά αντιπροσωπεύει το θεωρητικό εύρος εισοδήματος/πλούτου και ενοοεί ότι μπορεί εκεί να μπει οποιουδήποτε ύψους αριθμός (σαν μέρος των συντελεστών της εξίσωσης). Βοηθάει να ξέρουμε να διαβάζουμε την εξίσωση που χρησιμοποιούμε, γαμώ το... Το να χρησιμποιεί κανείς μια εξίσωση νομίζοντας ότι αποδεικνύει "Μαύρο" ενώ η εξίσωση στην πραγματικότητα αποδείκνύει "Άσπρο", είναι θλιβερά γελοίο.

~~~

Στον παραπάνω πίνακα, για την Αμερική:
- 1963-1980: από 0,367 πήγε 0,347. Η κοινωνική ανισότητα μειώθηκε (Κένεντυ, Τζόνσον, Κάρτερ)!
- 1980 έως 1992 (Ρέγκαν και Μπους, Ρεπουμπλικάνοι), απο 0,347 πήγε 0,404 (Παναγίτσα μου!)
- 1992-2000 (Κλιντον, Δημοκρατικός) από 0.404 πήγε 0,401 (δεν ανέβηκε αλλά βελτιώθηκε)
- 2000-2008 (Μπους και Κραχ του 2008, Ρεπουμπλικάνος) από 0,401 πήγε 0,411.
- 2008-2016 (Ομπάμα, Δημοκρατικός) από 0,411 πήγε 0,413 (παρά το κραχ του 2008)
- 2016-2020 (Τραμπ #1) ανέβηκε λίγο από 0,413 στο 0,419 αλλά μετά βλεπετε την μεγάλη αναστάτωση που έφερε το Κόβιντ.
- Με Τραμπ #2, mε βάση την ανάλυση και τις προβλέψεις που ήταν διαθέσιμες από τις αρχές του 2026, η υπόθεση για τον συντελεστή Gini στην Αμερική το 2026 είναι ότι θα  συνεχίσει να αυξάνεται, λόγω μιας οικονομικής ανάκαμψης όπου η συγκέντρωση πλούτου στην κορυφή αυξάνεται, ενώ τα νοικοκυριά μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος αντιμετωπίζουν στασιμότητα λόγω κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής, όπου η διαχείρηση Τραμπ ωθεί τον πλούτο προς όλο και λιγότερους πλούσιους.

Στην Αμερική, η κοινωνική ανισότητα ελατώθηκε αισθητά από 1963 ως 1980, εκτινάχτηκε αισχρά κατά Ρέγκαν και Μπους (και πατέρα και υιό) και χαλιναγωγήθηκε από Κλίντον και Ομπάμα, καθώς ο Κλίντον έφερε ευημερία πρωτάκουστη και ο Ομπάμα έσωσε την Οικονομία και την βιομηχανία από το κραχ που έφερε ο Μπους το 2008. Αυτά δεν είναι γνώμη. Γεγονότα είναι.

Η εξίσωση του Τζίνι ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ με αριθμούς, αντικεινεμικά, ότι οι Δημοκρατικοί μειώνουν την κοινωνική ανισότητα που χτίζουν οι Ρεπουμπλικάνοι.

Επιτρέψτε μου να το επαναλάβω αυτό: Η εξίσωση του Τζίνι αποδεικνύει ότι οι Δημοκρατικοί επί δεκαετίες μείωσαν ή κράτησαν σταθερή, ποτέ δεν αύξησαν την κοινωνική ανισότητα, την οποία μετρά η εξίσωση.

Αν κανείς ξέρει τι του γίνεται και θέλει να παρουσιάσει στοιχεία για να αποδείξει ότι οι Δημοκρατικοί μειώνουν την κοινωνική ανισότητα, πρέπει να μας δείξει την εξίσωση του Τζίνι και τα αποτελέσματά της των τελεταίων 60 ετών. 😊

Επαναλαμβάνω: γεγονότα είναι, κι αν αρέσει σε μερικούς. Άλλωστε, οι ρατσιστές και τα καθικια-Ναζί ποτέ δεν είπαν ότι ο Κλίντον ή ο Ομπάμα έκαναν κακό στην οικονομία. Το μόνο που βρίσκουνε να χυσουνε είναι ότι τον Κλίντον τον πήρε στο στόμα της η Μόνικα και ο Ομπάμα λέει έχει μικρό πιπί (χωρίς κανένας να έχει ρωτήσει κοτζάμ Μισέλ --ο πεινασμένος, καρβέλια βλέπει).

Η μεγάλη πλάκα, και εδώ γελάνε, είναι ότι ο συντελεστής του Τζίνι από μόνος του ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ αν δεν αναφερθεί σε συνδυασμό ανάλυσης με:
- Εθνικό Προϊόν
- Πληθωρισμό
- Πληθυσμό
- Ανεργία και,
- Κόστος ζωής
Εφ’ όσον το τελικό ζητούμενο και νόημα είναι το αν μπορούν να ζήσουν οι φτωχοί με τα λεφτά που μπορούν να έχουν ο καθένας.
Και φυσικά, το πιο σημαντικό απ' όλα, είναι το αν η εκάστοτε κυβέρνηση δίνει οικονομικό δίχτυ ασφαλείας με περίθαλψη, υπηρεσίες κλπ., στους αδύναμους, στους φτωχούς, στα χαμηλώτερα στρώματα της κοινωνίας, όπως κάνουν στην Αμερική οι Δημοκρατικοί, από τον Ρούζβελτ και τον Τζόνσον και τον Κάρτερ  ως τον Κλίντον και τον Ομπάμα, ή αν η κυβέρνηση λέει στους φτωχούς να πάνε να γαμηθούνε και τους κόβουν τις παροχές, όπως κάνουν πάντα οι Ρεπουμπικάνοι, και τώρα οι Τραμπικοί.
Βέβαια, αν η πλοιοψηφία των φτωχότερων δεν είναι λευκοί χριστιανοί αλλά μαύροι, κίτρινοι ή καφέ, τότε η ...επιστημονική οικονομολογική ανάλυση συμπληρώνεται στα γρήγορα από τους στυγνούς λευκούς ξερόλες. 

Κάθε χώρα βέβαια έχει και τους παροιμιώδεις «Εγώ ρε θα σου πω! Έλα να σου εξηγήσω που κάνεις λάθος», τους οποίους στην Ελλάδα, αν δεν κάνω λάθος, τους λένε «Ελληναράδες».

Η εξίσωση του Τζίνι φαίνεται οπτικά εντυπωσιακή (Πω-πωωωω, κοίτα εξισωσάρα, ρε). Κολλάς και ένα λοφίο και μπορείς να πουλήσεις ότι μπαρούφα θέλεις αν δεν κάνεις και την παραπάνω σημείωση και δεν αναλύσεις το πως επηρεάζει τους ανθρώπους και ο συνδυασμός Εθνικού Προϊόντος, Πληθωρισμού, Πληθυσμού, Ανεργίας και, Κόστους ζωής, μαζί με τα ποσοστά του πληθυσμού όπου βρίσκονται τα περισσότερα και τα λιγότερα χρήματα να διαιρούνται με τον αριθμό ανθρώπων που τα χρησιμοποιούν, και φυσικά με το πως φέρεται στους αδύναμους η κάθε κυβέρνηση.

Όσον αφορά την Ελλαδίτσα, επίσης αγαπημένα και χαϊδευτικά γνωστή ως Ελλαδιστάν, το 2002 η Ευρώπη έδωσε Ευρώ, με κόστος ζωής ίδιο με την Ευρωζώνη αλλά μισθούς 30% της Ευρωζώνης, δηλαδή οι Έλληνες γίνανε 70% φτωχότεροι των Ευρωπαίων (γίνανε Ευρωπέη), αμέσως νοικιάσανε Καγιέν και Μερσεντέ και το 2009 η Ευρώπη χρεοκόπησε κάθε Έλληνα για να μην χρεοκοπήσει την Ελλάδα. Υπάρχει και η θεωρία ότι για το τι έκανε η Ευρώπη και τι έκαναν οι Έλληνες φταίει το Δημοκρατικό κόμμα της Αμερικής (μια έμμονη ιδέα δεν είναι εύκολο να παραγκονιστεί αν στηρίζει φαντασίωση που διεγείρει κατά την μοναχική αυτοϊκανοποίηση).



ΥΓ. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι περισσότερο λυπηρό από το να σου κλείσει την πόρτα ένας άνθρωπος που εκτιμάς πολλά χρόνια. Δείχνοντας μηδέν αυτοσεβασμό με το να μην δίνει δεκάρα για τις σκέψεις σου, παρ'ότι σου μιλούσε χρόνια, ούτε καν να δίνει σημασία σε γεγονότα. Σκέφτομαι αγαπημένους ανθρώπους δημοκρατικά παιδιά τραμπικών γονιών… ένα από αυτά τα παιδιά μου είπε πέρσι ότι με βλέπει σαν δεύτερο πατέρα… Δεν είναι ένας φόρος τιμής που να τον αξίζω, ένας απλός Δημήτρης είμαι, αλλά εύχομαι και το συγκεκριμένο παιδί και όλοι όσοι υποφέρουν από διαταραγμένους ρατσιστές και ναζί να επιζήσουν αυτό το κοινωνικό χάος που ξεχαρβαλώνει τον πολιτισμό.


~~~




Εδώ βλέπουμε τον Τραμπ, ή, όπως τον αποκαλούν με σεβασμό οι υπήκοοί του, τον «Πρόεδρο Τραμπ»,
να μελετά το βοηθητικό βιβλίο
Αποτελεσματικά Ψεύδη για Ομιλία Περί Κατάστασης Του Κράτους
Για Ηλίθιους.

Η φωτογραφία, φυσικά δεν είναι αληθινή, είναι Φώτοσοπ,
και το καταλαβαίνουμε αυτό αμέσως μια και στην πραγματικότητα
ο Τραμπ δεν ξέρει να διαβάζει
(όπως ούτε και οι υπήκοοί του ξέρουν, κατά τα φαινόμενα, να διαβάζουν)
(και γράφει μόνο με μαρκαδόρο).

Ένα θετικό που έχει φέρει στους υπηκόους του ο Τραμπ είναι ότι
δεν αισθάνονται πλέον σε μειονεκτική θέση για το ότι είναι ηλίθιοι.


~~~



Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026

Παράδοξο;

 


Enrico Fermi:
Μα που είναι όλοι;!


Ο Ενρίκο Φέρμι, Νόμπελ Φυσικής 1938, ήταν Ιταλός και πολιτογραφημένος Αμερικανός φυσικός, γνωστός ως ο δημιουργός του πρώτου τεχνητού πυρηνικού αντιδραστήρα στον κόσμο, του Chicago Pile-1, και μέλος του Σχεδίου Μανχάταν. Έχει χαρακτηριστεί ως ο «αρχιτέκτονας της πυρηνικής εποχής» και ο «αρχιτέκτονας της ατομικής βόμβας», εργαζόμενος με άλλους φυσικούς στην Ομάδα του Ρόμπερτ Οπενχάιμερ στο Λος Άλαμος του Νέου Μεξικού. 

Κατά την διάρκεια μιας συζήτησης το 1950 με συναδέλφους στου οποίους συμπεριλαμβανόταν και ο φυσικός Εμίλ Κονοπίνσκι ο οποίος και διαιώνισε την συζήτηση αυτή στην κοινή γνώση, ο Ενρίκο Φέρμι έκανε μια ερώτηση μεταξύ σοβαρού και αστείου. 

Ο Φέρμι ρώτησε: «Μα που είναι όλοι;»
But where is everybody?

Εννοούσε, αφού λογικά πρέπει το σύμπαν να είναι γεμάτο ζωή, με αρκετούς τεχνολογικούς πολιτισμούς,
που είναι όλοι τους; Πως δεν μας έχουν επισκεφθεί και ούτε καν έχουμε ανιχνεύσει την ύπαρξή τους;

Και αυτή η ερώτηση έμεινε στην ιστορία της Επιστήμης ως «Το Παράδοξο του Φέρμι»
"The Fermi paradox

Το παράδοξο του Φέρμι είναι η ασυμφωνία μεταξύ της έλλειψης απόδειξης για την ύπαρξη προηγμένης εξωγήινης ζωής και της προφανώς υψηλής πιθανότητας ύπαρξής της. 

Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον το οποίο ο νους ενός απλού ανθρώπου αδυνατεί να το «χωρέσει». 

Το παράδοξο δεν ρωτά αν υπάρχουν ή όχι είδη ζωής και προηγμένοι πολιτισμοί έξω από την Γη. Αυτό η επιστήμη το παίρνει σαν δεδομένο πλην αδύνατο να βεβαιωθεί. Μάλιστα, πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι στην ύπαρξη και εξέλιξη του Σύμπαντος η εξέλιξη αυτή τείνει πάντα προς την ζωή δια της οποίας το Σύμπαν αποκτά αυτοσυνειδητοποίηση της ύπαρξης του (ομάδες δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων ατόμων τα οποία μαζί συνεργαζόμενα καθώς χτίζουν μια μονάδα ενός είδου ζωής, έναν άνθρωπο φερ' ειπείν, συλλογικά σκεπτόμενα, εξετάζουν την προέλευση και την εξέλιξη αυτών των ίδιων των ατόμων). 

(Δηλαδή, όταν εμείς που αποτελούμαστε από άτομα σπουδάζουμε στην φυσική το τι είναι άτομα, σε μια πολύ πραγματική επιφάνεια είμαστε άτομα που αναλύουν την φυση του ίδιου του εαυτού τους)

Η ζωή που εξελίσεται σε μικρόβια, αμοιβάδες κλπ., θεωρείται, λογικά, πολύ διαδεδομένη, τα ζώα θεωρούνται σπανιότερα και οι τεχνολογικοί πολιτισμοί σπάνιοι --όμως ένας πολιτιμός δεν είναι απαραίτητο να είναι τεχνολογικός για να είναι προηγμένος.

Το παράδοξο του Φέρμι εξηγεί ότι λόγω των ασύλληπτα, για τον άνθρωπο, τρομακτικά μεγάλων αποστάσεων στον χώρο αλλά και στον χρόνο του σύμπαντος, σε συνδυασμό με την ύπαρξη και κινητικότητα ειδών ζωής όπως εμείς, είναι πρακτικά αδύνατο για είδη ζωής σε διαφορετικά αστρικά συστήματα να αντιληφθούν την ύπαρξη άλλων σε άλλα αστρικά συστήματα, πόσο μάλλον να τους συναντήσουν. 

Ένα απλό παράδειγμα: Το κοντινότερό μας άστρο, Πρόξιμα Κένταυρος, απέχει από εμάς 4,2 έτη φωτός. Τα σημερινά διαστημόπλοιά μας, που μπορούν να αναπτύξουν ταχύτητα 28.000 χιλιόμετρα την ώρα (7,8 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο) χρειάζονται πάνω από 40.000 χρόνια για να φτάσουν στο Πρόξιμα Κένταυρος. Ο Γαλαξίας μας, ένας από δισεκατομμύρια γαλαξίες στο σύμπαν, έχει διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός. Τα διαστημόπλοιά μας, για να ταξιδέψουν ένα 20% μόνο της διαμέτρου του γαλαξία μας χρειάζονται διακόσια εκατομμύρια χρόνια. Περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια για να ταξιδέψουν από την μια άκρη του γαλαξία μας στην άλλη. 

Ο Φέρμι, και η φυσική, προτείνει ότι η επαφή μεταξύ πολιτισμών, ακόμα και η γνώση ύπαρξής τους, είναι αδύνατη. Δεν πρόκειται ποτέ να τους συναντήσουμε, και μάλλον δεν πρόκειται να γνωρίσουμε ποτέ αν υπάρχουν καν.


Αξίζει να το δείτε αυτό:
(Διάρκεια: 17 λεπτά)



«Η πραγματικότητα μας αναγκάζει να αντιμετωπίσουμε μια αλήθεια που αποφεύγουμε πάση θυσία. Το παράδοξο του Φέρμι. Πού είναι όλοι; Γιατί δεν μας επισκέπτονται; Γιατί δεν ανιχνεύουμε τα ραδιοσήματά τους με τα ραδιοτηλεσκόπιά μας; Ίσως η απάντηση είναι απλή και θλιβερή. Είναι όλοι παγιδευμένοι στα 'νησιά' τους, στους πλανήτες τους, όπως ακριβώς κι εμείς. Ίσως υπάρχουν εκατομμύρια πολιτισμοί στον Γαλαξία μας. Αλλά η μέση απόσταση μεταξύ των πολιτισμών θα μπορούσε να είναι 1.000 ή 2.000 έτη φωτός. Τα διαστημόπλοιά μας, ανιχνευτές που εκτοξεύτηκαν το 1977, πριν από 48 χρόνια, Voyager 1 και Voyager 2, μόλις τώρα πέρασαν το ορόσημο της Μίας Ημέρας Φωτός απόσταση από τη Γη. Μια μέρα-φωτός 48 χρόνια, 365 μέρες-φωτός 48 x 365 = 17.520. Για να διανύσουν ένα μόνο Έτος Φωτός, 25% της απόστασης προς το κοντινότερό μας άστρο, χρειάζονται άλλα 17.520 χρόνια. Το κοντυνότερό μας άστρο, ο γείτωνας μας, απέχει 4,2 έτη φωτός. Με την ταχύτητα των Voyager (περίπου 61.000 χλμ την ώρα ή 17 χλμ το δευτερόλεπτο): 73.600 χρόνια.»

«Η απεραντοσύνη και οι αποστάσεις σε χώρο και χρόνο δεν είναι ένας μεγάλος ωκεανός που περιμένει ηρωικούς εξερευνητές με τα πλοία τους. Είναι ένα απαγορευτικό φράγμα.»

«Αν ένας πολιτισμός διπλα μας, στο διπλανό μας άστρο μας στείλει ένα μήνυμα στη ταχύτητα του φωτός να μας πει 'Γειά-χαρά, παιδιά!' το μήνυμα θα κάνει 4,2 χρόνια να φτάσει σ' εμάς και η απάντησή μας 'Τι χαμπάρια, ρε;' θα πάρει άλλα 4,2 χρόνια να την διαβάσουνε.»


Επίσης, αυτό:
(Διάρκεια: 19 λεπτά)



~~~


Αλλά, πέρα από τις αποστάσεις στον χώρο και στον χρόνο υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας: 

Η πραγματική μας ερώτηση την οποία κάνουμε, δεν είναι αν υπάρχει ζωή πέρα από την Γη. Είναι αν υπάρχει ζωή πέρα από την Γη όπως εμείς γνωρίζουμε την ζωή ("Life as we know it"). Όχι γενικά «ζωή», αλλά ζωή όπως την γνωρίζουμε, όπως την κατανοούμε. Δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε «ζωή» η οποία να είναι βασισμένη σε βιολογία την οποία δεν γνωρίζουμε και δεν κατανοούμε. Δεν ξέρουμε καν τι θα ήταν ζωή την οποία δεν κατανοούμε ότι μπορεί να υπάρχει. Δεν υπάρχει καν συμφωνία ανάμεσά μας, επιστημονική ή φιλοσοφική ως προς τον προσδιορισμό του τι είναι ζωή. Όμως η πιθανότητα του να υπάρχει ζωή την οποία να μην έχουμε την δυνατότητα ή απλά την γνώση για να την κατανοήσουμε, ή να την ανιχνεύσουμε, είναι περισσότερο από σίγουρο: είναι δεδομένο. 

Θα μου πείτε, μα βάση ποιου σκεπτικού να πιστέψουμε, χωρίς απόδειξη, ότι υπάρχει ζωή έξω από την Γη; Μα, ρε παιδιά, εδώ πιστεύουμε και λιβανίζουμε και σταυροκοπιόμαστε χωρίς καμια απόδειξη ότι ένας γέρος στον ουρανό έφτιαξε όλο αυτό το σύμπαν μόνο για μας, σε έξι μέρες, οταν έπλητε και βαρέθηκε να είναι μόνος του, και να μην πιστέψουμε κάτι το πολύ απλούστερο και λογικότερο: πως ότι έγινε εδώ έγινε κι' αλλού; Ότι, ομάδες ατόμων έχτισαν μόρια, κύτταρα, ζωικό ον, με εγκέφαλο, και άρχισαν να σκέπτονται.

Τώρα βέβαια φτάνουμε στο ζουμί της υπόθεσης. Τι είναι αυτό που μας πείθει ότι η ζωή όπως την γνωρίζουμε («Εμείς») δεν είναι απλά ένα αποτυχημένο πείραμα της τυχαίας φυσικής εξέλιξης και στην πραγματικότητα δεν είμαστε παρά ένα κοσμικό καλαμπούρι καταδικασμένο από την τυχαία φύση μας σε αυτοκαταστροφή επειδή αλληλοσκοτωνόμαστε συνεχώς και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε τίποτα; 

Κοιτάξτε, άλλωστε, πόσο αδιαισθητικός είναι o ανθρωπος: πόσο δύσκολο είναι απλά και το να επικοινωνούμε μεταξύ μας: Αίσθηση πρέπει να μετατραπεί σε σκέψη, σκέψη σε γλώσσα, γλώσσα σε ηχητικά κύματα, ηχητικά κύματα σε γλώσσα, γλώσσα σε σκέψη, σκέψη σε αίσθηση. Και υπάρχουν εκατοντάδες γλώσσες και διάλεκτοι, και κουλτούρες. Πόσο πιο απλή και βιώσιμη και ακριβής είναι η επικοινωνία για πιθανά είδη ζωής που ενώνουν τις αισθήσεις τους με τηλεπάθια χωρίς την ανάγκη της ανθρώπινης κάκιστης επικοινωνίας και παρεξηγήσεων! Εμείς χρειαζόμαστε αρσενικό-θηλυκό για διαιώνιση αντί διαχωριστική αναπαραγωγή ενός φύλου. Και, η ζωή μας των περίπου 80 περιστροφών γύρω από το άστρο μας δεν είναι παρά ένα «δευτερόλεπτο» στον κοσμικό χρόνο, σαν μια σπίθα που λάμπει και σβήνει. Εμείς χρειαζόμαστε καύσιμα που έρχονται σαν τροφή την οποία πρέπει να βρούμε και να ετοιμάσουμε για κατανάλωση, και, μετά αφήνουμε πίσω μας απόβλητα, πιπί-κακά και εκπνοή. Συν, η ύπαρξή μας είναι μια ιστορία πολέμων, φόνων, βασανιστηρίων, ρατσισμού μεταξύ μας… συν, η συνεχής αλλαγή της σύστασης της βιόσφαιρας από ενέργειές μας την καθιστά μη-βιώσιμη στην μακρά πνοή για το είδος μας. Αυτό που λέμε «τέχνη» και «λογοτεχνία» δεν είναι παρά φαντασιώσεις του πως θα θέλαμε να ήταν η ζωή. Περνάμε την ζωή μας με φαντασιώσεις, διαβάζοντας νουβέλες και κοιτάζοντας σινεμά και τηλεόραση για να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα της ζωής μας. Η ικανότητα να οραματιζόμαστε εκείνο που ορίζουμε ως όμορφο μας χρησιμεύει όχι για να χτίσουμε αλήθεια αλλά να δραπετεύσουμε στην φαντασία, στους ευσεβείς πόθους. Ζούμε σε συνεχή και πλήρη άρνηση της πραγματικότητας και χρεαζόμαστε έναν θεό που εφηύραμε για να ειμαστε πιο σίγουροι ότι ο γονιός θα μας φροντίσει αντί να φροντίσουμε εμείς τους εαυτούληδές μας και το περιβάλλον μας. Είμαστε ύλη σαν αυτή που τα όνειρα χτίζει, και η ζωούλα μας κλείνει τον κύκλο με έναν ύπνο

Η φύση, το σύμπαν, σίγουρα πρέπει να έχει εξελίξει άλλα, πολύ περισσότερο βιώσιμα και θετικά είδη ύπαρξης, αλλού, σε άλλο χώρο, σε άλλο χρονικό πλαίσιο, με πολύ αξιόλογη κοινωνική συνοχή και έλεγχο της επίρροής της εξέλιξής τους. Είδη ζωής τα οποία εμάς μπορεί να μας δουν σαν ένα καρκίνωμα από το οποίο πρέπει να λυτρώσουν την βιόσφαιρα της Γης για να λυτρώσουν από μας όλα τα άλλα είδη ζωής της Γης. 

Άλλωστε, τι μπορει να μας πείσει ότι η εξέλιξή μας δεν πήγαινε μια χαρά, αλλά, ξαφνικά επιταχύνθηκε με παρανοϊκή ταχύτητα πέρα από τις ικανότητές μας να την παρακολουθήσουμε και να την ελέγξουμε σαν κοινωνία από τον δέκατο ένατο αιώνα. 

Γιατί να μην ισχύει ότι κάπου γύρω στον δέκατο ένατο αιώνα, ή στον εικοστό αιώνα η αρμονία μεταξύ εξέλιξης του πολιτισμού μας και εξέλιξης του νου μας έχασαν την αμοιβαία αντιστοιχία μεταξύ τους και ο νους δεν μπορεί πλέον να παρακολουθήσει και να ελέγξει την τεχνολογία και τις δυνατότητες που μας παρέχει; Το να περιμένουμε ότι θα διαχειριστουμε την τεχνολογία μας είναι ίσως σαν να ζητάμε από ένα παιδάκι 4 χρονών να οδηγήσει αυτοκίνητο στους αυτοκινητόδρομους.

(Ακόμα περισσότερο, τι μπορει να μας πείσει ότι η εξέλιξή μας δεν πήγαινε υπέροχα μέχρι πριν δυό χιλιάδες χρόνια, με πολλούς θεούς όπου ο κάθε θεός και η κάθε θεά αντιπροσώπευε, συμβόλιζε μια επιστήμη, και μετά τα κάναμε θάλασσα, τα παρατήσαμε όλα στα χέρια ενός Θεού-μπαμπά μ'ένα γιό μισόγυμνο πάνω σ' ένα σταυρό, κι' εμείς παριστάνουμε τα άνευ ευθύνης άτακτα παιδιά του να μας δίνουν οι παπάδες άφεση αμαρτιών καθώς καιμε τις κοκκινομάλλες ευρωπαίες στην πυρά για μάγισσες.)

Συγκεντρωνόμαστε σε ομάδες εκείνων που μοιάζουν μεταξύ τους:
  • Ομάδα ίδιας γλώσσας ενώ οι άλλοι μιλάνε διαφορετικές γλώσσες,
  • Ομάδα ίδιου χρώματος δέρματος ενώ οι άλλοι έχουν διαφορετικό χρώμα δέρμα,
  • Ομάδα αρσενικών έναντι ομάδας θηλυκών,
  • Ομάδα μιας σεξουαλικής προτίμησης έναντι ομάδων διαφορετικών σεξουαλικών προτιμήσεων,
  • Ομάδα που πιστεύει σε μια θρησκεία ή κοσμοθεωρία, έναντι ομάδων διαφορετικών πίστεων,
  • Ομάδα που πιστεύει στην επικράτηση του ισχυρότερου έναντι ομάδας ισότητας και αλληλοβοήθειας,
  • Ομάδα από ίδια γεωγραφική προέλευση, έναντι των «ξένων» από «αλλού»,
  • Ομάδα εκείνων που πιστεύουν ότι έχουν δίκιο έναντι όλων των άλλων που κάνουν «λάθος»,
  • Κλπ., κλπ…

Όλες οι παραπάνω ομάδες μπλεγμένες σε ομάδες και υπο-ομάδες σε ένα κοινωνικό σύμπλεγμα άρνητικότητας και απόστασης.

Ο γελοίος, παιδαριώδης και λυπηρός τρόπος, ιδίως, με τον οποίον διαχειριζόμαστε το καινούργιο φρούτο της κοινωνικής δικτύωσης και της τεχνητής (άνευ-νόησης) νοημοσύνης την τελευταία εικοσαετία δείχνει μάλλον προς το ότι ένώ νομίζουμε στην φαντασία μας ότι χτίσαμε καταπληκτικό πολιτισμό, στην πραγματικότητα είναι πιθανόν να έχουμε ήδη αυτοκαταστραφεί, έχοντας ήδη σκοντάψει και πέσει. Πόση πιθανότητα βλέπετε να έχουμε ήδη φάει τα μούτρα μας, σαν πολιτισμός, και να μην τό 'χουμε πάρει ακόμα χαμπάρι;


~~~


ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
απλά γεγονότα:





ESA (European Space Agency)

Ο Γαλαξίας μας διεθνώς ονομάζεται Milky Way Galaxy, για να ακολουθήσει κατά λέξη την εννοια
της Ελληνικής λέξης γαλαξίας, γάλα χυμένο στον ουρανό από το στήθος της Θεάς Ήρας.
Εικόνα φτιαγμενη από την ESA (European Space Agency),
τον μικρό κύκλο τον έκανα κίτρινο και μέτρησα σε κλίμακα και έβαλα την κουκκίδα στην μέση
του κύκλου. Λεπτομέρειες και οδηγείες παρακάτω.

Ο Γαλαξίας μας είναι δομής κυκλικής με βραχίωνες, δομή που λέγεται Spiral Galaxy.
Η διάμετρός του από άκρη σε άκρη είναι περιίπου 100.000 έτη-φωτός,
δηλαδή το φως χρειάζεται 100.000 χρόνια για να ταξιδέψει
από την μια άκρη του γαλαξία ως την άλλη.

(ενώ το φως χρειάζεται:
ένα δευτερόλεπτο για να κάνει εφτάμισι περιστροφές γύρω από την Γη 
και 
ένα δευτερόλεπτο για να φτάσει από την Γη στο φεγγάρι μας, 
500 δευτερόλεπτα για να φτάσει από τον ήλιο στην Γη, και, 
9.600 δευτερολεπτα για να φτάσει από τον ήλιο στον πλανήτη Ουρανό.)

(Ο κοντινότερος γειτονικός μας γαλαξίας είναι ο γαλαξίας της Ανδρομέδας, επίσης spiral γαλαξίας, δύο φορές μεγαλύτερος σε διάμετρο από τον δικό μας τον Milky Way. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας επέχει από το δικό μας, τον Milky Way, δυόμισι εκατομμύρια έτη-φωτός. Δηλαδή, το φως που βλέπουμε σήμερα να φτάνει σε εμάς από τον γαλαξία της Ανδρομέδας ξεκίνησε το ταξίδι του πριν δυόμισι εκατομμύρια χρόνια, όταν οι Μεγάλοι Πίθηκοι είχαν μόλις ξεκινήσει να εξελίσσονται στην Γη. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας κατευθύνεται κατά πάνω μας και σε τέσσερα περίπου δισεκατομμύρια χρόνια θα συγκρουστεί με τον Milky Way καταλήγοντας σε έξι έως οκτώ δισεκατομμύρια χρονια από σήμερα στον ένα υπεργαλαξία Milkomeda.)


Στην παραπάνω εικονα, προς το κέντρο του γαλαξία μας βλέπετε την περιοχή γέννησης καινούργιων άστρων που είναι πολύ φωτεινή. Στο κέντρο του γαλαξία μας βρίσκεται μια υπερ-μαζική Μαύρη Τρύπα βαρύτητας γύρω από την οποία περιστρέφονται όλα τα περίπου 200.000.000 άστρα του γαλαξία και οι πλανήτες τους, κι' εμείς μαζί.

Ο γαλαξίας μας ταξιδεύει (κινείται) μέσα στο σύμπαν με ταχύτητα 630 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Η ταχύτητα αυτή μετρήθηκε σε σχετικότητα με το κοσμικό φόντο μικροκυμάτων.

Το ηλιακό μας σύστημα ταξιδεύει (κινείται) γύρω από το κέντρο του γαλαξία με ταχύτητα 230 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.

Ο γαλαξίας κάνει περίπου 235 εκατομμύρια χρόνια να κάνει μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό του.


~~~

Η ανθρωπότητα ανακοινώνει την ύπαρξή της στο σύμπαν κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας επί περίπου 100 χρόνια τώρα, από τότε που άρχισε η χρήση ραδιοκυμάτων μεταξύ 1900 και 1910. Το πρώτο τηλεοπτικό σήμα, που ταξιδεύει ακόμα στο διάστημα ξεκίνησε το 1936 από τους Ολυμπιακούς αγώνες του Βερολίνου. Ναι, η πρώτη τηλεοπτική εικόνα, ο πρέσβης της ανθρωπότητας στο σύμπαν, είναι μια εικόνα του Αδόλφου Χίτλερ να καλωσορίζει τα έθνη στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τρίτου Ράιχ, στο Βερολίνο το 1936. 


Η πρώτη τηλεοπτική εικόνα που εξέπεμψε η Γη προς το διάστημα.


Στις 16 Νοεμβρίου του 1974 στείλαμε ένα μήνυμα προς εξωγήινους πολιτισμούς από το ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο, ελπίζοντας ότι κάποιος, κάπου, κάποτε, θα λάβει τα διαπιστευτήριά μας, και ίσως να έρθει να μας καλωσορίσει στην γαλακτική κοινότητα.


Το πιάτο του ραδιοτηλεσκοπίου στο Αρεσίμπο του Πουέρτο Ρίκο.


Τα ραδιοκύματα, τηλεοπτικά σήματα, και υψηλής ισχύς ραδιομηνύματα φθίνουν καθώς ταξιδεύουν. Τα σήματα από την Γη που ανακοινώνουν την ύπαρξη και την τοποθεσία της ανθρωπότητας δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμα μετά από περίπου 80 έως 120 έτη-φωτός απόσταση από την Γη.

Δηλαδή, στον διαμέτρου 100.000 ετών-φωτός γαλαξία μας υπάρχει μια σφαίρα ακτίνας 100 ετών-φωτός, διαμέτρου 200 ετών φωτός, μέσα στην οποία περιοχή, αν υπάρχει τεχνολογικός πολιτισμός κάπου μέσα σε αυτά τα 200 έτη-φωτός, και ψάχνουνε, μπορούν να βρουν το ότι υπάρχουμε.

Αν υπάρχουν κάποιοι σε απόσταση, ας πούμε 15 ετη-φωτός από εμάς, δίπλα μας δηλαδή, και μόλις ανακάλυψαν τα σήματά μας ξεκίνησαν να έρθουν να μας γνωρίσουν, και έχουν διαστημόπλοια σαν τα δικά μας, θα φθάσουν εδώ σε περίπου 160.000 χρόνια. Αν έχουν πολύ προηγμένα διαστημόπλοια μπορεί και να φθάσουν σε εμάς πολύ, πολύ σύντομα, σε 1.000 χρόνια.

Το σύμπαν υπάρχει επί 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια και ο τεχνικός μας πολιτισμός χρειάστηκε 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια να εξελειχθεί από αμινοξέα μέχρι χόμο σάπιενς, και 200.000 χρόνια για να χτίσει ο χόμο σάπιενς τεχννολογικό πολιτισμό και να φτάσει εκεί που είμαστε. Πιθανόν να υπάρχουν εκατομμύρια τεχννολογικοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, αλλά σπαρμένοι σε 100.000 έτη φωτός σε 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, δεν πρόκειται ποτέ να συναντήσει κανείς κανένα, και ούτε μάλλον να ανιχνεύσει κανείς τους άλλους.

Σκεφτείτε την τρισδιάστατη αριθμητική (χώρος-χρονος):
Αν εξελίσσονται τεχνικοί πολιτισμοί σε απόσταση 1.000 ετών φωτός ο ένας από τον άλλο, και αυτό συμβαίνει κάθε ένα εκατομμύριο χρόνια, στα 100.000 έτη φωτός των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, γεννήθηκαν εκατομμύρια πολιτισμοί σαν τον δικό μας και περισσότερο προηγμένοι αλλά σε κάθε δεδομένη στιγμή υπήρχε μόνο ένας, μοναχικός, για την διάρκεια της ύπαρξής του. Αλλά και να υπήρχαν δύο πολιτισμοί, γειτονικοί, δεν θα ήταν ανιχνεύσιμοι ο ένας από τον άλλον επειδή τα ραδιοσήματά τους θα έφθιναν πολύ πριν φτάσουν στον άλλο.

Η ανθρώπινη επιστημονική φαντασία μας ξεγέλασε: Ενώ οι υποθέσεις της μπορεί είναι εφικτές, δεν θα το βεβαιώσουμε ποτέ από ιδίας πείρας. Κανείς δεν θα μας επισκεφτεί ποτέ, κανέναν δεν θα επισκεφτούμε, και ποτέ δεν θα λάβουμε αποδείξεις ύπαρξης άλλων.


~~~


Θέλετε να δείτε σε πόσο μέρος του γαλαξία η ανθρωπότητα ανακοινώνει την ύπαρξή της;

Σε ντεσκτοπ ή λαπτοπ κάντε κλικ να μεγαλώσει η εικόνα του γαλαξία και μετά δεξί-κλικ στην μεγάλη εικόνα να την κατεβάσετε σε μεγεθος 1600 πιξελς στο κομπιούτερ σας ώστε να μπορείτε να την μεγενθύνετε αρκετά, να ζουμάρετε μέσα, για να παρακολουθήσετε τις παρακάτω λεπτομέριες.
Ή, κατεβάστε αυτό το jpg το οποίο είναι 4000 πίξελς: https://thinkworks.com/Milky-way.jpg.

Αρχίστε να την μεγενθύνετε, να ζουμέρετε, προς τα εκεί που λέει "Orion Arm" (βραχύων Ωρίωνος). Θα δείτε έναν κίτρινο κύκλο που υποδεικνύει την γειτονιά μας του Γαλαξία. Στην κλίμακα της εικόνας, ο κίτρινος κύκλος έχει διάμετρο περιπου 750 έτη-φωτός

Στο κέντρο του κίτρινου κύκλου θα δείτε μια κίτρινη κουκκίδα. 
Στην κλίμακα της εικόνας, η κίτρινη κουκκίδα έχει διάμετρο περιπου 200 έτη-φωτός (η κουκκίδα είναι εν-πεντακοσιοστό της διαμέτρου του γαλαξία). Μέσα στην κίτρινη κουκκίδα βρίσκεται όλο το ηλιακό μας σύστημα, το άστρο Πρόξιμα Κένταυρος και όλα τα γειτονικά μας άστρα που βρίσκονται μέχρι και ως 100 έτη-φωτός από εμάς, περίπου 10.000 άστρα, με πλανήτες γύρω από τα περισσότερα άστρα. Όλα τα ξεχωριστά άστρα που βλέπουμε στον ουρανό μας την νύχτα βρίσκονται μέσα στην κουκκίδα αυτή (και επίσης βλέπουμε, πίσω από τα ξεχωριστά άστρα, πολύ πολύ μακριά το φωτεινό κέντρο του γαλαξία με εκτομμύρια άστρα τα οποία λόγω της απόστσης τα βλέπουμε σαν ένα φωτεινό νέφος)

Μόνο όποιος βρίσκεται μέσα στην κίτρινη κουκκίδα, στην παραπάνω εικόνα μπορεί να ανιχνεύσει την ύπαρξη του τεχνολογικού πολιτισμού της ανθρωπότητας. Αλλά για να μας ακούσει κάποιος, τώρα, ο πολιτισμός τους, σε ένα από τα 10.000 αυτά άστρα που απέχουν από εμάς μέχρι και 100 έτη-φωτός πρέπει να είχε αναπτυχθεί παράλληλα με εμάς και όχι σε άλλες στιγμές του χρόνου κατά τα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια για τα οποία υπάρχει χρόνος. Και, για πόσο άραγε καιρό, για πόσο χρόνο, ένας πολιτισμός βρίσκεται σε αυτή την τεχνολογική φάση; Εμείς μέχρι σήμερα, 100 χρόνια. Και, αν προχωρήσουμε όπως προχωρούμε τώρα, ο τεχνικός μας πολιτισμός μας θα έχει αυτο-καταστραφεί πριν καν χτυπήσει 200 χρόνια.

Δεν υπάρχει χρόνος για να ανιχνευτούμε στο ίδιο χρονικό πλαίσιο από άλλους, πόσο μάλλον να συναντηθούμε. Ψάχνουμε για ραδιοκύματα άλλων πολιτισμών αλλά για να τα ανιχνεύσουμε πρέπει να έφυγαν από όχι περισσότερο από 100 έτη-φωτός από εμάς, και να στάλθηκαν κατά τα τελευταία 100 χρόνια.

Εκατό έτη φωτός σε ένα γαλαξία εκατό χιλιάδων ετών-φωτός και εκατό χρόνια τεχνικού πολιτισμού σε 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης είναι λιγότερο από μια σταγόνα σε ένα ωκεανό.

Επιπλέον εικόνες της τοποθεσίας μας στον γαλαξία,
και της τοποθεσίας του Γαλαξία στην γαλακτική περιοχή:



Κι’ αν ακόμα στον γαλαξία μας και μόνο αναπτύχθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες τεχνικοί πολιτισμοί, η αχανής έκταση του χώρου και του χρόνου υπαγορεύουν ότι ούτε δύο από αυτούς δεν θα έχουν την ευκαιρία της σύμπτωσης χωροχρόνου να αντιληφθούν ο ένας τον άλλον. 

Από την άλλη μεριά, γιατί άραγε είμαστε τόσο σίγουροι ότι ένας πολιτισμός πρέπει να είναι τεχνολογικός για να θεωρηθεί προηγμένος. Ένα είδος ζωής που ενωμένο εξερευνά την ύπαρξη με τον νου τους είναι απόλυτα πιθανό να φτάσει σε ύψη διανόησης και συνειδητοποίησης και συνδετικότητας πολύ ανώτερη από όσο θα του επέτρεπαν μηχανές. Συνειδητοποιώντας την ύπαρξη εξερευνώντας το θεμέλιο του σύμπαντος, το κβαντικό μέγεθος. Εκεί που τα άστρα είναι πυρήνες ατόμων, οι σκέψεις μαγνητικά πεδία και οι αισθήσεις ο ορίζοντας μεταξύ ενέργειας και ύλης.


 

Φωτογραφία του νυχτερινού ουρανού πάνω από το Παρανάλ της Χιλής στις 21 Ιουλίου 2007, τραβηγμένη από τον αστρονόμο του ESO Γιούρι Μπελέτσκι. Διακρίνεται μια ευρεία ζώνη από αστέρια και σύννεφα σκόνης, που εκτείνονται σε γωνία μεγαλύτερη των 100 μοιρών. Αυτός είναι ο Γαλαξίας, ο γαλαξίας στον οποίο ανήκουμε. Στο κέντρο της εικόνας, είναι ορατά δύο φωτεινά αντικείμενα. Το πιο φωτεινό είναι ο πλανήτης Δίας, ενώ το άλλο είναι το αστέρι Αντάρης. Διακρίνονται τρία από τα τέσσερα τηλεσκόπια 8,2 μέτρων που σχηματίζουν το VLT του ESO, με μια δέσμη λέιζερ να εκπέμπει από το Yepun, Μονάδα Τηλεσκοπίου Νο. 4. Το λέιζερ δείχνει απευθείας στο Γαλαξιακό Κέντρο. Επίσης, ορατά είναι τρία από τα Βοηθητικά Τηλεσκόπια 1,8 μέτρων που χρησιμοποιούνται για συμβολομετρία. Δείχνουν μικρές δέσμες φωτός, οι οποίες είναι δίοδοι που βρίσκονται στους θόλους. Ο χρόνος έκθεσης είναι 5 λεπτά και επειδή η παρακολούθηση έγινε στα αστέρια, τα κτήρια των τηλεσκόπιων είναι ελαφρώς θολά.

Απόσταση του Ηλιακού μας Συστήματος Από το κέντρο του Γαλαξία μας: 27.000 έτη-φωτός.
Ηλικία του Γαλαξία μας: 13.610.000.000 χρόνια.
Ηλικία του Ηλιακού μας Συστήματος μας: 4.568.000.000 χρόνια.
Ηλικία του είδους homo sapiens: περιπου 250.000 χρόνια.

Ο ανθρώπινος πολιτισμός έγινε τεχνικός σε στάδια, με τη χρήση απλών εργαλείων να ξεκινά πριν από 3,3 εκατομμύρια χρόνια (πρώτα ανθρωποειδή), ενώ ο «σύγχρονος» τεχνικός πολιτισμός που βασιζόταν στην οργανωμένη γεωργία, τις πόλεις και τα μεταλλικά εργαλεία (Εποχή του Χαλκού) ξεκίνησε περίπου 5.000 έως 6.000 χρόνια πριν (γύρω στο 3500–4000 π.Χ.). Η ταχεία, εκθετική τεχνολογική επιτάχυνση, ωστόσο, έχει σημειωθεί μόνο τα τελευταία 300 χρόνια, και η πυρηνική εποχή ξεκίνησε πριν 81 χρόνια. Διαστημική πτήση ξεκίνησε πριν 67 χρόνια.

Ένας πολιτισμός λέγεται Τεχνολογικός από την στιγμή που αρχίζει να χρησιμοποιεί εργαλεία, παραδείγματος χάριν ακονισμένες πέτρες για να κόψει τροφή. Άλλα παραδείγματα τεχνολογίας: Χρήση της φωτιάς, εφεύρεση του τροχού, κλπ.



A Space Odyssey

Close Encounters



Σκέψεις από τον Δημήτρη,
ο οποίος είναι ένα σμήνος οκτώ δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων ατόμων
(ένα δισεκατομμύριο άτομα πολλαπλασιασμένο επί 8 δισεκατομμύρια φορές = ένας άνθρωπος)
που βρίσκεται στον μικρό παράδεισο του μικρούτσικου χωριού
Σαν Μπενεντέτο ιν Άλπε,
Φορλί-Τσεζένα,
Εμίλια-Ρομάνια,
Ιταλία,
Ευρώπη,
Γη,
Ηλιακό Σύστημα,
Βραχίωνας Ωρίων,
Γαλαξίας Milky Way,
Τοπική Ομάδα Γαλαξιών ("Local Group"),
Ανώτερο σμήνος Γαλαξιών Virgo,
Υπερσμήνος Γαλαξιών Laniakea,
Σύμπαν
(διάμετρος γνωστού Σύμπαντος: 93 δισεκατομμύρια έτη-φωτός)
(93 δισ., έτη-φωτός είναι 879.245.710.860.384.000.000.000 χιλιόμετρα)

Οι σκέψεις ενός Ιταλού που έγινε Αμερικανός πολίτης,
αποδόθηκαν στα Ελληνικά από έναν Αμερικανό που έγινε Ιταλός πολίτης.



Το επίτευγμα δεν βρίσκεται στην ανάπτυξη της φαντασίωσης που προσωπικά θεωρούμε σωστή.
Μεταξύ της σοφιστείας και της σοφίας,
το επιτευγμα βρίσκεται στην ανακάλυψη και κατανόηση της αλήθειας.
Όποια και να είναι αυτή.
Η αλήθεια άλλωστε δεν είναι θέμα γνώμης ή προτίμησης.

Η αλήθεια πιθανόν να ανιχνευτεί μέσω της επιστήμης,
όπου η ετυμολογία της λέξης επιστήμη συντίθεται από την πρόθεση «επί» + «ίσταμαι» (στέκομαι),
υποδηλώνοντας την ικανότητα του νου να στέκεται κανείς σταθερά πάνω σε μια γνώση.

Υπάρχουν κοινωνικές επιστήμες (κοινωνιολογία, οικονομικά, ψυχολογία, κλπ.), και,
Υπάρχουν φυσικές επιστήμες (φυσική, χημεία, βιολογία, κοσμολογία, κλπ.)

Οι κοινωνικές επιστήμες οδηγούν επιστήμονες σε προσωπικές γνώμες, συχνά αντιδιαμετρικές, και,
Οι φυσικές επιστήμες αναδεικνύουν, λίγο-λίγο, σιγά-σιγά, την μια αλήθεια.

Αν ένας επιστήμονας πιστέψει ότι μια προσωπική γνώμη είναι αλήθεια, ή,
Αν ένας επιστήμονας πιστέψει ότι η αλήθεια είναι προσωπική γνώμη,
πρόκειται για ψευδοεπιστήμονα.


Το Σύμπαν όμως δεν ενδιαφέρεται γι' αυτά.
Το Σύμπαν, απλά, υπάρχει,
και, υπάρχει πέρα και ξεχωριστά από προσωπικές αντιλήψεις του χώρου και του χρόνου.


~~~


ΥΓ. Βέβαια, τώρα που σας χάλασα την επιστημονική φαντασία όπου εξωγήινοι έρχονται να κάνουν hot σεξ με τους ανθρώπους, και μετέδωσα την βασικότερη πεποίθηση και εξήγηση της επιστήμης, ότι ποτέ δεν πρόκειται να τους συναντήσουμε, ή να μάθουμε καν αν υπάρχουν… αύριο πρωί-πρωί θα έρθουν τεράστια αστρόπλοια να παρκάρουν πάνω από κάθε μεγαλούπολη του πλανήτη να μας γνωρίσουν δια εισχωρήσεως ιατρικών εξερευνητικών εργαλείων στον πισινό του κάθε πρωθυπουργού, προέδρου, στρατάρχη και θρησκευτικού ηγέτη στην Γη, ξεκινώντας από τον κώλο του Ντόναλντ Τραμπ.
(και φυσικά, θα μιλάνε Αρχαια Ελληνικά)



~~~




Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026

Κλαν



Billie Holiday, Strange Fruit, 1959



Παράξενος Καρπός
Abel Meeropol, 1937

Τα δέντρα του Νότου φέρουν έναν παράξενο καρπό
Αίμα στα φύλλα και αίμα στη ρίζα
Μαύρα σώματα αιωρούνται στο νοτιά
Παράξενα φρούτα κρέμονται από τις λεύκες

Ποιμενική σκηνή του γενναίου Νότου
Τα διογκωμένα μάτια και το στριμμένο στόμα
Μυρωδιά μανόλιας, γλυκιά και φρέσκια
Έπειτα η ξαφνική μυρωδιά καμένης σάρκας

Να ένας καρπός που μαζεύει τα κοράκια
Για να μαζευτεί η βροχή, για να ρουφήξει ο άνεμος
Για να σαπίσει ο ήλιος, για να ρίξει το δέντρο
Να μια παράξενη και πικρή σοδειά

Αρχικά γραμμένο το 1937 από τον Abel Meeropol, το "Strange Fruit" είναι ένα σκοτεινό και βαθυστόχαστο τραγούδι που επικεντρώνεται στο λιντσάρισμα Αφροαμερικανών στα Νότια Κράτη της Αμερικής κατά την εποχή του Jim Crow.

Οι δυσοίωνοι στίχοι απεικονίζουν τα μαύρα θύματα ως φρούτα που κρέμονται από ένα δέντρο πριν σαπίσουν και αποσυντεθούν. Μια παρόμοια αφήγηση με το λιντσάρισμα και την επακόλουθη εξόντωση των θυμάτων.

Αν και διασκευασμένο από πληθώρα καλλιτεχνών, το "Strange Fruit" κέρδισε δημοτικότητα και προσοχή μετά τη διασκευή της Billie Holiday το 1939. Το τραγούδι πολύ γρήγορα μετατράπηκε σε τραγούδι διαμαρτυρίας, το οποίο η Holiday συνέχισε να ερμηνεύει ζωντανά παρά τις σοβαρές απειλές που έλαβε από οργισμένους επικριτές. Η επιμονή της να συνεχίσει να ερμηνεύει το τραγούδι, αγνοώντας τα προσωπικά της διακυβεύματα, την οδήγησε στη φυλακή, της απαγόρευσε την είσοδο σε επιλεγμένα νυχτερινά κέντρα και έπαιξε σημαντικό ρόλο στον πρόωρο θάνατό της το 1959.

~~~

Ο ρατσιμος είναι ανθρώπινη φύση. Μόνο ο διαλογισμός μπορεί να εξουδαιτερώσει τον ρατσισμό. Ο πραγματικός και ειλικρινής ρατσιστής δεν είναι εκείνος, ή εκείνη, που φοράν καπέλο της MAGA ή αγκυλωτό σταυρό. Ο πραγματικός ρατσισμός ξεκινά από τον απλό, απλοϊκό λευκό άνθρωπο που κοιτάζει έναν μαύρο και έναν κινέζο και σκέπτεται ότι δεν μπορεί αυτοί να είναι ίδια ράτσα με εκείνον, παρόλα όσα εξηγεί η επιστήμη και η ανθρωπολογία περί της ράτσας χόμο σάπιενς.

~~~

Η συνεχής Ιστορία των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής ξεκινά από το προπατορικό αμάρτημα της Αμερικής, την Δουλεία. Υπάρχει μια συνεχής, ευθεία γραμμή. Πάνω σε αυτή τη γραμμή, το 1865, και το 1965 είναι σαν χθες.

Όταν ο παλιός Νότος, «μια χώρα με γενναίους Ιππότες και Βαμβακοφυτείες και τις αγνές τους Κυρίες, τον Αφέντη και τον Σκλάβο», έχασε τον Εμφύλιο Πόλεμο την άνοιξη του 1865, και τα Συνομόσπονδα Κράτη αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Ομοσπονδιακή Ένωση, μια ομάδα που περιλάμβανε πολλούς πρώην βετεράνους του στρατού των Συνομόσπονδων Κρατών ίδρυσε το πρώτο παράρτημα μιας κοινωνικής λέσχης στην πόλη Πουλάσκι του κράτους του Τενεσή το καλοκαίρι του 1865.

Ονόμασαν την κοινωνική αυτή λέσχη: «Ο Κύκλος της Οικογένειάς μας». Χρησιμοποίησαν την Ελληνική λέξη «κύκλος» αλλά δεν ήξεραν πως να την γράψουν ή πως να την προφέρουν. Την πρόφεραν Κούκλουξ και την έγραψαν Kuklux. Για «οικογένεια» χρησιμοποίησαν την Σκωτσέζικη λέξη Clan. Kuklux Clan. Πολύ σύντομα αλλάξανε το Kuklux σε δύο λέξεις αντί μια, και αλλάξανε το C της Clan σε K, ως Klan. Ku Klux Klan. KKK.

Μέχρι το τέλος του 1865 η Κου Κλουξ Κλαν είχε διαδοθεί στις περισσότερες πόλεις, σε όλα τα κράτη του παλιού Νότου. Η ΚΚΚ αντιπροσώπευε πλέον τον παλιό Νότο. Η ΚΚΚ συνέχισε την κληρονομιά του Λευκού, παλιού Νότου.

Τα επόμενα 160 χρόνια η Κου Κλουξ Κλαν, ή όπως την λένε σε συντομία: η Κλαν, πέρασε από εξελισσόμενες δομές. Καθώς περνούσε ο καιρός και ο λευκός εθνικισμός και ρατσισμός του παλιού Νότου θέριευε, η Κλαν έφτασε πάνω από 6 εκατομμύρια επίσημα, εγγεγραμμένα μέλη το 1920.

Την δεκαετία του 1920, στο απόγειο της δύναμής της, η Κου Κλουξ Κλαν πραγματοποίησε μαζικές, δημόσιες πορείες στην Ουάσινγκτον, ως επίδειξη δύναμης για το κίνημα του «100% Αμερικανισμού». Η πιο σημαντική από αυτές ήταν στις 8 Αυγούστου 1925, όταν μεταξύ 30.000 και 40.000 μελών διαδήλωσαν στην Λεωφόρο Πενσυλβάνια προς το Καπιτώλιο των ΗΠΑ.




Μέλη της Κου Κλουξ Κλαν δολοφόνησαν τρεις ακτιβιστές για τα πολιτικά δικαιώματα —τον Τζέιμς Τσέινι, τον Άντριου Γκούντμαν και τον Μάικλ Σβέρνερ— στις 21 Ιουνίου 1964, κοντά στη Φιλαδέλφεια του Μισισιπή. Οι ακτιβιστές απήχθησαν, πυροβολήθηκαν και θάφτηκαν σε ένα χωμάτινο φράγμα μετά την απελευθέρωσή τους από φυλακή της κομητείας Νεσόμπα.


Το FBI ανακαλύπτει τα πτώματα των τριών ακτιβιστών θαμένα, στο Μισσισσίπι το 1963.


Η Κλαν υπάρχει ακόμα. Ο πατέρας του Ντοναλντ Τραμπ, ο Φρεντ Τραμπ, ήταν μέλος, πάντως τα μέλη είχαν λιγοστέψει πολύ. Οι λέσχες μίσους ξαφνικά πολλαπλασιάστηκαν σε αριθμό με την εκλογή του Ομπάμα, και μετά πάλι με την εκλογή του Τραμπ το 2016. 

Οι επί κεφαλής της Κλαν, μάλιστα, ήταν οι πρώτοι που έδωσαν επίσημα την υποστήριξή τους στην υποψηφιότητα του Τραμπ για πρόεδρος. Είπαν, το 2016, ότι όποιος δεν υποστηρίζει τον Τραμπ είναι προδότης της Ιδέας του Νότου.
Αριθμός ομάδων της Κου Κουξ Κλαν
YearNumber listed
199028
2010221
2013163
201472
2015190
2016130
201772
201851
201947
202025
202118
Η εκλογή του Ομπάμα ανέβασε τον αριθμο των ομάδων στις 221.
Η υποψηφιότητα του Τραμπ ανέβασε τις ομάδες από 72 σε 190



Ντέιβιντ Ντιουκ


Ο υποστηρικτής του Τραμπ, Ντέιβιντ Ντιουκ μπροστά από έναν φλεγόμενο σταυρό
σε μια συγκέντρωση της Κου Κλουξ Κλαν στο Στόουν Μάουντεν Παρκ,
Στόουν Μάουντεν, Τζόρτζια, το 1975, σαράντα χρόνια πριν υποστηρίξει τον πρώτο
«Συνομόσπονδο» πρόεδρο της Αμερικής.


Ο Ντέιβιντ Ντιουκ, πρώην «μεγάλος μάγος» της Κου Κλουξ Κλαν και υποστηρικτής της λευκής υπεροχής, έχει εκφράσει την υποστήριξή του στον Ντόναλντ Τραμπ σε διάφορα σημεία από τον εκλογικό κύκλο του 2016, επικαλούμενος κυρίως τις κοινές απόψεις τους σε θέματα όπως η μετανάστευση και την πεποίθησή του ότι ο Τραμπ μιλάει εκ μέρους των «Ευρωπαίων-Αμερικανών».


Με Εκτελεστικές Διαταγές του Τραμπ, ιστορικά εκθέματα που αναφερόντουσαν στην Δουλεία έχουν εξαφανιστεί τον τελευταίο χρόνο απο Μουσεία, Σχολεία, πλατείες και Εθνικά Πάρκα. 



Το να λέει κανείς ότι ο Εμφύλιος είναι αρχαία ξεχασμένη Ιστορία
είναι απλά φαιδρό, αμόρφωτο, και
δηλώνει πλήρη παν-άγνοια του τι είναι η Αμερική,
και παιδαριώδη άγνοια της Ιστορίας της
και των καθημερινών πραγματικοτήτων της σήμερα.








ΥΓ. Και λίγο Ελληναράδικο χιούμορ, εντελώς συμπτωματικό μια που οι Έλληνες ως επί το πλείστο δεν σκάμπάζουν αυτό που πρόκειται τώρα να εξηγήσω: 

Ο πολιτισμός των 11 κρατών του παλιού Αμερικανικού Νότου εξαρτάτο και επιβίωνε από αγροτική οικονομία με μηδενικό κόστος εργατικού δυναμικού εφ’ όσον το εργατικό δυναμικό του Νότου ήταν σκλάβοι τους οποίους απήγαγαν από την Αφρική. Το πρόβλημα ήταν ότι οι σκλάβοι έπρεπε να φάνε κάτι κάθε μέρα για να μην πεθάνουνε, να συνεχίσουν να δουλεύουνε, και το φαγητό τους έπρεπε να το πληρώσουν οι ιδιοκτήτες τους. Η επιστήμη των οικονομικών πρότεινε να βρεθεί το πιο φτηνό φαγητό με το οποίο να τους ταΐζουνε, και έτσι, οι ιδιοκτήτες των σκλάβων φέρανε από την γενέτειρα των σκλάβων τους, την Αφρική, ένα λαχανικό πάμφθηνο που άρεσε στους Αφρικανούς. Ένα λαχανικό που το λένε Okra. Μέχρι σήμερα στην Αμερική το να πεις σε κάποιον Αφρικανό-Αμερικανό να φάει Okra θεωρείται ρατσιστική ύβρης. 

Αυτό είναι συμπωματικά ιδιαίτερα ευτυχές για Ελληνόφωνες με αίσθηση του Ελληνικού χιούμορ επειδή, στα Ελληνικά, το λαχανικό Okra λέγεται Μπάμια. 

Έτσι, Έλληνες με πνεύμα μπορούν να πουν τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, Μπάμια, ή Ομπάμια. Δεν θα μάθουμε όμως ποτέ αν οι πνευματώδεις αυτοί Έλληνες τον λένε Ομπάμια σαν ρατσιστική βρισιά γνωρίζοντας τι σημαίνει το έξυπνο αυτό λογοπαίγνιο, ή αν το κάνουν κατά λάθος χωρίς να έχουν ιδέα περί της ιστορίας του λαχανικού Okra στην Αμερική, όπως συνήθως δεν έχουν ιδέα ως προς το τι συμβαίνει μέσα στην Αμερική ούτως ή άλλως. Βέβαια… αν δεν το ξέρανε και τώρα το μάθανε, η Ελληνική απάντηση είναι συνήθως: «Να κι’ αν είναι ρατσιστικό, να κι’ αν δεν είναι! Οι Δημοκρατικοί φταίνε επειδή είναι γουώκ! (αφυπνισμένοι




~~~