Φίλτρο

 

Το ίντερνετ, που οι Έλληνες το ονόμασαν «διαδίκτυο», άρχισε να γίνεται επεκτατικά γνωστό στο κοινό της Αμερικής γύρω στο 1994. Ήμουνα εκεί. Έχτιζα δίκτυα μεταξύ των κομπιούτερ σε γραφεία, σχεδίαζα και προγραμμάτιζα συστήματα βάσεων στοιχείων, και σχεδίαζα και έχτιζα, για Αμερικανικές εταιρείες, websites, τις οποίες στα Ελληνικά τις αποκάλεσαν «ιστοχώρους». Και παρακολουθούσα τους καθημερινούς ανθρώπους που ανακάλυπταν τα προσωπικά κομπιούτερ, και ανακάλυπταν και το ίντερνετ. Οι Αμερικανοί έμπαιναν στο ίντερνετ σε ένα περιβάλλον που ονομαζόταν AOL (America On Line), ανώνυμοι για να μπουν σε «δωμάτια» με άλλους άγνωστους ανώνυμους και να συζητήσουν απο τα πληκτρολόγιά τους ψάχνοντας για σεξ. Μετά, έμπαιναν δύο-δύο σε προσωπικά «δωμάτια» και ανταλλάσσαν σεξουαλικά μηνύματα και περιγραφές ώστε να αυνανίζονται καθώς διάβαζαν τι τους γράφει ο άλλος, ή, η άλλη. Η AOL είχε περιοχές με Ειδήσεις, Άρθρα, ταξιδιωτικές και ωραίες φωτογραφίες, και λοιπά, για να παρέχει μια καθώς-πρέπει δικαιολογία στον κόσμο να μπαίνει μέσα, ώστε, τελικά, να ψάξουν άλλους ανώνυμους με τους οποίους να αυνανιστούν. Το οικονομικό ξεκίνημα του ίντερνετ, κοινωνικά, γύρω στο 1994, τροφοδοτήθηκε από τον πόθο του ανθρώπου να μαλακίζεται.

Το 1990 μπήκα στο πρώτο μου γραφείο σαν Production Manager στην Newbury Street της Βοστόνης, απέναντι από το Γήπεδο Μπέησμπωλ Φένγουαίη Παρκ των Red Sox μας, και σε ένα τραπεζάκι στην άκρη, κοντά στην πόρτα του γραφείου μου, ειδα κάτι σαν τηλεόραση με πληκτρολόγιο μπροστά. Το πλησίασα, το κοίταξα από εδώ και το κοίταξα από εκεί, και του είπα γλυκά, έλόου, τι είσαι εσύ μικρό μου, με το μικρό πολύχρωμο δαγκωμένο μηλο μπροστά; μήπως είσαι κομπιούτερ;

Πέντε χρόνια αργότερα, αυτοδίδακτος, ξεκίνησα δική μου εταιρία πληροφορικής από το γιαπί ημιυπόγειό μας στο σπίτι μας, δύο χρόνια αργότερα γραφείο με υπαλλήλους.

Το 1994 είχα πει ότι μέσα στην επόμενη δεκαετία το ίντερνετ θα καταλήξει να είναι ένα Κοινωνιολογικό Γεγονός. Και, όταν το έλεγα αυτό, εξηγούσα ότι δεν είμαι σίγουρος για το αν αυτό θα είναι θετικό ή αρνητικό, εποικοδομητικό για την κοινωνία, ή κούρσα προς πολιτιστική διάλυση. Και ξεκίνησα την εταιρία μου πληροφορικής στην Βοστόνη με πελάτες στην Μασαχουσέτη, Νέα Υόρκη, Σικάγο, Κολοράντο και Σουηδία, εταιρεία από την οποία συνταξιοδοτήθηκα ευρισκόμενος ήδη από το 2008 στο Σαν Μπενεντέτο ιν Άλπε κοντά στην Φλωρεντία της Ιταλίας τον Δεκέμβριο του 2020.

Το ίντερνετ έξω από την America On Line άρχισε να γίνεται ευρέως αισθητό γύρω στο 1996-1998.

Μάκιντος  (Apple) και Γουίντοους (Microsoft) επί 16 χρόνια ήταν η Ωραία και το Τέρας αντιστοίχως, μέχρι που, μετά από την έκδοση Macintosh 9.2, και τα Macintosh και τα Windows άλλαξαν και βασίστηκαν και τα δύο σε συστήματα που έμοιαζαν με το Unix, και προχώρησαν από εκεί. Είναι σχεδόν όμοια τώρα, στη βάση τους, αλλά η Apple είχε ήδη καταφέρει να εδραιωθεί με την εντύπωση ότι είναι Κουλ. Ελληνικά μιλάτε, άρα ξέρετε τι σημαίνει Κουλ.

Η διαφήμηση της Apple το 1984, εμπνευσμένη από το 1984 του Όργουελ,

που έμεινε στην Ιστορία του προσωπικού υπολογιστή,
και της διαφημιστικής τέχνης.

Τα Κουλ Apple κοστίζουν διπλάσια απο τα καημένα τα Windows, κι' έτσι ο κόσμος πληρώνει διπλάσια για να είναι Κουλ, νομίζοντας ότι παίρνουν κάτι περισσότερο. Και αυτό το γράφει εδώ κάποιος που, από το 1994 ως το 2004 στην Αμερική, ήταν Ευαγγελιστής της  Apple.

Από το 2004 η Apple σας τα παίρνει χωρίς να σας δείνει τίποτα που δεν το έχουν τα Windows, ίσως και να έχουν περισσότερα να σας δώσουν τα Windows, αλλά με Apple είσαστε Κουλ και η Apple σας έχει πείσει οτι είναι πιο εύκολο να χρησιμοποιηθεί. Πριν το 2004, ήτανε. Μέχρι το 2004, ήτανε πολύ καλύτερη.

Αλλά επειδή το κοινό είναι ανίδεοι από κομπιούτερ δεν έχουν την δυνατότητα να αξιολογήσουν. Αγοράζουν φήμη, και με το μάτι.

Η επανάσταση του iMac (Apple), συνέβη 15 Αυγούστου 1998.
(ήμουνα στην έκθεση MacWorld στο Μανχάταν)

Η επανάσταση του iPhone (Apple), συνέβη 29 Ιουνίου 2007.

Στα μέσα της δεκαετίας των 1960' ένας επιστήμονας είχε πει ότι
μια μέρα, ένα κομπιούτερ μπορεί να χωρέσει σε ένα μόνο δωμάτιο.
Δέκα χρόνια αργότερα δυό άνθρωποι άλλαξαν την πορεία του πολιτισμού.

Ο Στηβ, και ο Μπιλ.

Ο Στηβ άρχισε την Apple απο ενα γκαράζ με τον Στηβ Γόζνιακ, 

και, ο Μπιλ άρχισε την Microsoft από το Μοτέλ Σανντάουν με τον Πωλ Άλλεν.

Ένα μέσο σύγχρονο iPhone έχει περίπου 100.000 φορές ταχύτερη ταχύτητα επεξεργασίας
και πάνω από 1 εκατομμύριο φορές περισσότερη μνήμη RAM
από τον Υπολογιστή Καθοδήγησης Apollo (AGC),
του Apollo 11, που μας πήγε στην Σελήνη.

Βέβαια υπάρχουν εκείνοι, που κοιτώντας την ζωή τους και τις ικανότητές τους,
προτιμούν να πουν ότι δεν πήγαμε στην σελήνη, αλλιώς θα έπρεπε να αυτοκτονήσουν,
αλλά, γι' αυτούς εν μέρη είναι η ανάρτηση.

Πέρασαν 32 χρόνια από το 1994. Άνθρωποι που ήταν παιδάκια στα μέσα της δεκαετίας των 1990’ και εκείνοι που γεννήθηκαν μετά, δεν θυμούνται και δεν γνωρίζουν κόσμο χωρίς προσωπικά κομπιούτερς, λαπτοπ, σμαρτφων, iPhone, MacBook, χωρίς ίντερνετ.

Νέα παιδιά δεν γνωρίζουν πλέον τι είναι φιλία γιατί ο κόσμος όλος και οι άλλοι άνθρωποι που τους νομίζουν «φίλους» βρίσκονται όλα και όλοι σε μια συσκευή περίπου 7 επί 16 εκατοστά στην παλάμη του χεριού τους.

Νέα παιδιά δεν γνωρίζουν πλέον τι είναι «προσωπική προσπάθεια», γιατί ότι θέλουν το βρίσκουν και το αποκτούν ακουμπώντας τους αντίχειρές τους στην οθόνη της συσκευής στην παλάμη τους.

Τριάντα δύο χρόνια αργότερα, το Κοινωνιολογικό Γεγονός, το οποίο περίμενα, θέριεψε με την μορφή ενός φίλτρου. Ένα φίλτρο που για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας αφ’ ενός αποξένωσε ανθρώπους μεταξύ τους και αφ’ εταίρου τους φιλτράρει, τους ξεχωρίζει σε ομάδες καθορισμένες από τον Δείκτη Νοημοσύνης (IQ), όπου άνθρωποι παρεμφερούς Δείκτη Νοημοσύνης συγκεντρώνονται μαζί.

Η ταξινομηση των αξιών του Δείκτη Νοημοσύνης:

• Κάτω από 70: Υποδεικνύει νοητική ή αναπτυξιακή αναπηρία. Αυτό το επίπεδο επηρεάζει περίπου το 2% των ανθρώπων και μπορεί να περιορίσει την ανεξαρτησία και την ολοκλήρωση καθημερινών εργασιών.
• 70 – 84: Κατατάσσεται ως «Οριακό» ή «Κάτω του Μέσου Όρου». Αυτό περιλαμβάνει περίπου το 15% των ανθρώπων.
• 85 – 119: Αυτό το εύρος αντιπροσωπεύει περίπου το 71% του γενικού πληθυσμού.
• 90 – 109: Γενικά ταξινομείται απλώς ως «Μέση» νοημοσύνη.
• 110 – 119: Κατατάσσεται ως «Υψηλός Μέσος Όρος».
• Υψηλότερα Ποσοστά 120 – 129: Θεωρείται «Ανώτερος» ή πολύ πάνω από τον μέσο όρο (περίπου το 10% των ανθρώπων).
• 130+: Θεωρείται επίπεδο «Χαρισματικού» ή «Ιδιοφυούς». Αυτό το ανώτερο επίπεδο αντιπροσωπεύει μόνο περίπου το 2% του πληθυσμού.

(Οι αναλογίες κυμαίνονται ελάχιστα από πηγή σε πηγή)

Δηλαδή, για κάθε 100 ανθρώπους που βλέπετε μπροστά σας,

Οι 17 είναι μειωμένης ή και ελλιπούς διανοητικής ικανότητας,

Οι 71 είναι ο μέσος όρος διανοητικής Ικανότητας,

Οι 10 είναι ανωτέρου επιπέδου διανοητικής ικανότητας, και,

Οι 2 είναι ιδιοφυίες.

Τα παραπάνω, περί IQ, είναι, βασικά, μπούρδες. Δεν σημαίνουν τίποτα, κυρίως επειδή δεν είναι κατανοητό στο κοινό το πως λειτουργεί ο λεγομενος Δείκτης Νοημοσύνης και τι σημαίνει.

Ας μην μπερδεύουμε το IQ με το τι είναι απαραίτητο, φερ' ειπείν για την απόκτηση πτυχίων.

«Δεν υπάρχει καθορισμένο ελάχιστο IQ που απαιτείται για την αποφοίτηση από το πανεπιστήμιο, αλλά ένα IQ περίπου 80 έως 85 θεωρείται γενικά το πρακτικό όριο. Κάτω από αυτό το επίπεδο, οι γνωστικές προκλήσεις που σχετίζονται με την επεξεργασία σύνθετου ακαδημαϊκού υλικού, την κριτική σκέψη και την γραπτή έκφραση καθίστανται πολύ δύσκολες να ξεπεραστούν χωρίς σημαντικές προσαρμογές.»

«Το κλειδί είναι να κατανοήσουμε ότι ενώ η ικανότητα να μορφώσουμε γνώμη έχει απ’ ευθείας σχέση με τον Δείκτη Νοημοσύνης και την απορρέουσα Κριτική Σκέψη, η αποστήθιση που χρειάζεται για την απόκτηση πτυχίων σχετίζεται με προσπάθεια και με την μνήμη. Δεν είναι απαραίτητο να συμβαδίζει και η μόρφωση γνώμης ή, η επιτηδειότητα για κατανόηση, δημιουργικότητα, ή ανακάλυψη. Είναι αυτό που πολύ σοβαρά και λυπημένα λέγεται: "Έχω δει και ηλίθιους με δοκτορά"».

Στην Ιταλία και στην Ελλάδα τα πτυχία θεωρούνται μέγιστης σημασίας και οι κάτοχοι πτυχίων άκρως σημαντικά άτομα. Στην Αμερική τα πτυχία θεωρούνται εισητήρια σε αγορές για να βγάζεις λεφτά και να τα βάζεις στην τσέπη σου. Είτε εσωτερική τσέπη σακακιού, είτε τσέπη παντελονιού, πιθανώς με φερμουάρ, είτε κωλότσεπη.

Όσο για τον Δείκτη Νοημοσύνης, η απομνημόνευση (μηχανική μάθηση) και η ανώτερη γνωστική ικανότητα (κριτική/δημιουργική σκέψη και ηθική) είναι ξεχωριστές νοητικές διεργασίες, και η ανώτερη γνωστική ικανότητα είναι πολύ πιο σχετική με αυτό που μετρούν τα τεστ IQ. 

Δείτε πώς οι δύο τομείς αναλύονται και σχετίζονται με τη νοημοσύνη: 

1. Ο Διαχωρισμός των Δεξιοτήτων Απομνημόνευση (μηχανική μάθηση): Αυτή είναι η ικανότητα κωδικοποίησης, αποθήκευσης και ανάκτησης πραγματικών πληροφοριών. Ενώ απαιτεί συστήματα εστίασης και μνήμης, ουσιαστικά μετρά πόσα δεδομένα μπορείτε να διατηρήσετε και να ανακαλέσετε.
2. Κριτική Σκέψη, Δημιουργικότητα και Ηθική: Αυτές αντιπροσωπεύουν την εκτελεστική λειτουργία και την επεξεργασία ανώτερης τάξης. Περιλαμβάνουν την ανάλυση σύνθετων πληροφοριών, τη σύνθεση νέων ιδεών, την επίλυση προβλημάτων και τη λήψη αιτιολογημένων ηθικών κρίσεων. 

• Ποιο είναι πιο σχετικό με το IQ;
  Το IQ (Δείκτης Νοημοσύνης) μετρά συγκεκριμένα την ικανότητά σας για αφηρημένη συλλογιστική, επίλυση προβλημάτων και γνωστική προσαρμοστικότητα - όχι τη βάση της συσσωρευμένης γνώσης σας. Επομένως, η κριτική και δημιουργική σκέψη συσχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με το IQ. Στην πραγματικότητα, τα τυπικά τεστ IQ (όπως η Κλίμακα Νοημοσύνης Ενηλίκων Wechsler) ελαχιστοποιούν σκόπιμα την ανάγκη για μηχανική απομνημόνευση, εστιάζοντας αντ' αυτού σε λογικά παζλ, αναγνώριση προτύπων και εννοιολογική συλλογιστική. 
• Ενώ μια καλή μνήμη μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο να αποκτήσει την εκπαίδευση που απαιτείται για να ασκήσει κριτική σκέψη, η ικανότητα απομνημόνευσης από μόνη της δεν είναι ο κύριος δείκτης υψηλού IQ.

Ο Δείκτης Νοημοσύνης, ο οποίος είναι θεμελιώδης στο φίλτρο που χώρισε τους ανθρώπους, σημαίνει ότι ένα περίπου 75% των ανθρώπων που χρησιμοποιούν το ίντερνετ δεν μπορεί να κατανοήσει την εγκυρότητα και την σημασία του τι βρίσκουν και τι διαβάζουν στο ίντερνετ. Δεν έχουν την διανοητική δυνατότητα να ξεχωρίσουν το ψέμα από την αλήθεια, την φαντασία από το γεγονός.

Εκείνοι που διαισθανόντουσαν ότι ίσως να μην έχουν αρκετή ικανότητα να ξεχωρίζουν την αληθεια από το ψέμα, και το ψέμα τους φαινόταν περισσότερο ελκυστικό, το γουστάρανε, που λένε, θύμωναν που καταλάβαιναν ότι μερικοί άλλοι δεν τους σεβόντουσαν αρκετά για την γνώμη τους.

Επί χιλιάδες χρόνια, οι μονάρχες υποδούλωναν τις μάζες μέσω ισχύος, στρατών, πολέμων, αστυνομίας, καταναγκασμού. Μεταξύ του 2011 και του 2015, ένας άνθρωπος έγινε ο πρώτος που συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να γίνει μονάρχης όχι υποδουλώνοντας αλλά ενδυναμώνοντας τις μάζες του λαού, ώστε να υποδουλώσουν τους εαυτούς τους υπό εκείνον, όπου η ελευθερία τους δεν θα είναι πλέον γεγονός αλλά φαντασίωση. Επιτρέποντάς τους να αισθάνονται υπερήφανοι για την ανεπάρκειά τους και ευγνωμονώντας τον για την άδεια που τους έδωσε, να είναι ανεπαρκείς. 

Το 2017 ανακοίνωσε ότι υπάρχουν «Εναλλακτικά Γεγονότα», και τότε, το 2017, το τι είναι γεγονός και τι δεν είναι, έγινε ...γνώμη. Το τι είναι μαύρο και το τι είναι άσπρο δεν ήταν πια θέμα παρατήρησης αλλά θέμα γνώμης! Το τι είναι ηθική εξαρτάτο από το τι αρέσει, τι γουστάρουν τα καλά παιδιά, οι δικοί μας.

Η μεθοδολογία για την υπερίσχυση του συγκεκριμένου όχλου ακολούθων ήταν απλή: Αν κάποιος τους έλεγε «είστε φανατικοί», εκείνοι απλά απαντούσαν «δεν είμαστε εμείς φανατικοί, εσύ είσαι φανατικός». «Δεν έχουμε εμείς σύνδρομο Τραμπικής διαταραχής, εσύ έχεις σύνδρομο Τραμπικής διαταραχής». Με αυτό, η τριβή της κοινωνικής συζήτησης, που κάποτε είχε γεννήσει την Φιλοσοφία και την Επιστήμη, σταμάτησε.

Δεν υπάρχει πλέον συζήτηση επειδή δεν υπάρχουν πλέον αποδεκτά κριτήρια. Υπάρχει έχθρα και μονολιθική άρνηση.

Λες «ο Ήλιος λάμπει», απαντά κάποιος «διαφωνώ κάθετα, οριζόντια, διαγώνια, με χέρια και με πόδια», και τέρμα. Κάθε περεταίρω απόπειρα για πραγματική, ουσιαστική συζήτηση, απλά σπαταλά ψηφιακό μελάνι, άσκοπα.

Γύρω στο 1999 έγραφα σχεδιασμούς μου συσχετισμένων βάσεων στοιχείων που εκτελούσαν λειτουργίες ρωτώντας τους χρήστες, σε κάθε βήμα, τι θέλανε να κάνουνε μετά, και το πρόγραμμα προχωρούσε ανάλογα με την επιλογή απάντησης του χρήστη. Οι πελάτες μου και εγώ γελούσαμε καλαμπουρίζοντας ότι αυτό είναι σαν τεχνητή νοημοσύνη.

Και τώρα βέβαια υπάρχει και η Τεχνητή Νοημοσύνη, ΑΙ, η οποία, ένω στην πραγματικότητα είναι απλά Τεχνητή, ο κοσμάκης την θαυμάζει για ...Νοημοσύνη. Και την χρησιμοποιεί ασυζητητί πλέοντας στα πελάγη της φαντασίωσης ότι κάνει κάτι προηγμένο.

«Δεν μπορείς να εμπιστευτείς τις μηχανές — όχι πάντα, όχι συχνά. Φυσικά, βελτιώνονται. Ναι, θα κάνουν πολλά πράγματα ευκολότερα. (Χθες, η Google ανακοίνωσε ότι θα αναθεωρήσει τη γραμμή αναζήτησης που χρησιμοποιεί τα τελευταία 25 χρόνια για να φιλοξενήσει μεγαλύτερες, πιο σύνθετες ερωτήσεις που απαντώνται από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Πείτε, 'Εξήγησέ μου τη θεωρία της σχετικότητας σαν να ήμουν παιδί.') Αλλά αλλάζουν επίσης τη ζωή με άβολους τρόπους, αλλοιώνοντας τη σχέση μας με την αλήθεια και απλώς αποπροσανατολίζοντας γενικά τους ανθρώπους: Αυτό το αυτοκίνητο στον δρόμο δίπλα μου δεν έχει οδηγό.»
--Στήβεν Ρόζενμπάουμ, New York Times, 20 Μαΐου 2026

Άντρακλες με κινητό, ρε!

Δεσποινίς Τεχνητή Νοημοσύνη.
(δεν πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο)
(και στο πρόγραμμά μπορεί κανείς να μεγαλώσει ή να μικρύνει τα στήθη κατά το δοκούν)

(φουσκώνουν ή ξεφουσκώνουν)

(άλλα όργανα, επίσης)

Σημείωση:
Ο σεξισμός είναι τέτοιος στην κοινωνία, που από τα άτομα, πραγματικά ή κατασκευασμένα με ΑΙ,
που απεικονίζονται στην πορνογραφία, τα 70% ειναι γυναίκες και τα 30% είναι άνδρες.

...κατά την γνώμη μου,

Η ερώτηση που ξεδιπλώνει το φίλτρο του Κοινωνιολογικού Γεγονότος είναι:

Πόσοι χρήστες του ίντερνετ κατανοούν τι διαβάζουν;
και τι βλέπουν;
(ίσως 2%, άντε 12%;)
(μην ξεχνάμε ότι ο homo sapiens και οι μπανάνες έχουμε 25% κοινό DNA μεταξύ μας)
(μην ξεχνάμε ότι ο homo sapiens και τα σκουλίκια έχουμε 70% κοινό DNA μεταξύ μας)
(μην ξεχνάμε ότι ο homo sapiens και οι χιμπαντζήδες έχουμε 95% έως 98,8% κοινό DNA)
(γύρω στο 80% των αναγνωστών πιστεύουν ότι κατανοούν τι διαβάζουν στο ίντερνετ)

(πιο ενδιαφέρον είναι ότι πιστευουν ότι διαβάζουν στο ίντερνετ)

Μελέτες σχετικά με τις συνήθειες ψηφιακής ανάγνωσης —όπως η ευρέως αναφερόμενη Illusion of Explanatory Depth (Ψευδαίσθηση Επεξηγηματικού Βάθους)— δείχνουν ότι έως και το 70% των αναγνωστών υπερεκτιμούν την κατανόησή τους. Πιστεύουν λανθασμένα ότι κατανοούν πλήρως σύνθετα άρθρα, αλλά, όταν εξετάζονται οι λεπτομέρειες, καταλήγουν σε σημαντικά χαμηλότερες βαθμολογίες. Στην πραγματικότητα, μόνο περίπου το 20% των χρηστών κατανοούν πλήρως, ή τουλάχιστον επαρκώς, τι διαβάζουν.

Αλλά, τι βλέπουν στο ίντερνετ το 2026 και τους αρέσει;
Θυμάστε το 1994 από το οποίο ξεκίνησε η ανάρτηση;
Το ξεκίνημα του ίντερνετ, τροφοδοτήθηκε από τον πόθο του ανθρώπου να μαλακίζεται.
Γιατί να έχει αλλάξει τίποτα, στην ανθρωπότητα, σε μόνο 32 χρόνια;

Το ίντερνετ του 21ου αιώνα είναι το άγριο Γουέστ,
όπου έξυπνοι, κλέφτες, ντεσπεράντος, ο καλός, ο κακός, και ο άσκημος...
σας παίρνουν τα λεφτά,
μεταπωλώντας τις δικές σας φαντασιώσεις πίσω σε εσάς.
Από σεξ έως πολιτική και από παραμύθια έως τραγωδία.
Η αλήθεια είναι ότι την θέλετε να είναι,

και γι' αυτό μαζεύεστε σε ομάδες ομοιδεατών,
και επιλέγεται τις «πληροφορίες» που συμφωνούν με την άποψή σας.

Και αν δεν βρίσκονται ομοιδεάτες, αυτό είναι επειδή δεν βλέπει κανείς άλλος την αλήθεια που βλέπετε εσείς 😊
Πόσοι χρήστες του ίντερνετ ψηφίζουν σε εκλογές για ηγέτες;
(νομίζετε ότι ο τρόπος που βγάζει λεφτά από σας το ίντερνετ είναι αγοράζοντας μπανάνες στον Βασιλόπουλο;)

Τα απλούστερα είναι η ειδησεογραφία, όπου οι ντεσπεράντος επιλέγουν την αγορά που θα κυνηγήσουν, Αριστερά, Δεξιά, Κέντρο, Μουρλούς, Θυμωμένους, Φασίστες, Θρήσκους, και τους σερβίρουν αυτά που απαιτεί η αγορά, και τα παίρνουν από διαφημήσεις και από συνδρομές. Έχετε προσέξει ότι σχεδόν δεν υπάρχει ειδησεογραφία για αγορά με κριτική σκέψη;

Γνωρίζετε φυσικά τον πασίγνωστο θρύλο των Αγγλικών ντοκυμαντέρ, David Attenborough.

Εδώ παρακάτω ολόκληρη η Ιστορία του πλανήτη, διάρκεια 2 ώρες και 50 λεπτά,

to αφηγείται ο ίδιος ο Ντέιβιντ Άτενμπορο, 93 ετών, αυτοπροσώπως!

Οχι ακριβώς.
Ο Ντέιβιντ Άτενμπορο στο δοκυμαντέρ αυτό είναι προγραμμα τεχνιτής νοημοσύνης,
και η φωνή του συνθέθηκε από τεχνητή νοημοσύνη.

Ο πραγματικός Ντέιβιντ Άτενμπορο δημοσιεύει παντού ότι δεν είναι αυτός στα βίντεο αυτά.
Πολλά βίντεο.
Γίνονται μηνύσεις.
Ελάχιστοι θεατές συνειδητοποιούν ότι δε είναι ούτε ο αληθινός Ντέιβιντ Άτενμπορο ούτε η φωνή του.
Αλλά... και να το αφουγκραστούνε ότι δεν είναι αυτός,

κανεις δεν αναρωτιέται ποιος γράφει αυτά που ακούνε και ποιος φτιάχνει αυτά που βλέπουνε.
Ποιανού σκέψεις καταβροχθίζουνε;
Απλά δεν ενδιαφέρει τον κόσμο,
εφ' όσον περνάνε την ώρα τους.

Εν τω μεταξύ, απ' όσους γνωρίζουν ότι υπάρχουν πολλά ψευτικα βίντεο που δείχνουν έναν τεχνητό Άτενμπορο, 

πόσοι θα χάσουν την ευκαιρία να δουν βίντεο του αληθινού Άντενμπορο, επειδή θα φοβούνται
ότι είναι κι' αυτά ψεύτικα;
Πως θα ξέρουν ποιο είναι αληθινό και ποιο ψεύτικο;
Πρέπει να διαβάσουν από κάτω, στην περιγραφή, τα ψιλά γράμματα.
Ζήσε Μάη μου...

Τα πάντα που διαβάζει και βλέπει ο κόσμος στο ίντερνετ γράφονται και εκδίδονται από εκείνους που βγάζουνε λεφτά γράφοντάς τα. Ο κοσμάκης που τα διαβάζει νομίζει ότι τα γράφουν για να τον πληροφορήσουν, και επιλέγει να συμφωνεί με αυτά με τα οποία ήδη συμφωνούσε πριν τα διαβάσει. Δεν υπάρχει κριτική σκέψη, δεν υπάρχει ή πιθανότητα να αλλάξει κανείς γνώμη. Αλλά πόσοι συνειδητοποιούν ότι απλά τους ψαρεύουνε βάση των κοινωνικών φαντασιώσεών τους; Ότι στοχέυονται;

Οι μόνες έγκυρες πηγές είναι το BBC2 στην Βρετανία και το NPR στην Αμερική (Φυσικά, ο Τραμπ προσπάθησε να κλείσει το NPR. «Ένας ομοσπονδιακός δικαστής μπλόκαρε οριστικά το εκτελεστικό διάταγμα του Προέδρου Τραμπ που επιχειρούσε να διακόψει τη χρηματοδότηση του Εθνικού Δημόσιου Ραδιοφώνου (NPR).»).

Δεν υπάρχει πλέον κοινωνική επικοινωνία, αλλά εμπορική στόχευση, ενώ οι χρήστες είναι πεποισμένοι ότι παίρνουν μέρος σε ...Κοινωνική Δικτύωση. Το καλαμπούρι της Κοινωνικής Δικτύωσης πρέπει να είναι η ύστατη φαντασίωση της Εποχής, και όνειρα γλυκά και απονήρευτα.

Η ακρίβεια της Ιστορίας πάει περίπατο, όπου φαντασιακά Ιστορικά γεγονότα αντικαθιστούν την πραγματικότητα στην κοινή συνείδηση.

Διαφημίσεις πληρωμένες, συνδρομές πληρωμένες, συμφέροντα, κλικ πληρωμένα. Όποιος πηγαίνει κάπου να δει κάτι, το κλικ που κάνει δίνει δεκάρες σ' αυτόν που το δημοσίευσε.

Και βέβαια στον πάτο της τροφικής αλυσίδας, στον πάτο των κλικ, είναι το ιλαρό, που διαβάζουμε στο Facebook, «Για περισσότερες πληροφορίες κοιτάξτε στο πρώτο σχόλιο». Για να βγάλει δεκάρες από κλικ ο κάθε τρεφόμενος στον βυθό του Facebook πρέπει να κάνετε κλικ να αποκαλύψετε τα σχόλια της ανάρτησής του. Τι; λόγω χώρου νομίζατε ότι σας λένε να πάτε στα σχόλια; Δεν είχαν χώρο να βάλουν πληροφορίες στο κυρίως ποστ;

Αλλά το τελικό καρφί στο καπάκι του φέρετρου της τεχνολογικής μας κοινωνίας του άηφων και του σμάρτφων είναι κάτι που έχει άμεση σχέση με το IQ, τον δείκτη νοημοσύνης. Τα περίπου 85% των IQ, ενώ όλοι έχουμε δύο μάτια σε οριζόντια γραμμή, με στερεοσκοπική όραση που από την πρώτη εμφάνιση απλών φωτοευαίσθητων κηλίδων σε μονοκύτταρους οργανισμούς, η επίτευξη ενός σύνθετου ανθρώπινου ματιού τύπου κάμερας χρειάστηκε περίπου 500.000 χρόνια σταδιακών εξελικτικών βημάτων, και, ενώ πρόκειται τις φωτογραφίες και τα βίντεο που παίρνουν οι άνθρωποι να τα κοιτάξουν  σε οριζόντιες οθόνες λαπτοπ, κομπιούτερ και τηλεοράσεων... ο εγκέφαλός τους αποτυχαίνει στο να στείλει το μύνημα στον καρπό του χεριού τους να γυρίσει 90 μοίρες ώστε η συσκευή που κρατάνε κάθετη στην παλάμη τους να γυρίσει οριζόντια.

Στην αρχή προσπάθησαν οι εταιρείες να πληροφορήσουν τους αγοραστές τους ότι μπορούν τα τηλέφωνά τους να πάρουν βίντεο οριζόντια, αλλά στον εγκέφαλο πέρα έβρεχε. Τότε, οι τηλεοπτικοί σταθμοί εφηύραν ένα πρόγραμμα που στην οριζόντια οθόνη της τηλεόρασης βάζει εκατέρωθεν του κάθετου βίντεο θαμπή επανάληψη των κινούμενων χρωμάτων του κάθετου βίντεο, ώστε η οθόνη να μην είναι μαύρη εκατέρωθεν του ...κάθετου βίντεο.

Τώρα πια, έτσι και πεις τα παραπάνω σε κάποιον που παίρνει βίντεο κάθετα, σε κοιτάει και σου εξηγεί με υψωμένα φρύδια ότι τα τηλέφωνα σχεδιάστηκαν για κάθετο βίντεο. Ποτέ μην υποτιμάτε την δύναμη της άρνησης. Είναι η αυτοάμυνα του εγκεφάλου.

Όταν ο ανθρώπινος εγκέφαλος υπερασπίζεται τον δείκτη νοημοσύνης του, εκλέγονται πολλών ειδών ηγέτες και κανένα από αυτά τα είδη ηγετών δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της κοινωνίας.

Το μυστικό όπλο κάποιου που γνωρίζει την μεθοδολογία και επενδύει ώρες για να γράφει εξακριβωμένες αλήθειες είναι ότι αν ένας στους εκατό αναγνώστες ενδιαφερθεί να ερευνήσει για να ελέγξει τι διάβασε, και γνωρίζει πως και που να ερευνήσει, θα ανακαλύψει ότι αυτά που διάβασε ήταν ακριβή. Αυτό όμως το όπλο της έντιμης ακρίβειας είναι τόσο μυστικό που δεν ενδιαφέρει παρά μόνο ίσως έναν στους εκατό (και πολλούς λέω).

Πάει ένας αιώνας τώρα, που η τεχνολογία μας έχει υπερβεί την ικανότητα του 80% να την αξιοποιήσουν, ακόμα και να την χρησιμοποιήσουν σωστά, πείθωντας εν τω μεταξύ τον εαυτό τους ότι τα κάνουν όλα σωστά.

...και το φίλτρο της IQ του εγκεφάλου, κάνει αυτή την πραγματικότητα ηλίου φαεινότερη.

Από τις τρεις παρακάτω εικόνες μόνο μια είναι αληθινή:
(είναι, όμως;)

~~~

Δεν φοβάμαι την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Φοβάμαι τους μαλάκες που χτίζουνε την Τεχνητή Νοημοσύνη.

                 --Δημήτρης

~~~

~~~