«Η ακροδεξιά πορεύεται μπροστά.
Και στην Ευρώπη, τη γενέτειρα του φασισμού,
αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα ερωτήματα σχετικά με το τι σημαίνει — για τη δημοκρατία,
για την Ευρωπαϊκή Ένωση — όταν οι ακροδεξιοί ηγέτες κυβερνούν στην πραγματικότητα.»
Σκέφτομαι ότι...
Τον παλιό, καλό,
απλοϊκό καιρό, όταν είμασταν νέοι στον Δυτικό Κόσμο, λέγαμε ότι η κάθε κοινωνία
δεν έχει τίποτα να φοβηθεί παρά την άγνοια, και ότι η δύναμις και η πρόοδος και
η Ειρήνη βρίσκονται στην Ένωση και μόρφωση όλων, και την ευημερία των μεσαίων τάξεων. Επί σαράντα
χρόνια η Ευρώπη ενωνότανε όλο και πιο βαθιά και πλατιά και τα Ενωμένα Κράτη της
Αμερικής έπαιζαν τον ρόλο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας v2.0, πολύ διαφορετική από τις πρόσφατες Ευρωπαϊκές
αυτοκρατορίες συμπεριλαμβανομένης της Βρετανικής. Εκείνες οι πρόσφατες έφεραν
τριακόσια χρόνια αποικιοκρατών. Αλλά, τα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής, έχοντας λυτρώσει
τον πολιτισμό από τους Γερμανούς Ναζί και τους Γιαπωνέζους αυτοκρατορικούς κατακτητές
το 1945, έφεραν την καινούργια «Ειρήνη», μια Pax Americana άξια της
Pax Romana του προ-χθες, σε ζύγι απέναντι στην
αρκούδα της Σοβιετικής Ένωσης.
Τα πράγματα άλλαξαν
τα τελευταία 35 χρόνια.
Η αρκούδα
εξημερώθηκε, συρρικνώθηκε, και βρήκε νηφαλιότητα
στην βότκα πριν κουρνιάσει στην αγκαλιά ενός δικτάτορα, αφήνοντας την Pax Americana να αναρωτιέται που πάμε για επόμενο βήμα τώρα που δεν
υπάρχει πια ζύγι και διελκυστίνδα.
Ο κόσμος,
βρίσκοντας ειρήνη, ανακάλυψε ότι η ειρήνη δεν συνοδεύεται από πακτωλούς χρημάτων, και η
θέληση για εργατικότητα αντικαταστάθηκε με την απαίτηση για κατανάλωση.
Από το
νεκροταφείο των Αυτοκρατοριών, το Αφγανιστάν, εξαπολύθηκε μια επίθεση που
κατατρόπωσε την Αμερική και την έκανε για πρώτη φορά στην Ιστορία της να φοβάται,
έτοιμη να ανταλλάξει λίγη ελευθερία για λίγη ασφάλεια.
Μετανάστες από τον τρίτο κόσμο κατέκλυσαν την Ευρώπη και την Αμερική θυμίζοντας στον Δυτικό κόσμο την υπερηφάνεια που εύρισκαν μερικοί από τους παππούδες τους και τις γιαγιάδες τους στην χνουδωτή υπεροψία του εθνικισμού, ο οποίος αλλού είχε φέρει τον φασισμό, και αλλού τον ναζισμό, που σήμερα λέγονται «ακροδεξιά». Η «αριστερά» δεν μοίρασε τα λεφτά που ονειρευόντουσαν εκείνοι που την ψήφιζαν, και το γεγονός αυτό τσάντισε τον κοσμάκη που άρχισε να κοιτάζει προς τα δεξιά, μπας και… Οι ποιητές λένε ότι ο κόσμος ψάχνει για ψυχική ανάταση αλλά, φευ. Για λεφτά ψάχνει –εκ των οποίων ποτέ δεν υπάρχουν «αρκετά».
Η εταιρία Apple άρχισε να πουλάει το iPhone και οι άλλες τα διάφορα Smartphone, και το internet άρχισε να πουλάει «Κοινωνική Δικτύωση» στους καταναλωτές, τρομάρα τους, χαρίζοντάς τους εγωκεντρισμό αντί για λεφτά.
Οι μεσαίες τάξεις εξασθαίνησαν σπρώχνοντας τα λεφτά προς τα πάνω και τις μάζες των ανθρώπων προς τα κάτω, οικονομικά.Με τις αλλαγές αυτές ο κόσμος σταμάτησε να φοβάται την άγνοια επειδή δεν υπήρχε πλέον γνώση που να καθορίζει τι είναι άγνοια. Τώρα όλοι έχουν δίκιο και όλοι είναι σοφοί (και όλοι αισθάνονται αδικημένοι, όπως σωστά έγραψε πρόσφατα ένας ιντερνετικός φίλος).
Όσο λιγότερα
γνωρίζει κανείς, τόσο πιο σοφός αισθάνεται.
Άγνοια; ποια άγνοια! Εσύ έχεις άγνοια!
Η Δημοκρατία και ο διεθνισμός δεν έφεραν τα λεφτά στην τσέπη που ονειρευόντουσαν εκείνοι που τα ψηφίζανε. Τώρα, ψηφίζουν εθνικισμό, ρατσισμό και απομονωτισμό, δηλαδή ακροδεξιά. Αυτό, επειδή οι σημερινές γενεές δεν έχουν εμπειρία πολέμου στο έδαφός τους. Δεν ζούσαν το 1939-1945 και απέχουν δυό-τρεις γενεές από εκεί. Δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει πόλεμος, τι είναι οι πραγματικές κακουχίες και αδικίες και τι είναι πείνα. Την παραμικρή. Κανείς δεν τους λέει (ακόμα) να γδυθούν και να κλειδωθούν σε μια μεγάλη αίθουσα για ντους.
Την Αμερική την έφερε εδώ που είναι τώρα ένας παρδαλός αυλητής (pied piper) που βρήκε ψήφους παίζοντας τον αυλό του Παλιού Νότου να τον ακολουθήσουν τα καλά παιδιά, όπως στο γνωστό Γερμανικό παραμύθι: «Ο αυλητής του Χάμελιν».
Η Ευρώπη αρχικά αντιστάθηκε
στην ακροδεξιά της Γαλλίας και τον ναζισμό της Γερμανίας χωρίς (όπως πάντα) να παίρνει την Ιταλία στα σοβαρά, αλλά η ακροδεξιά
είναι πλέον έτοιμη να καταβροχθίσει και Γαλλία και Γερμανία του χρόνου. Το
δρόμο που θα φέρει την ακροδεξιά στην Ευρώπη τον έδειξε η γενέτειρα του
φασισμού, η Ιταλία, όπου μια πολιτική απόγονος του Μουσολίνι, η Τζόρτζια Μελόνι,
απεδείχθη διάνοια στο πως να ομαλοποιήσει την ακροδεξιά και, ξεκινώντας από την
Ιταλία, να αλλάξει το πρόσωπο της Ευρώπης.
Η Μελόνι κατάφερε να είναι η πλέον μακρόβια πρωθυπουργός μιας συνεχόμενης θητείας στην Ιστορία της Ιταλίας των τελευταίων 83 ετών, 1.413 συνεχόμενες ημέρες (3,9 χρόνια) στο αξίωμα στις 4 Σεπτεμβρίου 2026, δεύτερη μακρύτερη συνεχόμενη θητεία στην Ιστορία της Ιταλίας μετά μόνο από εκείνη του Μπενίτο Μουσολίνι (1922-1943, 21 χρόνια). Ο Μπερλουσκόνι υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ιταλίας για συνολικά 9 χρόνια και 53 ημέρες, αλλά, σε τρεις ξεχωριστές μη συνεχόμενες θητείες οπου και η μακρύτερη δεύτερη θητεία διακόπηκε στα δύο. Να επαναλάβω ότι εκεί που περιμέναμε ακροδεξιά και φασισμό, η Μελόνι παρουσίασε μια πολιτικά χαρισματική διάνοια και στρατηγική παρουσίασης που ομαλοποίησε τον φασισμό και έτσι άνοιξε τον δρόμο για την ακροδεξιά της Γαλλίας και της Γερμανίας.
Μάλιστα, για τα πρώτα τρία χρόνια της θητείας της, ήταν η Ευρωπαία σύμμαχος και επικοινωνήτρια (Trump whisperer) του Τραμπ, μέχρι που ο Τραμπ να την γελοιοποίησε φέτος και η Μελόνι προτίμησε να τιμήσει την Ιταλία και την Ευρώπη αντί να συνεχίσει να κολακεύει τον Τραμπ. «Είναι σαφές ότι, με τον Ντόναλντ Τραμπ, νόμιζα ότι τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα, δεδομένης της σύγκλισής μας στο θέμα της μετανάστευσης και της αφυπνισμένης (γουόκ) κουλτούρας. Αλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά».
Τι διάολο θα ψηφίσουμε εμείς του χρόνου εδώ στην Ιταλία, δεν έχουμε ιδέα.
Δεν υπάρχει πλέον σοβαρή αντιπολίτευση.
Η Λεπέν στην Γαλλία και οι ναζί της Γερμανίας θα χρωστάνε πολλά στην Τζόρτζια Μελόνι, η οποία αντί να διαλύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση την αλλάζει ριζικά εκ των εντός (χωρίς να ξεχνάμε τα 3,21 τρισεκατομμύρια Ευρώ [ΤΡΙΣεκατομμύρια] εθνικό χρέος, 138,6% χρέος-προς-εθνικό προϊόν).
Οι Ιταλοί, νότια του Μιλάνο, ζουν σε μια από αιώνων κουλτούρα φτώχιας, με μια Ιταλική Ευγένεια που φτάνει τα όρια της υποκρισίας. Όμως, ο Εθνικισμός, δηλαδή ο φασισμός εδώ στην Ιταλία δεν είναι ακροδεξιά: είναι ταυτότητα. Εδώ, υπάρχουν και αριστεροί φασίστες επειδή ο φασιμός είναι εξ' ορισμού η περηφάνεια της καταγωγής και τα σύμβολα των Ρωμαϊκών Λεγεώνων και της Συγκλήτου της Ρώμης.
Το κύριο σύμβολο του φασισμού είναι οι φάσες,
ένα αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα που αποτελείται από μια δέσμη ξύλινων ράβδων
δεμένων μεταξύ τους γύρω από ένα τσεκούρι με μία κεφαλή.
Η φωτογραφία δείχνει την μια από τις δύο φάσες που βρίσκονται
εκατέρωθεν του Ομιλητή του Οίκου των Αντιπροσώπων στο Καπιτώλιο στην Ουάσιγκτον.
Οι δύο φάσες τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά πίσω από το βήμα στην Αίθουσα της Βουλής το 1857,
όταν η Βουλή των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής μεταφέρθηκε στην τρέχουσα αίθουσα της,
και αργότερα αντικαταστάθηκαν από τις τρέχουσες χάλκινες εκδοχές το 1950.
«Τα φυσικά υπολείμματα, οι κυριολεκτικές απεικονίσεις και οι καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις των "φάσες του φασισμού" -συμπεριλαμβανομένων πραγματικών γλυπτών και πορτρέτων του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι- παραμένουν ιδιαίτερα ορατά σε όλη την Ιταλία σήμερα. Σε αντίθεση με τη Γερμανία, η οποία αποσυναρμολόγησε αυστηρά τα σύμβολα του ναζιστικού καθεστώτος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η μεταπολεμική Ιταλία υιοθέτησε μια λιγότερο άκαμπτη προσέγγιση στην αποφασιστοποίηση. Όπως τεκμηριώνεται από το εθνικό ιστορικό έργο απογραφής, I Luoghi del Fascismo (Οι Τόποι του Φασισμού), περισσότερα από 1.400 μνημεία, πλάκες και αρχιτεκτονικές προσόψεις που τιμούν τη δικτατορία εξακολουθούν να είναι ενσωματωμένα στο δημόσιο τοπίο της Ιταλίας.»
Πάντα σχολιάζω το πως οι Ιταλοί λένε ότι «η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έδωσε πολιτισμό στον κόσμο» ενώ οι Έλληνες κραυγάζουν στεντόρια: «Εμείς, ρε, δώσαμε πολιτισμό στον κόσμο». Οι Ιταλοί έχουν δίκιο: οι Έλληνες εφηύραν τον Δυτικό Πολιτισμό, αλλά δεν τον διέδωσαν (με εξαίρεση τον Αλέξανδρο τον Μακεδόνα ο οποίος όμως δεν πρόλαβε να τελειώσει το έργο του). Οι Ρωμαίοι τον διέδωσαν τον πολιτισμό με την αυτοκρατορία τους αφού τον αφομοίωσαν από τους Έλληνες μετά την κατάκτηση των Νοτίων Βαλκανίων τον τρίτο αιώνα Προ Κοινής Εποχής.
Και... υπάρχει μια φαντασίωση που είναι πιο θελκτική για τον κοσμάκη ακόμα και από πακτωλούς χρημάτων: Η παραίσθηση και αυταπάτη που θρέφουν ο εθνικισμός και ο ρατσισμός (και φυικά, ο 4.000 ετών αντισημιτισμός). Τον φασισμό (υπερεθνικισμό) οι πάμφτωχοι και εξαθλιωμένοι Ιταλοί τον αγόρασαν από τον σοσιαλιστή Μπενίτο Μουσολίνι, και ο Ιταλικός φασισμός δεν είχε ίχνος αντισημιτισμού απο το 1922 μέχρι να γίνει ο Μουσολίνι τσιράκι του Χίτλερ το δεύτερο μισό της δεκαετίας των 1930'.
Τώρα...
Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, με την Τζόρτζια να φέρνει την Ιταλία σε ηγετική θέση στην Ε.Ε. αντί να την βγάζει την Ιταλία από την Ε.Ε. Πραγματική διάνοια στην πολιτική. Καθώς η Βρετανία αυνανίζεται και η Αμερική δίνει πισινό στον Τραμπ να την πηδάει για να κάνει μπανιστίρι η Σκάρλετ Ο'Χάρα να χαίρεται. Η μελλοντική Ιστορία ίσως να γράψει ότι η παρακμή (αν όχι η πτώση) του Δυτικού Πολιτισμού ξεκίνησε το 2015 με την Brexit ατο Ενωμένο Βασίλειο και τον Τραμπ στα Ενωμένα Κράτη, αλλά την πορεία αυτή την θερμελείωσε ο Μπιν Λάντεν το 2001.
Και τώρα, στα γεράματά μας, εμείς η πρώτη μεταπολεμική γενιά των 1950' πρέπει να υποστούμε την επιστροφή στην άγνοια του σκοταδισμού, όπου όλοι τα ξέρουν όλα. Τουλάχιστον ας παραδεχτούμε ότι εμείς φταίμε, και όχι «οι άλλοι», για μια φορά ας επωμιστούμε την ευθύνη μας αντί να την φορτώνουμε σε άλλους. Εγκαταλείψαμε την προσπάθεια εκπαίδευσης στα σχολεία και στα σπίτια εις όφελος του εγωκεντρισμού.
Κουράγιο, αγαπητοί μου, έρχονται χειρότερα.
Ο Τσώρτσιλ είχε πει: Είναι το κουράγιο να συνεχίσεις που μετράει.
Αλλά, ο Βοναπάρτης είχε πει: Κουράγιο δεν είναι να έχεις τη δύναμη να συνεχίσεις - είναι να συνεχίζεις όταν δεν έχεις δύναμη.
Αδελφοί της Ιταλίας,Η Ιταλία ξύπνησε·Το κράνος του Σκιπίωναφόρεσε στο κεφάλι της.Πού είναι η Νίκη;Ας προσφέρει τα μαλλιά της·Σκλάβα της Ρώμηςτην έπλασε ο Θεός.
(Ο Σκιπίωνας ο Αφρικανός [Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων, 236–183 π.Χ.] ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Ρωμαίους στρατηγούς και πολιτικούς, ο οποίος έμεινε στην ιστορία για τη νίκη του εναντίον του σπουδαίου Καρχηδόνιου στρατηγού Αννίβα.)
(Ο στίχος «ας προσφέρει [η Νίκη] τα μαλλιά της», αναφέρεται σε ένα αρχαίο Ρωμαϊκό έθιμο όπου οι γυναίκες σκλάβες έκοβαν κοντά ή ξύριζαν τα μαλλιά τους για να σηματοδοτούν ορατά την κατάσταση της δουλείας τους. Και, η Νίκη ήταν σκλάβα της Ρώμης.)
Οι κύριες ενέργειες και η νομοθεσία που οι επικριτές επισημαίνουν ως απόδειξη μιας «φασιστικής» ή αυταρχικής τάσης στην κυβέρνηση Μελόνι περιλαμβάνουν:
1. Συνταγματική Μεταρρύθμιση: Το νομοσχέδιο «Premierato».
Η σημαντικότερη θεσμική αλλαγή υπό τη διοίκησή της είναι η πρόταση για άμεση εκλογή του Πρωθυπουργού (η μεταρρύθμιση Premierato). Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτή η μεταρρύθμιση εδραιώνει δραστικά την εξουσία εντός της εκτελεστικής εξουσίας, αφαιρώντας ουσιαστικά τις εξουσίες ελέγχου και ισορροπίας που ιστορικά κατείχε ο Ιταλός Πρόεδρος και το Κοινοβούλιο. Οι επικριτές τη θεωρούν ως μια ηχώ των προσπαθειών του Μπενίτο Μουσολίνι να συγκεντρώσει την πλήρη εξουσία σε έναν μόνο ηγέτη.
2. Έλεγχος των Μέσων Ενημέρωσης και Παρέμβαση στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.
Διεθνείς εποπτικοί φορείς και εγχώριοι δημοσιογράφοι έχουν συνεχώς κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την πίεση που ασκεί η κυβέρνηση στον δημόσιο λόγο. Οι Ενέργειες: Η κυβέρνηση Μελόνι αντιμετώπισε έντονο έλεγχο για την αντικατάσταση στελεχών και παρουσιαστών στον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Ιταλίας, RAI, με πιστούς οπαδούς, γεγονός που οδήγησε σε παραιτήσεις υψηλού προφίλ για «πολιτικές παρεμβάσεις». Επιπλέον, η κατάταξη της Ιταλίας ως προς την ελευθερία του Τύπου μειώθηκε σημαντικά στον δείκτη των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα λόγω της απότομης αύξησης των υπουργών της κυβέρνησης που χρησιμοποιούν αυστηρούς νόμους περί δυσφήμισης για να μηνύσουν επικριτικούς δημοσιογράφους.
3. Διατάγματα «Νόμου και Τάξης» για την Καταστολή των Διαφωνούντων.
Το υπουργικό συμβούλιο της Μελόνι θέσπισε γρήγορα μια σκληρή ατζέντα «ασφάλειας» μέσω διαφόρων εκτελεστικών διαταγμάτων. Η Νομοθεσία: Μία από τις πρώτες ενέργειες της κυβέρνησής της ήταν ένα αυστηρό διάταγμα «κατά του rave» που επέβαλε βαριές ποινές φυλάκισης για παράνομες συγκεντρώσεις, τις οποίες οι δικαστές προειδοποίησαν ότι θα μπορούσαν να χειραγωγηθούν για την καταστολή των φοιτητικών καθιστικών διαμαρτυριών και των πολιτικών διαμαρτυριών. Τα επόμενα πακέτα ασφαλείας ποινικοποίησαν αυστηρά τα ήσσονος σημασίας αδικήματα, όπως το μπλοκάρισμα δημόσιων δρόμων κατά τη διάρκεια περιβαλλοντικών ή πολιτικών διαδηλώσεων.
4. Άμεσοι στόχοι των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ και της αναπαραγωγικής πρόσβασης.
Η κυβέρνησή της έχει προωθήσει επιθετικά μια παραδοσιακή πολιτιστική ατζέντα με το σύνθημα «Θεός, πατρίδα, οικογένεια» - μια φράση που συνδέεται στενά με την ιστορική φασιστική εποχή της Ιταλίας. Η Νομοθεσία: Η κυβέρνηση διέταξε τους τοπικούς δήμους να σταματήσουν να καταγράφουν μη βιολογικούς γονείς σε ομόφυλα ζευγάρια στα πιστοποιητικά γέννησης των παιδιών. Επιπλέον, ψηφίστηκε νομοθεσία που επιτρέπει ρητά σε ακτιβιστές κατά των αμβλώσεων να εισέρχονται σε δημόσιες κλινικές αμβλώσεων για να συμβουλεύουν γυναίκες, μια κίνηση που οι επικριτές καταδικάζουν ως κρατικό εκφοβισμό των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων.
5. Δρακόντεια μέτρα κατά της μετανάστευσης.
Η στρατηγική της Meloni βασίζεται εδώ και καιρό στην παρουσίαση της μετανάστευσης ως υπαρξιακής απειλής για την ιταλική ταυτότητα. Οι Δράσεις: Η κυβέρνησή της θέσπισε νόμους που περιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις δράσεις των πλοίων διάσωσης ανθρωπιστικών ΜΚΟ στη Μεσόγειο, επιβάλλοντας αυστηρές οικονομικές κυρώσεις στους καπετάνιους που διεξάγουν περισσότερες από μία αποστολές διάσωσης ταυτόχρονα. Η κυβέρνησή της πρωτοστάτησε επίσης σε ένα σύστημα εξωτερικής ανάθεσης για την κατασκευή κλειστών κέντρων κράτησης μεταναστών στην Αλβανία, ένα εξαιρετικά αμφιλεγόμενο μοντέλο που επικρίθηκε από ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
όπως του φασισμού, του ναζισμού, των σοβιέτ κλπ.,
ξεκίνησαν από ηγέτες «σοσιαλιστές» που έπαιζαν τον αυλό που ακολουθούσαν όσοι ήθελαν λεφτά
και τα έψαχναν πότε στ’ αριστερά και πότε στα δεξιά, σαν εκκρεμές,
αλλά δεν τα εύρισκαν πουθενά και συμβιβάζονταν στην
…εθνική υπερηφάνεια και φαντασιακή υπεροχή.
Θεός, Πατρίδα, Οικογένεια
πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου