Παραμυθένια...

Εφτά μέρες αφού έφυγα από το Ντένβερ, ο Κώστας μου έστειλε αυτό το email που το μεταφράζω στα Ελληνικά:

Πραγματικά σαστισμένος σήμερα. Τελική Ευθεία. Τελευταίος έλεγχος στον εξομοιωτή την Κυριακή και μετά δύο εύκολοι έλεγχοι διαφορών του 757. Μετά, θα περιμένω τα πρώτα μου ταξίδια. όταν θα μιλάω με τον ασύρματο του Γκάντερ και του Σάνγουικ, για να περάσω την μεγάλη λίμνη, όπως έκαναν οι αδελφοί μου του επαγγέλματος πριν από εμένα σε πολλά αεροπλάνα... Μεγαλειώδη 747-100, 707, DC-10... Και τώρα θα δέχομαι ωκεάνιες εκκαθαρίσεις, ακόμα δεν έχει κάλυψη ραντάρ ο Ατλαντικός. Μόνοι μας, δύο πιλότοι σε ένα αμυδρά φωτισμένο πιλοτήριο, προσέχοντας τα όργανα και λέγοντας τις ιστορίες μας καθώς θα πετάμε μέσα στην νύχτα του Βόρειου Ατλαντικού στα 37.000 πόδια, με 250 κοιμισμένους ανθρώπους, που θα βλέπουν ταινίες, θα τρώνε, θα κοιτάνε από το παράθυρο και θα αναρωτιόνται πως να είναι εκεί κάτω...

Και ελπίζω, στο πίσω μέρος του αεροπλάνου... Ίσως ένα. Μόνο ένα. Ένα παιδάκι με το προσωπό του πιεσμένο πάνω στο πλέξιγκλας του παράθυρου κοιτώντας έξω τα άστρα, τα φώτα πορείας στην άκρη του φτερού, την αντανάκλαση του φεγγαριού στο φτερό, και θα ονειρεύεται ότι μια μέρα, εκείνο θα πιλοτάρει αυτό το θηρίο απέναντι από τον ωκεανό.

Και ελπίζω οι γονείς του να καλλιεργήσουν το όνειρό του, να του δώσουν ένα εξομοιωτή, να τον αφήσουν να κάνει μαθήματα σε ένα κοντινό αεροδρόμιο. Και ίσως, μια μέρα, να είναι ο συγκυβερνήτης μου όταν θα έχω γκριζάρει και θα του παραδίδω σοφία περασμένων υπερατλαντικών πτήσεων, δίνοντάς του τον έλεγχο του αεροπλάνου καθώς θα ξεκουράζομαι.

Έφτασα Παρασκευή 8 Μαΐου και ο Κώστας με περίμενε έξω από το αεροπλάνο με την ταυτότητά του ασφαλείας, στο αεροδρόμιο του Ντένβερ, το οποίο από μακριά φαίνεται σαν ένα χωριό από τίπι ινδιάνικά στις μεγάλες πεδιάδες, δίπλα στα βραχώδη όρη. Η Γιουνάιτεντ έχει κάμποσες ντουζίνες εξομοιωτές για διάφορους τύπους αεροπλάνων. Α320, Β757-200, Β767-400, Β747-400, Β777, Β747-200 της ΝΑΣΑ... Λειτουργούν όλοι οι εξομοιωτές για εκπαίδευση 22 ώρες το 24ωρο, με κόστος 1.400 δολάρια την ώρα. Ο καθένας κοστίζει όσο ένα αεροπλάνο: γύρω στα 25 εκατομμύρια δολάρια.

Ένας φίλος του Κώστα, εκπαιδευτής, έκανε δώρο στον μπαμπά του Κώστα ένα εξομοιωτή για μιά ώρα. Στο τέλος όμως ο χρόνος ήταν λάσκα και κάναμε μισή ώρα σε ένα Α320 και μία ώρα σε Β777.

Το ταξίδι αυτό, και η στιγμή εκείνη, ήταν σαν να ανεβήκαμε το βουνό μαζί, αλλά στο τελευταίο σκέλος μας ανέβασε και τους δύο ο Κώστας στην Κορυφή. Τόσα όνειρα πραγματοποιήθηκαν σε μιά στιγμή. Μόνο από εμάς. Από εκείνον, και από εκείνους που αναγνώρισαν ποιος είναι και τον έβαλαν στην Γιουνάιτεντ, κατά 4 χρόνια νεότερο από τους 12.500 πιλότους, και σε θέση μέσω του συνδικάτου να βοηθά στις προσλήψεις και μετεκπαιδεύσεις...

Για πρώτη φορά στην Αποθήκη Σκέψης, εγκεκριμένο από τον Κώστα για έκθεση στο μπλογκ, μια ταινιούλα 13 λεπτών. Το Βουνό στο λογότυπό μας στην αρχή είναι η κορφή του Άγιου Σταυρού, 30 χιλιόμετρα νότια από το χιονοδρομικό κέντρο του Βέηλ.

Τα παραμύθια μπορούν να γίνουν αλήθεια αν είσαι νέος, στην καρδιά... Γιατί θα το βρεις δύσκολο νά 'σαι ξεροκέφαλος αν είσαι νέος, στην καρδιά... Μπορείς και φτάνεις στα άκρα με απίθανα όνειρα. Και η ζωή γίνεται πιο καταπληκτική με κάθε μέρα που περνάει. Δεν το ξέρεις ότι αξίζει όλους τους θησαυρούς της Γης να είσαι νέος στην καρδιά; Γιατί όσο πλούσιος και νά 'σαι, είναι κατά πολύ καλύτερο να είσαι νέος στην καρδιά... Κι' αν επιζήσεις να φτάσεις τα 105, Κοίτα πόσα θα αποκτήσεις από το να είσαι ζωντανός! Και αυτό είναι το καλύτερο απ' όλα: θα είσαι μπροστά από τους άλλους αν είσαι μαζί με τους πολύ νέους στην καρδιά.

Fairy tales can come true, it can happen to you If you're young at heart. For it's hard, you will find, to be narrow of mind If you're young at heart. You can go to extremes with impossible schemes. And life gets more exciting with each passing day. Don't you know that it's worth every treasure on earth To be young at heart. For as rich as you are, it's much better by far To be young at heart. And if you should survive to 105, Look at all you'll derive out of being alive! And here is the best part, you have a head start If you are among the very young at heart.

Βίντεο εξομοιωτές Α320 και Β777
έχει καλή ανάλυση για full screen

Δεν υπάρχουν λόγια για τόση πολύπλευρη ευτυχία...

Ντένβερ

Αγαπητό ημερολόγιο...

Μετά από τις πιο έξοχες δέκα μέρες που θα μπορούσα να είχα ονειρευτεί με τον Κώστα στο Κολοράντο, επέστρεψα στην Γηραιά και πάσχουσα από γεροντική άνοια, αρτηριοσκληρωτική Ήπειρο! Ήδη τα νεύρα μου έχουν αρχίσει να συνηθίζουν πάλι, μετά από έντονη προσπάθεια προσαρμογής, στους μουρλούς οδηγούς στον δρόμο και σε όλα που είναι δύσκολα, από το να αναπνέεις έως το να ψάχνεις για οποιοδήποτε ίχνος κοινωνικής οργάνωσης υπηρεσιών και ημερήσιας ζωής...

Μετά από δεκαετίες πείρας, ο Κώστας και εγώ είχαμε συμφωνήσει με τις διάφορες έρευνες σε ταξιδιωτικά περιοδικά ότι το αεροδρόμιο Σαρλ Ντε Γκωλ στο Παρίσι είναι το χειρότερο αεροδρόμιο του κόσμου. Όμως, έχοντας χρησιμοποιήσει το Φιουμιτσίνο στην Ρωμη τέσσερεις κιόλας φορές πρέπει να προστεθεί ότι, μπορεί το Ντε Γκωλ να είναι το χειρότερο, αλλά το Φιουμιτσίνο της Ρώμης είναι το πιο ηλίθια χτισμένο και ανοργανωμένο. 

Κυριακή, ξύπνησα στις 4 το πρωί, οδήγησα το νοικιασμένο Ντοτζ Αβέηντζερ σε ένα Γουώλμαρτ ανοιχτό 24 ώρες νότια του Ντένβερ, αγόρασα άλλη μια βαλίτσα, ώστε τα 54 κιλά προμηθειών από την Αμερική για survival στην Ευρώπη να μοιραστούν σε δύο βαλίτσες για να μην πληρώσω έξτρα... Μετά από το Ντένβερ πήγα στο Σικάγο για μιά τελευταία μπριζόλα, και στο Σικάγο βρήκα ένα Μπόινγκ 777 με άδεια θέση για την Ρώμη όπου με περίμενε η κόκκινη αδελφούλα στο παρκινγκ διαρκείας...

Τις επόμενες μέρες θα αρχίσουν οι αναρτήσεις με ιστορίες και φωτογραφίες από τις δέκα μέρες στο Κολοράντο και στα βραχώδη όρη. 

Σήμερα, για προθέρμανση, μερικές φωτογραφίες από το Ντένβερ. Μέσα στο Σέρατον απαγορεύεται το κάπνισμα και έτσι έβγαινα έξω, στο πεζοδρόμιο, να καπνίσω. Αυτές τις φωτογραφίες τις τράβηξα σε μία από τις καπνιστικές εξόδους μου, από μία ακτίνα 15-20 μέτρων μπροστά από το ξενοδοχείο, με ένα παλιό τηλεφωνάκι που έχω και ενεργοποιώ όποτε γυρίζω σπιτάκι μου.

Διάλειμμα

Η θέα από το παραθυρο του δωματίου...

Διάλειμμα 15 ημερών για το ταξιδάκι μου στο Ντένβερ, στο Κολοράντο, να δω τον πιλότο μου.

Πέμπτη πάω στο Σπολέτο να φάμε με την Μαργαρίτα, και βράδυ φτάνω σε ένα ξενοδοχείο στην Ρώμη, δίπλα στο Φιουμιτσίνο. Παρασκευή πρωί πετάω με την Γιουνάιτεντ, Ρώμη-Ουάσιγκτον, και Ουάσινγκτον-Ντένβερ. Βέβαια όταν πετάς νον-ρεβ, περιμένεις να μπεις μόνο όταν υπάρχουν άδειες θέσεις που δεν έχουν πληρωθεί από κανονικούς επιβάτες. Πρέπει να είσαι ρηλάξ και να κάνεις που και που επαφή με τα μάτια, με το προσωπικό εδάφους στην πύλη. Και να μπεις σε όποια πτήση γίνεται. Η Ρώμη Ουάσινγκτον έχει τώρα 38 άδειες θέσεις οικονομική και 7 πρώτη. Μάλλον πάω για πρώτη. Αλλά οι εσωτερικού είναι ζόρικες με μόνο 10-20 άδειες θέσεις αυτή τη στιγμή. Μπορεί να φτάσω στο Ντένβερ 5 μμ ή και μεσάνυχτα, ανάλογα από ποια πτήση θα είναι "φιλική" προς ένα μπαμπά.

Για επιστροφή δεν έχω κλείσει τίποτα. Ρηλάξ πράμα. Κοιτάμε τα "φορτία" επιβατών από εκεί στην ιστοσελίδα προσωπικού, και αποφασίζουμε 1-2 μέρες πριν φύγω, όποτε φύγω. Αλλά μάλλον θα έχω γυρίσει μέχρι τις 18-20 Μαΐου.

Στο Ντένβερ θα μείνω στο Σέρατον στο δωμάτιο του Κώστα όπου ζήτησε δωμάτιο με δύο ξεχωριστά κρεβάτια. Μόλις έχουμε κέφι θα τον πάω στο Μπάκχορν για την μπριζόλα του. Το Μπάκχορν Εξτσέηντζ στέηκ χάους ιδρύθηκε το 1893 και έχει την άδεια οινοπνευματωδών νούμερο 1 που εκδόθηκε στην Πολιτεία του Κολοράντο. Και τις καλύτερες μπριζόλες.

Μία δωρεάν μπριζόλα (στην προκειμένη περίπτωση πληρωμένη από τον μπαμπά του) για έναν πιλότο που κατάφερε κάτι το καταπληκτικό, είναι παράδοση από την δεκαετία του '40, στο εστιατοριάκι την Πάντσο Μπαρνς (μία από τις πρωτοπόρους γυναίκες πιλότους της Αμερικής), το οποίο βρισκόταν δίπλα στην αεροπορική βάση Άντριους, όπου οι πιλότοι των τεστ δοκίμαζαν καινούργια αεροπλάνα. Εκεί πήρε την δωρεάν μπριζόλα του ο Τσακ Γιέγκερ όταν έσπασε το φράγμα του ήχου το 1947... Και ο Κώστας προσελήφθη στην Γιουνάϊτεντ, νεότερος κατά 4-5 χρόνια από τον επόμενο νεότερο από 12.000 πιλότους, για να πετάει 767-400 Νέα Υόρκη Ευρώπη, και να εργάζεται και για το τμήμα ανθρωπίνου δυναμικού προσλαμβάνοντας και εκπαιδεύοντας πιλότους. Μία μπριζόλα παράδοσης της Πάντσο του αξίζει, και εναπόκειται σε μένα να κρατήσω την παράδοση ζωντανή. Και το Μπάκχορν είναι το πρέπον μέρος.

Φωτογραφίες όταν επιστρέψω! Ή και νωρίτερα, ποιός ξέρει. Πάντως απ' ότι φαίνεται θα έχουμε και φωτογραφίες από εμένα να πετάω 747 σε εξομοιωτή πλήρους κίνησης! Τις επόμενες 15 μέρες, το Κολοράντο και η Γιουνάϊτεντ θα φιλοξενούν όχι μόνο ένα, αλλά δύο θρύλους :-)

υγ. Στις 7/5 έχει συνάντηση των εγγεγραμμένων υποστηρικτών της Χίλαρυ δίπλα στο ξενοδοχείο, στο Ντένβερ. Την χάνω για 36 ώρες :-(