17 Σεπτεμβρίου 1788
Στις 5 το πρωί
ώρα Ανατολικής Αμερικής ο Τραμπ παραδέχτηκε ότι ο πόλεμος στο Ιράν κόστισε
ψήφους στους Ρεπουμπλικάνους αλλά είπε πως η Ιστορική πανωλεθρία των
Ρεπουμπλικάνων «δεν ήταν μια αποκήρυξη της προεδρίας του». Και πρόσθεσε ότι «η
άνοδος των τιμών των καυσίμων —οι οποίες εκτινάχθηκαν ως αποτέλεσμα της
σύγκρουσης με το Ιράν— προκάλεσε αγανάκτηση στους ψηφοφόρους.»
Αυτό, το ότι η τιμή της βενζίνης έκανε τον κόσμο να καταψηφίσει τους Ρεπουμπλικάνους, για να μειώσουν την σημασία της βούλησης του λαού, είναι η σφυρίχτρα-δικαιολογία των Ρεπουμπλικάνων, η απλοποίηση που χρησιμοποιούν τα μέσα ενημέρωσης και η κακή πληροφόρηση στην Ευρώπη. Αν ρωτήσει κανείς οποιονδήποτε Αμερικανό, ένας Αμερικανός, είτε Ρεπουμπλικάνος είτε Δημοκρατικός, αλλά όχι Τραμπάκιας, θα απαντήσει ότι δεν ήταν ιδιαίτερα η βενζίνη αλλά το όλο κόστος ζωής, σε συνδυασμό με τον πόλεμο στο Ιράν, σε συνδυασμό με τα σκάνδαλα διαφθοράς των Ρεπουμπλικάνων και της κυβέρνησης, αλλά, κυρίως σε συνδυασμό με την επίδειξη μιας περίεργης ψύχωσης αυτοπροβολής του Τραμπ που νοιάζεται περισσότερο για την αίθουσα χορού του Άσπρου Σπιτιού και το χτίσιμο της Αψίδας του Θριάμβου του, παρά τις ανησυχίες και τα προβλήματα του Αμερικανικού Λαού.
Κατά τις 1 το πρωί εδώ στο χωριό έπεσε το ίντερνετ και από την οπτική ίνα και από τα κινητά, οπότε δεν πέρασα το βράδυ παρακολουθώντας αποτελέσματα. Όταν ξύπνησα στις δέκα το πρωί έτρεξα στο κομπιούτερ, όπου το ίντερνετ είχε αρχίσει να λειτουργεί, να δω αποτελέσματα. Και νόμισα ότι πρέπει να κοιμάμαι ακόμα, και να ονειρεύομαι. Αλλά ήμουν ξύπνιος και ήταν αλήθεια…
Τα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής απάντησαν στον κόσμο, και στον εαυτό τους, ότι υπάρχουν ακόμα, δυνατά, και ότι το Σύνταγμα του 1788 παραμένει όσο δυνατό όσοι ελπίζαμε, δυόμισι αιώνες τώρα, ότι είναι, «διακυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό».
Μπλε τσουνάμι, όχι κύμα αλλά τσουνάμι. Έντεκα το πρωί ώρα Ανατολικής Αμερικής, πέντε το απόγευμα εδώ στην Ιταλία:
- Ο Οίκος των Αντιπροσώπων από πλειοψηφία 5 Ρεπουμπλικάνων πέρασε σε πλειοψηφία μέχρι αυτή τη στιγμή 10 Δημοκρατικών καθώς μετριούνται ακόμα οι ψήφοι για 68 ακόμη καρέκλες.
- Η Γερουσία από πλειοψηφία 3 Ρεπουμπλικάνων πέρασε σε πλειοψηφία 4 Δημοκρατικών, που μπορεί να φτάσει 5 ή 6 καθώς μετριούνται ακόμα οι ψήφοι.
- Οι Κυβερνήτες, από 26 Ρεπουμπλικάνους και 24 Δημοκρατικούς, αλλάζουν σε 28 Δημοκρατικούς και 22 Ρεπουμπλικάνους, και η μέτρηση συνεχίζεται.
Το Τέξας έγινε μπλε! Μπλε!! Το Τέξας! Στο Μισσισσίππι μετράνε για Γερουσία και είναι 48,9-48.9! Θα μετράνε για μέρες! Που; Στο Μισσισσίππι! Πιο βαθύς Νότος δεν υπάρχει! Η Τζώρτζια, μπλε!
Για τα επόμενα δύο χρόνια, ο θεόσταλτος παλιάτσος-βασιλιάς δεν θα είναι απλώς κουτσή πάπια αλλά και κουτσή και ψημένη, πάπια.
How do you like them apples?
Η φράση «How do you like them apples?» είναι ένας αμερικανικός ιδιωματισμός που χρησιμοποιείται για να εκφράσει αλαζονεία, χλευασμό ή μια θριαμβευτική πρόκληση, αφού κάποιος έχει επικρατήσει έναντι άλλου, έχει αποδείξει κάτι ή έχει προκαλέσει μια απροσδόκητη (και συχνά δυσάρεστη) έκπληξη.
Τι σημαίνει:
- «Πώς σου φαίνεται αυτό;»
- Πρόκειται για ρητορική ερώτηση που χρησιμοποιείται όταν κάποιος πετυχαίνει τον στόχο του, κερδίζει σε μια αντιπαράθεση ή καταφέρνει κάτι για το οποίο ο άλλος αμφέβαλλε αν ήταν ικανός.
- Έχει ύφος παιχνιδιάρικο, σαρκαστικό ή αυτάρεσκο.
- Δεν έχει καμία κυριολεκτική σχέση με πραγματικά φρούτα.
Όποιος τό ‘χει
ανάγκη βέβαια μπορεί να ηδονίζεται αποκαλώντας τους Δημοκρατικούς διεφθαρμένους
και σιγή περί Ρεπουμπικάνων, κραυγάζοντας ότι ο Τραμπισμός θα μας πάει 200 ή
250 χρόνια, αλλά πραγματική Δημοκρατία σημαίνει να ακούγονται όλοι και να τους κρίνει
η Ιστορία. Ο Άντυ Γουώρχολ είχε πει ότι ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να είναι
διάσημος για 15 λεπτά. Μου φαίνεται ότι οι ρατσιστές και οι αμόρφωτοι του
πρώτου τέταρτου του εικοστού πρώτου αιώνα μόλις τώρα είχαν τα 15 τους λεπτά,
και τους τελείωσαν.
Οι εξοργισμένοι ψηφοφόροι σηματοδοτούν την αρχή του τέλους για την εποχή Τραμπ.
Θα προσθέσω και άλλες
πληροφορίες εδώ τις επόμενες ώρες και ημέρες, μάλλον.
~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου