Σοπράρνο

Η εκκλησία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου άρχισε να χτίζεται στην Φλωρεντία τον δέκατο προς ενδέκατο αιώνα, 150 μέτρα νοτιοδυτικά από το Πόντε Βέκιο, στον δρόμο που λέγεται Μπόργκο Σαν Τσιάκοπο. Η "Παλιά Γέφυρα" (Πόντε Βέκιο) είναι χτισμένη στο στενότερο σημείο του ποταμού Άρνο, και λέγεται ότι υπήρχε γέφυρα εκεί από τους Ρωμαϊκούς χρόνους, ενώ η σημερινή γέφυρα γράφτηκε σε έγγραφα για πρώτη φορά το 996, τον δέκατο αιώνα, καταστράφηκε από πλημύρα το  1117, ξαναχτίστηκε, ξανακαταστράφηκε το 1333 και ξαναχτίστηκε το 1345. Λέγεται ότι το 1944 κατά την υποχώρηση των Γερμανών, το Πόντε Βέκιο δεν καταστράφηκε, όπως καταστράφηκαν τα πάντα γύρω του, λόγω προσωπικής διαταγής του Χίτλερ που είπε να την αφήσουν να στέκεται.

Παράλληλα με το Πόντε Βέκιο λοιπόν, και τα χτίσματα της άμεσης περιοχής, χτίστηκε και αναπτύχθηκε και η εκκλησία του Αγίου Ιακώβου. Ξεκίνησε σε στυλ Ρωμανικό (Romanesque) τον δέκατο ή ενδέκατο αιώνα με αρχιτεκτονικές μεταβολές κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Αναφέρεται τον δέκατο τέταρτο αιώνα ως ήδη υπάρχουσα από το 1078. Γύρω στο 1293 οι ευγενείς της Φλωρεντίας ήδη πήγαιναν στην εκκλησία αυτή. Το 1580 ανοικοδομήθηκε και ανακαινίσθηκε το 1709. Οι περισσότεροι πίνακες ζωγραφικής μέσα στην σημερινή εκκλησία δημιουργήθηκαν από καλλιτέχνες του δεκάτου ογδόου αιώνα, όπως ο Πιερ Νταντίνι ο οποίος ζωγράφισε τον θώλο, τον Νικολό Λαπί, τον Ματέο Μπονέκι, και τον Αγκοστίνο Βερατσίνι. Το καμπαναριό που υπάρχει σήμερα κτίστηκε το 1660 από τον Χεράρντο Σιλβάνι.

Το ιερό της εκκλησίας προεξέχει πάνω από τον ποταμό Άρνο. Στα Ιταλικά η λέξη "πάνω" λέγεται "σόπρα". Σόπρα Άρνο έγινε σοπράρνο, και η "εκκλησία του Αγίου Ιακώβου σοπράρνο" λέγεται έτσι και σήμερα.

Το 2006 η εκκλησία παραχωρήθηκε στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία εκτός Ελλάδας υπάγεται στο Φανάρι. Τα εκαίνια του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου ως ναού της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας έγιναν από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στις 14 Μαΐου 2006.

Μέσα στην εκκλησία βλέπει κανείς γύρω του τα μέρη των οικοδομημάτων και τα έργα τέχνης εννέα αιώνων, "δεμένα" με την σημερινή ορθόδοξη διακόσμηση η οποία προστίθεται και εξελίσσεται έτσι ώστε να μην ενοχλεί την ρωμαιοκαθολική αρχιτεκτονική, αρχική διακόσμηση και ιστορικότητα του ναού. Αντί τέμπλου, παραδείγματος χάριν, έχουμε εικόνες στην θέση που θα κατείχαν στο τέμπλο, αλλά στέκονται στο περβάζι που χωρίζει το ιερό από τον υπόλοιπο ναό. Η Αγία Τράπεζα του ορθόδοξου "ιερού" προστέθηκε πρόπερσι.



Οι φωτογραφίες αυτές πάρθηκαν όλες στις 6 Ιανουαρίου 2014, εκτός από εκείνες κάτω από τον αγιασμό των υδάτων που είναι παλαιότερες (με κλικ μεγαλώνουν).

Το "ιερό", πάνω από τον Άρνο: σοπράρνο,
και το καμπαναριό του Σιλβάνι από το 1660.

Το στενό, Μπόργκο Σαν Τζιάκοπο, είναι τόσο ...στενό, που είναι αδύνατο να παρθεί αυτή η φωτογραφία.
Αυτή είναι μια "γρήγορη" σύνθεση τριών φωτογραφιών που πρώτα διορθώθηκαν πολύ για προοπτική.
Από κάτω, άλλη μια φωτογραφία πολύ διορθωμένη για προοπτική, παρμένη ακουμπόντας στον τοίχο του απέναντι κτίσματος στο στενό.

Οι σταγόνες του αγιασμού φωτίζονται από το αριστερό παράθυρο.

Αγιασμός των υδάτων. 6 Ιανουαρίου 2014.

Πόντε Βέκιο. Το κτήριο στα δεξιά είναι το Μουσείο του Ουφίτσι.

Πέντε γέφυρες, με πρώτη το Πόντε Βέκιο

Και ένας γάμος το 2008 :-)
Νύφη απ' το Φορλί, γαμπρός από Αθήνα-Βοστώνη, γιός γαμπρού από Μασαχουσέτη, και Κουμπάρος από Νέα Υόρκη,
Καλεσμένοι από 6 χώρες, από Αθήνα έως Νέα Ζηλανδία
Εφ' όσον ο κουμπάρος δεν ήταν ορθόδοξος, αλλά πιστός του μπέησμπώλ των Νιου Γιορκ Γιάνκις, γεννημένος μάλιστα στην Καλιφόρνια, χρειαζότανε λέει για την τελετή ένα ορθόδοξο δάχτυλο να ακουμπάει τα στέφανα που θα κρατούσε και θα άλλαζε ο κουμπάρος -γεγονός το οποίο απαίτησε την βοηθητική παρουσία της ορθόδοξης ντόπιας κυρίας που στέκεται εν αναμονή της στιγμής δεξιά του γιού του γαμπρού.

Οι καταστροφές από τους Γερμανούς το 1944.
Στην κάτω φωτογραφία, πάνω-δεξιά γωνία, μόλις διακρίνεται το καμπαναριό που γλύτωσε.

Ponte Vecchio

Οι φωτογραφίες είναι παρμένες με Nikon D300 12 Mpx, φακούς 12-24 mm και 24-85 mm.

Το κάθε ψηφιακό αρχείο RAW της Nikon επεξεργάστηκα σε Αντόπμη Φώτοσόπ CS3

Δώρα!

Τα παιδιά είναι πολύ τυχερά σε κάθε κουλτούρα, πολιτισμό και θρησκεία: Όλο και κάποιος τους δίνει δώρα :-)

Στα Ελληνόπουλα φέρνει δώρα ο Άγιος Βασίλης την Πρωτοχρονιά (από την Καισαρεία).

Στα παιδιά της Ιταλίας φέρνει δώρα η Μπεφάνα, τα Φώτα (5 προς 6 Ιανουαρίου). Η Μπεφάνα είναι μια γριούλα που πετάει πάνω σε μία σκούπα. Η εικονογράφηση είναι σχεδόν όμοια με τις μάγισσες των Δυτικών, αλλά δεν είναι μάγισσα: είναι απλή γριούλα, η γιαγιά Μπεφάνα! (Α! Τα Φώτα, 6 Ιανουαρίου, στην Ιταλία δεν είναι Φώτα αλλά η μέρα που φτάνουν οι Μάγοι στην φάτνη, ή κάτι τέτοιο) Εν τω μεταξύ, για να τα έχουνε και καλά με την υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και την Αμερική έχουνε και τον Μπάμπο Νατάλε (τον Πατέρα των Χριστουγέννων [βλ. παρακάτω])

Στα τέκνα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας όπως και σε εκείνα της Γαλλικής Δημοκρατίας φέρνει δώρα ο Πατέρας των Χριστούγεννα (Father Christmas/Père Noël).

Στα Γερμανόπουλα φέρνει δώρα τα Χριστούγεννα ο Άγιος Νικόλαος. Αλλά όχι ακριβώς. Η παράδοση λέει ότι τα φέρνει το Κρίσίντλ (το παιδί Χριστός). Εξ' ού και ο Κρις Κρινγκλ, μία έκδοση που έφτασε στην Αμερική.

Στα παιδιά της εργατιάς της Σοβιετικής Ένωσης έφερνε δώρα ο πατερούλης Ιωσήφ (Στάλιν). Πριν από τον πατερούλη Ιωσήφ και τώρα που μας τελείωσε ο πατερούλης Ιωσήφ, οι Ρώσοι λένε στα παιδιά τους ότι για τα δώρα είναι υπεύθυνος ο Παππούς Πάγος (ΝτεντΜορόζ) και η εγκονούλα του  το κορίτσι του χιονιού που έρχονται με τρόικα (αληθινή τρόικα! που πήγε το μυαλό σας;) ή πάνω σε άσπρα άλογα από το Βελικί Ουστούγκ ή το Μπελαωεζσκαγια Πούντσα.

Στην Ολλανδία έχουνε τον Σίντερκλαας και τον φίλο του τον Μαύρο Πέτρο, που έρχεται Χριστούγεννα από την Ισπανία (Σε περασμένους χρόνους ήταν επίσκοπος και ερχόταν από την Τουρκία).

Οι Σουηδοί είχαν την Κατσίκα των Χριστουγέννων αλλά το περασμένο αιώνα η Κατσίκα των Χριστουγένων μεταμορφώθηκε σε ένα ανρωπάκι με άσπρα γένια που λέγεται ΓιούλΤόμτ-έ.

Στο Πόρτο Ρίκο οι τρεις μάγοι (ή οι τρεις βασιλιάδες) δεν φέρνουν δώρα μόνο στον Χριστούλη, αλλά σε όλα τα παιδάκια!

Στο δε Μεξικό (Μέχικο! Ολέ!) τα δώρα τα φέρνει ο ίδιος ο Χριστούλης! Το μωρό! Ελ Νίνιο Ντίος!

Στα Αμερικανάκια φέρνει δώρα τα Χριστούγεννα ο ΣάνταΚλως, από τον Βόρειο Πόλο. Τον λέω ΣάνταΚλως επί το Αμεριανικόν διότι κανένα Αμερικανάκι δεν έχει ιδέα ότι Κλως προέρχεται από το Γερμανικό Νίκλαους. Και μπερδεύονται παραπέρα γιατί το Σαντα είναι ήχος Ισπανικός και όχι Γερμανικός ή Αγγλικός. Ο Σάντα είναι Αμερικανός, όπως αποδεικνύει και το τραγούδι από το Τέξας: "Την γιαγιά την πάτησε τάρανδος χθες βράδυ!" Ο τροβαδούρος καταλήγει "δεν ξέρω αν εσείς πιστεύεται στον Σάντα αλλά τώρα ο παππούς κι εγώ πιστεύουμε!" Επίσης, λόγω έλλειψης χιονιού σε ορισμένα μέρη των ΗΠΑ λέγεται ότι ο Σάντα αφήνει το έλκηθρο βόρεια και χρησιμοποιεί άμαξα του φαρ ουέστ.

Στην Ιαπωνία τα δώρα τα δίνει ένας χοντρούλης βουδιστής μοναχός, ο Χοτηόσο, Πρωτοχρονιά.

Η Μαργαρίτα κι εγώ, εδώ στο χωριό, είμαστε πάντως πολύ τυχεροί γιατί μας φέρνει δώρα Χριστούγεννα ο ΣάνταΚλως, άλλα δώρα πρωτοχρονιάτικα ο Αηβασίλης, κι άλλα πάλι δώρα η Μπεφάνα τα Φώτα. Από δώρα, άλλο καλό!





Και ιδού! Η Befana έφτασε στο χωριουδάκι μας, αργά στις 5 Ιανουαρίου!

Περιμένουμε, στην κεντρική πλατεία
(δίπλα στο ηρώο, μπροστά από την εκκλησία, με την φωτιά δίπλα στο δέντρο)

Η Befana έρχεται!

Η Befana φεύγει...

Διαγωνισμός κέηκ

Η Κιάρα, νικήτρια του διαγωνισμού κέηκ για δεύτερη χρονιά στην σειρά!

Αυτό είναι χωριό.
Και από ξήλα για ζέστη, άλλο καλό.
Εμείς κόβουμε και πουλάμε. Αμ θέλετε νά 'ρθετε με ένα φορτηγο να πάρετε,
πείτε τ' όνομά μου να σας κάνουμε έκπτωση.
Και είναι και νόμιμα. Το εγγυάται η δασοφύλακας του χωριού την οποία γνωρίζω καλά.

ΥΓ. Στον Κόσμο του Δίσκου, του Τέρυ Πράτσετ, τα δώρα τα φέρνει ο Γουρουνοπατέρας.

ΥΓ2. Όλοι οι παραπάνω μοιάζουν πολύ και σε παρουσιαστικό και σε ενδυμασία, εκτός από την Μπεφάνα που θυμίζει Χαλοήν... Ή, η Χαλοήν θυμίζει Μπεφάνα. Κάτι τέτοιο...

ΥΓ3. Όταν ήμουνα 8 χρονών στην Αθήνα, ο Άηβασίλης μου άφησε 8 δωράκια, αλλά το πρωί της πρωτοχρωνιάς οι γονείς μου είδαν απορημένοι 9 πακέτα κάτω από το δεντρο (είχα ήδη χαρτζιλίκι και μπορούσα να βγαίνω στην γειτονιά μόνος μου). Το δωράκι που τους είχε φέρει ο Άηβασίλης το κληρονόμησα όταν έφυγαν από την ζωή και το έχω ακόμη. Ο Σάντα Ζει!