Καλώς ήρθατε, και πάλι.
Σας παρουσιάζω την χιλιοστή πεντακοσιοστή ανάρτηση του μπλογκ
Thoughts Warehouse/Αποθήκη Σκέψης.
* 1.500 *
Χίλιες πεντακόσιες αναρτήσεις με συνολικά περίπου τρία εκατομμύρια λέξεις, ή,
γύρω στα τριάντα βιβλία, περίπου τριακοσίων σελίδων το καθένα.
Είναι μια μεγάλη χαρά να μποιράζομαι σκέψεις μαζί σας,
τα τελευταία 17 χρόνια,
εδώ, στο μονο μέρος της Ζωής όπου χρησιμοποιώ ακόμα τα Ελληνικά.
Με τιμούν τα περίπου 9.500 σχόλια που ανταλλάξαμε,
και η σταθερή τα τελευταία χρόνια μέχρι σήμερα αναγνωστηκότητα,
σε εποχή που η συμμετοχή στα κοινά βρίσκεται σε παρακμή
καθώς η ισχυρογνωμοσύνη, η άγνοια και ο απομονωτισμός ακμάζουν,
και η μόρφωση γίνεται αγαθό όλο και σπανιότερο.
Ένα Μπλογκ δεν είναι Κοινωνική Δικτύωση. Είναι ένας ιδιωτικός ιστοχώρος.
A Blog is not Social Media. It is a self-hosted, private website.
Και, όπως λέω πάντα...
A Blog, is a Voyager in the volumes of humanity's internet.
Η φωτογραφία αυτή πάρθηκε 14 Φεβρουαρίου, 1990, από το σκάφος Voyager 1,
από απόσταση εξι δισεκατομμύρια χιλιόμετρα απο την Γη,
λίγο πιο έξω από την τροχιά του πλανήτη Ποσειδώνα,
περιπου 32 μοίρες πάνω από το πεδίο της τροχιάς των πλανητών γύρω από το αστέρι μας, τον Ήλιο.
(οι αποχρώσεις του μπλε σε όλη την φωτογραφία είναι
διάθλαση του φωτός του ήλιου στον φακό της φωτογραφικής μηχανής,
και η Γη είναι η κουκκίδα μέσα σε μια ακτίνα φωτός)
Η φωτογραφία ονομάστηκε από τον Carl Sagan, ο οποίος την οργάνωσε με την NASA:
Αχνή Μπλε Κουκκίδα
Pale Blue Dot
Σε αυτό όλοι όσοι αγαπάτε, όλοι όσοι γνωρίζετε, όλοι για όσους έχετε ακούσει ποτέ,
κάθε άνθρωπος που υπήρξε ποτέ έζησε τη ζωή του, το σύνολο της χαράς και του πόνου μας,
χιλιάδες θρησκείες, ιδεολογίες και οικονομικά δόγματα με αυτοπεποίθηση,
κάθε κυνηγός και συλλέκτης, κάθε ήρωας και δειλός,
κάθε δημιουργός και καταστροφέας του πολιτισμού, κάθε βασιλιάς και χωρικός,
κάθε ερωτευμένο νεαρό ζευγάρι, κάθε μητέρα και πατέρας, ελπιδοφόρο παιδί,
εφευρέτης και εξερευνητής, κάθε δάσκαλος ηθικής, κάθε διεφθαρμένος πολιτικός,
κάθε «σούπερ σταρ», κάθε «υπέρτατος ηγέτης»,
κάθε άγιος και αμαρτωλός στην ιστορία του είδους μας έζησε εκεί
- σε ένα μόριο σκόνης που αιωρείται σε μια ηλιαχτίδα.»
Carl Sagan (1934-1996)
https://www.worldometers.info/world-population/
4,15 δισεκατομμύρια γυναίκες και 4,15 δισεκατομμύρια άνδρες,
(στην Ιστορία των πολιτισμών είναι γνωστές πάνω από 10.000 θρησκείες)
συνέβη πάνω σε αυτή την αχνή, μπλε κουκκίδα,
που υπάρχει τεσσεράμισι δισεκατομμύρια χρόνια τώρα,
οπου πολυσύνθετα ήδη ζωής παρουσιάστηκαν εδώ και περίπου 640 εκατομμύρια χρόνια,
μετά από δυόμισι δισεκατομμύρια χρόνια μικροοργανισμών και βακτηριδίων,
από τα οποία προερχόμαστε.
που ταξιδεύει με ταχύτητα 60.713 χιλιόμετρα την ώρα,
(διασχίζει σχεδόν τέσσερεις φορές την απόσταση από την Γη στο φεγγάρι, κάθε 24 ώρες),
σήμερα βρίσκεται 25,4 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από την Γη,
απόσταση μιας ημέρας φωτός,
και θα έχει διανύσει απόσταση ενός έτους φωτός από την Γη σε 18.250 χρόνια,
όπου το κοντινότερό μας άστρο απέχει 4,3 έτη φωτός από την Γη,
δηλαδή 78.500 χρόνια για το Voyager,
στον Γαλαξία μας ο οποίος έχει διάμετρο 100.000 έτη φωτός,
ένας από τα δύο περίπου τρισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν στο γνωστό σύμπαν.
Ο Αφρο-Αμερικανός Willie Johnson γεννήθηκε πάμφτωχος στο Πέντλετον του Τέξας, 25 Ιανουαρίου 1897. Όταν ήταν εφτά χρονών, ο πατέρας του τσακώθηκε με την μητριά του επειδή εκείνη έκανε απιστίες με άλλους. Η μητριά του Γουίλι, στη μέση του καυγά, έχυσε οξύ στο πρόσωπο του παιδιού και τον τύφλωσε. Έγινε γνωστός ως «Blind Willie» (Τυφλός Γουίλι). Μεταξύ του 1927 και του 1929 ηχογράφησε το έργο του: 30 τραγούδια. Μεταξύ των τραγουδιών που έγραψε και τραγούδησε είναι το αριστούργημα “Dark Was the Night, Cold Was the Ground”. Η ηχογράφηση αυτή επιλέχτηκε από τον Carl Sagan για τους δίσκους των Voyager. Αφού το μικρό του σπίτι κάηκε σε πυρκαγιά, ο τυφλός Γουίλι, με πνευμονία, πέθανε πάμφτωχος στον δρόμο 18 Σεπτέμβριου 1945. Αλλά, η μουσική του πρόσφατα πέρασε από το όριο του Ηλιακού Συστήματος, στον διαστρικό χώρο, και θα υπάρχει για πάντα.
του Voyager με την μουσική του Τυφλού Γουίλι,
Dark Was the Night, Cold Was the Ground:
Οταν τα καύσιμα του ήλιου μας αρχίσουν να εξαντλούνται,
και ο ήλιος αρχίσει να επεκτείνεται, να φουσκώνει στο στάδιο κόκκινου γίγαντα,
σε 7,5 δισεκατομμύρια χρόνια θα περιβάλει την τροχιά της Γης,
και η Γη θα είναι πια ένα κάρβουνο μέσα στον κόκκινο ήλιο,
καθώς ο ήλιος θα σβήνει.
Πολύ μεγάλα άστρα μπορούν να εξαντληθούν σε 10 εκατομμύρια χρόνια,
ή να εκραγούν σε σούπερνόβα.
Αλλά, μικρά άστρα, όπως κόκκινοι νάνοι, τα μικρότερα, χαμηλώτερης θερμοκρασίας και
μακροβιότερα αστέρια κύριας ακολουθίας στο σύμπαν,
μπορούν να επιζήσουν τρισεκατομμύρια χρόνια.
όταν όλα τα άστρα του Σύμπαντος θα έχουν εξαντλήσει τα καύσιμά τους,
και θα έχουν σβήσει για πάντα,
δεν θα υπάρχει πια σχετικότητα,
άρα δεν θα υπάρχει γραμμικός χρόνος,
αν κάποιοι δεν το έχουν ήδη ανακαλύψει και ανακτήσει προ πολλού,
αυτό το λείψανο, το απομεινάρι της ανθρωπότητας,
θα ταξιδεύει ακόμα μέσα στο άπειρο σκοτάδι και την σιωπή.
κάπου, κάποτε, για μια μικρή, σύντομη στιγμή,
~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου