Νόμοι - Laws

 

Αυτό το έργο τέχνης είναι ο Έρωτας και η Ψυχή στην Παρουσία των Θεών
του νεοκλασικού ζωγράφου Vincenzo Camuccini.
Η σκηνή απεικονίζει μια συγκέντρωση ελληνικών θεοτήτων,
συμπεριλαμβανομένου του Δία σε θρόνο, περιτριγυρισμένων από θεούς και θεές.

(For the English version of the post, scroll down under the Greek version)

Ο Δυτικός Πολιτισμός σήμερα είναι βασισμένος στην Αντιπροσωπευόμενη Δημοκρατία και στην Θρησκεία του Χριστιανισμού, όπου οι περισσότερες χώρες, και η Ιταλία ακόμα, συμπεριλαμβάνουν στο Σύνταγμά τους διαχωρισμό Κράτους και Θρησκείας (εκτός από την Ελλάδα, παραδείγματος χάριν).

Η Θρησκεία του Χριστιανισμού εφευρέθηκε από 318 «σοφούς» στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 της Κοινής Εποχής, πριν 1,701 χρόνια, και ήταν βασισμένη σε μια αίρεση του Ιουδαϊσμού την οποία μετέδωσε ο Σαούλ από την Ταρσό (Παύλος, Ιουδαϊκής καταγωγής και Ρωμαίος Πολίτης), από το 40, περίπου της Κοινής Εποχής, γύρω από την Μεσόγειο.

Ο Δυτικός Πολιτισμός όμως ξεκίνησε πολύ παλαιότερα του Χριστιανισμού, περίπου χίλια χρόνια πρωτύτερα, με την Φιλοσοφία, Επιστήμη και Πολιτική των Ιώνων, (σήμερα, συλλογικά γνωστοί μαζί με τις άλλες Ινδοευρωπαϊκές φυλές ως Αρχαίοι «Έλληνες») και, αργότερα, με την κυβερνητική και στρατιωτική οργάνωση των Ρωμαίων, οι οποίοι και διέδωσαν στην Ευρώπη και τον τότε γνωστό κόσμο την Ελληνική Φιλοσοφία και την Επιστήμη τις οποίες είχαν οι ίδιοι υιοθετήσει και μετονομάσει.

Η Ηθική και οι Παραδόσεις μιας κοινωνίας και τα Πιστεύω της Γένεσης των ανθρώπων, εκφράζονται από την Θρησκεία. Η Θρησκεία του Δυτικού Πολιτισμού ξεκίνησε στις αρχές της πρώτης Χιλιετηρίδας Προ Κοινής Εποχής, γύρω στο 800 ΠΚΕ, με το Δωδεκάθεο της μυθολογίας των Ελλήνων. 

Οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου ήταν έξι άνδρες και έξι γυναίκες, μια ειδικότητα για κάθε θεότητα. Ο Ήφαιστος την σιδηρουργική, ο Ποσειδώνας την Ναυτιλία, η Δήμητρα την Γεωργία, η  Άρτεμις το κυνήγι, η Αθηνά την γνώση, και λοιπά… Η κάθε εκδήλωση και απασχόληση του ανθρώπου αντιπροσωπευόταν από μια θεότητα.

1. Δίας: Ο βασιλιάς και πατέρας των θεών. Κυβερνά τον ουρανό και τη γη, ενώ το σύμβολό του είναι ο κεραυνός.
2. Ήρα: Η βασίλισσα των θεών και προστάτιδα του γάμου και της οικογένειας. Σύζυγος του Δία.
3. Ποσειδώνας: Ο θεός των θαλασσών, των ωκεανών, των σεισμών και των αλόγων. Κρατάει την τρίαινα.
4. Δήμητρα: Η θεά της γεωργίας, της γης, των καλλιεργειών και της συγκομιδής.
5. Αθηνά: Η θεά της σοφίας, της στρατηγικής και των πολεμικών τεχνών.
6. Απόλλωνας: Θεός του φωτός, του ήλιου, της μουσικής, της ποίησης, της μαντείας και της ιατρικής.
7. Άρτεμις: Θεά του κυνηγιού, των άγριων ζώων, της φύσης και προστάτιδα των μικρών παιδιών.
8. Άρης: Ο σκληρός θεός του πολέμου και της μάχης.
9. Αφροδίτη: Η θεά του έρωτα, της ομορφιάς και του πάθους.
10. Ήφαιστος: Ο θεός της φωτιάς, των μετάλλων και της σιδηρουργίας. Κατασκευαστής των όπλων των θεών.
11. Ερμής: Ο αγγελιοφόρος των θεών. Θεός του εμπoρίου, πλούτου, τύχης, γλώσσας, κλεφτών και ταξιδιωτών.
12. Εστία: Η θεά της εστίας (του σπιτιού) και της οικογενειακής θαλπωρής.
    (Σημείωση: Ο Διόνυσος, θεός του κρασιού, της οινοποίησης, των οπωρώνων, της τελετουργικής τρέλας, της θρησκευτικής έκστασης και του θεάτρου, συχνά αντικαθιστούσε την Εστία στον κατάλογο των δώδεκα).
    
    
    Ακόμη και πριν από τους Δώδεκα Θεούς των Ελλήνων, η Μεγάλη Μητέρα αντιπροσώπευε το παλαιότερο γνωστό αρχέτυπο της θεότητας. Με το πέρασμα των αιώνων, η έκφρασή της έχει εξελιχθεί από την προϊστορική γονιμότητα και τη δημιουργία με βάση τη γη σε σύνθετους, πολύπλευρους θεολογικούς ρόλους - γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ του υλικού κόσμου, των κοσμικών κύκλων καταστροφής και αναγέννησης, και την απόλυτη ενσάρκωση της θεϊκής συμπόνιας. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι προσωποποιούσαν διαφορετικές πτυχές της θεϊκής μητρότητας. Η Γαία αντιπροσώπευε την ίδια τη γη. Στον Βουδισμό Μαχαγιάνα, η Prajñāpāramitā Devi είναι γνωστή ως η Μεγάλη Μητέρα. Στον Χριστιανισμό, επειδή η ορθόδοξη χριστιανική θεολογία είναι έντονα αρρενωπή, οι πιστοί ιστορικά αναζητούσαν καταφύγιο στη θεϊκή θηλυκότητα μέσω της λατρείας της Παναγίας. Η Παρθένος Μαρία διαθλούσε τα χαρακτηριστικά των αρχαίων θεοτήτων της Μεγάλης Μητέρας, όπως το ότι ανακηρύχθηκε Θεοτόκος ή «Θεοφόρος» για να χρησιμεύσει ως συμπονετική μεσολαβητής και η απόλυτη θεϊκή μητρική μορφή αντικαθιστώντας την θεά Γαία.

Το σύστημα αυτό των θεοτήτων ειδικευμένων σε εκφράσεις της ανθρώπινης σκέψης και προσπάθειας ήταν μια προπαρασκευή χιλιετηρίδων για την μετάβαση από την κάθε θεότητα στις διαφορετικές Επιστήμες. Η κάθε θεότητα ανά τους αιώνες εξελίχθηκε στην έκφραση της επιστήμης που αφορούσε την κάθε ειδικότητα, έχοντας αρχικά συληφθεί από την καθημερινή προσπάθεια των ανθρώπων όχι μόνο για επιβίωση αλλά και για κατανόηση του κόσμου στον οποίον ζούσαν.

Πριν 2.000 χρόνια, η μετάβαση σε κοινωνίες βασισμένες στον πολιτισμό των Επιστημών ήταν έτοιμη να ανθίσει. Ταυτόχρονα, οι διάφορες εθνότητες και πολιτιστικές τάσεις που αποτελούσαν την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχαν ξεκινήσει το ξεχαρβάλωμα της αυτοκρατορίας, κατά τα τέλη του τρίτου αιώνα της Κοινής Εποχής.

Τότε ο Ρωμαίος αυτοκράτωρας Constantinus (Λατινικό όνομα με ετυμολογία που σήμαινε «σταθερός»), απαίτησε μια καινούργια θρησκεία για να ενώσει και πάλι την αυτοκρατορία. Μια καινούργια Θρησκεία όχι με πολλές ειδικευμένες θεότητες αλλά με έναν πατέρα Θεό --όπως ήταν η Ρωμαϊκή παράδοση να θεωρείται ο αυτοκράτωρας θεός.

Το δωδεκάθεο κατεύθυνε τους ανθρώπους προς την κατανόηση και ανακάλυψη της ευθύνης τους για πρόοδο, οι θεοί και θεές παρενέβαιναν για να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους στην εξέλιξη των δικών τους ανθρώπινων δυνάμεων, όμως ο ένας Θεός-πατέρας αφαίρεσε την υπευθυνότητα για πρόοδο και ανακάλυψη αντικαθιστώντας την με την υποχρέωση υποταγής στους νόμους του.

Το να παραβούν οι άνθρωποι τους νόμους των ανθρώπων ήταν εύκολο. Αλλά το να παραβούν τον νόμο του θεού ήταν πολύ πιο σοβαρό. Αφ' ενός, η εκκλησία σαν μέρος της κυβέρνησης μπορούσε να θανατώσει εκείνους που παράβαιναν τον νόμο του Θεού όπως η εκκλησία τον ερμήνευε και όπως η εκκλησία τον αντιπροσώπευε. Ακόμα χειρότερα, πιστεύοτας ότι υπήρχαν παράδεισος ή κόλαση αιώνια μετά θάνατο, ο κόσμος θα το σκεφτόταν πολύ πιο σοβαρά πριν παραβεί νόμους Θεού.

Αν έκλεβες κάτι, το πολύ-πολύ να πέρναγες μερικά χρόνια φυλακή, ή τραβώντας κουπί σε καμιά γαλέρα. Αλλά τώρα, ο Θεός θα σ' έστελνε στην κόλαση μια αιωνιότητα να σε παλουκώνουν οι βελζεβούληδες εις το πυρ το αιώνιον.

Μεγάλο πράμα η αστυνόμευση εκατομμυρίων νοματαίων.

Μεγάλη εφεύρεση, ο Θεός.

Η θρηκεία του Constantinus είχε τουλάχιστον την δυνατότητα να βρει κανείς στα σωθικά της, αν ενδιαφερθεί να ψάξει, την σοφία της γνώσης που κρυβόταν στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας (το Σύμπαν, την Ζωή και τους νόμους της Φυσικής).

Σαράντα χρόνια αργότερα, ο αυτοκράτωρας Θεοδόσιος επέβαλε τον Χριστιανισμό πολύ αυστηρότερα, δισδιάστατα, και έκλεισε τα κέντρα γνώσης του Κλασσικού Πολιτισμού. Και ξαφνικά οι γυναίκες θεωρήθηκαν δευτέρας επιλογής όντα για πρώτη φορά στον Δυτικό Πολιτισμό. Με τον Χριστιανισμό γεννήθηκαν τα ανώτερα αρσενικά των Ρωμιών.

Κατά το 400 ΚΕ, η Χριστιανική Εκκλησία έφερε την στάση του πολιτισμού και των επιστημών.

Τον σκοταδισμό.

Η γνώση δεν ήταν πλέον ιδιοκτησία της ανθρωπότητας,
αλλά επικράτεια του «Θεού» και ιδιαίτερα της Εκκλησίας.

Στις αρχές του πέμπτου αιώνα της Κοινής Εποχής, ο Δυτικός Πολιτισμός βυθίστηκε στο σκοτάδι της καινούργιας θρησκείας, η οποία είχε γεννηθεί από πολιτική σκοπιμοτητα, με την Εκκλησία της η οποία έχριζε βασιλιάδες και πρίγκηπες (και σήμερα στο Ελλαδιστάν ευλογεί υπουργούς όταν ορκίζονται, τρομάρα τους).

Χίλια χρόνια σκοταδισμού στην Ευρώπη.

Από την δολοφονία της Υπατίας (415 ΚΕ) ως την γέννηση του Λεονάρντο (1452 ΚΕ)

Η Υπατία, τελευταία επιστήμων της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, δολοφονήθηκε στον δρόμο από έναν Χριστιανικό όχλο, οπαδούς του επισκόπου της Αλεξάνδρειας Κύριλου.

Ο Λεονάρντο γεννήθηκε στο χωριό Βιντσι, κοντά στην Φλωρεντία των Μεδίκων.

Μετά από χίλια χρόνια, ήρθε η Αναγέννηση των ιδεών της Κλασσικής Αρχαιότητας. Έπειτα, η Διαφώτιση. Και τέλος, η Εποχή της Λογικής (Age of Reason). Και τρεις καθοριστικές κοινωνικές επαναστάσεις: Η Αμερικανική (1776), η Γαλλική (1789) και η Ελληνική (1821).

Είναι σημαντικό να πιστοποιήσουμε ότι ενώ ο Δυτικός Πολιτισμός επηρεάστηκε θεμελιωδώς από τον Χριστιανισμό της Νίκαιας του 325 ΚΕ, ο οποίος βρήκε αφήγηση σε γεγονότα που συνέβησαν στην Ιουδαία και την Γαλιλαία 295 χρόνια νωρίτερα, ο Μονοθεϊσμός ξεκίνησε τις προηγούμενες δύο χιλιετηρίδες. Η πρώτη μονοθεϊστική θρησκεία, ο Ιουδαϊσμός, έφτασε την τελική του μορφή το 538 ΠΚΕ μετά την απελευθέρωση των Ισραηλιτών από την αιχμαλωσία τους στην Βαβυλώνα. Ο Ιουδαϊσμός εξελίχθηκε επί 1.500 χρόνια, από την Μεσοποταμία στην ακτή της μεσογείου, στην Αίγυπτο και στην Καναάν. Το Ισλάμ ξεκίνησε στην Αραβική χερσόνησο το 610 της Κοινής Εποχής. Ο Ιουδαϊσμός, ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ είναι οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες και πιστεύουν στον ίδιο ένα θεό αλλά διαφωνούν ως προς την θεολογία.

Ο Χριστιανισμός δεν γνώρισε ποτέ σημαντική άνθηση στην άπω Ανατολή, παρά τους αιώνες ιεραποστολών και προσηλυτιστικών προσπαθειών, από τον έβδομο αιώνα ΚΕ, κυρίως από τους Ρωμαιοκαθολικούς Ιησουίτες, τους Φραγκισκανούς και τους Δομινικανούς, και αργότερα από Προτεσταντικές Εταιρείες. Αυτό πιθανώς συμβαίνει επειδή η Ιαπωνία, η Κίνα, η Ινδία και η Νοτιοανατολική Ασία γενικότερα είχαν ήδη αναπτύξει πνευματικά συστήματα βασισμένα στη φιλοσοφία και την επιστήμη τους, τα οποία ίσως αναγνώριζαν την πολιτική εξουσία του Χριστιανισμού ως καταστροφική για τις κοινωνικές τους δομές και, στην δική τους πραγματικότητα, ακαδημαϊκά καθυστερημένη.

Εκατόν ενενήντα τρία χρόνια μετά την Αμερικανική Επανάσταση, η Επιστήμη του Αναγεννηθέντος Δυτικού Πολιτισμού μας επέτρεψε να περπατήσουμε στην Σελήνη, με χίλια χρόνια καθυστέρηση.

Το πρόγραμμα με το οποίο η ανθρωπότητα έφτασε στο φεγγάρι είχε ονομαστεί για τον θεό Απόλλωνα και 50 χρόνια αργότερα το σημερινό πρόγραμμα που θα μας επιστρέψει στην σελήνη ονομάστικέ για την αδελφή του Απόλλωνα, την θεά Άρτεμις.

Κατά τ' άλλα, το Ελληνικό Σύνταγμα ξεκινά ως εξής: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.»

Αλλά, τι ψάχνουμε; οι Ρωμιοί δεν πέρασαν Αναγέννηση, Διαφώτιση, ή Εποχή της Λογικής.

Βοήθειά μας.

Όλυμπος (2.917 μέτρα)
Το παλάτι των θεοτήτων, των πρωτότυπων εκφράσεων της γνώσης και των επιστημών,
έχει πια εξαϋλωθεί.

~~~

ENGLISH VERSION

This artwork is Eros and Psyche in the Presence of the Gods

by the neoclassical painter Vincenzo Camuccini.

The scene depicts a gathering of Greek deities,

including Zeus on a throne, surrounded by gods and goddesses.

The Western Civilization today is based on Representative Democracy and the Religion of Christianity, where most countries, and even Italy, include in their Constitution a separation of Church and State (except Greece, for example).

The Religion of Christianity was invented by 318 "wise men" in Nicaea, Bithynia in 325 of the Common Era, 1,701 years ago, and was based on a sect of Judaism that was brought by Saul of Tarsus (Paul, of Jewish origin and a Roman Citizen), from about 40 of the Common Era, around the Mediterranean.

Western Civilization, however, began much earlier than Christianity, about a thousand years earlier, with the Philosophy, Science and Politics of the Ionians, (today, collectively known, together with the other Indo-European tribes, as the Ancient "Greeks") and, later, with the governmental, administrative and military organization of the Romans, who spread Greek Philosophy and Science, which the Romans themselves had adopted and renamed, to Europe and the then known world.

The Ethics and Traditions of a society and the Beliefs of the Genesis of humans, are expressed by Religion. The Religion of Western Civilization began in the first Millennium BCE, around 800 Before Common Era, with the Twelve Gods of Greek mythology.

The twelve Gods of Olympus were six men and six women, with a specialty for each deity. Hephaestus, blacksmithing, Poseidon, shipping, Demeter, agriculture, Artemis, hunting, Athena, knowledge, and so on... Every manifestation and occupation of human endeavor was represented by a deity.

1. Zeus: The king and father of the gods. He rules the sky and the earth, while his symbol is the thunderbolt.
   Roman version: Jupiter
2. Hera: The queen of the gods and protector of marriage and the family. Wife of Zeus.
   Roman version: Juno
3. Poseidon: The god of the seas, oceans, earthquakes, and horses. He holds the trident.
   Roman version: Neptune
4. Demeter: The goddess of agriculture, the earth, crops, and the harvest.
   Roman version: Ceres
5. Athena: The goddess of wisdom, strategy, and martial arts.
   Roman version: Minerva
6. Apollo: God of light, the sun, music, poetry, divination, and medicine.
   Roman version: Apollo
7. Artemis: Goddess of the hunt, wild animals, nature, and protector of young children.
8. Ares: The fierce god of war and battle.
   Roman version: Mars
9. Aphrodite: The goddess of love, beauty, and passion.
   Roman version: Venus
10. Hephaestus: The god of fire, metals, and blacksmithing. Maker of the weapons of the gods.
    Roman version: Vulcan
11. Hermes: The messenger of the gods. God of commerce, wealth, fortune, language, thieves, and travelers.
    Roman version: Mercury
12. Hestia: The goddess of the hearth (home) and family warmth.
    Roman version: Vesta
    (Note: Dionysus, Roman version: Bacchus, god of wine, winemaking, orchards, ritual madness, religious ecstasy, and theater, often replaced Hestia in the list of twelve).
    
    Even before the Twelve Gods of the Greeks, The Great Mother represents the oldest known archetype of divinity. Over the centuries, her expression has evolved from prehistoric fertility and earth-based creation into complex, multifaceted theological roles—bridging the gap between the material world, cosmic cycles of destruction and rebirth, and the ultimate embodiment of divine compassion. The Greeks and Romans personified different facets of divine motherhood. Gaia represented the earth itself. In Mahayana Buddhism, Prajñāpāramitā Devi is known as the Great Mother. In Christianity, because orthodox Christian theology is heavily masculine, believers historically sought refuge in the divine feminine through the veneration of the Virgin Mary. Mary refracted the attributes of ancient Great Mother deities (such as being declared Theotokos, or "God-bearer") to serve as a compassionate mediator and the ultimate divine mother figure.
    
    

This system of deities, each specializing in expressions of human thought and effort, was akin to a millennia-long preparation for the transition from each deity to the various Sciences. Each deity over the centuries evolved into the expression of the science that concerned each specialty, having initially been conceived by the daily effort of people not only to survive but also to understand the world in which they lived.

Two thousand years ago, the transition to societies based on the culture of Science was ready to flourish. At the same time, the various ethnicities and cultural trends that made up the Roman Empire towards the end of the third century of the Common Era, had begun to weaken the cohesiveness of empire.

It was then, when the Roman emperor Constantinus (a latin name that signifying “stable”), demanded a new religion to strengthen the unity of the empire. A new Religion not of many specialized deities but with one God, a "father" -- as was the Roman tradition of considering the emperor to be a god.

The dodecatheon directed people towards understanding and discovering their own responsibility and ability for progress, the gods and goddesses intervened to guide people in the development of their own human powers, but the one Father-God removed from human beings the responsibility for progress and discovery and replaced it with the obligation to submit to his laws.

For people, it was easy to break the laws of men. But to break the law of God was much more serious. On the one hand, the church as part of the government could put to death those who broke the law of God, as the church interpreted it and as the church represented it. Even worse, believing that there was a heaven or hell eternally after death, people would think much more seriously before breaking God's laws.

If you stole something, at most you would spend a few years in prison, or pulling an oar on a galley. But now, God would send you to hell for an eternity to be impaled by Beelzebubs in eternal fire.

Policing millions of folk is a troublesome thing to attempt.

God, was a great invention, to that end.

The religion of Constantinus at least had the possibility of finding in its guts, if one cared to search, the wisdom of the knowledge hidden in the Library of Alexandria (the Universe, Life and the laws of Physics).

Forty years later, Emperor Theodosius imposed Christianity more strictly, two-dimensionally, and closed the centers of knowledge of Classical Civilization. And suddenly women were considered second-class beings for the first time in Western Civilization. With Christianity, the "superior" males of the Mediterranean were born, at the expense of the "weaker" sex.

In 400 CE, the Christian Church brought culture and science to a halt.

Darkness.

Knowledge was no longer the purview of humanity,

but the domain of “God” --and specifically of the Church.

At the beginning of the fifth century of the Common Era, Western Civilization was plunged into the darkness of the new religion, which had been born of political expediency, with its Church which anointed kings and princes.

A Thousand Years of Darkness in Europe.

From the Murder of Hypatia (415 CE) to the Birth of Leonardo (1452 CE)

Hypatia, the last scholar of the Library of Alexandria, was murdered in the street by a Christian mob, followers of the Bishop of Alexandria, Cyril.

Leonardo was born in the village of Vinci, near the Florence of the Medici.

After a thousand years, came the Renaissance of the ideas of Classical Antiquity. Then, the Enlightenment. And finally, the Age of Reason. Followed by three decisive revolutions: the American (1776), the French (1789) and the Greek (1821).

It is important to acknowledge that while Western Civilization was fundamentally influenced by the Christianity of Nicea in 325 CE, which found its narrative in events that occurred in Judea and Galilee 295 years earlier, Monotheism began in the previous two millennia. The first monotheistic religion, Judaism, reached its final form in 538 BCE after the liberation of the Israelites from their captivity in Babylon. Judaism evolved over 1,500 years, from Mesopotamia to the Mediterranean coast, to Egypt and Canaan. Islam began in the Arabian Peninsula in 610 CE. Judaism, Christianity, and Islam are the three monotheistic religions and believe in the same one god but differ on theology.

Christianity never flourished significantly in the Far East, despite centuries of missionary and proselytizing efforts, starting in the seventh century CE, mainly by the Roman Catholic Jesuits, the Franciscans, and Dominicans, and later by Protestant Societies. This is probably because Japan, China, India, and Southeast Asia in general had already developed their own spiritual and societal systems based on their own philosophy and science, which perhaps recognized the political power of Christianity as destructive to their social structures and, in their own reality, academically backward.

One hundred and ninety-three years after the American Revolution, the Science of the Reborn Western Civilization allowed us to walk on the Moon, with a delay of one thousand years.

The program that brought humanity to the moon in 1969  was named after the god Apollo, and 50 years later the current program that will return us to the moon is named after Apollo's sister, the goddess Artemis.

Mount Olympus (2,917 meters - 9,570 feet)

The palace of the deities, of the original expressions of human knowledge and sciences,
that used to sit at the summit, in the clouds,

has now dematerialized.

~~~