Ψεκασμοί

Χωρίς την ικανότητα να επεξεργαστεί κανείς τις πληροφορίες που δέχεται, και να είναι ενήμερος όσον αφορά τις πηγές από τις οποίες δέχεται τις πληροφορίες, θα το βρει αδύνατο να σχηματίσει οποιαδήποτε έγκυρη γνώμη. Αυτό δεν εξαρτάται μόνο από την μόρφωση, την εκπαίδευση και την ανατροφή, αλλά και από την μέθοδο με την οποία λειτουργεί η αντίληψη και η σκέψη του ατόμου έως και επιπέδου ...βιολογικού.

Λέγεται ότι η Ελληνική σκέψη είναι το μπάχαλο που είναι λόγω κακής παιδείας και ελλιπούς πληροφόρησης ή και παραπληροφόρησης. Αν και δεν ξέρω πως οι αιτίες αυτές θα ήταν υπεύθυνες για τον σχηματισμό της γνώμης του ότι μπορούμε να διαγράψουμε χρέη αλλά και να μείνουμε ταυτόχρονα στο Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν ξέρω πως οι αιτίες αυτές θα ήταν υπεύθυνες για τον σχηματισμό της γνώμης του ότι αν και είμαστε στην ίδια οικονομική ένωση και το ίδιο νόμισμα με την Γερμανία, σε μια κοινότητα χωρίς σύνορα, θα μπορούσαμε νόμιμα να δασμολογήσουμε Γερμανικά προϊόντα μέχρι να μας ξεπληρώσουν για τον προ εβδομηνταετίας πόλεμο.

...τέτοιες γνώμες αναδεικνύουν κοινωνική αποβλάκωση μάλλον, παρά κακή παιδεία ή παραπληροφόρηση.

(Για να μην αναφέρω την άλλη εκείνη άποψη, ότι για τον ρατσισμό φταίνε οι μετανάστες, για την μετανάστευση φταίει το καπιταλιστικό σύστημα, άρα για τον ρατσισμό φταίει το κεφάλαιο)

Σήμερα είδα κάτι ενδιαφέρον το οποίο επίσης μιλά ως προς την ικανότητα επεξεργασίας πληροφοριών. Διάβασα σε ένα γνωστό μου μπλογκ ένα κείμενο. Κάτω από το κείμενο υπήρχαν τρία σχόλια που επαινούσαν τον/την οικοδεσπότη για την συγγραφή του κειμένου. Και οι τρεις σχολιαστές δεν είχαν προσέξει την καθαρότατη παραπομπή, στο τέλος της ανάρτησης, στο ότι το κείμενο ήταν αναδημοσιευμένο από άλλο μπλογκ. Γραμμένο από άλλον συγγραφέα. Δεν το είχε γράψει ο/η οικοδεσπότης...

Όταν τρεις στους τρεις σχολιαστές δεν έχουν την παρουσία σκέψης που θα τους βοηθήσει να καταλάβουν, από την καθαρότατη παραπομπή, ότι διαβάζουν μια αναδημοσίευση, πως να περιμένει κανείς να έχουν την ικανότητα να επεξεργαστούν πιο πολύπλοκα θέματα, όπως, παραδείγματος χάριν, το θέμα που εξέταζε το αρχικό κείμενο;

Έχω άμεση πείρα πολλών συζητήσεων επί χρόνια με Άγγλους, Αμερικανούς, Σουηδούς, Ιταλούς, Έλληνες εκτός Ελλάδας και Έλληνες εντός Ελλάδας. Φυσικά, διαφορές γνώμης, αντιγνωμίες, και λογομαχίες υπάρχουν και γίνονται παντού. Αλλά μόνο στις συζητήσεις με αρκετούς εντός Ελλάδας Έλληνες έχω επί μονίμου βάσης παρατηρήσει προχειρότητα της ανεπεξέργαστης πληροφορίας, παράβλεψη λεπτομερειών και ανικανότητα διαλόγου.

Αναρωτιέμαι γιατί αυτό και αν σημαίνει τίποτα. Ίσως αυτό να είναι η τελική απόδειξη που χρειάζονται πολλοί Έλληνες για να θεμελιώσουν την πίστη τους στην θεωρία του ότι τους ψεκάζουνε...

Λεπτομέρεια

Βήμα, 11 Απριλίου, 2013:

"Στο μεταναστευτικό, η ομάδα τάσσεται υπέρ των μεταρρυθμίσεων σε ένα νέο πλαίσιο που θα δίνει δυνατότητα στους μέχρι των ημι-παράνομους μετανάστες να αποκτήσουν την αμερικανική υπηκοότητα"

"ημι-παράνομοι"
Μόνο στο Ελλάντα υπάρχει τέτοια λέξη και νόημα.

Η ελλιπής πληροφόρηση από ανεύθυνους ερασιτέχνες σίγουρα πρέπει να έχει παίξει τον ρόλο της στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης για όλα τα θέματα στην Ελλάδα.

Κατ' αρχάς είναι περίεργο το ότι όταν γράφεται ένα άρθρο σε Ελληνική εφημερίδα, το οποίο μεταφέρει τα λεγόμενα άλλου άρθρου ξένης εφημερίδας, σπάνια ο αρθρογράφος ενοχλείται με την λεπτομέρεια του να παραθέσει σύνδεσμο προς το αρχικό άρθρο το οποίο αναφέρει.

Στην προκειμένη περίπτωση, ένα απλό ψάξιμο στην εφημερίδα Washington Post εδώ και εδώ, μας δίνει ορισμένες πληροφορίες τις οποίες το Βήμα δεν θεώρησε αρκετά σημαντικές για να τις αναφέρει και να τις ξεκαθαρίσει:

Η κίνηση σε μορφή lobbying που ξεκινά με το www.fwd.us δεν αναφέρεται σε όλους τους μετανάστες. Μάλιστα προωθεί καλύτερη φύλαξη των συνόρων από λαθραία μετανάστευση. Αυτό το οποίο προωθεί είναι η ευκολότερη απόκτηση Αμερικανικής πράσινης κάρτας και κατόπιν υπηκοότητας για μια συγκεκριμένη ομάδα πιθανών μεταναστών: τους υψηλά ειδικευμένους τεχνικούς, τεχνοκράτες και επιστήμονες οι οποίοι παραμένοντες στις ΗΠΑ, μετά την νομιμότατη ανώτατη εκπαίδευσή τους εκεί, αν επιλέξουν να παραμείνουν, θα ανεβάσουν την στάθμη της διεθνούς ανταγωνιστικότητας των ΗΠΑ.

Αναφέρεται, ο Zuckerberg, συγκεκριμένα στα 50%-60% του συνόλου των φοιτητών στην ανώτατη εκπαίδευση, οι οποίοι έρχονται από άλλες χώρες και οι οποίοι βρίσκονται ήδη, νόμιμα, σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, αλλά θα πρέπει να φύγουν στο τέλος των σπουδών τους και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Το www.fwd.us θέλει, απλά, να το κάνει πιο εύκολο να μείνουν στις ΗΠΑ όσοι από τους φοιτητές ανώτατης εκπαίδευσης θα το ήθελαν.

Γράφει ο Zuckerberg, εδώ:

We need a new approach, including:

- Comprehensive immigration reform that begins with effective border security, allows a path to citizenship and lets us attract the most talented and hardest working people, no matter where they were born.

- Higher standards and accountability in our schools, support for good teachers, and a much greater focus on learning about science, technology, engineering and math.

- Investment in breakthrough discoveries in scientific research, and assurance that the benefits of the inventions belong to the public and not just the few.

Border security, better education. Το Βήμα όμως όπως θα δείτε με μια απλή ανάγνωση του άρθρου, δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Στην επιεικέστερη περίπτωση το άρθρο του Βήματος είναι θωλό και επιφανειακό -όταν διαβάσει κανείς τα αρχικά άρθρα στα οποία αναφέρεται.

Φόρτσα Ελλάντα!

Τι φταίει η κοινή γνώμη αν οι πληροφορίες οι οποίες την διαμορφώνουν παρουσιάζονται από τους ανεύθυνους ερασιτέχνες που διαβάζετε και ακούτε και βλέπετε κάθε μέρα; Γιατί τους ανέχεστε; Ίσως να μην αντιλαμβάνεστε καν ότι τους ανέχεστε και υποβαθμίζουν την νοημοσύνη σας.

Από την άλλη μεριά, όσον αφορά οποιοδήποτε θέμα στο Ελλάντα, γιατί να χάνει κανείς την ώρα του σε λεπτομέρειες όταν μπορεί να αρπάξει ένα γλειφιτζούρι και να τρέχει.

Η προσωπική μου εμπειρία με το Ελλάντα και την Μεσόγειο γενικότερα προτείνει, σε 'μένα τουλάχιστον, ότι δεν έχει σημασία η ουσία, ή καν η ανταλλαγή απόψεων, αλλά το τρέξιμο με ένα γλειφιτζούρι στο χέρι. Να φωνάξει κανείς, να επαναλάβει ξανά και ξανά, το τι νομίζει για όοοοολα τα θέματα, όχι για να τα συζητήσει και να μορφώσει σφαιρικότερη γνώμη, αλλά απλά για να συνεχίσει το τροπάριο της επανάληψης ώστε να ακούει τον εαυτό του/της να μιλάει για να χαίρεται...

Πάντοτε (εννοώ πάντοτε με τις απαραίτητες ελάχιστες εξαιρέσεις), όταν συζητώ, ιδίως ομιλώντας δια ζώσης ή από το τηλέφωνο, με έναν/μία Έλληνα/Ελληνίδα, για ένα θέμα, ο/η συζητητής μου θα αρχίσει να μιλάει. Να μιλάει. Να μιλάει, να πηδάει από το ένα θέμα στο άλλο χάνοντας τον ιρμό. Να μιλάει... Ο μόνος τρόπος να απαντήσω είναι να τον/την διακόψω. Και όταν πάρω την ανεπιθύμητη απόφαση να τον/την διακόψω αντιμετωπίζω την ανάγκη αγώνα δρόμου μερικών δευτερολέπτων να προλάβω να πω κάτι πριν με διακόψει ο/η συζητητής για να συνεχίσει ...το τροπάριό του/της χωρίς σημασία ή αναγνώριση για τα λίγα που πρόλαβα να προσθέσω.

Και τα μπλογκ δεν πάνε πίσω: αν και εδώ σταματάς μετά από ένα σεντόνι γιατί δεν το παίρνει το blogspot, η επιμονή στο τροπάριο χωρίς αναγνώριση -ή την διαστρέβλωση πολλών από τα αντικρούοντα επιχειρήματα ζει και βασιλεύει. Δόξα τω θεώ των μπλογκ δυό τρείς που το κάνανε πολύ αυτό δεν σχολιάζουν πλέον εδώ από καιρό. Κάτι είναι κι αυτό.

Και μετά συζητώ με κάποιον/κάποια Αγγλοσάξονα, ή κάποιον/κάποια που ζει σε Αγλοσαξονική κοινωνία και την έχει κατανοήσει. Λέει δυό τρεις φράσεις και σταματάει. Σιγή! Περιμένει εμένα να απαντήσω (Αν είναι δυνατόν!)

Έχω πλέον, πραγματικά, σταματήσει να ενδιαφέρομαι, Ελληνιστί.

Τα χρόνια που μου απομένουν θέλω να τα περάσω συζητώντας.

Το περίπτερο στο τέλος του Κόσμου

Η αρχική φωτογραφία μοντάζ που δημοσιεύτηκε στις 27 Απριλίου του 2009, δείχνοντας,
υποτείθεται μια επιστήμονα να κρατά ένα αγαλματίδιο 200.000 ετών από τη Σελήνη.

Ολόκληρη η φωτογραφία μονταζ δείχνει πως η αρχική φωτογραφία είχε παρθεί σε ένα
ανοιχτό χώρο μουσείου με πολύ κόσμο.

Λεπτομέρεια που δείχνει καλύτερα πως το αντικείμενο στα χέρια της κοπέλας έχει αφαιρεθεί
με Photoshop και στη θέση του έχει μπεί το αγαλματάκι με τρικ. Κοιτάξτε πως το κράτημα,
οι παλάμες, και τα δάχτυλα είναι αφύσικά σε στάση.
Το αγαλματάκι φαίνεται σαν να μην κρατιέται από τα δάχτυλα..

Και ιδού η πρώτυπη δημοσίευση την οποία μπορείτε να βρείτε κάνοντας κλικ εδώ.

  

Δημοσιεύτηκε από την WEEKLY WORLD NEWS (The world's only reliable news) στις 27 Απριλίου του 2009. Η ιστορία ήταν υπογεγραμμένη από τον ανύπαρκτο δημοσιογράφο Έρικ Βαν Ντάτικεν, το οποίο είναι παιγνίδι πάνω στο όνομα του Έρικ Φον Ντένικεν, ο πρώτος διδάξας ο οποίος θησαύρισε από τους αλαφροΐσκιωτους την δεκαετία του '70. Το ψευδόνυμο Έρικ Βαν Ντάτικεν είναι εδώ ένα ανοικτό καλαμπούρι μεταξύ εκδοτών και αναγνωστών, και η παραδοχή ότι η ιστορία είναι ανέκδοτο.

Αμέσως μετά, πολλές αμερικάνικες ιστοσελίδες άρπαξαν το δημοσίευμα και το ανακύκλωσαν τον Μάιο του 2009, μερικές μάλιστα παρουσιάζοντάς το σαν νόμισμα και όχι σαν αγαλματάκι. Τον Φεβρουάριο του 2011 το δημοσίευμα το ανακάλυψε η Ελληνική μπλογκόσφαιρα και το παρουσίασε με αυτό το ιδιαίτερο στυλ το οποίο χαρακτηρίζει τον  μή-Αμερικανό που καταλαβαίνει όσα καταλαβαίνει από την Αμερικάνικη κουλτούρα της παραδημοσιογραφίας, ή που χρησιμοποιεί το "κύρος" της Αμερικής για να πουλήσει μπούρδες.

Και, με ένα κλικ εδώ βλέπετε και άλλα ρεπορτάζ από τον ίδιο "συγγραφέα". Το αγαπημένο μου είναι οι Γάλλοι επιστήμονες που ανακάλυψαν ένα μικροτσίπ εξωγήινου πολιτισμού χωμένο μέσα στο κρανίο του Ναπολέοντα Βοναπάρτη!

 

Άλλα ενδιαφέροντα Νέα:

Γιαπωνέζικο διαστημπόπλοιο βομβαρδίζει την Χαβάη με ακτίνες που προκαλούν σεισμούς.

 

 Η ιστορία ενός ζευγαριού που τους απήγαγε Ούφο!

 

 Η Χίλαρι υιοθέτησε εξωγήινο μωρό!

Η ζωή, ακόμα και στην Αμερική, ίσως ιδίως στην Αμερική, μπορεί συχνά να είναι πληκτική. Και όπως ξέρουμε το επίπεδο του μέσου Αμερικάνού, της μέσης Αμερικής, δεν είναι, όπως θα λέγαμε, και πολύ βαθύ. Οι άνθρωποι χρειάζονται να ξεδώσουν λιγάκι, διαβάζοντας καμιά μπούρδα ως αντιστάθμισμα των καταθλιπτικών τηλεοπτικών νέων της πραγματικότητας της ζωής. Ναι, μέσα στην Αμερικανική κουλτούρα υπάρχει, πολύ ζωντανό, το γνωστό: "λέμε και καμιά μαλακία για να περνάει η ώρα", εν γνώσει μας, σαν μέρος της καθημερινότητας. Πράγμα το οποίο έξω από την Αμερική παρεξηγείται και παίρνει ο κόσμος τις μπαρούφες σοβαρά...

Και φυσικά, μια που υπάρχει ζήτηση για να δραπετεύσει κανείς από την πραγματικότητα, στην Αμερική, υπάρχει και προσφορά! ντουζίνες φυλλάδες, εφημερίδες και τις πιο πρόσφατες τελευταίες δεκαετίες τηλεοπτικά σόου, και τώρα φυσικά ιστοσελίδες. Οι φυλλάδες βρίσκονται συνήθως δίπλα στα ταμεία των μεγάλων σουπερμάρκετ, και η πρώτη διδάξασα και μεγαλύτερης κυκλοφορίας και πλάκας είναι η National Enquirer.

Το ενδιαφέρον σε όλα αυτά είναι κάτι πολύ απλό που λίγοι το σκέφτονται: Ενώ στην μέση Αμερική τα 99.8% των ανθρώπων ξέρουν ότι τα δημοσιεύματα είναι, και γράφονται ενσυνειδήτως ως μπούρδες για να περνάει η ώρα, και τα 85% αυτών που τα αγοράζουν και τα διαβάζουν ή τα βλέπουν στην τηλεόραση έχουν αρκετή μόρφωση και δείκτη νοημοσύνης να ξέρουν ότι παρακολουθούν αέρα κοπανιστό να περνάει η ώρα, κάτι δεν πάει καλά σχετικά με όλα αυτά έξω από την Αμερική:

Οι άλλοι λαοί δεν έχουν την κοινή γνώση του ότι η τάδε φυλλάδα είναι ακριβώς αυτό και τίποτα παραπάνω, και, με τα 60% κατανόηση των Αγγλικών που έχουν, και το 10% κατανόηση της κουλτούρας της μέσης Αμερικής που έχουν, ειλικρινά και αθώα παρερμηνεύουν τα δημοσιεύματα αποδίδοντάς τους την σοβαρότητα που οι ίδιοι οι Αμερικάνοι, και οι εκδότες ποτέ δεν παίρνουν στα σοβαρά μέσα στην Αμερική.

Κι έτσι, οι μαλακίες που λέμε εν γνώσει μας στην Αμερική να περάσει η ώρα, έξω από την Αμερική αποκτούν μια αύρα σοβαροφάνειας.

Συνήθως αυτά ασχολούνται με τις σεξουαλικές ζωές των διάσημων, πλεκτάνες, τον Έλβις, τους εξωγήινους... άλλες φορές μπαίνουν σε πιο αληθοφανείς σφαίρες όπως οι μπούρδες για συνομωσία της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, ή το αν πήγαμε στη Σελήνη, ποιός σκότωσε τον Κέννεντυ, και άλλα που διασκεδάζουν τον μέσο Αμερικανό χωρίς τέλος.

Βέβαια, μια καλή και διασκεδαστική ιστορία δεν λέει ποτέ κάτι που θα την "χαλάσει" για τον κόσμο. Φερ' ειπείν κανείς δεν σκέφτηκε να παρατηρήσει ότι η 21η Δεκεμβρίου του 2012 δεν ήταν το τέλος του σύμπαντος, για τους Μάγια, αλλά απλά η αλλαγή από μια εποχή σε μια καινούργια εποχή, σαν τις δικές μας χιλιετηρίδες για παράδειγμα. Αλλά αυτό δεν λέγεται γιατί τότε θα χάλαγε το καλαμπούρι με το οποίο ο Μέσος Αμερικάνος διασκεδάζει και πολλοί στον υπόλοιπο κόσμο πέφτουν στη λούμπα.

Ή, κανέναν δεν τον ενδιαφέρει να κοιτάξει τις φωτογραφίες που πάρθηκαν από ανεξάρτητες πηγές και δείχνουν τα απομεινάρια στη Σελήνη των αποστολών Απόλλων, ή να διαβάσουν τις επιστημονικές αναφορές τρίτων πηγών που ανεξάρτητα παρακολούθησαν την πορεία των σκαφών στη Σελήνη, γιατί τότε δεν θα είχαν πια το γιαταγάνι της συνομωσίας ότι "δεν πήγαμε στην Σελήνη".