Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Ενδιάμεσες

 

Καθώς περιμένουμε...
Σύντομα θα ξέρουμε τι έγινε στις ενδιάμεσες εκλογές στα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής
στις 3 Νοεμβρίου 2026.

Σκέφτηκα να φτιάξω αυτόν τον πίνακα για να έχουμε πλήρη εικόνα του τι μας οδήγησε εδώ,
ότι και να πρόκειται να συμβεί,
ότι και να συνέβη.

(Ο πίνακας μεγαλώνει σε υψηλή ανάλυση με κλικ, ή αν κατεβάσετε την εικόνα)
ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΚΛΟΓΩΝ 1980-2024


 Αφιερωμένο
σε έναν συγκεκριμένο αναγνώστη του μπλογκ αυτού,
ο οποίος υπεραγαπά τα ιστορικά στοιχεία,
επειδή του επιτρέπουν να ζυγίζει πληροφορημένα, νηφάλια και αναλυτικά την άποψή του 😊


Και για όποιον, όταν ακούει ότι «ο Παλιός Νότος είναι που βγάζει Ρεπουμπλικάνους λόγω της κουλτούρας του Νότιου ρατσισμού, την οποία αντιπροσωπεύουν οι Ρεπουμπλικάνοι», σκεπάζει τ’ αυτιά του με τα χέρια του, σφιγγοκλείνει τα μάτια του και κάνει δυνατούς ήχους ‘μπρλμπμπρλμπουμμρλλλλ!’ με την γλώσσα του, ορίστε κάτι πολύ, πολύ απλό. Μα, είναι τόσο απλό:

Πάντα σε εκλογές, και στο παράδειγμα που χρησιμοποιώ εδώ από τις εκλογές του 2024: 
όπου σε εθνικό επίπεδο οι Ρεπουμπλικάνοι πήραν 49,8%, οι Δημοκρατικοί 48,3% και βγήκε ο Τραμπ για 1,5%.

Ο Παλιός Νότος (τα 11 Κράτη που αποσχίστηκαν το 1860 και προκάλεσαν τον Εμφύλιο Πόλεμο), ψήφισαν ως εξής:
Σύνολο ψήφων: 50.032.386,
Ψήφοι για Δημοκρατικούς (Κάμαλα Χάρις): 21.604.647, 43,18%, 13 Ελέκτορες,
Ψήφοι για Ρεπουμπλικάνους (Τραμπ): 27.769.065, 55,50%, 151 Ελέκτορες,
Ψήφοι για ανεξάρτητους: 658.674. 

Όλα τα υπόλοιπα 39 Κράτη μαζί, συμπεριλαμβανομένης της Ευαγγελικής, Ρεπουμπλικανικής μέσης-Αμερικής, ψήφισαν ως εξής:
Σύνολο ψήφων: 106.946.724, (διπλάσιος αριθμός ψήφων από του Νότου)
Ψήφοι για Δημοκρατικούς (Κάμαλα Χάρις): 54.220.230, 50,70%, 213 Ελέκτορες,
Ψήφοι για Ρεπουμπλικάνους (Τραμπ): 50.477.296, 47,20%, 161 Ελέκτορες,
Ψήφοι για ανεξάρτητους: 2.249.198.

Αν δεν ήταν για τον Νότο η Κάμαλα Χάρις θα ήταν τώρα Πρόεδρος.

Δηλαδή, σε εθνικό επίπεδο 50 Κρατών, ο Νότος αφαίρεσε 2,4% από τους Δημοκρατικούς και το έδωσε στον Τραμπ, βγάζοντας τον Τραμπ ενώ η υπόλοιπη Αμερική έβγαζε Χάρις εύκολα.
Και λέμε ότι τον Τραμπ τον βγάζει ο ρατσισμός επειδή ο Νότος είναι μια κουλτούρα, ένας πολιτισμός ρατσισμού και δουλείας, όπου λιντσάρανε τους νέγρους μέχρι και την δεκαετία των ‘1960, και τραγουδούσε η Μπίλι Χάλιντέη το τραγούδι «Παράξενο φρούτο κρέμεται από τα δέντρα», και το 2008 ξεσαλώσανε και αποφασίσανε να μας τιμωρήσουνε για τον νέγρο Πρόεδρο. Και όλοι οι άλλοι «λόγοι» που παρουσιάζονται αντ’ αυτών, είναι μπαρούφες να καλύψουν τον γυμνό ρατσισμό. Σε όποιον αρέσει ο ρατσισμός και ο σεξισμός ας ψηφίσει Ρεπουμπλικάνους αμέσως, με γειά του με χαρά του! Αλλά, λίγο τσίπα παρακαλώ... μη λέι ότι ψηφίζει έτσι επειδή είναι διεφθαρμένοι οι Δημοκρατικοί, και ο Ομπάμα 😊 ή, για λόγους ...οικονομικούς 😊



ΠΩΣ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΡΑΤΩΝ
ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ


STATE TOTAL VOTES Votes
DEMOCRATS
% EV Votes
REPUBLICANS
% EV Votes
OTHERS
% EV
 
OLD SOUTH                    
Alabama 2,265,090 772,412 34.10%   1,462,616 64.57% 9 30,062 1.33%  
Arkansas 1,182,676 396,905 33.56%   759,241 64.20% 6 26,530 2.24%  
Florida 10,893,752 4,683,038 42.99%   6,110,125 56.09% 30 100,589 0.92%  
Georgia 5,250,047 2,548,017 48.53%   2,663,117 50.73% 16 38,913 0.74%  
Louisiana 2,006,975 766,870 38.21%   1,208,505 60.22% 8 31,600 1.57%  
Mississippi 1,228,008 466,668 38.00%   747,744 60.89% 6 13,596 1.11%  
North Carolina 5,699,141 2,715,375 47.65%   2,898,423 50.86% 16 85,343 1.50%  
South Carolina 2,548,140 1,028,452 40.36%   1,483,747 58.23% 9 35,941 1.41%  
Tennessee 3,063,942 1,056,265 34.47%   1,966,865 64.19% 11 40,812 1.33%  
Texas 11,388,674 4,835,250 42.46%   6,393,597 56.14% 40 159,827 1.40%  
Virginia 4,505,941 2,335,395 51.83% 13 2,075,085 46.05%   95,461 2.12%  
Totals 50,032,386 21,604,647 43.18% 13 27,769,065 55.50% 151 658,674    
                     
REST OF U.S.                    
Alaska 338,177 140,026 41.41%   184,458 54.54% 3 13,693 4.05%  
Arizona 3,390,161 1,582,860 46.69%   1,770,242 52.22% 11 37,059 1.09%  
California 15,865,475 9,276,179 58.47% 54 6,081,697 38.33%   507,599 3.20%  
Colorado 3,192,745 1,728,159 54.13% 10 1,377,441 43.14%   87,145 2.73%  
Connecticut 1,759,010 992,053 56.40% 7 736,918 41.89%   30,039 1.71%  
Delaware 511,697 289,758 56.63% 3 214,351 41.89%   7,588 1.48%  
District of Columbia 325,869 294,185 90.28% 3 21,076 6.47%   10,608 3.26%  
Hawaii 516,701 313,044 60.59% 4 193,661 37.48%   9,996 1.93%  
Idaho 904,812 274,972 30.39%   605,246 66.89% 4 24,594 2.72%  
Illinois 5,633,310 3,062,863 54.37% 19 2,449,079 43.47%   121,368 2.15%  
Indiana 2,936,677 1,163,603 39.62%   1,720,347 58.58% 11 52,727 1.80%  
Iowa 1,663,506 707,278 42.52%   927,019 55.73% 6 29,209 1.76%  
Kansas 1,327,591 544,853 41.04%   758,802 57.16% 6 23,936 1.80%  
Kentucky 2,074,530 704,043 33.94%   1,337,494 64.47% 8 32,993 1.59%  
Maine 830,794 435,652 52.44% 2 377,977 45.50%   17,165 2.07%  
CD-1 (Maine) 433,356 258,863 59.73% 1 165,214 38.12%   9,279 2.14%  
CD-2 (Maine) 397,438 176,789 44.48%   212,763 53.53% 1 7,886 1.98%  
Maryland 3,038,334 1,902,577 62.62% 10 1,035,550 34.08%   100,207 3.30%  
Massachusetts 3,473,668 2,126,518 61.22% 11 1,251,303 36.02%   95,847 2.76%  
Michigan 5,664,186 2,736,533 48.31%   2,816,636 49.73% 15 111,017 1.96%  
Minnesota 3,253,920 1,656,979 50.92% 10 1,519,032 46.68%   77,909 2.39%  
Missouri 2,995,327 1,200,599 40.08%   1,751,986 58.49% 10 42,742 1.43%  
Montana 602,963 231,906 38.46%   352,079 58.39% 4 18,978 3.15%  
Nebraska 947,159 369,995 39.06%   564,816 59.63% 2 12,348 1.30%  
CD-1 (Nebraska) 318,304 136,153 42.77%   177,666 55.82% 1 4,485 1.41%  
CD-2 (Nebraska) 316,690 163,541 51.64% 1 148,905 47.02%   4,244 1.34%  
CD-3 (Nebraska) 312,165 70,301 22.52%   238,245 76.32% 1 3,619 1.16%  
Nevada 1,484,840 705,197 47.49%   751,205 50.59% 6 28,438 1.92%  
New Hampshire 826,189 418,488 50.65% 4 395,523 47.87%   12,178 1.47%  
New Jersey 4,272,725 2,220,713 51.97% 14 1,968,215 46.06%   83,797 1.96%  
New Mexico 923,403 478,802 51.85% 5 423,391 45.85%   21,210 2.30%  
New York 8,262,495 4,619,195 55.91% 28 3,578,899 43.31%   64,401 0.78%  
North Dakota 368,155 112,327 30.51%   246,505 66.96% 3 9,323 2.53%  
Ohio 5,767,788 2,533,699 43.93%   3,180,116 55.14% 17 53,973 0.94%  
Oklahoma 1,566,173 499,599 31.90%   1,036,213 66.16% 7 30,361 1.94%  
Oregon 2,244,493 1,240,600 55.27% 8 919,480 40.97%   84,413 3.76%  
Pennsylvania 7,034,206 3,423,042 48.66%   3,543,308 50.37% 19 67,856 0.96%  
Rhode Island 513,386 285,156 55.54% 4 214,406 41.76%   13,824 2.69%  
South Dakota 428,922 146,859 34.24%   272,081 63.43% 3 9,982 2.33%  
Utah 1,488,494 562,566 37.79%   883,818 59.38% 6 42,110 2.83%  
Vermont 369,422 235,791 63.83% 3 119,395 32.32%   14,236 3.85%  
Washington 3,924,243 2,245,849 57.23% 12 1,530,923 39.01%   147,471 3.76%  
West Virginia 762,390 214,309 28.11%   533,556 69.98% 4 14,525 1.91%  
Wisconsin 3,415,787 1,668,229 48.84%   1,697,626 49.70% 10 49,932 1.46%  
Wyoming 269,048 69,527 25.84%   192,633 71.60% 3 6,888 2.56%  
Totals 106,946,724 54,220,230 50.70% 213 50,477,296 47.20% 161 2,249,198    
                     
Grand Totals 156,979,110 75,824,877   226 78,246,361   312 2,907,872    

Να δούμε τι θα γίνει την Τρίτη που μας έρχεται.



Στον παραπάνω Πίνακα Εκλογών 1980-2024:
  • Εκτελεστικό (Πρόεδρος και Γραμματείς [υπουργοί]),
    Νομοθετικό (Κογκρέσσο: Οίκος Αντιπροσώπων [Βουλή] και Γερουσία),
    Δικαστικό (Ανώτατο Δικαστήριο με εννέα Δικαστές),
  • Σε κάθε σειρά ο νικητής, ή η πλειοψηφία, γράφεται πρώτος στο χρώμα του κόμματός του:
    Μπλέ
    Δημοκρατικοί, κόκκινοι Ρεπουμπλικάνοι, γκρι ανεξάρτητοι κόμματος (το γκρι, βασικά, είναι ο ανεξάρτητος σοσιαλιστής Μπέρνι Σάντερς από το Κράτος του Βερμόντ που ψηφίζει με τους Δημοκρατικούς, 1991-2007 ως Αντιπρόσωπος και 2007-σήμερα ως Γερουσιαστής).
  • Τέσσερεις περιοχές στον πίνακα:
    - Ετος εκλογών
    - Προεδρικές εκλογές
    - Εκλογές στο Κογκρέσο: Οίκος Αντιπροσώπων και Γερουσία
    - Ανώτατο Δικαστήριο: Πόσοι από τους 9 δικαστές διορίστηκαν από Ρεπουμπλικάνους και πόσοι από Δημοκράτες, όπου Πρόεδρος τους πρότεινε και η Γερουσία τους ενέκρινε (ή τους απέρριψε, και ο πρόεδρος μετά πρότεινε άλλον ή άλλη μέχρι να εγκρίνει η Γερουσία).
  • Στην περιοχή του Εκτελεστικού (Προέδρου):
    - Πρώτα γράφεται το όνομα του υποψήφιου Πρόεδρου που κέρδισε, μετά ο αριθμός ψήφων σε εθνικό επίπεδο (άθροισμα από όλα τα κράτη),
    - Ποσοστό ψήφου, και,
    - Οι αριθμοί ελεκτόρων που ψηφίζουν στην Ουάσιγκτον για Πρόεδρο, τον Ιανουάριο μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου, με πρώτο αριθμό τον του κόμματος που κέρδισε.
  • Όταν και ο Οίκος και η Γερουσία έχουν πλειοψηφία από τοι ίδιο κόμμα, τα κουτιά παίρνουν το χρώμα του κόμματος.
  • Όταν και ο Οίκος και η Γερουσία έχουν πλειοψηφία από το ίδιο κόμμα, και ο Πρόεδρος είναι επίσης από το ίδιο κόμμα, το κουτί του έτους παίρνει το χρώμα του κόμματος.

  • Η κολώνα του Ανώτατου δικαστηρίου είναι η πιο σημαντική επειδή το Ανώτατο Δικαστήριο, του οποίου ο σκοπός είναι να αποδίδει το πνεύμα του Συντάγματος των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής, υπογεγραμμένου στις 17 Σεπτεμβρίου του 1788, έχει την τελευταία λέξη για την Συνταγματικότητα της κάθε απόφασης του Κογκρέσου και του Εκτελεστικού (του Προέδρου), και οι Δικαστές παραμένουν εφ' όρου ζωής (και δεκαετίες) ή μέχρι να επιλέξουν να παραιτηθούν.
  • Η περιοχή με τις δύο κολώνες του Κογκρέσου είναι η αμέσως περισσότερο σημαντική μετά το Ανώτατο Δικαστήριο γιατί μπορεί να εγκρίνει ή να απορρίψει νόμους και πρόσωπα που προτείνει ο Πρόεδρος, και μπορεί επίσης να απαγγείλει κατηγορία (impeach) στον Πρόεδρο αφαιρώντας του την προεδρία η οποία τότε περνάει στον Αντιπρόεδρο.
  • Η περιοχή του Εκτελεστικού έχει την λιγότερη σημασία μετά την σημαντικότητα του Κογκρέσου και του Ανώτατου Δικαστηρίου.
    - Το ευτράπελο και γελοίο είναι ότι στην Ευρώπη πραγματικά πιστεύει ο κόσμος ότι το Εκτελεστικό, η δύναμη του Προέδρου είναι η πιο σημαντική. Αυτό μάλλον συμβαίνει επειδή σκέφτονται βάση της πείρας τους της Ιστορίας βασιλιάδων και δικτατόρων και των σημερινών Πρωθυπουργών.
    - Το μεγάλο πρόβλημα και η μεγάλη πρόκληση εναντίων της επιβίωσης του Συντάγματος, το οποίο ξεκίνησε σαν το αποτέλεσμα της Αναγέννησης και της μετέπειτα Εποχής της Λογικής και της Διαφώτισης είναι όταν, όπως συμβαίνει τώρα, το Κογκρέσο και το Δικαστικό παραδίδουν την εξουσία τους προσωπολατρικά στον Πρόεδρο. Στον βαθμό στον οποίο αυτό γίνεται σήμερα με τον «θεόσταλτο» αγράμματο ναρκισσιστή-παλιάτσο του ρατσισμού και τα τσιράκια του στο Κογκρέσο δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα 250 χρόνια της Ιστορίας της Αμερικής.
    - Απομένει να δούμε αν το Σύνταγμα, και η Ρεπούμπλικα των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής, του Νέου Κόσμου, θα επιζήσει.
  • Οριζόντια, ο πίνακας χωρίζεται σε δύο μέρη. 
    - Το πρώτο μέρος ξεκινά το 1980 όταν μετά από τη εξτρεμιστική Ισλαμική κατάληψη της εξουσίας στο Ιράν από τους Αϋατόλα η προεδρία του Κάρτερ και η περηφάνια της Αμερικής υπέφερε ιδιαίτερα από την κατάληψη της πρεσβείας στην Τεχεράνη, και την φυλάκιση ομήρων από την πρεσβεία, που έδωσε στον Ρέγκαν το βάθρο του να επιστρέψει περηφάνια και δυνατή οικονομία στους Αμερικανούς.
    - Το δεύτερο μέρος ξεκινά το 2001 με την κατά κράτος νίκη του Ισλαμικού εξτρεμιστή Οσάμα Μπιν Λάντεν κατά της Αμερικής, ο οποίος με τέσσερεις αεροπειρατείες επιβατικών αεροπλάνων έριξε τους δίδυμους πύργους, έκανε τους Αμερικανούς να φοβούνται για πρώτη φορά στην Ιστορία τους και άλλαξε την πορεία της Ιστορίας του κόσμου στις 11 Σεπτεμβρίου.
    - Στο δεύτερο μέρος βρίσκεται και η απαρχή του Τραμπισμού το 2016.







Οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026 θα αποφασιστούν από εκείνους που το 2024 ψήφισαν Τραμπ και Ρεπουμπλικάνους, αλλά τους τελευταίους 21 μήνες ο Τραμπ και οι Ρεπουμπλικάμοι τους απογοήτευσαν, τους εκνεύρισαν και τους θύμωσαν. Κάμποσοι από αυτούς θα κάτσουν σπίτι τους και δεν θα ψηφίσουν, ανεβάζοντας έτσι την Δημοκρατική ψήφο, και μερικοί μπορεί να ψηφίσουν και Δημοκρατικούς ανεβάζοντάς την περισσότερο.

CNN, 27/10/2026:
Ο Τραμπ δηλώνει ότι θα αποδεχθεί τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών «εάν πρόκειται για τίμιες εκλογές»
Και ερωτώ εγώ ο δυστυχής ανίδεος:
Πως θα ξέρει ο Τραμπ αν οι εκολγές ήταν τίμιες;
Απάντηση:
Αν κερδίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι, οι εκλογές ήταν τίμιες.
Αν κερδίσουν οι Δημοκρατικοί, οι εκλογές ήτανε άτιμες, θα αποφανθεί ο Τραμπ.
Απλό!




Εδώ, οι πλειοψηφίες μόνο στον Οίκο των Αντιπροσώπων (Βουλή)


Παρατηρήστε πως όλη η Ρεπουμπικάνικη εποχή Ρέγκαν και Μπους H., και η πρώτη θητεία Κλίντον
εξελίχθηκαν με υπέρογκη πλειοψηφία Δημοκρατικού Οίκου Αντιπροσώπων.
Πόσο μικρή ήταν η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικάνων την εποχή Μπους W,
και πως όταν εκλέχτηκε ο Τραμπ η πλειοψηφία πέρασε στους Δημοκρατικούς.
Και πως, η μόνη υπέρογκη Δημοκρατική πλειοψηφία μετά το 1996 ήταν στην αρχή της εποχής Ομπάμα.


~~~


Ο πίνακας που έφτιαξα παρακάτω, παρουσιάζει όχι σύνολα ψήφων αλλά ποσοστά ψήφου,
για Πρόεδρο.
Σπάνια παρουσιάζεται αυτή η οπτική!
Εδώ φαίνεται η ποσοστιαία διαφορά σε εθνική απλή αναλογική,
Κόκκινο και Μπλε
πριν διαμορφωθεί σε ενισχυμένο αριθμό ελεκτόρων,
και,
Ροζ και Γαλάζιο, το τελικό ενισχυμένο αποτέλεσμα ελεκτόρων που ψήφισαν Πρόεδρο.

Η διαφορές και τάσεις σε εθνικό επίπεδο έχει πολύ ενδιαφέρον όταν ξέρει κανείς να τις «διαβάζει».



Ο πίνακας ξεκινά με την επιρροή των συμβάντων στο Ιράν το 1979
και τελειώνει με την επιρροή των συμβάντων στο Ιράν το 2026.
Στην μέση του πίνακα, το 2001, βλέπουμε την επιτυχία του Οσάμα Μπιν Λάντεν
και την μετέπειτα επιρροή των πολέμων στο Αφγανιστάν και Ιράκ.

Το πολύ ενδιαφέρον στον παραπάνω πίνακα είναι πως ο Μπους κέρδισε το 2000,
και πως ο Τραμπ κέρδισε το 2016.
Και οι δύο αυτές νίκες, και ιδιαίτερα του Τραμπ οφείλωνται στο ότι
το Electoral College ξεκινώντας από την απλή αναλογική των Κρατών
δίνει ενισχυμένα αποτελέσματα αριθμού Ελεκτόρων για να ακούγεται η φωνή των λίγων
στα Κράτη με πολύ μικρούς πληθυσμούς,
μεταξύ Κρατών πληθυσμού 39,5 εκατομμυρίων όπως η Καλιφόρνια,
και 1,2 εκατομμυρίων όπως η Μοντάνα.

Έτσι, το 2000 ήταν κόμβος για την παγκόσμια Ιστορία,
και το 2016 ίσως η μόνη αποτυχία ενός συστήματος που έφερε μια σημαντική μειοψηφία,
ρίχνοντας έτσι την υφήλιο σε χάος.

Αυτό που δεν είναι τόσο κατανοητό, και συνεπώς είναι άγνωστο, είναι ότι
σε βάθος χρόνου η Αμερική τείνει προς το κέντρο.
Είναι, στο μεδούλι της, ένα έθνος Κεντρώων.
Τα 50 χρόνια του πίνακα ξεκινάνε με μια αναστάτωση στο τέλος των '70 με το Ιράν,
αλλά μετά, επί 36 χρόνια, η κοινωνία προσπαθεί να ομαλοποιήσει την διαφορά,
πλησιάζοντας τις δύο γραμμές κοντύτερα την μια στην άλλη,
όταν την βλέπουμε σε απλή αναλογική.
Η καθημερινή εντύπωση επηρεάζεται από τις δυνατώτερες φωνές,
κάτι που δεν προσφέρει γενικότερη και μακρόχρονη κατανόηση της φύσης της Ένωσης.

Το πραγματικά σημαντικό, αν θέλει κανείς να κατανοήσει πραγματικά την φύση της Ένωσης,
Είναι ότι αν ο παραπάνω πίνακας αφορούσε μόνο τα αποτελέσματα του Νότου,
η κόκκινη γραμμή θα ήταν 4% ψηλότερα και η μπλε 4% χαμηλότερα, και
Αν ο πίνακας αφορούσε την Ένωση εκτός Νότου,
η κόκκινη γραμμή θα ήταν 4% χαμηλότερα και η μπλε 4% ψηλότερα.
Η διαφορά μεταξύ Νότου και της υπόλοιπης ένωσης είναι, απλά, ο βαθμός ρατσισμού/τοπικού εθνικισμού.

Επίσης ενδιαφέρον το κατά πόσο ένας πρόεδρος θεωρείται έντιμος, ηθικός, ικανός πέρα από το αν ψηφίστηκε ή όχι.

Θεωρούνται περισσότερο έντιμοι:
Κάρτερ 70%
Ομπάμα 55%

Θεωρούνται ελάχιστα έντιμοι:
Μπους W 46%
Τραμπ 31%

Καλύτερη Οικονομική Πολιτική:
(με διαφορετικά κριτήρια για κάθε εποχή)
Ρέγκαν, Κλίντον, Ομπάμα, Μπάιντεν
(ο Μπάιντεν μπαίνει στην λίστα επειδή έσωσε την οικονομία από εκεί που την είχε φέρει ο Τραμπ)
(ο Ομπάμα είχε παραλάβει από τον Μπους W το κραχ του 2008)

Ισχυρότερη επικοινωνία με την βάση των ψηφοφόρων:
(με διαφορετικά κριτήρια για κάθε πρόεδρο)
Ρέγκαν, Ομπάμα, Τραμπ



Τώρα, 3 Νοεμβρίου 2026 ψηφίζουμε Αντιπροσώπους, μέρος των Γερουσιαστών, και μερικούς Κυβερνήτες Κρατών.
Από τα 50 Κράτη, τώρα, 26 έχουν Ρεπουμπλικάνο Κυβερνήτη και 24 Δημοκρατικό.
Από τα 50 Κράτη, 36 εκλέγουν Κυβερνήτη το 2026.
Πέντε Κράτη, θερείται ότι πιθανότατα να αλλάξουν από Ρεπουμπλικάνο σε Δημοκρατικό Κυβερνήτη.

Οι Δημοκρατικοί θα ανέβουν οπωσδήποτε στον Οίκο και στην Γερουσία, αλλά πόσο άραγε και που;
Αν οι Δημοκρατικοί πάρουν και Οίκο και Γερουσία, ο Τραμπ γίνεται κουτσή πάπια χωρίς δύναμη πλέον,
Και είναι πιθανόν να απομακρυνθεί και να γίνει πρόεδρος ο Βανς, όπως είχε γίνει με τον Νίξον το 1974.
Όμως, ο φόβος είναι ότι ο Βανς θα είναι πιο επικίνδυνος από τον Τραμπ…



«Εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν τον έλεγχο οποιουδήποτε από τα δύο σώματα του Κογκρέσου αυτόν τον Νοέμβριο, θα ανακτήσουν ένα μέτρο εξουσίας στην Ουάσινγκτον και θα αποκτήσουν νέα επιρροή στην ατζέντα του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.»

«Το πιο άμεσο εργαλείο τους θα είναι η εποπτεία του Κογκρέσου, η οποία θα τους επιτρέπει να διεξάγουν ακροάσεις, να κλητεύουν μάρτυρες και να διερευνούν τα πάντα, από τις πολιτικές μετανάστευσης του προέδρου και τον πόλεμο στο Ιράν μέχρι τις επιχειρηματικές του συναλλαγές. Οι Δημοκρατικοί θα μπορούσαν επίσης να ασκήσουν μεγαλύτερη επιρροή στις ομοσπονδιακές δαπάνες, ενδεχομένως αμφισβητώντας τους δασμούς του Τραμπ, τα προτεινόμενα έργα στην Ουάσινγκτον και τις περικοπές σε κυβερνητικές υπηρεσίες.»

«Αλλά ακόμη και μια σαρωτική νίκη θα άφηνε το κόμμα αντιμέτωπο με σημαντικά όρια. Ο Τραμπ θα μπορούσε να ασκήσει βέτο στη νομοθεσία τους όσο παραμένει στο αξίωμα, και η ψήφιση σημαντικών μεταρρυθμίσεων πιθανότατα θα απαιτούσε την υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών.»

Αν κανείς ψάχνεται για το πως να λειτουργήσει καλύτερα για όλους τους πολίτες το πολίτευμα, ας μην βαρεθεί και σταθεί στην μισοψημένη σκέψη του πόσα κόμματα κατεβαίνουν σε εκλογές πριν αυξήσουν την συλλογική τους δύναμη ενωνόμενα, αλλά ας φτάσει στην άβολη κατάληξη των δύο βασικών κι αντιθέτων τάσεων του τι αντιπροσωπεύει, σφαιρικά, η κοινωνία μια χώρας ανά πάσα στιγμή. Ας θυμηθεί κανείς που βρισκόταν η Αμερική στις εκλογές του 1968, 1976, 1992, 2008 και 2016, και που έχει καταλήξει τώρα καθώς και κατευθύνει τις παγκόσμιες τάσεις και επίσης κατευθύνεται από αυτές. Ναι, ναι, ξέρω, η πληροφορημένη σκέψη δεν έχει πλάκα… απαιτεί δουλειά και μόρφωση.



Ας μείνουμε λίγο με μια πληροφορία που δεν την έγραψα ακόμα, και την γράφω τώρα.
Το Εθνικό Χρέος της Αμερικής έφτασε, τέλη Οκτωβρίου 2026, στα
40,5 Τρισεκατομμύρια δολλάρια.
Είναι διπλάσιο από τα 19,5 Τρισεκατομμύρια που ήταν πριν 10 μόλις χρόνια, το 2016.
Από χρέος-προς-GDP 105 % στα 123%.
( το 2000, το χρέος ήταν 5,6 Τρισεκατομμύρια και χρέος-προς-GDP ήταν 34%)
Κάθε Αμερικανός, κάθε ηλικίας από βρέφη και πάνω, «χρωστάει» πάνω από:
60.000 δολλάρια.
Το κόστος του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, του σεξισμού και της ομοφοβίας.


Σύμφωνα με την Pollwatcher, που παρακολουθεί όλες τις σφυγμομετρήσεις κοινής γνώμης καθώς γίνονται,

  1. Ο Τραμπ έχασε την εμπιστοσύνη του κόσμου για την οικονομία,
  2. Η Οικονομία και οι Τιμές στην αγορά είναι η προτεραιότητα των ψηφοφόρων,
  3. Ζητήματα «πολιτισμικού πολέμου» υποβόσκουν ακριβώς κάτω από την επιφάνεια.
  4. Το Δημοκρατικό Κόμμα παραμένει μη δημοφιλές.
  5. Οι ψηφοφόροι τείνουν να συμπαθούν τους υποψήφιους των Δημοκρατικών για τη Γερουσία.
  6. Οι Αμερικανοί ανησυχούν μήπως ο Τραμπ υπερβεί την εξουσία του.
  7. Οι νεαροί και οι ισπανόφωνοι ψηφοφόροι του Τραμπ έχουν απομακρυνθεί από αυτόν.
  8. Οι Δημοκρατικοί είναι ενθουσιώδεις, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι δεν είναι σίγουροι αν θα προσέλθουν στις κάλπες.
  9. Οι ανησυχίες για την τεχνητή νοημοσύνη εντείνονται, αλλά κανένα από τα δύο κόμματα δεν το αξιοποιεί αυτό ακόμη.




~~~





9 σχόλια:

  1. Θα κάνω ένα ακόμα μπρλμπμπρλμπουμμρλλλλ! (το θαυμαστικο που εβαλες στο τελος, priceless) και θα σου κανω και μια "παραγγελιά" για ποστ. Αν θελεις, το αναπτύσσεις οταν βρεις χρόνο.

    Τον τελευταίο καιρό (απο τις αρχές του 2016 μεχρι σημερα, με αυξανόμενη ένταση) βλέπω/διαβάζω για ένα ενδοκομματικο κίνημα εντος των Δημοκρατικών των ΗΠΑ.
    Μέλη του ειναι ο Σαντερς, η AOC, ο Μαμντανι, ο Ραιχ, ο Αλ Σαγιεντ (Μισιγκαν) και φυσικα πολλοι αλλοι.

    Αυτοι ανθρωποι συμφωνουν μαζι μου σε εκπληκτικο βαθμο. Τοσο που σκεφτομαι να τους ζητησω πνευματικα δικαιώματα για τις προτάσεις που κανουν. ;-)
    Αυτα που λενε αυτοι οι ανθρωποι το 2026 τα λεω εγω εδω και 10+ χρονια.
    Ουσιαστικα, αυτα αποτελουν και την διαφωνια μας. Δεν διαφωνουμε στα στοιχεια, διαφωνουμε στο πως ερμηνευεται μια πραγματικοτητα.

    Μια πραγματικοτητα μαλιστα που δεν την βγαζω απο το στομαχι μου αλλα εκφραζεται απο ανθρωπους που ζουν στις ΗΠΑ εδω και κατι αιωνες (αν προσθεσεις τις ηλικιες τους) και ειναι μαλιστα στελεχη του κομματος, με εσωτερικη γνωση.

    Εν συντομια, λενε οτι
    α) το Δημοκρατικο κομμα χρηματιζεται απο ολιγαρχες και ασκει πολιτικη υπερ των ολιγαρχων
    β) πρεπει να εμποδισουμε τους ολιγαρχες απο το να αγοραζουν τις εκλογες
    γ) η ηγεσια του Δημοκρατικου κομματος προτιμαει τον Τραμπ, επειδη ελπιζει να τον διαδεχτει καποτε (λαθος τους, δεν προκειται να τον διαδεχτουν ποτέ). Δεν θελουν αλλαγη πολιτικης υπερ του λαου επειδη αυτο θα τους εκοβε την προσβαση στην κουτάλα. Προτιμανε τον λαο εξαθλιωμενο, το γενικο πλαισιο αναλλοιωτο και τους εαυτους τους να εναλλασσονται στην κουταλα με τον τραμπ. Η ηγεσια των δημοκρατικων πολεμανε καθε συστημικη αλλαγη, επειδη οι πρωτοι που θα εμεναν ανεργοι (αν οχι στις φυλακες) θα ηταν οι ιδιοι.

    Με ενδιαφερει η αποψη σου πανω στα εξης:
    1. Θεωρεις οτι προκειται για φραξια με απηχηση εντος του κομματος των δημοκρατικων η μηπως για μοναχικες φωνες βοωντων εν τη ερημω;

    2. Πως απαντας στα α) β) γ) που ισχυριζονται ΑΥΤΟΙ. Εγω συμφωνω μεν μαζι τους, αλλα η δικη μου αποψη δεν μετραει. Η δικη τους ομως μετραει σιγουρα. Γηγενεις αμερικανοι και στελεχη του κομματος γαρ. Αν δεν ξερουν αυτοι, ποιος ξερει;

    3. Πως εξηγεις οτι οπου κατεβαινει αυτη η φραξια (αν ειναι φραξια) σε εκλογες, κερδανε με τα τσαρουχια ενω οποτε κατεβαινει η ηγεσια του δημοκρατικου κομματος σε εκλογες πατωνουν;

    Υ.Γ. Ζηταω συγνωμη που δεν ασχολουμαι με το θεμα του ποστ. Οπως ευστοχα παρατηρησες, μου αρεσουν τα μπρλμπμπρλμπουμμρλλλλ! Με το θαυμαστικο στο τελος.
    Δεν βλεπω καποιο νοημα στο να πεταμε νουμερα και στατιστικες ο ενας στον αλλον.
    Οχι πριν ξεκαθαρισουμε, σε ποια πραγματικοτητα ζουμε. Στην δικη μου πραγματικοτητα, αυτη η φραξια ειναι 100% σωστη.
    Το μονο που δεν ξερω (και εδω θα ηθελα παλι την γνωμη σου) ειναι αν καταφερουν καποτε να ανατρεψουν την - διεφθαρμενη κατ εμε - ηγεσια του κομματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για μια ακομα φορα. Δεν αμφισβητω τα στοιχεια σου. Ουτε αρνουμαι να τα δω/ συζητησω πανω σ' αυτα (απλα δεν βλεπω την χρησιμοτητα μιας τετοιας συζητησης).
    Αρνουμαι να ξεκινησω εναν "πολεμο στοιχειων" στον οποιο θα πεταμε ο ενας στον αλλον στατιστικες και ταμπελες με νουμερακια.
    Τα στοιχεια σου ειναι σωστα. Εκεινο που αμφισβητω ειναι η ερμηνεια τους. Η "πραγματικοτητα" που εσυ κι εγω εξαγουμε απο τα ιδια στοιχεια.

    Σου δινω μερικα δικα μου "στοιχεια", ή όπως θελεις ονομασε τα:
    Ο Νοτος, ειναι αυτος που ειναι εδω και 150 χρονια. Η νοοτροπια του συντηρητισμου, ρατσισμου, θρησκοληψιας κλπ. ειναι παλιοτερα κι απο την ιδια την Αμερικη. Υπηρξαν και υπαρχουν.
    Το ιδιο και για το εκλογικο συστημα. Δεν αλλαξε ξαφνικα.

    Κι όμως υπηρξαν στο παρελθον πρόεδροι των ΗΠΑ απο το δημοκρατικο κομμα. Πως γενεν αυτο;

    Πως το εξηγεις αυτο;

    Αν ισχυαν αυτα που λες (τα νουμερα σου ειναι σωστα, η ερμηνεια που τους δινεις ειναι λαθος), τοτε δεν θα επρεπε να εχει υπαρξει ουτε ενας δημοκρατικος προεδρος.

    - Απο την στιγμη που το εκλογικο συστημα ειναι το ιδιο εδω και Ν χρονια

    - Απο την στιγμη που ο Νοτος ειναι ιδιος και απαραλλαχτος εδω και 150 χρονια (ονομασε τον ρατσισμο, ονομασε τον οπισθοδρόμηση, προκαταληψη, ονομασε τον οπως θες),

    - Απο την στιγμη που - οπως υποστηριζεις - ο Νοτος βγαζει τους προεδρους

    ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ δυνατον να εχουν υπαρξει δημοκρατικοι προεδροι;

    Η Λογική μας λεει, οτι οταν ολες οι συνθηκες παραμενουν ιδιες, τοτε και το αποτελεσμα θα παραμενει ιδιο. Πως εξηγεις το γεγονος οτι στα τελευταια 80 χρονια τα δυο κομματα εναλλασσονται στην εξουσια;

    Συμφωνα με την δικη μου λογικη, καποια άλλη παραμετρος υπαρχει και αυτη ειναι καθοριστικη για το αποτελεσμα. Το ποια ειναι αυτη, μπορουμε να το συζητησουμε, αν θελεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ήξερα ότι θα σε ικανοποιούσε ιδιαίτερα το θαυμαστικό, φίλε μου 😊

    Δεν είναι τον τελευταίο καιρό αλλά πολύ περισσότερο.

    Δεν είναι Δημοκρατικοί από δική τους δήλωση. Ο Μπέρνι είναι ανεξάρτητος σοσιαλιστής, ο Ράιχ δεν είναι πολιτικός, ο Αλ Σαγιέντ είναι πρόσφατο τελευταίων μηνών φρούτο που ακόμα δεν έχει φανεί τι στο διάολο είναι, και πολλοί άλλοι που δεν ανήκουν στο Δημοκρατικό κόμμα.

    Δεν διαφωνούμε στο πως ερμηνεύεται η πραγματικότητα αλλά στο πως πραγματοποιείται μια ερμηνεία! ( <- θαυμαστικό) Αν δεν είναι πραγματοποιήσιμη χάνει τον χρόνο του και φαιά ουσία ο ερμηνεύων.

    Ναι, ή ερμηνεία που πλησιάζει την δική σου ερμηνεία πράγματι υπάρχει εδώ και αιώνες, και πριν ακόμα να υπάρξουν καν τα Κράτη της Αμερικής. Αλλά, ή δεν είναι πραγματικότητα ή όλες οι ερμηνείες είναι πραγματικότητα συμπεριλαμβανομένης της ερμηνείας των Κου Κλουξ Κλαν. Στην οποία δεύτερη περίπτωση καμία ερμηνεία δεν ισχύει περισσότερο από άλλη. Βέβαια, ερμηνεία που είναι ανιστόρητη είναι περισσότερο ευάλωτη. Οι λέξεις έχουν μεγάλη σημασία.

    α) Τα πάντα, παντού, χρηματίζονται από «ολιγάρχες» εκ προσδιορισμού του ότι εκείνοι που έχουν λεφτά να δώσουν προς οποιονδήποτε σκοπό είναι οι λίγοι που έχουν να τα δώσουν και συνεπώς είναι συνήθως σε θέσης άμεσου ή έμμεσου «Αρχής». Υπάρχουν βέβαια καλοί ολιγάρχες που συμφωνούνε μαζί σου και δεν τους λέμε ολιγάρχες αλλά ουμανιστές σοφούς, και κακοί ολιγάρχες που δεν συμφωνείς μαζί τους και τους λέμε δικτάτορες διεφθαρμένα καθάρματα.

    β) Συμφωνώ. Τις εκλογές πρέπει να τις αγοράζουνε ουμανιστές σοφοί και όχι διεφθαρμένα καθάρματα. Σημ., Μπες λίγο στην ορολογία «αγορά εκλογών», τι ακριβώς σημαίνει στην πράξη και πως αλλιώς κερδίζονται εκλογές χωρίς έξοδα προεκλογικών εκστρατειών στην κοινωνία που εφηύρε την διαφήμιση στην Μάντισον Άβενιου;

    γ) Εδώ, σ’ αυτό το γάμα, έκανε βουτιά στην πισίνα της συζήτησης (και τους κατάβρεξε όλους) αυτό το οποίο έλεγα, ότι συζητάμε μια χαρά και ξαφνικά γυαλίζει το μάτι σου, φοράς γυαλιά μαύρα πίσσα του τυφλού, και φοράς στέρεο ακουστικά που παίζουν στην διαπασών το Panzerlied. Στο γάμα αυτό ξέφυγες ακόμα και από «ερμηνεία» και γράφεις πράματα που ακόμα και ρεπουμπλικάνοι (πραγματικοί σκεφτόμενοι ρεπουμπλικάνοι, όχι τραμπάκηδες) θα σου εξηγήσουν ότι είναι απλά λάθος αυτά που αναφέρεις ως γεγονότα και έτσι πέφτει το όλο σκεπτικό σου. Αυτό που εννοούσα ως μπρλμπμπρλμπουμμρλλλλ! (με θαυμαστικό, φυσικά, οφθαλμοφανώς!).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 1. Ούτε το ‘να ούτε τ’ άλλο. Φωνές ατομικές ιδιαίτερων ξεχωριστών ατόμων, όχι κομματικές, ως επί το πλείστο απ’ έξω από το Δημοκρατικό κόμμα οι οποίες ΠΡΕΠΕΙ να ακούγονται, και να επηρεάζουνε σε κάποιο βαθμό την κοινή γνώμη ή το λιγότερο να προσθέτουν στην συλλογική σκέψη.

    2. Χαίρομαι που απάντησα ήδη εδώ λίγο πιο πάνω. Τώρα που διάβασα και το #2 έχω κι’ άλλα να επεξηγήσω ως σχετικές σκέψεις μου αλλά για την ώρα θα μείνω με την αρχική μου #β απάντηση. Σημ., Η δική σου άποψη, από εκτός Αμερικής, μετράει! (όταν δεν πέφτει στην κατηγορία της απάντησής μου #γ εδώ παραπάνω).

    3. Σόρυ; Παραδείγματα ιστορικά με συγκεκριμένους υποψήφιους και αριθμούς αποτελεσμάτων; Αυτό το μαύρο-άσπρο που έγραψες στο #3, κατά όλη μου την εμπειρία και γνώση, τέτοια που είναι, δεν γνωρίζω να ισχύει.

    Το καταλαβαίνω αυτό. Όμως όταν ο Isaac Newton είπε ότι δεν υπάρχει άσπρο χρώμα αλλά αποτελείται από ποσοστά άλλων χρωμάτων, το ουράνιο τόξο, έφτιαξε και ένα δίσκο με χρώματα, και όταν τον στριφογύριζε γρήγορα τα χρώματα φαινόντουσαν σαν απόχρωση του άσπρου στο ανθρώπινο μάτι. Χωρίς πρακτική απόδειξη (στην προκειμένη αποτελέσματα εκλογών) μπορεί να πει κανείς ότι θέλει χωρίς να τον πάρει κανείς στα σοβαρά. Άκου το άσπρο χρώμα να μην υπάρχει σαν χρώμα!

    Και πάλι… σε παραπέμπω στο αν η «πραγματικότητά» σου είναι στην πραγματικότητα ερμηνεία «σου» (κατά την εκπαιδευμένη γνώμη μου λανθασμένη) που την παρουσιάζεις σαν «πραγματικότητα», είτε λόγω επιπόλαιας χρήσης ορολογίας, είτε για να «χωσεις» την λέξη «πραγματικότητα» σαν «γεγονός» λαϊκίστικα σπρώχνοντας τον συνομιλητή να δεχτεί την αριστοτεχνικά «χωμένη» ορολογία σου ως ισχύουσα;

    Η διαφθορά είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης, και όρος πολύ φλου. Εμένα με έχει διαφθείρει η ιδέα της ισότητας και της δικαιοσύνης. Όσο υπάρχει ανθρωπότητα θα υπάρχει και κάποια έκδοση «διαφθοράς» --πληζ εξπλέην ήντα πράμα είναι για σένα: «διαφθορά».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η τελευταια σου φραση, νο 9, σχετικα με την ΑΙ.

    Δεν σου κανει καμμια εντυπωση το γεγονος οτι "κανενα κομμα δεν αξιοποιει τις ανησυχιες" οπως γραφεις; Το θεωρεις συμπτωση; Μιλαμε για μια πανβρωμικη προπαγανδα εκατερωθεν, που ασχολειται ακομα και με το τι χρωμα βρακι φοραει ο αντιπαλος.

    Πως ειναι δυνατον, να "αγνοουν" και τα δυο κομματα το τι σκεφτεται ο κοσμος γυρω απο την ΑΙ;
    Τοοοοοοοσο διαβολικη συμπτωση; Τοοοοοοοσο ανικανοι / τυφλοι ειναι τοσοι καλοπληρωμενοι εκλογικοι επικοινωνιολογοι;

    Η απαντηση βεβαια ειναι απλη, αλλα δεν σε συμφερει να την δεις. Προτιμας να σκαρωνεις ταμπελιτσες με στατιστικες περι ρατσισμου.

    Το τραμπικο στρατοπαιδο τα παιρνει χοντρα απο τις εταιρειες ΑΙ.
    Η ηγεσια των δημοκρατικων ΕΠΙΣΗΣ.
    Και οι μεν και οι δε ειναι διεφθαρμενοι μεχρι το μεδουλι. Οποιος και να βγει, οι εταιρειες ΑΙ θα βρισκονται στο απυροβλητο.

    Οι δημοκρατικοι θα μπορουσαν ανετοτατα να τοποθετηθουν εναντιον της ανεξελεγκτης εξαπλωσης της ΑΙ. Θα τσιμπαγαν και απειρες ψηφους, η δημοφιλια τους θα εκτοξευονταν, επειδη ακριβως ο κοσμος εχει μεγαλες ανησυχιες γυρω απο την ΑΙ.

    Αλλα, οπως οφθαλμοφανεστατα μπορει να δει ο καθενας, οι δημοκρατικοι τα παιρνουν για να κανουν πολιτική υπερ των ολιγαρχων της ΑΙ.

    Κατα τα άλλα, φταιει ο συντηρητικος Βαθυς Νοτος που δεν ψηφισε Καμαλα επειδη ηθελε να μας εκδικηθει για τον Ομπαμα. Απο που ψωνιζεις θεωριες συνομωσιας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν ανταπαντάς στις απαντήσεις μου, σα να μην τις έγραψα, αλλά ακολουθείς το πρώτο βολικό δρόμο συνέχισης αντιγνωμίας. Σε αυτό σου το σχόλιο, ειλικρινά, με μπέρδεψες: ποιο «νο. 9», που; Και από που ξεπήδησε ξαφνικά σε αυτή την ανάρτηση και από τα παραπάνω σχόλια η ΑΙ;;;

    Μετά, λες ότι γράφω πως «κανένα κόμμα δεν αξιοποιεί τις ανησυχίες». Που το ’γραψα αυτό, πότε;;; Και, ποιες ανησυχίες εννοείς;
    Και, ακόμα σιγή περί του ορισμού σου του τι είναι «διαφθορά» και πως μπορεί να λειτουργήσει ο χόμο σάπιενς χωρίς αυτήν: πότε τα κατάφερε στην Ιστορία, που;

    Ο κόσμος δεν σκεφτόταν τίποτα για την ΑΙ (εκτός από «Ωωωω! Αααα! Πω-πω! Τι μοντέρνοι και αναπτυγμένοι που είμαστε!») μέχρι που οι ιθύνοντες εταιρειών έκρουσαν όλοι τον κώδωνα του κινδύνου Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2026, οι Δημοκρατικοί ζήτησαν πράξη σε σύμπνοια με τους ιθύνοντες της ΑΙ και ο Τραμπ είπε ότι το μόνο που χρειάζεται για να μας προστατέψει από την ΑΙ είναι ένας Πρόεδρος με υψηλό δείκτη νοημοσύνης σαν εκείνον τον ίδιο. Και το κοινό είπε, «ε; τι; Μα τι λέτε όλοι; Εμάς μας αρέσει η ΑΙ, μη μας το χαλάτε». Ο Τραμπ δε και η οικογένειά του απλά έχουν επενδύσει στην ΑΙ και βγάζουν δισεκατομμύρια από τις επενδύσεις τους. Αυτά που περιγράφεις εσύ σε ποιον πλανήτη έγιναν όπως τα περιγράφεις;
    Οι Δημοκρατικοί ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΗΚΑΝ εναντίον της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης της ΑΙ. Σε ποιον πλανήτη έγιναν όπως τα περιγράφεις;

    «Η απάντηση βέβαια είναι απλή, αλλά δεν σε συμφέρει να την δεις» Αυτό το αντέγραψες από εμένα προς εσένα 😊 και στο αντεπιστρέφω, πινγκ-πονγκ 😊
    Και πράγματι, έχεις δίκιο, ένας πραγματικός ρατσιστής που πιστεύει ότι αυτά που πρεσβεύει ο ρατσισμός είναι ανθρωπολογικά ακριβή και σωστά, θυμώνει να διαβάζει ταμπελίτσες με στατιστικές περί ρατσισμού γιατί ποτέ δεν θα δεχτεί να του αποδειχτεί ότι είναι απλά ρατσιστής και τα υποόλοιπα είναι φούμαρα για παραπέτασμα καπνού. Και πινγκ-πονγκ.
    Όμως, αυτό που λέω συνεχώς είναι ότι για ιστορικούς λόγους υπάρχει κάπου 8% περισσότερος ρατσισμός στον Νότο ο οποίος ρατσισμός φαίνεται συγκριτικά στα αποτελέσματα εκλογών και είναι απ’ ευθείας υπεύθυνος για μερικές σημαντικές νίκες Ρεπουμπλικάνων. Για γεγονός απλό και αντικειμενικό πληροφορώ. Φυσικά μερικοί θα θυμώσουνε να το ακούσουνε.

    Ναι, ρώτα όποιον Αμερικανό, ΒΟΡΕΙΟ πραγματικό, σκεπτόμενο Ρεπουμπλικάνο θέλεις, για το πως αντέδρασε ο Νότος, μέσω αντιπροσώπων του στο Κογκρέσο και μέσω εκλογών, στην εκλογή μαύρου Προέδρου. It’s all on the record and nothing to do with any opinion I may have. Και κοίτα στα αποτελέσματα εκλογών συγκριτικά με τον μη-Νότο, ακόμα και Ρεπουμπλικάνικο μη-Νότο, πως ο Τραμπ κέρδισε εναντίων δυο γυναικών, περισσότερο μάλιστα επί μη-λευκής υποψήφιας, και έχασε εναντίων ενός λευκού άνδρα.

    Είναι φτηνό το να παραφράζεις τα λεγόμενά μου προς διαφορετικό νόημα, όταν είμαι σίγουρος για το ότι μπορείς εύκολα να κατανοήσεις τι προτείνω, όσο και να μην σου αρέσει αυτό που προτείνουν η Ιστορία, τα γεγονότα και οι αριθμοί.

    Μην τρέχεις σε κύκλους αμυντικούς αγαπητέ. Προσπάθησε να ανταπαντήσεις επακριβώς στις απαντήσεις μου 😊

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. https://www.nytimes.com/interactive/2024/elections/voter-trends-national.html?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συγνώμη, Jolly Roger μου, τώρα το συνειδητοποίησα, εννοούσες το νο 9. Στο τέλος της ανάρτησης:
    «9. Οι ανησυχίες για την τεχνητή νοημοσύνη εντείνονται, αλλά κανένα από τα δύο κόμματα δεν το αξιοποιεί αυτό ακόμη.

    Ο οργανικός μου υπολογιστής μπερδεύτηκε γιατί δεν αναγνώρισα τα λεγόμενά μου που αντέγραψες μόνο μετά από το κόμμα χωρίς το πρώτο συνθετικό της φράσης, όπου η αντιγραφή της μισής φράσης άφηνε να εννοηθεί ότι δεν κάνουν και τα δύο κόμματα τίποτα να αναχαιτίσουν την ΑΙ (ενώ στην πραγματικότητα οι Δημοκρατικοί το προσπαθούν πάνω από χρόνο).

    Το δεύτερο μισό όταν διαβάσεις όλη την πρόταση, και εξετάσεις και την έννοια που χρησιμοποίησα της «αξιοποίησης» , εννοούσε ότι κανένα από τα δύο κόμματα δεν αξιοποιούν (ακόμα) το γεγονός ότι οι ανησυχίες εντείνονται (με τις προειδοποιήσεις του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου από μέρους όλης της βιομηχανίας ΑΙ.

    Πράγματι, θα μπορούσαν, οι Δημοκρατικοί, να αξιοποιήσουν το ότι η απάντηση του Τραμπ στις ανησυχίες ήταν ηλίθια απάνηση καλύπτοντας τις προσωπικές του επενδύσεις. Αλλά αυτό θα αξιοποιηθεί σιγά-σιγά, ελπίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σχετικά με την φυσική εξέλιξή μας όπου έχουμε αρχίσει να αντικαθιστούμε το είδος μας (προς την εξάλειψή μας) με το επόμενο σκαλί εξέλιξης, έγραψα εκτεταμένα στην πρόσφατή μου ανάρτηση:
    https://dimitristhinks.blogspot.com/2026/09/blog-post_17.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή