Έκλειψη

Αν μια ηλιακή έκλειψη είναι σπάνια, μια ηλιακή έκλειψη κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος είναι ακόμη πιο σπάνια. Αυτή, σήμερα, φωτογραφημένη από κοντά στο πέρασμα Muraglione, 15 λεπτά με το αυτοκίνητο πάνω στο βουνό από το χωριό μας, το San Benedetto in Alpe.

Σχεδίαζα την φωτογράφιση και περίμενα μήνες... μετά η Margherita και εγώ βρήκαμε το τέλειο σημείο και χρησιμοποίησα τη καινούργια μου Νίκον Z9, η οποία αντικατέστησε την Z9 που εξαϋλώθηκε σε καπνό τον περασμένο Ιούνιο. Τοποθέτησα την κάμερα με την πυξίδα μου, στα 292 δυτικά προς βορειοδυτικά, περιμένοντας τη στιγμή που θα έδυε ο ήλιος στα 94% ολικής έκλειψης. Ανησύχησα λίγο όταν είδα σύννεφα στα δυτικά και ήλπιζα για μια «στιγμή Eddington», όταν στις 29 Μαΐου 1919, η νεφοκάλυψη διαλύθηκε στιγμιαία κάτω από την ολική έκλειψη πάνω από το νησί Πρίνσιπε της Δυτικής Αφρικής, ακριβώς για όσο διάστημα ο Eddington τράβηξε τη φωτογραφία που απέδειξε ότι η θεωρία του Αϊνστάιν ήταν σωστή και ο Ισαάκ Νεύτωνας είχε κάνει λάθος. Αλλά δεν χρειαζόταν να ανησυχώ: Τα σύννεφα σήμερα, δυτικά του Μουραλιόνε, πρόσφεραν μόνο λίγο ευπρόσδεκτο επιπλέον δράμα στο ουράνιο θέαμα, επιτρέποντάς μου να συμπεριλάβω τον ήλιο, τη σελήνη και ένα μέρος της Γης σε κάθε μία από τις τελικές φωτογραφίες: 12 Αυγούστου 2026, 19:29-20:22 τοπική ώρα.

Αυτές οι φωτογραφίες δεν απέδειξαν τίποτα για τη θεωρία της σχετικότητας που δεν το γνωρίζαμε ήδη, αλλά αποδεικνύουν τη θεωρία μου ότι η αυτοσυνειδητοποίηση του Σύμπαντος, η οποία συμβαίνει μέσα μας, μπροστά στα μάτια μας, είναι κάτι όμορφο και εκπληκτικό να το βλέπει κανείς και να αντιλαμβάνεται το τι Είναι.

Ουράνιο γεγονός: 4 μοίρες πάνω από τον ορίζοντα:

Από:  Passo di Muraglione: 43°56'30.29"N,  11°38'29.86"E
Υψόμετρο: 960 μ.

ΕΚΘΕΣΗ

ISO-32

Ταχύτητα: 1/13000

Διάφραγμα: f/20

Απόκλειση Έκθεσης: -5 step
Φακός: 800 mm (Nikkor 100-400 +2x)
Αρχείο: NEF
Treated in Adobe Photoshop 2026, Release 27.9.0, Camera Raw environment

Versions exported:

TIF: 8K, 8256 x 5504 px, 300 DPI
JPG: 8K, 8256 x 5504 px, 300 DPI

Save for Web JPG, 1920 x 1440, 72 DPI (δημοσιευμένες εδώ)
    

Το στέκι που βρήκαμε για την καλύτερη θέα από όλη την περιοχή ήταν μάλιστα και ωραία φτιαγμένο σαν παρατηρητηριο. 

Βέβαια δεν θα το είχαν σχεδιάσει Ιταλοί αν δεν είχαν κοτσάρει και κολώνες με ηλεκτρικά σύρματα
ακριβώς ανάμεσα στους θαμώνες και την δύση.

Το χάρηκα πάρα πολύ που ήρθαν εκεί και 10-11 αυτοκίνητα με καμιά τριανταριά ανθρώπους να δουν την  έκλειψη στη δύση. Δεν είναι μικρό πράμα να ενδιαφέρονται 30-40 άνθρωποι για τέτοια πράματα από τις 200 περίπου χιλιάδες που ζουν λιγότερο από μια ώρα οδήγηση από το σημείο αυτό.

Αισθάνθηκα μια αλληλεγγύη μεταξύ μας, σαν τους λίγους ανθρώπους που στην ταινία του Σπήλμπεργκ Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου είχαν, προωθημένοι από ανεξήγητα προαισθήματα, έρθει από παντού στο σημείο που θα προσγειωνόταν το εξωγήινο διαστημόπλοιο για να επισκεφτεί την ανθρωπότητα. Και ο Φρανσουά Τρουφώ, στον ρόλο του Λακόμπ, εξήγησε: «Ταγματάρχα Γουώλς, οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι φανατικοί ή ανατρεπτικοί: Είναι προσκεκλημένοι! (από τους εξωγήινους επισκέπτες μας). Είναι ένα γεγονός κοινονιολογικό.»

Τα καλά νέα είναι ότι έστω και 30-40, τουλάχιστον ήρθαν, εδώ στο Μουραλιόνε για την έκλειψη, στην δύση.
Τα κακά νέα είναι ότι κανείς μα κανείς δεν προστάτευε τα μάτια του με τίποτα.

Αισθάνθηκα κι’ εγώ ότι εμείς που κάναμε τον κόπο να πάμε εκεί είμασταν προσκεκλημένοι της φύσης την οποία η συντρηπτική πλειοψηφία μας την αγνοεί (ίσως επειδή δεν βλέπουν πως τους αφορά).

Ερχόντουσαν μερικοί να κοιτάξουν τις φωτογραφίες που έπαιρνα, και φωτογράφιζαν τις φωτογραφίες μου στην οθόνη της μηχανής μου.

Οι νέοι, βλέπω, αποφασίζουν τι θέλουν να έχουν και το παίρνουν όπου και όπως το βρουν έτοιμο, χωρίς να τους μπαίνει η ιδέα ότι πιθανόν, ίσως, να κατάφερναν να το δημιουργήσουν οι ίδιοι (αυτό θα προϋπόθεται διαδικασία σκέψης, και κάποιες γνώσεις).

Δεν υπάρχει συγκεκριμένος στατιστικός μέσος όρος που υπολογίζεται αποκλειστικά για τις ολικές ηλιακές εκλείψεις που συμβαίνουν απευθείας κατά τη δύση του ηλίου καθώς πέφτει κάτω από τον ορίζοντα. Ωστόσο, για οποιαδήποτε μεμονωμένη, συγκεκριμένη τοποθεσία στη Γη, μια τυπική ολική ηλιακή έκλειψη επαναλαμβάνεται περίπου μία φορά κάθε 360 έως 410 χρόνια (με μέσο όρο περίπου 375 χρόνια). Μια έκλειψη που συμβαίνει ακριβώς κατά τη δύση του ηλίου κατατάσσει αυτή τη συγκεκριμένη υποκατηγορία σε ένα ακόμη πιο σπάνιο υποσύνολο, καθώς απαιτεί η στενή διαδρομή της ολότητας να τέμνει έναν δεδομένο γεωγραφικό ορίζοντα κατά τη διάρκεια του ακριβούς βραδινού παραθύρου.

Η προηγούμενη ολική έκλειψη (μεσημέρι) που είχε γίνει οπουδήποτε πάνω από την Ευρώπη,
ήταν 11 Αυγούστου 1999, πριν 27 χρόνια,
και εμείς την είχαμε δει από ένα εστιατόριο στην παραλία του Λευκαντί στην Εύβοια,
οπου πρόβαλα την έκλειψη πάνω σε μια κόλλα χαρτί μέσω μιας τρυπίτσας σε κομμάτι χαρτόνι,
να την δει ο τότε εννιάχρονος Κώστας.

Παραδόξως η επόμενη ολική έκλειψη κατά την δύση εδώ στην περιοχή μας
θα γίνει σε σχετικά ελάχιστο χρόνο:

4 Νοεμβρίου 2060, καθώς θα ετοιμάζομαι για τα εκατοστά δεύτερα γενέθλιά μου!

Ισως τότε οι φωτογραφικές μηχανές να αποδίδουν τρισδιάστατες ολογραφικές φωτογραφίες...

~~~