Ακροδεξιά

 

Τζόρτζια

A post-Fascist pragmatist

«Η ακροδεξιά πορεύεται μπροστά.
Και στην Ευρώπη, τη γενέτειρα του φασισμού,
αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα ερωτήματα σχετικά με το τι σημαίνει — για τη δημοκρατία,
για την Ευρωπαϊκή Ένωση — όταν οι ακροδεξιοί ηγέτες κυβερνούν στην πραγματικότητα.»

Σκέφτομαι ότι...
Τον παλιό, καλό, απλοϊκό καιρό, όταν είμασταν νέοι στον Δυτικό Κόσμο, λέγαμε ότι η κάθε κοινωνία δεν έχει τίποτα να φοβηθεί παρά την άγνοια, και ότι η δύναμις και η πρόοδος και η Ειρήνη βρίσκονται στην Ένωση και μόρφωση όλων, και την ευημερία των μεσαίων τάξεων. Επί σαράντα χρόνια η Ευρώπη ενωνότανε όλο και πιο βαθιά και πλατιά και τα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής έπαιζαν τον ρόλο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας v2.0, πολύ διαφορετική από τις πρόσφατες Ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες συμπεριλαμβανομένης της Βρετανικής. Εκείνες οι πρόσφατες έφεραν τριακόσια χρόνια αποικιοκρατών. Αλλά, τα Ενωμένα Κράτη της Αμερικής, έχοντας λυτρώσει τον πολιτισμό από τους Γερμανούς Ναζί και τους Γιαπωνέζους αυτοκρατορικούς κατακτητές το 1945, έφεραν την καινούργια «Ειρήνη», μια Pax Americana άξια της Pax Romana του προ-χθες, σε ζύγι απέναντι στην αρκούδα της Σοβιετικής Ένωσης. 

Τα πράγματα άλλαξαν τα τελευταία 35 χρόνια.

Η αρκούδα εξημερώθηκε, συρρικνώθηκε,  και βρήκε νηφαλιότητα στην βότκα πριν κουρνιάσει στην αγκαλιά ενός δικτάτορα, αφήνοντας την Pax Americana να αναρωτιέται που πάμε για επόμενο βήμα τώρα που δεν υπάρχει πια ζύγι και διελκυστίνδα.

Ο κόσμος, βρίσκοντας ειρήνη, ανακάλυψε ότι η ειρήνη δεν συνοδεύεται από πακτωλούς χρημάτων, και η θέληση για εργατικότητα αντικαταστάθηκε με την απαίτηση για κατανάλωση.

Από το νεκροταφείο των Αυτοκρατοριών, το Αφγανιστάν, εξαπολύθηκε μια επίθεση που κατατρόπωσε την Αμερική και την έκανε για πρώτη φορά στην Ιστορία της να φοβάται, έτοιμη να ανταλλάξει λίγη ελευθερία για λίγη ασφάλεια.

Μετανάστες από τον τρίτο κόσμο κατέκλυσαν την Ευρώπη και την Αμερική θυμίζοντας στον Δυτικό κόσμο την υπερηφάνεια που εύρισκαν μερικοί από τους παππούδες τους και τις γιαγιάδες τους στην χνουδωτή υπεροψία του εθνικισμού, ο οποίος αλλού είχε φέρει τον φασισμό, και αλλού τον ναζισμό, που σήμερα λέγονται «ακροδεξιά». Η «αριστερά» δεν μοίρασε τα λεφτά που ονειρευόντουσαν εκείνοι που την ψήφιζαν, και το γεγονός αυτό τσάντισε τον κοσμάκη που άρχισε να κοιτάζει προς τα δεξιά, μπας και… Οι ποιητές λένε ότι ο κόσμος ψάχνει για ψυχική ανάταση αλλά, φευ. Για λεφτά ψάχνει –εκ των οποίων ποτέ δεν υπάρχουν «αρκετά».

Η εταιρία Apple άρχισε να πουλάει το iPhone και οι άλλες τα διάφορα Smartphone, και το internet άρχισε να πουλάει «Κοινωνική Δικτύωση» στους καταναλωτές, τρομάρα τους, χαρίζοντάς τους εγωκεντρισμό αντί για λεφτά. 

Οι μεσαίες τάξεις εξασθαίνησαν σπρώχνοντας τα λεφτά προς τα πάνω και τις μάζες των ανθρώπων προς τα κάτω, οικονομικά.

Με τις αλλαγές αυτές ο κόσμος σταμάτησε να φοβάται την άγνοια επειδή δεν υπήρχε πλέον γνώση που να καθορίζει τι είναι άγνοια. Τώρα όλοι έχουν δίκιο και όλοι είναι σοφοί (και όλοι αισθάνονται αδικημένοι, όπως σωστά έγραψε πρόσφατα ένας ιντερνετικός φίλος). 

Όσο λιγότερα γνωρίζει κανείς, τόσο πιο σοφός αισθάνεται.
Άγνοια; ποια άγνοια! Εσύ έχεις άγνοια!

Η Δημοκρατία και ο διεθνισμός δεν έφεραν τα λεφτά στην τσέπη που ονειρευόντουσαν εκείνοι που τα ψηφίζανε. Τώρα, ψηφίζουν εθνικισμό, ρατσισμό και απομονωτισμό, δηλαδή ακροδεξιά. Αυτό, επειδή οι σημερινές γενεές δεν έχουν εμπειρία πολέμου στο έδαφός τους. Δεν ζούσαν το 1939-1945 και απέχουν δυό-τρεις γενεές από εκεί. Δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει πόλεμος, τι είναι οι πραγματικές κακουχίες και αδικίες και τι είναι πείνα. Την παραμικρή. Κανείς δεν τους λέει (ακόμα) να γδυθούν και να κλειδωθούν σε μια μεγάλη αίθουσα για ντους.

Την Αμερική την έφερε εδώ που είναι τώρα ένας παρδαλός αυλητής (pied piper) που βρήκε ψήφους παίζοντας τον αυλό του Παλιού Νότου να τον ακολουθήσουν τα καλά παιδιά, όπως στο γνωστό Γερμανικό παραμύθι: «Ο αυλητής του Χάμελιν».

Η Ευρώπη αρχικά αντιστάθηκε στην ακροδεξιά της Γαλλίας και τον ναζισμό της Γερμανίας χωρίς (όπως πάντα) να παίρνει την Ιταλία στα σοβαρά, αλλά η ακροδεξιά είναι πλέον έτοιμη να καταβροχθίσει και Γαλλία και Γερμανία του χρόνου. Το δρόμο που θα φέρει την ακροδεξιά στην Ευρώπη τον έδειξε η γενέτειρα του φασισμού, η Ιταλία, όπου μια πολιτική απόγονος του Μουσολίνι, η Τζόρτζια Μελόνι, απεδείχθη διάνοια στο πως να ομαλοποιήσει την ακροδεξιά και, ξεκινώντας από την Ιταλία, να αλλάξει το πρόσωπο της Ευρώπης. 

Η Μελόνι κατάφερε να είναι η πλέον μακρόβια πρωθυπουργός μιας συνεχόμενης θητείας στην Ιστορία της Ιταλίας των τελευταίων 83 ετών, 1.413 συνεχόμενες ημέρες (3,9 χρόνια) στο αξίωμα στις 4 Σεπτεμβρίου 2026, δεύτερη μακρύτερη συνεχόμενη θητεία στην Ιστορία της Ιταλίας μετά μόνο από εκείνη του Μπενίτο Μουσολίνι (1922-1943, 21 χρόνια). Ο Μπερλουσκόνι υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ιταλίας για συνολικά 9 χρόνια και 53 ημέρες, αλλά, σε τρεις ξεχωριστές μη συνεχόμενες θητείες οπου και η μακρύτερη δεύτερη θητεία διακόπηκε στα δύο. Να επαναλάβω ότι εκεί που περιμέναμε ακροδεξιά και φασισμό, η Μελόνι παρουσίασε μια πολιτικά χαρισματική διάνοια και στρατηγική παρουσίασης που ομαλοποίησε τον φασισμό και έτσι άνοιξε τον δρόμο για την ακροδεξιά της Γαλλίας και της Γερμανίας.

Μάλιστα, για τα πρώτα τρία χρόνια της θητείας της, ήταν η Ευρωπαία σύμμαχος και επικοινωνήτρια (Trump whisperer) του Τραμπ, μέχρι που ο Τραμπ να την γελοιοποίησε φέτος και η Μελόνι προτίμησε να τιμήσει την Ιταλία και την Ευρώπη αντί να συνεχίσει να κολακεύει τον Τραμπ. «Είναι σαφές ότι, με τον Ντόναλντ Τραμπ, νόμιζα ότι τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα, δεδομένης της σύγκλισής μας στο θέμα της μετανάστευσης και της αφυπνισμένης (γουόκ) κουλτούρας. Αλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά».

Τι διάολο θα ψηφίσουμε εμείς του χρόνου εδώ στην Ιταλία, δεν έχουμε ιδέα.
Δεν υπάρχει πλέον σοβαρή αντιπολίτευση.

Η Λεπέν στην Γαλλία και οι ναζί της Γερμανίας θα χρωστάνε πολλά στην Τζόρτζια Μελόνι, η οποία αντί να διαλύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση την αλλάζει ριζικά εκ των εντός  (χωρίς να ξεχνάμε τα 3,21 τρισεκατομμύρια Ευρώ [ΤΡΙΣεκατομμύρια] εθνικό χρέος, 138,6% χρέος-προς-εθνικό προϊόν).

Οι Ιταλοί, νότια του Μιλάνο, ζουν σε μια από αιώνων κουλτούρα φτώχιας, με μια Ιταλική Ευγένεια που φτάνει τα όρια της υποκρισίας. Όμως, ο Εθνικισμός, δηλαδή ο φασισμός εδώ στην Ιταλία δεν είναι ακροδεξιά: είναι ταυτότητα. Εδώ, υπάρχουν και αριστεροί φασίστες επειδή ο φασιμός είναι εξ' ορισμού η περηφάνεια της καταγωγής και τα σύμβολα των Ρωμαϊκών Λεγεώνων και της Συγκλήτου της Ρώμης.

Το κύριο σύμβολο του φασισμού είναι οι φάσες,
ένα αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα που αποτελείται από μια δέσμη ξύλινων ράβδων
δεμένων μεταξύ τους γύρω από ένα τσεκούρι με μία κεφαλή.
Η φωτογραφία δείχνει την μια από τις δύο φάσες που βρίσκονται
εκατέρωθεν του Ομιλητή του Οίκου των Αντιπροσώπων στο Καπιτώλιο στην Ουάσιγκτον.
Οι δύο φάσες τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά πίσω από το βήμα στην Αίθουσα της Βουλής το 1857,
όταν η Βουλή των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής μεταφέρθηκε στην τρέχουσα αίθουσα της,
και αργότερα αντικαταστάθηκαν από τις τρέχουσες χάλκινες εκδοχές το 1950.

Εν τω ματαξύ,
«Τα φυσικά υπολείμματα, οι κυριολεκτικές απεικονίσεις και οι καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις των "φάσες του φασισμού" -συμπεριλαμβανομένων πραγματικών γλυπτών και πορτρέτων του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι- παραμένουν ιδιαίτερα ορατά σε όλη την Ιταλία σήμερα. Σε αντίθεση με τη Γερμανία, η οποία αποσυναρμολόγησε αυστηρά τα σύμβολα του ναζιστικού καθεστώτος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η μεταπολεμική Ιταλία υιοθέτησε μια λιγότερο άκαμπτη προσέγγιση στην αποφασιστοποίηση. Όπως τεκμηριώνεται από το εθνικό ιστορικό έργο απογραφής, I Luoghi del Fascismo (Οι Τόποι του Φασισμού), περισσότερα από 1.400 μνημεία, πλάκες και αρχιτεκτονικές προσόψεις που τιμούν τη δικτατορία εξακολουθούν να είναι ενσωματωμένα στο δημόσιο τοπίο της Ιταλίας.»

Πάντα σχολιάζω το πως οι Ιταλοί λένε ότι «η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έδωσε πολιτισμό στον κόσμο» ενώ οι Έλληνες κραυγάζουν στεντόρια: «Εμείς, ρε, δώσαμε πολιτισμό στον κόσμο». Οι Ιταλοί έχουν δίκιο: οι Έλληνες εφηύραν τον Δυτικό Πολιτισμό, αλλά δεν τον διέδωσαν (με εξαίρεση τον Αλέξανδρο τον Μακεδόνα ο οποίος όμως δεν πρόλαβε να τελειώσει το έργο του). Οι Ρωμαίοι τον διέδωσαν τον πολιτισμό με την αυτοκρατορία τους αφού τον αφομοίωσαν από τους Έλληνες μετά την κατάκτηση των Νοτίων Βαλκανίων τον τρίτο αιώνα Προ Κοινής Εποχής.

Και... υπάρχει μια φαντασίωση που είναι πιο θελκτική για τον κοσμάκη ακόμα και από πακτωλούς χρημάτων: Η παραίσθηση και αυταπάτη που θρέφουν ο εθνικισμός και ο ρατσισμός (και φυικά, ο 4.000 ετών αντισημιτισμός). Τον φασισμό (υπερεθνικισμό) οι πάμφτωχοι και εξαθλιωμένοι Ιταλοί τον αγόρασαν από τον σοσιαλιστή Μπενίτο Μουσολίνι, και ο Ιταλικός φασισμός δεν είχε ίχνος αντισημιτισμού απο το 1922 μέχρι να γίνει ο Μουσολίνι τσιράκι του Χίτλερ το δεύτερο μισό της δεκαετίας των 1930'.

Τώρα...
Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, με την Τζόρτζια να φέρνει την Ιταλία σε ηγετική θέση στην Ε.Ε. αντί να την βγάζει την Ιταλία από την Ε.Ε. Πραγματική διάνοια στην πολιτική. Καθώς η Βρετανία αυνανίζεται και η Αμερική δίνει πισινό στον Τραμπ να την πηδάει για να κάνει μπανιστίρι η Σκάρλετ Ο'Χάρα να χαίρεται. Η μελλοντική Ιστορία ίσως να γράψει ότι η παρακμή (αν όχι η πτώση) του Δυτικού Πολιτισμού ξεκίνησε το 2015 με την Brexit ατο Ενωμένο Βασίλειο και τον Τραμπ στα Ενωμένα Κράτη, αλλά την πορεία αυτή την θερμελείωσε ο Μπιν Λάντεν το 2001.

Και τώρα, στα γεράματά μας, εμείς η πρώτη μεταπολεμική γενιά των 1950' πρέπει να υποστούμε την επιστροφή στην άγνοια του σκοταδισμού, όπου όλοι τα ξέρουν όλα. Τουλάχιστον ας παραδεχτούμε ότι εμείς φταίμε, και όχι «οι άλλοι», για μια φορά ας επωμιστούμε την ευθύνη μας αντί να την φορτώνουμε σε άλλους. Εγκαταλείψαμε την προσπάθεια εκπαίδευσης στα σχολεία και στα σπίτια εις όφελος του εγωκεντρισμού.

Κουράγιο, αγαπητοί μου, έρχονται χειρότερα.
Ο Τσώρτσιλ είχε πει: Είναι το κουράγιο να συνεχίσεις που μετράει.
Αλλά, ο Βοναπάρτης είχε πει: Κουράγιο δεν είναι να έχεις τη δύναμη να συνεχίσεις - είναι να συνεχίζεις όταν δεν έχεις δύναμη.

Η Τζόρτζια Μελόνι γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1977 στη Ρώμη και μεγάλωσε στην εργατική συνοικία Γκαρμπατέλα. Ο πατέρας της, Φρανσέσκο Μελόνι, ήταν γιος του Νίνο Μελόνι, διευθυντή ραδιοφώνου από τη Σαρδηνία, και της ηθοποιού Ζόε Ινκρότσι από τη Λομβαρδία. Η μητέρα της Μελόνι, Άννα Παρατόρε, κατάγεται από τη Σικελία. Ο πατέρας της, Φρανσέσκο, που εγκατέλειψε την οικογένεια όταν η Τζόρτζια ήταν ενός έτους, ήταν φορολογικός σύμβουλος και, σύμφωνα με ορισμένα πολιτικά προφίλ, είχε κομμουνιστικές συμπάθειες και ψήφιζε το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, ενώ η μητέρα της αργότερα έγινε μυθιστοριογράφος. Από αυτές τις αρχές, η Τζόρτζια μεγάλωσε και έφερε τον εαυτό της σε θέση πολύ απομακρυσμένη από τις ρίζες της, στο να ηγηθεί του μέλλοντος του φασισμού και της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, μετά από την εκλογή της ως Πρωθυπουργός της Ιταλίας.

Fratelli d'Italia (Αδελφοί της Ιταλίας) είναι το δεξιό πολιτικό κόμμα με επικεφαλής την Τζόρτζια Μελόνι. Η Τζόρτζια Μελόνι συνίδρυσε το κόμμα το 2012 και ηγείται του κόμματος από το 2014, από 37 χρονών, 8 χρόνια πριν εκλεγεί Πρωθυπουργός, 45 ετών, το 2022.

Ο Μουσολίνι διορίστηκε Πρωθυπουργός της Ιταλίας 39 ετών και ο Χίτλερ έγινε Καγκελάριος της Γερμανίας 44 ετών.

Fratelli d'Italia είναι οι δύο πρώτες λέξεις του Ιταλικού εθνικού ύμνου.

Η αρχή του Εθνικού Ύμνου της Ιταλίας:

Αδελφοί της Ιταλίας,

Η Ιταλία ξύπνησε·

Το κράνος του Σκιπίωνα

φόρεσε στο κεφάλι της.

Πού είναι η Νίκη;

Ας προσφέρει τα μαλλιά της·

Σκλάβα της Ρώμης

την έπλασε ο Θεός.

(Ο Σκιπίωνας ο Αφρικανός [Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων, 236–183 π.Χ.] ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Ρωμαίους στρατηγούς και πολιτικούς, ο οποίος έμεινε στην ιστορία για τη νίκη του εναντίον του σπουδαίου Καρχηδόνιου στρατηγού Αννίβα.)

(Ο στίχος «ας προσφέρει [η Νίκη] τα μαλλιά της», αναφέρεται σε ένα αρχαίο Ρωμαϊκό έθιμο όπου οι γυναίκες σκλάβες έκοβαν κοντά ή ξύριζαν τα μαλλιά τους για να σηματοδοτούν ορατά την κατάσταση της δουλείας τους. Και, η Νίκη ήταν σκλάβα της Ρώμης.)

Οι κύριες ενέργειες και η νομοθεσία που οι επικριτές επισημαίνουν ως απόδειξη μιας «φασιστικής» ή αυταρχικής τάσης στην κυβέρνηση Μελόνι περιλαμβάνουν:

1. Συνταγματική Μεταρρύθμιση: Το νομοσχέδιο «Premierato».

Η σημαντικότερη θεσμική αλλαγή υπό τη διοίκησή της είναι η πρόταση για άμεση εκλογή του Πρωθυπουργού (η μεταρρύθμιση Premierato). Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτή η μεταρρύθμιση εδραιώνει δραστικά την εξουσία εντός της εκτελεστικής εξουσίας, αφαιρώντας ουσιαστικά τις εξουσίες ελέγχου και ισορροπίας που ιστορικά κατείχε ο Ιταλός Πρόεδρος και το Κοινοβούλιο. Οι επικριτές τη θεωρούν ως μια ηχώ των προσπαθειών του Μπενίτο Μουσολίνι να συγκεντρώσει την πλήρη εξουσία σε έναν μόνο ηγέτη.

2. Έλεγχος των Μέσων Ενημέρωσης και Παρέμβαση στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.

Διεθνείς εποπτικοί φορείς και εγχώριοι δημοσιογράφοι έχουν συνεχώς κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την πίεση που ασκεί η κυβέρνηση στον δημόσιο λόγο. Οι Ενέργειες: Η κυβέρνηση Μελόνι αντιμετώπισε έντονο έλεγχο για την αντικατάσταση στελεχών και παρουσιαστών στον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Ιταλίας, RAI, με πιστούς οπαδούς, γεγονός που οδήγησε σε παραιτήσεις υψηλού προφίλ για «πολιτικές παρεμβάσεις». Επιπλέον, η κατάταξη της Ιταλίας ως προς την ελευθερία του Τύπου μειώθηκε σημαντικά στον δείκτη των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα λόγω της απότομης αύξησης των υπουργών της κυβέρνησης που χρησιμοποιούν αυστηρούς νόμους περί δυσφήμισης για να μηνύσουν επικριτικούς δημοσιογράφους.

3. Διατάγματα «Νόμου και Τάξης» για την Καταστολή των Διαφωνούντων.

Το υπουργικό συμβούλιο της Μελόνι θέσπισε γρήγορα μια σκληρή ατζέντα «ασφάλειας» μέσω διαφόρων εκτελεστικών διαταγμάτων. Η Νομοθεσία: Μία από τις πρώτες ενέργειες της κυβέρνησής της ήταν ένα αυστηρό διάταγμα «κατά του rave» που επέβαλε βαριές ποινές φυλάκισης για παράνομες συγκεντρώσεις, τις οποίες οι δικαστές προειδοποίησαν ότι θα μπορούσαν να χειραγωγηθούν για την καταστολή των φοιτητικών καθιστικών διαμαρτυριών και των πολιτικών διαμαρτυριών. Τα επόμενα πακέτα ασφαλείας ποινικοποίησαν αυστηρά τα ήσσονος σημασίας αδικήματα, όπως το μπλοκάρισμα δημόσιων δρόμων κατά τη διάρκεια περιβαλλοντικών ή πολιτικών διαδηλώσεων.

4. Άμεσοι στόχοι των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ και της αναπαραγωγικής πρόσβασης.

Η κυβέρνησή της έχει προωθήσει επιθετικά μια παραδοσιακή πολιτιστική ατζέντα με το σύνθημα «Θεός, πατρίδα, οικογένεια» - μια φράση που συνδέεται στενά με την ιστορική φασιστική εποχή της Ιταλίας. Η Νομοθεσία: Η κυβέρνηση διέταξε τους τοπικούς δήμους να σταματήσουν να καταγράφουν μη βιολογικούς γονείς σε ομόφυλα ζευγάρια στα πιστοποιητικά γέννησης των παιδιών. Επιπλέον, ψηφίστηκε νομοθεσία που επιτρέπει ρητά σε ακτιβιστές κατά των αμβλώσεων να εισέρχονται σε δημόσιες κλινικές αμβλώσεων για να συμβουλεύουν γυναίκες, μια κίνηση που οι επικριτές καταδικάζουν ως κρατικό εκφοβισμό των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων.

5. Δρακόντεια μέτρα κατά της μετανάστευσης.

Η στρατηγική της Meloni βασίζεται εδώ και καιρό στην παρουσίαση της μετανάστευσης ως υπαρξιακής απειλής για την ιταλική ταυτότητα. Οι Δράσεις: Η κυβέρνησή της θέσπισε νόμους που περιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις δράσεις των πλοίων διάσωσης ανθρωπιστικών ΜΚΟ στη Μεσόγειο, επιβάλλοντας αυστηρές οικονομικές κυρώσεις στους καπετάνιους που διεξάγουν περισσότερες από μία αποστολές διάσωσης ταυτόχρονα. Η κυβέρνησή της πρωτοστάτησε επίσης σε ένα σύστημα εξωτερικής ανάθεσης για την κατασκευή κλειστών κέντρων κράτησης μεταναστών στην Αλβανία, ένα εξαιρετικά αμφιλεγόμενο μοντέλο που επικρίθηκε από ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι οι στυγνότερες και πιο απάνθρωπες δικτατορίες
όπως του φασισμού, του ναζισμού, των σοβιέτ κλπ.,
ξεκίνησαν από ηγέτες «σοσιαλιστές» που έπαιζαν τον αυλό που ακολουθούσαν όσοι ήθελαν λεφτά
και τα έψαχναν πότε στ’ αριστερά και πότε στα δεξιά, σαν εκκρεμές,
αλλά δεν τα εύρισκαν πουθενά και συμβιβάζονταν στην
…εθνική υπερηφάνεια και φαντασιακή υπεροχή.

Όπου ακούμε
Θεός, Πατρίδα, Οικογένεια
πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

~~~

ΕΠΙΔΙΑΣΕ

 

Τον Ιούλιο του 1994, ένα βράδυ, στεκόμουνα με τον Κώστα σε μια ταράτσα του Πανεπιστημίου του Γουήτον, στην πόλη μας του Νόρτον στην Μασαχουσέτη, μπροστά από ένα τηλεσκόπιο επάνω σε τρίποδο. Κοίταξα από το τηλεσκόπιο και είδα τον πλανήτη Δία και, κοντά στον γιγαντιαίο πλανήτη, τις τέσσερεις κυρίως σελήνες του, Ίο, Ευρώπη, Γανυμίδης και Καλλίστο, τις τέσσερεις που τις είχε ανακαλύψει ο Γαλιλαίος (τώρα ξέρουμε ότι ο Δίας έχει 61 σελήνες). Μπορούσα να δω καθαρά τον Δία και τις σελήνες του. Και ο Κώστας, τεσσάρων χρονών, είχε εκθαμβωθεί χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο. 

Καθώς κοιτούσα κι' εγώ από το τηλεσκόπιο ένοιωσα κάτι το εντελώς παράδοξο. Ενώ κοιτούσα από την επιφάνεια της Γης, από κάτω προς τα πάνω, προς τον νυχτερινό ουρανό, τα άστρα και τους πλανητες επάνω από εμένα, κάθε πρωτόγονο, πανάρχαιο ένστικτο προσανατολισμού στον νου μου, μου έλεγε ότι κοιτάζω από πάνω προς τα κάτω και όχι από κάτω προς τα πάνω. Λες και ο Δίας και οι σελήνες του να ήταν σε μια πεδιάδα που την κοίταζα από κάποια βουνοκορφή. 

Κοίταζα από το τηλεσκόπιο και μετά απομάκρυνα το κεφάλι μου και ξανακοίταζα, μερικές φορές, και κάθε φορά το παράδοξο αυτό συνέβαινε καθαρά και ουσιαστικά στο ένστικτο προσανατολισμού μου. Τριάντα έξι χρονών εγώ, ρώτησα τον Κώστα τεσσάρων χρονών αν το αισθάνεται έτσι και εκείνος και μου είπε, ναι. 

Η παράδοξη αυτή αίσθηση προσανατιλισμού με είχε βοηθήσει τότε να συνειδητοποιήσω το πως στο σύμπαν δεν υπάρχει «προσανατολισμός» επειδή δεν υπάρχει τίποτα το σταθερό όσον αφορά την θέση των οθρανίων σωμάτων. Τα πάντα είνμαι σχετικά όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και στα διαφορετικά επίπεδα απόστασης που συμπεριλαμβάνουν την σφαίρα της εκάστοτε συμπεριβολής. Ο λεγόμενος προσανατολισμός εξαρτάται από την λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου και είναι εντελώς υποκειμενικής φύσης από το κέντρο ύπαρξης του παρατηρητή.

Μέχρι να κοιτάξεις τι υπάρχει εκεί έξω, πέρα από εμάς, νομίζεις ότι είσαι προετοιμασμένος για αυτό που θα δεις, αλλά δεν είσαι. 

Θυμήθηκα τότε, πως 13 χρόνια νωρίτερα, το 1981 στο Λονδίνο είχα παρακολουθήσει την τηλεοπτική σειρά Κόσμος του Καρλ Σέηγκαν, η οποία άλλαξε την ζωή μου, όπως έκαναν και τα ανώτατης ποιότητας ντοκιμαντέρ Horizon που έβλεπα στο BBC2 (σήμερα, 2026, τα ντοκιμαντέρ Horizon δεν παράγωνται πια επειδή κανείς πλέον δεν ενδιαφέρεται για γνώση. Η ακροαματικότητα έπεσε σε επίπεδα θανάσιμα για την παραγωγή της εξηκονταετούς σειράς). Θυμήθηκα πως ένα χρόνο νωρίτερα, το 1993, είχα γνωρίσει τον Καρλ Σέηγκαν εκεί, στον κήπο του πρύτανη του Πανεπιστημίου Γουήτον. Τον είχα ευχαριστήσει για το Κόσμος, εκεί μπροστά από το μπουφέ για την συνεστίαση στον κήπο, με είχε κοιτάξει και με είχε ρωτήσει «Γιατί;» Επειδή, του είχα απαντήσει, απέκτησα παρακολουθώντας το Κόσμος γνώση που αλλιώς δεν θα είχα αποκτήσει. «Και γιατί είναι αυτό σημαντικό;» με ρώτησε. Και συνεχίσαμε αυτή την κουβέντα κάπου 10 λεπτά. Ο πραγματικός δάσκαλος συνέχισε να διδάσκει με ερωτήσεις, αντί απλά να δεχτεί το ευχαριστώ που είχα προσφέρει, να ποντιφικήσει και να φύγει. Και στο τέλος γονάτισε μπροστά στο Κώστα χαμογελώντας, ακούμπησε το χέρι του στο κεφαλάκι του Κώστα και του είπε, στα Ελληνικά, «Χαίρω πολύ». 

Τον Ιούλιο του 1994, ένα χρόνο αφού είχαμε συναντήσει τον Καρλ, είμασταν πάλι στο Γουήτον, δυό χιλιόμετρα από το σπίτι μας. Είχαμε πάει να κοιτάξουμε από το τηλεσκόπιο τα 21 θραύσματα του κομήτη Σούμάκερ-Λίβι-9 καθώς έπεφταν στην ατμόσφαιρα και τα σύννεφα του Δία. Οι σκοτεινές ουλές στο μέγεθος της Γης που άφησε ο κομήτης Shoemaker-Levy 9 στις κορυφές των νεφών του Δία ήταν ορατές για αρκετούς μήνες μετά τις συγκρούσεις του Ιουλίου 1994. 

Η επικοινωνία της γνώσης είναι η πιο σημαντική προσπάθεια που μπορεί κανείς να επιχειρήσει στην ζωή, με την ελπίδα ότι η γνώση μπορεί, για μερικούς αποδέκτες, να προχωρήσει σε μόρφωση άποψης και χαρακτήρα. Από γνώση να εξελιχθεί σε μόρφωση. 

Η διδασκαλία δεν επιτυγχάνεται πληροφορώντας νέους τι γνωρίζετε εσείς (αυτό μόνο στον καθρέφτη έχει νόημα να το κάνετε). Η μετάδοση γνώσης επιτυγχάνεται κάνωντας στοχευμένες ερωτήσεις, επιτρέπωντας τον νεαρό νου να λειτουργήσει μόνος του. Αυτό το δίδαξε ο Σωκράτης. Ερώτηση, απάντηση που δημιουργεί καινούργια ερώτηση και περεταίρω απάντηση... Και η μετάδοση γνώσης επιτυγχάνεται επίσης δια παραδείγματος συμπεριφοράς.

Πέρασα την ζωή μου επαγγελλόμενος αυτά που αγαπώ, και μαθαίνοντας και επικοινωνώντας την γνώση. Την επικοινωνία γνώσης την θεωρώ σαν τον σκοπό της ύπαρξης, της Ζωής σε αυτό το σύμπαν, με απόλυτη προσωπική ευθύνη για εξακριβώσιμη αλήθεια και ακρίβεια. Η αυτογνωσία του σύμπαντος μέσω των γαλαξιών ατόμων που είμαστε εμείς.

Ήταν το τρελό μου όνειρο, στην ζωή μου, μια όμορφη φαντασίωση, το να είμαι μέρος μιας ομάδας επιστημόνων που να ερευνά το Σύμπαν. Την Ύπαρξη. Να επικοινωνεί ανακαλύψεις. Και, πεντέμισι χρόνια αφού ο Κώστας πέταξε προς την Δύση, προς το κβαντικό επίπεδο του χωροχρόνου, η τρελή φαντασίωσή μου έγινε απρόσμενα πραγματικότητα.

~~~

Η ΕΠΙτροπή ΔΙΑΣτημικής Εξερεύνησης (COmmittee of SPAce Research - COSPAR)

ιδρύθηκε το 1958 από το Διεθνές Συμβούλιο Επιστημών (τότε γνωστό ως ICSU),
για να συνεχίσει τα επιτυχημένα διεθνή και συνεργατικά ερευνητικά προγράμματα πυραύλων
και δορυφόρων του Διεθνούς Γεωφυσικού Έτους 1957–1958.
Σχεδιάστηκε ως ένα ανεξάρτητο, επιστημονικά πρωταρχικό φόρουμ
για την ενθάρρυνση της παγκόσμιας συνεργασίας, της ελεύθερης ανταλλαγής δεδομένων και
της ειρηνικής εξερεύνησης του διαστήματος, απαλλαγμένης από πολιτικά εμπόδια.
https://cosparhq.cnes.fr

Μέρος της COSPAR είναι η
Επιτροπή Πλανητικής Προστασίας (Panel of Planetary Protection).
https://cosparhq.cnes.fr/scientific-structure/panels/panel-on-planetary-protection-ppp/

Πλανητική Προστασία δεν σημαίνει την προστασία της Γης απο μετεωρίτες, αστεροειδείς και τεράστια διαστημόπλοια με εξωγήινους –αυτό είναι Πλανητική Άμυνα. Πλανητική Προστασία είναι το να προστατεύουμε άλλους πλανήτες από εμάς. Από τα τρισκατομμύρια Γήινα μικροβακτηρίδια, μικροοργανισμούς που ταξιδεύουν σαν λαθρεπιβάτες στα σκάφη εξερεύνησης που στέλνουμε παντού στο ηλιακό σύστημα. Και να προστατεύουμε τον δικό μας πλανήτη από εξωγήινους οργανισμους που μπορεί να επιστρέψουν πάνω στα σκάφη μας.

Γι' αυτό άλλωστε το σκάφος Cassini, παραδείγματος χάριν, στο τέλος της αποστολής του στο σύστημα του πλανήτη Κρόνου, στις 15 Σεπτεμβρίου 2017 κάηκε πέφτωντας στην ατμόσφαιρα του πλανήτη αντί να μείνει εκεί σαν λείψανο: για να μην μολύνη τον Κρόνο ή το σύστημά του με Γήινους μικροοργανισμούς.

Ο Cassini καίγεται στην ατμόσφαιρα του Κρόνου (NASA)

View from a Titan lake shore: collage © Dimitris Sivyllis 

Είναι ένα είδος Prime Directive (Κύρια Οδηγία), για τον εικοστό και τον εικοστό πρώτο αιώνα. Θυμάστε, ίσως, το Prime Directive του Starfleet στο Star Trek (Ταξίδι στ' Αστέρια); Η Κύρια Οδηγία, γνωστή και ως Γενική Διαταγή 1 του Αστροστόλου, είναι η κεντρική κατευθυντήρια αρχή της Ενωμένης Ομοσπονδίας Πλανητών στο Star Trek. Απαγορεύει απολύτως στο προσωπικό του Αστροστόλου να παρεμβαίνει στη φυσική, μη υποβοηθούμενη ανάπτυξη εξωγήινων πολιτισμών, ιδιαίτερα εκείνων που είναι λιγότερο τεχνολογικά προηγμένοι. Μη Παρέμβαση. Αυτό που ίσως να μην γνωρίζετε είναι ότι ενώ ο Πόλεμος των Άστρων ήταν παραμυθιασμένη φαντασία, το Ταξίδι στ' Αστέρια είχε επιστήμονες να ελέγχουν και να βοηθάν τους συγγραφείς και σεναριογράφους ώστε τίποτα στην τεχνολογία ή στην αφήγηση του Star Trek να μην διαφωνεί με την επιστήμη και την πραγματικότητα. Άλλωστε... ξέρετε άραγε πόσα πράγματα, πόση τεχνολογία χρησιμοποιείτε καθημερινά σήμερα που ανακαλύφθηκε λόγω της τεχνολογίας του Star Trek;

Το Star Trek έχει εμπνεύσει άμεσα αρκετές πρωτοποριακές σύγχρονες τεχνολογίες, που κυμαίνονται από τα ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης έως την ιατρική διαγνωστική και την διαστημική προώθηση.
Φορητά κινητά τηλέφωνα. Ο μηχανικός της Motorola, Martin Cooper, ανέφερε διάσημα το αναδιπλούμενο Communicator του Captain Kirk ως την κύρια έμπνευσή του για την ανάπτυξη του πρώτου φορητού κινητού τηλεφώνου. Η ομάδα του δημιούργησε το πρωτότυπο τηλέφωνο DynaTAC το 1973.
Ιατρικά Tricorders. Το εμβληματικό διαγνωστικό εργαλείο Star Trek οδήγησε άμεσα στο Qualcomm Tricorder XPRIZE. Αυτός ο διαγωνισμός των 10 εκατομμυρίων δολαρίων ανέθεσε στους εφευρέτες την κατασκευή μιας φορητής συσκευής ικανής να διαγνώσει πολλαπλές ασθένειες και να παρακολουθεί ζωτικά σημεία. Η νικήτρια συσκευή, DxtER, αναπτύχθηκε από την Final Frontier Medical Devices και άνοιξε το δρόμο για τις σύγχρονες φορητές συσκευές υγείας των καταναλωτών.
Βοηθοί φωνής AI & Universal Translators. Ο συνομιλιακός, φωνητικά λειτουργούμενος υπολογιστής στο USS Enterprise θεωρείται ευρέως ως το σχέδιο για έξυπνους βοηθούς όπως η Amazon Alexa και η Apple Siri. Ομοίως, οι σύγχρονες εφαρμογές μετάφρασης σε πραγματικό χρόνο και τα ακουστικά αντικατοπτρίζουν το Universal Translator του Star Trek.
Θεωρία Μετακίνησης σε Στρέβλωση Warp Speed: Ο θεωρητικός φυσικός Miguel Alcubierre εμπνεύστηκε άμεσα από το Star Trek όταν διατύπωσε τη Μετρική Alcubierre - μια μαθηματική λύση στη γενική σχετικότητα που προτείνει ταξίδια ταχύτερα από το φως παραμορφώνοντας το χωροχρόνο.
Υπολογιστές Tablet: Δεκαετίες πριν από την κυκλοφορία του iPad, το πλήρωμα του Star Trek, The Next Generation χρησιμοποιούσε κομψές, φορητές οθόνες αφής γνωστές ως PADD (Συσκευές Προσωπικής Πρόσβασης). Αυτό επηρέασε άμεσα τον σύγχρονο παράγοντα μορφής tablet.
Τρισδιάστατη Εκτύπωση (Αντιγραφείς) Ο φουτουριστικός Αντιγραφέας, ο οποίος υλοποιούσε φυσικά αντικείμενα κατ' απαίτηση, αναφέρεται συχνά από τους πρωτοπόρους της βιομηχανίας ως εννοιολογικός πρόδρομος της σύγχρονης προσθετικής κατασκευής ή τρισδιάστατης εκτύπωσης.

Τέλος πάντων, το Panel of Planetary Protection (PPP) ασχολείται με το να μην μολύνουμε άλλους πλανήτες με τα σκάφη μας και να μην επιτρέψουμε σε σκάφη μας να μολύνουν την Γη.

Αυτό δεν σημαίνει να μην  μολύνεται η Γη, ή άλλοι πλανήτες, από το διάστημα, γενικά, αλλά να μην είμαστε εμείς υπεύθυνοι για την μόλυνση. Όταν δεν είμαστε εμείς υπεύθυνοι, άλλωστε, και γίνεται φυσικά, από μετεωρίτες, κομήτες κλπ., δεν είναι μόλυνση: είναι ο τρόπος με τον οποίον διαδίδεται η Ζωή στο σύμπαν, με αμινοξέα, χημικές ουσίες, και τις πρώτες ύλες τις Ζωής που ταξιδεύουν σε κομήτες, αστεροειδείς κλπ., από τους οποίους η Γη γονιμοποιήθηκε πριν τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Αμινοξέα και μικρόβια από τα οποία καταγόμαστε εμείς, ο καθένας μας. Οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας ήταν μικροοργανισμοί πριν δισεκατομμύρια χρόνια και άτομα που ζυμώθηκαν στους πυρήνες αστεριών πριν τα αστέρια εκραγούν και στείλουν το πολύτιμο φορτίο παντού στο σύμπαν, μέχρι την Γη.

Μέχρι να κοιτάξεις τι υπάρχει εκεί έξω, πέρα από εμάς, νομίζεις ότι είσαι προετοιμασμένος για αυτό που θα δεις, αλλά δεν είσαι.  

Και, μέχρι να γνωρίσεις το που βρισκόμαστε και το πως φτάσαμε να υπάρχουμε, δεν είσαι προετοιμασμένος για την ομορφιά και την ευθύνη που η γνώση αυτή συνεπάγεται.

~~~

Από τον Απρίλιο του 2026 είμαι βοηθός της Επιτροπής Πλανητικής Προστασίας, υποεπιτροπή (Panel) της Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας, κάτι το απρόσμενο και υπέροχο που στην ψυχή μου εορτάζει την βάση της συνεργασίας –συνεργασίας μέσα σε ομάδες, απαραίτητης για τoν πολλαπλασιασμό και εξέλειξη της γνώσης και της προόδου. Με γέμιζε ταπεινότητα και αίσθημα κατεύθυνσης όταν με σύστηναν σαν «αξιωματικό επικοινωνιών» (Communications Officer) του panel.

Η υπευθηνότητά μου είναι η δημοσίευση στο ίντερνετ της παραγωγηκότητας των επιστημόνων της Επιτροπής και των εργασιών της. Μια συμβολή που επέμεινα να είναι εθελοντική. Αλλά θεώρησα συμβολικά όμορφο το ότι επέμειναν να δεχτώ τα έξοδά μου για την διαμονή, φαγητό, ταξί, ξενοδοχείο κλπ.

Φέτος, 2026, έγινε η 46η Σύνοδος της COSPAR, 1-9 Αυγούστου, και έγινε μάλιστα στην Φλωρεντία, 63 χιλιόμετρα από το χωριουδάκι μας. Μπήκα στο τριανταδυόχρονό μου Τσεροκή από την Μασαχοιυσέτη, πήρα τον δρόμο για την Φλωρεντία και έφτασα στ' Αστέρια. Το Fortezza da Basso (επίσημα το Φρούριο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, χτισμένο το 1534-1537 από τον Αντόνιο ντα Σάνγκαλο τον νεώτερο, για τον Αλεσάντρο ντα Μέντιτσι) είναι ένα τεράστιο αναγεννησιακό φρούριο του 16ου αιώνα στο κέντρο της Φλωρεντίας. Αρχικά χτίστηκε ως στρατιωτικό οχυρό και σήμερα είναι το μεγαλύτερο εκθεσιακό και συνεδριακό κέντρο της πόλης, φιλοξενώντας σημαντικές εκδηλώσεις.

 

Η ξανθή κυρία στα αριστερά της πρώτης σειράς είναι η πρόεδρος της Επιτροπής Πλανητικής Προστασίας,
Αστροφυσικός, Διευθύντρια Έρευνας στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας (CNRS) της Γαλλίας,
Γαλλίδα, Λεγεώνα της Τιμής, που με ρώτησε τον Μάρτιο αν θα με ενδιέφερε να βοηθήσω
με ιστοσελίδες και με την Γουικιπέδια.
Σχεδιάζω, προγραμματίζω και διατηρώ τον επαγγελματικό της ιστοχώρο επί δεκαπέντε χρόνια τώρα.

Κάπου τρεις χιλιάδες επιστήμονες, νέοι, γέροι, γυναίκες, άνδρες, όλων των χρωμάτων δέρματος, πιστεύω και πεποιθήσεων, σε ένα μέρος με ένα σκοπό και στόχο: την επικοινωνία. Επικοινωνία για ανταλλαγή γνώσεων, πληροφόρηση, εκτίμηση των πεπραγμένων και σχέδια για το μέλλον, μαζί, σαν μια κοινότητα. 

Επιστήμονες από την NASA, από την ESA (European Space Agency), τον Οργανισμό Ενωμένων Έθνών, Κίνα, Ινδία, κάθε χώρα όπου έχουν διαστημικό πρόγραμμα και χώρες που με οποιονδήποτε τρόπο συμμετέχουν στην κοινή προσπάθεια. Το ξέρατε, παραδείγματος χάριν ότι τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν διαστημικό πρόγραμμα; Χωρίς την παραμικρή σημασία στο φύλο, το χρώμα του δέρματος, την ηλικία ή την εθνικότητα και εθνότητα. 

Όπως λέω πάντα, το εμβόλιο κατά του ρατσισμού, του φασισμού/εθνικισμού, του σεξισμού και της ισχυρογνωμοσύνης, είναι η γνώση. Όπου υπάρχουν τα μεν, σημαίνει ότι δεν υπάρχει η δε, όσο περγαμηνούχος και νά 'ναι κανείς.

Δεν είχα ξαναβρεθεί σε τέτοιο περιβάλλον παρά μόνο στην φαντασία μου του τι, στη ζωή μου, πίστευα ότι πρέπει να διέπει τις ανθρώπινες σχέσεις. Και η φαντασία μου βγήκε πραγματικότητα. (είχα βρεθεί σε συνεστιάσεις σε σπίτια καθηγητών του Χαρβαρντ και ΜΙΤ, στο Καίμπριτζ και στο Άρλινγκτον της Μασαχουσέτης όταν ζούσα στην Βοστώνη, αλλά το ζύγι εκεί βάραινε από υπεροψία και δεν με ικανοποιούσε.)

Όσο για το τι επιτυγχάνει και με τι ασχολείται η Επιστήμη στις μέρες μας... Μπορώ να σας βεβαιώσω ότι ιδέα δεν έχει ο κόσμος για την πραγματικότητα αυτή, για το πως και πόσες έρευνες εξελείσονται και πόσες αποστολές υπάρχουν... Από το 1958 μέχρι σήμερα... ιδιαίτερα σήμερα. Ποιός έχει ακούσει για την COSPAR και την διεθνή ανάμειξή της σε όλες τις αποστολές εξερεύνησης από τις οποίες ούτε το 1% δεν  μεταδίδουν οι καθημερινές ειδήσεις.

Επιστημονική γνώση πολύ περισσότερο προηγμένη από την απλοποιημένη φαντασιολογική μυθολογία που φτάνει καμιά φορά στα μέσα δισασκέδασης του κοινού.

Είμαι απόλυτα ευτυχισμένος.

~~~

Αυτή την φωτογραφία των ηλικιωμένων να συζητάνε κάτω από τα ελαιόδεντρα, την πήρα στην Ιερουσαλήμ τον Φεβρουάριο του 1987, όταν ήμουνα 29 χρονών. Την τράβηξα επειδή σκέφτηκα ότι κοιτάζοντάς την, αυτή την σκηνή, ήμουνα μάρτυρας του πως εξελίχθηκε η ανθρωπότητα, από την γειτονική Μεσοποταμία, επί έξι χιλιάδες χρόνια πολιτισμού. Και την βάζω εδώ επειδή, είτε στην Μεσοποταμία, είτε στην Ιερουσαλήμ, είτε στην Φλωρεντία τις μέρες της συνέλευσης της COSPAR στην οποία πήρα μέρος (39 μέρες αφού κάηκε το σπίτι μας και χάσαμε τα πάντα), ο τρόπος επικοινωνίας των ανθρώπων δεν έχει αλλάξει.

Αναρωτιέμαι πως θα μπορούσε να αμφισβητήσει κανείς ότι το να κάτσουμε κάτω μαζί, όπως σ' αυτή την φωτογραφία, και να συζητήσουμε, και να ανταλλάξουμε ιδέες και πληροφορίες, είναι ο σκοπός της Ζωής, όσον αφορά την φύση και το σύμπαν του οποίου εμείς, οι γαλαξίες οκτώ δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων ατόμων, ήμαστε η αυτοσυνειδητοποίηση. Το Σύμπαν γνωρίζει τον εαυτό του μέσω ημών. Αποτελούμαστε από 7.000.000.000.000.000.000.000.000.000 άτομα (εφτά ακολουθούμενο από εικοσιεφτά μηδενικά): 62% υδρογόνο, 24% οξυγόνο, 10% άνθρακας, 1% άζωτο και περίπου 3% άλλα στοιχεία. Άτομα που μαζί ερευνούν την φύση και προέλευσή τους.

Το κατά πόσον ο σκοπός της μόρφωσης δια μέσου γνώσης επιτυγχάνεται, ανά πάσα στιγμή και περίσταση, εξαρτάται από το πόσοι φεύγουν στο τέλος της συζήτησης έχοντας ακούσει και σκεφτεί κάτι καινούργιο και πόσοι έφυγαν χωρίς να έχουν εξελείξει την γνώμη και γνώση τους, ή το ενδιαφέρον τους, κατά το παραμικρό.

~~~

Έκλειψη

Αν μια ηλιακή έκλειψη είναι σπάνια, μια ηλιακή έκλειψη κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος είναι ακόμη πιο σπάνια. Αυτή, σήμερα, φωτογραφημένη από κοντά στο πέρασμα Muraglione, 15 λεπτά με το αυτοκίνητο πάνω στο βουνό από το χωριό μας, το San Benedetto in Alpe.

Σχεδίαζα την φωτογράφιση και περίμενα μήνες... μετά η Margherita και εγώ βρήκαμε το τέλειο σημείο και χρησιμοποίησα τη καινούργια μου Νίκον Z9, η οποία αντικατέστησε την Z9 που εξαϋλώθηκε σε καπνό τον περασμένο Ιούνιο. Τοποθέτησα την κάμερα με την πυξίδα μου, στα 292 δυτικά προς βορειοδυτικά, περιμένοντας τη στιγμή που θα έδυε ο ήλιος στα 94% ολικής έκλειψης. Ανησύχησα λίγο όταν είδα σύννεφα στα δυτικά και ήλπιζα για μια «στιγμή Eddington», όταν στις 29 Μαΐου 1919, η νεφοκάλυψη διαλύθηκε στιγμιαία κάτω από την ολική έκλειψη πάνω από το νησί Πρίνσιπε της Δυτικής Αφρικής, ακριβώς για όσο διάστημα ο Eddington τράβηξε τη φωτογραφία που απέδειξε ότι η θεωρία του Αϊνστάιν ήταν σωστή και ο Ισαάκ Νεύτωνας είχε κάνει λάθος. Αλλά δεν χρειαζόταν να ανησυχώ: Τα σύννεφα σήμερα, δυτικά του Μουραλιόνε, πρόσφεραν μόνο λίγο ευπρόσδεκτο επιπλέον δράμα στο ουράνιο θέαμα, επιτρέποντάς μου να συμπεριλάβω τον ήλιο, τη σελήνη και ένα μέρος της Γης σε κάθε μία από τις τελικές φωτογραφίες: 12 Αυγούστου 2026, 19:29-20:22 τοπική ώρα.

Αυτές οι φωτογραφίες δεν απέδειξαν τίποτα για τη θεωρία της σχετικότητας που δεν το γνωρίζαμε ήδη, αλλά αποδεικνύουν τη θεωρία μου ότι η αυτοσυνειδητοποίηση του Σύμπαντος, η οποία συμβαίνει μέσα μας, μπροστά στα μάτια μας, είναι κάτι όμορφο και εκπληκτικό να το βλέπει κανείς και να αντιλαμβάνεται το τι Είναι.

Ουράνιο γεγονός: 4 μοίρες πάνω από τον ορίζοντα:

Από:  Passo di Muraglione: 43°56'30.29"N,  11°38'29.86"E
Υψόμετρο: 960 μ.

ΕΚΘΕΣΗ

ISO-32

Ταχύτητα: 1/13000

Διάφραγμα: f/20

Απόκλειση Έκθεσης: -5 step
Φακός: 800 mm (Nikkor 100-400 +2x)
Αρχείο: NEF
Treated in Adobe Photoshop 2026, Release 27.9.0, Camera Raw environment

Versions exported:

TIF: 8K, 8256 x 5504 px, 300 DPI
JPG: 8K, 8256 x 5504 px, 300 DPI

Save for Web JPG, 1920 x 1440, 72 DPI (δημοσιευμένες εδώ)
    

Το στέκι που βρήκαμε για την καλύτερη θέα από όλη την περιοχή ήταν μάλιστα και ωραία φτιαγμένο σαν παρατηρητηριο. 

Βέβαια δεν θα το είχαν σχεδιάσει Ιταλοί αν δεν είχαν κοτσάρει και κολώνες με ηλεκτρικά σύρματα
ακριβώς ανάμεσα στους θαμώνες και την δύση.

Το χάρηκα πάρα πολύ που ήρθαν εκεί και 10-11 αυτοκίνητα με καμιά τριανταριά ανθρώπους να δουν την  έκλειψη στη δύση. Δεν είναι μικρό πράμα να ενδιαφέρονται 30-40 άνθρωποι για τέτοια πράματα από τις 200 περίπου χιλιάδες που ζουν λιγότερο από μια ώρα οδήγηση από το σημείο αυτό.

Αισθάνθηκα μια αλληλεγγύη μεταξύ μας, σαν τους λίγους ανθρώπους που στην ταινία του Σπήλμπεργκ Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου είχαν, προωθημένοι από ανεξήγητα προαισθήματα, έρθει από παντού στο σημείο που θα προσγειωνόταν το εξωγήινο διαστημόπλοιο για να επισκεφτεί την ανθρωπότητα. Και ο Φρανσουά Τρουφώ, στον ρόλο του Λακόμπ, εξήγησε: «Ταγματάρχα Γουώλς, οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι φανατικοί ή ανατρεπτικοί: Είναι προσκεκλημένοι! (από τους εξωγήινους επισκέπτες μας). Είναι ένα γεγονός κοινονιολογικό.»

Τα καλά νέα είναι ότι έστω και 30-40, τουλάχιστον ήρθαν, εδώ στο Μουραλιόνε για την έκλειψη, στην δύση.
Τα κακά νέα είναι ότι κανείς μα κανείς δεν προστάτευε τα μάτια του με τίποτα.

Αισθάνθηκα κι’ εγώ ότι εμείς που κάναμε τον κόπο να πάμε εκεί είμασταν προσκεκλημένοι της φύσης την οποία η συντρηπτική πλειοψηφία μας την αγνοεί (ίσως επειδή δεν βλέπουν πως τους αφορά).

Ερχόντουσαν μερικοί να κοιτάξουν τις φωτογραφίες που έπαιρνα, και φωτογράφιζαν τις φωτογραφίες μου στην οθόνη της μηχανής μου.

Οι νέοι, βλέπω, αποφασίζουν τι θέλουν να έχουν και το παίρνουν όπου και όπως το βρουν έτοιμο, χωρίς να τους μπαίνει η ιδέα ότι πιθανόν, ίσως, να κατάφερναν να το δημιουργήσουν οι ίδιοι (αυτό θα προϋπόθεται διαδικασία σκέψης, και κάποιες γνώσεις).

Δεν υπάρχει συγκεκριμένος στατιστικός μέσος όρος που υπολογίζεται αποκλειστικά για τις ολικές ηλιακές εκλείψεις που συμβαίνουν απευθείας κατά τη δύση του ηλίου καθώς πέφτει κάτω από τον ορίζοντα. Ωστόσο, για οποιαδήποτε μεμονωμένη, συγκεκριμένη τοποθεσία στη Γη, μια τυπική ολική ηλιακή έκλειψη επαναλαμβάνεται περίπου μία φορά κάθε 360 έως 410 χρόνια (με μέσο όρο περίπου 375 χρόνια). Μια έκλειψη που συμβαίνει ακριβώς κατά τη δύση του ηλίου κατατάσσει αυτή τη συγκεκριμένη υποκατηγορία σε ένα ακόμη πιο σπάνιο υποσύνολο, καθώς απαιτεί η στενή διαδρομή της ολότητας να τέμνει έναν δεδομένο γεωγραφικό ορίζοντα κατά τη διάρκεια του ακριβούς βραδινού παραθύρου.

Η προηγούμενη ολική έκλειψη (μεσημέρι) που είχε γίνει οπουδήποτε πάνω από την Ευρώπη,
ήταν 11 Αυγούστου 1999, πριν 27 χρόνια,
και εμείς την είχαμε δει από ένα εστιατόριο στην παραλία του Λευκαντί στην Εύβοια,
οπου πρόβαλα την έκλειψη πάνω σε μια κόλλα χαρτί μέσω μιας τρυπίτσας σε κομμάτι χαρτόνι,
να την δει ο τότε εννιάχρονος Κώστας.

Παραδόξως η επόμενη ολική έκλειψη κατά την δύση εδώ στην περιοχή μας
θα γίνει σε σχετικά ελάχιστο χρόνο:

4 Νοεμβρίου 2060, καθώς θα ετοιμάζομαι για τα εκατοστά δεύτερα γενέθλιά μου!

Ισως τότε οι φωτογραφικές μηχανές να αποδίδουν τρισδιάστατες ολογραφικές φωτογραφίες...

~~~