Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011

Blogγκινγκ!









I had a dream, that I was writing in my blog στα Αγγλικά.

Συγγνώμη σε όσους το βρήκαν δύσκολο να παρακολουθήσουν τους thinkικούς συλλογισμούς, αλλά φαίνεται ορισμένα πράγματα βγαίνανε καλύτερα έτσι. Αισθάνομαι καλύτερα τώρα!


Και για όσους χάσανε τις τελευταίες τρεις αναρτήσεις, μια σύντομη περίληψη:



Ήταν δέκα ενδιαφέρουσες μέρες! Μια και είχαμε βαρεθεί να συζητάμε για το πότε και πως θα χρεοκοπήσουμε και πως θα βάλουμε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας ενέχυρα, το αλλάξαμε, και συζητήσαμε όλοι για το πως θα παίζουμε με τα όργανά μας αφού τα κακαρώσουμε. Και διδαχθήκαμε, τώρα στο τέλος μάλιστα, ότι μιά και στην Ελλάδα για να γίνει κάτι χρειάζονται τρία χρόνια και δεκαεφτά υπουργοί, πρέπει  να περάσουμε το νομοσχέδιο στα γρήγορα, στη βράση κολλάει το σίδερο που λένε, να προλάβουμε, και να μην μας ενδιαφέρουν οι μελέτες που παίρνουν τόσο χρόνο να γίνουν, ή οι προσωπικές ελευθερίες που τι να τις κάνεις άμα χρειάζεσαι καποιανού κακομοίρη το νεφρό, μη μας ενδιαφέρουν όλα αυτά τα κουραφέξαλα, το νόμο να περάσουμε! το νόμο!

Και ουδείς φόβος ότι οι φακελάκηδες (που, Ελληνικά, αποκαλούνται "Ιατροί") θα βρούνε καινούργια πόρτα να θησαυρίζουνε: Δεν γίνονται κυρίες και κύριοι τέτοια πράματα στην Ελλάδα (Τα τιμολόγια και τις αποδείξεις που σας έδωσαν όλο το χρόνο οι Ιατροί, τα φυλάξατε για τη δήλωσή σας;).

Αλλά, από όλες τις χιλιάδες αράδες που γράφτηκαν περί αυτού του θέματος, από όλα τα σχόλια, το Χρυσό Βραβείο της Αποθήκης Σκέψης για την πιο σοβαρή αντιμετώπιση της συζήτησης πηγαίνει στο ακόλουθο σχόλιο που έκανε πρόσφατα Έλληνας μπλόγκερ σε γνωστό μπλογκ:

"Σκέφτομαι πάντως αφού τακτοποιηθώ με λίγα άρθρα που θέλω να γράψω να κάτσω να καταγράψω όλα όσα ακούστηκαν στα δικά μου άρθρα κι αλλού. Έχει πολύ πλάκα. Θα γελάσουμε."

Ο Μπλογκερ που το έγραψε σιωπά περί αυτού, αντί να δρέπει τις δάφνες του και το βραβείο.
Ο Οικοδεσπότης που το δέχτηκε, μώκο επί τούτου, άρα μώκο κι εμείς εκεί!
(Για περισσότερες πληροφορίες περί του Χρυσού Βραβείου διαβάστε [στα Ελληνικά] τα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης)
Πρόσθεση Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011, 6:30 μ.μ.:
Ο συγγραφεύς του σχολίου αυτού, σε σχόλιό του σε αυτή την ανάρτηση στις 5:41 μμ. διευκρίνισε πως όταν έγραψε ότι όσα ακούστηκαν στα δικά του άρθρα κι αλλού έχουνε πλάκα και θα γελάσουμε, εννοούσε ότι μόνο όσα θα θεωρούσε ως "συνωμοσιολογικές θεωρήσεις και αστικούς μύθους (...) και συκοφαντίες των ΜΜΕ", από όλα όσα είχαν γραφτεί, έχουνε πλάκα και θα γελάσουμε. Τα σχόλια του συγγραφέα βρίσκονται παρακάτω.



Πάντως η Υπέρτατη Σοφία δεν είναι καινούργιο φρούτο στην Ελληνική μπλογκόσφαιρα. Όταν αρχές Δεκεμβρίου μια μπλόγκερ κατηγορήθηκε, μετά αποδείξεως, ότι είχε πει πως "έπρεπε ο Χίτλερ να τους είχε αποτελειώσει όλους τους κωλο-(ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ)", πάμπολλοι Έλληνες μπλόγκερς αποφάνθηκαν ότι συγχωρείται ο ρατσισμός, η λύσσα, και ο αντισημιτισμός εφ' όσον η καημένη η μπλόγκερ το έγραψε εν βρασμώ ψυχής αφού είδε φωτογραφίες από την Γκάζα! Μάλιστα!

- Με τσάντισε κύριε πρόεδρε, και μετά τον σκότωσα!
- Τι μου λέτε;!; Σας τσάντισε;!; Αθώος!
Έτσι δικαιολογείται στην Ελλάδα η μπλογκερ που θα ήθελε να είχε τελειώσει ο Αδόλφος τη δουλειά, κάπως έτσι περνάμε και νόμους φαίνεται, και σίγουρα αυτό πα να πει δημιουργική συζήτηση! Όχι παίζουμε!

Εδώ αυτοκτονήσανε τον Σωκράτη! την Παιδεία, τη Λογική και την Ανατροφή θ' αφήσουνε ζωντανές;
Όσο για τη συζήτηση, την κάνανε τόσο δημιουργική που μας έμεινε σε κώμα και κινδυνεύουν τα όργανά της απ' το πολύ παίξιμο.



Αρχές Ιανουαρίου έκανα πέντε ποστ περί φιλοσοφίας, θρησκείας, παραδόσεων και άλλα περίεργα τινά. Φιλοσοφία, έλεγα, Δεν τους πάμε τους παπάδες, άκουγα από εντός Ελλάδος και δη Αθήνας! Θρησκεία έλεγα, Τους παπάδες εν τους μπορούμε, φωνάζανε! Παραδόσεις μίλαγα, Μαύροι κι άραχνοι παπάδες, τσιρίζανε. Μπρε τζανέμ άστους τους παπάδες, πάμε λίγο φιλοσοφία! Οι παπάδες! οι παπάδες! Όπατσο! όπατσο! Να-να! ο Νονός! Ο Νονός! Ντάχτιρλί το λέγανε!



Καθρέφτη-καθρεφτάκι μου, ποιά είναι η ποιό όμορφη κενωνία; 
ε; 
πε μου καλέ μου μη και μου τη ματιάξουνε!





Ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος,
όταν, μετά την άλωση της Βαστίλης
βγήκε από τον Δούρειο Ίππο,
είπε,
Μολών Λαβέ
(και τον σουβλίσανε)






15 σχόλια:

  1. Όπως λέει και το τραγούδι του 1980, Ύπνε, "όλα είναι μαζικά, μοιάζουν μαγικά, και προπαντός Αμερικανικά!" :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Long live Geronimo,his uncompromising and fighting spirit.
    Resist much,obey little!Sorry for going back to English,Dimitri.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. May the Great Spirit be with you, stranger, and may we all find our place as human beings, for as long as the grass grows and the wind blows. The buffalo's gone, the white man killed all we lived in harmony with, but we are still alive. Our eyes still see, our lungs still breathe, and my heart still soars like a hawk. May you join me around the council fire.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δημήτρη, γιατί σου φαίνεται περίεργο όλο αυτό που γίνεται στην σφαίρα των ελληνικών ιστολογίων? Αφού ακόμα κι αυτή είναι μια αντανάκλαση της κοινωνίας. Κι ότι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία λογικό είναι να συμβαίνει κι εδώ μέσα.

    Θέλω να γράψω κι άλλα, αλλά επιφυλάσσομαι, αφού πρώτα δω τις αντιδράσεις και τα σχόλια κι άλλων στην παρούσα ανάρτησή σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κώστα μου, καθόλου δεν εκπλήσσομαι για το ότι γίνεται. Η έκπληξη μου είναι για το φαινομενικό ποσοστό στο οποίο γίνεται, και για το ποιοί έχουν συνδρομή στην έκδοση αυτή. Από την άλλη μεριά δεν είναι άραγε ευλογία, και ελπίδα, έστω και σε μικρό ποσοστό, και κυρίως εκτός Ελλάδος, ότι υπάρχει και το αντίθετο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δημήτρη, βαθιά μέσα μου έχω την ελπίδα ότι κάποια στιγμή αυτή η χώρα δε θα στηρίζεται στις εξαιρέσεις για να προχωρήσει μπροστά. Τουλάχιστον, θα φροντίσω τα παιδιά μου να έχουν στο μυαλό τους από τη μια μεριά όλο το μεγαλείο που έχουν κληρονομήσει κι από την άλλη όλη την κατάντια και την παθογένεια που οποία ζει και βασιλεύει γύρω μας, αισιοδοξώντας ότι κι άλλοι γονείς θα κάνουν το ίδιο, μήπως και βγούμε από το τέλμα και το βάλτο που μας χαρακτηρίζει τα τελευταία χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. εγώ τη δικαιολογώ τη μπλογγερ.
    για τα άλλα, ναι εκ του αποτελέσματος κρινόμαστε, αλλά και μερικά πράγματα έχουν όρια. και για αυτό είμαστε άνθρωποι για να μην είμαστε απόλυτοι. αλλιώς τις κρίσεις θα τις έκαναν υπολογιστές με τα δεδομένα που τους δίνουμε και θα αποφάσιζαν αμερόληπτα!

    φιλούδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κώστα, το τι βλέπουμε με την πλειοψηφία τώρα δεν είναι και παράξενο μια που αυτή η πλειοψηφία έφερε το κράτος σ' αυτή την κατάντια, και οι φερόμενοι ως θύματα είναι στην πραγματικότητα οι θύτες. Το μέλλον μπορεί να έχει κάποια ελπίδα μόνο δια μέσου των παιδιών μας, και πως θα τα προετοιμάσουμε και θα τα αναθρέψουμε για τον αγώνα που έχουν μπροστά τους. Μακάρι να μπορέσουν να σβήσουν τον πίνακα και να ξεκινήσουν με λευκό, δίνοντας και δυό μούντζες στους προηγούμενους. Αν και τώρα που καλοσκέφτομαι αυτό που μόλις έγραψα ελπίζω εκίνα τουλάχιστον να έχουν την ανατροφή να μην μουντζώσουν κανένα, ούτε να γελάσουν μαζί του.



    ria, συγγνώμη που θα επιμένω στην αντίθεσή μου, αλλά είναι πιστεύω γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία σκεπτόμενων ανθρώπων και υπεύθυνων πολιτών εκτός Ελλάδος δεν θα δικαιολογούσαν τον ρατσισμό, την λύσσα και τον αντισημιτισμό με ουδεμία δικαιολογία. Δεν υπάρχει για μας δικαιολογία, εκτός από αυτούς που ανήκουν στην ίδια όχθη του ποταμού με την μπλόγκερ και τις απλοϊκές της ιδέες... Λυπάμαι πραγματικά που δικαιολογείς τον ρατσισμό σε οποιαδήποτε μορφή και μεταμφίεση.

    φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τώρα τι σου έκανα; Τόσο κακό παιδί ήμουν; Το μισό το έπραξα (με ό,τι κενά μπορούμε να βρούμε). Το άλλο μισό θέλει το χρόνο του. Αφενός μεν θέλω να ξεφύγω από την επικαιρότητα (λίγο να είμαστε πιο ψύχραιμοι όλοι μας). Σκέψου ότι η πρώτη παρουσίαση μου πήρε 1 πρωινό σχεδόν ολόκληρο. Από την άλλη, μάλλον πρέπει να κάνω και καμιά ενέργεια να αρχίσω να δουλεύω (δε νομίζει); Το καλό είναι ότι έχω ήδη δύο αρκετά καλές προτάσεις και δε θα τις αφήσω να πάνε χαμένες...

    Και μάλλον σε τσάτισε το γεγονός ότι μιλώντας με ειλικρίνεια προτίμησα την αποφυγή μηρυκασμού των ίδιων γενικά επιχειρημάτων. Αν η ειλικρίνεια και η κούραση της αναμάσησης ενοχλεί, δεν πειράζει. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος θα ενοχληθεί από την επιθυμία μου για ψύχραιμη αντιμετώπιση θεμάτων και νέα επιχειρηματολογία. Όλοι καταθέτουμε απόψεις, απλά κάποιοι επιμένουν σώνει και καλά (όχι εγώ, επειδή αυτό ξεφεύγει από τον εγωισμό κι αγγίζει τη φιλαυτία).

    Για το Σωκράτη δεν ξέρω πού το πας και πού κολλάει, αλλά η ίδια η απολογητική του στάση ισοδυναμούσε με θανατική ποινή ή τιμές ολυμπιονίκη. Δεν ξέρω ποιος τον "αυτοκτόνησε", αλλά με βάση το αθηναϊκό δίκαιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ο δείμος του πολίτη

    Έγραψες: "όσα ακούστηκαν στα δικά μου άρθρα κι αλλού. Έχει πολύ πλάκα. Θα γελάσουμε.", το οποίο αφορά όχι μόνο εμένα αλλά όλους όσους έγραψαν πράγματα στο μπλογκ σου με τα οποία εσύ γελάς. Αυτό δεν έχει ως αποτέλεσμα, σε εμάς, "τσαντίλα" αλλά λύπη για το ότι είχαμε παρανοήσει το ύψος της συζήτησης.

    Αν τον τρόπο με τον οποίο έγραψες τώρα το ονομάζεις "ειλικρίνεια", τότε θεωρώ ότι ειλικρινά ξεκαθάρισες το θέμα εξηγώντας ότι πράγματι γελάς με αυτά που γράφουν διάφοροι επισκέπτες στο μπλογκ σου.

    Όποιος λοιπόν θέλει να γελάς με αυτά που σου γράφει, θα επιστρέψει για να γελάσεις κι άλλο.

    Και εύχομαι καλό αποτέλεσμα με τις προτάσεις που έχεις για δουλειά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δεν ξέρω, Δημήτρη, αν μιλάω και γράφω καλά τα ελληνικά, αλλά αναφέρεσαι ας άρθρο που μιλά για "αστικούς μύθους" κι όπου κάνω σαφή αναφορά σε συνωμοσιολογικές απόψεις. Αν θες εσύ να απομονώνεις φράσεις, αφήνοντας έξω το πλαίσιο στο οποίο αναφέρονται, κάνε το. Αλλά μην φορτώνεις σε εμένα πράγματα που δεν είπα.

    Αν μάλιστα δεις στα σχόλια του αθεόφοβου, θα δεις ότι γράφω θα σημειώσω ότι μέσα από το διάλογο που έγινε στο δικό μου post το τι συνωμοσιολογικές θεωρήσεις και αστικοί μύθοι καταγράφηκαν, είναι φοβερό... Οι αστικοί μύθοι, ο φόβος μας και η εμπιστοσύνη απέναντι σε ένα διεφθαρμένο κράτος και οι συκοφαντίες των ΜΜΕ, συνηγορούν εύκολα κατά της δωρεάς και αμέσως παρακάτω γράφει Σκέφτομαι πάντως αφού τακτοποιηθώ με λίγα άρθρα που θέλω να γράψω να κάτσω να καταγράψω όλα όσα ακούστηκαν στα δικά μου άρθρα κι αλλού. Έχει πολύ πλάκα. Θα γελάσουμε.

    Όχι τίποτε άλλο, αλλά και γνωρίζω τι γράφω και γράφω καλά (όπως και διαφωνώ αφανάτιστα, ψύχραιμα και με σεβασμό) και είμαι και ειλικρινής...

    (το αν είμαι μετριόφρων απλά το λένε οι άλλοι συχνά, αλλά δεν πειράζει)

    pls: σημασία αλλού πρέπει να δώσεις κι όχι σε συγνώμες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ο δείμος του πολίτη

    Είδες, δεν ήταν καθόλου δύσκολο. Ευχαριστώ για την διευκρίνηση. Έβαλα πρόσθεση για την διευκρίνηση σου, με κόκκινα γράμματα, μέσα στην ανάρτηση, παραπάνω, στην κατάλληλη θέση.

    ΥΓ. Δεν έδωσα ποτέ σημασία σε συγγνώμες. Διευκρίνηση σου είχα ζητήσει, για να καταλάβω τι εννοούσες, μια και τα δύο σχόλια που αντέγραψες παραπάνω απείχαν το ένα από το άλλο και στη σελίδα, και χρονικά, και δεν θεωρούνταν αυτά που εξήγησες απαραίτητα αυτονόητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ο δείμος του πολίτη

    Εφ' όσον καταλαβαίνεις εσύ, αυτό αρκεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημειώσεις σχετικά με τα σχόλια:

Η Αποθήκη Σκέψης δεν δέχεται "Ανώνυμα" σχόλια, γιατί μερικοί ανώνυμοι διάλεγαν να μην υπογράφουν καν με κάποιο όνομα κάτω από το σχόλιό τους. Ενώ ούτε η μπλογκική ταυτότητα ούτε ένα όνομα γραμμένο κάτω από ένα σχόλιο σημαίνουν τίποτα, η προδίδουν κανένα πραγματικό στοιχείο, η πλήρης ανωνυμία δείχνει απλά έλλειψη οποιουδήποτε σεβασμού προς τους άλλους σχολιαστές. Ζητώ συγγνώμη για αυτήν την αλλαγή από τους φίλους που υπέγραφαν τα ανώνυμα σχόλιά τους και ελπίζω να βρείτε έναν τρόπο να συνεχίσετε να σχολιάζετε όποτε θέλετε.


Για να απαντήσετε σε μεμονωμένα σχόλια, κάντε κλικ στο λινκ "Reply" κάτω από το κάθε σχόλιο. Για να συνεχιστεί η σειρά σχετικών σχολίων κάτω από ένα συγκεκριμένο σχόλιο πρέπει να πατάτε το λινκ "Reply" κάτω από το αρχικό σχόλιο της σειράς.

Για να γράφετε ανεξάρτητο σχόλιο πρέπει να χρησιμοποιείτε το κουτί σχολίων κάτω-κάτω χωρίς να πατάτε "Reply" προηγουμένως.