Συνέχεια, λοιπόν, μετά τις τελευταίες τρεις αναρτήσεις: Κοράντο, και Τζίνι, και Οικονομολόγοι,
η προύσα: Γέγονε!
Ότι και να είναι μια εκάστοτε κυβέρνηση, καλή, κακή, ίσια, στραβή… μια αντιπροσωπευόμενη Δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει σαν Δημοκρατία αν δεν υπάρχει λειτουργούσα αντιπολίτευση στην Βουλή.
- Είτε μια χώρα έχει εφτά οχτώ παρατάξεις που συνεργάζονται παρουσιάζοντας μόνο δύο κόμματα, όπως στα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής, ή τρία κόμματα όπως το Ενωμένο Βασίλειο,
- Είτε μια χώρα, σαν την Ιταλία παραδείγματος χάριν, από 13 κόμματα το 2014 φτάνει στα 69 εγγεγραμμένα κόμματα το 2023 και η κυβέρνηση είναι συνεργασία τριών-τεσσάρων κομμάτων,
- Είτε μια χώρα σαν την Ελλάδα έχει κάπου 33-66 κόμματα από τα οποία εκλέγονται πέντε, ή εφτά ή οχτώ στην Βουλή, και καμιά φορά συνεργάζονται δύο για να κυβερνήσουν...
- Υπάρχει πάντα μια αντιπολίτευση που έστω και για τα μάτια παρουσιάζει μια εικόνα συζήτησης.
Είναι δυό χρόνια περίπου, τώρα, που στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντιπολίτευση: έχει διαλυθεί εν μέσω αδιαφορίας και ιλαρούς γελοιότητας. Αυτό, το να μην υπάρχει αντιπολίτευση, απλά, δεν είναι υγιής Δημοκρατία όσο καλό να είναι (ή να μην είναι) το κυβερνόν κόμμα.
Η οικονομία! Που είναι η οικονομία; Τι την κάνατε, ωρε, την οικονομία;
Ανεργία τον Ιανουάριο του 2026 στο 7,7%, σε τάση μείωσης από το 9,8% όπου βρισκόταν Ιανουάριο του 2025. Μείωση της ανεργίας που συνεχιζόταν ήδη από το 10,1% του 2024 και 11,1% του 2023, και 11,9% το Δ’ τρίμηνο του 2022.
Από πλευράς ανεργίας, η διάλυση της αντιπολίτευσης φαίνεται να έχει φέρει θετική πορεία στην οικονομία, ή, κατά το ελάχιστο, να μην την έχει επηρεάσει αρνητικά. Κι’ ας μην είναι «Δημοκρατία» χωρίς αντιπολίτευση.
Αλλά, τι συμβαίνει με τους μισθούς σε σχέση με το κόστος ζωής; Εκείνοι που παίρνουν μισθό μπορούν να επιζήσουν με τον μισθό που παίρνουν έναντι του κόστους ζωής, ή όχι;
Από τα τέλη του 2021 μέχρι σήμερα το κόστος ζωής στην Ελλάδα αυξάνεται συνεχώς, όμως o Πληθωρισμός μειώνεται, από 9,6% το 2022 στα 2,8% το 2026.
Όμως, και οι μισθοί επίσης αυξάνονται, ο κατώτερος μισθός από €650 το 2021 ανέβηκε στα €920 τον Απρίλιο 2026, ενώ ο μέσος μισθός αυξάνεται κατά περίπου 5% τον χρόνο φτάνοντας περίπου €1.460 τον μήνα το 2026.
- Οπότε, η γενική εικόνα ανεργίας-κόστους ζωής-αποδοχών τα τελευταία 5 χρόνια είναι θετική, με συνεχή τάση βελτίωσης.
Οι μεγάλοι και σοβαροί επιστήμονες των Οικονομικών του καφενείου μπορεί να σας πουν ότι το 2009 το χρέος ήταν περίπου 300 δισεκατομμύρια ενώ το 2026 είναι περίπου 400 δισεκατομμύρια, και ο Κούλης φταίει.
Αυτό που δεν θα σας πούνε στο καφενείο είναι ότι ο αριθμός που αντιπροσωπεύει το χρέος από μόνος του δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Αυτό που σημαίνει κάτι είναι η ποσοτική σχέση μεταξύ Χρέους και Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος, που το 2009 ηταν 127% και το 2026 είναι μεταξύ 138% και 142%.
Το σημαντικό, αυτό που σημαίνει κάτι, δεν είναι πόσα χρωστάς, μάτια μου, αλλά πόσο εύκολο ή δύσκολο σου είναι να πληρώνεις τις δόσεις σου, ή να μην μπορείς να τις πληρώσεις και σου πάρουνε τα σώβρακα!
Αλλά, ούτε αυτό είναι αρκετό για να γίνει κατανοητή η πραγματικότητα, αφότου βγεις από το καφενείο των «επιστημόνων».
Η πλήρης Ιστορία είναι ότι στο μνημόνιο δεν βάλανε την Ελλάδα το 2009 όταν ήταν στο 127% αλλά το 2010 όταν είχε ανέβει στο 145%! και την βγάλανε από το μνημόνιο το 2020 με 210%, και η Ελλάδα, ο κακός ο Κούλης, έριξε το ποσοστό από 210% το 2020 στο περίπου 140% το 2026, 5% κάτω από το που ήταν οταν σας βάλανε στο μνημονιο, και το ποσοστό συνεχίζει να πέφτει.
Δεν θα σας τα πούνε αυτά οι «επιστήμονες» του καφενείου.
Τελικά, η Οικονομική Επιστήμη του Καφενείου ίσως να αφήνει καναδυό λεπτομερειούλες απ' έξω από την αφήγησή της. Αλλά, ποιός ενδιαφέρεται για τέτοιες λεπτομέρειες όταν αυτοϊκανοποιείται με φαντασιώσεις πολύ πιο ερεθιστικές!
Σύμφωνα με το καφενείο πάντως, ο Κούλης είναι μεγάλος απαταεώνας. Ένα πράμα σαν τον Ομπάμα, να δεις. Απλά μην πει κανείς αληθινά δεδομένα γιατί θα σκάσουνε οι φουσκάλες στον βαρύ-γλυκό και θα πέσει ο αφρός του φραπουτσίνο και θα μικρύνουν και τα πιπι των επιστημόνων. Όταν συνομιλείτε με επιστήμονες του καφενείου, πρέπει πάντα να θυμάστε οτι από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα και μαύρ' είν' η νύχτα στα βουνά.
~~~
- Το 2019 ψήφισαν μόνο 57,78% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων και έφεραν την κυβέρνηση με 39,85% και την αντιπολίτευση με 31,53%
- Το 2023 ψήφισαν μόνο 61,78% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων (περισσότεροι όμως από το 2019) και κράτησαν την ίδια κυβέρνηση με 40,79% (μεγαλύτερο ποσοστό από το 2019) και την αντιπολίτευση με 20,07% (σχεδον το μισό από όσο της είχαν δώσει το 2019)
Μεταξύ 2023 και 2025 η αντιπολίτευση, όλα τα κόμματα που θα μπορούσαν να είναι αντιπολίτευση, αποδυναμώθηκαν και οδεύουν προς διάλυση. Σήμερα, απλά δεν υπάρχει πλέον πραγματική, λειτουργούσα αντιπολίτευση στην Ελλάδα.
Το ποσοστό έγκρισης της κυβέρνησης σήμερα, σύμφωνα με εκτίμηση δημοσκοπήσεων της Liberal.gr, βρίσκεται στα περίπου 32,7% έως 34,1% (μετά από εφτά χρόνια κυβέρνησης που ξεκίνησε στα 39,85%) και το επόμενο κόμμα φτάνει μόλις τα 10,8% έως 15,4%.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αφ’ ενός οι Έλληνες προτιμάν την σημερινή κυβέρνηση που εξέλεξαν και επανεξέλεξαν εδώ και εφτά χρόνια, και αφ’ εταίρου η οικονομία βελτιώνεται σταθερά εις όφελος των πολιτών επί τουλάχιστον πέντε συνεχή χρόνια.
Το γεγονός που κυρίως έδρασε ως αρνητικό για την κυβέρνηση πρόσφατα ήταν το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Ολα τα κόμματα ενώθηκαν εναντίων του κυβερνώντος πάνω σ' αυτό. Προσωπικά δεν γνωρίζω αρκετά για να έχω γνώμη για «τα Τέμπη» (έχετε ακούσει ποτέ Ελληνικής καταγωγής άνθρωπο να λέει «δεν γνωρίζω αρκετά για να έχω γνώμη»; ). Εκείνο που γνωρίζω είναι το εξής: Όταν οι Ιταλικοί σιδηρόδρομοι (Ferrovie dello Stato Italiane) αγόρασαν τους Ελληνικούς σιδηρόδρομους το 2017, έξι χρόνια πριν το ατύχημα στα Τέμπη, εδώ στην Ιταλία είχα πει στην Ιταλική οικογένεια και Ιταλούς φίλους ότι, Ωχ! Πρόκειται να γίνει μεγάλο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ελλάδα τα χρόνια που έρχονται. Το ξέρετε όμως, ότι το μεσαίο μου όνομα είναι «Κασσάνδρα». Ο Απόλλων της είχε δώσει το δώρο της προφητείας και την κατάρα να μην την πιστεύει κανείς.
Τέλος πάντων, αντιπολίτευση ή όχι, δημοκρατία ή όχι, η οικονομία πάει καλύτερα από το 2021 (τώρα, η οικονομία πάει κσλά. Η φούσκα των ακινήτων πιστεύω ότι θα σκάσει σε λίγα χρόνια.) και ο κόσμος προτιμάει το κόμμα που κυβερνά με μεγάλη σχετική διαφορά από το αμέσως δεύτερο σε προτίμηση. Αυτή είναι η πραγματικότητα είτε αρέσει είτε όχι.
Αν και το έχω ξαναπεί, θα ήθελα να περιγράψω σε αυτό το σημείο πως οι μεσογειακοί, οι Έλληνες, οι Ιταλοί, σκέφτονται πόσα λεφτά παίρνουν τον μήνα καθαρά στην τσέπη, και ο Έλληνας σκέφτεται ακόμα για δέκατο τρίτο και δέκατο τέταρτο μισθό: Μια νοοτροπία δουλοπάροικου που περιμένει να επιζήσει μέρα-με-την-μέρα, και από πεσκέσια, από τον Σουλτάνο, ή ευκαρδία του πρίγκηπα στο κάστρο πάνω στον λόφο (ανάλογα και αντίστοιχα με Ελλάδα και Ιταλία). Οι βορειοδυτικοί λαοί, αντιθέτως, σκέφτονται χονδρικό εισόδημα τον χρόνο. Δεν ξέρω πως να δώσω πρέπουσα έμφαση στο πως οι δύο αυτές νοοτροπίες κάνουν την αφήγηση της ταυτότητας ενός ανθρώπου στην ζωή τόσο, μα τόσο διαφορετική.
Οι δουλευταράδες στην Ελλάδα και την Ιταλία ζουν με νοοτροπία δουλοπάροικου.
~~~
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Ανθρωπολογικά και Ψυχιατρικά
Και το ότι υπάρχουν εκείνοι στους οποίους δεν αρέσει η πραγματικότητα, σε κάθε χώρα, είναι φυσικό και εντελώς αναμενόμενο. Υπάρχουν πάντα εκείνοι που θα εναντιώνονται και θα βρίζουν οποιονδήποτε δεν τους αρέσει… προσωπικά, χωρίς να χάνουν χρόνο για να τεκμηρειώνουν αυτά που λένε. Τον Μητσοτάκη… τον Τσίπρα… την Σλάιν (Ιταλία), τον Κόντε (Ιταλία), τον Μακρόν (Γαλλία)… τους Συντηριτικούς ή του Εργατικούς της Βρετανίας… τον Τραμπ, ή τον Ομπάμα… Είναι φυσικό να υπάρχουν εκείνοι στους οποίους δεν αρέσουν ορισμένοι.
Βέβαια, υπάρχει κάποια υπολογίσημη απόσταση από το «Δε μ' αρέσει, ρε!» ως το «Ορίστε έγκυρα αποδεικτικά στοιχεία που υποστηξρίζουν την γνώμη μου». Υπολογίσημη απόσταση από το «Δε μ' αρέσει, ρε, ο Αράπης!» ως το «ο τάδε είναι απατεώνας» χωρίς το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο. Ειδικά για έναν Ελληναρά, ας πούμε, η απόδειξη του ισχυρισμού του δεν είναι απαραίτητη επειδή εφ' όσον το λέει, έχει δίκιο --και άντε τώρα να ψάχνουμε ποιός είναι ο πρωθυπουργός της Ελβετίας κι' ας μην έχει πρωθυπουργό η Ελβετία.
Η ουσιαστική ερώτηση πάντως είναι, πράγματι, τι αποδεικτικά στοιχεία έχουν για τους ισχυρισμούς τους. Απλά, όταν υστερούν ολίγον-τι σε αποδεικτικά στοιχεία, μπορούμε να βάζουμε λίγο περισσότερο αλάτι στα ανάλατα που σερβίρουν.
~~~
Οι Έλληνες όμως, και δη οι Ελληναράδες, κατά ένα ισχυρό ποσοστό του πληθυσμού, έχουν και ένα άλλο μικρούτσικο τόσο-δα ψυχικό τραλαλά. Είναι ισχυρογνώμονες μέχρι αυτοκτονίας-δια-υστερίας επειδή «πρέπει» να έχουνε δίκιο, ότι αμόρφωτη και ανιστόρητη αρλούμπα και να πούνε, γιατί αλλιώς μικραίνουνε τα γεννητικά τους όργανα.
Όταν ο Πινόκιο έλεγε ψέματα, γινόταν μακρύτερη η μύτη του. Όταν του λένε του Ελληναρά, ότι δεν έχει αποδείξεις γι' αυτά που ισχυρίζεται, μικραίνει το πιπί του και μουλαρώνει.
Αν πούνε μια μαλακία δεν την αλλάζουνε μα ο Δίας να στείλει κεραυνό, μα ο Ποσειδώνας να στείλει τσουνάμι, μα η Άρτεμις να τους τοξεύσει βέλος στον πισινό τους. Και κολλάνε σαν χαλασμένος δίσκος πικάπ επειδή έχουνε δίκιο, ρε! 😊 Πως αποδεικνύουν ότι έχουν δίκιο; Με το να επαναλαμβάνουν την μαλακία που είπανε, ξανά και ξανά στον αιώνα τον άπαντα, Αμήν. (αποδεικτικά στοιχεία της μαλακίας που πουλάνε δεν παρουσιάζουν στην αφήγηση --απλά, ότι λένε, το λένε με στόμφο, και το επαναλαμβάνουν συνεχώς προσποιούμενοι ότι δεν ακούν τις απαντήσεις που τους δίνονται και το ότι χρησιμοποιούν το στόμα τους και το πιπί τους αντί τ' αυτιά τους και το νιονιό τους, τους αρκεί).
Πουλάνε ότι πουλάνε κι' όποιος δεν τ' αγοράσει δεν είναι πλέον αποδεκτός στον απομακρυσμένο από την πραγματικότητα κόσμο τους, της μοναχικής τους οργής.
Ακόμα και ανθρώπους με τους οποίους προσποιούνταν επί χρόνια ότι ήταν φίλοι, έτσι και οι «φίλοι» παρουσιάσουν διαφορά γνώμης με ανάλογα αποδεικτικά στοιχεία, διαγράφονται από «φίλοι», χωρίς αποδεικτικά στοιχεία του αντίθετου, και, οι «φίλοι» μπορούν να πάνε να γαμηθούνε γιατί έτσι, ρε! Το λυπηρό είναι ότι δεν καταλαβαίνουν, οι φίλτατοι ισχυρογνώμονες, πως η συμπεριφορά τους, τους γδύνει εκείνους τους ίδιους από κάθε προσποίηση αξιοπρέπειας, καθώς γυρίζουν την πλάτη σε κάποιον προς τον οποίον προσποιούνταν φιλία επί χρόνια, που συνεπάγεται, υποτίθεται κάποιο σεβασμό στην γνώμη; Η αξιοπρέπεια, προφανώς, είναι κάτι που δεν τους ενδιαφέρει όπως δεν τους ενδιαφέρουν η αλήθεια και τα γεγονότα.
Οι Ελληναράδες, βλέπετε, κατά ισχυρό ποσοστό του πληθυσμού, φέρουν στην σάρκα της ψυχής τους την αδύνατο-να-γιατρευτεί πληγή, του ότι ο Ελληνικός ρατσισμός και ο Ελληνικός εθνικισμός (καραγκιοζοφασισμός) είναι τόσο βαθιά συνυφασμένα στην ταυτότητα του γένους και της αφήγησης και της οικογένειας, που δεν τους είναι δυνατόν να αναγνωρίσουν καν τον ρατσισμό τους και τον εθνικισμό τους ως ρατσισμό και εθνικισμό, ίσως επειδή θεωρούν τον ρατσισμό και τον εθνικισμό σαν δεδομένες αλήθειες ως προς το τι πρεσβεύουν. Δεν μπορούν μερικοί να αναγνωρίσουν καν το ότι αυτό που πιστεύουν, δια πρόχειρης, αναληθούς και ανεύθυνης πληροφόρησης, είναι απλά ρατσισμός και εθνικισμός α-λα Ρωμαίικα.
Στον πραγματικό Ελληναρά, έτσι και του εξηγήσεις ότι μια συγκεκριμένη έκφραση που χρησιμοποιεί ειναι, π.χ., ρατσιστική, κάτι που ο ίδιος δεν είχε τρόπο να το ξέρει και το έμαθε όταν του το εξήγησες, ο Ελληναράς όχι μόνο θα συνεχίσει να στην λέει την συγκεκριμένη έκφραση αλλά θα την λέει ακόμα περισσότερο και πιο συχνά γιατί έτσι αποδεικνύει κάτι στον εαυτό του. Χωρίς καν να συνειδητιοποιεί ότι αυτογελειοποιείται σαν ένας μικρός μπόμπος που χτυπάει το πόδι του στο χώμα και κρατάει την αναπνοή του για να αποδείξει ότι έχει δίκιο. Είναι ο τρόπος με τον οποίον ο Ελληναράς λέει στον συζητητή του να πάει να γαμηθεί, και αυτό κάνει τον Ελληναρά υπερήφανο για τον εαυτό του.
Είπε χαιρέκακα ένας Έλληνας πέρσι ότι η MAGA στην Αμερική θα κρατήσει 200 χρόνια, όπως είχε πει ο Χίτλερ ότι το Ράιχ θα κρατήσει 1.000 χρόνια. Τώρα μετά από πέντε μήνες τελευταίων γεγονότων έκοψε δυό μηδενικά από την αφήγησή του και μείνανε 2 χρόνια μετά από τα οποία θα επιστρέψουν οι άλλοι, οι κακοί. Όλοι είναι κακοί. Τίποτα δεν είναι καλό: όλα στραβά κι' ανάποδα (σύμφωνα, πάντα, με έναν άνθρωπο, που πετάει «φίλους» στα σκουπίδια αντί να ανοίξει λίγο το μυαλό του...)
«Μα, πως πηδάς χωρίς αλεξίπτωτο; Το νιονιό είναι σαν αλεξίπτωτο: λειτουργεί μόνο όταν είναι ανοιχτό.»
Όπως είπε και ο δικηγόρος Τζο Γουέλτς από την Βοστόνη στον Τζο Μακάρθυ το 1953: "Have you no sense of decency, sir, at long last? Have you left no sense of decency?"
(decency μεταφράζεται/αποδιδεται ως ευπρέπεια/κοσμιότητα/αιδώς και αξιοπρέπεια)
«Μα, δε σού 'χει μείνει ούτε σταγόνα ευπρέπειας, αιδούς και αξιοπρέπειας; μόνο η μοναχική αυτοϊκανοποίηση με αναπόδεικτες φαντασιώσεις και η ισχυρογνωμοσύνη σε γεμίζουν πια στα γεράματα;»
Αυτοί οι δυστυχισμένοι, και τριάντα ανθρώπους να έχουν γύρω τους να τους αγαπάνε, είναι μόνοι τους μέσα στην μοναχική τους απογοήτευση που εκδηλώνεται σαν οργή.
Τα παραπάνω βέβαια δεν ειναι κατ' αποκλειστικότητα Ελληνικά γνώριμα, αλλά περιγράφουν πολλούς δυστυχισμένους μοναχικούς ανθρώπους στον μικρό αυτό πλανήτη και ίσως αυτό εξηγεί γιατί πάμε κατά διαόλου σαν πολιτισμός. Επειδή, ενώ οι περισσότεροι είναι μηδενικά, υπάρχουν και τέτοιοι που έχουν πολιτική ή/και οικονομική δύναμη. Μηδενικά με δύναμη. Σαν τον Τραμπ. Δύναμη που του την δίνουν οι όμοιοι του.
Ενώ δεν υπάρχει πιο λυπηρό από το να βλέπεις άνθρωπο να μηδενίζει τον εαυτό του από ισχυρογνωμοσύνη, δεν υπάρχει κάτι πιο επικίνδυνο από ένα μηδενικό με δύναμη επί άλλων.
~~~
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ
Ιστορικά
2010: Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαπίστωσε ότι η Ελλάδα ήταν αφερέγγυα (ή αντιμετώπιζε επικείμενη χρεοκοπία), βασιζόμενη σε έναν συνδυασμό απότομα αναθεωρημένων στοιχείων για το έλλειμμα, απώλειας εμπιστοσύνης στην αγορά και μη βιώσιμης ποσοτικής σχέσης μεταξύ χρέους και ΑΕΠ το οποίο εμπόδιζε την χώρα να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της.
2020: Μετά από δέκα χρόνια λιτότητας και δυστυχίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαπίστωσε ότι η Ελλάδα ήταν πλέον φερέγγυα και η χώρα μπορούσε να βγει από την δεκαετή εποχή της λιτότητας και των «μνημονίων».
- Το 2004, η ποσοτική σχέση μεταξύ χρέους και ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 110%
- Το 2010, η ποσοτική σχέση μεταξύ χρέους και ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 145%
- Το 2020, η ποσοτική σχέση μεταξύ χρέους και ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 210%
- Το 2025, η ποσοτική σχέση μεταξύ χρέους και ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 149%
- Το 2026, η ποσοτική σχέση μεταξύ χρέους και ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν περίπου 140%
Μα πως, πιθανόν να ρωτήσετε, το 145% έβαλε την Ελλάδα στα δέκα χρόνια των μνημονίων, αλλά όταν είχε φτάσει στο 210% δηλαδή πολύ χειρότερα απ' όταν την βάλανε στα μνημόνια, βγήκε από τα μνημόνια; Η απάντηση είναι ότι έστω κι' αν ήταν στο 210% η Ελλάδα μετά από δέκα χρόνια απόλυτης λιτότητας Γερμανικής σκηνοθεσίας, είχε έρθει πλέον σε θέση από την οποία τα πέντε επόμενα χρόνια μπόρεσε να κατέβει στο 149%, και σε άλλον ένα χρ΄νο στο 140% και συνεχίζει να πηγαίνει προς το καλύτερο, με μικρότερα ποσοστά.
Μα τι ακριβώς είχε γίνει;
- Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έβαλε την Ελλάδα στην ΕΟΚ (μετέπειτα ΕΕ).
Ας τον πούμε «Καραμανλής ο Μέγας» 😊 - Ο Ανδρέας Παπανδρέου απελευθέρωσε τα ψυχολογικά απωθημένα ενός έθνους που
πρόσφατα είχε περάσει από Εμφύλιο και μετά Δικτατορία. Λες και ο Ανδρέας ήλπιζε
ότι βγάζοντας τον ζουρλομανδύα από τον ανεύθυνο, ο ανεύθυνος θα γινότανε υπεύθυνος,
ή, τουλάχιστον θα είναι ευγνώμων προς τον ίδιο τον Ανδρέα.
Ας τον πούμε «Παπανδρέου ο Μέγας» 😊 - Ο Κώστας Καραμανλής έφερε την Ελλάδα στο σημείο των δώδεκα μηνών πριν θα έπρεπε ή να χρεοκοπίσει, ή να μπει σε μνημόνιο. Θεωρητικά, το 2009, η Ελλάδα είχε ακόμη χρόνο
αν έκανε τα αδύνατα-δυνατά με δική της πρωτοβουλία, να αποφύγει την επέμβαση της
ΕΕ (Γερμανίας-Μέρκελ) και τα μνημόνια.
Ας τον πούμε «Καραμανλής ο Ελάσσων (μικρός)» 😊 - Τότε, ο Καραμανλής ο Ελάσσων έκανε κάτι πολύ έξυπνο:
Στο ντημπέητ του Σεπτεμβρίου 2009, προειδοποίησε τους Έλληνες λέγοντάς τους την αλήθεια. - Το ντημπέητ το έκανε με τον αντίπαλό του, τον Γιώργο Παπανδρέου.
Ας τον πούμε «Παπανδρέου ο Ελάσσων (μικρός)» 😊 - Ο Παπανδρέου ο Ελάσσων δήλωσε στο ντημπέητ ότι «Λεφτά Υπάρχουν».
- Και οι Έλληνες προτίμησαν να πιστέψουν ότι λεφτά υπάρχουν και επέτρεψαν στον Καραμανλή τον Ελάσσωνα να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια και ν'αφήσει τον Παπανδρέου τον Ελάσσωνα να βγάλει το φείδι από την τρύπα των υποσχέσεών του όπως τις είχαν χάψει οι Έλληνες.
- Λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, το 2010, ο Παπανδρέου ο Ελάσσων, έχοντας φέρει την Ελλάδα από το 127% στο 140% πήγε στο Καστελόριζο και από εκεί είπε στους Έλληνες, τα λεφτά που είχε πει ότι υπάρχουν, να ψάξουν να τα βρουν εκεί που δεν λάμπει ο ήλιος (στον κώλο τους).
- Δέκα χρόνια αργότερα, το 2020, η Λιτότητα όλως εξάφνως τελείωσε και το έθνος χάρηκε χαρά μεγάλη (ας την πούμε οργασμό δια αυνανισμού). Σημ.: ναι ξέρω ότι αναφέρω πολύ τον αυνανισμό, αλλά μιλάμε για πολιτικά και οικονομικά στην Ελλάδα οπότε δεν μπορώ να παραλείψω το σημαντικότερο γνώριμο του Ελληναρά.
Τότε, δύο τινά συνέβησαν. Αφ’ ενός εκείνοι που από το 2002 τσακωνόντουσαν ποιος θα φάει τα περισσότερα στο Ελληνικό, στο παλιό αεροδρόμιο, τελικά συμφώνησαν να κάνουν διαμερίσματα και ουρανοξύστες πανάκριβους και παρκάκια με νερά, την Ριβιέρα της Αθήνας να σας χαρώ, και αφ’ εταίρου τα νοίκια και οι αξίες ακινήτων στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια εκτοξεύτηκαν, εντελώς κατά σύμπτωση, ε; ως και 110 %, βοήθειά σας.
Και με τιμές τώρα φουσκωμένες σαν μπαλόνι με ήλιο, σημαίνει ότι όταν πουλήσουν διαμερίσματα κλπ. στο καινούργιο Ελληνικό, θα τσεπώσουν 110% παραπάνω απ' όσα θα μασουλούσαν πριν γινει η φούσκα των τιμών.
Όταν τελειώσουν οι γελοιότητες στο Ελληνικό, συγγνώμη, στη «Ριβιέρα» τρομάρα της, και πουληθούν τα πανάκριβα ακόμα πιο ακριβά, και τα τσεπώσουν οι κατασκευαστές και οι χρηματιστές, τότε θα σκάσει η φούσκα της αγοράς ακινήτων, θα γκρεμιστεί η αγορά ακινήτων στην Ελλάδα και θα γίνει το έλα να δεις, να νοσταλγείτε το 2010.
Πάντως, πρέπει να πούμε ότι δεν φταίνε εντελώς οι Έλληνες που οι δόλιοι πάντα δουλεύανε (οι Έλληνες δεν «εργάζονται» αλλά «δουλεύουνε» --η διαφορά μεταξύ έργου και δουλείας), οι Έλληνες λοιπόν που δουλεύανε πάντα δυό-τρεις δουλειές για να τα φέρουν βόλτα, είχανε πάντα, και έχουν, ένα άλλο πρόβλημα. Το εξής:
Πόσοι από τους κάτοικους ενός κράτους ζουν στην περιοχή πρωτευούσης;
- Βερολίνο: 7%
- Παρίσι: 10%
- Ρώμη: 7%
- Μαδρίτη: 13%
- Λισαβώνα: 26%
- Λονδίνο: 13%
- Δουβλίνο: 11%
- Κοπεγχάγη: 31%
- Στοκχόλμη: 9%
- Όσλο: 13%
- Ελσίνκι: 12%
- Μόσχα: 6%
- Σόφια: 22%
- Λουμπλιάνα: 14%
- Αθήνα: 38% (Δόξα τον Θεό, κατέβηκε λίγο από το παλιό 44%)
Αρκετά περισσότεροι από το εν τρίτο των Ελλήνων ζούν στο κλεινόν άστυ, χαρά της Γης, και της αυγής, μικρό γαλάζιο κρίνο. Κάποια βραδιά στην αμμουδιά κοχύλι σου θα μείνω, άφραγκος, μάνα μου, δάφνη μυρτιά κι αμάραντο στεφάνι κηδείας να σου πλέξω!
Πως και γιατί, άραγε, η Ελλάδα είναι κράτος τόσο υδροκέφαλο με 38% του πληθυσμού στην περιοχή πρωτεύουσας; Πόσοι Έλληνες παράγουν προϊόντα και πόσοι παράγουν υπηρεσίες; Πόσα προϊόντα πρέπει να εισάγει η Ελλάδα για να επιζεί και πόσα παράγει η ίδια;
Η πρόχειρη απάντηση είναι ότι την δεκαετία του 1950 οι χωριανοί κατέβηκαν στην πρωτεύουσα και άφησαν το σπιτάκι στο χωριό για …εξοχικό. Επειδή η κακιά κυβέρνηση δεν μερίμνησε για την ύπαιθρο.
Αλλά η σωστή απάντηση είναι ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα εντελώς ορεινή, κατσάβραχα, αδερφέ, με πολλά μικρά νησιά. Εκτός από την Θεσσαλία, δεν έχουν οι Έλληνες που να καλλιεργήσουν, που να παράγουν, που και πως να γίνουν «Ευρωπαίοι». Δεν υπήρχε στην ύπαιθρο και στα νησιά υποδομή για διαβίωση με διευκολύνσεις δυτικού πολιτισμού.
Ίσως ο Καραμανλής ο Μέγας καλύτερα να μην είχε βάλει την Ελλάδα στην ΕΕ. Αυτό θα έπρεπε να είναι σοβαρή σκέψη χωρίς πλάκα, ότι καλύτερα νά 'χε μείνει η Ελλάδα απ' έξω να ιδρώσει σωστά για την μόνη βιομηχανία που είναι δυνατόν να προσπαθήσει να χτίσει και να λειτουργησει στην γεωγραφία της: τον τουρισμό.
Νά 'τανε η Ελλάδα για την Ευρώπη ότι είναι η Καραϊβική για την Αμερική. Αλλά, πέντε χρόνια τα '80 εργαζόμενος για Βρετανική εταιρία τουρισμού στο Λονδίνο και ταξιδεύοντας παντού στην Ελλάδα και Κύπρο κάθε καλοκαίρι, για μπροσούρες 180 σελίδες και 60 σελίδες, είδα πρώτο χέρι ότι τα λεφτά της τότε ΕΟΚ, νυν ΕΕ, που ερχόντουσαν στην Ελλάδα, ενώ στην Κύπρο χτίζανε τουρισμό σωστά, στην Ελλάδα πηγαίνανε τα λεφτά σε μπέμεβέ και μερσεντέ παρκαρισμένες στην αλάνα, πίσω από τα πλύνθινα Rooms! Rooms! που διαφημίζανε στους ξυπόλυτους τουρίστες κάτω στο λιμάνι. Δυό νοματαίοι δεν βάλανε το γρόσι της ΕΟΚ μαζί να χτίσουνε ένα ξενοδοχείο α-λα Καραϊβική, ή Φλώριδα.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα τέλεια για να αναπτυχθεί εκεί Φιλοσοφία και Επιστήμη. Νάναι το σταυροδρόμι των Ηπείρων και των Πολιτισμών. Κάποτε, κάτω από τις αιωνόβιες ελιές, αυτό το κάνανε οι Δωριείς, οι Ίωνες, οι Αχαιοί και οι Αιωλείς. Σήμερα οι μοντέρνοι Έλληνες ατύχησαν στα καφενεία, μ' έναν τούρκικο βαρύ γλυκό που εκείνοι τον λένε Ελληνικό, αργότερα με φραπέ στην Φωκίωνος Νέγρη, τώρα με φραπουτσίνο… στην Αθηναϊκή Ριβιέρα.
Άντε λοιπόν στην Γλυφάδα ή στην Βουλιαγμένη για φραπουτσίνο και στον δρόμο κοιτάχτε τις καταπληκτικές εικονες του τι χτίζουνε να πουλήσουνε στην ...Ριβιέρα.
«Η Ελλάδα δεν θεωρείται ότι οδεύει προς μια νέα οικονομική κρίση. Η χώρα βιώνει επί του παρόντος μια περίοδο οικονομικής ανάκαμψης, η οποία χαρακτηρίζεται από συνεπή αύξηση του ΑΕΠ που ξεπερνά τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μείωση της ανεργίας και πτωτική τάση στον λόγο χρέους προς ΑΕΠ. Οι μακροοικονομικές προοπτικές είναι σταθερές και θετικές, παρά του ότι η χώρα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές κοινωνικές και διαρθρωτικές προκλήσεις.»
Η ερώτηση που δε ρωτά κανείς είναι το κατά πόσο μοιάζει η τωρινή στεγαστική φούσκα στην Ελλάδα του 2026 με την στεγαστική φούσκα στην Αμερική του 2008. Ε; Εδω σας θέλω.
Εγώ προσωπικά, όπως έγραψα παραπάνω, περιμένω μεγάλο κραχ μολις τελειώσουνε το φαγοπότι στο παλιό αεροδρόμιο, κραχ μεγαλύτερο και βαθύτερο από τα μνημόνια του 2010, με αντίσκηνα για οικογένειες στα πάρκα, και τα αποδεικτικά, ή τουλάχιστον ενδεικτικά στοιχεία που προβάλω είναι το κατά πόσο η κατάσταση αντιγράφει την Αμερική του 2008. Η μόνη σημαντική διαφορά είναι ότι το τι γίνεται στην Αμερική επηρεάζει τον κόσμο όλο, ενώ το τι γίνεται στην Ελλάδα δεν ενδιαφέρει κανέναν παρά μόνο τους Έλληνες. Αν κάποια δυστυχία βρει και πάλι τους Έλληνες, βέβαια, γι' αυτό δεν θα φταίνε οι Έλληνες αλλά θα φταίνε όλοι οι άλλοι. Οι Έλληνες δεν φταίνε ποτέ και έχουν πάντα δίκιο.
Ποιοί θα τα αγοράσουνε; Οι εκ του Ντουμπάι;
~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου