Ιταλικά

Από την γενέτειρα του φασισμού, καλημέρα σας, καλησπέρα σας και καληνύχτα!

Είχαμε εκλογές και ιδού τα αποτελέσματα: Αν αφού διαβάσετε αισθάνεστε μπερδεμένοι και δεν καταλαβαίνετε, μην ανησυχείτε, το ίδιο αισθάνονται και οι Ιταλοί.

Στους παρακάτω χάρτες της Ιταλίας, το μπλε αποδίδει το σύνολο των κομμάτων από κεντροδεξιά έως ακροδεξιά. Το κόκκινο συμβολίζει τα κόμματα της κεντροαριστεράς και της αριστεράς. Το κίτρινο συμβολίζει το κόμμα των Πέντε Αστέρων το οποίο είναι εναντίων των πάντων χωρίς να έχει ενοχληθεί να μας πληροφορήσει τι υποστηρίζει, αν βέβαια υποθέσουμε πως υπάρχει κάτι στο οποίο να μην αντιτίθεται. 

Γιατί τρεις χάρτες, θα ρωτήσετε.

Λοιπόν…

Ο χάρτης αριστερά είναι αποτελέσματα ανά διοικητική περιοχή.

Ο χάρτης στη μέση είναι τα αποτελέσματα όπου κερδίζει ένας αριθμός υποψηφίων ανάμεσα από μια μεγάλη ομάδα υποψηφίων.

Ο χάρτης στα δεξιά είναι τα αποτελέσματα όπου κερδίζει ένας υποψήφιος ανάμεσα από μια ομάδα υποψηφίων.

Και πάλι, αν αυτό σας μπερδεύει μην ανησυχείτε. Έτσι είναι και εδώ.

Ο μεγάλος χαμένος είναι το Δημοκρατικό κόμμα που έπεσε στο 18,8% και ο Ρέντσι ο οποίος ανακοίνωσε ότι θα ξαναπαραιτηθεί.

Ο μεγάλος κερδισμένος είναι το κόμμα των Πέντε Αστέρων το οποίο το είχε ιδρύσει ο κωμικός Μπέπε Γκρίλο ο οποίος τις ημέρες των συλλαλητηρίων του τις ονόμαζε «Ημέρα του Άντε και Γαμήσου!» (Ημέρα Βα Φανκούλο) αλλά τώρα του κόμματος ηγείται ένα παιδί 31 ετών. Οι πέντε αστέρες έφτασαν ψηλότερα από όλους με 32,4%.

Άλλος χαμένος είναι ο Μπερλουσκόνι (που θα τον θυμάστε από τα πάρτι οργίων Μπούγκα-Μπούγκα όταν πλήρωνε για σεξ με ανήλικες τα Σαββατοκύριακα καθώς φοροδιέφευγε τις εργάσιμες μέρες) και πήρε 14,1%.

Άλλος κερδισμένος η Λέγκα του Βορά με 17,6%, το κόμμα που θέλει να αφήσει τους πρόσφυγες να πνιγούν, να δολοφονήσει όσους δεν πνιγούν, και να κόψει την Ιταλία στα δύο αφήνοντας τον Νότο να μοιάζει με την Ελλάδα.

Πιθανή συνεργασία μπορεί να γίνει μεταξύ Πέντε Αστέρων και Λέγκας μια που μαζί φτάνουν το 50%. Αν και είναι δύσκολο να συνεργαστεί με οποιονδήποτε το Πέντε Αστέρες μια και είναι δεδηλωμένα εναντίων όλων. Πάντως, το πρόσωπο κλειδί σε οποιαδήποτε συνεργασία θα είναι μάλλον ο Μπερλουσκόνι.

Θα μπορούσαν να συνεργαστούν η κεντροαριστερά, κεντροδεξιά και Λέγκα εναντίων των Πέντε Αστέρων, αλλά ούτε αυτό το βλέπουν πολλοί.

Είναι πάρα πολύ δύσκολο να κατανοήσει κανείς πραγματικά την πολιτική κατάσταση στην Ιταλία διαχρονικά, ας πούμε από τον Β’ Παγκόσμιο ως σήμερα.

Εδώ, πολλοί περισσότεροι άνθρωποι από όσο φαντάζεστε θυμούνται τον Μουσολίνι θετικά. Ο Φασισμός εδώ δεν έχει την έννοια που του δίνει ο υπόλοιπος κόσμος μπερδεύοντάς τον με τον Ναζισμό. Εδώ ο Φασισμός, όπως εννοεί και η ονομασία στα Ιταλικά, βρίσκεται πιο κοντά στην έννοια της αναβίωσης της δόξας των Λεγεώνων και του Ιταλικού εθνικισμού.

Πολλοί άλλοι ταυτίζονται ως «Κομουνιστές» αλλά ο Ιταλικός Κομουνισμός δεν έχει καμία σχέση με τον Κομουνισμό όπως τον γνωρίζει όλος ο υπόλοιπος κόσμος --και κανονικά θα έπρεπε να λέγονται Ουμανιστές και όχι Κομουνιστές, αλλά, στην Ιταλία ο Ουμανισμός είναι αυτό που θεωρούνε «Κομουνισμό».

Η σημερινή κατάσταση είναι απ’ ευθείας απόρροια του προβλήματος των περισσοτέρων από 600.000 προσφύγων που έφτασαν στην Ιταλία και τώρα χρησιμοποιούνται από συνεταιρισμούς σαν αγελάδες για άρμεγμα Ευρώ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά πέρα του να προσφέρουν μια εντελώς καινούργια διάσταση στην δόξα της Ιταλικής διαφθοράς, οι πρόσφυγες δυστυχώς φαίνονται και είναι ορατοί στους δρόμους και τα πεζοδρόμια, γεγονός απαράδεκτο για πολλούς.

Επίσης η σημερινή κατάσταση είναι απόρροια της συνειδητοποίησης ότι το κόμμα που κυβερνούσε μέχρι σήμερα, το Δημοκρατικό, πρώην σοσιαλιστές, πρώην Κομουνιστές, έφεραν στην καθημερινότητα, εκτός από τους πρόσφυγες, και μνημειώδη διαφθορά.

Πιθανότατα πηγαίνουμε για χάος, εδώ στην χώρα που είχε 65 κυβερνήσεις τα τελευταία 70 χρόνια. Ποιο εξειδικευμένα, αυτό εννοεί ότι για το εγγύς μέλλον η απέραντη γραφειοκρατία και βαθιά συστημική διαφθορά ίσως να διακοπεί προσωρινά για μια περίοδο χάους.

Εμείς, αυτά. Εσείς πως τα πάτε;

Ψηφίσαμε...

Πριν 12 μέρες ήταν ένα χαρούμενο πρωινό...

Ψήφισα στην παλιά μου πόλη, την Φαίαρχέηβεν.

Ειχαμε μείνει στο παλιό σπίτι του προπάππου του Φράνκλιν Ντέλανο Ρούζβελτ.

Και μετά πετάξαμε στην Φλώριδα να δούμε τα αποτελέσματα με τον Κώστα στο καινούργιο του σπίτι. 

Κανείς δεν περίμενε το εφιάλτη που εξελίχτηκε και που ζούμε τώρα και που θα τον ζούμε για τέσσερα με οχτώ χρόνια. Όλοι αναλύουμε αλλά κανείς δεν έχει εξηγήσει ικανοποιητικά το τι έγινε. Ο Τραμπ κέρδισε επειδή έπεσαν οι Πολιτείες της Πενσυλβανίας, του Μίσιγκαν και του Γουισκόνσιν, ο «μπλέ τοίχος» των Δημοκρατικών.

Ότι και να αναλύσει κανείς, το γεγονός παραμένει ότι στην υδρόγειο, παντού, η απομονωτικότητα, ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, που γεννάνε τα συνθήματα περί …«αλλαγής», έχουν αρχίσει να απαγάγουν μυαλά μπερδεμένα μεταξύ της αμορφωσιάς και της ανεξέλεγκτης και αφιλτράριστης έκρηξης της πληροφορικής. Την χαριστική βολή την έδωσαν οι τώρα αποδεδειγμένα ψευδείς ειδήσεις που αναπαράγονταν και διαδίδονταν στο ίντερνετ, και η ανακοίνωση του Εφ Μπι Αη περί ήμέηλ της Κλίντον. Και ο θυμός που υπάρχει παντού πια.

Δεν ξέρουμε προς τα που πάμε και που θα καταλήξουμε…

Καληνύχτα...
(...και δεν εννοώ την ώρα της ημέρας αλλά την εποχή)

Από το χωριουδάκι μας στο βουνό, όπου επιστρέψαμε χτες το βράδυ,
αρχίζω τώρα να κοιτάζω τις 6.000 φωτογραφίες που πήραμε...  

Ψηφίζοντας

Ποτέ στην ζωή μου δεν είχα αισθανθεί εκλογές να διαχέουν κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας όπως αυτές οι εκλογές επί μήνες τώρα. Δυστυχώς το πρόβλημα δεν θα τελειώσει με τις εκλογές στις 8 Νοεμβρίου. Στις 8 Νοεμβρίου τα δυσκολότερα προβλήματα μόλις που θα ξεκινάνε.

Στην πραγματικότητα, οι πιθανότητες να βγει η Χίλαρυ ή να βγει ο Τραμπ είναι πια μέσα στην στατιστική διαφορά της αβεβαιότητας. Ενώ φαίνεται ότι η Κλίντον θα έπρεπε να κερδίσει με 300-340 εκλέκτορες έναντι 238-198 του Τραμπ, τώρα φαίνεται πιο πιθανόν να κερδίσει κατά 3-30 εκλέκτορες (273-300), όπως επίσης είναι πλέον πιθανότερο από ποτέ να κερδίσει ο Τραμπ.

Το 2000, ο Μπους είχε κερδίσει με 271, και ο Γκορ είχε πάρει πλειοψηφία 0,5% περισσότερων ψήφων από τον Μπους. Οι Δημοκρατικοί το δέχτηκαν. Αν τώρα η Χίλαρι κερδίσει με 271-300 εκλέκτορες, κάπου 15.000.000 φανατικοί και οπλοφορούντες Τραμπίστες δεν θα το δεχτούν τόσο εύκολα. Και αν βγει η Χίλαρι ούτως ή άλλως οι Ρεπουμπλικάνοι θα στήνουν εξεταστικές επιτροπές του παρελθόντος της επί τέσσερα χρόνια.

Η Οκτωβριανή έκπληξη που ανατίναξε το πολιτικό τοπίο την περασμένη Παρασκευή ήταν ότι ο Ρεπουμπλικάνος Διευθυντής του Εφ-Μπι-Αη, διορισμένος από τον Δημοκρατικό Ομπάμα, ο οποίος το καλοκαίρι είχε ανακοινώσει ότι έκλεισε η υπόθεση όπου η Χίλαρι είχε χρησιμοποιήσει και έναν προσωπικό σέρβερ ήμέηλ όσο ήταν υπουργός εξωτερικών, και δεν είχε βρεθεί ίχνος παρανομίας, ανακοίνωσε τώρα στο Ρεπουμπλικανικό Κογκρέσο ότι βρέθηκαν και άλλα ήμέηλ και επανεξετάζει την υπόθεση.

Το ασύλληπτο είναι ότι ο ίδιος ανακοίνωσε ότι δεν είναι καν γνωστό αν αυτά τα καινούργια ήμέηλ περιλαμβάνουν ή όχι ήμέηλ της Χίλαρι, και, αν ναι, δεν είναι γνωστό αν είναι απλά αντίγραφα εκείνων που είχαν ήδη εξεταστεί. Και θα πάρει βδομάδες να τα ξεδιαλύνουν. Εν τω μεταξύ οι Ρεπουμπλικάνοι γκαρίζουν να βάλουν την Χίλαρι φυλακή και οι Δημοκρατικοί έχασαν τον ενθουσιασμό τους. Διότι ο όχλος, ο οποιοσδήποτε όχλος, δεν ενδιαφέρεται για γεγονότα αλλά για συνθήματα. Παντού.

Για πόσα ήμέηλ μιλάμε; 650.000. Που βρέθηκαν; Βρέθηκαν στο λαπτοπ του πρώην μέλους της Βουλής των Αντιπροσώπων Άντονυ Γουήνερ ο οποίος είναι υπό εξέταση με την υποψία ότι αντάλλαξε μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου με ένα κορίτσι 15 ετών. Η σύζυγός του, η οποία τον χωρίζει, είναι βοηθός της Χίλαρι Κλίντον κάπου 25 χρόνια, και, στο κομπιούτερ του συζύγου της βρέθηκαν και δικά της ήμέηλ.

Μάλιστα κυρίες και κύριοι. Το πέος του Άντονυ Γουήνερ με την βοήθεια του διευθυντή του Εφ-Μπι-Αη πολύ πιθανόν να αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Επειδή κάπου 50.000.000 Αμερικανοί ψηφοφόροι πιστεύουν ότι το αν χρησιμοποίησε ιδιωτικό σέρβερ η Χίλαρι στα 4 από τα 45 χρόνια δημοσίου βίου της, είναι πιο σημαντικό από το να εκλέξουν πρόεδρο έναν ναρκισσιστή, ρατσιστή, ψυχοπαθή μπόμπο.

~

Τέλος πάντων, Σάββατο 5 Νοεμβρίου η Μαργαρίτα κι εγώ φεύγουμε για την Αμερική να ψηφίσω δια ζώσης στην παλιά μου πόλη…

Η Φέαρχέηβεν, απέναντι από το φημισμένο λιμάνι του Νιου Μπέντφορντ είναι μια ιστορική κωμόπολη με όμορφα κτήρια και γνωστούς πολίτες ανά την ιστορία. Εκεί πέρασε και τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μαρκ Τουαίην.

Σκέφτηκα να κλείσω σε ένα μικρό Χόλιντέη Ιν δίπλα στην γέφυρα, αλλά καθώς πήγα να κλείσω δωμάτια πρόσεξα ένα Μπεντ-εντ-Μπρέκφαστ στο κέντρο δίπλα στο δημαρχείο που δεν λειτουργούσε όταν ζούσα εκεί. Ήταν λίγο ακριβότερο αλλά το έκλεισα γιατί φάνηκε υπέροχο.

Όταν έκλεισα μέσω μιας ιστοσελίδας, ο ιδιοκτήτης μου έστειλε ένα ήμέηλ λέγοντάς μου ότι γνωριζόμαστε. Όταν διάβασα το πλήρες όνομά του κατάλαβα ότι πρόκειται για τον μεσίτη στον οποίον είχα αναθέσει να πουλήσει το σπίτι μου το 2007. Πρόσφατα, με την σύζυγό του, αγοράσανε αυτό το υπέροχο σπίτι και το κάνανε Μπεντ-εντ-Μπρέκφαστ με τρία υπνοδωμάτια.

Λέγεται «Ντέλανο Χόμστεντ».

Ο κύριος Γουώρεν Ντέλανο, καπετάνιος και έμπορος, απόγονος ενός από των πρώτων προσκυνητών που έφτασαν στην Μασαχουσέτη το 1620-1621, έχτισε το σπίτι αυτό το 1832.

Η εγγονή του κυρίου Ντέλανο, Σάρα. παντρεύτηκε στην οικογένεια Ρούζβελτ. Ο δισέγγονος του κυρίου Ντέλανο, και γιός της Σάρας, λεγόταν Φράνκλιν Ντέλανο Ρούζβελτ. Ο πρόεδρος Ρούζβελτ πέρασε τα παιδικά του καλοκαίρια στο σπίτι του προπάππου του στην Φέαρχέηβεν και μετά, με την σύζυγό του την Έλανορ πήγαιναν καλοκαίρια και έμεναν στο σπίτι και όταν ήταν πρόεδρος…

Κι’ έτσι, στις 6 και στις 7 Νοεμβρίου, η Μαργαρίτα κι εγώ θα κοιμηθούμε στο δωμάτιο του Φράνκλιν και της Έλανορ πριν σουλατσάρω τα 50 μέτρα να ψηφίσω το πρωί 8 Νοεμβρίου, έχοντας ορκιστεί Αμερικανός πολίτης το 1993 μέσα στο Φένουηλ Χωλ της Βοστώνης, μέσα στο οποίο, το 1773 οι πατριώτες είχαν σχεδιάσει και ξεκινήσει την δράση του να αδειάσουν το Εγγλέζικο τσάι στο λιμάνι --η πρώτη πράξη της Αμερικανικής Επανάστασης. It doesn't get better than this :-) I'm going to enjoy it! Ακόμα περισσότερο και απ' όσο χαιρόμουνα να ψηφίζω τον Τεντ Κέννεντυ σαν Γερουσιαστή μου από την Μασαχουσέτη...

~

Μετά θα πάμε από την Φέαρχέηβεν στην Βοστώνη και θα πετάξουμε για το Ορλάντο της Φλώριδας όπου θα μας περιμένει ο Κώστας να πάμε στο καινούργιο του σπίτι κοντά στην Ντεητόνα Μπητς να παρακολουθήσουμε τα αποτελέσματα --τα οποία αποτελέσματα ελπίζω να μην κάνουν να τρίζουν τα κόκαλα του Φράνκλιν και της Έλανορ…

Ζωντανά!

Το δημαρχείο μας. Εκεί ψηφίζουμε στις εκλογές.

Αναρωτιέμαι αν έχει άραγε καμία πραγματική αξία να παιδεύομαι, να αγχώνομαι και να λυπάμαι με την μονίμως ανίκανη και πότε-πότε εντελώς ηλίθια παραπληροφόρηση που σας σερβίρουν οι πάντες εκεί στην Ελλάδα, βάση της οποίας διαμορφώνετε την γνώμη σας για τον κόσμο. Οι Έλληνες δεν είναι χαζοί άνθρωποι. Πιστεύω μάλιστα ότι είναι αρκετά έξυπνοι και καλύτερα μορφωμένοι από κάμποσους άλλους δυτικούς λαούς. Όσο έξυπνος όμως, όσο μορφωμένος και να είναι κανείς, δεν μπορεί παρά να κατεργαστεί, τις πληροφορίες που έχει. Και οι ιδέες του, τα συμπεράσματά του, η σκέψη του, δεν θα απεικονίζουν την εξυπνάδα του ή την μόρφωσή του, αλλά την ανικανότητα και την ηλιθιότητα εκείνων που τον/την πληροφορούν. 

Είμαι πολιτικοποιημένος άνθρωπος, εμπλέκομαι πάντα με τα κοινά και την πολιτική, και ενδιαφέρομαι ειλικρινά και βαθιά για την ύψιστης σοβαρότητας εργασία του να είναι κανείς πολίτης μιας δημοκρατίας. Τα καραγκιοζιλίκια της Ελληνικής πολιτικής σκηνής δεν με αφορούν (αν και με ενδιαφέρουν) μια και επέλεξα να φύγω από την Ελλάδα πριν 40 χρόνια όταν ήμουνα 17 χρονών. Η χώρα που επέλεξα και που γνωρίζω είναι οι ΗΠΑ. Η χώρα στην οποία ζω τώρα, εδώ και 8 χρόνια, είναι η Ιταλία. Στις εκλογές εδώ, στην Ιταλία το 2014, με εκλέξανε ελεγκτή του Δήμου μας συνάμα και δημοτικό σύμβουλο, και δύο χρόνια αργότερα παραιτήθηκα αηδιασμένος από την διαφθορά και την κλοπή δημόσιου χρήματος. Μια μέρα ίσως να μου επιτραπεί, από νομικής πλευράς, να σας εξιστορήσω τι έγινε και τι έκανα προσπαθώντας να τα διορθώσω. Τώρα όμως όπως και πάντα, η χώρα μου είναι οι ΗΠΑ. Αυτήν γνωρίζω καλά, εκείνη μου προκαλεί συγκίνηση καθώς η Ιταλία μου προκαλεί γέλιο και η Ελλάδα κλάμα. Στην Ελλάδα όμως γεννήθηκα. Τα Αγγλικά μπορεί να έγιναν πρώτη γλώσσα στην οποία μιλάω, μετράω, ονειρεύομαι και την μιλάω και στον ύπνο μου, όπως μου λέει η Μαργαρίτα (που της αρέσει, ιδιαίτερα όταν τραγουδάω στον ύπνο μου), αλλά μιλάω και Ελληνικά –κι ας χρησιμοποιώ τον μεταφραστή του Google από Αγγλικά στα Ελληνικά για να βρω λέξεις καμιά φορά όταν γράφω εδώ. Και την πονάω και την Ελλάδα, κι’ ας μην την σέβομαι λόγω των επιλογών της. Όμως, αξίζει άραγε τον κόπο να παιδεύομαι, να αγχώνομαι και να λυπάμαι βλέποντας συνέχεια και παντού την ανικανότητα και ηλιθιότητα της δημοσιογραφίας η οποία σας πληροφορεί και βάση της οποίας σχηματίζετε γνώμη και χαράζετε ζωή;

Δεν ξέρω την απάντηση. Στην τελική, ποιος άραγε ενδιαφέρεται…

Στις Αμερικανικές εκλογές ψηφίζω από το κομπιούτερ μου εδώ στην Ιταλία. Στις φετινές εκλογές όμως θέλω να είμαι «ζωντανά» εκεί, στην παλιά μου πόλη, την Φέαρχέηβεν της Μασαχουσέτης, όπου ήταν το τελευταίο μου σπίτι πάνω στον ωκεανό. Θέλω να μπω στο παραβάν, να συμπληρώσω το ψηφοδέλτιο και να το ρίξω στην κάλπη, με την Μαργαρίτα μαζί. Και μετά αμέσως να πετάξουμε 1.680 χιλιόμετρα νότια να παρακολουθήσουμε τα αποτελέσματα με πίτσες και μπύρες με τον γιό μου τον Κώστα στο καινούργιο σπίτι που αγόρασε στην Φλώριδα, δίπλα στην Ντεητόνα Μπητς. Και στους αριθμούς που θα βλέπουμε στην τηλεόραση να ξέρω ότι μια μονάδα ανήκει σε εμένα και μία στον Κώστα.

Είναι πολύ σημαντικές οι εκλογές φέτος. Θα κρίνουν την πορεία του πλανήτη. Και θέλω να είμαστε όλοι μαζί εκεί εκείνη την μέρα.

Τηλεφώνησα στο Δημαρχείο της πόλης μου να βεβαιωθώ ότι είμαι ακόμα εγγεγραμμένος, μια και δεν έχω σπίτι εκεί από το 2008 και ζω στην Ιταλία. Κανονικά, και κατά τους κανονισμούς, έπρεπε να είμαι γραμμένος στο προξενείο μου στην Φλωρεντία και να ψηφίζω από το εξωτερικό. Μου είπανε από το τηλέφωνο ότι δεν είμαι πια εγγεγραμμένος ψηφοφόρος στην παλιά μου πόλη…

Θα μπορούσα να γραφτώ στην Φλώριδα με την διεύθυνση του Κώστα. Και μάλιστα, ενώ η Μασαχουσέτη θα βγάλει σίγουρα Δημοκρατικό αποτέλεσμα, όπως πάντα, η Φλώριδα είναι πεδίο μάχης οπότε η ψήφος μου θα πιάσει πιο πολύ τόπο. Αλλά δεν είναι το ίδιο. Η Μασαχουσέτη, και η Φέαρχέηβεν είναι η «Εστία»…

Τους το εξήγησα στο τηλέφωνο… είναι συναισθηματικό… θα ήθελα να ψηφίσω προσωπικά ο ίδιος στην Φέαρχέηβεν. Μέσα σε 4 λεπτά είχαν συνεννοηθεί με τον γραμματέα του δήμου και κανονίσανε να μου δώσουνε ιδιαίτερο πιστοποιητικό να ψηφίσω εκεί κι ας μην έχω πια διεύθυνση εκεί. Το ωραιότερο ήταν ότι μετά από 8 χρόνια με θυμόντουσαν ακόμα. Τηλεφώνημα λιγότερο από δέκα λεπτά. Η συναισθηματική επιθυμία πραγματοποιείται. Το κάνετε αυτό στην Ελλάδα, ε;

Με το Ρεπουμπλικάνικο και το Δημοκρατικό Συνέδριο, και όλα όσα γίνονται κάθε ώρα τις τελευταίες μέρες, διαβάζω συνεχώς, Ουάσινγκτον Ποστ, Νιου Γιορκ Τάιμς, Χαφ Ποστ, ακόμα και Φοξ Νιουζ για να μελετώ το αντίθετο στρατόπεδο. Έχω γράψει κάπου 115 σχόλια στην Ουάσιγκτον ποστ. Και τώρα πριν λίγο πήγα και σε Ελληνικές εφημερίδες να δω τι κάνετε και εσείς. Και έτυχε στην Ελληνική Χαφ Ποστ να διαβάσω αυτό το άρθρο:

http://www.huffingtonpost.gr/dimitrismachairidis/-_6843_b_11276806.html?utm_hp_ref=greece

Δεν μπόρεσα… Έγραψα αυτό το σχόλιο από κάτω:

«Κύριε Μαχαιρίδη, το άρθρο σας περιέχει ανακρίβειες, απαίδευτα συμπεράσματα, ελλείψεις ιστορικού περιεχομένου και υιοθετημένη παραπληροφόρηση. Το αποτέλεσμα που παρουσιάζετε εδώ, είναι η εντελώς αναμενόμενη και τυπικά μυωπική απόδοση της Αμερικανικής πραγματικότητας από έναν μη-Αμερικανό. Θα περίμενα όμως από έναν αρθρογράφο να εκφράζει πιο προσεκτικά τις λεπτομέρειες και γεγονότα ενός τόσο πολύπλοκου θέματος.» 

Και δεν ξέρω αν δημοσιεύτηκε καν, ή αν το σβήσανε…

Δεν έγραψα άλλα. Για να εξηγήσω την κάθε του ανακρίβεια θα έφτανα 1.500 λέξεις. Στην τελική, ποιος άραγε ενδιαφέρεται…

Οι φωτογραφίες της Φέαρχέηβεν είναι από το ίντερνετ,

και οι φωτογραφίες από το τέλος του Δημοκρατικού Συνεδρίου είναι από την οθόνη του κομπιούτερ μου, καθώς παρακολουθούσα, ζωντανά.

Αριθμοί

...στον τρίτο γάμο του Ντόναλντ

Οι αριθμοί δεν λένε ψέματα. 

Όμως ο κόσμος αυτές τις μέρες δεν πιστεύει τους αριθμούς αλλά τα συναισθήματα. 

Επειδή ...τα συναισθήματα λένε αυτό που αισθάνεται κανείς, ενώ οι αριθμοί λένε πράματα που ίσως να μην θέλει κάποιος να ακούσει. Αυτό ήταν το μάντρα των Ρεπουμπλικάνων την περασμένη εβδομάδα. Δεν τους ενδιαφέρει, παραδείγματος χάριν, το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η εγκληματικότητα σημειώνει απόλυτη πτώση τα τελευταία χρόνια γιατί αυτό που τους ενδιαφέρει είναι ότι αισθάνονται πως υπάρχει περισσότερη εγκληματικότητα. Οι Ρεπουμπλικάνοι και ο Τραμπ δεν πορεύονται βάση της πραγματικότητας αλλά βάση των συναισθημάτων. Από αυτό κατάφερε να αντλήσει δύναμη και ψήφους ο Τραμπ, (ακολουθώντας τον μαέστρο του είδους, Αλέξη Τσίπρα. Ο Τσίπρας του έστειλε ένα τιμολόγιο για τα μαθήματα, αλλά ο Τραμπ αρνείται να πληρώσει).

Αυτή τη στιγμή έχει γίνει πλέον αντιληπτό ότι η πιθανότητα να γίνει πρόεδρος ο Ντόναλντ Τραμπ είναι πραγματική. 

Για τους Αμερικανούς, ο πρόεδρος δεν νομοθετεί αλλά ηγείται του εκτελεστικού κλάδου της κυβέρνησης και αντιπροσωπεύει την ψυχή και τα συναισθήματα της Αμερικής. Ακριβώς επειδή ο πρόεδρος χρωματίζει τα συναισθήματα του πως αισθάνεται ένας Αμερικανός για το κράτος του και την χώρα του κάθε δεδομένη στιγμή, ακριβώς γι’ αυτό έμειναν στην Ιστορία πρόεδροι όπως ο Κέννεντυ, ο Ρέγκαν και ο Κλίντον. Είχαν «το χάρισμα», το οποίο η Χίλλαρυ δεν το έχει.

Τι λένε λοιπόν οι αριθμοί;

Στους προκριματικούς ψήφισαν 56,2 εκατομμύρια Αμερικανοί.

Για τους Ρεπουμπλικάνους 28,5 εκατομμύρια. 

Για τους Δημοκρατικούς 27,2 εκατομμύρια.

Αυτοί ήταν οι προκριματικοί του κάθε κόμματος.

Στις εθνικές εκλογές συνήθως ψηφίζουν οι διπλοί, γύρω στα 100 εκατομμύρια.

Η Χίλλαρυ πήρε 15,6 εκατομμύρια ψήφους.

Ο Τραμπ πήρε 13,3 εκατομμύρια ψήφους.

Όμως η Χίλαρυ είχε μόνο έναν αντίπαλο, τον Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος πήρε 12 εκατομμύρια.

Ο Τραμπ είχε 17 αντιπάλους που μεταξύ τους πήραν 15,2 εκατομμύρια.

Περισσότεροι από 95% των 15,2 εκατομμυρίων ψήφων που δεν πήρε ο Τραμπ στους προκριματικούς θα τους πάρει τον Νοέμβριο, γιατί οι Ρεπουμπλικάνοι που ψήφισαν άλλους στους προκριματικούς θα ακολουθήσουν τον νικητή στις εθνικές, ακόμα και οι ψηφοφόροι του Κρουζ, οι οποίοι τον γιουχάισαν όταν δεν "αναγνώρισε" τον Τραμπ στο Συνέδριο την περασμένη εβδομάδα. Άρα ο Τραμπ μπορεί να περιμένει περίπου 25-27 εκατομμύρια επί δύο, ίσον περίπου 49-55 εκατομμύρια ψήφους.

Πόσοι από τα 12 εκατομμύρια του Σάντερς θα κάνουν αυτό που τους είπε να κάνουν ψηφίζοντας την Κλίντον; Δευτέρα βράδυ όταν ο Σάντερς στο Δημοκρατικό Συνέδριο ζήτησε από τους ψηφοφόρους του να ψηφίσουν την Κλίντον για να νικήσουν τον Τραμπ, οι ψηφοφόροι του άρχισαν να φωνάζουν «Όχι! Όχι!» και να τραγουδάνε το όνομά του και να γιουχαΐζουν. Και μία ομιλίτρια στο συνέδριο, ή ίδια οπαδός του Σάντερς, σταμάτησε την ομιλία της και είπε σε εκείνους που φώναζαν το όνομα του Σάντερς στο Συνέδριο: «Να πω κάτι στους ‘Μπέρνι-ή-θάνατος’; Αυτό που κάνετε είναι πλεόν γελοίο».

Ο Σάντερς άρχισε μια επανάσταση. Και, τώρα που προσπαθεί να την  βάλει στην άκρη για να ηττηθεί ο Τραμπ από την Χίλλαρυ, η επανάσταση που ξεκίνησε (προσπαθώντας να απαγάγει το Δημοκρατικό κόμμα ενώ ο ίδιος ήταν πάντα ανεξάρτητος), έχει πια ξεφύγει από τα χέρια του. 

Αυτό είναι το υπέροχο και τραγικό πράγμα της Αριστεράς. Ελευθερία σκέψης και λόγου, έστω και αν αυτοκαταστρεφόμαστε με ασυμβίβαστες φατριές. Και τι σημασία έχει η αξία της σκέψης αν χάσουμε τα πάντα συμπεριλαμβανόμενης της δύναμης να την εφαρμόσουμε;

Ο Τραμπ δεν  μπορεί να κερδίσει τις εκλογές. Η Χίλαρυ όμως μπορεί να τις χάσει.

Αν ο Τραμπ βγει πρόεδρος θα τον έχουν βγάλει οι οπαδοί του Σάντερς, όχι ψηφίζοντάς τον αλλά ψηφίζοντας κάποιον τρίτο πράσινο με ροζ πουά, ή μη ψηφίζοντας καθόλου.

Αυτή τη στιγμή η Χίλαρυ έχει κάπου τα δύο τρίτα των ψηφοφόρων του Σάντερς, δηλαδή συνολικά κάπου 23-28 επί δύο, ίσον κάπου 45-52 εκατομμύρια.

Οι εκλογές θα κριθούν από τις ψήφους των οπαδών του Σάντερς, των περίφημων …Σαντερνίστας.

Νομίζαμε ότι ο Τραμπ είναι παλαβός και οι οπαδοί του μουρλοί. Τελικά όμως τρελοί, και υπεύθυνοι, θα είναι όσοι δεν τους αρέσει ο Τραμπ αλλά δεν ψηφίσουν Κλίντον.

Αυτή τη στιγμή οι αριθμοί λένε ότι η Χίλαρυ θα χάσει, λόγω του Σάντερς, ενώ τα στοιχιματζίδικα λένε ότι η Χίλλαρυ έχει 76% πιθανότητα να κερδίσει. Μπερδεμένα πράματα. Όμως το Αμερικανικό σύστημα μπορεί να τα ξεμπερδέψει.

Ας επιστρέψουμε στους αριθμούς…

Το υπέροχο με την Αμερικανική Δημοκρατία είναι πως δεν είναι μια χώρα αλλά πενήντα. Τον πρόεδρο, ο οποίος ηγείται του ενός από τους τρεις κλάδους των εξουσιών του κράτους δεν τον ψηφίζουν απ’ ευθείας οι πολίτες. Οι ψηφοφόροι ψηφίζουν σε κάθε πολιτεία, και η κάθε πολιτεία αποδίδει εκλέκτορες οι οποίοι ψηφίζουν πρόεδρο.

Οι 50 Πολιτείες, συν την περιοχή της Κολούμπια όπου είναι η πρωτεύουσα, η Ουάσιγκτον, και βρίσκεται εκτός Πολιτειών, στέλνουν συνολικά 538 εκλέκτορες.
Όποιος συγκεντρώσει 270 ή περισσότερους εκλέκτορες γίνεται πρόεδρος.

Η κάθε Πολιτεία στέλνει διαφορετικό αριθμό εκλεκτόρων, ανάλογα με τον πληθυσμό της.

Και υπάρχουν Πολιτείες που πάντα ψηφίζουν Δημοκρατικούς και εκείνες που πάντα ψηφίζουν Ρεπουμπλικάνους. 

Και, υπάρχουν και οι Πολιτείες που λέγονται «Πεδία Μάχης» γιατί δεν ξέρεις ποτέ ποιόν θα βγάλουν.

Άρα, οι εκλογές κρίνονται με το ποιος θα κερδίσει τις Πολιτείες-Πεδία-Μάχης.

Κοιτάξτε τον παρακάτω πίνακα που σας έφτιαξα, με τα αποτελέσματα των εκλογών από το 1980 μέχρι σήμερα.

Έξω δεξιά θα δείτε τρεις κολώνες, μία με τους κόκκινους εκλέκτορες που ο Τραμπ έχει σίγουρους, μία με τους μπλε εκλέκτορες που η Χίλλαρυ έχει σίγουρους, και μία με τους μωβ εκλέκτορες στις Πολιτείες όπου θα δοθεί μάχη.

State

Electors

1980

1984

1988

1992

1996

2000

2004

2008

2012

Trump

Clinton

Battle

Alabama

9

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

9

Alaska

3

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

3

Arizona

11

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Clinton

Bush W

Bush W

McCain

Romney

11

Arkansas

6

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

McCain

Romney

6

California

55

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

55

Colorado*

9

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Dole

Bush W

Bush W

Obama

Obama

9

Connecticut

7

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

7

D.C.

3

Carter

Mondale

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

3

Delaware

3

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

3

Florida*

29

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Clinton

Bush W

Bush W

Obama

Obama

29

Georgia

16

Carter

Reagan

Bush

Clinton

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

16

Hawaii

4

Carter

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

4

Idaho

4

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

4

Illinois

20

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

20

Indiana

11

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

Obama

Romney

11

Iowa*

6

Reagan

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Bush W

Obama

Obama

6

Kansas

6

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

6

Kentucky

8

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

McCain

Romney

8

Louisiana

8

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

McCain

Romney

8

Maine

4

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

4

Maryland

10

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

10

Massachusetts

11

Reagan

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

11

Michigan*

16

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

16

Minnesota

10

Carter

Mondale

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

10

Mississippi

6

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

6

Missouri

10

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

McCain

Romney

10

Montana

3

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

3

Nebraska

5

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

5

Nevada*

6

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

Obama

Obama

6

New Hampshire*

4

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Kerry

Obama

Obama

4

New Jersey

14

Carter

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

14

New Mexico

5

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Bush

Obama

Obama

5

New York

29

Reagan

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

29

North Carolina

15

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

Obama

Romney

15

North Dakota

3

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

3

Ohio*

18

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

Obama

Obama

18

Oklahoma

7

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

7

Oregon

7

Reagan

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

7

Pennsylvania*

20

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

20

Rhode Island

4

Carter

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

4

South Carolina

9

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

9

South Dakota

3

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

3

Tennessee

11

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

McCain

Romney

11

Texas

38

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

38

Utah

6

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

6

Vermont

3

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

3

Virginia*

13

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

Obama

Obama

13

Washington

12

Reagan

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

12

West Virginia

5

Carter

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

McCain

Romney

5

Wisconsin*

10

Reagan

Reagan

Dukakis

Clinton

Clinton

Gore

Kerry

Obama

Obama

10

Wyoming

3

Reagan

Reagan

Bush

Bush

Dole

Bush W

Bush W

McCain

Romney

3

538

194

207

137

Winner

Name:

Reagan

Reagan

Bush

Clinton

Clinton

Bush W

Bush W

Obama

Obama

States:

44

49

40

32+DC

31+DC

30

31

28+DC

26+DC

Electors:

489

525

426

370

379

271

286

365

332

% vote:

50.70%

58.80%

53.40%

43.00%

49,2%

47.90%

50.70%

53.00%

51.10%

Loser 1

Name:

Carter

Mondale

Dukakis

Bush

Dole

Gore

Kerry

McCain

Romney

States:

6+DC

1+DC

10+DC

18

19

20+DC

19+DC

22

24

Electors:

49

13

111

168

159

266

251

173

206

% vote:

41.00%

40.60%

45.60%

37.40%

40.7

48.40%

48.30%

45.70%

47.20%

Loser 2

Name:

Anderson

-

-

Perot

Perot

Nader

-

-

-

States:

0

-

-

0

0

0

-

-

-

Electors:

0

-

-

0

0

0

-

-

-

% vote:

6.60%

-

-

18,9%

8.40%

2.76%

-

-

-

1980

1984

1988

1992

1996

2000

2004

2008

2012

Χωρίς πολύ ανάλυση:
- Κοιτάξτε πως ο Κλίντον βγήκε το 1992 επειδή ο ανεξάρτητος-δεξιός Περό πήρε 18,9% ψήφους από τον Μπους.
- Το 1996, τα 8,40% του Περό δεν άλλαξαν τίποτα για τον Ντωλ.
- Αλλά, το 2000, ο πράσινος (με ροζ πουά) Ραλφ Νέηντερ έκλεψε τις εκλογές από τον Γκορ και τις έδωσε στον Μπους-Πινόκιο. Στην Πολιτεία του Νιου Χάμπσιαρ, ο Μπους είχε 273.559 ψήφους, ο Γκορ 266.348 και ο Νέηντερ 22.198. Αν ΜΟΝΟ γύρω στις 8.000 (7.212) από τις 22.198 ψήφους του Νέηντερ είχαν πάει στον Γκορ, αν δεν υπήρχε ο Νέηντερ, τότε ο Γκορ θα είχε κερδίσει, τους 4 ελέκτορες του Νιου Χάμπσιαρ, θα είχε κερδίσει τις εκλογές με 270 εκλέκτορες, και δεν θα χρειαζόταν την Φλώριδα, την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε στον Μπους.



Η Χίλαρυ χρειάζεται κάπου 63 εκλέκτορες για να κερδίσει.

Ο Ντόναλντ χρειάζεται πάνω από 76.

Αν και το Κολοράντο (9) παραδοσιακά θεωρείται «Πεδίο Μάχης», φέτος, η Ιστορία του με τον Ντόναλντ το βάζει μάλλον σίγουρα στην πλευρά της Χίλλαρυ, οπότε η Χίλλαρυ χρειάζεται μάλλον μόνο άλλους 54 εκλέκτορες.

Ο αντιπρόεδρος της Χίλαρυ, Τιμ Κέην, είναι από την Βιρτζίνια, η οποία έχει 13 εκλέκτορες, άρα, αν πάρει την Βιρτζίνια χρειαζόμαστε άλλους 41. Αχ… Φλώριδα με τους 29 σου… Όμως η Φλώριδα δεν δείχνει, και έχει κακή φήμη από το 2000.

Που βρίσκεις 40 εκλέκτορες σε Πολιτείες που να είναι πιθανόν να πάνε στην Χίλαρυ; Οχάιο (18), Πενσυλβάνια (20) και Νεβάντα (6), ίσον 44!

Το Κολοράντο είναι μάλλον σίγουρο Χίλλαρυ.

Η Βιρτζίνια έχει πολύ καλή προοπτική να ψηφίσει Χίλλαρυ-Κέην.

Το Οχάιο ψήφισε γερά Κρουζ, άρα πιθανότατα ο Τραμπ να το χάσει.

Η Πενσυλβάνια έχει ψηφίσει Δημοκρατικά από το 1992.

Η Νεβάντα έχει πολλές μειονότητες που δεν θα ψηφίσουν Τραμπ.

Η Χίλαρυ μπορεί, έτσι, να βγει με 274 εκλέκτορες.

Που υπάρχει κίνδυνος;

Η Καλιφόρνια (55) δεν βγάζει Τραμπ μα να γίνει σεισμός 8,5. Στο Χόλυγουντ και στο Σαν Φρανσίσκο είμαστε ασφαλείς.

Η Νέα Υόρκη (29) είναι η γενέτειρα του Τραμπ, αλλά και η Πολιτεία της Χίλαρυ, όπου ζει και για την οποία ήταν Γερουσιαστής δύο θητείες πριν γίνει υπουργός εξωτερικών. Σαν Πολιτεία, η Νέα Υόρκη είναι περισσότερο «Τραμπ» στα μέσα και βόρεια. Όμως, η Πόλις της Νέας Υόρκης με τα 8 εκατομμύρια κατοίκους που δεν μασάνε μπούρδες, και έχει πάρα πολλές μειονότητες θα σπρώξει όλη την Πολιτεία προς την Χίλαρυ. Άλλωστε η Νέα Υόρκη έβγαλε Δημοκρατικό πρόεδρο εφτά από τις τελευταίες εννέα εκλογές.

Οι ενδείξεις είναι ότι η Χίλλαρυ θα βγει με 270-276, και πράγματι έχει πάνω από 75% πιθανότητα. Μόνο αν τα κάνει θάλασσα η Χίλλαρυ, ή αν αποτρελαθούν οι Σαντερνίστας, μπορεί να πιάσει τους 76 και βάλε που χρειάζεται ο Τραμπ.

Όμως, η ομορφιά της Αμερικής είναι ότι δεν μαλακίζονται όπως σε μερικές-μερικές άλλες χώρες όπου ότι λέει ο πρωθυπουργός γίνεται. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς ανεξάρτητη συμφωνία από το Κογκρέσσο, το οποίο αποτελείται από την Βουλή των Αντιπροσώπων και την Γερουσία.

Αν βγει η Χίλλαρυ αλλά η Βουλή των Αντιπροσώπων και η Γερουσία μείνουνε με τους Ρεπουμπλικάνους, κάναμε μια τρύπα στο νερό.

Η Γερουσία είναι στο τσάκα να γίνει Δημοκρατική με 51-55 στους 100, αλλά η Βουλή των Αντιπροσώπων μάλλον θα μείνει Ρεπουμπλικάνικη.

Χίλλαρυ συν Γερουσία αλλά χωρίς Βουλή θα ήταν καλό. Θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε και να κάνουμε κάτι στα δύο χρόνια πριν τις επόμενες εκλογές όταν θα ψηφιστούν περίπου οι μισοί και στην Γερουσία και στην Βουλή στην μέση της θητείας του προέδρου.

Και ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίον πρέπει να βγει Χίλλαρυ και Δημοκρατική Γερουσία είναι το Ανώτατο Δικαστήριο. Πρέπει να αντικατασταθεί ο Σκαλία που πέθανε μήνες τώρα και θα αντικατασταθεί και η Γκίνσμπουργκ από τον επόμενο πρόεδρο μια και είναι ήδη 84 χρονών. Ο επόμενος πρόεδρος θα ορίσει δύο από τους 9 δικαστές στο Ανωτατο δικαστήριο. Και αν τους ορίσει Ρεπουμπλικάνος, το Ανώτατο δικαστήριο θα είναι συντηρητικό για 20 χρόνια και βάλε.

Οι αριθμοί λένε ότι μάλλον θα βγει η Χίλλαρυ με Δημοκρατική Γερουσία.

Να κάτσουνε μόνο καλά οι Σαντερνίστας και να ψηφίσουν Χίλλαρυ, και να κάτσουν σπίτια τους ή να ψηφίσουν Χίλλαρυ όσοι περισσότεροι είναι δυνατόν από τους Ρεπουμπλικάνους που μισούν τον Τραμπ, και είναι πολλοί.

Ένα είναι το σίγουρο: Η Ρωσία από την μία και το Ισλαμικό Κράτος από την αλλη θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά να βγει ο Τραμπ.

Αν βγει ο Τραμπ, να κάνουμε όλοι αίτηση για αστροναύτες να πάμε να ζήσουμε στον Άρη, γιατί την Γη δεν την βλέπω καλά…