Birthright

Φωτογραφίες μπροστά στο κτήριο του Ανώτατου Δικαστηρίου στην Ουάσιγκτον
(υπό συντήρηση)

Σκέφτηκα ότι πιθανώς να ενδιαφέρει αρκετούς Ελληνόφωνες το θέμα αυτό,
το Ανώτατο Δικαστήριο και το Συνταγματικό δικαίωμα υπηκοότητας από γέννηση και μόνο,
όπως ενδιαφέρει και εμένα να υπάρχει ακριβής πληροφόρηση εκτός Αμερικής,
εφ' όσον καλώς η κακώς, αμέσως ή εμμέσως τα πράγματα στην Αμερική επηρεάζουν την ζωή όλων.

Η δομή, σύνταξη, συγγραφή και φρασεολογία της ανάρτησης, όπως πάντα, είναι δική μου,
εκτός από παραγράφους που βρίσκονται ολόκληρες σε εισαγωγικά και έχουν πηγή και σύνδεσμο προς την πηγή.

Τα εννέα μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής.

Οι Ανώτατοι δικαστές δεν αντιπροσωπεύουν πολιτικά κόμματα.

Όμως, προτείνονται από τον Πρόεδρο και γίνονται δεκτοί, ή απορρίπτονται, από την Γερουσία στο Κογκρέσο κατόπιν δημοσίων ερωταποκρίσεων, και ψηφοφορία της Γερουσίας, άρα είναι λογικό και αναμενόμενο ότι η ιδεολογία του κόμματος το οποίο αντιπροσωπεύει ο εκάστοτε Πρόεδρος, και η ιδεολογία του κόμματος πλειοψηφίας της εκάστοτε Γερουσίας, αντικατοπτρίζουν την ιδεολογία του κάθε Ανώτατου Δικαστή που προτείνει ένας Πρόεδρος και εγκρίνει η Γερουσία.

Αντί για «Δημοκρατικοί» ή «Ρεπουμπλικάνοι», οι Ανώτατοι Δικαστές είναι γνωστοί ως «φιλελεύθεροι» ή «συντηρητικοί».

Ο σκοπός ύπαρξης του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν είναι να εκφέρει γνώμη σε συγκεκριμένες υποθέσεις, αλλά να γνωματεύει μόνο στο πλαίσιο του αν μια απόφαση χαμηλότερου δικαστηρίου σε μια συγκεκριμένη υπόθεση απέδωσε σωστά, στην απόφασή του, το Σύνταγμα των Ενωμένων Κρατών. Το Έργο του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι να διαφυλάττει την ακεραιότητα του Συντάγματος, και να μεριμνάει ώστε οι άλλοι δύο πόλοι της κυβέρνησης, το Εκτελεστικό και το Νομοθετικό, να ακολουθούν το Σύνταγμα επακριβώς.

Παραδείγματος χάριν, η διαβόητη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του 1973 ότι η άμβλωση είναι συνταγματικό δικαίωμα της κάθε μιας γυναίκας που ζει στα Ενωμένα Κράτη, στάθηκε επί 49 χρόνια μέχρι το 2022 όταν η σύνθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου όπως την διαμόρφωσε το 2020 ο Τραμπ έκρινε ότι η απόφαση του 1973 ήταν ελλιπής στην χρήση νομικών παραδειγμάτων ως αναφορές και επέστρεψε το δικαίωμα νομοθέτησης της άμβλωσης στο κάθε ξεχωριστό Κράτος αφαιρώντας το από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.

Ένας φιλελεύθερος Ανώτατος Δικαστής ακολουθεί το Πνεύμα του Συντάγματος ενώ ένας Συντηρητικός Ανώτατος Δικαστής ακολουθεί περισσότερο το γράμμα του Συντάγματος (originalism). Η Διελκυστίνδα μεταξύ δύναμης Κρατών και Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Eνιαίο σύστημα εναντίον φεντεραλισμού.

(Η προσωπική μου εμπειρία και η εντύπωσή μου είναι ότι τα παραπάνω, στην Ευρώπη των υπερ-πρωθυπουργών θα ακούγονται σαν επιστημονική φαντασία για το πως να αυτο-κυβερνάται ένας λαός --ιδίως μετά από το πως στον Άρειο Πάγο του Ελλαδιστάν φέρθηκαν σαν μπράβοι των συμφερόντων των Τραπεζών ενάντια στην νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης)

Συνήθως υπάρχει ένα ισοζύγιο φιλελευθέρων, κεντρώων και συντηρητικών Ανώτατων Δικαστών, και οι σημαντικές υποθέσεις που βάζουν τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς πολίτες της Αμερικής εναντίων αλλήλων έρχονται με αποτέλεσμα 5-προς-4 στο Ανώτατο Δικαστήριο των εννέα, πότε προς την μια πλευρά, πότε προς την άλλη, με ένα-δύο Ανώτατους Δικαστές μα πηγαίνουν πότε αριστερότερα πότε δεξιότερα του κέντρου.

Η Σημερινή σύνθεση του Ανώτατου δικαστηρίου, από τον Οκτώβριο του 2020, είναι 6 συντηρητικοί και 3 φιλελεύθεροι. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν ήταν τόσο συντηρητικό από τη δεκαετία του 1930, η πρώτη τόσο άνιση κατανομή από πριν από τον Φρανκλίνο Ρούζβελτ. 

Από την παραπάνω φωτογραφία:

Όνομα Ανώτατου Δικαστή, γενική ιδεολογία, Πρόεδρος που πρότεινε, έτος εισαγωγής στο Ανώτατο Δικαστήριο

Πρώτη σειρά (επάνω)

Από τα αριστερά:

Έημι Κόνη Μπάρετ, συντηρητική, Τραμπ, 2020

Νήλ Γκόρσατς, συντηρητικός, Τραμπ, 2017

Μπρετ Κάβανω, συντηρητικός, Τραμπ, 2018

Κετάνζι Μροάουν Τζάκσον, φιλελεύθερη, Μπάιντεν, 2022

Δεύτερη σειρά (κάτω)

Από τα αριστερά:

Σόνια Σοτομαηόρ, φιλελεύθερη, Ομπάμα, 2009

Κλάρενς Τόμας, συντηρητικός, Μπους, 1991

Τζων Ρόμπερτς, συντηρητικός, Μπους (2), 2005, Πρόεδρος Ανώτατου Δικαστηρίου

Σάμουελ Αλίτο, συντηρητικός, Μπους (2), 2006

Έλενα Κέηγκαν, φιλελεύθερη, Ομπάμα, 2010

Σημειώσεις:

Ο Θρυλικός συντηρητικός Ανώτατος Δικαστής Αντόνιν Σκαλία πέθανε επί Ομπάμα, 13 Φεβρουαρίου 2016, έντεκα μήνες πριν λήξει η θητεία του Ομπάμα. Ο Ομπάμα πρότεινε τον κεντρώο Μέρικ Γκάρλαντ (κεντρώο, όχι φιλελεύθερο από εντιμότητα και σεβασμό προς την πλειοψηφία Ρεπουμπλικανών στην Γερουσία), αλλά ο αρχηγός της Ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας στην Γερουσία, Μιτς Μακόνελ του κράτους του Κεντάκι (Νότος), δεν δέχθηκε να κάνει ακροάσεις καν (!) για τον υποψήφιο του Ομπάμα επί ένα χρόνο μέχρι που τον Σκαλία τον αντικατέστησε ο Τραμπ το 2017 με τον συντηρητικό Γκόρσατς.

Η πραγματικά-Θρυλική, φιλελεύθερη Ανώτατη Δικαστής Ρουθ Μπέηντερ Γκίνσμπουργκ πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου του 2020, επί Τραμπ, έξι εβδομάδες πριν τις προεδρικές εκλογές του 2020. Ο Μιτς Μακόνελ έσπρωξε τον Τραμπ να προτεινει και τους Ρεπουμπλικάνους να εγκρίνουν την Μπάρετ, δυό βδομάδες πριν τις εκλογές που έχασε ο Τραμπ.

Αν ο Μακόνελ είχε φερθεί απλά έντιμα στις περιπτώσεις του Σκαλία (καθυστέρησε ένα χρόνο) και της Γκίνσμπουργκ (έσπρωξε σε έξι βδομάδες), και όχι με σκεπτικό αντίθετο στην κάθε περίπτωση με την άλλη, σήμερα θα υπήρχε το δίκαιο ισοζύγιο των τελευταίων 90 ετών στο Ανώτατο Δικαστήριο.

Λέγεται ότι με τις μηχανεύσεις του ο Μακόνελ είναι υπεύθυνος για τίποτα λιγότερο από ένα κου ντ’ ετά στο Ανώτατο Δικαστήριο το οποίο καθορίζει το πόσος συντηρητισμός επιβάλλεται στην σημερινή Αμερικανική κοινωνία μέσω απόδοσης της έννοιας του Συντάγματος.

Απόλυτα υπερ-συντηρητικοί έχουν αποδειχθεί οι Τόμας και Αλίτο.

Οι πάντα φιλελεύθεροι έχουν αποδειχθεί οι Μπράουν, Σοτομαηόρ και Κέηγκαν.

Η τραγική φιγούρα είναι ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου, Ρόμπερτς, μια και το Δικαστήριο Ρόμπερτς έμεινε στην Ιστορία ως το Δικαστήριο-κου-ντ-ετά του Μακόνελ.

Οι τρεις του Τραμπ βγήκαν τελικά να είναι λιγότερο υπηρέτες του Τραμπ απ’ όσο φοβόντουσαν πολλοί, ή απ' όσο επιθυμούσαν πολλοί. Ιδίως η Μπάρετ δίνει την εντύπωση, που και που, ότι έχει κάποια ηθική συναίσθηση του ότι κάθεται στην καρέκλα της Ρουθ Μπέηντερ Γκίνσμπουργκ.

Μεταδίδω το τι λένε όλοι, είτε νικητήρια είτε θλιμμένα. Οι Ρεπουμπλικάνοι δεν είναι βλάκες: γνωρίζουν πολύ καλά πόσο τυχεροί στάθηκαν με τα κου ντ’ ετά του Μιτς Μακόνελ (τον οποίον Μακόνελ κανείς δεν τον έχει ακουστά στην Ευρώπη, όπου νομίζουν, στην άγνοιά τους, πως ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει τις ίδιες υπερ-εξουσίες με τους Ευρωπαίους Πρωθυπουργούς.)

Στην μακρά πνοή δεκαετιών, η σύνθεση του Ανώτατου δικαστηρίου, όπου ένας Ανώτατος Δικαστής μπορεί να ρίξει άγκυρα και να αράξει στην Έδρα για δεκαετίες (35 χρόνια ο υπερ-συντηρητικός Κλάρενς Τόμας) έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από τους αντιπροσώπους στην Βουλή (εκλογές κάθε 2 χρόνια), τον Πρόεδρο (εκλογές κάθε 4 χρόνια, μέχρι και δύο θητείες) και την Γερουσία (εκλογές κάθε 6 χρόνια) --όπου τα όρια θητείας στον Οίκο και την Γερουσία εξαρτώνται από το καθε Κράτος.

~~~

Η λέξη  Birthright, στα Αγγλικά, είναι μια πραγματικά δυνατή λέξη, μια λέξη η έννοια της οποίας σε γεμίζει με την αυτοπεποίθηση του δικαιώματος στην Ζωή. Σου λέει ότι το γεγονός της γέννησής σου και μόνο δίνει αξία στην Ύπαρξή σου. Είναι μια λέξη αδύνατο να μεταφραστεί στα Ελληνικά στο πλήρες συναίσθημα που δίνει στην ψυχή, στα Αγγλικά.

Αρκετές γλώσσες δεν έχουν αυτή τη λέξη. Στα Γαλλικά πλησιάζει, αλλά χρειάζονται τρεις λέξεις: droit de naissance. Στα Γερμανικά, η μια λέξη Geburtsrecht φαίνεται σαν να πλησιάζει περισσότερο, αλλά δεν ξέρω φυσικά τι συναίσθημα δίνει η λέξη σε ένα Γερμανό, μια που δεν μιλάω Γερμανικά και δεν έχω ζήσει στην Γερμανία. Σε άλλες γλώσσες όπως τα Ελληνικά επεξηγήσεις περιφραστικές της λέξης έχουν να κάνουν περισσότερο με πρωτοτοκία παρά με την ομορφιά της δύναμης του να Υπάρχεις.

Η νομική έκφραση Birthright citizenship σημαίνει ότι η γέννησή σου και μόνο, σε μια χώρα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, σε κάνει αυτόματα υπήκοο της χώρας στην οποία γεννήθηκες, άσχετα με το αν είναι υπήκοοι οι γονείς σου, άσχετα με το αν βρισκόντουσαν οι γονείς σου εκεί πράνομα όταν γεννήθηκες. 

Ανάλογα με προσδιορισμό νομικών λεπτομερειών, υπηκοότητα γέννησης υπάρχει σε 33 έως 38 χώρες του κόσμου. Η Ελλάδα δεν το έχει. Η Γαλλία δεν το έχει. Η Γερμανία δεν το έχει. Η Ιταλία δεν το έχει. Το Ενωμένο Βασίλειο δεν το έχει.

~~~

Τα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής έχουν Birthright citizenship από το 1868. Κατονομάζεται στην 14η τροποποίηση του Συντάγματος και γράφτηκε για να κατοχυρωθούν τα δικαιώματα ελευθερίας των πρώην σκλάβων και των παιδιών τους μετά τον εμφύλιο, όπως και όλων των ανθρώπων, λευκών ή όχι, συμπεριλαμβανομένων των κινέζων στο μέλλον, οι οποίοι εκείνες τις δεκαετίες έχτιζαν, σαν σκλάβοι, τους σιδηροδρόμους από ακτή σε ακτή.

Μόλις δόθηκε το αυτόματο δικαίωμα υπηκοότητας στην Αμερική, το 1868, τα Νότια Κράτη που είχαν χάσει τον εμφύλιο αμέσως κατέφυγαν σε Κρατικές  νομοθετικές ακροβασίες κόντρα στο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα για να ευνουχίσουν την 14η Συνταγματική τροποποίηση κατά το δυνατόν.

Από την στιγμή που έχασε τον εμφύλιο ο Νότος ξεκίνησε η προσπάθεια να ξανασηκωθεί. Προσπάθεια που όπως πιστοποιούν όλοι οι Αμερικανοί, και η Ιστορία, δεν σταμάτησε ποτέ.

Τέλος, κατά το 1898, με τους νόμους «Τζιμ Κρόου» των Νότιων Κρατών, για τους οποίους θα γράψω μια μέρα, ο Νότος έφτασε να επιβάλει μια κατάσταση όπου οι μαύροι κι οι έγχρωμοι ήταν ελεύθεροι σε λόγια αλλά όχι σε πράξεις. Όχι σε πολιτικά ή εκλογικά δικαιώματα. 'Επρεπε να περιμένουν άλλα 100 χρόνια, μέχρι το 1966, τους νόμους του Λύντον Τζόνσον περί πολιτικών και εκλογικών δικαιωμάτων, για τους οποίους ο Τζόνσον συνεργάστηκε ενεργά με τους νομοθέτες του Κογκρέσου με την βοήθεια του Δρ. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.

Τα τελευταία 60 χρόνια από τότε, η Αμερική ήταν ο φορεύς της ιδέας ότι η Ελευθερία και η Ισότητα, στο έδαφός της, είναι το Birthright όλων των ανθρωπίνων όντων.

Το κόμμα που ήταν ο φορεύς αυτής της Ιδέας, από την δεκαετία των 1950' ήταν και είναι το Δημοκρατικό, γι' αυτό το μισούν υστερικά οι ρατσιστές, και σφίγγουν τα χείλη τους και σκληραίνουν τα μάτια τους όταν τους ρωτάν μα τι σου έκαναν οι Δημοκρατικοί εσένα. Γι' αυτό η υποστήριξη του Τραμπ στο Κογκρέσο έρχεται από τους αντιπροσώπους και γερουσιαστές κυρίως του παλιού Νότου.

~~~

Η θεωρία Συνομωσίας γνωστή ως «Μεγάλη Αντικατάσταση», κατά την οποία μη-λευκοί μετανάστες νοθεύουν την λευκή φύση του πληθυσμού της Αμερικής, βασισμένη στην Ανθρωπολογική και κοινωνική επιστημονική μελέτη η οποία προτείνει ότι την δεκαετία των 2040’ οι λευκοί θα γίνουν μειονότητα στην Αμερική, έχει προκαλέσει αυξανόμενη αντίδραση των ρατσιστών και των φασιστών και ναζί, κυρίως στον Νότο. Ο Τραμπ ανακοίνωσε προεκλογικές υποσχέσεις το 2024 να σταματήσει την «αντικατάσταση των λευκών από ανθρώπους άλλου χρώματος δέρματος». Η αντισυνταγματική επέλαση των μασκοφόρων της ICE (Immigration and Customs Enforcement) (Υπηρεσία Επιβολής Μετανάστευσης και Τελωνείων), η Γκεστάπο του Τραμπ, ήταν υλοποίηση των προεκλογικών του υποσχέσεων. Ένα 59% έως 65% των Αμερικανών αποδοκίμασε τον τρόπο με τον οποίο η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) χειριζόταν την εργασία της ή θεώρησε ότι οι μέθοδοι επιβολής της είχαν ξεπεράσει αποδεκτά όρια.

Το 2025 ο Τραμπ, ως πρόεδρος, υπέγραψε Προεδρικό Εκτελεστικό Διάταγμα, ότι ενάντια στην 14η τροποποίηση του Συντάγματος, τα παιδιά παρανόμων μεταναστών δεν θα αποκτούν Αμερικανική υπηκοότητα. Ο πρόεδρος μηνύθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο με ισχυρισμό την μήνυσης ότι το Εκτελεστικό δεν έχει δικαίωμα να νοθεύσει ή να αλλάξει το Σύνταγμα. Η μήνυση ισχυρίστηκε ότι ο Εκτελεστικός Πόλος Εξουσίας έπραξε αντισυνταγματικά. Το Ανώτατο Δικαστήριο (ο Τρίτος ισάξιος πόλος εξουσίας) δέχτηκε να ακούσει την υπόθεση.

~~~

Την Πρωταπριλιά του 2026, το Ανώτατο Δικαστήριο, ο Τρίτος Πόλος Εξουσίας της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής, ξεκίνησε να ακούει την υπόθεση που έφερε η κυβέρνηση Τραμπ για να αλλάξει το Σύνταγμα και να μην υπάρχει πλέον Birthright citizenship στην Αμερική.

Τι νομικές διατριβές προτείνει άραγε η κυβέρνηση Τραμπ για την κατάργηση της υπηκοότητας βάση γέννησης σε Αμερικανικό έδαφος;

Washington Post, 3/30/26:

«Οι αξιωματούχοι του Τραμπ επικαλούνται λευκούς ρατσιστές σε μια προσπάθεια να τερματίσουν την υπηκοότητα που βασίζεται στο δικαίωμα γέννησης»

«Ένα επιχείρημα που κατευθύνεται στο Ανώτατο Δικαστήριο βασίζεται εν μέρει σε μια εκστρατεία μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, η οποία, σύμφωνα με τους μελετητές, ήταν βουτηγμένη σε ρατσισμό κατά των μαύρων και κατά των Κινέζων»

https://www.washingtonpost.com/politics/2026/03/30/trump-birthright-citizenship-supreme-court-case/

New York Times: 4/1/26: 

«Το ερώτημα ενώπιον του δικαστηρίου την Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 αφορά την έννοια της ρήτρας περί ιθαγένειας της 14ης Τροπολογίας, η οποία επικυρώθηκε το 1868 μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Η τροπολογία ανέτρεψε μία από τις πιο διαβόητες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, την απόφαση στην υπόθεση Dred Scott του 1857 (σημ. τέσσερα χρόνια πριν τον εμφύλιο), η οποία είχε αρνηθεί την ιθαγένεια σε Αφροαμερικανούς».

https://www.nytimes.com/2026/04/01/us/politics/supreme-court-birthright-citizenship-arguments.html

Fox News: 4/1/26: 

Και η Fox News...

https://www.foxnews.com/live-news/supreme-court-oral-arguments-trump-birthright-citizenship-april-1

Το έτος 2026 βρισκόμαστε και πάλι στο 1866
(όπως λέγεται ανοικτά πλέον στην Αμερική)

και οι ρατσιστές του Νότου αναβιώνουν το κάλεσμα του να ξεσηκωθεί ο Νότος και πάλι.

"The South will rise again!"

Όλα έρχονται στο φως, σιγά-σιγά.

Ο Τραμπ, μάλιστα, θα είναι ο πρώτος πρόεδρος στην Ιστορία των Ενωμένων Κρατών που θα παραβρεθεί σε ακρόαση υπόθεσης στο Ανώτατο Δικαστήριο. (Ίσως φορώντας την στολή του συνομοσπονδιακού στρατηγού, Robert E. Lee;). Το Εκτελεστικό (πρόεδρος) και το Δικαστικό (Ανώτατο Δικαστήριο), ειναι δύο από τους τρεις ανεξάρτητους και ισάξιους πόλους της κυβέρνησης, και το να παρευρίσκεται ο πρόεδρος σε ακρόαση του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι πρωτάκουστο και γελοίο στην σύλληψη του καταναγκασμού του, και της προσπάθειας επιβολής της θέλησής του και μόνο με την παράδοξη παρουσία του.

Ισως να θυμάστε την ανάρτησή μου, Νότος:
https://dimitristhinks.blogspot.com/2025/05/blog-post_14.html
όπου πληροφορούσα πως τριακόσια σαράντα εκατομμύρια Αμερικανοί ζούνε με την πραγματικότητα της διαφοράς και διαμάχης δύο πολιτισμών, του Βορρά και του παλιού Νότου.

Kαι iσως να θυμάστε την ανάρτησή μου, Νοτιάς:

https://dimitristhinks.blogspot.com/2025/11/blog-post_68.html

όπου παρέχονται σύνδεσμοι σε 16 σχετικές αναρτήσεις μου, και επίλογος στον κύκλο εκείνο.

Αυτή η καθημερινή πραγματικότητα της Αμερικής, όπως και το ότι η κυβέρνηση Τραμπ αντιπροσωπεύει τον παλιό Νότο και τον ρατσισμό και τον εθνικισμό, είναι μια πραγματικότητα σχεδόν άγνωστη και ακατανόητη στην Ευρώπη.

(άγνωστη και ακατανόητη στην Ευρώπη ιδίως για τους Ευρωπαίους που ζουν με τον καραγκιοζοφασισμό της Ελλάδας, τον φασισμό της Ιταλίας και τον ναζισμό της Γερμανίας)

Άλλοι Αμερικανοί αισθάνονται ντροπή και άλλοι αισθάνονται έπαρση, αλλά κανείς δεν αμφισβητεί την πραγματικότητα, από τον Εμφύλιο μέχρι σήμερα. Ρατσισμός εναντίων Ελευθερίας και Ισότητας. Νότος, πάντα εναντίων Βορρά.

Είναι ένα θαύμα για το οποίο αξίζει να αναρωτιέσαι: καθώς 340.000.000 Αμερικανοί αισθάνονται σαν να βρίσκονται και πάλι μπροστά στον ρατσισμό του Εμφυλίου, πως άραγε οποιοσδήποτε Ευρωπαίος (ή Ευρωπέος) είναι δυνατόν να έχει επιτρέψει στον εαυτό του να παραμείνει τόσο αμόρφωτος, (μα ντιπ-αμόρφωτος και ισχυρογνώμων) παρά όλα του τα πτυχία και περγαμηνές, ώστε να πιστεύει πως εκείνος ξέρει τις Αμερικανικές πραγματικότητες καλύτερα από 340.000.000 Αμερικανούς... γιατί, για τους Αμερικανούς, είτε οραματίζονται την επικράτησή τους μέσω του Τραμπ, είτε σιχαίνονται το που καταντάνε την χώρα τους οι ρατσιστές και οι ναζί, δεν υπάρχει πουθενά αμφιβολία ως προς το περί τίνος πρόκειται.

Μόνο ένας από δύο λόγους, πιστεύω, μπορεί να υπάρχει για Ευρωπαίο να πιστεύει ότι, κόντρα στο τι πιστεύουν οι Αμερικανοί, δεν πρόκειται για αναζωπύρωση ξεσηκωμού του Νότου πίσω από το πορτοκαλί μωρό:

- Ή ο άνθρωπος είναι ένας μοναχικός, δυστυχισμένος, ισχυρογνώμων αλλά ανίδεος ξερόλας,

- Ή είναι ένας ρατσιστής που βρίσκει την ταυτότητά του στον Νότο, και στην αλαζονεία του.

Είτε στην μια είτε στην άλλη περίπτωση, η προχειρότητά του δεν προδίδει την παραμικρή μόρφωση, όπου «μόρφωση» είναι η μορφή που δίνει ο καθένας, για τον προσωπικό του χαρακτήρα, στο σύνολο των γραμμάτων που έμαθε. Μόρφωση.

(Για συμβουλές ως προς το πως να βρίζει κανείς τους Δημοκρατικούς και τον Ομπάμα χωρίς να ακούγεται σαν ντιπ-αμόρφωτος, ρίξτε μια ματιά στην προηγούμενη ανάρτηση)

Αύριο είναι μια καινούργια μέρα!

~~~

Μετά από την προφορική παρουσίαση, πρώτη Απριλίου, και ερωταποκρίσεις μεταξύ των εννέα δικαστών και των δικηγόρων, ο Αμερικανικός τύπος έδωσε την γενική γνώμη ότι οι δικαστές, ακόμα και οι συντηρητικοί, και διορισμένοι από τον Τραμπ, φάνηκαν να είναι σκεπτικοί ως προς την αξία των προτάσεων του κατηγορητηρίου και ότι είναι πολύ πιθανόν ο Τραμπ να χάσει την δίκη. Το σύνταγμα θα παραμείνει ως έχει.

Αλλά θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι γύρω στον Ιούνιο για την απόφαση.

Η γενική αίσθηση, δειλά-δειλά, αρχίζει να είναι ότι μετά από την αιφνιδιαστική και κατά κράτος επέλαση του ρατσισμού, του ναζιστικού εθνικισμού και του παλιού Νότου κάθε ώρα, κάθε μέρα τον τελευταίο χρόνο, και μετά από την ανικανότητα του Νομοθετικού πόλου της κυβέρνησης (Κογκρέσο) να ελέγξει τον Εκτελεστικό πόλο και τον Τραμπ, ο Δικαστικός πόλος λειτουργεί ακόμα όπως τον εννοούσαν οι πατέρες της Αμερικής, οι συγγραφείς του Συντάγματος και ο Νότος θα χάσει αυτό που ήδη λέγεται η Τελευταία Μάχη του Εμφυλίου.

Ομοσπονδιακά Δικαστήρια ήδη έχουν ακυρώσει αρκετές από τις Διαταγές του Τραμπ, και η Ιθαγένεια θα είναι ένα σοβαρό πισωγύρισμα στις υποσχέσεις του πορτοκαλί μωρού.

Εν τω μεταξύ, λοιπόν, σήμερα παρακολουθούσε ο Τραμπ τα προφορικά στο SCOTUS (Supreme Court Of The United States), πρώτη φορά που πρόεδρος παρακολούθησε SCOTUS και μόλις άρχισε να φαίνεται ότι οι δικαστές (που στο SCOTUS δεν λεγονται judges αλλά justices) είχαν αρνητικό αέρα στις ερωτήσεις τους, εναντίων του αποτελέσματος που ήθελε ο Τραμπ, ο Τραμπ έφυγε.

Αργότερα το απόγευμα σε ομιλία του ο Τραμπ είπε ότι από τους εννέα Ανώτατους Δικαστές, οι τρεις, τον διορισμό των οποίων πρότεινε ο ίδιος και ενέκρινε η Ρεπουμπλικάνικη Γερουσία του Κογκρέσου, «θα ψηφίσουν», λέει, «εναντίων του για να αποδείξουν ότι είναι ανεξάρτητοι». "They are stupid people", «Είναι ηλίθιοι άνθρωποι», είπε ο Τραμπ, για τους δικαστές που πρότεινε o ίδιος για το SCOTUS, το Ανώτατο Δικαστήριο.

Υπάρχουν Ευρωπαίοι στους οποίους κάνουν κέφι ο αγράμματος και ηλίθιος πλασιέ της αναβίωσης του ρατσιστικού, φιλοναζί Νότου, Τραμπ, και η πόρνη, Μελάνια, που έφερε στο σπίτι του λαού, και μετά γκρέμισε χωρίς άδεια την ανατολική πτέρυγα του Λευκού Οίκου τα γραφεία της πρώτης Κυρίας, μέσα σε μια μέρα (μια και Πρωτή Κυρία δεν υπήρχε, ως «Κυρία»). Αυτοί οι Ευρωπαίοι καυχώνται Πτυχία αλλά αποδεικνύουν αμορφωσιά, και στην τελική αναρωτιέται κανείς μπας και εκτός από αμόρφωτοι είναι στο τέλος και αγράμματοι.

Είναι από το λεπτό 1' 35" εδώ:
Ακούστε τον Πρόεδρο των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής να αποκαλεί ηλίθιους τους δικαστές που ο ίδιος πρότεινε στο Ανώτατο Δικαστήριο:

Κατά το περιοδικό TIME, 
https://time.com/article/2026/04/01/supreme-court-justices-hear-landmark-birthright-citizenship-case/

«Μια σαφής πλειοψηφία του Ανωτάτου Δικαστηρίου την Τετάρτη φάνηκε να αμφισβητεί την προσπάθεια του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να ανατρέψει περισσότερο από έναν αιώνα παγιωμένου νόμου σχετικά με το δικαίωμα στην υπηκοότητα λόγω γέννησης, καθώς δικαστές από όλο το ιδεολογικό φάσμα πίεσαν τον δικηγόρο της κυβέρνησης για αυτό που υποστήριξαν ότι ήταν σημαντικά κενά στο επιχείρημά της».

«Ο γενικός εισαγγελέας επεσήμανε τον 'τουρισμό λόγω γέννησης' και άλλες σύγχρονες ανησυχίες. 'Είναι ένας νέος κόσμος', είπε ο Σάουερ, σημειώνοντας ότι τα παγκόσμια ταξίδια έχουν διευκολύνει τους ανθρώπους να έρθουν στις Ηνωμένες Πολιτείες για να γεννήσουν. 'Είναι ένας νέος κόσμος, είναι το ίδιο Σύνταγμα', απάντησε ο πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου».

~~~

Οι Τροπολογίες του Συντάγματος των Ενωμένων Κρατών.

Έχουν υπάρξει 27 τροπολογίες στο Σύνταγμα, ξεκινώντας με τον Χάρτη των Δικαιωμάτων (The Bill of Rights), όπως θεωρούνται οι πρώτες 10 τροπολογίες , οι οποίες επικυρώθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 1791.

BILL OF RIGHTS, 1791 

Πρώτη Τροπολογία

Ελευθερία Θρησκείας, Λόγου, Τύπου, Συνάθροισης και Υποβολής Απαιτήσεων

Δεύτερη Τροπολογία

Δικαίωμα Οπλοφορίας, για την διασφάλιση Ελευθερίας

Τρίτη Τροπολογία

Στέγαση Στρατιωτών σε σπίτια ιδιωτών, απαγορεύεται

Τέταρτη Τροπολογία

Έρευνα και Κατάσχεση μόνο κατά τον νόμο και με δικαστική άδεια

Πέμπτη Τροπολογία

Σώμα Ενόρκων, Απαγορεύεται επανάλειψη κατηγορητηρίου σε δεύτερη δίκη, Δικαίωμα σιωπής εναντίων αυτοενοχοποίησης, Δίκαιη Δίκη, Κλήσεις

Έκτη Τροπολογία

Δικαίωμα σε Ταχεία Δίκη από Ενόρκους, με Μάρτυρες, με Συνήγορο

Έβδομη Τροπολογία

Δίκη με Ενόρκους σε Αστικές Αγωγές

Όγδοη Τροπολογία

Απαγόρευση σε Υπερβολικά Πρόστιμα, Σκληρές και Ασυνήθιστες Τιμωρίες

Ένατη Τροπολογία

Μη Απαριθμούμενα Δικαιώματα που Διατηρούνται από τους Πολίτες

10η Τροπολογία

Δικαιώματα που Επιφυλάσσονται σε Κράτη ή Πολίτες

Μετέπειτα Τροπολογίες

11η Τροπολογία (1795)

Αγωγές κατά Κρατών

12η Τροπολογία (1804)

Εκλογή Προέδρου και Αντιπροέδρου

13η Τροπολογία (1865)

Κατάργηση της Δουλείας

14η Τροπολογία (1868)

Πολιτικά Δικαιώματα (Δικαίωμα Υπηκοότητας Εκ γενετής), Ίση Προστασία, Κατανομή, Χρέος Εμφυλίου Πολέμου

15η Τροπολογία (1870)

Δικαίωμα Ψήφου που Δεν Απορρίπτεται από Φυλή

16η Τροπολογία (1913)

Φόρος Εισοδήματος

17η Τροπολογία (1913)

Λαϊκή Εκλογή Γερουσιαστών

18η Τροπολογία (1919)

Απαγόρευση Οινοπνευματωδών Ποτών

19η Τροπολογία (1919)

Δικαίωμα Ψήφου των Γυναικών

20ή Τροπολογία (1933)

Προεδρική Θητεία και Διαδοχή, Συνέλευση του Κογκρέσου

21η Τροπολογία (1933)

Κατάργηση Απαγόρευσης Οινοπνευματωδών Ποτών (18ης τροπολογίας)

22η Τροπολογία (1951)

Όριο Δύο Θητειών στην Προεδρία

23η Τροπολογία (1961)

Προεδρική Ψήφος για την περιοχή Κολούμπια στην οποία βρίσκεται η πρωτεύουσα, Ουάσινγκτον

24η Τροπολογία (1964)

Κατάργηση των Δημοτικών Φόρων

25η Τροπολογία (1967)

Προεδρική Αναπηρία και Διαδοχή

26η Τροπολογία (1971)

Δικαίωμα Ψήφου στην Ηλικία των 18

27η Τροπολογία (1992)

Αποζημίωση του Κογκρέσου

Μια Συνταγματική τροποποίηση των Ενωμένων Κρατών μπορεί να τροποποιηθεί ή να διαγραφεί, αλλά μόνο με την ψήφιση μιας νέας τροποποίησης μέσω μιας αυστηρής διαδικασίας επικύρωσης. Αυτό είναι γνωστό ως κατάργηση, όπου μια υπάρχουσα τροποποίηση ακυρώνεται, όπως συνέβη όταν η 21η Τροπολογία κατάργησε την 18η (Απαγόρευση). Το αρχικό κείμενο δεν αφαιρείται φυσικά, αλλά αντικαθίσταται από νέα, δεσμευτική διατύπωση.

~~~

Όπως πάντα μου αρέσει και με κάνει υπερήφανο να εξηγώ, και να επαναλαμβάνω, ότι η δομή της τριπολικής κυβέρνησης του κάθε ενός από τα πενήντα Κράτη της Ένωσης όπως και της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης της Ένωσης ήταν, από το 1776 ως το 1787, το αποτέλεσμα της Εποχής της Διαφώτισης στον Δυτικό Πολιτισμό, μετά την Αναγέννηση και την Εποχή της Λογικής, με κύρια επιτεύγματα τον απόλυτο διαχωρισμό μεταξύ θρησκείας και κράτους και τους αλληλοελεγχόμενους τρεις πόλους εξουσίας.

Πως αρχίζει το Σύνταγμα των Ενωμενων Κρατών της Αμερικής, 1787:

«Εμείς, ο Λαός των Ενωμένων Κρατών, προκειμένου να σχηματίσουμε μια τελειότερη Ένωση, να εδραιώσουμε τη Δικαιοσύνη, να διασφαλίσουμε την εσωτερική ηρεμία, να μεριμνήσουμε για την κοινή άμυνα, να προωθήσουμε τη γενική ευημερία και να εξασφαλίσουμε τις ευλογίες της ελευθερίας για εμάς και τους απογόνους μας, θεσπίζουμε αυτό το Σύνταγμα για τα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής.»

(Ο διαχωρισμός Κράτους και Θρησκείας είναι στην Πρώτη Τροπολογία στον Χάρτη των Δικαιωμάτων)

(μετά, αρχίζουν τα άρθρα του Συντάγματος)

Πως αρχίζει το Σύνταγμα της Ελλάδας, 1975 και 1986:

«Εις το όνομα της Aγίας και Oμοουσίου και Aδιαιρέτου Τριάδος.»
(Η Ελλάδα δεν είχε την κοινωνική εμπειρία της Αναγέννησης και της Εποχής του Διαφωτισμού)

(μετά, αρχίζουν τα άρθρα του Συντάγματος)

Η Νέα Ελλάδα, από το 1828, χωρίζεται από την εποχή των Δωριέων, Αχαιών, Ιώνων, Αιώλων, Μακεδόνων και Κρητικών (1200-268 ΠΚΕ) από τα χρόνια κατά τα οποία ήταν μέρος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας (268-27 ΠΚΕ), της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (27 ΠΚΕ-330 ΚΕ), της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (330-1453 ΚΕ), και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1453-1828 ΚΕ).

 

Το Σύνταγμα του Ενωμένου Βασιλείου

Το Ενωμένο Βασίλειο δεν έχει γραμμένο Σύνταγμα.
Το Σύνταγμά του αποτελείται από όλα τα έγγραφα και την Νομοθεσία,
από την Μάγκνα Κάρτα (υπογεγραμμένη από τον Βασιλιά Ιωάννη, 15 Ιουνίου 1215)
ως σήμερα και στο μέλλον.

Η Βρετανική κυβέρνηση αποτελείται από την «Αξιοπρεπή» πλευρά ("dignified"), το Στέμμα,
και την «Αποτελεσματική» πλευρά ("efficient"), που είναι το Κοινοβούλιο.
Ο Μονάρχης είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας της Αγγλίας, απο το 1534, (Ερρίκος VIII) και
το καθήκον του Μονάρχη είναι να υποστηρίζει τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση.
(εξήγηση γραμμένη από τον Δημήτρη)

 

Πως αρχίζει το Σύνταγμα της Γαλλίας

Η εισαγωγή στο Σύνταγμα της Γαλλίας αποτελείται από 18 παραγράφους.

Η πρώτη παράγραφος (στην έκδοση 27 Οκτωβρίου, 1946):

«Την επομένη της νίκης που κέρδισαν οι ελεύθεροι λαοί επί των καθεστώτων που προσπάθησαν να υποδουλώσουν και να υποβαθμίσουν το ανθρώπινο πρόσωπο, ο γαλλικός λαός διακηρύσσει για άλλη μια φορά ότι κάθε άνθρωπος, χωρίς διάκριση φυλής, θρησκείας ή δόγματος, κατέχει αναφαίρετα και ιερά δικαιώματα. Επιβεβαιώνει επίσημα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του ανθρώπου και του πολίτη που κατοχυρώνονται στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του 1789, καθώς και τις θεμελιώδεις αρχές που αναγνωρίζονται από τους νόμους της Δημοκρατίας.»

 

Πως αρχίζει το Σύνταγμα της Γερμανίας

«Έχοντας επίγνωση της ευθύνης του ενώπιον Θεού και ανθρώπων, εμπνευσμένος από την αποφασιστικότητα να προωθήσει την παγκόσμια ειρήνη ως ισότιμος εταίρος σε μια ενωμένη Ευρώπη, ο γερμανικός λαός, ασκώντας τη συντακτική του εξουσία, υιοθέτησε αυτόν τον Βασικό Νόμο. Οι Γερμανοί στα κρατίδια της Βάδης-Βυρτεμβέργης, της Βαυαρίας, του Βερολίνου, του Βρανδεμβούργου, της Βρέμης, του Αμβούργου, της Έσσης, της Κάτω Σαξονίας, του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας, της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, της Ρηνανίας-Παλατινάτου, του Ζάαρλαντ, της Σαξονίας, της Σαξονίας-Άνχαλτ, του Σλέσβιχ-Χολστάιν και της Θουριγγίας πέτυχαν την ενότητα και την ελευθερία της Γερμανίας με ελεύθερη αυτοδιάθεση. Επομένως, αυτός ο Βασικός Νόμος ισχύει για ολόκληρο τον γερμανικό λαό.»

Κατά την γνώμη μου οι Γερμανοί είχαν δίκιο, μετά τον πόλεμο, να έχουν επίγνωση ευθύνης απέναντι στον Θεό και τους ανθρώπους, και μια συγγνώμη παραπάνω δεν θα έβλαπτε από τους δολοφόνους, αλλά η υπόλοιπη εισαγωγή του Συντάγματός τους μου θυμίζει εισπράκτορα λεωφορείου στην Αθήνα να λέει τις στάσεις την δεκαετία του 1960…

 

Πως αρχίζει το Σύνταγμα της Ιταλίας

Το Σύνταγμα της Ιταλίας δεν έχει εισαγωγή. Αντ' αυτής ξεκινά με 12 ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ σε 12 άρθρα,

Το πρώτο των οποίων είναι:
«Η Ιταλία είναι μια δημοκρατική Ρεπούμπλικα (αντιπροσωπευόμενη δημοκρατία) που βασίζεται στην εργασία. Η κυριαρχία ανήκει στον λαό και ασκείται από τον λαό με τους τρόπους και εντός των ορίων του Συντάγματος.»

Το έβδομο άρθρο ρητά διαχωρίζει Κράτος και Εκκλησία, με μια ενδιαφέρουσα πτυχή φρασεολογίας και προσδιορισμού σφαίρας δράσης:
«Το Κράτος και η Καθολική Εκκλησία είναι ανεξάρτητα και κυρίαρχα, το καθένα εντός της δικής του σφαίρας δράσης. Οι σχέσεις τους ρυθμίζονται από τις Λατερανικές Συμφωνίες. Οι τροποποιήσεις αυτών των Συμφώνων που γίνονται δεκτές και από τα δύο μέρη δεν απαιτούν τη διαδικασία των συνταγματικών τροποποιήσεων.»

~~~

Το Δικαίωμα στην Ύπαρξη, το Δικαίωμα στην Ζωή,

του κάθε Ενός ανθρωπίνου όντος,

σε απόλυτη ισότητα

όσον αφορά:

καταγωγή, φύλο, χρώμα δέρματος, πιστεύω, προτιμήσεις, προσωπική φύση,

Birthright

είναι το επίτευγμα των τελευταίων 6.000 χρόνων.

Το πως να χαρούμε αυτά τα δικαιώματα εμείς χωρίς να μειώσουμε τα ίδια δικαιώματα των άλλων,
από τον Σωκράτη ως τον Μαρξ
δεν το έχουμε ανακαλύψει ακόμα,
ούτε το έχουμε οργανώσει κοινωνικά.

Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση στην Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ,
σχετικά με την Ηθική και την Πολιτική του Σωκράτη στην Πολιτεία του Πλάτωνα.
Σύνδεσμος.

Τουλάχιστον, το Σύνταγμα των Ενωμένων Κρατών παραδέχεται στην εισαγωγή του, το 1787 ότι
η Ένωση δεν είναι τέλεια
αλλά προσπαθούμε συνεχώς να πλησιάσουμε μια Ένωση
«περισσότερο τέλεια»
"a more perfect union".
Την Εισαγωγή στο Σύνταγμα των Ενωμένων Κρατών την έγραψε
ο Gouverneur Morris από το Μπρονξ της Νέας Υόρκης όταν ήταν 35 χρονών
και έχει χαρακτηριστεί ως ο «Συγγραφέας του Συντάγματος».
Παρομοίως, ο συγγραφέας της Διακύρηξης της Ανεξαρτησίας ήταν ο Τόμας Τζέφερσον
και την Διακύρηξη την έγραψε όταν ήταν 33 χρονών.
Ο Τζωρτζ Ουάσιγκτον ήταν 44 χρονών το 1776
και ο Αλεξάντερ Χάμιλτον 21 χρονών, ο Μονρώ 18 χρονών, ο Μάντισον 25 χρονών.

Οι Πατέρες της Αμερικής ήταν όλοι νέοι άνθρωποι που ξεπήδησαν από την Εποχή της Διαφώτισης.

Οι μάστιγες του Πολιτισμού κατά την γνώμη μου, παραμένουν, πάντα:
 ο ρατσισμός, και ο εθνικισμός, και ο σεξισμός, και η θρησκεία, η φιλαργυρία, το μίσος,
η προχειρότητα, η αλαζονεία και η ξερολίαση.

Φυσικά, άλλοι άνθρωποι έχουν κάθε δικαίωμα να πιστεύουν ότι:
ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, ο σεξισμός, η θρησκεία, η φιλαργυρία,
είναι σωστές και έγκυρες αντιμετωπίσεις της πραγματικότητας,
το μίσος είναι αυθόρμητη συναισθηματική στάση,
η προχειρότητα δεν έχει σημασία, η αλαζονεία είναι δικαίωμα,
και το ότι τα ξέρει κανείς όλα
(ή, ότι τα ξέρει καλύτερα από τον άλλον)
είναι έγκυρη γνώμη του σκεπτόμενου.

Είναι άραγε η «Σκέψη» μια γνωστική διαδικασία ή ένα νοητικό συμβάν;

Προηγούμενη ανάρτηση: Μορφώνοντας
(τι σημαίνει «μόρφωση»)

~~~

Ζωώδη

 

Πέρσι σας γέμισα αναρτήσεις εξηγώντας τι συμβαίνει στην Αμερική, αλλά όσο περνάνε οι βδομάδες τόσο η κατάσταση όχι απλά χειροτερεύει αλλά και επεκτείνεται πάρα πολύ επικίνδυνα. Βενεζουέλα, Γρηλανδία, Νταβός, Μινεάπολις, Μέην... και η ICE (Γκεστάπο).

Και πολλά από αυτά για τα οποία σας πληροφορούσα γίνονται όλο και περισσότερο εμφανή. 

Δηλαδή, ότι δεν πρόκειται ούτε για «οικονομία», ούτε για πολιτική, ούτε τίποτα τέτοιο.

Πρόκειται απλά για ρατσισμό.

Για την τελευταία υστερική επίθεση του τι αντιπροσωπεύει ο παλιός Νότος, έχοντας βρει τον κοινωνιοπαθή μωρό νάρκισσο απαταιώνα σαν δικαιολογία μπροστάρη.

Είναι βέβαια χαριτωμένο όταν Ευρωπαίοι θρέφουν τις δικές τους εντυπώσεις αποδίδοντας την Ευρωπαϊκή τους νοοτροπία (και παιδεία) στους Αμερικανούς, αλλά όσο πιο γρήγορα βγάλει το δάχτυλό της από τον πισινό της και κατανοήσει η Ευρώπη περί τίνος πρόκειται, όπως σχεδόν το κατάφερε στο Νταβός, τόσο μπορεί να καταφέρει να σωθεί η ίδια από αυτό προς το οποίο κατρακυλά η Αμερική παίρνοντας τον κόσμο μαζί της. 

Λαμβάνω αρκετά email, SMS, WhatsApp, κλπ., από φίλους, συνεργάτες, καλούς φίλους, συγγενείς και άλλους στην Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία, Βόρειο Ιρλανδία, Σουηδία, Κροατία, Αυστρία και αλλού όπου όλοι με ρωτάνε το ίδιο πράγμα: «Τι συμβαίνει στην Αμερική, Δημήτρη;» 

Έγραψα λοιπόν μια σύντομη απάντηση, την μετέφρασα σε τέσσερεις γλώσσες και την επικολλώ κατά το δέον σαν απάντηση στην πάντα ίδια αυτή ερώτηση, όποτε την λαμβάνω.

 

«Γεια σου, αγαπητ…  ………

Κάνεις μια καλή ερώτηση.

Δεν νομίζω ότι οι Ευρωπαίοι ή οι πολίτες άλλων χωρών του 21ου αιώνα καταλαβαίνουν (ή μπορούν να πιστέψουν) τι συμβαίνει στην Αμερική. Είναι ρατσισμός. Είναι στην πραγματικότητα πολύ απλό. Λευκοί εθνικιστές, Αμερικανοί φασίστες και χριστοφασίστες, νεοναζί και η Κου Κλουξ Κλαν προσπαθούν να κερδίσουν επιτέλους τον Εμφύλιο Πόλεμο του 1861-1865 αφ’ ενός με το να ανατρέψουν τους Νόμους για τα Πολιτικά Δικαιώματα και το Δικαίωμα Ψήφου του 1964-1966 και αφ’ εταίρου κυνηγώντας τους μη-λευκούς μετανάστες. Όλα αυτά επειδή προβλέπεται ότι οι λευκοί θα γίνουν μειονότητα μέχρι το 2040. Προσπαθούν να εξαλείψουν τους μη λευκούς. Είναι ένας φυλετικός πόλεμος, που ξεκινά με μια δικτατορία. Στο τέλος όλων αυτών, θα γίνει εμφύλιος πόλεμος με αίμα στους δρόμους.»

 

Όλοι μου απαντούν με καλά επεξεργασμένα σκεπτικά, σαν ενήλικες. Ένα ζευγάρι πάρα πολύ καλοί μας φίλοι από την Ρώμη, εκείνη συνταξιούχος της Γερουσίας και εκείνος συνταξιούχος συνταγματάρχης μου απάντησαν «Σοφή η παρατήρησή σου». 

Καμία σοφία. Ανοιχτά μάτια, ανοιχτό μυαλό και λίγη παδεία. Και πολύ εμπειρία.

Όσο αδιανόητη και να φαίνεται η απάντηση, ένας άνθρωπος με παιδεία, ικανός να συζητήσει εποικοδομητικά, αμέσως αισθάνεται την λάμπα να ανάβει πάνω από το κεφάλι του και είναι εύκολο να καταλάβει ότι ενώ προσπαθούσε να βρει λογική βασισμένη στον εικοστό πρώτο αιώνα, η πραγματικότητα στην χώρα που αποτελείται από όλες τις φυλές, τις θρησκείες και τις κοινωνίες της Γης, έπεσε τελικά στην παγίδα του να μην μπορεί να υπερβεί την ζωώδη φύση του ανθρώπου.

~~~

Χαμαιλέοντες

 

Οι χαμαιλέοντες (οικογένεια Chamaeleonidae) είναι μια ξεχωριστή και εξαιρετικά εξειδικευμένη ομάδα σαυρών του Παλαιού Κόσμου με 200 περίπου είδη εμφανιζόμενοι στο βιβλίο της Ζωής πριν περισσότερο από 100 εκατομμύρια χρονια.

Οι σαύρες γενικά, οι λεπιδοσαύροι και οι αρχόσαυροι έχουν έναν κοινό πρόγονο, αλλά αποκλίνουν στις αρχές της Μεσοζωικής Εποχής, πιθανώς κατά την Τριαδική περίοδο, πριν από 230 εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν εμφανιστούν οι δεινόσαυροι. Ενώ οι σαύρες και οι δεινόσαυροι (δεινόσαυρος = τρομερή σαύρα) εξελίχθηκαν από προγενέστερα ερπετά, οι εξελικτικές τους οδοί διακλαδώθηκαν πολύ πριν οι δεινόσαυροι κυριαρχήσουν στη Γη.

Τα μέλη της οικογένειας των χαμαιλεόντων είναι περισσότερο γνωστά για την ξεχωριστή γκάμα χρωμάτων τους, καθώς είναι ικανά να καμουφλάρονται με μετατόπιση χρώματος. Ο μεγάλος αριθμός ειδών στην οικογένεια παρουσιάζει σημαντική μεταβλητότητα στην ικανότητά τους να αλλάζουν χρώμα. Για μερικούς, πρόκειται περισσότερο για μετατόπιση φωτεινότητας (αποχρώσεις καφέ), για άλλους, μπορεί να παρατηρηθεί μια πληθώρα συνδυασμών χρωμάτων (κόκκινα, κίτρινα, πράσινα, μπλε).

Η αλλαγή χρωμάτων κάνει τον χαμαιλέοντα να αναμειγνύεται οπτικά με το περιβάλλον του και έτσι προστατεύεται από άλλα είδη ζωής που θα τον έτρωγαν.

Ακολουθεί μια άσκηση: δύο δηλώσεις, αντιδιαμετρικά διαφορετική η μια από την άλλη.

1. Ο χαμαιλέοντας εξελίχθηκε έτσι ώστε να μπορεί να προστατεύει τον εαυτό του ταυτιζόμενος οπτικά με το περιβάλλον του.
2. Η τυχαία εξέλιξη του χαμαιλέοντα, όπου ταυτίζεται οπτικά με το περιβάλλον, είχε ως συμπτωματικό αποτέλεσμα την επιβίωσή του.

Για την άσκηση πρέπει, χωρίς να το σκεφτείτε πολύ, να επιλέξετε μια από τις δύο δηλώσεις ως απόλυτα ισχύουσα και να απορρίψετε εντελώς την άλλη.

Αν επιλέξατε την δήλωση #1,
τότε, το σύμπαν σας έχει την ανάγκη θεού, δημιουργού, ή σχεδιαστή. Η κινητήρια δύναμή σας είναι ο φόβος.

Αν επιλέξατε την δήλωση #2,
τότε έχετε το κουράγιο να υπάρχετε σε ένα τυχαία εξελισσόμενο φυσικό σύμπαν. Η κινητήρια δύναμή σας είναι η περιέργεια.

Αν επιλέξατε να προσπαθείτε να ενώσετε ή να απορίψετε μέρη και των δύο δηλώσεων σε μια γενικότερη φρασεολογική περιγραφή, χωρίς να συμφωνείτε απόλυτα ούτε με την μία ούτε με την άλλη οπως στεκονται, τότε ζείτε με αναποφασιστικότητα. Η κινητήρια δύναμή σας είναι αδύναμη.

Υπάρχει βέβαια και άλλη, τέταρτη επιλογή: «Δεν μ’ ενδιαφέρει!». Σε αυτή την περίπτωση η κινητήρια δύναμή σας είναι η οργή.

Η ανθρωπότητα αποτελείται και από τις τέσσερεις παραπάνω ομάδες επιλογών απαντήσεων (κινήτρων), οι οποίες και συνυπάρχουν, και όπου η ισορροπία εξουσίας μεταξύ των ομάδων καθορίζει τελικά τις δυνατότητες του χόμο σάπιενς για επιβίωση. Θεωρητικά αλλά και πρακτικά, η μακροβιότητα επιβίωσης μπορεί να καθοριστεί από το εάν θα υπερισχύσει η περιέργεια έναντι του φόβου και της αναποφασιστικότητας, και έναντι της οργής και της απογοήτευσης που την θρέβει.

Θα μπορούσε να προτείνει κανείς, με άφθονα ενδεικτικά στοιχεία παντού γύρω μας, ότι τα τελευταία 25 χρόνια, διεθνώς, σε όλο τον πλανήτη, από άλφα ή βήτα ή γάμα κατεύθυνση αναπτύσσεται και εξαπλώνεται μια γενική οργή που ξεπήδησε από διάφορα είδη και περιπτώσεις απογοήτευσης.

Και, homo sapiens (σοφός άνθρωπος) είναι η ονομασία που δώσαμε εμείς στο είδος μας, στους εαυτούς μας, σε μια στιγμή απέραντης μετριοφροσύνης.

Δεν λέω βέβαια ότι έπρεπε να ομομαστουμε homo stupidus, αλλά κάπου ανάμεσα ίσως;

Υπάρχουν είδη ζωής ηλικίας εκατομμυρίων ετών, είδη τα οποία επιζούν και υπάρχουν επί δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, όπως οι σαύρες. Ο χόμο σάπιενς υπάρχει περίπου έν-τέταρτο του ενός εκατομμυρίου ετών, αλλά είναι το πιο σοφό είδος, λέμε τώρα. Απομένει το να αποφανθεί κανείς αν το επίπεδο σοφίας προσδιορίζεται επίσης και από το για πόσο χρόνο καταφέρνει ένα είδος να επιζεί.

Χρόνια Πολλά, Καλή Καινούργια Χρονιά, 2026, παιδιά!

Η ανθρωπότητα, που λέτε, είναι ένα είδος ζωής στον μικρό γαλάζιο μας πλανήτη που ονομάζουμε Γη. Είναι ο τρίτος βράχος σε τροχιά γύρω από ένα άστρο που το λέμε Ήλιο, αστρο που βρίσκεται περίπου 27.000 έτη φωτός από το κέντρο ενός γαλαξία διαμέτρου 100.000 ετών φωτός, ο οποίος συμπεριλαμβάνει περίπου κάπου μεταξύ 100 και 400 δισεκατομμυρια άστρα, τα περισσότερα με πλανήτες να περιστρέφονται γύρω τους, ένας από εκατοντάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες στο γνωστό σύμπαν (γνωρίζουμε οτι υπάρχει περισσότερο αλλά άγνωστο σύμπαν πέρα από το γνωστό που βλέπουμε, το οποίο δεν πρόκειται να το δούμε ποτέ). 

Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ειδών ζωής που ζουν σήμερα στη Γη κυμαίνονται σε περίπου 11 εκατομμύρια είδη ή λιγότερα. Περίπου 1,74 εκατομμύρια είδη είχαν καταχωρηθεί σε βάσεις δεδομένων μέχρι το 2018, και πάνω από το 80% δεν έχει ακόμη περιγραφεί. 

Αν και δεν έχουμε μπορέσει να επικοινωνήσουμε με ούτε ένα από τα άλλα είδη ζωής στην Γη και γνωρίζουμε απόλυτο μηδέν του πως αντιλαμβάνονται, το καθένα, την ύπαρξη, ή πως επικοινωνούν μεταξύ τους όλα τα άλλα είδη ζωής, και υποψιαζόμαστε, έχουμε και αποδεικτικά στοιχεία ότι άλλα είδη ζωής στην Γη, όπως τα θηλαστικά της θάλασσας (Φάλαινες, Δελφίνια), και άλλα είδη της θάλασσας όπως τα Χταπόδια (στην πραγματικότητα, ο πιο πρόσφατος κοινός πρόγονος των χταποδιών και των ανθρώπων ήταν ένας πρωτόγονος πλατυσκώληκας που έζησε περίπου 750 εκατομμύρια χρόνια πριν σήμερα), και ζώα της ξηράς (Χιμπατζήδες, Ουρακοτάγκοι, Ελέφαντες, Κοράκια, Γουρούνια, Αρουραίοι) έχουν ιδιαίτερα αναπτυγμένη νοημοσύνη. Και ενώ γνωρίζουμε ότι υπάρχουν είδη πολύ νοήμονα, δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα ως προς το πως εκδηλώνεται για εκείνα τα είδη, στο δικό τους νευρικό σύστημα, η νοημοσύνη τους. Πως αισθάνονται η/και αντιλαμβάνονται την ταυτότητά τους.

Και, καθώς δεν έχουμε καταφέρει να επικοινωνήσουμε με ούτε ένα άλλο είδος ζωής στον πλανήτη μας, ούτε καν με τους ουρακοτάγκους που έχουν 97% ταυτόσημο DNA με το δικό μας, καθόμαστε και αναρωτιόμαστε πως θα επικοινωνήσουμε με εξωγήινους αν ποτέ τους συναντήσουμε. Άσε που αν ποτέ συναντήσουμε εξωγήινους που ήδη θα ταξιδεύουν ανάμεσα στα άστρα, ο πολιτισμός τους και οι ίδιοι μπορεί να είναι τόσο περισσότερο αναπτυγμένοι από εμάς όσο εμείς είμαστε περισσότερο αναπτυγμένοι από τα ποντίκια, ή τα μυρμήγκια, τα χταπόδια, ή τις σαύρες -τους χαμαιλέοντες ας πούμε.

Εμείς, το είδος homo sapiens είμαστε ένα ξεχωριστό είδος της οικογένειας των πρωτευόντων ανθρωπιδών (hominid), η οποία περιλαμβάνει επίσης όλους τους μεγάλους πιθήκους. Κατά τη διάρκεια της εξελικτικής τους ιστορίας, οι άνθρωποι ανέπτυξαν σταδιακά χαρακτηριστικά όπως η διποδία, η επιδεξιότητα και η σύνθετη γλώσσα. Οι σύγχρονοι άνθρωποι διασταυρώθηκαν με αρχαϊκούς ανθρώπους, υποδεικνύοντας ότι η εξέλιξή τους δεν ήταν γραμμική αλλά σαν ιστός.

Τα πρωτεύοντα διαφοροποιήθηκαν από άλλα θηλαστικά πριν από περίπου 85 εκατομμύρια χρόνια (είκοσι εκατομμύρια χρόνια πριν εξαλειφθούν οι δεινόσαυροι), στην Ύστερη Κρητιδική περίοδο, με τα πρώτα απολιθώματά τους να εμφανίζονται πριν από 55 εκατομμύρια χρόνια, κατά τη διάρκεια του Παλαιόκαινου (δέκα εκατομμύρια χρόνια αφού εξαλείφθηκαν οι δινόσαυροι). Τα πρωτεύοντα παρήγαγαν διαδοχικούς κλάδους που οδήγησαν στην υπεροικογένεια των πιθήκων, η οποία οδήγησε στις οικογένειες των ανθρωπιδών και των γίββωνων. Αυτά αποκλίνουν περίπου 15-20 εκατομμύρια χρόνια πριν σήμερα. Τα αφρικανικά και ασιατικά ανθρωποειδή (συμπεριλαμβανομένων των ουρακοτάγκων) αποκλίνουν περίπου 14 εκατομμύρια χρόνια πριν σήμερα. Τα ανθρωποειδή (συμπεριλαμβανομένων των υποφυλών Αυστραλοπίθηκος και Πανίνα) αποσχίστηκαν από τη φυλή Γκοριλίνι μεταξύ 8 και 9 εκατομμυρίων ετών πριν σήμερα. Τα Αυστραλοπίθηκος (συμπεριλαμβανομένων των εξαφανισμένων δίποδων προγόνων των ανθρώπων) αποσχίστηκαν από το γένος Παν (που περιείχε χιμπατζήδες και μπονόμπο) 4-7 εκατομμύρια χρόνια πριν σήμερα. Το γένος Homo αποδεικνύεται από την εμφάνιση του H. habilis πάνω από 2 εκατομμύρια χρόνια πριν σήμερα, ενώ οι ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι εμφανίστηκαν στην Αφρική περίπου 300.000 χρόνια πριν σήμερα (και ήταν μαύροι).

Για περίπου το πιο πρόσφατο εκατομμύριο χρόνια αναπτύχθηκαν συγκεκριμένα είδη ανθρώπου: οι χόμο σάπιενς (εμείς) ήρθαμε τελευταίοι στην εξέλιξη. Πρώτα εμφανίστηκαν οι Νεαντερθάλ, οι Ντενίσοβαν, οι χόμο φλορεσιένσις, οι χόμπιτς, οι χόμο χάιντελμπεργκένσις. Σήμερα υπάρχουμε μόνο εμείς, οι χόμο σάπιενς, Οι τελευταίοι που εξαφανίστηκαν από το βιβλίο της Ζωής ήταν οι Νεαντερθάλ πριν περίπου 45.000 χρόνια, αφού πρώτα έγινε διασταύρωση νεταξύ Νεαντερθάλ και χόμο σάπιενς.

Εμείς υπήρξαμε ως κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες για 250.000 χρόνια.

Αναπτύψαμε λεγόμενους πολιτισμούς τα τελευταία 6.000 χρόνια (2,4% του χρόνου ύπαρξής μας).

Αναπτύξαμε βιομηχανική τεχνολογία τα τελευταία 200 χρόνια (0,08% του χρόνου ύπαρξής μας).

Δεν γνωρίζουμε αν αυτή η τωρινή ξαφνική και στιγμιαία έκρηξη προόδου είναι απογείωση προς την περεταίρω ανάπτυξή μας, ή, έκρηξη προς την εξάλειψή μας. «Πρόοδος», άλλωστε, είναι λέξη παραπλανητική: αποδίδει θετικότητα χωρίς να ρωτά αν τα βήματα που νομίζουμε θετικά είναι στην πραγματικότητα καταστρεπτικά και άσχετα με τον στόχο της αρμονικής επιβίωσης σαν μέρος του σύμπαντος.

Γνωρίζουμε ότι τις τελευταίες δεκαετίες η τεχνολογία μας επηρεάζει την κλιματική αλλαγή στην βιόσφαιρά μας η οποία αλλαγή θα φέρει μεγάλα εμπόδια στην επιβίωσή μας, και σταθήκαμε αδύναμοι να αλλάξουμε την συμπεριφορά μας για την αποφυγή εξάλειψής μας. Όπως επίσης σταθήκαμε αδύναμοι στο να επιλέγουμε συνύπαρξη και αλληλοβοήθεια αντί πολέμους και αλληλοεξόντωση.

Προτιμάμε να πούμε τι γίνεται κατά την γνώμη μας λάθος παρά αν γίνεται κάτι κατά την γνώμη μας σωστό.

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν περίπου 100 έως 400 εκατομμύρια πλανήτες στον Γαλαξία μας μόνο, και μεταξύ 200 δισεκατομμύρια και δύο τρισεκατομμύρια γαλαξίες στο γνωστό σύμπαν. Ότι το γνωστό σύμπαν ξεκίνησε σε χρόνο στο παρελθόν ισάξιο με 13,8 δισεκατομμυρια περιστροφές της Γης γύρω από τον ήλιο, και ο ήλιος και η Γη υπαρχουν για 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια (περιστροφές της Γης γύρω από τον ήλιο) που αντιπροσωπεύει το πιο πρόσφατο 32% του χρόνου της ύπαρξης του σύμπαντος.

Δεν γνωρίζουμε αν η πορεία που ακολουθούν τα αποτελέσματα της έκρηξης νοημοσύνης και τεχνολογίας του χομο σάπιενς των τελευταίων 200 ετών συμβαδίζουν ή αποκλίνουν απο την ανάπτυξη σκέψης και συμπεριφοράς που μπορεί να προοθεί την επιβίωση στο φυσικό σύμπαν, αντί την αυτοκαταστροφή και εξάλειψη.

Υπάρχουν άνθρωποι, χόμο σάπιενς, που πιστεύουν ότι αυτό το σύμπαν και όλα τα παραπάνω δημιουργήθηκαν από έναν θεό ειδικά για εμάς, να μας τα κάνει δώρο και να έχουμε ηγεμονία επί του παντός, και μας έφτιαξε μάλιστα έτσι ώστε να του μοιάζουμε. Α! και ο θεός, λέει, έφτιαξε τους αρσενικιάρηδες άντρακλες να είναι υπεράνω των γυναικών. Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι είμαστε το μόνο νοήμον είδος ζωής στο σύμπαν. Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι οι λευκοί είναι περισσότερο νοήμονες από τους μαύρους, ή/και ότι οι άνδρες είναι περισσότερο νοήμονες από τις γυναίκες.

Υπάρχουν και άνθρωποι που πιστεύουν ότι η Γη είναι ο μόνος πλανήτης στο Σύμπαν που έχει ζωή. Ο μόνος πλανήτης απο τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων πλανήτες σε όλους τους γαλαξίες, σε όλο τον χρόνο, που να έχει ζωή.

Υπάρχουν λίγοι άνθρωποι που πιστεύουν ότι το σύμπαν σφύζει με ζωή, άπλετα.
Ότι η εξέλιξη και ανάπτυξη ζωής είναι η φυσική τάση του σύμπαντος προς αυτογνωσία (του ίδιου του σύμπαντος). Αλλά, οι ασύλληπτες αποστάσεις, ο ακατανόητα μακρύς χρόνος και το όριο της ταχύτητας του φωτος δεν επιτρέπουν συνάντηση μεταξύ ειδών από διαφορετικά άστρα, ή καν γνώση της ύπαρξης άλλων.

Υπάρχουν επίσης και άνθρωποι που πιστεύουν ότι για ότι πηγαίνει κατά την γνώμη τους στραβά στην χόμο σάπιενς κοινωνία τους, φταίνε όλοι οι διάφοροι άλλοι αλλά ποτέ οι ίδιοι.

Σαν τους χαμαιλέοντες, κι' εμείς οι άνθρωποι αλλάζουμε χρώματα ταυτιζόμενοι με το ιδιαίτερο περιβάλλον του καθενός μας. Αλλάζουμε χρώματα, όχι της εμφάνισης του κορμιού μας (το οποίο το κάνουμε επιφανειακά μέσω ενδυμάτων της μόδας για να βρούμε σεξουαλικό ταίρι), αλλά, αλλάζουμε χρώματα της εμφάνισης της σκέψης μας. Της νόησης. Του τι κατανοούμε, τι πιστεύουμε, πως εξηγούμε την ύπαρξη και το τι συμβαίνει καθημερινά στον κόσμο μας.

Όμως ενώ η μεταμφίεσή των σκέψεών μας, ντύνοντάς τες με χρώματα και ενδυμασίες μπορεί να ξεγελάσει εμάς τους ίδιους και τους γύρω μας, δεν μπορεί να ξεγελάσει το σύμπαν. Και αν η μεταμφίεση της νόησής μας είναι απατηλή, το σύμπαν θα μας καταβροχθίσει στον δρόμο της εξάλειψης --έστω κι' αν αυτό σημαίνει μόνο την μοναξιά στην αβάστατχη ελαφρότητα της πεισματώδους εμμονής. Το σύμπαν δεν έχει καιρό ούτε διάθεση για άνευ νόησης φαντασιόπληκτους φανφαρόνους που νομίζουν ότι είναι το κέντρο του.

Όλες οι γνώμες ενός χόμο σάπιενς φαίνεται να είναι βασισμένες σε «γεγονότα» και σε «αλήθειες». Όμως, η οποιαδήποτε γνώμη, ακόμα και από το πιο σοφό μυαλό, έχει τόση αξία όση τα «γεγονότα» ή «αλήθειες» επί των οποίων βασίζεται. Είναι πραγματικά, ή είναι φαντασιώσεις, ή είναι απλά παρανοήσεις βασισμένες είτε σε άγνοια είτε στην επιθυμία του να ήταν έτσι; ή διαμορφώνει κανείς την αφήγηση γεγονότων ώστε να ταιριάξει σ' αυτό που του αρέσει να πιστεύει, άσχετα με το τι λέει η Ιστορία;

Υπάρχουν εκείνοι που δίνουν γνώμη, αναφέροντας «γεγονότα» ή «αλήθειες» σε γενικές γραμμές, χωρίς όμως να μπουν στον κόπο να αναφέρουν ονόματα, ημερομηνίες, αριθμούς, πλαίσιο, τοποθεσίες... καποια αποδεικτικά στοιχεία τέλος πάντων για τους ισχυρισμούς τους του τι γεγονότα συνέβησαν. Ώστε να μπορούμε τουλάχιστον να τα εξακριβώσουμε τα αναφερόμενα γεγονότα και συνεπώς να κατανοήσουμε την αξία της απορρέουσας γνώμης…

Πολλοί κάνουν το λάθος να συζητάν την γνώμη αντί να ερευνούν τα λεγόμενα γεγονότα και αλήθειες στα οποία και στις οποίες βασίζεται η όποια γνώμη, πριν αρχίσουν να την συζητούν. Όταν δεν είναι δυνατόν να εξακριβωθούν οι ισχυρισμοί και οι αξιώσεις στις οποίες στηρίζονται οι γνώμες, πρέπει να κρατάμε και μικρό καλάθι και να χαμογελάμε με κατανόηση.

 

Μια διαφορά στην φύση της ζωής είναι ότι οι ενώ οι χαμαιλέοντες αλλάζουν χρώμα εύκολα και συνεχώς, οι χόμο σάπιενς έτσι και διαλέξουν μια αφήγηση που ταιριάζει στην όποια κοσμοθεωρία τους, δείνουν το χρώμα της στις ιδέες τους και δεν το αλλάζουν πια με τίποτα, όσα ενδεικτικά ή και αποδεικτικά στοιχεία να τους ρίξεις μπροστά τους σαν ψίχουλα στο μονοπάτι του δάσους.

Θα το λέω αυτό με έναν αναστεναγμό

Κάποτε πολύ καιρό από τώρα:

Δύο δρόμοι χωρίζονταν σε ένα δάσος, και εγώ—

Εγώ πήρα εκείνον που ήταν λιγότερο ταξιδεμένος,

Και αυτό έκανε όλη τη διαφορά.

– Ρόμπερτ Φροστ (1874-1963), 

Ο Αμερικανός Ρόμπερτ Φροστ έγραψε ενα από τα πιο γνωστά και σημαντικά του ποιήματα,
το "The Road Not Taken", το 1915.
Το ποίημα ήταν στην πραγματικότητα ένα χιουμοριστικό χτύπημα στον φίλο του,
Έντουαρντ Τόμας, ο οποίος ήταν γνωστό ότι δεν μπορούσε να διαλέξει
ποιο μονοπάτι να ακολουθήσει στις βόλτες του στην εξοχή της Αγγλίας.

The Road Not Taken
By Robert Frost

Two roads diverged in a yellow wood,

And sorry I could not travel both

And be one traveler, long I stood

And looked down one as far as I could

To where it bent in the undergrowth;

Then took the other, as just as fair,

And having perhaps the better claim,

Because it was grassy and wanted wear;

Though as for that the passing there

Had worn them really about the same,

And both that morning equally lay

In leaves no step had trodden black.

Oh, I kept the first for another day!

Yet knowing how way leads on to way,

I doubted if I should ever come back.

I shall be telling this with a sigh

Somewhere ages and ages hence:

Two roads diverged in a wood, and I—

I took the one less traveled by,

And that has made all the difference.

~~~