Βενζίνη

 

Ο θεόσταλτος βασιλιάς-παλιάτσος μας κοιτά αφ' υψηλού.
The God-sent Clown King looks down at us from up high.

Πολλοί Ευρωπαίοι περνάνε την ώρα τους τελευταία αναρωτόμενοι αν θα χάσει ο Τραμπ τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026, χωρίς να δίνουν πολύ σημασία στο γεγονός ότι ο Τραμπ δεν είναι μέρος των εκλογών αυτών οι οποίες δεν έχουν σχέση με τον Εκτελεστικό πόλο της τριπολικής Εξουσίας αλλά με τον Νομοθετικό: το Κογκρέσο: τις διετείς θητείες των Αντιπροσώπων στον Οίκο των Αντιπροσώπων και τις εξαετείς θητείες των Γερουσιαστών. Τις πλειοψηφίες στο Κογκρέσο. Και μερικών Κυβερνητών Κρατών.

Ο Τραμπ επηρεάζεται από αυτές τις εκλογές μόνο ως προς το αν ο καινούργιος Οίκος ή/και Γερουσία θα του το κάνει πιο δύσκολο να παίζει τον βασιλιά-παλιάτσο κατά τα τελευταία και τελειωτικά (αν δεν κάνει δικτατορία) απομένοντα δύο χρόνια της δεύτερης θητείας του (την οποία την λέει τρίτη θητεία του επειδή πιστεύει ότι κέρδισε και το 2020 αλλά του το κλέψανε οι κακοί δημοκρατικοί απατεώνες --είπαμε: οι Τραμπικοί κατηγορούν τους άλλους για αυτά για τα οποία είναι ένοχοι οι ίδιοι).

Όταν ένα οποιοδήποτε μέλος μιας κυβέρνησης στην Αμερική διατηρεί την θέση του μέχρι το τέλος μιας θητείας χωρίς να έχει πλέον προσωπική πυγμή λόγω δυναμικής της σύνθεσης νεοεκλεγμένων πολιτικών γύρω του, λέγεται κουτσή πάπια (lame duck). Είναι ποτέ δυνατόν ο Θεόσταλτος Τραμπ να γίνει πάπια και δη κουτσή, επί δύο χρόνια, από τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026 και την ορκομοσία των νεοεκλεγέντων στις 20 Ιανουαρίου 2027 μέχρι τις 20 Ιανουαρίου 2029 που θα ορκιστεί ο επόμενος πρόεδρος;

Το 2003 ο γιός μου ο Costas, 13 χρονών, με ρώτησε, dad, πότε θα κερδηθεί ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας; Και του απάντησα, son, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας θα κερδηθεί όταν εδώ στην Αμερική πληρώνουμε για βενζίνη όσο πληρώνουν και οι Ευρωπαίοι.

Το 2003, η τιμή της βενζίνης στην Ευρωζώνη ήταν κατά μέσο όρο περίπου πάνω από 3 φορές ακριβότερη από όσο στα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής. Το 2026, είναι μόνο 1,7 φορές ακριβότερη, ή και λιγότερο. Η τιμή της βενζίνης ανέβηκε πολύ στην Αμερική σε σχέση με την Ευρώπη και η διαφορά μειώθηκε. Κερδίζουμε τον πόλεμο κατά της ...τρομοκρατίας! 

Με τον όρο «Τρομοκρατία», φυσικά, εννοούμε τον τρόμο και την φρίκη που αισθάνονται οι παραγωγοί βενζίνης βλέποντας τους Αμερικάνους να πληρώνουν για το προιόν τους τόσο λιγότερα από όσα πληρώνουνε οι Ευρωπαίοι.

Οι Ευρωπαίοι πάντως είναι αρκετά χαριτωμένοι. Μερικοί πιστεύουν ότι οι Αμερικανοί ψηφίζουν με γνώμονα την τιμή της βενζίνης, αγνοώντας μια σημαντική λεπτομέρεια: Οι Δημοκρατικοί δεν ψηφίζουν Ρεπουμπλικανους και τζάμπα να είναι η βενζίνη, και οι Ρεπουμπλικάνοι, και δη οι Τραμπικοί, θα πληρώσουν 100 δολάρια το γαλόνι πριν ψηφίσουν Δημοκρατικούς.

Εν τω μεταξύ...

Η πραγματική αξία της βενζίνης —όταν υπολογίζεται με βάση το ποσό που πρέπει να κερδίσει ένας μέσος εργαζόμενος για να την αγοράσει— έχει μειωθεί δραστικά κατά τη διάρκεια του τελευταίου αιώνα. Παρόλο που οι ονομαστικές τιμές στην αντλία έχουν εκτιναχθεί από περίπου 20 σεντς σε περίπου 4,00 δολάρια το γαλόνι, οι μισθοί έχουν αυξηθεί με πολύ ταχύτερο ρυθμό από τον πληθωρισμό και τις τιμές των καυσίμων. Σήμερα, η αγορά ενός γαλονιού βενζίνης απαιτεί σημαντικά λιγότερο χρόνο εργασίας και μικρότερο μέρος του προσωπικού εισοδήματος σε σύγκριση με πριν από 100 χρόνια.

Έτος	Τιμή βενζίνης	χρόνος εργασίας για ένα γαλόνι
1924	~$0.21	20.1 minutes
1931	~$0.17	24.8 minutes
1950	$0.27	17.1 minutes
1981	$1.38	9.9 minutes
1998	$1.06	4.9 minutes
2022	$3.95	7.7 minutes
2026	~$3.95	~6.5 minutes

Αλλά ας μην τρυπήσουμε το μπαλόνι εκείνων των Ευρωπαίων που πιστεύουν ότι ξέρουν τι συμβαίνει στην Αμερική. Γιατί να τους αφαιρέσουμε κάτι το οποίο το έχουν προσωπική ανάγκη να το διατυμπανίζουνε;

Όχι όμως, ...όχι. Οι Αμερικανοί μπορεί να είναι έξω φρενών με την τιμή της βενζίνης, όπως πάντα είναι έξω φρενών με την τιμή της βενζίνης όπου και να κυμαίνεται, αλλά αυτό δεν φτάνει μέχρι το τι ψηφίζουν.

Τους τελευταίους μήνες στην στην Αμερική διατυμπανίζεται γενικά η αύξηση του κόστους ζωής στα σούπερμάρκετ, λογαριασμούς, κλπ., συμπεριλαμβανομένης και της βενζίνης σαν μέρος του όλου κόστους ζωής το οποίο οι μισθοί δεν το ακολουθούν.

Αν ο Τραμπ χάσει ψήφους, θα τους χάσει για δύο λόγους:

1. Επειδή κάμποσοι ψηφοφόροι του πιστεύουν ότι δεν έκανε αρκετά για να ξεσκίσει τους μετανάστες, και άλλοι πάλι ψηφοφόροι του πιστεύουν ότι τους παραξέσκισε, τους μετανάστες. Αυτούς τους ψήφους θα τους χάσει και τους μεν και τους δε.
2. Επειδή επιτέθηκε στο Ιράν και την έπαθε αφήνοντας το Ιραν να κερδίσει γελοιοποιώντας τον Τραμπ. Μετά το Βιετνάμ, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, η Αμερική δεν ήταν έτοιμη για το Ιράν του Τραμπ.

Αυτοί οι παραπάνω ψήφοι που θα χάσει ο Τραμπ θα πάνε άραγε στους Δημοκρατικούς; Όχι ακριβώς. Απλά θα κάτσουν σπίτι τους και θα τους χάσει ο Τραμπ.

Ο οποίος Τραμπ ανέλαβε δυό συγκεκριμένες προεκλογικές δεσμεύσεις:

Α) Να χαϊδέψει την προσωπική φαντασίωση του καθενός σχετικά με την λέξη-σφυρίχτρα «Μετανάστες!»

Β) Να αποσυρθεί από πολέμους και να αποξενώσει την Αμερική από τον υπόλοιπο κόσμο.

Μάλιστα! Μετανάστες και απομονωτισμός. Δηλαδή, με μια λέξη, Ρατσισμός.

Και ο Τραμπ δεν παρέδωσε εκείνα που υποσχέθηκε.

Πως και δεν τα παρέδωσε; Απλά επειδή οι ρατσιστές, είτε το ξέρουν ότι είναι ρατσιστές είτε δεν το φαντάζονται ότι είναι ρατσιστές, είναι άνθρωποι που δεν ικανοποιούνται ποτέ με τίποτα, άρα κανείς ποτέ δε θα τους ικανοποιήσει στην τελική, ούτε καν ο θεόσταλτος Τραμπ.

Βέβαια, οι Αμερικανοί σήμερα κλαίγονται και για το κόστος της ζωής γενικά, και το κόστος της ζωής συμπεριλαμβάνει όχι μόνο το μπακάλικο και το κρεοπωλείο και τα ακίνητα αλλά και τα βενζινάδικα, και ο κόσμος αποδίδει ανοικτά πλέον την άνοδο του κόστους της ζωής στην γκάφα του να επιτεθεί ο Τραμπ στο Ιραν.

Τώρα οι ψηφοφόροι του Τραμπ, μια και ο Τραμπ άρχισε να τους τελειώνει, μπορεί να ψάξουν αλλού για αξιόπιστο μίσος ώστε να θρέψουν τον ρατσισμό τους και τον εθνικιστικό φασισμό τους. Και αυτό δεν έχει απολύτως τίποτα να κάνει με την τιμή της βενζίνης, ούτε με το αν είναι σοσιαλιστής ο Μπέρνι.

Και, μια και μιλάμε για μίσος, τι γίνεται με τον Νότο; και τον βαθύ και τον ρηχό;

Η ξεχωριστή και ιδιαίτερη κουλτούρα του Νότου είναι συνυφασμένη με τον ρατσισμό από ιστορική οικονομική ανάγκη, από πριν καν γεννηθούν τα Ενωμένα Κράτη.

Το να θεωρούνται οι άνθρωποι τους οποίους απήγαγαν από την Αφρική βιολογικά και πνευματικά υποδεέστεροι ήταν η δικαιολογία του αγροτικού Νότου για να έχουν δωρεάν εργατικό δυναμικό για τις οικονομίες τους. Το αρχικό σύνταγμα θεωρούσε τους σκλάβους (τους μη-ελεύθερους) ισάξια με τρία πέμπτα ενός ανθρώπου.

Μόνο ένας πραγματικός ρατσιστής, εκ πεποιθήσεως ρατσιστής που δεν πιστεύει καν ότι είναι ρατσιστής, θα ωρυότανε ότι δεν παίζει ο ρατσιμός στον Αμερικανικό Νότο και συνεπώς στην ενισχυμένη ψήφο του Νότου για τον Τραμπ. 

Ή, να φωνάζει ότι τα θεμέλεια του Τραμπισμού δεν ευδοκιμούν στον Νότο πολύ περισσότερο από αλλού.
Ή, να μην κάνει την αριθμητική ότι ο Νότος είναι που σπρώχνει νίκες των Ρεπουμπλικάνων.

Είναι δυνατόν, άραγε, κανείς να είναι και άκρως Αριστερός και την ίδια στιγμή ρατσιστής, ιδίως στην Ευρώπη όπου λένε τα θέσφατά τους περί Αμερικής; όπου η Ελλάδα είναι η δεύτερη περισσότερο ρατσιστική χώρα της Ευρώπης, και η Γερμανοί πίστευαν ότι είναι η ανώτερη φυλή μέχρι που βγάλανε τον σκασμό περί του θέματος τον Μάιο του 1945; εσείς τι λέτε;

Μα άλλωστε τα ξέρετε ήδη αυτά. Στην Κρήτη λένε ότι είναι πρώτα Κρητικοί και μετά Έλληνες. Η Σικελία δεν αισθάνεται σαν Ιταλία. Η πλευρά που έχασε τον Ελληνικό Εμφύλιο 1946-49 τρεις γενεές παρακάτω ακόμα λέει ότι ο Εμφύλιος δεν τελείωσε. 

Γιατί το βρίσκει κανείς τόσο απίθανο να κατανοήσει την Αμερικανική πραγματικότητα; και το ότι ο παλιάτσος Τραμπ είναι ο χρήσιμος ηλίθιος του Νότου; και των Ευαγγελικών;

Το χρώμα των Ρεπουμπλικάνων είναι το Κόκκινο.
Των Δημοκρατικών το Μπλε.

Στον υπόλοιπο κόσμο είναι το αντίθετο, όπου κόκκινο είναι Αριστερά.

Στα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής υπάρχουν:
Κόκκινα Κράτη, που αξιοπίστως ψηφίζουν Ρεπουμπλικάνους,
Μωβ Κράτη, που πότε ψηφίζουν Ρεπουμπλικάνους και πότε Δημοκρατικούς,
Μπλε Κράτη, που αξιοπίστως ψηφίζουν Δημοκρατικούς.

Σε μέσο όρο βάθους δεκαετιών:

2020 and 2024
Όταν ο Τραμπ έχασε σε έναν άνδρα και κέρδισε επί μιας γυναίκας:
Σε εθνικό επίπεδο η Harris πήρε 48,3%,
Αλλά στον βαθύ Νότο πήρε 20%-30% και στον Νότο γενικά γύρω στο 40%,
ενώ η υπόλοιπη χώρα της έδωσε μέχρι και πάνω από 50%, αρκετά ώστε να φέρει γενικό 48,3%.
Ο Νότος έβγαλε τον Τραμπ το 2024.

2026 midterms estimate:
Εδώ αλλάζει το χρώμα και μέσα σε ένα κράτος λόγω της απλής αναλογικής
για τοπικούς Αντιπροσώπους και Γερουσιαστές.

~~~