Πήρα το πρώτο μου εισιτήριο εννέα χρονών, πηγαίνοντας μόνος μου με το λεωφορείο από Φλοίσβο στο Χρυσάκι. Τότε είχαμε τις δεκάρες με την τρύπα στην μέση κιόλας. Οι γονείς μου μάλιστα μου είχαν πρόσθετη εμπιστοσύνη από τότε που τους είχα πει ότι γυρνώντας αργά, σούρουπο από το περίπτερο με είχε πλησιάσει ένας μεγάλος κύριος με ένα σκούρο πανωφόρι στην γωνία, με είχε ρωτήσει αν θέλω καραμέλες κι εγώ ειχα φύγει τρέχοντας πιξ-λαξ.
Πάντα μου άρεσε να ετοιμάζω τα χρήματα, δεκάρες, δραχμές, και να παίρνω εισιτήριο. Ήταν η ανατροφή μου υποθέτω. Ποτέ στην ζωή μου δεν ενέβηκα σε κανένα συγκοινωνιακό μέσο χωρίς εισητήριο, εκτός μια φορά στο Μαϊάμι που μπαίνοντας έψαχνα τα ψιλά μου και να βρω και που να τα βάλω για το εισητήριο --για να γελάσουμε με την αργοπορία μου είπα στον οδηγό "...συγγνώμη! είναι το πρώτο μου λεωφορείο στην Αμερική!" κι εκείνος μου έκανε νόημα να μπω και μου είπε "Καλώς όρισες στην Αμερική. Σήμερα για σένα είναι δωρεάν".
Αρκετά χρόνια αργότερα, με κουστούμι, χαρτοφύλακα, πορτφόλιο και καλά παπούτσια, πηγαίνοντας σε συνέντευξη για να βρω δουλειά, περπάτησα ένα χιλιόμετρο διακόσια πενήντα μέτρα σε μείον οχτώ βαθμούς με είκοσι εκατοστά χιόνι γιατί δεν μου περισσεύανε για το λεωφορείο στη Κόνγκρες στρητ στην Βοστώνη.
Πέρσι με την Μαργαρίτα στην Αθήνα περπατήσαμε απο τον Φλοίσβο στον Άλιμο και στην επιστροφή, στο Έδεμ, είπαμε να συνεχίσουμε με το τραμ να δούμε πως είναι. Στην μηχανή με τα εισιτήρια ρωτήσαμε έναν καλοστεκούμενο μεσήλικα κύριο πως λειτουργούν τα εισιτήρια και μας ρώτησε που πάμε. Φλοίσβο του απαντήσαμε. Μπα, λέει, δυό στάσεις είναι, μπείτε έτσι. Δεν θα προλάβουν να σας ελέγξουν. Δεν ελέγχουν ποτέ. Σιγά που θα πληρώσετε για δύο στάσεις.
Τον ευχαριστήσαμε και όταν δεν μας κοίταζε πήραμε τα εισιτήρια μας από την μηχανή. Πως να την χρησιμοποιήσουμε μας έδειξε ένας μετανάστης, εργάτης θάτανε, με σπασμένα Ελληνικά. Και μετά από εμάς πήρε κι εκείνος εισητήριο.
Ανατροφή.
Κάφροι.
Ανατροφή.
Αξίζετε ότι παθαίνετε.
Ανατροφή, αυτοσεβασμός. Σεβασμός στον εαυτό σας και στον τόπο σας ρε κάφροι.
Εγώ έχω ανατροφή φαίνεται αλλά οι γονείς μου δεν με κάνανε μάγκα έξυπνο σαν κι ελόγου σας.
Κάφροι.
Κι όταν πηδάτε από τα λεωφορεία να προσέχετε μην γίνει κανένα ατύχημα. Κι αυτό οι γονείς μου, μου το μάθανε. Να προσέχω. Τι σόι γονείς έχετε ρε εκεί στο Δεν Πληρώνω και Τρέχω να το σκάσω;
Το παιδί αυτό ούτε ο εισπράκτορας ούτε η βλακεία του το σκότωσαν. Οι γονείς του το σκότωσαν που το μεγάλωσαν χωρίς ανατροφή και χωρίς αυτοσεβασμό και χωρίς σεβασμό στους γύρω του και στην κοινωνία του. iPhone είχε; ή Samsung;
Ελλάδα, Ζείς! Αλλά όχι και για πολύ απ' ότι βλέπω.
Πάντα μου άρεσε να ετοιμάζω τα χρήματα, δεκάρες, δραχμές, και να παίρνω εισιτήριο. Ήταν η ανατροφή μου υποθέτω. Ποτέ στην ζωή μου δεν ενέβηκα σε κανένα συγκοινωνιακό μέσο χωρίς εισητήριο, εκτός μια φορά στο Μαϊάμι που μπαίνοντας έψαχνα τα ψιλά μου και να βρω και που να τα βάλω για το εισητήριο --για να γελάσουμε με την αργοπορία μου είπα στον οδηγό "...συγγνώμη! είναι το πρώτο μου λεωφορείο στην Αμερική!" κι εκείνος μου έκανε νόημα να μπω και μου είπε "Καλώς όρισες στην Αμερική. Σήμερα για σένα είναι δωρεάν".
Αρκετά χρόνια αργότερα, με κουστούμι, χαρτοφύλακα, πορτφόλιο και καλά παπούτσια, πηγαίνοντας σε συνέντευξη για να βρω δουλειά, περπάτησα ένα χιλιόμετρο διακόσια πενήντα μέτρα σε μείον οχτώ βαθμούς με είκοσι εκατοστά χιόνι γιατί δεν μου περισσεύανε για το λεωφορείο στη Κόνγκρες στρητ στην Βοστώνη.
Πέρσι με την Μαργαρίτα στην Αθήνα περπατήσαμε απο τον Φλοίσβο στον Άλιμο και στην επιστροφή, στο Έδεμ, είπαμε να συνεχίσουμε με το τραμ να δούμε πως είναι. Στην μηχανή με τα εισιτήρια ρωτήσαμε έναν καλοστεκούμενο μεσήλικα κύριο πως λειτουργούν τα εισιτήρια και μας ρώτησε που πάμε. Φλοίσβο του απαντήσαμε. Μπα, λέει, δυό στάσεις είναι, μπείτε έτσι. Δεν θα προλάβουν να σας ελέγξουν. Δεν ελέγχουν ποτέ. Σιγά που θα πληρώσετε για δύο στάσεις.
Τον ευχαριστήσαμε και όταν δεν μας κοίταζε πήραμε τα εισιτήρια μας από την μηχανή. Πως να την χρησιμοποιήσουμε μας έδειξε ένας μετανάστης, εργάτης θάτανε, με σπασμένα Ελληνικά. Και μετά από εμάς πήρε κι εκείνος εισητήριο.
Ανατροφή.
Κάφροι.
Ανατροφή.
Αξίζετε ότι παθαίνετε.
Ανατροφή, αυτοσεβασμός. Σεβασμός στον εαυτό σας και στον τόπο σας ρε κάφροι.
Εγώ έχω ανατροφή φαίνεται αλλά οι γονείς μου δεν με κάνανε μάγκα έξυπνο σαν κι ελόγου σας.
Κάφροι.
Κι όταν πηδάτε από τα λεωφορεία να προσέχετε μην γίνει κανένα ατύχημα. Κι αυτό οι γονείς μου, μου το μάθανε. Να προσέχω. Τι σόι γονείς έχετε ρε εκεί στο Δεν Πληρώνω και Τρέχω να το σκάσω;
Το παιδί αυτό ούτε ο εισπράκτορας ούτε η βλακεία του το σκότωσαν. Οι γονείς του το σκότωσαν που το μεγάλωσαν χωρίς ανατροφή και χωρίς αυτοσεβασμό και χωρίς σεβασμό στους γύρω του και στην κοινωνία του. iPhone είχε; ή Samsung;
Ελλάδα, Ζείς! Αλλά όχι και για πολύ απ' ότι βλέπω.









