Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026

Αμορφωσιά

Το αγαπημένο παιδί της Αμορφωσιάς είναι το Μίσος.
Το κυρίως γνώρισμα των αμόρφωτων είναι ότι δεν δέχονται να διανοηθούν ότι είναι αμόρφωτοι.
(όσα πτυχία και να τους έχει προσφέρει η αποστήθιση)





Σημίτες δεν είναι προσδιορισμός φυλετικός ή θρησκευτικός. Είναι προσδιορισμός γλωσσικός. Σημιτικές γλώσσες που μιλούνται και εξελίσσονται από την Μεσοποταμία, περισσότερο από 4.000 χρόνια και συμπεριλαμβάνουν τους σημερινούς Άραβες. Πόσοι το ξέρουν αυτό;

Εκείνοι που ήρθαν στην ακτή της Μεσογείου από την Μεσοποταμία πριν 4.000 χρόνια ήταν ήδη χωρισμένοι σε εκείνους τους λίγους που πίστευαν στην καινούργια ιδέα του ενός θεού και εκείνους που πάντα πίστευαν σε πολλούς θεούς. Και από τότε οι λίγοι που πίστευαν στον ένα θεό ήταν μισητοί, επειδή ήταν διαφορετικοί. Οι υπόλοιποι, 2.500 χρόνια αργότερα, τον έκτο αιώνα της Κοινής Εποχής, έγιναν μουσουλμάνοι, πιστοί του ενός θεού Αλάχ. 

Οι Φιλισταίοι, από τους οποίους προέρχεται το όνομα «Παλαιστίνη» σε μέρος της παραλιακής περιοχής μεταξύ Ανατολίας και Αιγύπτου, δεν ήταν σημιτικός λαός. Οι Φιλισταίοι αρχικά ήταν μια ινδοευρωπαϊκή ομάδα που μετανάστευσε από την περιοχή του Αιγαίου (πιθανώς την Κρήτη ή την Ελλάδα) και ήταν μέρος των «Λαών της Θάλασσας» που εγκαταστάθηκαν στις ακτές βόρεια της Αιγύπτου τον 12ο αιώνα ΠΚΕ, πριν περίπου 3.200 χρόνια, την εποχή του Τρωικού πολέμου.

Δηλαδή, η ονομασία Παλαιστίνη δεν έχει ιστορική σχέση με τον λαό που έφτασε εκεί από την Μεσοποταμία πριν 4.000 χρόνια και ζουν εκεί μέχρι σήμερα, χωρισμένοι σε Άραβες και Ιουδαίους (Εβραίους). Το να ονομάζουμε «Παλαιστίνιους» τους σημερινούς Μουσουλμάνους φτωχούς Άραβες, είναι ιλαρώς (χαζοχαρούμενα) αμόρφωτο. Αν ακούσετε Άραβα να αυτοαποκαλείται Παλαιστίνιος είναι επειδή ξέρει ότι οι Ευρωπαίοι νομίζουν ότι είναι Παλαιστίνιος και του δίνουν ελεημοσύνη μισώντας τους Εβραίους. Οι πλούσιοι γείτωνες Άραβες χρησιμοποιούν τους φτωχούς Άραβες αδερφούς τους για να προτρέψουν τους Ευρωπαίους εναντίων των αγαπημένων θυμάτων των Ευρωπαίων: τους πιστούς στον Ιουδαϊσμό (Γιούντεν [Ιουδαίους], οπως τους έλεγαν και τα Ες-Ες) τους οποίους οι Ρωμαίοι έδιωξαν από την γη τους μεταξύ του 63 Προ Κοινής Εποχής και του 135 της Κοινής Εποχής, ιδιαίτερα το 70 της Κοινής Εποχής, προξενώντας την Διασπορά στην Ευρώπη, όπου αργότερα τους ανέλαβε η Ιερά Εξέταση, βοήθειά μας.

ΣυγκεκριμέναΗ λέξη Παλαιστίνη προέρχεται από την αρχαία εβραϊκή λέξη Pleseth (פלשת), που αναφέρεται στη βιβλική «Γη των Φιλισταίων». Οπου Φισισταίοι ήταν Ινδουρωπαίοι από το Αιγαίο, όχι Άραβες.

Η ονομασία έχει τις εξής ιστορικές ρίζες:
Φιλισταίοι: Ήταν ένας λαός της αρχαιότητας που εγκαταστάθηκε στα νοτιοδυτικά παράλια του Λεβάντε (σημερινή Γάζα και νότιο Ισραήλ) κατά την 1η χιλιετία ΠΚΕ.
Ηρόδοτος: Τον πέμπτο αιώνα ΠΚΕ, ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός χρησιμοποίησε πρώτος την ελληνική λέξη Παλαιστίνη (από το "Παλαιστίνη Συρία") στα γραπτά του για να περιγράψει την ευρύτερη παράκτια περιοχή.
Ρωμαίοι: Το 132 ΚΕ, μετά την καταστολή της Εβραϊκής εξέγερσης (Bar Kokhba), ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αδριανός μετονόμασε την επαρχία της Ιουδαίας σε Syria Palaestina (Συρία Παλαιστίνη). Στόχος του ήταν να τιμωρήσει τους Ιουδαίους συνδέοντας τη γη με τους ιστορικούς εχθρούς τους, τους Φιλισταίους.
Από τότε, το τοπωνύμιο επικράτησε και χρησιμοποιήθηκε διαχρονικά από διάφορες αυτοκρατορίες για να περιγράψει την συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή ανάμεσα στη Μεσόγειο και τον ποταμό Ιορδάνη.



«Ο Βασιλιάς Δαυίδ παίζει άρπα» (1622) του Γκέρριτ βαν Χόνθορστ

Βασιλιάς Δαυίδ:
Ο δεύτερος και μεγαλύτερος βασιλιάς του αρχαίου Ισραήλ,
μεταξύ δεκάτου και ενάτου αιώνα Προ Κοινής Εποχής.
Ο πρώτος βασιλιάς του αρχαίου Ισραήλ ήταν ο Σαούλ ο οποίος πέθανε το 1010 ΠΚΕ.
Στον Δαυίδ αποδίδεται η ένωση των φυλών του Ισραήλ,
η καθιέρωση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας
και η ύπαρξή του ως πρόγονος του Ιησού.
Είναι επίσης παγκοσμίως γνωστός για τον θρίαμβό του επί του Φιλισταίου Γολιάθ
και την συγγραφή των Ψαλμών.
Ο Δαυίδ ήταν ο πατέρας του βασιλιά Σολομώντα 

Ψαλμος τῷ Δαυΐδ (#23).
ΚΥΡΙΟΣ ποιμαίνει με και οὐδέν με ὑστερήσει.
‎εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με κατεσκήνωσεν, ἐπί ὕδατος ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με,
την ψυχήν μου ἐπέστρεψεν. ὡδήγησέ με ἐπί τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
ἐάν γαρ και πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου, οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι συ μετ᾿ ἐμοῦ εἶ·
ἡ ῥάβδος σου και ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν.
ἡτοίμασας ἐνώπιόν μου τράπεζαν, ἐξεναντίας τῶν θλιβόντων με·
ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ την κεφαλήν μου, και το ποτήριόν σου μεθύσκον με ὡσει κράτιστον.
και το ἔλεός σου καταδιώξει με πάσας τας ἡμέρας τῆς ζωῆς μου,
και το κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου εἰς μακρότητα ἡμερῶν.


Περίπου 75% των πολιτών του σημερινού Ισραήλ είναι Εβραϊκής καταγωγής.
Τα υπόλοιπα 25% είναι Άραβες, Μουσουλμάνοι και 2% Χριστιανοί.

Περίπου 60% έως 70 % των πολιτών του Ισραήλ διαφωνούν με τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, αποδοκιμάζουν την απόδοση της κυβέρνησής του ή επιθυμεί την παραίτησή του, και αρκετοί την φυλάκισή του.

Ο όρος «Αντισημιτισμός» λανθασμένα, αμόρφωτα, γίνεται κατανοητός ως «εναντίων των Εβραίων». Σημίτες, οπως έγραψα και στην αρχή της ανάρτησης δεν είναι προσδιορισμός φυλετικός ή θρησκευτικός. Είναι προσδιορισμός γλωσσικός. Σημιτικές γλώσσες που μιλούνται και εξελίσσονται από την Μεσοποταμία, περισσότερο από 4.000 χρόνια και συμπεριλαμβάνουν Άραβες. Στις σημιτικές γλώσσες περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα Αραβικά, τα Εβραϊκά, τα Αραμαϊκά, τα Αμχαρικά (της Αιθιοπίας) και τα αρχαία Ακκαδικά.

Λόγω της ιστορικής σύνδεσης με τους Εβραίους, ο όρος παρερμηνεύεται συχνά ως φυλετικός. Ωστόσο, η έννοια της "φυλής" είναι επιστημονικά ξεπερασμένη και δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε γλωσσικές ομάδες.Αντισημιτισμός: Ο όρος αντισημιτισμός επινοήθηκε τον 19ο αιώνα στην Ευρώπη για να περιγράψει ειδικά το μίσος κατά των Εβραίων

Αν και η ονομασία είναι γλωσσική, ιστορικά χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά με θρησκευτικό/εθνοτικό προσδιορισμό εναντίον του εβραϊκού λαού.

Οι Σημίτες είναι μια ιστορικά αναγνωρισμένη, αν και πλέον σε μεγάλο βαθμό ξεπερασμένη, ταξινόμηση των λαών που μιλούν ή μιλούσαν μια ομάδα συγγενών γλωσσών, γνωστών ως σημιτικές γλώσσες.

Οι Έλληνες και οι Ιταλοί, σήμερα, αναφέρονται σε Εβραίους οταν εννοούν πιστούς στον Ιουδαϊσμό. Αυτός είναι απλά λανθασμένος όρος για αυτή την χρήση. Οι «Εβραίοι» είναι ένας αρχαίος σημιτικός λαός και οι ιστορικοί πρόγονοι του εβραϊκού λαού. Ο όρος αναφέρεται γενικά στους απογόνους των βιβλικών πατριαρχών Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ. Η λέξη «Εβραίος» (Ivri στα εβραϊκά) πιθανότατα μεταφράζεται ως «αυτός που διασχίζει την απέναντι όχθη», αναφερόμενη στον Αβραάμ που διέσχισε τον ποταμό Ευφράτη για να εισέλθει στη Χαναάν. Συνδέεται επίσης με τον «Έβερ», έναν πρόγονο του Αβραάμ.

Ο Αβραάμ που έζησε στην Μεσοποταμία πριν περισσότερο από 4.000 χρόνια, πέρασε τον Ευφράτη προς την σημερινή Συρία και μετά νότια προς την Καναάν, το σημερινό Ισραήλ, και είχε δύο γιούς: Τον Ισμαήλ που είναι ο πατριάρχης των Αράβων, και τον Ισαάκ που ήταν ο πατριάρχης εκείνων που πίστευαν σε ένα θεό.

Η υπόλοιπη Ευρώπη, εκτός Ελλάδας και Ιταλίας, και ο περισσότερος κόσμος, αναφέρονται στους πιστεύοντες σε ένα Θεό απογώνους του Αβραάμ όχι ως Εβραίους αλλά ως Jews (Αγγλικά), Juden (Γερμανικά), και Juif (Γαλλικά), που σημαίνει «Ιουδαίοι», από την Ιουδαία, που πιστεύουν σε έναν Θεό.

Ο Ιουδαϊσμός, η πίστη στον ένα Θεό της Βίβλου, ξεκινώντας πριν 4.000 χρόνια στην Μεσοποταμία, εξελίχθηκε επί 1.500 χρόνια και έφτασε στην σημερινή μορφή και πληρότητα της θρησκείας μετά το 538 Προ Κοινής Εποχής, αφού οι Εβραίοι επέστρεψαν στην Καναάν μετά την αιχμαλωσία 70 ετών στην Βαβυλώνα, 608-538 ΠΚΕ.

Ανάμεσα στην Μεσοποταμία και την αιχμαλωσία στην Βαβυλώνα μεσολάβησαν αιώνες όταν μέρος των Ισραηλιτών ζούσε στην Αίγυπτο από περίπου πριν 4.000 χρόνια έως περίπου 3.200 χρόνια, και οι βασιλείες του Δαυίδ και του Σολομώντα, δέκατος έως ένατος αιώνες ΠΚΕ.

Εκείνοι που ξεκινώντας από την Μεσοποταμία, πιστεύοντας σε ένα Θεό ακολουθώντας τον Αβραάμ, έζησαν στην Γη Καναάν, το σημερινό Ισραήλ, δίπλα σε Άραβες που δεν πίστευαν στον ένα Θεό, από περίπου 4.000 χρόνια μέχρι σήμερα. Ζουν εκεί σε αυξομειωμένους πληθυσμούς επί 4.000 χρόνια. Ενώ ζουν εκεί επί 4.000 χρόνια, είχαν εκεί κράτη διαφορετικών ειδών από του Βασιλείς Δαυίδ και Σολομώντα πριν 3.000 χρόνια, μέχρι το κράτος που κατέκτησαν οι Ρωμαίοι, και, μέχρι το Ισραήλ σήμερα.

Το να λέμε «Σιμήτες» εννοώντας μόνο τους Ιουδαϊκής θρησκείας και όχι και τους Άραβες είναι επίσης ιλαρώς (χαζοχαρούμενα) αμόρφωτο.

Το να βγαίνουν στους δρόμους οι αγράμματοι Ευρωπαίοι και να φωνάζουν κατά των κακών Εβραίων, και να αναφέρονται σε «Παλαιστίνιους» δεν το βλέπω σαν ιλαρώς (χαζοχαρούμενα) αμόρφωτο, αλλά σαν τραγικά αμόρφωτο, ιδίως όταν τα αμόρφωτα ευρω-παιδαρέλια δεν καταλαβαίνουν ότι 60% έως 70% Ισραηλινών πολιτών συμφωνούν μαζί τους! Και θα διαδήλωναν μαζί τους αν τους το επέτρεπαν οι απόγονοι του Χίτλερ και του Μουσολίνι.

Ο άνθρωπος έχει την ψυχοκαταγκαστική ορμή να μισεί. Κάποιους, κάτι, οτιδήποτε, οποιουσδήποτε βολεύει. Αν θέλουν τόσο πολύ να μισούν, ας μισούν εκείνους που ψηφίζουν Χίτλερ, Μουσολίνι και Τραμπ και Νετανιάχου. 

Ακόμα ποιο σωστά, θα έπρεπε να μισούν τους Βρετανούς που, μεταξύ 1917 και 1947, εφηύραν τους «Παλαιστινίους» και μας άφησαν το Μεσανατολικό πρόβλημα σαν αποχαιρετιστήριο δώρο καθώς η Βρετανική αυτοκρατορία ψυχορραγούσε, όπως μας άφησαν και την Ινδική υποήπειρο διαιρεμένη σε Ινδία, Πακιστάν και αργότερα Μπανγκλαντές (διαίρει και βασίλευε).

Ποιος νομίζετε ότι χάραξε τα σύνορα του Ιράκ, Ιορδανίας, Συριας, και Αραβίας, και ποιος νομίζετε ότι επέλεξε ποιοι θα ήταν οι πρώτοι βασιλιάδες των ολοκαίνουργιων Ευρωπαϊκά-σχεδιασμένων Αραβικών κρατών; Η Γερτρούδη Μπελ, Βρετανίδα (η «Βασίλισσα της Ερήμου», "The Kingmaker"), βοηθούμενη από τον Τ. Ε. Λώρενς («Λώρενς της Αραβίας»).

Οι Βρετανοί, και κατ' επέκταση εμείς οι Ευρωπαίοι εφηύραμε και δημιουργήσαμε τους «Παλαιστινίους».



Φωτογραφία τραβηγμένη κοντά στις πυραμίδες.
Η  Μπελ βρίσκεται ανάμεσα στον Τσώρτσιλ και τον Τ. Ε. Λώρενς κάτω από τη Σφίγγα.

Αυτή η φωτογραφία απεικονίζει Βρετανούς συμμετέχοντες στη Διάσκεψη του Καΐρου του 1921 να επισκέπτονται τις πυραμίδες της Γκίζας στην Αίγυπτο. Μεταξύ των βασικών παρόντων είναι ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, που φοράει γυαλιά ηλίου και κάθεται σε καμήλα, και η Γερτρούδη Μπελ, η οποία αναφέρεται ως η μόνη γυναίκα που ιππεύει καμήλα σε αυτή τη συγκεκριμένη ομάδα. Ο Τ.Ε. Λώρενς (γνωστός ως Λώρενς της Αραβίας) είναι επίσης μεταξύ της ομάδας, καθισμένος σε καμήλα κοντά στον Τσώρτσιλ και την Μπελ. Η διάσκεψη συγκλήθηκε από τον Τσόρτσιλ για να καθορίσει τα πολιτικά όρια των βρετανικών εντολών στη Μέση Ανατολή μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.


Γκέρτρουντ Μπελ και Τ. Ε. Λώρενς,
οι αρχιτέκτονες της σημερινής Μέσης Ανατολής
και του «Παλαιστινιακού» προβλήματος.


Οι γονείς του Μεσανατολικού προβλήματος.
Οι συγγραφείς του Παλαιστινιακού.
Βρετανοί, λευκοί και Χριστιανοί.


Έχει κανείς ιδέα, πως και γιατί;
ή, απλά, γουστάρει ο κόσμος να μισεί τους Εβραίους;
χάβωντας τις πολιτιστικές αντισημιτικές παραδόσεις αιώνων της κάθε Ευρωπαϊκής χώρας,
με την Ελλάδα να θεωρείται σε πρόσφατη μελέτη ως
η δεύτερη πιο αντισημιτική χώρα της Ευρώπης μετά από την Πολωνία;


Οι Βρετανοί δεν είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για τη συνεχιζόμενη σύγκρουση, αλλά φέρουν σημαντική ιστορική ευθύνη για την τοποθέτηση των δομικών της θεμελίων. Οι ρίζες της σύγκρουσης είναι πολύπλοκες, και περιλαμβάνουν αποφάσεις που ελήφθησαν από τη Βρετανική Αυτοκρατορία, τις ενέργειες των τοπικών πληθυσμών και τις γεωπολιτικές μετατοπίσεις του εικοστού και του εικοστού πρώτου αιώνα.

Κανένα από τα παραμύθια της Χαλιμάς (των Ευρωπαϊκών αντισημιτικών παραδόσεων) και καμία απο τις ορολογίες που χρησιμοποιούνε οι Ευρωπαίοι δεν έχουν βάση στην πραγματικότητα. Τι θα χρειαστεί για να το χωνέψουν αυτό; Άλλο ένα Άουσβιτς;

Είναι θύματα οι λεγόμενοι «Παλαιστίνιοι»; Βεβαίως και είναι!
Είναι θύματα των αδερφών τους Αράβων, θύματα της Xαμάς και θύματα της Χεζμπολά και των Ιρανών που δεν τους επέτρεψαν να δεχτούν να έχουν δικό τους κράτος το 1948 όταν τα Ηνωμένα Έθνη ψήφισαν να υπάρξουν και Ισραηλινό κράτος και Παλαιστινιακό κράτος.



Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές στο Ισραήλ κατά του Νετανιάχου, 2023.


Ισραηλινοί διαδηλωτές.


Αλλά,
Το παιγνίδι-πλιάτσικο για το πετρέλαιο τους είχε ξεκινήσει από το 1917.
Το μίσος κατά των πιστών του ενός Θεού ξεκίνησε πριν 4.000 χρόνια.




~~~




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου