Ηλέηνς

Καθώς διάβαζα τους Τάιμς σήμερα το πρωί έτυχε να πέσω σε ένα παλιό άρθρο που μίλαγε με την καρδιά μου. Ήταν η αφήγηση ενός από τους συντάκτες της εφημερίδας για τις αναμνήσεις και τις εμπειρίες του σαν πρόσφυγας του Ηλέηνς. Η Ηλέην Κώφμαν πέθανε τον Δεκέμβριο του 2010 αφού είχε επάξια κατακτήσει τον ρόλο της μαμάς κλώσας στο εστιατόριό της επί 47 χρόνια, στην επάνω Ανατολική Πλευρά, στην 2α λεωφόρο μεταξύ των δρόμων 88 και 89, στο δυτικό πεζοδρόμιο.

Το Ηλέηνς ήταν γνωστό από την δεκαετία των ’60, και το μέρος στο οποίο έτρωγες αν ανήκες στο Μανχάταν και αν ήσουν στον κόσμο της λογοτεχνίας ή των τεχνών. Η κουζίνα ήταν Ιταλική αλλά η ατμόσφαιρά και το κύρος και η απλότητα του μαγαζιού ήταν  ανώτερη από την κουζίνα. Εγώ πάντοτε, μα πάντοτε παράγγελνα το συκώτι α-λα Βενετσιάνα. Ίσως μιά-δυό φορές μόνο να μην το παράγγειλα. Από την πρώτη φορά που πάτησε το πόδι μου στο ιερό μπετό του Μανχάταν τον Φεβρουάριο του 1983 πέρναγα από το Ηλέηνς τουλάχιστον μια φορά ή παραπάνω κάθε φορά που βρισκόμουνα στην πόλη.

Ένα από τα όμορφα πράγματα ήταν πως στο Ηλέηνς μπορούσε να πάει κανείς χωρίς κανείς άλλος να δίνει σημασία στο ποιος είναι, και έτσι γνωστοί άνθρωποι τρώγανε εκεί κάθε βράδυ επί 47 χρόνια χωρίς να τους κυνηγάει κανείς για αυτόγραφα. Εκτός από την αρραβωνιαστικιά μου που τον Φεβρουάριο του 1983, στην πρώτη μου επίσκεψη στο στέκι, είδε τον Γούντυ και την Μία να τρώνε στο διπλανό μας τραπέζι και πήγε νο τους ζητήσει αυτόγραφο για μένα -παρ’ όσο και να της είπα να μην το κάνει και να αφήσει τους ανθρώπους ήσυχους. Με την κλασσική του νευρικότητα, ο Άλλεν έψαξε αμέσως να βρει χαρτί και μολύβι και τελικά κατέληξα με αυτόγραφό του γραμμένο πάνω σε ένα φάκελο ζάχαρης από τον καπουτσίνο του.

Μια άλλη φορά, όρθιος στο μπαρ, ακούμπησε μια κυρία τον ώμο μου με τον δικό της καθώς στεκόμασταν εκεί… γυρίσαμε και χαμογελάσαμε ο ένας στον άλλον για το ακούμπημα. Ήταν η Νταιάνα Ρος. Τα 26 χρόνια που πήγαινα στο Ηλέηνς ήταν ένα από τα πράγματα που μου άρεσαν, ότι όλοι οι γνωστοί γύρω μου ήταν απλοί θαμώνες και τίποτα παραπάνω, φίλοι μεταξύ τους… και όλοι πηγαίναμε εκεί μέχρι που έκλεισε έξι μήνες αφού έφυγε η Κώφμαν. Το είχε αφήσει στην βοηθό της, αλλά, χωρίς την Ηλέην, το Ηλέηνς ήταν απλά πια άλλο ένα εστιατόριο.

Εκεί πήγα και τους υπαλλήλους μου μερικές φορές γύρω στο 2000 όταν πηγαίναμε από την Βοστώνη στην πόλη για την έκθεση Μακγουώρλντ. Πήγα και τον Κώστα μερικές φορές, και μερικές φιλενάδες… και πήγα και μόνος μου. Είκοσι έξι χρόνια. Τελευταία φορά πήγαμε τον Ιανουάριο του 2009 με την Μαργαρίτα και τον κουμπάρο μας τον Γκρεγκ από την Καλιφόρνια που μένει στο Μπρούκλιν. Πήρα βέβαια το συκώτι α-λα Βενετσιάνα.

Στο Ηλέηνς είχε γυρίσει ο Γούντυ Άλλεν τις πρώτες σκηνές της ταινίας Μανχάταν. Έχουν γυριστεί και άλλες ταινίες εκεί, και, σε άλλες ταινίες αναφέρεται σαν μέρος που πάνε οι ήρωες του έργου.

Αλλά τα ξημερώματα της 27ης Μαΐου 2011 η πόρτα έκλεισε για τελευταία φορά. Μέχρι σήμερα υπάρχει η λέσχη των προσφύγων του Ηλέηνς που έπρεπε να βρουν άλλα στέκια.

http://www.nytimes.com/2012/05/18/arts/elaines-restaurant-expatriate-in-post-elaines-manhattan.html

Ηλέην Κώφμαν
ΤΗν τελευταία βραδιά που επιτρεπόταν ακόμα το κάπνισμα στα εστιατόρια του Μανχάταν.
Πίσω της, ένας συντάκτης των Τάιμς.

Κάρμεν

Είναι έξι χρόνια τώρα που έχω ξεκινήσει μια εργασία η οποία έχει αποκτήσει κεντρική θέση στην ζωή μου και το μέλλον. Όταν η Μαργαρίτα κι’ εγώ γνωριστήκαμε και παντρευτήκαμε το 2008, γνώρισα την θεία της, την Κάρμεν Σιλβεστρόνι η οποία είχε πεθάνει από καρκίνο το 1997. Όπως όλοι οι άνθρωποι που έχουν κάτι να μοιραστούν με τους άλλους, έτσι και η Κάρμεν άφησε πίσω της ένα μεγάλο έργο. Όλη η οικογένεια, οι φίλοι και οι κάτοικοι του Φορλί και της Εμίλια-Ρομάνια την γνώρισαν και την αγάπησαν όταν ζούσε –εγώ όμως την γνώρισα μέσω του έργου της. Η γενέτειρα πόλη της, της αφιέρωσε ένα πάρκο ονομάζοντάς το για εκείνη, και σε ένα άλλο πάρκο τοποθέτησαν, σε μπρούτζο, ένα από τα πιο γνωστά έργα της. Όμως η Ιταλική αρσενικοκρατούμενη κουλτούρα, η άγνοια, της οποίας την έκταση δεν συνειδητοποιεί κανείς παρά αφού αρχίσει να ζει εδώ, και η εγωκεντρική απόδοση όλων των θεμάτων «απαγόρευσε» στην Κάρμεν να γίνει γνωστή σε ευρύτερο κύκλο πέρα από την γενέτειρα και την γενιά της –ένα κρίμα, κατά την γνώμη μου, γιατί το έργο της είναι, πιστεύω, επιπέδου παγκοσμίου.

Έτσι ξεκίνησα το 2011 μια ιστοσελίδα για να έχει επί τέλους η Κάρμεν ένα μέρος στο οποίο να συγκεντρώνεται οργανωμένο όλο το έργο της και από το οποίο να μπορεί να την γνωρίσει όποιος ενδιαφέρεται.

Στις 14 Μαρτίου του 2017 γιορτάσαμε είκοσι χρόνια από την ημέρα που η Κάρμεν μας παρέδωσε το ολοκληρωμένο έργο της. Για τα είκοσι χρόνια εργάστηκα κάπου πενήντα μέρες και πενήντα νύχτες, κάπου 400 ώρες για να συμπληρώσω και να μεγαλώσω την ιστοσελίδα, δεκαπλάσια από ότι ήταν. Είχα την πρώτη «παράδοση» έτοιμη για τις 14 Μαρτίου, αλλά στο σύνολό της η δουλειά τέλειωσε εχτές, 30 Μαρτίου.

Μία από τις έξι αδελφές και δύο αδελφούς της Κάρμεν, η Ροζίτα, επί δέκα χρόνια μέχρι το 2006-2007, είχε φτιάξει μια λίστα κάπου 2.039 έργων της Κάρμεν. Από την μία μεριά η λίστα και οι φωτογραφίες των έργων, ήταν ανεκτίμητης αξίας γιατί παρουσίαζε τον όγκο του έργου –αλλά από την άλλη μεριά η λίστα ήταν μια απλή λίστα, ανοργάνωτη χωρίς δομή, χωρίς τρόπο έρευνας, ταξινόμησης και κατανόησης του έργου, και, οι φωτογραφίες ήταν παρμένες από στραβές γωνίες με κακό φωτισμό και χρώματα… Έπρεπε η λίστα να προωθηθεί μερικά σκαλοπάτια, να οργανωθεί, να γίνει αρχείο και database (βάση στοιχείων) και οι φωτογραφίες να διορθωθούν στο φώτοσοπ μία-μία. Η βάση στοιχείων μου πήρε κάπου 120 ώρες και οι 2,200 περίπου φωτογραφίες κάπου 160 ώρες. Καμιά σαρανταριά φωτογραφίες τις ξαναπήρα εγώ. Τις υπόλοιπες τις έφτιαξα όσο γινόταν. Και μετά έπρεπε όλα αυτά να μεταφερθούν στην ιστοσελίδα που να αποδίδει το συνολικό έργο της Κάρμεν από το 1956 στο 1997. Και η ιστοσελίδα να είναι γραμμένη στα Ιταλικά και τα Αγγλικά.

Και μετά ήταν και οι δύο ώρες δέκα έξι ταινιών οκτώ χιλιοστών που είχε τραβήξει η Κάρμεν μεταξύ 1966 και 1974.

Ήταν μια υπέροχη σύμπτωση το ότι ο σύζυγος της ανιψιάς της είχε επαγγελματική πείρα φωτογραφίας, κινηματογράφου, ηλεκτρονικής πληροφορικής, σχεδιασμού ιστοσελίδων και καταλόγων συλλογών τέχνης από τις ΗΠΑ. Για πρώτη φορά χρησιμοποίησα όλη την επαγγελματική μου τεχνική όχι για πελάτες αλλά για την Κάρμεν --ό'τι έκανα δεν το έκανα ούτε για την οικογένεια ούτε καν για την Μαργαρίτα, αλλά, προσωπικά, για την Κάρμεν.

Η ιστοσελίδα βρίσκεται εδώ:

www.carmensilvestroni.org

Όπως είπε ένας φίλος μου από την Αγγλία όταν την είδε: «Φτιάξτε ένα τσάι και αφιερώστε ώρα να την απολαύσετε» --και όπως είπε άλλος φίλος μου από τις ΗΠΑ, «είναι έργο χωής».

Η φιλοδοξία μου, με αυτή την προσπάθεια, είναι να μπορέσω να επιτρέψω στην Κάρμεν να περάσει τον Ατλαντικό και να γίνει γνωστή πέρα από την γενέτειρά της, από όποιον συμφωνεί πως το έργο της είναι πράγματι παγκοσμίου βεληνεκούς και αξίας. Ίσως μια μέρα κάτι από το έργο της να βρεθεί σε κάποιο Μουσείο στο Μανχάταν.

Σκακιέρα, 1975

Σκακιέρα, 2002

Μαργαρίτα

Αυτοπροσωπογραφία

Αυτοπροσωπογραφία

Ομορφιά;

Εδώ στην πόλη του Φορλί, στην επαρχία Εμίλια-Ρομανια της Ιταλίας έχουν γνώμη περί του τι πρέπει να θεωρείται «ομορφιά» (μπελέτσα).

Ανάθεσαν σε έναν νέο καλλιτέχνη να ζωγραφίσει κάτι στην πλευρά ενός κτηρίου. Το έργο της τέχνης του νεαρού Γκομέζ είναι πράγματι υπέροχο όσο είναι και εύκολο να παρεξηγήσει κανείς το τι ακριβώς δείχνει. Μπορεί κανείς να «μείνει» στην όμορφη κοπέλα και να μην δώσει ιδιαίτερη προσοχή στους επιδέσμους στον καρπό του αριστερού της χεριού (μέχρι στιγμής δεν μίλησα με κανέναν που να το είχε ήδη προσέξει πριν το αναφέρω).

Τέλος πάντων, λίγο αφού το έργο παραδόθηκε έτοιμο στον δήμο, παιδιά το βράδυ, εκείνα τα παιδιά που κυκλοφορούν με σπρέυ μπογιάς αρνούμενα να παραδοθούν στην κατεστημένη ψυχική εξαθλίωση της νεολαίας, πήγαν στον τοίχο εκείνο και έγραψαν, με το σπρέυ τους, κάτω σπό το έργο, στα Αγγλικά, «CULTURE IS SHIT» (η κουλτούρα είναι σκατά).

Αν εξαρτάτο από εμένα, μπορεί να έπαιρνα το δικό μου σπρέυ και να έγραφα δίπλα κατί σαν… «SHIT IS CULTURE» (τα σκατά είναι κουλτούρα). Όμως δεν είχα ιδέα περί τούτου.

Μου το έδειξε αυτό όλο ένα άτομο που διδάσκει τέχνη και λοιπά και μου εξήγησε, με περισσή περηφάνια πως αντέδρασαν εκείνοι στο γκραφίτι των παιδιών: Το έσβησαν, και από πάνω από το σβήσιμο έγραψαν (στα Ιταλικά): «Ο ΤΟΙΧΟΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΠΩΣ Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ Ομορφιά» (η λέξη «ομορφιά» καλλιγραφικά, τα άλλα κεφαλαία)

Δεν απάντησα στο τι σκεφτόμουν όταν μου τα είπαν αυτά και όταν τα είδα, αλλά θα το πω σε ‘σας, εδώ. Καλά το σβήσιμο. Καλά το γράψιμο περί τοίχου που ανήκει σε όλους και ξερωγώ. Αλλά αυτό με την «ομορφιά» τι το θέλανε; Δηλαδή, το «κατεστημένο» θα υπαγορεύσει το τι πρέπει να θεωρείται «ομορφιά»; Δεν χαμπάριασαν οι δύστυχοι κατεστημένοι ότι με τον τρόπο που έγραψαν, και που υπαγόρευσαν την δική τους ομορφιά, ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ ότι τα παιδιά είχαν δίκιο και ότι η κουλτούρα του κατεστημένου τούτου που «υπαγορεύει» είναι πράγματι SHIT;

 

Σελοτέηπ!

Μια φωτογραφία του Τραμπ στην Ουάσιγκτον Ποστ το Σαββατοκύριακο έδειχνε τον Τραπ να πηγαίνει προς το ελικόπτερο που θα τον πετούσε στην βάση Άντριους να πάρει το Μπόινγκ 747 Αιρ Φορς Ουάν, να πάει Σαββατοκύριακο με τα παιδιά του και τα εγγόνια του στο Μαρ-α-Λάγκο του στην Φλώριδα (με καύσιμα από τους φόρους μας).

Είχε αέρα και η γραβάτα του αποθανατίστηκε την κατάλληλη στιγμή, ώστε... πρόσεξα ότι από πίσω από την γραβάτα του ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής κολλάει την ουρά της με δύο κομμάτια σελοτέηπ.

Έφτιαξα λοιπόν αυτό το κολάζ στο φώτοσοπ από την αρχική φωτογραφία.

Και το έκανα τουήτ με την φράση "And that's how he does that! What a man @ (και την διεύθυνσή του στο Τουίτερ)", συνδέοντάς την έτσι στον λογαριασμό του στο Τουίτερ.

Αν δεν ξανακούσετε από εμένα, θα ξέρετε γιατί.

Ανετα...

Όχι πείτε μου...

έχετε ξαναδεί Ειδικό Σύμβουλο αρχηγού κράτους να κάθεται στο γραφείο του αφεντικού με τόση άνεση;

(Καθώς το αφεντικό φωτογραφίζεται με αντιπροσώπους ιστορικά σημαντικών πανεπιστημίων Αρφικανών-Αμερικανών)

Η Ειδική Σύμβουλος του προέδρου Τραμπ, στις φωτογραφίες, είναι η περίφημη Κέλλυάν Κόνγουαιη, η πρώτη γυναίκα που διηύθυνε επιτυχή προεδρική προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ. Ο Τραμπ της έδωσε τον μποναμά της Ειδικής Συμβούλου, αλλά μερικοί οργανισμοί ειδήσεων την έχουν ήδη βάλει σε μαύρη λίστα και δεν της επιτρέπουν να εμφανιστεί στα τηλεοπτικά προγράμματά τους επειδή μέχρι τώρα ότι έχει πει από την τηλεόραση έχει αποδειχθεί ψέμα, ή έχει διαψευσθεί από άλλους στον Λευκό Οίκο. Η Κέλλυάν είναι εκείνη που εφεύρε τον όρο «εναλλακτικά γεγονότα» και επίσης αναφέρθηκε σε «θύματα» τρομοκρατικής επίθεσης η οποία δεν συνέβη ποτέ.

Την βρίσκω πολύ άνετη με το κινητό της.

(από πίσω της στην τελευταία φωτογραφία, ο Ελληνο-Γερμανο-Αμερικανός προσωπάρχης, Ράινς Πρίμπους) 

.

Labels

I never thought I had a label, other than "human". I sought knowledge and understanding, I did unto others as I would have done unto me, respecting all beliefs. I shared when and what I could with the less fortunate, I respected everyone’s point of view except that of those who would insist that others do as they say. I believed that the only unnatural thing is to go against one’s own nature. I believed that the quality and longevity of a society depends on how it organizes healthcare and education and how it cares for the less able. I thrived in freedom; liberty and the pursuit of happiness appreciating the fact that I have found both for decades. Most importantly I lead a life of anarchy whenever authority assumed to dictate to me or anyone else what to think and how to live.

Then, recently, I discovered that there are those who would assign a label to me. Apparently, I am a “Liberal”.

You can imagine my surprise when I realized that not only they think of me as a Liberal, but that ”liberal” is a bad thing even though the word and the entire context and definition comes from Liberty.

Someone born 14 years after the allied landings at Normandy, remembers well what it means to fight against those who would champion authoritarianism, supremacy, exclusion, division, subtraction, inequality and, well, labels. Yes, you see, there is a big difference between laws and regulations that "allow" and laws and regulation that "prohibit" or "direct" or "dictate".

We the VAST majority of the People who love Liberty and Justice for ALL, both in the United States and the entire World, find ourselves scouring at Dunkirk. It’s May 1940 again. But, as sure as the fact that we find ourselves at Dunkirk, is the FACT that we will return to Normandy and we will prevail and reach the Eagle’s Nest (if you don't know what I'm talking about, read some history. No, not at Breitbart or Fox).

Those who will have us believe that “Liberty” is dictating their ignorance and bigotry, and that “liberal” is a bad word, will eventually follow the fate of Adolf Hitler and the dozens of millions of Germans who believed in him, or who simply accepted him because it suited them at the time.

The enemies of Liberty, who will baptize us “Liberals”, artfully making believe that being a liberal is an insult, win at first, not because of the evil represented by dictators like Hitler and Trump, but because of enablers such as Joseph Goebbels, Kellyanne Conway, Milo Yiannopoulos, Bill O’Reilly and Steve Bannon.

Enjoy it while it lasts, morons (you are not even worthy of being called evil; you are just morons, seeing that you like labels so much). Learn a little History of the last 4,000 years and figure out for yourselves how long your 15 minutes will last before you crawl back under your rock, or before you realize you've been conned.

--Dimitris 

PS. We will never forget the victims of the Bowling Green Massacre or the terrorist attack in Sweden on 2/17/2017, to say nothing of Atlanta! Go buy Ivanka's stuff and wear it with pride. Make America Hate Again, and claim that it's the "liberals" who are the haters! Remember to deflect and redirect for as long as you can. Alternative facts are cool! And remember: Free Press is your enemy. Call it "Fake Press" ...for as long as you can.

Τραγωδία

Δεν είχα πολυπροσέξει και νόμιζα ότι ο κόσμος όλος στο Ελλαδιστάν γελούσε και με την ιδέα ακόμα ότι γινόταν συζήτηση για το αν είναι κουλ να γίνει επίδειξη μόδας πάνω στην Ακρόπολη.

Αλλά με εντελώς σηκωμένα φρύδια και τελικά φρίκη συνειδητοποιώ ότι ο κόσμος δεν το συζητάει απλώς, αλλά πολλοί λένε γιατί όχι;

Βρισκόμαστε δηλαδή σε μια Τραμπική στιγμή και στην Ελλάδα όπου το μέσα είναι έξω, το μπρος είναι πίσω, η αλήθεια ψέμα και ο αυνανισμός θεωρείται σεξ με τον άνθρωπο που αγαπάς.

Το ίδιο είναι ένα παλατάκι στην Φλωρεντία και η Ακρόπολη; Μα τα έχετε χάσει πλέον εντελώς; Ούτε τι αντιπροσωπεύει η Ακρόπολη της Αθήνας και ο Παρθενώνας δεν μπορείτε πλέον να αφουγκραστείτε; Τα μέτρα και τα σταθμά είναι πλέον για τη λαϊκή αγορά;

Τα μοντέλα είναι από το Google/images από σόου της Γκούτσι και την Ακρόπολη την βρήκα επίσης στο Google όπως και το χρυσό λογότυπο.
Λίγο Φώτοσοπ και υποθέτω ότι... να τι χάνουμε.
Να τι χάνει και σημαντικό μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Γης

Κωμωδία

Το παρακάτω ενός λεπτού βίντεο ήταν η εισαγωγή,
την Παρασκευή 10/2/2017 το βράδυ, για την αρχή της εκπομπής του
CBS, The Late Show with Stephen Colbert.

Τους Ελληνικούς υποτίτλους τους έβαλα εγώ, για εσας :-)

Ο Στήβεν Κολμπέρ πήρε το Late Show μετά την «συνταξιοδότηση» του Ντέηβιντ Λέτερμαν.

Τώρα, ο Στήβεν Κολμπέρ, όπως και άλλοι τηλεοπτικοί παρουσιαστές, συμπεριλαμβανομένων των Μπιλ Μάερ, Τρέβορ Νόα, Σαμάνθα Μπη και Σεθ Μέηερς αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίων του επικίνδυνου απατεώνα Ντόναλντ Τραμπ, της οικογένειάς του και του φασίστα σύμβουλού του, Στηβ Μπάννον.

The Late Show with Stephen Colbert είναι μια από τις δύο σημαντικότερες, από δεκαετίες, εκπομπές κωμωδίας και προσκεκλημένων στην τηλεόραση, Δευτέρα έως Παρασκευή στις 11:30 το βράδυ. Η άλλη είναι The Tonight Show with Jimmy Fallon, ο οποίος πήρε την θέση του παρουσιαστή μετά από τον Τζέη Λέννο, ο οποίος είχε διαδεχεθεί τον θρυλικό Τζόννυ Κάρσον. (Τον Τζίμι Φάλλον δεν τον πάω με τίποτα: είναι γλυκανάλατος και αυτές τις μέρες χρειαζόμαστε αρχίδια στην τηλεόραση, όπως του Κολμπέρ, για την αντίσταση και μάχη εναντίων του Τραμπ).

***

05.02.2017

Εργάζομαι αρκετά στο Φώτοσοπ αυτές τις μέρες...

Πρόσθεση 7/2/2017, 6:10 πμ.,

Ένα από τα σχόλιά μου στους Τάιμς της Νέας Υόρκης σχετικά με την δικαστική διαδικασία η οποία έχει σταματήσει προσωρινά την διαταγή του Τραμπ, επιλέχτηκε από συντάκτη σαν "Times Pick".

Γράφω:

Υπάρχει ένα ερώτημα, για το τρίτο σκέλος της κυβέρνησης, μεγαλύτερο από το αν η διαταγή ενός Προέδρου ήταν στα μέσα στα πλαίσια της αρμοδιότητας του γραφείου του. Είναι το ζήτημα του μεγέθους, της αναλογίας, των κίνητρων, της σημασίας και των επιπτώσεων που σχετίζονται με και γεννήθηκαν από την διαταγή του. Ο πρόεδρος μπορεί επίσης να διατάξει απρόκλητη πυρηνική επίθεση. Πρέπει επίσης να του επιτραπεί; Δεν πρέπει να τραβηχτεί μια γραμμή; Πού θα πρέπει να τραβηχτεί αυτή η γραμμή; Ποιος θα την τραβήξει; Θα έλεγα ότι η δικαστική εξουσία είναι εκείνη που θα τραβήξει την γραμμή.

Έλληνας!

Ράηνχολντ Ρίτσαρντ «Ρηνς» Πρίμπους,

Εικοστός Έβδομος Αρχηγός Προσωπικού του Λευκού Οίκου (Chief of Staff),

(μια θέση που πολλές φορές έχει τοποθετηθεί, ανάλογα με τους κατόχους και τις ιδιοσυγκρασίες των προέδρων, στα Αμερικανικά πολιτικά πράγματα, κάτι σαν πρωθυπουργός, μιά και το "Προσωπικό" του Προέδρου συμπεριλαμβάνει το Υπουργικό Συμβούλιο) 

Ο Ρηνς Πρίμπους είναι γιός του Ρίτσαρντ, Γερμανικής καταγωγής, ηλεκτρολόγου, και της Δήμητρας, μεσίτριας, Ελληνικής καταγωγής γεννημένης στο Σουδάν, γνωστή ως «Ρούλα».

Χριστιανός Ορθόδοξος, γνώρισε την σύζυγό του σε εκκλησία του Ιλινόι όταν εκείνος ήταν 18 και εκείνη 16.

Έχει έρθει αρκετές φορές στην Αθήνα και μιλάει κάποια Ελληνικά.

Στην Ελλάδα συνέχεια παίζεται το παιγνίδι «βρες τον Έλληνα (ή Ελληνίδα) που βρίσκεται στην μέση των γεγονότων στο εξωτερικό».

• Από την μία άποψη το παιγνίδι έχει ενδιαφέρον εφ’ όσον η Ελληνική καταγωγή βρίσκεται παντού στον κόσμο προερχόμενη από ανθρώπους που ανέκαθεν έπρεπε να φύγουν από τον τόπο τους, την Ελλάδα, για να δούνε άσπρη μέρα, από την Τουρκοκρατία μέχρι την συριζοκρατία και όλα τα ενδιάμεσα, χωρίς να ξεχνάμε την δεξιοκρατία, την χουντοκρατία και φυσικά την παντοτινή και Ελληνικότατη αναξιοκρατία. Ανά τους αιώνες, η Ελληνική καταγωγή σε αυτό το παιγνίδι, έρχεται δεύτερη μόνο μετά την Εβραϊκή καταγωγή.
• Από την άλλη άποψη το παιγνίδι του «βρες τον Έλληνα (ή Ελληνίδα) στο εξωτερικό» έχει πλέον εξελιχθεί σε μια αρρωστημένη κατάσταση όπου οι Έλληνες, έχοντες μηδέν να επιδείξουν από εντός της Ελλάδας, καταναγκαστικά ψάχνουν οποιονδήποτε βρούνε στο εξωτερικό, που να κατάγεται κάπως από την Ελλάδα, για να αποδείξουν σε αλλήλους την υπέρτατη αξία που αποδίδει στον νέο-ελληνισμό και ο πατέρας της νύφης στην γνωστή ταινία της Νίας Βάρδαλου, χρηματοδοτημένη από την Ρίτα Γουίλσον (Ελληνοβουλγαρίδα) και τον σύζυγο της Ρίτας, τον Τομ Χανκς (ο οποίος έγινε Ορθόδοξος για να παντρευτεί την Ρίτα). 
• Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση που ποτέ δεν τίθεται είναι το πόσοι από τους «Έλληνες» που «ανακαλύπτονται» να «διαπρέπουν» στο εξωτερικό ενδιαφέρονται για την περίοπτη θέση την οποία τους αποδίδουν οι συμπατριώτες των προγόνων τους από εντός των μητρικών εδαφών. Οπωσδήποτε υπάρχουν αρκετοί που αν μιλούσαν Ελληνικά θα έλεγαν κάτι παρεμφερές με το «…δε μας κλάνετε τ’ @ρχίδια!» Άλλοι βέβαια όχι.

Ο Ρηνς Πρίμπους είναι ιδιαίτερη περίπτωση. 

Γεννημένος στο Ντόβερ του Νιου Τζέρση 18/3/1972, μετακόμισε με την οικογένειά του στο Γκρην Μπέη του Γουισκόνσιν όταν ήταν εφτά χρονών. Από το γυμνάσιο εργαζόταν εθελοντικά σε πολιτικές δραστηριότητες του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Από το 2007 ως το 2011 ήταν πρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος της Πολιτείας του Γουισκόνσιν, και από 14/1/2011 ως τις 19/1/2017 ήταν πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ τον διόρισε Chief of Staff της διοίκησής του, ο Πρίμπους θεωρήθηκε, λόγω της στέρεας πολιτικής του καριέρας ο άνθρωπος που θα λειτουργούσε σαν άγκυρα και σταθεροποιητικός παράγοντας στην εκκεντρικότητα και έλλειψη προβλέψιμης σκέψης του Ντόναλντ Τραμπ. Θεωρήθηκε σαν το άνθρωπο που θα «έδενε» τον Πρόεδρο Τραμπ με το κόμμα των Ρεπουμπλικάνων.

Όμως, ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε κάτι απρόβλεπτο. Άλλαξε την δυναμική των θέσεων στην Δυτική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου. Ενώ διόρισε τον Ρηνς Πρίμπους Αρχηγό του Προσωπικού (το οποίο προσωπικό συμπεριλαμβάνει στο πλαίσιό του το υπουργικό συμβούλιο) επίσης διόρισε τον Στηβ Μπάνον σαν σύμβουλο, και επίσης σαν συμβούλους την Κελλυάν Κόνγουαιη και τον Τζάρεντ Κούσνερ.

Η Κέλυαν Κόνγουαιη είναι μια επικοινωνήτρια που μπορεί να σε πείσει ότι ο Χίτλερ ήταν διανοούμενος ανθρωπιστής. Έσωσε την προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ όταν την ανέλαβε τον Αύγουστο του 2016. Ο Τζάρεντ Κούσνερ, 36 ετών Εβραϊκής καταγωγής και χωρίς την παραμικρή πολιτική πείρα είναι ο σύζυγος της κόρης του Τραμπ, Ιβάνκα, η οποία ασπάστηκε τον Ιουδαϊσμό για να τον παντρευτεί. Ο Στηβ Μπάνον είναι η προσωποποίηση, στην Αμερική, της εναλλακτικής δεξιάς, παλαιότερα γνωστής ως ακροδεξιά, ή φασισμός και πρώην εκδότης της εξωφρενικά δεξιοπαραμυθιασμένης σελίδας "Μράιτμπαρτ". Την περασμένη εβδομάδα ο Τραμπ ανήγαγε τον Στηβ Μπάνον σε μόνιμη θέση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, μια θέση που συνήθως κατέχουν στρατηγοί. Ο Μπάνον θεωρείται εκείνος που κατευθύνει την στρατηγική του Τραμπ, και η Κόνγουαιη εκείνη που χεριαγωγεί την αποδοχή της στρατηγικής από τους "πιστούς" και που την σερβίρει στον τύπο.

Έτσι, ο Εσωτερικός Κύκλος του Προέδρου αποτελείται από τον ισχυρό Μπάνον, την ικανή Κόνγαυαιη, και τον γαμπρό του. Η θέση του Αρχηγού του Προσωπικού που κατέχει ο Πρίμπους είναι περισσότερο διακοσμητική από όσο ήταν ποτέ στον Λευκό Οίκο. Η μόνη πραγματική και ρεαλιστική χρησιμότητα του Ρηνς Πρίμπους τώρα, είναι να δικαιολογεί και να διατηρεί κάποια γέφυρα ανάμεσα στο καθεστώς δικτατορίας του Τραμπ, όπως διαμορφώνεται φασιστικά από τον Μπάνον, και του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Κογκρέσο.

Υπάρχουν πολλοί Έλληνες στην Ελλάδα που υποστηρίζουν τον Τραμπ επειδή είναι… πως να το πούμε… άσχετοι μαλάκες που μπερδεύουν την ρητορική του Τραμπ με την ρητορική του Τσίπρα, ή νομίζουν ότι ο Τραμπ θα τους μηδενίσει το χρέος για να πάει κόντρα στην Μέρκελ... Υπάρχουν άλλοι Έλληνες περισσότερο ενημερωμένοι οι οποίοι υποστηρίζουν τον Τραμπ αλλά εκείνοι ψηφίζουν και Χρυσή Αυγή. Ο ίδιος ο Τραμπ είχε πει πριν ενάμιση δύο χρόνια ότι η Ελλάδα με το χρέος της έχει τελειώσει και δεν υφισταται πλέον. Τώρα βέβαια τα πράγματα μπορεί να θεωρηθούν από άλλη οπτική γωνία. Αλλά, στην τελική, ο Ρηνς είναι Ρεουμπλικάνος δεξιός, και ο Αλέξης... τέλος πάντων δεν ξέρει κανείς τι είναι ο Αλέξης αλλά τα νταούλια της παράταξής του το παίζουν υποτίθεται αριστερά. Λέτε να ταιριάξουν;

Οι Ελληνικής καταγωγής Αμερικανοί, αν και σχεδόν ίσα μοιρασμένοι μεταξύ του Ρεπουμπλικανικού κόμματος και του Δημοκρατικού, δεν υποστηρίζουν απαραίτητα τον Τραμπ γιατί καταλαβαίνουν περισσότερο από τους ρωμιούς της Ελλάδας ότι ο Τραμπ δεν είναι Ρεπουμπλικάνος, και ότι έστησε έναν εσωτερικό κύκλο θεμελιωδώς φασιστικό. Υποστηρίζουν περισσότερο τον Ρεπουμπλικάνο Πρίμπους παρά τον απρόβλεπτο και επικίνδυνο Τραμπ.

Πάντως, o Αμερικανικός Ελληνικός Εκπαιδευτικός Προοδευτικός Σύνδεσμος (ΑΧΕΠΑ) επισήμως καταδίκασε την Εκτελεστική Διαταγή του Τραμπ όπου απαγόρευσε προσωρινά τους πρόσφυγες, και την είσοδο στις ΗΠΑ από εφτά Μουσουλμανικές χώρες στις οποίες δεν έχει ο ίδιος χρηματιστικά ενδιαφέροντα.

Η ερώτηση είναι τι θα κάνει ο Πρίμπους από την υποβαθμισμένη από τον Τραμπ θέση του Chief of Staff. Η απάντηση θα φανεί εν ενθέτω χρόνο. Αλλά οι ρωμιοί στο Ελλάντα πρέπει να πάψουν να νομίζουν ότι είτε ο Τραμπ είτε ο Πρίμπους πρόκειται να υποστηρίξουν την Ελλάδα. Θα υπερασπίσουν την Αμερικανική τους Ρεπουμπλικανική ατζέντα θεμελιωμένη σε μια έκδοση φασισμού. Για τα υπόλοιπα, βλέπουμε τι τους συμφέρει. Περισσότερο θα παίξει η Τουρκία παρά η Γερμανία ως προς το πως θα φερθούν στην Ελλάδα.

Τες-παν, για όσους το θεωρούν καταναγκαστικά καταπληκτικό, ο "Πρωθυπουργός" των ΗΠΑ λέει την μαμά του Ρούλα και κάνει τον σταυρό του με τα τριά δάχτυλα. Και ευχήθηκε και στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, προσωπικά, πολλά τα έτη για την 25η επαίτειο της εγκαθίδρυσής του στις 25/10/2016. Και ήρθε και κάμποσες φορές στην Αθήνα μικρός και μιλάει και κάποια Ελληνικά. Μα είμαστε απόλυτα καταπληκτικοί εμείς οι Έλληνες.

Μπάνον, Τραμπ, Πρίμπους

Τραμπ και Πρίμπους

Ο Μπάνον και ο Πρίμπους ορκίζονται στις νέες τους θέσεις.

Η Κόνγαουαιη, ο Κούσνερ, ο Μπάνον και ο Πρίμπους ορκίζονται.
Οι πρώτοι τρεις κατευθύνουν την Αμερική του Τραμπ και τον ίδιο τον Τραμπ,
και ο Πρίμπους τους συνδέει με τους Ρεπουμπλικανούς.

ΟΛΟΙ ΟΙ (Ελληνικής καταγωγής) ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ:

Ρηνς Πρίμπους

Χρήστος Μαραφάτσος
Είχε ένα ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία οργανόνοντας τους Ελληνοαμερικανούς υποστηρικτές του Τραμπ

Γιώργος Γκιτζίκος
Διευθυντής δραστηριοτήτων της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ.

Γιώργος Παπαδόπουλος
Μέλος της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ για διεθνή θέματα.

Ο Ντοναλντ Τραμπ και η σύζυγός του Μελάνια, μοντέλο από την Σλοβενία (πρώην Γιουκοσλαβία),
μπροστά από το άγαλμα του Λίνκολν στην Ουάσιγκτον.

***

Ενας άλλος Έλληνας είναι ο Μάηλο Γιαννόπουλος,

συγγραφέας και συντάκτης για την ιστοσελίδα-βώθρος της ακροδεξιάς, Μπράιτμπαρτ.

Ο Μάηλο Αντρέας Γιαννόπουλος γεννήθηκε 18/10/1984 στην Ελλάδα από Έλληνα πατέρα και Βρετανίδα μητέρα, και μεγάλωσε στο Κεντ της νότιας Αγγλίας.

Θα θυμάστε ότι το Μπράιτμπαρτ είναι η σελίδα που διαχειριζόταν ο Στηβ Μπάνον πριν γίνει ο πιο ισχυρός άνθρωπος στις ΗΠΑ, κατευθύνοντας τώρα και τον ίδιο τον Τραμπ. Ο Γιαννόπουλος αναδείχθηκε στο Μπράιτμπαρτ μετά την αναχώρηση του Μπάνον για τον Λευκό Οίκο.

Ο Γιαννόπουλος, αποκαλείται από τους Τάιμς της Νέας Υόρκης "διαιρετικός (divisive) δεξιός συντάκτης".

Ο Γιαννόπουλος λοιπόν, ήταν να ομιλήσει την Τετάρτη στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλη (πασίγνωστο πανεπιστήμιο από την δεκαετία των 60). Οι φοιτητές έκαναν διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες, φτάνοντας να ανάψουν φωτιές στα προαύλια, για να μην πατήσει το πόδι του ο Γιαννόπουλος στο Μπέρκλη.

Η ομιλία του ακυρώθηκε και το πανεπιστήμιο του ζήτησε να μην πάει κατά τα μέρη τους.

«Ο κ Γιαννόπουλος, συντάκτης στο Breitbart News, είναι γνωστός για τις επιθέσεις του κατά της πολιτικής ορθότητας και μερικές φορές εμπλουτίζει τις επιθέσεις του και με φυλετικά φορτισμένη γλώσσα.»

Δύο από τα εκατοντάδες μηνύματα στα κοινωνικά δίκτια:

«Γροθοκοπήστε τους Ναζί.
Κάντε στάση όταν το πανεπιστήμιό σας προσκαλεί Ναζί.
Βάλτε φωτιά σε όλα.
Αν έχετε αμφιβολίες, μελετήστε Ιστορία.»

«Αυτό είναι μόνο η αρχή. Πότε θα συνειδητοποιήσουν οι ανόητοι που ακόμα υποστηρίζουν τον Τραμπ το τι διακυβεύεται;»

Στηβ

Ο Νικόλαος Στέφανος «Στηβ» Βασιλάκης μετανάστευσε το 1910 στην Αμερική από τον Λιγουρέα στα βουνά της Μάνης δυτικά του Γύθειου. Σύντομα έστησε την επιχείρησή του πουλώντας ζεστά φιστίκια και φρεσκοσκασμένο ποπ κορν από ένα καρότσι το οποίο παρκάριζε σε ένα μέρος που ήταν περιουσία του Λευκού Οίκου. Η διεύθυνση του Λευκού Οίκου είναι Λεωφόρος Πενσυλβανίας 1600. Ο Στηβ Βασιλάκης έδεινε την διεύθυνση της επιχείρησής του ως Λεωφόρος Πανσυλβανίας 1732.

Ο τύπος της εποχής παρατήρησε ότι ο Στηβ Βασιλάκης έφτασε να αντιπροσωπεύει τον καθημερινό απλό άνθρωπο στην Αμερική. Τον περιέγραφαν σαν έναν εύσωμο, αγριωπό, μυστακοφόρο Έλληνα. Κατά την διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου διαφήμιζε με τόλμη και αξιοπρέπεια με μια πινακίδα ζωγραφισμένη στο χέρι, πάνω στο καρότσι του, ότι σε συγκεκριμένες εβδομάδες έκανε δωρεές από τις εισπράξεις του στον Ερυθρό Σταυρό. Ο Βασιλάκης έγινε ένας από τους πιο γενναιόδωρους δωρητές και κέρδισε διαδεδομένη δημοσιότητα για τον πατριωτισμό του.

Ο Στηβ Βασιλάκης πούλησε φυστίκια στους προέδρους Γουίλιαμ Χάουαρντ Ταφτ, Γούντροου Γουίλσον και Γουώρεν Χάρντινγκ, αλλά ο καλύτερος πελάτης του ήταν ο πρόεδρος Κάλβιν Κούλιντζ ο οποίος περπάταγε από τον Λευκό Οίκο να αγοράσει φιστίκια και τα μασούλαγε καθώς συζητούσε πολλά και διάφορα με τον Στηβ σχεδόν καθημερινά. Ο πρόεδρος Κούλιντζ αναφερόταν στον Στηβ Βασιλάκη ως τον άνθρωπό του-επαφή με το Αμερικανικό κοινό. Όταν η Μητροπολιτική Αστυνομία της Περιοχής της Κολούμπια (Washington, District of Columbia) προσπάθησε να απομακρύνει το καροτσάκι με τα φυστίκια και το ποπ κορν από την Ανατολική Εκτελεστική Λεωφόρο ως πρόβλημα για την κυκλοφορία, ο Πρόεδρος Κούλιντζ μεσολάβησε για να επιτραπεί στον Στηβ να παρκαίρνει το καροτσάκι του πάνω στο πεζοδρόμιο. Όταν ο Βασιλάκης ρωτήθηκε σχετικά με την φιλία του με τον πρόεδρο μετά τον θάνατο του Κούλιντζ, το 1933, απάντησε με τα σπασμένα Αγγλικά του: «He talk about everything. Politics, I think no. About everything good. Good business, good prices. Everything get better. Good man.»

Το 1936 αναφέρθηκε στον Εθνικό τύπο ότι η Αστυνομία των Πάρκων ήθελε να απομακρύνει ο Βασιλάκης το καροτσάκι του από το πεζοδρόμιο, αλλά η Πρώτη Κυρία Ελεάνορ Ρούζεβελτ μεσολάβησε για να τον αφήσουν να μείνει. Ο τύπος ανέφερε ότι έγινε Αμερικανός υπήκοος το 1938 και ότι, λόγω του αξάν του και της δημοσιότητάς του, είχε τυπώσει επίσημες ανακοινώσεις τύπου με την ιστορία του τις οποίες και μοίραζε στους δημοσιογράφους.

Ο Βασιλάκης είχε γίνει αναπόσπαστο μέρος του Λευκού Οίκου και κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο απέκτησε φήμη μυθολογική για την ικανότητά του να πουλήσει μετοχές βοήθειας των πολιτών για την πολεμική προσπάθεια από το καροτσάκι του αξίας 50.000 δολαρίων (σημερινή αντίστοιχη αξία, περίπου 678,000 δολάρια). Κεφαλαιοποίησε την φήμη του πουλώντας μετοχές δι’ αλληλογραφίας. Ξεκίνησε την εκστρατεία του την 28η Οκτωβρίου, 1942, στην δεύτερη επέτειο την εισβολής της Ιταλίας στην γενέτειρά του Ελλάδα, με το σλόγκαν «Κάντε Μαϊμού τον Μουσολίνι». Ο πρώτος του πελάτης ήταν ο αρχηγός την πλειοψηφίας του Οίκου των Αντιπροσώπων, Σαμ Ρέημπορν. Κάθε εκτός-Ουάσιγντον αγοραστής μετοχών της πολεμικής προσπάθειας λάμβανε και σαν δώρο μια σακουλίτσα φιστίκια.

Ανάμεσα στα λουλούδια που στάλησαν στην κηδεία του Στηβ Βασιλάκη είχαν σκορπιστεί πολλά κόκκινα γαρύφαλα σταλμένα από τον Πρόεδρο και την κυρία Ρούζεβελτ. Μετά από τον θάνατο του Βασιλάκη το 1943 κανείς άλλος πωλητής φιστικιών δεν έλαβε ποτέ άδεια για να εμπορεύεται σε χώρους του Λευκού Οίκου.

Η ιστορία του Στηβ είναι μόνιμα εκτεθειμένη, εδώ, σε ιδιαίτερη σελίδα, μαζί με τις ιστορίες προέδρων και πρώτων κυριών της Αμερικής στον ιστοχώρο της Ιστορίας του Λευκού Οίκου.