Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρωτοχρονιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρωτοχρονιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2019

Χρόνος









Κάθε τέλος ενός χρόνου και αρχή καινούργιου φέρνει την καθιερωμένη παράδοση του να αποφασίζουμε τι θα κάνουμε τον καινούργιο χρόνο διαφορετικά από όπως τα κάναμε μέχρι το τέλος του παλιού. Θα χάσουμε βάρος, θα σταματήσουμε να καπνίζουμε… σπάνια όμως ακούμε να λέει κανείς «θα οδηγώ το αυτοκίνητο σωστά», «Θα προσέχω που παρκάρω», «θα σέβομαι τους συνανθρώπους μου»… «θα δίνω ότι χρήματα μπορώ να βοηθήσω τους ανήμπορους»… Όχι. Αυτά δεν τα ακούμε. Αντ’ αυτών ακούμε «εγώ οδηγώ σωστά! Όλοι οι άλλοι οδηγούνε λάθος», «για μια στιγμή παρκάρω στην ράμπα των ανάπηρων! Φεύγω σε πέντε λεπτά!», «εκείνοι με σέβονται; Εγώ γιατί να τους σεβαστώ αν δε με σέβονται εκείνοι»… «θα ήθελα να δώσω αλλά δε μου περισσεύει δραχμή μετά από το καινούργιο iPhone! Άλλωστε τι να τους δώσω; Επαγγελματίες ζητιάνοι είναι! Γύφτοι!».

Κι’ έτσι, στην ζούγκλα θορύβου και τσιμέντου, όπου ζει το 45% του πληθυσμού της χώρας, μια πόλη η οποία ότι χαρακτήρα αρχιτεκτονικής ίσως να είχε τον έχασε όταν οι συνταγματάρχες δώσανε ορόφους και όλοι σήκωσαν πολυκατοικίες-αντιπαροχές, ο καθένας με ότι σχέδιο και χρώματα ήθελε, χωρίς πάρκινγκ, χωρίς χώρους ομορφιάς και φύσης, χωρίς σχέδιο πόλης, καταδικάζοντας τον χαρακτήρα της πόλης να απεικονίζει τον πραγματικό και λυπηρό χαρακτήρα των κατοίκων της, θύματα και θύτες, στην ζούγκλα αυτή μεγαλώνουν τεσσάρων ειδών νέοι κάτοικοι: εκείνοι που φεύγουν έξω από την χώρα μόλις μπορέσουνε, εκείνοι που παραμένουν στην χώρα στωικά ελπίζοντας να γεννηθούν αλλού την επόμενη ζωή, εκείνοι που είναι ακόμα νέοι και πιστεύουν ότι κάτι στην Ελλάδα ίσως κάποτε να αλλάξει, και εκείνοι που διδάχθηκαν από μικροί πως να πηδάνε όλους τους άλλους και να παρκάρουνε τη μερσεντέ τους στο χώρο των αναπήρων. (και για να δίνουμε κόπυράιτ εκεί που ανήκει, η τελευταία αυτή μακρήγορη φράση είναι εμπνευσμένη [και προσαρμοσμένη στον δικό μου προσωπικό θυμό] από την πρόσφατη ανάρτηση της Scarlett -αχ, πόσο δίκιο έχει)

Και γιατί να έχω τόσο θυμό; Τι μ’ ενδιαφέρει; Εγώ ξεκουμπίστηκα στα 17 μου και έχτισα μια ζωή αλλού για την οποία είμαι ευγνώμων -ευγνώμων για όσους συνάντησα και για το ότι άφηνα την καρδιά μου να τους αναγνωρίσει. Ευγνώμων για την υπηκοότητα που επέλεξα, ευγνώμων για τις κουλτούρες τις οποίες αφομοίωσα όχι συγκριτικά αλλά συλλογικά. Από που έρχεται ο θυμός μου αυτός για την χώρα στην οποία έτυχε να γεννηθώ; Μπορώ να σκαρφιστώ πολλές εξηγήσεις αλλά ίσως η πραγματική απάντηση είναι ότι πραγματικά δεν ξέρω. Ίσως για την απάντηση να πρέπει να ψάξω στον λόγο για τον οποίο δημιούργησα αυτό το μπλογκ πριν δέκα χρόνια, τον μόνο χώρο στον οποίο χρησιμοποιώ ακόμα την Ελληνική γλώσσα, εκτός των ημερών κάθε χρόνο όταν βρίσκομαι στην Ελλάδα. Ίσως να πρόκειται για μια κάθαρση, ή και για μια συνεχή αυτό-έρευνα, ή ακόμα και για μια ανάγκη επικοινωνίας με εκείνους που ηθελημένα ή άθελά τους διατηρούν την μιζέρια που κάνει ανθρώπους να φεύγουν από τον τόπο που τους γέννησε.

Πως μπορεί κανείς ηθελημένα να διατηρεί την μιζέρια; Σκεπτόμενος μόνο τον εαυτό του, κατά την Μεσογειακή παράδοση. Και πως μπορεί να την διατηρεί άθελά του; Ίσως λέγοντας ότι έτσι είναι και δεν μπορεί να αλλάξει, κατά την Μεσογειακή παράδοση. Αχ, αυτή η Μεσόγειος. Σαν Μαιευτήριο γέννησε τον δυτικό πολιτισμό και τώρα που ο δυτικός πολιτισμός ενηλικιώθηκε και υπάρχει, στην Δύση, η Μεσόγειος δεν έχει περισσότερη σχέση ή σημασία από όσο έχει ένα Μαιευτήριο στην μετέπειτα ζωή ενός ενήλικα που γεννήθηκε εκεί –δηλαδή, καμία. Και γιατί άραγε την λέω «Μαιευτήριο» και όχι «Μητέρα» την Μεσόγειο; Ίσως επειδή η «Μητέρα» πέθανε πριν χιλιετηρίδες και μόνο τα βουνά, τα νησιά και οι θάλασσες απομένουν σαν θύμηση του που, πως και γιατί γεννήθηκε ο δυτικός πολιτισμός.

Η Πρωτοχρονιά, τελικά, όταν ο πλανήτης μας στην αιώνια τροχιά του γύρω από το αστέρι του περνά από ένα σημείο που τυχαία θεωρείται ως τέλος μιας περιστροφής και αρχής μιας καινούργιας, είναι μια καλή αφορμή να συνδέσει κανείς το παρελθόν που δεν υπάρχει πια και το μέλλον που δεν έχει υπάρξει ακόμα. Και έτσι να αισθανθεί κανείς ότι έχει κάποια δύναμη να προγραμματίσει το μέλλον παίρνοντας αποφάσεις συμπεριφοράς που σπάνια τηρούνται καθώς το μέλλον γίνεται παρελθόν.

Ίσως η περισσότερο χρήσιμη σκέψη κάθε 31 Δεκεμβρίου είναι, όχι οι υποσχέσεις που ως επί το πλείστο δεν θα τηρηθούν, αλλά η συνειδητοποίηση και επιβεβαίωση του που μας έχει οδηγήσει ο δρόμος που διαλέξαμε με κάθε βήμα και απόφαση. Άλλωστε, η παράνοια είναι το να επαναλαμβάνει κανείς τις ίδιες πράξεις ελπίζοντας σε διαφορετικό αποτέλεσμα.




Και για να μην ξεχνάμε και τον Εθνικό Καταναγκασμό των Ελλήνων να κάνουν πρώτη είδηση όποιον διεθνώς διάσημο έχει να κάνει οτιδήποτε με την Ελλάδα, διαβάζουμε στις ειδήσεις ότι ο Παυλόπουλος ανακοίνωσε τιμητική Ελληνική υπηκοότητα για τον Τομ Χανκς.
 
Όλα τα Ελληνικά ΜΜΕ γράφουν ότι: «...ο αστέρας του Χόλιγουντ, λάτρης της Ελλάδας, είναι εδώ και χρόνια παντρεμένος με την ελληνικής καταγωγής Ρίτα Γουίλσον.»
 
Όλα τα ξένα ΜΜΕ γράφουν: «...his wife, actress and producer Rita Wilson, is of Greek and Bulgarian ancestry»
 
Πράγματι, η υπέροχη Μαργκαρίτα Ιμπραήμωφ (γνωστή ως Ρίτα Ουίλσον) έχει Ελληνικής καταγωγής ορθόδοξη μητέρα, την Δωροθέα, από την Νότια Αλβανία, και Βουλγαρικής καταγωγής πατέρα Μουσουλμάνο, τον Χασάν από την Ελληνική μεριά των Βουλγαρικών συνόρων, που έγινε Ορθόδοξος όταν παντρεύτηκε την Δωροθέα, όπως ο Τομ έγινε Ορθόδοξος από Ρωμαιοκαθολικός όταν παντρεύτηκε την Ρίτα. 
Τα Ελληνικά ΜΜΕ γιατί αποσιωπούν την πλήρη καταγωγή της Ρίτας; Δε μας πάει το «…και Βουλγαρικής και από την Αλβανία» εμάς; Μόνο το Ελληνικό θεωρούμε ως πρέπον και σχετικό;








Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2013

Χιλιετηρίδες




Ευτυχισμένο το 2014...

NCC 1701A The starship Enterprise,
under the command of Captain James T. Kirk




Έτος 14 AD

Augustus Ceasar
Το 14 AD δεν λεγόταν 14 AD μέχρι που το αρίθμησαν έτσι κάποτε στον μεσαίωνα. Τότε, την εποχή του έτους 14 AD, το λέγανε έτος 767 ab urbe condita (από την θεμελίωση της πόλης της Ρώμης). Στις 19 Αυγούστου του 14 AD (767 a.u.c.) πέθανε ο Αύγουστος Καίσαρας, ο θετός γιός του Ιουλίου Καίσαρα αρχικά λεγόμενος Οκτάβιος και πρώτος Αυτοκράτορας της Ρώμης. Τότε επίσης, κατά μερικούς, τελείωσε η Ελληνιστική περίοδος (ενώ κατ' άλλους είχε τελειώσει από το 31 BC).




Έτος 1014 AD

Αυτοκράτωρ Βασίλειος ο Β'
Τον Ιούλιο του 1014 AD έγινε η μάχη της Θεσσαλονίκης, μεταξύ της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στις 29 Ιουλίου ο Βασίλειος ΙΙ κέρδισε μεγάλη νίκη κατά του Βουλγαρικού στρατού και διέταξε να τυφλωθούν 15.000 Βούλγαροι στρατιώτες. Ο Τσάρος Σαμουήλ της Βουλγαρίας πέθανε από σοκ και ο Βασίλειος ΙΙ απόκτησε το παρατσούκλι του Βουλγαροκτόνου.

Ο Ερρίκος ΙΙ, πρόσφατα εστεμμένος Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, απαίτησε από τον Πάπα Benedict VIII να προσθέσει στην Θεία Λειτουργία το Σύμβολο της Πίστης της Νίκαιας/Κωνσταντινούπολης, και να προσθέσει ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται "και εκ του υιού".



Έτος 2014 AD

---no---data---



Έτος 3014 AD

Εγκαίνια του πλανήτη Γη ως τόπου εξορίας/απομόνωσης εκείνων οι οποίοι παρέμεναν ασυμβίβαστοι με τις αποφάσεις της πλειοψηφίας του συνόλου των ανθρωπίνων κοινωνιών --οι οποίες είχαν ήδη φτάσει να αριθμούν 853,7 δισεκατομμύρια όντα σε οκτώ κοινωνικές ενότητες σε δεκατρείς πλανήτες τεσσάρων αστρικών συστημάτων (εξαιρουμένης της Γης).

Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, το 3010 AD είχε λήξει με αποτυχία, πίσω στον μητρικό πλανήτη, ένα Μνημόνιο τοποθετημένο χίλια χρόνια νωρίτερα επί του πληθυσμού ενός απειροελάχιστου τμήματος του πλανήτη. Η αρχή η οποία είχε τοποθετήσει το λεγόμενο "Μνημόνιο", γνωστή πλέον στην Ιστορία μόνο με τα αρχικά "EU" (χωρίς κανένας να θυμάται τι έννοια ή έννοιες αντιπροσώπευαν τα αρχικά αυτά) είχε ήδη διαλυθεί την δεύτερη δεκαετία της τρίτης χιλιετηρίδας, αλλά το λεγόμενο "Μνημόνιο" είχε παραμείνει ενεργό για άλλα 993 χρόνια. Η τελική θεώρηση του "Μνημονίου" ως "αποτυχημένο" έγκειτο στο ότι κανείς πλέον δεν γνώριζε τον αρχικό του στόχο.


Έτος 4014 AD

Η παλαιά αρίθμηση, κατά την οποία το έτος θα λεγόταν 4014, διακόπηκε, και το έτος αριθμήθηκε ως Έτος 2047 AGR, μετρώντας τα χρόνια από το παλαιό 1966 AD, για να τιμηθεί η χρονιά όταν το κανάλι των αρχαίων Η.Π.Α., "NBC", πρόβαλε, στις 8 Σεπτεμβρίου 1966 AD, το πρώτο επεισόδιο της σειράς Star Trek (Ταξίδι στ' Αστέρια), δημιουργημένο από τον Τζην Ρόντεμπέρυ, ο οποίος ήδη από αιώνες της τέταρτης χιλιετηρίδας AD, θεωρείτο ο μεγαλύτερος προφήτης και ευαγγελιστής της αρχαιότητας (αρχαιότητα θεωρήθηκε η περίοδος 800 BC έως 1970 AD, για να οριοθετήσει την εποχή από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια έως την πρώτη προσεδάφιση ανθρωπίνων όντων στην Σελήνη της Γης) όσον αφορά την ενόραση την οποία επέδειξε ο Τζην Ρόντεμπέρυ για το πως θα μπορούσε η ανθρώπινη κοινωνία και συνείδηση να εξελιχθεί θετικά και συλλογικά, με την τεχνολογία, αντί για καταστροφικά ακολουθώντας την ηθική που είχε θεμελιωθεί μέχρι τα χρόνια του ξεκινώντας από την Μεσοποταμία, 6.000 χρόνια νωρίτερα του Star Trek. Ο Τζην Ρόντεμπέρυ ανακηρύχθηκε το 2047 AGR  (ή 4014 AD), ως ο πρώτος άνθρωπος που ακούσια συγκέντρωσε τα σημαντικότερα σημεία ηθικής που εξέφραζαν το σύνολο της θετικότητας όλων των λεγομένων "θρησκειών" μέχρι τις μέρες του.

Το ίδιο Έτος, 2047 AGR  (ή 4014 AD) το πανανθρώπινο συμβούλιο, 42,78 τρισεκατομμυρίων ανθρωπίνων όντων, αποτελούντα 19 κοινότητες σε 37 πλανήτες 16 αστρικών συστημάτων του Γαλαξία, με ατομική ψηφοφορία (σήμα από το μικροτσίπ εμπεδωμένο σε κάθε εγκέφαλο για να στέλνει σήμα "πρότασης/ψήφου" σε κεντρική παν-γαλακτική βάση στοιχείων) εψήφισε να κλείσει ο πλανήτης Γη ως εξορία/απομόνωση των ασυμβίβαστων (όπως είχε χρησιμοποιηθεί επί 1.000 χρόνια) και να ανοίξει ως μουσειακός χώρος της προέλευσης της ανθρωπότητας.

Gene Roddenberry, 1988 AD
NCC 1701D The starship Enterprise, Galaxy class
under the command of Captain Jean-Luc Piccard

Enterprise D
Blueprint



4,014 δισεκατομμύρια χρόνια αργότερα ο γαλαξίας της Ανδρομέδας, κατά την πορεία του στο σύμπαν, άρχισε να συγκρούεται/συγχωνεύεται με τον διπλανό του γαλαξία, όπου τα περασμένα 4,014002 δισεκατομμύρια χρόνια είχε εξαπλωθεί η ανθρωπότητα. Τα επόμενα 2 δισεκατομμύρια χρόνια είδαν την επική μάχη μεταξύ της φωτεινής πλευράς και της σκοτεινής πλευράς της "Δύναμης" του σύμπαντος --όπως είχε προλεχθεί από τον προφήτη Τζωρτζ Λούκας (κατά τα παλαιά 1977-2007 AD) στο Ευαγγέλιο των Star Wars (γραμμένο μόλις δέκα χρόνια μετά από την πρώτη προβολή του Star Trek του Τζην Ρόντεμπέρυ).



Master Jedi Yoda,
A long, long time ago, in a galaxy far, far away...









Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

Ποιός Βασίλης;!






Γεγονός: οι μεγάλοι δεν πιστεύουν ότι υπάρχει ένας παχουλός, καλόβουλος γέρος με ροζ μάγουλα, λευκή γενειάδα και κόκκινο κουστούμι με τριμ από άσπρη γούνα, ο οποίος μέσα σε μία νύχτα, από ένα έλκηθρο που τραβιέται από έξι ιπτάμενους ταράνδους, αφήνει δώρα σε περίπου ένα δισεκατομμύριο παιδιά.

Όλοι οι μεγάλοι; Όχι όλοι! Παραδείγματος χάριν, οι δικοί μου γονείς, μετά από μια μακρά περίοδο απιστίας, είδαν το φώς. Ήταν πρωί. Ήμουν δέκα χρονών, κι εγώ επικίνδυνα μεγαλούτσικος, με δικό μου χαρτζιλίκι. Ξυπνήσαμε. Τρέξαμε στο δέντρο. Από κάτω, δίπλα στη φάτνη: Δώρα. Πακέτα εφτά. Άρχισα να ανοίγω. Αφού άνοιξα και το έκτο πακέτο πρόσεξα ότι οι γονείς μου κοιτούσαν με αμηχανία το έβδομο, και μετρούσαν τα δάχτυλα των χεριών τους. Τους παρότρυνα να το ανοίξουν. Το άνοιξε η μητέρα μου. Μέσα βρήκε εκείνο το μπωλάκι ξηρών καρπών που μόλις την περασμένη εβδομάδα είχε δει στην βιτρίνα του ψιλικατζίδικου της γωνίας και είχε πει ότι ήταν ωραίο.

Και έκτοτε, οι γονείς μου ήταν πλέον από τους λίγους μεγάλους που πίστευαν.

Τριάντα χρόνια αργότερα. Λονδίνο, Δεκέμβριος 1999. Στο σπίτι του καλού μου φίλου από το Κολλέγιο που μας φιλοξενούσε, μια κι είχαμε έρθει από την Αμερική για το Millenium, έτρεξα πρωί πρωί πίσω από τον γιό μου, δέκα χρονών, και κουτρουβαλήσαμε τη σκάλα προς το λιβινγκ ρουμ και το δέντρο. Δώρα! Πακέτα! "Με βρήκε!" αναφώνησε! "Στο Λονδίνο!" Δεν φαντάζεσαι τι έγινε, του είπα. Και του εξιστόρησα πως όταν δεν είχα ύπνο στις δύο το πρωί πήγα να δω αν ήταν ακόμα εκεί το κουλουράκι και το ποτήρι το γάλα που είχαμε αφήσει, και άκουσα φωνές! Ήταν ο Santa Claus και ο Father Christmas που τσακωνόντουσαν δίπλα στο τζάκι! Είχε γίνει φαίνεται κάποια οργανωτική παρεξήγηση και τώρα είχαν έρθει σχεδόν στις γροθιές για το αν ήταν δικαιοδοσία του Father Christmas λόγω γεωγραφίας, ή του Santa Claus λόγω υπηκοότητας! Ο γιός μου με διαβεβαίωσε ότι πρέπει στο τέλος να τα βρήκανε γιατί άλλα πακέτα είχαν χαρτί περιτυλίγματος Αμερικανικό και άλλα Αγγλικό. Αλλά ήταν κάπως σκεπτικός ο νεαρός. Τι είναι; ρωτάω. Να, μου απαντά, θυμάσαι εκείνο το απίθανο που σου έδειξα σε εκείνη τη βιτρίνα εχτές; Ναι, λέω. Έ, συνεχίζει, σήμερα είναι Χριστούγεννα, και ήρθανε και ο Father Christmas και ο Santa Claus. Είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Άγιος Βασίλης πρωτοχρονιά δεν έρχεται;

Και κλείνω με τους στοίχους ενός από τα αγαπημένα μας τραγούδια:

Την γιαγιά την πάτησε ένας τάρανδος!
Έξω από το σπίτι Χριστούγεννα παραμονή!
Μπορείτε να λέτε ότι δεν υπάρχει Santa Claus,
αλλά ο παππούς κι εγώ είμαστε πια πιστοί!






ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!