Ενδιάμεσες

 

Καθώς περιμένουμε...

Σύντομα θα ξέρουμε τι έγινε στις ενδιάμεσες εκλογές στα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής

στις 3 Νοεμβρίου 2026.

Σκέφτηκα να φτιάξω αυτόν τον πίνακα για να έχουμε πλήρη εικόνα του τι μας οδήγησε εδώ,

ότι και να πρόκειται να συμβεί,

ότι και να συνέβη.

(Ο πίνακας μεγαλώνει σε υψηλή ανάλυση με κλικ, ή αν κατεβάσετε την εικόνα)

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΚΛΟΓΩΝ 1980-2024

 Αφιερωμένο

σε έναν συγκεκριμένο αναγνώστη του μπλογκ αυτού,

ο οποίος υπεραγαπά τα ιστορικά στοιχεία,

επειδή του επιτρέπουν να ζυγίζει πληροφορημένα, νηφάλια και αναλυτικά την άποψή του 😊

Και για όποιον, όταν ακούει ότι «ο Παλιός Νότος είναι που βγάζει Ρεπουμπλικάνους λόγω της κουλτούρας του Νότιου ρατσισμού, την οποία αντιπροσωπεύουν οι Ρεπουμπλικάνοι», σκεπάζει τ’ αυτιά του με τα χέρια του, σφιγγοκλείνει τα μάτια του και κάνει δυνατούς ήχους ‘μπρλμπμπρλμπουμμρλλλλ!’ με την γλώσσα του, ορίστε κάτι πολύ, πολύ απλό. Μα, είναι τόσο απλό:

Πάντα σε εκλογές, και στο παράδειγμα που χρησιμοποιώ εδώ από τις εκλογές του 2024: 
όπου σε εθνικό επίπεδο οι Ρεπουμπλικάνοι πήραν 49,8%, οι Δημοκρατικοί 48,3% και βγήκε ο Τραμπ για 1,5%.

Ο Παλιός Νότος (τα 11 Κράτη που αποσχίστηκαν το 1860 και προκάλεσαν τον Εμφύλιο Πόλεμο), ψήφισαν ως εξής:

Σύνολο ψήφων: 50.032.386,

Ψήφοι για Δημοκρατικούς (Κάμαλα Χάρις): 21.604.647, 43,18%, 13 Ελέκτορες,

Ψήφοι για Ρεπουμπλικάνους (Τραμπ): 27.769.065, 55,50%, 151 Ελέκτορες,

Ψήφοι για ανεξάρτητους: 658.674. 

Όλα τα υπόλοιπα 39 Κράτη μαζί, συμπεριλαμβανομένης της Ευαγγελικής, Ρεπουμπλικανικής μέσης-Αμερικής, ψήφισαν ως εξής:

Σύνολο ψήφων: 106.946.724, (διπλάσιος αριθμός ψήφων από του Νότου)

Ψήφοι για Δημοκρατικούς (Κάμαλα Χάρις): 54.220.230, 50,70%, 213 Ελέκτορες,

Ψήφοι για Ρεπουμπλικάνους (Τραμπ): 50.477.296, 47,20%, 161 Ελέκτορες,

Ψήφοι για ανεξάρτητους: 2.249.198.

Αν δεν ήταν για τον Νότο η Κάμαλα Χάρις θα ήταν τώρα Πρόεδρος.

Δηλαδή, σε εθνικό επίπεδο 50 Κρατών, ο Νότος αφαίρεσε 2,4% από τους Δημοκρατικούς και το έδωσε στον Τραμπ, βγάζοντας τον Τραμπ ενώ η υπόλοιπη Αμερική έβγαζε Χάρις εύκολα.

Και λέμε ότι τον Τραμπ τον βγάζει ο ρατσισμός επειδή ο Νότος είναι μια κουλτούρα, ένας πολιτισμός ρατσισμού και δουλείας, όπου λιντσάρανε τους νέγρους μέχρι και την δεκαετία των ‘1960, και τραγουδούσε η Μπίλι Χάλιντέη το τραγούδι «Παράξενο φρούτο κρέμεται από τα δέντρα», και το 2008 ξεσαλώσανε και αποφασίσανε να μας τιμωρήσουνε για τον νέγρο Πρόεδρο. Και όλοι οι άλλοι «λόγοι» που παρουσιάζονται αντ’ αυτών, είναι μπαρούφες να καλύψουν τον γυμνό ρατσισμό. Σε όποιον αρέσει ο ρατσισμός και ο σεξισμός ας ψηφίσει Ρεπουμπλικάνους αμέσως, με γειά του με χαρά του! Αλλά, λίγο τσίπα παρακαλώ... μη λέι ότι ψηφίζει έτσι επειδή είναι διεφθαρμένοι οι Δημοκρατικοί, και ο Ομπάμα 😊 ή, για λόγους ...οικονομικούς 😊

ΠΩΣ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΡΑΤΩΝ
ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

STATE	TOTAL VOTES	Votes DEMOCRATS	%	EV	Votes REPUBLICANS	%	EV	Votes OTHERS	%	EV
OLD SOUTH
Alabama	2,265,090	772,412	34.10%		1,462,616	64.57%	9	30,062	1.33%
Arkansas	1,182,676	396,905	33.56%		759,241	64.20%	6	26,530	2.24%
Florida	10,893,752	4,683,038	42.99%		6,110,125	56.09%	30	100,589	0.92%
Georgia	5,250,047	2,548,017	48.53%		2,663,117	50.73%	16	38,913	0.74%
Louisiana	2,006,975	766,870	38.21%		1,208,505	60.22%	8	31,600	1.57%
Mississippi	1,228,008	466,668	38.00%		747,744	60.89%	6	13,596	1.11%
North Carolina	5,699,141	2,715,375	47.65%		2,898,423	50.86%	16	85,343	1.50%
South Carolina	2,548,140	1,028,452	40.36%		1,483,747	58.23%	9	35,941	1.41%
Tennessee	3,063,942	1,056,265	34.47%		1,966,865	64.19%	11	40,812	1.33%
Texas	11,388,674	4,835,250	42.46%		6,393,597	56.14%	40	159,827	1.40%
Virginia	4,505,941	2,335,395	51.83%	13	2,075,085	46.05%		95,461	2.12%
Totals	50,032,386	21,604,647	43.18%	13	27,769,065	55.50%	151	658,674
REST OF U.S.
Alaska	338,177	140,026	41.41%		184,458	54.54%	3	13,693	4.05%
Arizona	3,390,161	1,582,860	46.69%		1,770,242	52.22%	11	37,059	1.09%
California	15,865,475	9,276,179	58.47%	54	6,081,697	38.33%		507,599	3.20%
Colorado	3,192,745	1,728,159	54.13%	10	1,377,441	43.14%		87,145	2.73%
Connecticut	1,759,010	992,053	56.40%	7	736,918	41.89%		30,039	1.71%
Delaware	511,697	289,758	56.63%	3	214,351	41.89%		7,588	1.48%
District of Columbia	325,869	294,185	90.28%	3	21,076	6.47%		10,608	3.26%
Hawaii	516,701	313,044	60.59%	4	193,661	37.48%		9,996	1.93%
Idaho	904,812	274,972	30.39%		605,246	66.89%	4	24,594	2.72%
Illinois	5,633,310	3,062,863	54.37%	19	2,449,079	43.47%		121,368	2.15%
Indiana	2,936,677	1,163,603	39.62%		1,720,347	58.58%	11	52,727	1.80%
Iowa	1,663,506	707,278	42.52%		927,019	55.73%	6	29,209	1.76%
Kansas	1,327,591	544,853	41.04%		758,802	57.16%	6	23,936	1.80%
Kentucky	2,074,530	704,043	33.94%		1,337,494	64.47%	8	32,993	1.59%
Maine	830,794	435,652	52.44%	2	377,977	45.50%		17,165	2.07%
CD-1 (Maine)	433,356	258,863	59.73%	1	165,214	38.12%		9,279	2.14%
CD-2 (Maine)	397,438	176,789	44.48%		212,763	53.53%	1	7,886	1.98%
Maryland	3,038,334	1,902,577	62.62%	10	1,035,550	34.08%		100,207	3.30%
Massachusetts	3,473,668	2,126,518	61.22%	11	1,251,303	36.02%		95,847	2.76%
Michigan	5,664,186	2,736,533	48.31%		2,816,636	49.73%	15	111,017	1.96%
Minnesota	3,253,920	1,656,979	50.92%	10	1,519,032	46.68%		77,909	2.39%
Missouri	2,995,327	1,200,599	40.08%		1,751,986	58.49%	10	42,742	1.43%
Montana	602,963	231,906	38.46%		352,079	58.39%	4	18,978	3.15%
Nebraska	947,159	369,995	39.06%		564,816	59.63%	2	12,348	1.30%
CD-1 (Nebraska)	318,304	136,153	42.77%		177,666	55.82%	1	4,485	1.41%
CD-2 (Nebraska)	316,690	163,541	51.64%	1	148,905	47.02%		4,244	1.34%
CD-3 (Nebraska)	312,165	70,301	22.52%		238,245	76.32%	1	3,619	1.16%
Nevada	1,484,840	705,197	47.49%		751,205	50.59%	6	28,438	1.92%
New Hampshire	826,189	418,488	50.65%	4	395,523	47.87%		12,178	1.47%
New Jersey	4,272,725	2,220,713	51.97%	14	1,968,215	46.06%		83,797	1.96%
New Mexico	923,403	478,802	51.85%	5	423,391	45.85%		21,210	2.30%
New York	8,262,495	4,619,195	55.91%	28	3,578,899	43.31%		64,401	0.78%
North Dakota	368,155	112,327	30.51%		246,505	66.96%	3	9,323	2.53%
Ohio	5,767,788	2,533,699	43.93%		3,180,116	55.14%	17	53,973	0.94%
Oklahoma	1,566,173	499,599	31.90%		1,036,213	66.16%	7	30,361	1.94%
Oregon	2,244,493	1,240,600	55.27%	8	919,480	40.97%		84,413	3.76%
Pennsylvania	7,034,206	3,423,042	48.66%		3,543,308	50.37%	19	67,856	0.96%
Rhode Island	513,386	285,156	55.54%	4	214,406	41.76%		13,824	2.69%
South Dakota	428,922	146,859	34.24%		272,081	63.43%	3	9,982	2.33%
Utah	1,488,494	562,566	37.79%		883,818	59.38%	6	42,110	2.83%
Vermont	369,422	235,791	63.83%	3	119,395	32.32%		14,236	3.85%
Washington	3,924,243	2,245,849	57.23%	12	1,530,923	39.01%		147,471	3.76%
West Virginia	762,390	214,309	28.11%		533,556	69.98%	4	14,525	1.91%
Wisconsin	3,415,787	1,668,229	48.84%		1,697,626	49.70%	10	49,932	1.46%
Wyoming	269,048	69,527	25.84%		192,633	71.60%	3	6,888	2.56%
Totals	106,946,724	54,220,230	50.70%	213	50,477,296	47.20%	161	2,249,198
Grand Totals	156,979,110	75,824,877		226	78,246,361		312	2,907,872

Να δούμε τι θα γίνει την Τρίτη που μας έρχεται.

Στον παραπάνω Πίνακα Εκλογών 1980-2024:

• Εκτελεστικό (Πρόεδρος και Γραμματείς [υπουργοί]),
  Νομοθετικό (Κογκρέσσο: Οίκος Αντιπροσώπων [Βουλή] και Γερουσία),
  Δικαστικό (Ανώτατο Δικαστήριο με εννέα Δικαστές),
• Σε κάθε σειρά ο νικητής, ή η πλειοψηφία, γράφεται πρώτος στο χρώμα του κόμματός του:
  Μπλέ Δημοκρατικοί, κόκκινοι Ρεπουμπλικάνοι, γκρι ανεξάρτητοι κόμματος (το γκρι, βασικά, είναι ο ανεξάρτητος σοσιαλιστής Μπέρνι Σάντερς από το Κράτος του Βερμόντ που ψηφίζει με τους Δημοκρατικούς, 1991-2007 ως Αντιπρόσωπος και 2007-σήμερα ως Γερουσιαστής).
• Τέσσερεις περιοχές στον πίνακα:
  - Ετος εκλογών
  - Προεδρικές εκλογές
  - Εκλογές στο Κογκρέσο: Οίκος Αντιπροσώπων και Γερουσία
  - Ανώτατο Δικαστήριο: Πόσοι από τους 9 δικαστές διορίστηκαν από Ρεπουμπλικάνους και πόσοι από Δημοκράτες, όπου Πρόεδρος τους πρότεινε και η Γερουσία τους ενέκρινε (ή τους απέρριψε, και ο πρόεδρος μετά πρότεινε άλλον ή άλλη μέχρι να εγκρίνει η Γερουσία).
• Στην περιοχή του Εκτελεστικού (Προέδρου):
  - Πρώτα γράφεται το όνομα του υποψήφιου Πρόεδρου που κέρδισε, μετά ο αριθμός ψήφων σε εθνικό επίπεδο (άθροισμα από όλα τα κράτη),
  - Ποσοστό ψήφου, και,
  - Οι αριθμοί ελεκτόρων που ψηφίζουν στην Ουάσιγκτον για Πρόεδρο, τον Ιανουάριο μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου, με πρώτο αριθμό τον του κόμματος που κέρδισε.
• Όταν και ο Οίκος και η Γερουσία έχουν πλειοψηφία από τοι ίδιο κόμμα, τα κουτιά παίρνουν το χρώμα του κόμματος.
• Όταν και ο Οίκος και η Γερουσία έχουν πλειοψηφία από το ίδιο κόμμα, και ο Πρόεδρος είναι επίσης από το ίδιο κόμμα, το κουτί του έτους παίρνει το χρώμα του κόμματος.

• Η κολώνα του Ανώτατου δικαστηρίου είναι η πιο σημαντική επειδή το Ανώτατο Δικαστήριο, του οποίου ο σκοπός είναι να αποδίδει το πνεύμα του Συντάγματος των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής, υπογεγραμμένου στις 17 Σεπτεμβρίου του 1788, έχει την τελευταία λέξη για την Συνταγματικότητα της κάθε απόφασης του Κογκρέσου και του Εκτελεστικού (του Προέδρου), και οι Δικαστές παραμένουν εφ' όρου ζωής (και δεκαετίες) ή μέχρι να επιλέξουν να παραιτηθούν.
• Η περιοχή με τις δύο κολώνες του Κογκρέσου είναι η αμέσως περισσότερο σημαντική μετά το Ανώτατο Δικαστήριο γιατί μπορεί να εγκρίνει ή να απορρίψει νόμους και πρόσωπα που προτείνει ο Πρόεδρος, και μπορεί επίσης να απαγγείλει κατηγορία (impeach) στον Πρόεδρο αφαιρώντας του την προεδρία η οποία τότε περνάει στον Αντιπρόεδρο.
• Η περιοχή του Εκτελεστικού έχει την λιγότερη σημασία μετά την σημαντικότητα του Κογκρέσου και του Ανώτατου Δικαστηρίου.
  - Το ευτράπελο και γελοίο είναι ότι στην Ευρώπη πραγματικά πιστεύει ο κόσμος ότι το Εκτελεστικό, η δύναμη του Προέδρου είναι η πιο σημαντική. Αυτό μάλλον συμβαίνει επειδή σκέφτονται βάση της πείρας τους της Ιστορίας βασιλιάδων και δικτατόρων και των σημερινών Πρωθυπουργών.
  - Το μεγάλο πρόβλημα και η μεγάλη πρόκληση εναντίων της επιβίωσης του Συντάγματος, το οποίο ξεκίνησε σαν το αποτέλεσμα της Αναγέννησης και της μετέπειτα Εποχής της Λογικής και της Διαφώτισης είναι όταν, όπως συμβαίνει τώρα, το Κογκρέσο και το Δικαστικό παραδίδουν την εξουσία τους προσωπολατρικά στον Πρόεδρο. Στον βαθμό στον οποίο αυτό γίνεται σήμερα με τον «θεόσταλτο» αγράμματο ναρκισσιστή-παλιάτσο του ρατσισμού και τα τσιράκια του στο Κογκρέσο δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα 250 χρόνια της Ιστορίας της Αμερικής.
  - Απομένει να δούμε αν το Σύνταγμα, και η Ρεπούμπλικα των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής, του Νέου Κόσμου, θα επιζήσει.
• Οριζόντια, ο πίνακας χωρίζεται σε δύο μέρη. 
  - Το πρώτο μέρος ξεκινά το 1980 όταν μετά από τη εξτρεμιστική Ισλαμική κατάληψη της εξουσίας στο Ιράν από τους Αϋατόλα η προεδρία του Κάρτερ και η περηφάνια της Αμερικής υπέφερε ιδιαίτερα από την κατάληψη της πρεσβείας στην Τεχεράνη, και την φυλάκιση ομήρων από την πρεσβεία, που έδωσε στον Ρέγκαν το βάθρο του να επιστρέψει περηφάνια και δυνατή οικονομία στους Αμερικανούς.
  - Το δεύτερο μέρος ξεκινά το 2001 με την κατά κράτος νίκη του Ισλαμικού εξτρεμιστή Οσάμα Μπιν Λάντεν κατά της Αμερικής, ο οποίος με τέσσερεις αεροπειρατείες επιβατικών αεροπλάνων έριξε τους δίδυμους πύργους, έκανε τους Αμερικανούς να φοβούνται για πρώτη φορά στην Ιστορία τους και άλλαξε την πορεία της Ιστορίας του κόσμου στις 11 Σεπτεμβρίου.
  - Στο δεύτερο μέρος βρίσκεται και η απαρχή του Τραμπισμού το 2016.

Οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026 θα αποφασιστούν από εκείνους που το 2024 ψήφισαν Τραμπ και Ρεπουμπλικάνους, αλλά τους τελευταίους 21 μήνες ο Τραμπ και οι Ρεπουμπλικάμοι τους απογοήτευσαν, τους εκνεύρισαν και τους θύμωσαν. Κάμποσοι από αυτούς θα κάτσουν σπίτι τους και δεν θα ψηφίσουν, ανεβάζοντας έτσι την Δημοκρατική ψήφο, και μερικοί μπορεί να ψηφίσουν και Δημοκρατικούς ανεβάζοντάς την περισσότερο.

CNN, 27/10/2026:

Ο Τραμπ δηλώνει ότι θα αποδεχθεί τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών «εάν πρόκειται για τίμιες εκλογές»

Και ερωτώ εγώ ο δυστυχής ανίδεος:

Πως θα ξέρει ο Τραμπ αν οι εκολγές ήταν τίμιες;

Απάντηση:

Αν κερδίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι, οι εκλογές ήταν τίμιες.

Αν κερδίσουν οι Δημοκρατικοί, οι εκλογές ήτανε άτιμες, θα αποφανθεί ο Τραμπ.

Απλό!

Εδώ, οι πλειοψηφίες μόνο στον Οίκο των Αντιπροσώπων (Βουλή)

Παρατηρήστε πως όλη η Ρεπουμπικάνικη εποχή Ρέγκαν και Μπους H., και η πρώτη θητεία Κλίντον
εξελίχθηκαν με υπέρογκη πλειοψηφία Δημοκρατικού Οίκου Αντιπροσώπων.
Πόσο μικρή ήταν η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων την εποχή Μπους W,

και πως όταν εκλέχτηκε ο Τραμπ η πλειοψηφία πέρασε στους Δημοκρατικούς.

Και πως, η μόνη υπέρογκη Δημοκρατική πλειοψηφία μετά το 1996 ήταν στην αρχή της εποχής Ομπάμα.

~~~

Ο πίνακας που έφτιαξα παρακάτω, παρουσιάζει όχι σύνολα ψήφων αλλά ποσοστά ψήφου,
για Πρόεδρο.

Σπάνια παρουσιάζεται αυτή η οπτική!

Εδώ φαίνεται η ποσοστιαία διαφορά σε εθνική απλή αναλογική,

Κόκκινο και Μπλε
πριν διαμορφωθεί σε ενισχυμένο αριθμό ελεκτόρων,
και,
Ροζ και Γαλάζιο, το τελικό ενισχυμένο αποτέλεσμα ελεκτόρων που ψήφισαν Πρόεδρο.

Η διαφορές και τάσεις σε εθνικό επίπεδο έχει πολύ ενδιαφέρον όταν ξέρει κανείς να τις «διαβάζει».

Ο πίνακας ξεκινά με την επιρροή των συμβάντων στο Ιράν το 1979

και τελειώνει με την επιρροή των συμβάντων στο Ιράν το 2026.

Στην μέση του πίνακα, το 2001, βλέπουμε την επιτυχία του Οσάμα Μπιν Λάντεν
και την μετέπειτα επιρροή των πολέμων στο Αφγανιστάν και Ιράκ.

Το πολύ ενδιαφέρον στον παραπάνω πίνακα είναι πως ο Μπους κέρδισε το 2000,
και πως ο Τραμπ κέρδισε το 2016.
Και οι δύο αυτές νίκες, και ιδιαίτερα του Τραμπ οφείλωνται στο ότι
το Electoral College ξεκινώντας από την απλή αναλογική των Κρατών
δίνει ενισχυμένα αποτελέσματα αριθμού Ελεκτόρων για να ακούγεται η φωνή των λίγων
στα Κράτη με πολύ μικρούς πληθυσμούς,
μεταξύ Κρατών πληθυσμού 39,5 εκατομμυρίων όπως η Καλιφόρνια,
και 1,2 εκατομμυρίων όπως η Μοντάνα.

Έτσι, το 2000 ήταν κόμβος για την παγκόσμια Ιστορία,
και το 2016 ίσως η μόνη αποτυχία ενός συστήματος που έφερε μια σημαντική μειοψηφία,
ρίχνοντας έτσι την υφήλιο σε χάος.

Αυτό που δεν είναι τόσο κατανοητό, και συνεπώς είναι άγνωστο, είναι ότι

σε βάθος χρόνου η Αμερική τείνει προς το κέντρο.
Είναι, στο μεδούλι της, ένα έθνος Κεντρώων.

Τα 50 χρόνια του πίνακα ξεκινάνε με μια αναστάτωση στο τέλος των '70 με το Ιράν,
αλλά μετά, επί 36 χρόνια, η κοινωνία προσπαθεί να ομαλοποιήσει την διαφορά,
πλησιάζοντας τις δύο γραμμές κοντύτερα την μια στην άλλη,
όταν την βλέπουμε σε απλή αναλογική.
Η καθημερινή εντύπωση επηρεάζεται από τις δυνατώτερες φωνές,
κάτι που δεν προσφέρει γενικότερη και μακρόχρονη κατανόηση της φύσης της Ένωσης.

Το πραγματικά σημαντικό, αν θέλει κανείς να κατανοήσει πραγματικά την φύση της Ένωσης,
Είναι ότι αν ο παραπάνω πίνακας αφορούσε μόνο τα αποτελέσματα του Νότου,
η κόκκινη γραμμή θα ήταν 4% ψηλότερα και η μπλε 4% χαμηλότερα, και
Αν ο πίνακας αφορούσε την Ένωση εκτός Νότου,
η κόκκινη γραμμή θα ήταν 4% χαμηλότερα και η μπλε 4% ψηλότερα.
Η διαφορά μεταξύ Νότου και της υπόλοιπης ένωσης είναι, απλά, ο βαθμός ρατσισμού/τοπικού εθνικισμού.

Επίσης ενδιαφέρον το κατά πόσο ένας πρόεδρος θεωρείται έντιμος, ηθικός, ικανός πέρα από το αν ψηφίστηκε ή όχι.

Θεωρούνται περισσότερο έντιμοι:
Κάρτερ 70%
Ομπάμα 55%

Θεωρούνται ελάχιστα έντιμοι:
Μπους W 46%
Τραμπ 31%

Καλύτερη Οικονομική Πολιτική:
(με διαφορετικά κριτήρια για κάθε εποχή)
Ρέγκαν, Κλίντον, Ομπάμα, Μπάιντεν
(ο Μπάιντεν μπαίνει στην λίστα επειδή έσωσε την οικονομία από εκεί που την είχε φέρει ο Τραμπ)
(ο Ομπάμα είχε παραλάβει από τον Μπους W το κραχ του 2008)

Ισχυρότερη επικοινωνία με την βάση των ψηφοφόρων:
(με διαφορετικά κριτήρια για κάθε πρόεδρο)
Ρέγκαν, Ομπάμα, Τραμπ

Τώρα, 3 Νοεμβρίου 2026 ψηφίζουμε Αντιπροσώπους, μέρος των Γερουσιαστών, και μερικούς Κυβερνήτες Κρατών.
Από τα 50 Κράτη, τώρα, 26 έχουν Ρεπουμπλικάνο Κυβερνήτη και 24 Δημοκρατικό.

Από τα 50 Κράτη, 36 εκλέγουν Κυβερνήτη το 2026.

Πέντε Κράτη, θερείται ότι πιθανότατα να αλλάξουν από Ρεπουμπλικάνο σε Δημοκρατικό Κυβερνήτη.

Οι Δημοκρατικοί θα ανέβουν οπωσδήποτε στον Οίκο και στην Γερουσία, αλλά πόσο άραγε και που;

Αν οι Δημοκρατικοί πάρουν και Οίκο και Γερουσία, ο Τραμπ γίνεται κουτσή πάπια χωρίς δύναμη πλέον,

Και είναι πιθανόν να απομακρυνθεί και να γίνει πρόεδρος ο Βανς, όπως είχε γίνει με τον Νίξον το 1974.

Όμως, ο φόβος είναι ότι ο Βανς θα είναι πιο επικίνδυνος από τον Τραμπ…

«Εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τον έλεγχο οποιουδήποτε από τα δύο σώματα του Κογκρέσου αυτόν τον Νοέμβριο, θα ανακτήσουν ένα μέτρο εξουσίας στην Ουάσινγκτον και θα αποκτήσουν νέα επιρροή στην ατζέντα του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.»

«Το πιο άμεσο εργαλείο τους θα είναι η εποπτεία του Κογκρέσου, η οποία θα τους επιτρέπει να διεξάγουν ακροάσεις, να κλητεύουν μάρτυρες και να διερευνούν τα πάντα, από τις πολιτικές μετανάστευσης του προέδρου και τον πόλεμο στο Ιράν μέχρι τις επιχειρηματικές του συναλλαγές. Οι Δημοκρατικοί θα μπορούσαν επίσης να ασκήσουν μεγαλύτερη επιρροή στις ομοσπονδιακές δαπάνες, ενδεχομένως αμφισβητώντας τους δασμούς του Τραμπ, τα προτεινόμενα έργα στην Ουάσινγκτον και τις περικοπές σε κυβερνητικές υπηρεσίες.»

«Αλλά ακόμη και μια σαρωτική νίκη θα άφηνε το κόμμα αντιμέτωπο με σημαντικά όρια. Ο Τραμπ θα μπορούσε να ασκήσει βέτο στη νομοθεσία τους όσο παραμένει στο αξίωμα, και η ψήφιση σημαντικών μεταρρυθμίσεων πιθανότατα θα απαιτούσε την υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών.»

Αν κανείς ψάχνεται για το πως να λειτουργήσει καλύτερα για όλους τους πολίτες το πολίτευμα, ας μην βαρεθεί και σταθεί στην μισοψημένη σκέψη του πόσα κόμματα κατεβαίνουν σε εκλογές πριν αυξήσουν την συλλογική τους δύναμη ενωνόμενα, αλλά ας φτάσει στην άβολη κατάληξη των δύο βασικών κι αντιθέτων τάσεων του τι αντιπροσωπεύει, σφαιρικά, η κοινωνία μια χώρας ανά πάσα στιγμή. Ας θυμηθεί κανείς που βρισκόταν η Αμερική στις εκλογές του 1968, 1976, 1992, 2008 και 2016, και που έχει καταλήξει τώρα καθώς και κατευθύνει τις παγκόσμιες τάσεις και επίσης κατευθύνεται από αυτές. Ναι, ναι, ξέρω, η πληροφορημένη σκέψη δεν έχει πλάκα… απαιτεί δουλειά και μόρφωση.

Ας μείνουμε λίγο με μια πληροφορία που δεν την έγραψα ακόμα, και την γράφω τώρα.

Το Εθνικό Χρέος της Αμερικής έφτασε, τέλη Οκτωβρίου 2026, στα

40,5 Τρισεκατομμύρια δολλάρια.

Είναι διπλάσιο από τα 19,5 Τρισεκατομμύρια που ήταν πριν 10 μόλις χρόνια, το 2016.
Από χρέος-προς-GDP 105 % στα 123%.

( το 2000, το χρέος ήταν 5,6 Τρισεκατομμύρια και χρέος-προς-GDP ήταν 34%)

Κάθε Αμερικανός, κάθε ηλικίας από βρέφη και πάνω, «χρωστάει» πάνω από:
60.000 δολλάρια.

Το κόστος του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του σεξισμού και της ομοφοβίας.

Σύμφωνα με την Pollwatcher, που παρακολουθεί όλες τις σφυγμομετρήσεις κοινής γνώμης καθώς γίνονται,

1. Ο Τραμπ έχασε την εμπιστοσύνη του κόσμου για την οικονομία,
2. Η Οικονομία και οι Τιμές στην αγορά είναι η προτεραιότητα των ψηφοφόρων,
3. Ζητήματα «πολιτισμικού πολέμου» υποβόσκουν ακριβώς κάτω από την επιφάνεια.
4. Το Δημοκρατικό Κόμμα παραμένει μη δημοφιλές.
5. Οι ψηφοφόροι τείνουν να συμπαθούν τους υποψήφιους των Δημοκρατικών για τη Γερουσία.
6. Οι Αμερικανοί ανησυχούν μήπως ο Τραμπ υπερβεί την εξουσία του.
7. Οι νεαροί και οι ισπανόφωνοι ψηφοφόροι του Τραμπ έχουν απομακρυνθεί από αυτόν.
8. Οι Δημοκρατικοί είναι ενθουσιώδεις, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι δεν είναι σίγουροι αν θα προσέλθουν στις κάλπες.
9. Οι ανησυχίες για την τεχνητή νοημοσύνη εντείνονται, αλλά κανένα από τα δύο κόμματα δεν το αξιοποιεί αυτό ακόμη.

~~~