Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υπευθυνότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υπευθυνότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2014

Νεκρολογία






Η σημασία που κουβαλά μία λέξη από γλώσσα σε γλώσσα διαφέρει ανάλογα με το πως χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη του κάθε λαού. Η λέξη "νεκρολογία" παραδείγματος χάριν, στα Ελληνικά, δεν χρησιμοποιείται πολύ, και, όταν την ακούμε, ακούγεται βαρυσήμαντη και πένθιμη. Στα Αγγλικά, ως "obituary", είναι πολύ συνηθισμένη. Καθημερινής χρήσης, σχεδόν μπανάλ. Και συχνά, στην αγγλόφωνη κατανόηση της σημασίας της, σε προετοιμάζει για την περιληπτική συμπύκνωση, την ανακεφαλαίωση και κλείσιμο της ζωής ενός ανθρώπου.

Μερικές φορές είναι αδύνατο να ανακεφαλαιώσεις μια ζωή περιληπτικά. Και σπάνια, μιά ζωή είναι αλληλένδετη με μία εποχή --ιδιαίτερα όταν είχε έμπρακτα προσδιορίσει μιά εποχή. Τότε δεν είναι πια "νεκρολογία" αλλά νέα της ημέρας που απαιτούν δημοσιογραφία. Ο Μπεν Μπράντλη είχε προσδιορίσει το τι σήμαινε δημοσιογραφία, σύνταξη και δημοσίευση νέων, τα τελευταία 35 χρόνια του εικοστού αιώνα.

Πέθανε προχτές σε ηλικία 93 ετών. Κατά την διάρκεια της επαγγελματικής του ζωής είχε μεταμορφώσει την εφημερίδα Ουάσινγκτον Ποστ από μια τοπική εφημερίδα της σειράς σε μία σημαντική δύναμη ισάξια των Τάιμς της Νέας Υόρκης, είχε δημοσιεύσει τα ντοκουμέντα του Πεντάγωνου το 1971 που ξετύλιξαν το νήμα των ψεμάτων της Προεδρίας σχετικά με το Βιετνάμ, δικαιωμένος στην δημοσίευσή τους από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, και είχε διευθύνει την έρευνα του Ποστ στο σκάνδαλο του Γουώτεργκέητ καταλήγοντας στην μοναδική μέχρι σήμερα παραίτηση Προέδρου των ΗΠΑ.

Ο Μπεν Μπράντλη ήταν μιά δύναμη της φύσης που με το μοναδικό του στυλ διοίκησης μεταμόρφωσε την ιδέα του τι είναι ένας συντάκτης νέων σε μία εφημερίδα, και τι μπορεί να είναι μιά εφημερίδα --ένας οργανισμός δημοσίευσης νέων.

Το κοινό γνωρίζει τον Μπεν από την ερμηνεία του ηθοποιού Τζέησον Ρόμπαρτς στην ταινία του Ρόμπερτ Ρέντφορντ "Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου". Οι δημοσιογράφοι τον γνωρίζουν γιατί αμέσως ή εμμέσως η παρουσία του άγγιξε τους πάντες στο επάγγελμα.

Τα χρόνια του Μπράντλη, από συντάκτης στο Νιούζγουηκ στις αρχές των '60, μέχρι συντάκτης του Ουάσινγκτον Ποστ, δεν υπήρχε ίντερνετ, τουήτερ, φέησμπουκ και οργανώσεις νέων της δεκάρας  που να κάνουν τον κάθε χαζοχαρούμενο να χαίρεται --τα νέα ήταν υπόθεση ευθύνης.

Ίσως η λέξη "νεκρολογία" να μην είναι άστοχη σήμερα --όχι όμως για να περιγράψει το πέρασμα του Μπεν Μπράντλη. Σήμερα, οι σκέψεις βουρλίζουν γύρω από την νεκρολογία για την Δημοσιογραφία και τους οργανισμούς ενημέρωσης. Για τον σκοταδισμό τον οποίο η άγνοια του κοινού επέτρεψε να εισαχθεί με τις καινούργιες τεχνολογίες άμεσης προβολής της κάθε ανεύθυνης, απαίδευτης και αγράμματης παρουσίασης γεγονότων.




Ο Μπεν Μπράντλη, συντάκτης του Ποστ, με την εκδότρια Κάθαρυν Γκράαμ, διαβάζουν την απόφαση
του Ανωτάτου Δικαστηρίου που τους δικαιώνει μετά από την δημοσίευση των ντοκουμέντων του Πεντάγωνου,
σύμφωνα με την Πρώτη Τροποποίηση του Συντάγματος (ελευθερία του τύπου)

Κάθαρυν Γκράαμ, Κάρλ Μπέρνστήν, Μπομπ Γούντγουαρντ, Χάουαρντ Σίμονς, Μπεν Μπράντλη.
Γουώτεργκέητ

Μπεν Μπράντλη
1921-2014
















Ουάσινγκτον Ποστ
Νιού Γιόρκερ
Νιού Γιόρκ Τάιμς




Κάποτε, ένας βετεράνος του πολέμου έγραψε στον Μπεν λέγοντάς του ότι η κάλυψη των νέων που κάνει είναι αντιαμερικανική και ότι κάνει κακό στην εθνική ασφάλεια. Ο Μπράντλη του απάντησε, και με τον καιρό έγιναν καλοί φίλοι. Αυτή ήταν η πρώτη απάντηση που έστειλε ο Μπεν στον αναγνώστη εκείνον της εφημερίδας του:














Σάββατο 11 Μαΐου 2013

Απραξία










Φαίνεται ότι η απραξία, σε επίπεδο κοινωνίας και εθνών, είναι ο κανόνας. Αν όχι απραξία, στην καλύτερη περίπτωση οι μάζες ακολουθούν ή απλά υπακούν.

Για πρώτη φορά σε τρία εκατομμύρια χρόνια, για πρώτη φορά στην ιστορία ύπαρξης του ανθρώπου στο σημερινό σκαλοπάτι εξέλιξής του, οι τιμές του διοξειδίου του άνθρακα έφτασαν τα 400:1.000.000, ή 0,4% της ατμόσφαιρας.

Τελευταία φορά που υπήρχε τόσο CO2 στην ατμόσφαιρα της Γης ήταν πριν 3.000.000 χρόνια. Το ρεκόρ αυτό μετρήθηκε φέτος για πρώτη φορά στην κορφή του ψηλότερου βουνού της Χαβάης, στην μέση του Ειρηνικού. Το γεωλογικό "αρχείο" από προηγούμενες εποχές, δείχνει ότι η απότομη αύξηση ξεκίνησε με την βιομηχανική επανάσταση τον δέκατο ένατο αιώνα, δηλαδή, σε πλαίσιο γεωλογικού χρόνου, πριν ένα δευτερόλεπτο.

Η Γη έχει ηλικία 4,5 δις χρόνια. Αν αυτήν την ηλικία την ονομάσουμε "Ένα Έτος", όπου η Γη σχηματίσθηκε 00:00 πμ στις 1 Ιανουαρίου, και σήμερα είναι 23:59:59,09 31 Δεκεμβρίου, τότε, κάθε δευτερόλεπτο αυτού του "Έτους" αντιστοιχεί σε 142,7 πραγματικά χρόνια της Γης. Ο άνθρωπος,  σαν Χομο Σάπιενς, εμφανίστηκε πριν 200.000 χρόνια, δηλαδή 31 Δεκεμβρίου, ώρα 23:37, δηλάδή 22 περίπου λεπτά πριν τα μεσάνυχτα. Ο Χρυσός Αιώνας της Αθήνας ήταν 31 Δεκεμβρίου, 17 δευτερόλεπτα πριν τα μεσάνυχτα. Η Βιομηχανική επανάσταση έγινε ένα δευτερόλεπτο πριν τα μεσάνυχτα.

Σύντομα, σε λιγότερο από είκοσι πέντε χρόνια (δύο δέκατα του δευτερολέπτου στο "Έτος" ηλικίας της Γης), οι τιμές CO2, παντού στην Γη, καθ' όλο το χρόνο, θα ξεπεράσουν το 400 (0,4%).

Το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) συμβάλλει ευθέως στο να διατηρείται η υψηλή θερμοκρασία των αχτίνων του ήλιου στην ατμόσφαιρα της Γης, και έτσι η μέση θερμοκρασία της Γης ανεβαίνει, σταδιακά, και σταθερά, όσο δεν είχε ανέβει επί τρία εκατομμύρια χρόνια (έξι ώρες του "Έτους" ηλικίας της Γης).

Το αποτέλεσμα είναι ότι τα χιόνια στα βουνά, οι παγετώνες, οι πάγοι του βόρειου πόλου και του νότιου πόλου, λειώνουν, και το νερό προστίθεται στις θάλασσες και τους ωκεανούς.

Όταν λειώσουν οι πάγοι της Γης, η στάθμη της θάλασσας θα έχει ανέβει κάπου 300 μέτρα, και πολλές μεγαλουπόλεις και τεράστιες εκτάσεις ηπείρων θα είναι κάτω από την θάλασσα. Αυτό βέβαια θα γίνει σταδιακά τις επόμενες δεκαετίες. Και δέκα μόνο μέτρα διαφορά στην στάθμη της θάλασσας σημαίνει την λήξη του πολιτισμού μας.

Η λογική έλεγε ότι αυτά θα συμβούν αφού πεθάνουνε οι σκεπτόμενοί τα, άρα, εντάξει, τρέχα γύρευε. Όμως τώρα ζούμε σε μια εποχή κατά την οποίαν κάμποσοι από αυτούς που ζουν σήμερα, θα ζήσουν να δουν τις θάλασσες να κατακλύζουν μεγαλουπόλεις.

Πως μπορούμε να το σταματήσουμε; Δεν μπορούμε πια. Η ώρα για δράση πέρασε εδώ και μερικές δεκαετίες. Ότι και να κάνουμε τώρα, η αστάθεια και η αλλαγή έχει ξεκινήσει. Τελικά η Ελλάδα επηρέασε τον παγκόσμιο πολιτισμό περισσότερο από όσο νομίζαμε: τις τελευταίες δεκαετίες τα κράτη, οι λαοί και οι βιομηχανίες, συμπεριφέρονται ως προς την πρόσθεση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα όπως συμπεριφερόταν η Ελλάδα κοιτώντας την οικονομία της τα τριάντα χρόνια μέχρι το 2010.

"Θα τα πληρώσουν τα παιδιά μας". Μόνο που τα παιδιά που θα την πληρώσουν έχουν αρχίσει ήδη να γεννούνται...