Σύννεφα

Και ο Κώστας συνεχίζει να πετά...

FL360

Εν τω μεταξύ, στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, ο Κώστας συνεχίζει να ζει στο FL360 (Flight Level 360 = 36.000 πόδια). Εκτός από το να πετάει σαν συγκυβερνήτης για την US Airways Express  με CRJ200 και CRJ700, έγινε επίσης και Εκπαιδευτής τζετ και εκπαιδεύει τους συναδέλφους του όταν δεν πετάει ο ίδιος. Και συνεχίζει να επεκτείνει την οργάνωση ακαδημαϊκού επιπέδου της Ένωσης πιλότων αερογραμμών, την οποία άρχισε στο πανεπιστήμιό του πριν 4 χρόνια και τώρα έχει επεκταθεί σε 6 πανεπιστήμια. Την περασμένη εβδομάδα μετά από μια συνάντηση 4 ωρών στο Σικάγο κέρδισε και την υποστήριξη της United Airlines για το πρόγραμμα. Καλά είναι για 22 χρονών και 10 μηνών...

Emergency

Στα 22 του χρόνια, μετά από δεκάμιση χρόνια και 1.450 ώρες πτήσης, περίπου 200 μόνο από αυτές σε επιβατικά τζετ, ο Κώστας είχε την πρώτη του εμπειρία εκτάκτου ανάγκης. Ο τύπος της εκτάκτου ανάγκης όπου μπαίνεις στο πρωτόκολλο με την εναέρια κυκλοφορία της αίτησης άμεσης αναγκαστικής προσγείωσης αναφέροντας αριθμό ψυχών στο αεροπλάνο και εναπομείναντα καύσιμα. Η αναφορά στον αριθμό επιβατών και πληρώματος ως "ψυχές" είναι απομεινάρι από τις θαλασσινές ημέρες των ιστιοφόρων...

Όπως ξέρετε τα αεροπλάνα πετάνε λόγω της αβροφροσύνης του κυρίου Μπερνούλι ο οποίος είχε την ευγένεια να ανακαλύψει ότι ένα φτερό καμπυλωτό από πάνω και ίσιο από κάτω δημιουργεί άνωση. Kαι η άνωση σηκώνει το αεροπλάνο όταν ο αέρας περνά γρήγορα από το φτερό. Αν το φτερό χάσει την καμπυλότητα του, χάνεται η άνωση και λέμε μπάι-μπάι στον κύριο Μπερνούλι.

Χριστούγεννα χαράματα ο Κώστας εργαζόταν -στην ανακοίνωσή του στους επιβάτες μάλιστα, μετά την απογείωση, είπε στα παιδιά που ταξίδευαν να κρατήσουν τα μάτια τους ανοιχτά απο τα παράθυρα μήπως δούνε το έλκυθρο του Σάντα με τον Ρούντολφ και την κατακκόκινη μύτη του μπροστά-μπροστά καθώς τελειώναν τις διανομές από την παραμονή. Ο καιρός στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες χειροτέρευε.

Την επομένη των Χριστουγέννων, κάπου έξι ή ώρα το πρωί πετούσε το CRJ200 προς το αεροδρόμιο της Ουάσινγκτον, 53 ψυχές μαζί με τον ίδιο, τον κυβερνήτη του και την αεροσυνοδό.

Γύρω στις 6:20 το πρωί, στα 24.000 πόδια (8.000 μέτρα), στο γεωγραφικό σημείο 37°44'24.57"N και 77°33'22.39"W, μπήκαν σε μια καταιγίδα πάγου (ice storm). Τότε χάλασε ο μηχανισμός αποπάγωσης του αεροπλάνου.

Ο μηχανισμός αποπάγωσης (deicing) βοηθά την επιφάνεια των φτερών να μην πιάνουν πάγο. Χωρίς αυτόν τον μηχανισμό, και με κομμάτια πάγου ή χιονιού να πέφτουν πάνω στο αεροπλάνο με ταχύτητα 460 χιλιομέτρων την ώρα, ο πάγος αρχίζει να κολλά στο φτερό. Όταν κολλήσει αρκετός πάγος για να αλλάξει την καμπύλη της αιχμής του φτερού, το αεροπλάνο χάνει άνωση και πέφτει σαν τούβλο.

Μέσα στην παγοκαταιγίδα, την στιγμή που οι δύο πιλότοι άκουσαν τον συναγερμό του χαλασμένου συστήματος αποπάγωσης, ήξεραν ότι ήταν θέμα λεπτών πριν χάσουν την άνωση.

Ο προορισμός τους, το αεροδρόμιο Ρέγκαν της Ουάσινγκτον, ήταν 130 χιλιόμετρα και 30 λεπτά μπροστά τους, με χιόνι και θερμοκρασία μείον 5. Το αεροδρόμιο του Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια ήταν 20 χιλιόμετρα και 16 λεπτά πίσω δεξιά, με θερμοκρασία συν δύο. Σε δευτερόλεπτα από τον συναγερμό, ο κυβερνήτης είχε πάρει το πηδάλιο, όπως επιτάσσεται από τον κανονισμό, ο Κώστας ερχόταν σε επαφή με την εναέρια κυκλοφορία ζητώντας άμεση πρόσβαση και προσγείωση στο Ρίτσμοντ, ο αυτόματος πιλότος αποσυνδέθηκε και οι δύο πιλότοι χειρίστηκαν το αεροπλάνο με το χέρι στην καταιγίδα από τα 8.000 μέτρα ως τον διάδρομο του Ρίτσμοντ, με τιμή κατάβασης τέσσερσίμιση φορές γρηγορότερα από όσο έχετε κατέβει ποτέ με αεροπλάνο για προσγείωση (σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από τον διάδρομο το αεροπλάνο συνήθως πρέπει να βρίσκεται στα 1300 μέτρα, όχι στα 8000). Ακούμπησαν τον διάδρομο λιγότερο από έντεκα λεπτά μετά τον συναγερμό.

Στο πιλοτήριο του αεροπλάνου βρισκόταν ένας κυβερνήτης με πείρα 15 ετών και ένας συγκυβερνήτης με πείρα τζετ δύο μηνών. Σε τέτοιες στιγμές αισθάνεται κανείς ευγνώμων που ο γιός του πρωτομπήκε σε τζετ όταν ήταν ήδη ένας από τους 20 καλύτερους εκπαιδευτές του πλανήτη.

Ο Κώστας δεν είχε καιρό να τραβήξει φωτογραφίες από το περιστατικό, μας έστειλε όμως τις παρακάτω σήμερα, που βρέθηκε με δύο φίλους του σε ένα νησί ανάμεσα στο Μαϊάμι και το Κη Γουέστ, στο σπίτι ενός από τους φίλους, και πήγαν με το σκάφος έξω... όπου τους περιστοίχισαν δελφίνια, στον Ατλαντικό, και ένας από τους φίλους του πρόλαβε να φωτογραφίσει μια ουρά καθώς ένα από τα δελφίνια πέρναγαν γύρω τους και από κάτω από το σκάφος. Κάτω στην Φλώριδα δεν χιόνιζε.

Ascent

Στις 18 Οκτωβρίου, 2012, στις 6:26 το απόγευμα, ώρα Ανατολικών ΗΠΑ, μία μετά τα μεσάνυκτα και 26 λεπτά, 19 Οκτωβρίου ώρα Ελλάδας, ένα αεροπλάνο Canadair Regional Jet 200, με δύο τουρμπίνες στην ουρά και 50 επιβάτες έτοιμους για απογείωση, πήρε την θέση του στην αρχή του διαδρόμου 5R στο αεροδρόμιο της πόλης Νόξβιλ του Τεννεσί, με το προσδιορισμό "πτήση 2358", προς το Εθνικό Αεροδρόμιο Ρόναλντ Ρέγκαν της Ουάσινγκτον DC.

Στην δεξιά θέση του χειριστηρίου καθόταν ο Κώστας, με την καινούργια του στολή, με τα τρία σιρίτια στον ώμο, έτοιμος για την πρώτη του πτήση τζετ, και συνάμα την πρώτη πτήση με επιβάτες, σαν Πρώτος Αξιωματικός της εταιρίας US Airways Express.

Με φλαπς στο "20", και πορεία στο κομπιούτερ του αεροπλάνου με αρχική κατεύθυνση 083 προς στα 31.000 πόδια, και με αρκετά καύσιμα για 95 λεπτά πτήσης, μετά το "flight 2358, cleared for take off" του πύργου ελέγχου, ο Κώστας ακούμπησε με το αριστερό του χέρι τους δύο λεβιέδες στο μέσο της κονσόλας ανάμεσα σε εκείνον και τον κυβερνήτη, και τους έσπρωξε μπροστά, στο φουλ, νοιώθοντας δύο-τρία δευτερόλεπτα αργότερα την ώθηση από τις τουρμπίνες για πρώτη φορά στην ζωή του. Το αεροπλάνο άρχισε να αυξάνει ταχύτητα καθώς οι γραμμές της διαγράμμισης στην μέση του διαδρόμου μπροστά του άρχισαν να φεύγουν κάτω από το αεροπλάνο όλο και γρηγορότερα.

80 κόμβοι...

120 κόμβοι... "V1"...

142 κόμβοι: "v2, rotate"

Τράβηξε ελαφρά το πηδάλιο προς το στήθος του και η μύτη του αεροπλάνου σηκώθηκε, μετά ολόκληρο το αεροπλάνο άφησε την γη από κάτω του ανεβαίνοντας με γωνία 15 μοιρών, 1,800 πόδια το λεπτό. Μόλις ο δείκτης έδειξε την θετική άνοδο, "Positive climb, gear up"... σήκωσε τις ρόδες, και το αεροπλάνο συνέχισε την άνοδό του, προς το μέλλον του, έχοντας ήδη κατακτήσει το όνειρό του σε ηλικία 22 ετών, ενός μηνός και έντεκα ημερών. Και δύο ωρών.

Τον παρακολουθούσα από τον εξομοιωτή MSFS-X, με πραγματικό ζωντανό καιρό από το ίντερνετ, παραλληλίζοντας την πτήση του επακριβώς... συνδεδεμένος με ζωντανά στοιχεία της πραγματικής του πτήσης στο ίντερνετ. Παρακάτω θα δείτε και μερικές φωτογραφίες που πήρε με το iPhone και μου έστειλε από την πραγματική πτήση.

Το αεροδρόμιο Ρόναλντ Ρέγκαν βρίσκεται πάνω στον ποταμό Ποτόμακ, στο κέντρο της Ουάσινγκτον. Είναι γνωστό για το ότι τα αεροπλάνα πρέπει να στρίβουν απότομα, πάνω από τον ποταμό γιατί δεν μπορούν να πλησιάσουν πάνω από το Καπιτώλιο ή τον Λευκό Οίκο.

Το Καπιτώλιο, ο Λευκός οίκος και ο οβελίσκος του μνημείου του Ουάσινγκτον στα αριστερά, ο διάδρομος προσγείωσης επάνω δεξιά.

Αυτή ήταν η πρώτη προσγείωση του Κώστα...

".....yup, I just died and went to heaven. Amazing. And had a smooth landing in Memphis!!! Flight attendant said it was real nice :) 

Obviously so much to say, but I have a quick overnight here in Memphis. If I have time in the morning ill let you know and you can call :) 

Attached a few of the photos from my phone that turned out. 

Btw, that sim photo- we had IDENTICAL photos almost- captain and I both were talking about the crisp moon as we chased it headed westbound at FL340. Ill never forget going full throttle...that's no joke. I think this all really hit me when we landed in DC and pulled into the gate. The jetbridge attached, and I walked out to go do my walk around. Alone. Walked out the jet bridge door I had looked out so many times as a kid, but now trotted down those metal stairs and walked around MY airplane. Boy, it's big. Even if its a CRJ my head is still up to look at everything. Being out on the ramp surrounded by the hissing noises of the jets definitely was a wake up call."

Πενήντα πέντε λεπτά αργότερα, απογειώθηκε για το αεροδρόμιο της πόλης Μέμφις, στο Τενεσί, από τον Λευκό Οίκο, στο σπίτι του Έλβις, την Γκρέησλαντ... Διανυκτέρευσε στο Μάριοτ της Μέμφις. Στις 19 Οκτωβρίου και στις 20 Οκτωβρίου, άλλες εφτά πτήσεις, στην Ουάσινγκτον, την Μέμφις, την Τζάκσονβιλ και την Νέα Υόρκη...

...θετική ανάβαση... σηκώνουμε τις ρόδες.

----------------------

...και ένας άλλος Κώστας, ο παππούς του, ο πατέρας μου,
εκείνος μηχανικός αεροσκαφών στην θητεία του, στον Άραξο το 1954...