Προσφυγούπολη

Στις 4 Μαρτίου 2016 παραιτήθηκα από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας. Είχα εκλεγεί τον Μάιο του 2014 και είχα έρθει, σε ψήφους, δεύτερος στο χωριό μας και τέταρτος από 17 υποψηφίους στον Δήμο των τριών χωριών. Η τελευταία μου πράξη πριν παραιτηθώ ήταν να ψηφίσω κατά του προϋπολογισμού, αιτιολογώντας την ψήφο μου δημοσίως με την εξήγηση ότι δεν είναι σωστό ή νόμιμο να έχουμε Έσοδα 611.000 Ευρώ σαν Αποζημίωση για το Κόστος των προσφύγων, και Έξοδα 482.000 Ευρώ για το Κόστος των προσφύγων. Που πήγαν 109.000 Ευρώ;

Τέσσερεις μέρες αφού παραιτήθηκα, στις 8 Μαρτίου, δημοσιεύτηκε ένα βιβλίο στην Ιταλία, από τον πρόεδρο του καναλιού 4 της τηλεόρασης, στο οποίο έγραψε για την διαπλοκή και διαφθορά στην Ιταλία όσον αφορά τα χρήματα που δίνει η κυβέρνηση για τους πρόσφυγες. Μεταξύ άλλων περιέγραψε το πως οι διάφορες τοπικές «οικονομικές μαφίες» συνδέονται με την πραγματική μαφία.

Στο βιβλίο ανέφερε συγκεκριμένα τον δήμο μας σαν το μοναδικό δήμο στην Ιταλία όπου το δημαρχείο παραχωρεί την πλήρη φροντίδα για τους πρόσφυγες σε έναν συνεταιρισμό. Πρόεδρος του συνεταιρισμού είναι ο πρώην δήμαρχος του δήμου μας ο οποίος και είχε φέρει τους πρόσφυγες δέκα εβδομάδες πριν τελειώσει η θητεία του. Ο συνεταιρισμός παίρνει τα χρήματα του κράτους, αφού πρώτα ο δήμος κρατήσει 18%. Και από αυτά τα υπόλοιπα που παίρνει ο συνεταιρισμός, είναι πολύ δύσκολο να αναλύσει κανείς όλο το ποσό που παίρνουν σαν έξοδα, αφήνοντας την ερώτηση του μήπως εκτός από τα 18% που κρατάει ο Δήμος, άλλο ΄λενα σεβαστό ποσοστό από αυτά που καταλήγουν στον συνεταιρισμό ειναι δύσκολο να δικαιολογηθούν.

Το Σάββατο θα μεταδοθεί μια εκπομπή στην Ιταλική Τηλεόραση σχετικά με το βιβλίο.

Είναι τρομερή σύμπτωση που παραιτήθηκα για τους λόγους που αναφέρει το βιβλίο τέσσερεις μέρες πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο. Και όμως, είναι πραγματική σύμπτωση.

Φιλαράκια

Διακόπτεται η πρόσφατα δημοσιευμένη ανάρτηση περί παιδέματος λόγω εκτάκτου δελτίου ειδήσεων που αφορά τα φιλαράκια μας του Ισπανούς.


Είχα γράψει πρόσφατα πως, ότι με ενδιέφερε ποτέ να μάθω για την Ισπανία το είχα μάθει διαβάζοντας το επεισόδιο "Ο Αστερίξ στην Ισπανία". Ακόμα πιο πρόσφατα όμως έμαθα κάτι καινούργιο. Για την Ισπανία.

Η Ισπανία, κατά το BBC, μοιράζεται με την Ελλάδα την τιμητική διάκριση της χώρας με την περισσότερη διαφθορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γεγονός το οποίο ρίχνει καινούργιο φως στην άμεση ταύτιση και μόνιμη αλληλεγγύη των Ελλήνων θυμάτων με τα αδελφά θύματα της Ισπανίας.

Η Ρουμανία, η Κύπρος και η Κροατία μοιράζονται την δεύτερη θέση με 50-59%.
Η Ελλάδα και η Ισπανία είναι στην πρώτη θέση με 60-69%.
Η Βουλγαρία απολαμβάνει μαζί με την Ιρλανδία ένα υγιέστερο 20-29%, μια σκάλα καλύτερο από το 30-39% της Πορτογαλίας.

Αναρωτιέται κανείς τι σημαίνει όταν πάνω από το 60% των ερωτηθέντων πολιτών μιας χώρας απαντά ότι του έχει ζητηθεί να προσφέρει δωροδοκία ή/και ότι έχει άμεση πείρα διαφθοράς.

Όπως όλοι ξέρουμε, η Ισπανία και η Ελλάδα είναι αθώα θύματα μιας κρίσης ενορχηστρωμένης από τους κακούς Γερμανούς, τους κακούς τραπεζίτες και τους κακούς ανθρώπους που θέλουν να κάνουν κακό στους πολίτες των αγνών αυτών κρατών και να κλέψουν την περιουσία των σκληρά εργαζομένων και τίμιων πολιτών.

Όμως, όταν η διαφθορά μιας χώρας φτάνει να επηρεάζει δυσμενώς το 60-69% του πληθυσμού, αναρωτιέται κανείς πως βγαίνουνε τα νούμερα: Αν στην Ελλάδα το 30% περίπου των εργαζομένων είναι δημόσιοι υπάλληλοι και το 60-69% των πολιτών αγγίζεται από την διαφθορά, αυτό σημαίνει, με απλή αριθμητική πως, ή το 100% των Δημοσίων υπαλλήλων είναι διεφθαρμένοι, ή ότι η διαφθορά ισοζυγίζεται μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, στην οποία περίπτωση για να συμπληρωθεί το ποσοστό 60-69% πρέπει οι διεφθαρμένοι να αλληλοδωροδοκούνται, και οι αδιάφθοροι να αισθάνονται μοναχικοί και παραγκωνισμένοι.

Δηλαδή, τουλάχιστον κάποιο 20% από εκείνους που παραπονέθηκαν για διαφθορά, στην Ελλάδα και την Ισπανία, είναι διεφθαρμένοι οι ίδιοι.

Φυσικά οι χώρες με το λιγότερο ποσοστό παραπονούμενων για διαφθορά, στο 0-9%, είναι η κακή Γερμανία και ο τζουτζές της η Γαλλία (και η Δανία και η Ολλανδία). Η Βρετανία της οποίας ο κρατικός φορέας δημοσίευσε την μελέτη παραδέχεται ένα 10-19%, χέρι-χέρι με την Σουηδία.

Όσον αφορά πάντως την θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, όπως είχα γράψει και παλαιότερα, σε τούτη εδώ την κακιά σκουριά μάρμαρο δεν πιάνει. Αλλά ουδείς λόγος ανησυχίας: την επομένη των εκλογών, μόλις βγει ο τσίπρας, η Ελλάδα θα ξεπεράσει και την Γερμανία και την Γαλλία με μείον δέκα τοις εκατό (δεν είμαι σίγουρος, μαθηματικά, πως μπορεί να φτάσει κανείς σε αρνητικό ποσοστό τοις εκατό, αλλά ο τσίπρας επαγγέλλεται την πίστη στο αδύνατο, άρα υπάρχουν ελπίδες να αναδιαρθρώσει και τις συνιστώσες των μαθηματικών).

Το επόμενο πρωί αφού έγραψα την παραπάνω ανάρτηση είδα πως η Καθημερινή με είχε προλάβει και ειχε ήδη δημοσιεύσει την ιστορία εδώ, με τον τίτλο «Πρωταθλήτρια» της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη διαφθορά η Ελλάδα. Ο τόνος από το "Ε" της Ένωσης λείπει στην Καθημερινή. Εγώ έκανα κόπυ-πέηστ οπότε δεν φταίω σε τίποτα.

Περιέργως, σε πρώτη και γρήγορη ανάγνωση του πίνακά της, η Καθημερινή δίνει το ποσοστό των Ελλήνων που πιστεύουν ότι υπάρχει διαφθορά στην Ελλάδα ως 99% --αντί για το 69% που ανέφερε η έρευνα. Αυτό πρόκειται, σκέφτηκα αρχικά, ή για δακτυλογραφικό λάθος, μια και το νούμερο "9" βρίσκεται ακριβώς πάνω από το νούμερο "6" στο πληκτρολόγιο έξω δεξιά, ή, ίσως, η καθημερινή ξέρει κάτι που οι ερευνητές δεν ξέρανε. Ή, πρόκειται απλώς για διαφθορά αριθμών, ή κάτι τέτοιο.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η Καθημερινή αναφέρει την ίδια έρευνα που δημοσίευσε και το BBC, παραθέτει όμως έναν πίνακα που ντουμπλάρει για δύο. Σε πλησιέστερη ανάλυση βλέπουμε ότι το 99% αναφέρεται στο πόσοι πιστεύουν ότι η διαφθορά έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, και ποιό κάτω στην κολώνα του 99% βλέπουμε το 63% (BBC: 60-69%) που λέει ότι έχει έρθει αντιμέτωπό με την διαφθορά. Εντάξει, κακολόγησα άδικα τον/την δακτυλογράφο της Καθημερινής. Δεν κάνανε λάθος: απλά τα είπανε μπερδεμένα όπως συνήθως γίνεται στην Ελλάδα, και δεν ήταν άμεσα εμφανείς οι λεπτομέρειες της πληροφορίας. Κλασσικό.

Ο τομέας με τα περισσότερα ποσοστά κατά την Καθημερινή, είναι ο τομέας της Υγείας, τομέα τον οποίον χρόνια τώρα η Αποθήκη Σκέψης κατατάσσει στην λαμπρή σφαίρα των κυρίων κυρίων καθηγητών, υφηγητών και άλλων λοφιοφόρων μεγίστων Ελλήνων λειτουργών ενός απηρχαιωμένου όρκου ο οποίος την σήμερον πεφωτισμένη ημέρα αποδίδεται κατά το δοκούν.

Πάντως η Καθημερινή παρέλειψε να υπογραμμίσει και να τονίσει ότι την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα εκείνων που έχουν έρθει αντιμέτωποι με την διαφθορά την μοιραζόμαστε με την Ισπανία... Μην τα θέλουμε πάντα όλα δικά μας, ε; 

Φακελάκια

Με μεγάλη χαρά έμαθα ότι οι Έλληνες αντεπιτίθενται εναντίων της διαφθοράς. Τα χαρμόσυνα νέα τα δημοσίευσε το BBC πρωτοχρονιά, σε ένα άρθρο το οποίο εξηγούσε στους Αγγλόφωνους τι σημαίνει η λέξη "Fakelaki".

Περισσότερο από "έναν μικρό φάκελο", η λέξη για τους Έλληνες προσδιορίζει ένα ευρύ φάσμα διαφθοράς, και προφέρεται "fakk-el-akee" έγραφε το BBC.

Μάλιστα, κάποια κυρία Κριστίνα Τρεμόντι, ο Ιπποκράτης να την έχει πάντα καλά, αφού σχεδόν έχασε τον πατέρα της σε νοσοκομείο της Καλαμάτας επειδή δεν ήξερε ότι για να χορέψει η ρωμαίικη πόρνη θέλει φακελάκι, έφτιαξε μια Ελληνική ιστοσελίδα με διεύθυνση

www.edosafakelaki.org 

("έδωσα φακελάκι")

Εκεί μπορούν όλοι, ανώνυμα, να δημοσιεύουν τις ιστορίες τους σε μία από τέσσερεις κατηγορίες:

• Έδωσα Φακελάκι
• Δεν Έδωσα Φακελάκι
• Πήρα Φακελάκι
• Κατήγγειλα Φακελάκι

Μέχρι σήμερα, στην ιστοσελίδα υπάρχουν 1.423 ιστορίες για φακελάκια, μέσα στα οποία φακελάκια μπήκαν 4.755.570 Ευρώ.


Η ιστοσελίδα άνοιξε Σεπτέμβριο του 2012, πριν 4 μήνες και μετά αφού τους πρώτους μήνες προσπάθησε να γίνει γνωστή, τώρα, τα ποσά που ανεβαίνουν καθημερινά όλο και περισσότερο έχουν φτάσει, να επαναλάβω τα νούμερα, σε λιγότερο από τέσσερεις μήνες,

4.755.570 Ευρώ σε 1.423 καταγγελίες δωροδοκίας,

που απαιτήθηκαν από τους παραλήπτες.


Και οι νικητές είναι (10/1/2013):

(κατά αριθμό καταγγελιών)
Σε πρώτη θέση τα Νοσοκομεία με 874 καταγγελίες, €1.599.634 (€1.830 ανά φακελάκι)
Σε δεύτερη θέση οι Άδειες Οδηγήσεως με 196 καταγγελίες, €46.981 (€240 ανά φακελάκι)
Τρίτη θέση αξιώνει η πολεοδομία με 57 καταγγελίες, €103.665 (€1.818 ανά φακελάκι)
Τέταρτη θέση στις εφορίες με 49 καταγγελίες, €2.025.592 (€41.338 ανά φακελάκι)
Πέμπτη θέση το Υπουργείο Υγείας με 42 καταγγελίες, €50.070 (€1.192 ανά φακελάκι)
κλπ.,

(ή, κατά σύνολο ποσών)
Χρυσό μετάλλιο, Εφορίες, €2.025.592
Αργυρό, Νοσοκομεία, €1.599.634
Χάλκινο, Τελωνεία, €554.335
Τιμητική μνεία, Πολεοδομία, €103.655
Δεύτερη τιμητική μνεία, Υπουργεία, €102.930
κλπ.,

(ή, κατά μέσο όρο € ανά φακελάκι)
Ξεφτέρια: Εφορίες €42.587
Μεγάλοι: Τελωνεία €34.646
Προσπαθούν: Υπουργείο Ναυτιλίας €30.000
Ικανοποιητικοί: Υπουργείο Τουρισμού €11.383
Υπολογίσιμοι: Λοιπά Υπουργεία €9.357
Σε αυτή την κατανομή με ποσό ανά φακελάκι, τα Νοσοκομεία έρχονται σε ένατη θέση με μόνο περίπου €2.000 ανά καταγγελία (φακελάκι) και μοιράζονται την ένατη θέση με την Πολεοδομία.

Σημειωτέον ότι τα παραπάνω προκύπτουν μόνο από όσες καταγγελίες έγιναν ανώνυμα στην ιστοσελίδα www.edosafakelaki.org και δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα μια και υπάρχουν πάρα πολλοί παθόντες που αγνοούν την ύπαρξη της ιστοσελίδας, ή ντρέπονται να καταγγείλουν, ή φοβούνται να καταγγείλουν, ή δεν θέλουν να καταγγείλουν.

Σίγουρα στα πραγματικά, άγνωστα νούμερα, οι Έλληνες πόρνες (γιατροί) θα πρέπει να βρίσκονται σε ανώτερη γενική θέση στην κλίμακα επιδόσεων. Πάντως, προσωπικά, έχω την διαίσθηση ότι οι Έλληνες γιατροί θα υπερτερούν πολύ σε αριθμούς φακαλακίων από τις Ελληνίδες συναδέλφους τους.

Εγώ δεν θα ξεχάσω ποτέ τον κύριο Ιατρό ο οποίος για να γράφει χημειοθεραπεία στην μητέρα μου το 2007 είχε απαιτήσει €100 ανά χειραψία, και, μου είχε κάνει παρατήρηση μια φορά που του είχα δώσει πέντε εικοσάρικα αντί ένα κατοστάρικο. Προτιμούσε το κατοστάρικο, και αν μπορείτε να το πιστέψετε, το ήθελε και κολλαριστό. Πρόλαβα να δώσω έξι χειραψίες των 100 Ευρώ πριν πεθάνει η μητέρα μου. Μία σε πέντε εικοσάρικα, δύο σε φθαρμένα κατοστάρικα, και τρεις σε κολλαριστά κατοστάρικα, τα οποία ζήτησα γι αυτό το σκοπό από τον ταμία της τράπεζάς μου. Όταν μπήκε για δεύτερη φορά σε ένα μήνα ο πατέρας μου σε νοσοκομείο δεν πρόλαβα να επιστρέψω στην Ελλάδα να πάω στην τράπεζα, και μετά στο περίπτερο για φακελάκια, και έφυγε σε πέντε μέρες αντί για τους έξι μήνες πού 'χε κρατήσει η μητέρα μου...

Επίσης, έφτιαξα το σπίτι, διαμέρισμα, εσωτερικά  στο Φάληρο  δύο φορές με εργάτες. Ο κύριος στην Πολεοδομία για την άδεια μου ζήτησε €600 την άδεια.

Όταν πέθαινε σε ιδιωτικό νοσοκομείο η "δεύτερη μητέρα μου" τον Μάϊο καθώς ήμουνα στην Αμερική για την αποφοίτηση του γιού μου, από το τηλέφωνο μου ζητούσανε λεφτά χωρίς τιμολόγια ή αποδείξεις. Ένας ζητούσε 7.000, άλλος 5.000 και τρίτος 3.500 για το ίδιο πράγμα. Δεν  μπορούσαν ούτε να συνεννοηθούν μεταξύ τους πόσα να μου φάνε. Η γυναίκα πέθανε λίγες ώρες πριν αποφοιτήσει ο γιός μου και δεν πήρανε τίποτα.

Θυμάμαι όταν ήμουνα μικρούλης και πήγαιναν η γιαγιά ή, η μάνα μου ή ο πατέρας μου στον γιατρό και το μόνο που άκουγα ήταν πόσα πρέπει να μπουν στο φακελάκι -και αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση και μικρούλης που ήμουνα ήταν ότι το φακελάκι περιβαλλόταν με μια αύρα ΣΕΒΑΣΜΟΥ προς τον γιατρό: ήταν ένδειξη σεβασμιότητας και  ανώτερης θέσης για τον γιατρό το να του δείχνουμε την εκτίμησή μας με ένα φακελάκι...

Όταν άρχισα να ζω στην Αγγλία και ανήκα στην Εθνική Υπηρεσία Υγείας, την πρώτη φορά που πήγα στον γιατρό μου του είχα, το 1976, ένα πεντόλιρο σε ένα φακελάκι. Το άνοιξε μπροστά μου και κοίταξε το πεντόλιρο με τον νου του να πλανιέται. Το ξανάβαλε μέσα, μου το έδωσε με τον ίδιο σεβασμό που του το είχα δώσει εγώ και μου είπε, ευχαριστώ αλλά ήδη παίρνω μισθό από το κράτος. Εκείνο που μου έκανε τρομερή εντύπωση ήταν τα μάτια του καθώς με κοίταζε. Το μόνο που μπορούσα να διακρίνω στα μάτια του για μένα ήταν οίκτος.

Τώρα, με το άρθρο του BBC οι Ρωμαίικες επιδόσεις στο fakk-el-akee γίνονται και επισήμως διεθνώς γνωστές! Τα συγχαρητήριά μου! Αν πράγματι έχει αρχίσει η αντεπίθεση, περισσότερα συγχαρητήρια, και εύχομαι σύντομα να γίνει και η ερώτηση του τι να τα κάνει τα οικονομικά μέτρα, τους φόρους και τις περικοπές, ένας λαός που λειτουργεί με φακελάκια.

Και καλά, η δικαιοσύνη μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση της διαφθοράς -μήπως όμως τα δικαστήρια θέλουν φακελάκια για να λειτουργήσουνε; Σύμφωνα με την λίστα καταγγελιών, το Υπουργείο Δικαιοσύνης λαμβάνει κατά μέσο όρο €1.120 ανά φακελάκι.

(Εν τω μεταξύ, η λίστα Λαγκάρντ σας έφαγε. Πω-Πω! τι σκάνδαλο!)

Διαφθορά

Άλλη μία πρωτιά για την Ελλάδα.

Όπως δημοσίευσε το BBC εδώ, η Ελλάδα θεωρείται η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την Οργάνωση Διεθνούς Διαφάνειας, μια παγκόσμια κίνηση με το όραμα ενός κόσμου όπου οι κυβερνήσεις, οι επιχειρήσεις, οι κοινωνίες και οι καθημερινές ζωές των ανθρώπων δεν θα υποφέρουν από διαφθορά. Η σχετική ιστοσελίδα τους είναι εδώ.

Οι λιγότερο διεφθαρμένες χώρες στον κόσμο, θεωρούνται η Δανία στην κορυφή, ακολουθούμενη από την Φινλανδία. Η τρίτη σε σειρά είναι η Νέα Ζηλανδία, και η τέταρτη η Σουηδία.

Εμείς είμαστε στον πάτο της Ευρώπης, νούμερο 94 στον κόσμο. Η Τουρκία είναι στο 54, σαράντα χώρες πάνω από εμάς. Στον πάτο του κόσμου, στο 174, είναι το Αφγανιστάν, η Βόρειος Κορέα και η Σομαλία, ακόμα πιο κάτω και από το Μπανγκλαντές που είναι στο 172.

Άλλη μια πρωτιά λοιπόν, χωρίς αμφιβολία οφειλόμενη σε όλους όσους μας κατατρέχουν και δεν μας αφήνουν να δείξουμε πως εμείς είμαστε και οι πρώτοι ρε φίλε να πούμε.

Τώρα που πήραμε αυτό το βραβείο ήρθε νομίζω η ώρα να συναγωνιστούμε και σε άλλες κατηγορίες: Ρατσισμό, Εθνικισμό, Ξενοφοβία, Φανατισμό, Άρνηση και Θρησκοληψία. Θα σαρώσουμε! (Ιδίως στην Θρησκοληψία έχουμε το αβαντάζ να φερόμαστε θρησκοληπτικά ακόμα και για κόμματα και κομματάρχες)

Το άρθρο του BBC έπιασε 539 σχόλια αναγνωστών. Ένα που μου άρεσε πολύ έγραφε: "Πιθανώς οι ίδιοι να μην το βλέπουν σαν διαφθορά. Όταν μεγαλώνεις σε μια κουλτούρα όπου το κλέψιμο είναι κάτι το φυσιολογικό είναι δύσκολο να δεις την κλεψιά σαν κάτι εκτός του φυσιολογικού" (Maybe they do not see it as corruption. If you grow up within a culture where cheating is normal, it is hard to see cheating as anything other than normal.) Παιδιά! Μας καταλάβανε!

Τσοχατζόπουλος

Η Καθημερινή γράφει σήμερα ότι: "Ο πρώην υπουργός Άμυνας ήταν ένας εκ των επικρατέστερων διαδόχων του Ανδρέα Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ και ο μακροβιότερος και ισχυρότερος υπουργός πολλών κυβερνήσεων για αρκετές δεκαετίες. Η συμπεριφορά του απεικόνιζε, δυστυχώς, μια διαδεδομένη αντίληψη που γεννήθηκε τη δεκαετία του 1980, η οποία νομιμοποίησε τη διαφθορά στο όνομα διαφόρων «αγώνων» και του... λαϊκού κινήματος."

Η άποψη είναι δημοσιευμένη Πέμπτη, 12 Απριλίου, εδώ:

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_12/04/2012_437596

Τελειώνει γράφοντας: "μακάρι το δράμα του κ. Τσοχατζόπουλου να σηματοδοτεί το τέλος μιας μοιραίας εποχής και ενός τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς της καθεστηκυίας τάξης, που κόστισαν ακριβά στον τόπο."

Τα αναδημοσίευσα αυτά τα λόγια γιατί ηχούν πολύ αληθινά και βαθειά, πηγαίνοντας στον πυρήνα των αξιών και την έλλειψη κοινωνικής συλλογικής ευθύνης που οδήγησαν την κοινωνία μας στον δρόμο που ακλούθησε τα τελευταία 31 χρόνια.

Ο Τσοχατζόπουλος δεν έχει τόση σημασία ο ίδιος, όσο αυτό που αντιπροσωπεύει, το οποίο η Καθημερινή εύστοχα ταύτισε με "τη διαφθορά στο όνομα διαφόρων «αγώνων» και του... λαϊκού κινήματος".

Η ανευθυνότητα, η προχειρότητα, η έλλειψη πραγματικής μόρφωσης και η φροντίδα για ατομική ευμάρεια πάνω από όλα, έχουν σπρώξει την Ελληνική κοινωνία σε δρόμους από τους οποίους με πολύ δυσκολία θα ξεφύγουμε, αν μπορέσουμε να ξεφύγουμε.

Στο όνομα των "αγώνων" όπως βλέπει τον "αγώνα" του ο καθένας, δικαιολογεί, ή ακόμα και αιτιολογεί, τα πάντα. Σε οποιαδήποτε κοινωνία είσαι ότι δηλώσεις, αλλά αν αυτό που δηλώσεις είναι μπαρούφες, αργά ή γρήγορα μένεις μόνος σου. Στην Ελληνική κοινωνία ότι και να δηλώσεις δύσκολα θα αποκαλυφθείς ως τσαρλατάνος γιατί πάντα θα υπάρξουν οι "ακόλουθοι" οι οποίοι δεν έχουν τα εφόδια να κρίνουν.

Η Ελλάδα, όπως φαίνεται στα μάτια ενός Έλληνα του Εξωτερικού, είναι ένα μεγάλο καφενείο. Στα μάτια των ξένων δεν είναι καφενείο γιατί οι ξένοι δεν ξέρουν τι σημαίνει "καφενείο". Στα δικά τους μάτια το βλέπουν με διαφορετικούς όρους, όλοι όμως οι όροι με τους οποίους μπορεί κανείς να κρίνει την Ελλάδα έχουν στο κέντρο τους την προχειρότητα και την ανευθυνότητα.

Προχειρότητα και ανευθυνότητα που επιτρέπουν στους Τσοχατζόπουλους να είναι υπουργοί επί δεκαετίες, και σχεδόν διάδοχοι του χαρισματικού δημαγωγού ο οποίος νομιμοποίησε το φάτε ότι βρείτε μπροστά σας στο όνομα του λαϊκού αγώνα.

Προχειρότητα και ανευθυνότητα που επιτρέπουν στον καθένα να πει ότι ακαταλαβίστικη μπούρδα θέλει και μετά να αυτοαποκαλείται "επιστήμων", ή "ηγέτης", ή "οραματιστής", χωρίς οι περισσότεροι να έχουν τα εφόδια να καταλάβουν και να υποδείξουν το άτοπο.

Και το πλοίο πήγαινε... που θα έλεγε και ο γείτονας Φελίνι.

Όλα, για μια Κάλπικη Λίρα.

Κάλπικη σκέψη.