Κασίνι

Από τον καιρό του Όμηρου και για χίλια διακόσια χρόνια η ανθρωπότητα συνέλεξε γνώση την οποία φύλαξε στην Βασιλική Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Το 415 της Κοινής Εποχής, 1.602 χρόνια πριν σήμερα, ένας Χριστιανικός όχλος δολοφόνησε την διευθύντρια της Βιβλιοθήκης και επιστήμονα με το όνομα Υπατία, γδέρνοντας με όστρακα την σάρκα της από τον σκελετό της και μετά έκαψε την Βιβλιοθήκη εξαφανίζοντας όλη την γνώση που είχε συλλεχθεί εκεί (Αργότερα, οι τύψεις αλλά και η πολιτικά δημαγωγική εφευρετικότητα της οργανωμένης εκκλησίας, χρησιμοποίησε την δολοφονημένη επιστήμονα Υπατία σαν μοντέλο για το φαντασιακό, ιστορικά-ανύπαρκτο πρόσωπο που έγινε γνωστό σαν Αγία Αικατερίνη της Αλεξάνδρειας).

Από την γέννηση του Λεονάρντο, 1.037 χρόνια μετά από την δολοφονία της Υπατίας, ο οποίος γεννήθηκε στο χωριό Βίντσι κοντά στην Φλωρεντία, στις 15 Απριλίου του 1452, πέρασαν 517 χρόνια μέχρι να φτάσουμε στην Σελήνη στις 20 Ιουλίου του 1969. Από τότε, ο όχλος προσπαθεί να συνεχίσει την δολοφονία της γνώσης προσπαθώντας να πείσουν όποιον τους ακούσει ότι δεν πήγαμε στην Σελήνη.

Τριάντα πέντε χρόνια αφού φτάσαμε στην Σελήνη, ένα διαστημόπλοιο με επιστημονικά εργαλεία για παρατηρήσεις και πειράματα, ονομασμένο Κασίνι-Χάιγκενς, έφτασε στον πλανήτη Κρόνο, την 1η Ιουλίου 2004.

Εχτές, 15 Σεπτεμβρίου του 2017, η αποστολή του Κασίνι τελείωσε καθώς το σκάφος κατευθύνθηκε από τους χειριστές του να εισέλθει στην ατμόσφαιρα του Κρόνου με ταχύτητα 124.000 χλμ την ώρα. Το τελευταίο δευτερόλεπτο της ζωής του, έγινε ένα αστέρι που έπεσε σε ένα κόσμο 84 λεπτά φωτός (1.512.000.000 χλμ) μακριά από τα όντα που το κατασκεύασαν.

saturn.jpl.nasa.gov/the-journey/grand-finale-feature

Σε ακριβή οπτική κλίμακα, η Γη (διάμετρος 12.742 χλμ) σε σύγκριση μεγέθους δίπλα στον Κρόνο (διάμετρος 116.464 χλμ)

Σε ακριβή οπτική κλίμακα, η Γη (διάμετρος 12.742 χλμ) σε σύγκριση μεγέθους και αποστασης
με την Σελήνη (διάμετρος 3.474 χλμ, απόσταση 384.000 χλμ)

Το διαστημικό σκάφος Κασίνι (Cassini–Huygens)
Διάρκεια αποστολής 19 χρόνια, 334 ημέρες
Ταξίδι 6 χρόνια 261 ημέρες
Στον Κρόνο 13 χρόνια 75 ημέρες
Εκτόξευση 15 Οκτωβρίου 1997
Τέλος αποστολής 15 Σεπτεμβρίου 2017

Καλλιτεχνική απόδοση: το σκάφος Κασίνι κοντά στον Κρόνο.

Ανατολή του ήλιου πάνω από μια λίμνη μεθανίου στον Τιτάνα, μια σελήνη του Κρόνου.
Σχεδίασα και έφτιαξα αυτή την σύνθετη εικόνα με Αντόμπι Φώτοσοπ από εικόνες της NASA
για να χρησιμοποιηθεί σαν επικεφαλίδα στο μπλογκ της Δρ. Αθηνάς Κουστένη,
της παιδικής μου φίλης από το Παλιό Φάληρο που είναι μέρος της ομάδας επιστημόνων
οι οποίοι σχεδίασαν και έφεραν εις πέρας τις μελέτες και τις ανακαλύψεις της αποστολής Κασίνι-Χάιγκενς.

Το μπλογκ της, το οποίο έχω την τιμή και χαρά να διατηρώ, βρίσκεται εδώ:

cosmicdiary.org/acoustenis

Video by Dr. Athena Coustenis at Caltech, September 15. 2017

Για λίγα δευτερόλεπτα στο τέλος της αποστολής του, έγινε ένας διάττοντας αστέρας.

Μια προσευχή, στην μάχη της ανθρωπότητας εναντίων του όχλου της άγνοιας και του σκοταδισμού, του μίσους και της καταστροφής, του εφήμερου χρηματικού κέρδους και του καταναγκασμού, να συνεχίσει να κερδίζει η ανθρωπότητα, όσα χρόνια σκοταδισμού και να αναγκάζεται να υποστεί μέχρι να ξυπνήσει πάλι, ξανά και ξανά.

Καθώς βυθιζόμαστε σε έναν νέο Μεσαίωνα, αφιερώνω πάντα αυτές μου τις αναρτήσεις στον επόμενο Λεονάρντο, όπως και να ονομαστεί, άνδρας ή γυναίκα, όπου και όποτε πρόκειται να γεννηθεί. Προσεύχομαι να μην περάσουν άλλα χίλια χρόνια μέχρι να γεννηθεί, και να έχει επιζήσει η ανθρωπότητα μέχρι τότε.

Οι άλλες πέντε αναρτήσεις αυτής της ενότητας:

Ζωή

Παν

Τεχνολογία;

Γνώση;

Γιατί;

Ride!

Ride, Sally, Ride! έλεγε το τραγούδι Mustang Sally του Lou Reed, και Ride, Sally, Ride! έγραφαν με μεγάλα γράμματα μπροστά χιλιάδες πουκαμισάκια στην παραλία Cocoa Beach περιμένοντας το μέτρημα να φτάσει στο ένα. Η Dr. Sally Ride είχε πει ότι η κινητήρια δύναμις της δεν ήταν η επιθυμία να γίνει διάσημη ή να γράψει ιστορία. Η λαχτάρα της ήταν να πετά, είπε, να αιωρείται στο διάστημα, χωρίς βαρύτητα μέσα στο διαστημικό λεωφορείο, να κοιτά έξω τα ουράνια και να αντικρίσει την Γη. Σε φωτογραφίες μέσα στο Challenger φαίνεται να χαμογελά ευτυχισμένα, συνέχεια, σαν να βρίσκεται, σαν να έφτασε, ακριβώς στο μέρος στο οποίο είχε γεννηθεί για να φτάσει.


Στην επιστροφή από το πρώτο της ταξίδι στο διάστημα ο πρόεδρος Ρήγκαν της έσφιξε το χέρι λέγοντας "Ήσουν ο καταλληλότερος άνθρωπος για την δουλειά" -σε αντίθεση με τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων πριν από την εκτόξευση όταν την ρωτούσαν πως θα αντιμετωπίσει τον μηνιαίο της κύκλο στο διάστημα, και αν κλαίει όταν υπάρχει στρες. Οι δε σοβιετικοί συνάδελφοί της είχαν καλωσορίσει την πρώτη τους συνάδελφο σε διαστημικό σταθμό λέγοντας της ότι "το κοτόπουλο, το τηγάνι και η ποδιά της κουζίνας την περιμένουν". Η Σάλλυ ήταν η πρώτη Αμερικανίδα και ο νεώτερος άνθρωπος στο διάστημα. Πέταξε δύο φορές με το Challenger αλλά η τρίτη φορά ακυρώθηκε μετά από το δυστύχημα που σκότωσε εφτά αστροναύτες συμπεριλαμβανομένης και της δασκάλας Κρίστα ΜαΚώλιφ. Χωρίς ποτέ να δεχτεί τους προβολείς της δημοσιότητας εργάστηκε την υπόλοιπη ζωή της με την δική της επιστημονική εταιρία για να κάνει πραγματικότητα φράση που είχε πει κατά την διάρκεια της πρώτης της πτήσης μια Αμερικανίδα δημοσιογράφος: "Εκατομμύρια κοριτσάκια θα κάτσουν μπροστά στις τηλεοράσεις τους και θα δουν πως είναι δυνατόν να γίνουν αστροναύτες, ήρωες, εξερευνητές και επιστήμονες" Η ίδια η Σάλλυ είχε πει, σχετικά με το χούπλα που έκαναν τα ΜΜΕ από το γεγονός ότι ήταν γυναίκα: "Κρίμα που θεωρείται τόσο μεγάλη υπόθεση που είμαι γυναίκα. Κρίμα που δεν έχει προοδεύσει λίγο παραπάνω η κοινωνία μας".

Υπάρχει ένας μικρός κύκλος ανθρώπων ανάμεσά μας που έχουν δει την μικρή μας γαλάζια μπαλίτσα από το διάστημα, και από το φεγγάρι, και με μια ματιά έχουν μπορέσει να αγκαλιάσουν όλη την Αφρική και να κοιτάξουν από την Αμερική έως την Ινδία. 


Υπάρχει και ένας άλλος κύκλος ανθρώπων ανάμεσά μας, που ανανεώνεται κάθε φορά που ένα παιδί κοιτάζει τα άστρα -ο κύκλος εκείνων που τα έχουν δει όλα αυτά, τον πλανήτη μας και το σύμπαν, από τα παράθυρα του διαστημοπλοίου της ψυχής τους.

Ένα αγοράκι στο Μπρούκλιν του 1939 πήγε στην δημοτική βιβλιοθήκη και ζήτησε ένα βιβλίο για τα αστέρια. Του έδωσαν ένα βιβλίο με φωτογραφίες ηθοποιών του Χόλυγουντ και εκείνο είπε όχι, οχι! Με αστέρια! αστέρια. Το αγοράκι αυτό χρόνια αργότερα θα έστελνε με την ΝΑΣΑ αποστολές στον Άρη και στο απώτερο διάστημα, θα έκανε την επιστήμε προσιτή σε όλους μας μέσω της τηλεόρασης, των βιβλίων του και της ζωής του -και θα έλεγε εκείνη την φράση που ποτέ δεν φεύγει από το μυαλό μου, ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί για τόσο εξαίσια όνειρα και τόσο τρομακτικούς εφιάλτες.

Η εποχή που ήρωες πήγαιναν στην σελήνη μέσα σε ένα κουβά πέρασε και ο επόμενος μεσαίωνας βρίσκεται ήδη ανάμεσά μας. Ο άνθρωπος κατακλύζεται από τους τρομακτικούς του εφιάλτες -αλλά όλο και περισσότερο μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι τα παιδιά των παιδιών μας θα νοιώσουν μια μέρα πάλι τα εξαίσια όνειρα τα οποία βρίσκονται μέσα μας περιμένοντας την ευκαιρία για να ξανατραγουδήσουν το τραγούδι του ανθρώπου.

Η Sally Ride έφυγε εχτές σε ηλικία 61 ετών από καρκίνο του παγκρέατος. Η κληρονομιά που άφησε στις καρδιές των κοριτσιών που την έβλεπαν στην τηλεόραση θα ευοδωθεί μια μέρα.

Ride, Sally, Ride!

ΥΓ. Δεν θέλω να μαγαρίσω την ανάρτηση αυτή με την ιστορία που θα πω τώρα, αλλά νομίζω ότι χρειάζεται: Ένας ρωμιός πατρινός επιχειρηματίας δέχτηκε τηλεφώνημα από την Κέητι, την αρχιλογίστρια του προμηθευτή του στην Σουηδία, πρόσφατα. Μετά το τηλεφώνημα, τηλεφώνησε στον ιδιοκτήτη της εταιρείας και τον κατσάδιασε που τον έβαλε να μιλάει μπίζνες με γυναίκα! Και να μην το ξανακάνει, γιατί, είπε, οι γυναίκες δεν είναι για γραφεία. Έτσι είπε ο Έλληνας. Η Κέητι μου το διηγήθηκε γελώντας.

Στα ουράνια...

Daytona Shuttle

Στίς 7 Φεβρουαρίου, 2010, ο γιός μου προσκλήθηκε να παρακολουθήσει την εκτόξευση της αποστολής STS130 του Διαστημικού Λεωφορείου Endeavour και έβαλα μερικές από τις φωτογραφίες που μας έστειλε εδώ, και έγραψα και την πρώτη μου ανάρτηση φέτος εδώ.

Το πανεπιστήμιο του γιού μου, Embry Riddle Aeronautical Univesity, το λεγόμενο "Harvard των πιλότων", βρίσκεται στην παραλιακή πόλη Daytona της Florida, 78 χιλιόμετρα βόρεια του Ακρωτήριου Κέννεντυ.

Χθες, Παρασκευή 14 Μαΐου, καθώς, πιλότος πλέον με εμπορικό δίπλωμα, ήταν στον αέρα ως μαθητευόμενος εκπαιδευτής, κοίταξε έξω από το δεξί παράθυρο και είδε το ασημένιο βέλος ενός Διαστημικού Λεωφορείου στα πρώτα δευτερόλεπτα της εκτόξευσής του.

Τι υπέροχη στιγμή πρέπει να είναι για ένα σχεδόν εικοσάχρονο άνθρωπο να βρίσκεται στους αιθέρες έχοντας ήδη κυνηγήσει και πιάσει το όνειρό του, έτοιμος σε δυό μήνες να φορέσει τα χρυσά σιρίτια στους ώμους του που λαχταρούσε όταν τα έβλεπε στους ώμους άλλων... και, δύο χιλιάδες πόδια πάνω από το αεροδρόμιο του πανεπιστημίου του να κοιτά και να βλέπει το θέαμα του ασημένιου βέλους να εκτοξεύεται προς το διάστημα, 80 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από το σημείο που πετά πάνω από αυτή την απέραντη παραλία και τον Ατλαντικό Ωκεανό, μέσα στον ουρανό που μοιράζονται εκείνη τη στιγμή μαζί...

Ο γιός μου οδήγησε το αυτοκίνητό του από το Λύκειο που μόλις είχε τελειώσει, από την Μασαχουσέτη στην Daytona πέρσι τον Αύγουστο, έχοντας ήδη δίπλωμα ιδιωτικού πιλότου 2 χρόνια νωρίτερα...
- Τον Σεπτέμβριο ξεκίνησε την διπλή πορεία του να πάρει τα διπλώματα που θα τον έκαναν επαγγελματία πιλότο και εκπαιδευτή, και συνάμα το 5ετές πρόγραμμα Masters στις Αεροναυτικές Επιστήμες,
- Τον Νοέμβριο του 2009 πήρε το δίπλωμα ενόργανου πτήσης σε χρόνο ρεκόρ για το Πανεπιστήμιο,
- Άρχισε να γράφει άρθρα για την εφημερίδα του πανεπιστημίου, Avion, αναγνωρισμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες σαν εφημερίδα,
- Διορίστηκε μέλος της 6-μελης επιτροπής που διευθετεί υποθέσεις μεταξύ της σχολής πτήσεις και 1.200 μαθητών,
- Πήρε το βραβείο του καλύτερου καινούργιου φοιτητή για το πρώτο εξάμηνο στην ομάδα του,
- Τον Φεβρουάριο αντιπροσώπευσε την εφημερίδα του καλεσμένος της NASA για την εκτόξευση STS130 στο Κέννεντυ,
- Τον Φεβρουάριο επίσης τον έστειλαν στο Φοίνιξ της Αριζόνα για ένα σεμινάριο Αμερικανών δημοσιογράφων,
- Τον Απρίλιο πέρασε τις εξετάσεις της πολιτικής αεροπορίας και το δίπλωμά του ιδιωτικού πιλότου ακυρώθηκε πια με την έκδοση τοy επαγγελματικού (commercial) διπλώματος,
- Κράτησε στα μαθήματα του πανεπιστημίου μέσο όρο βαθμών 3.25 στα 4, μια περιοχή, πάνω από το 3.0, κοντά στο άπιαστο άριστα "4", στην οποία βρίσκονται μόνο περίπου τα 20% των φοιτητών,
- Τον Μάιο ξεκίνησε την τετράμηνη εκπαίδευση του να γίνει εκπαιδευτής πιλότων,
- Τον Σεπτέμβριο θα αρχίσει να εργάζεται στην Σχολή Πτήσης του πανεπιστημίου σαν εκπαιδευτής παράλληλα με το δεύτερο έτος των σπουδών του,
- Πέρασε τις διαδικασίες τεστ και προσλήψεως και από τον Σεπτέμβριο θα εργάζεται σαν Σύμβουλος για ένα κτήριο διαμερισμάτων φοιτητών,
- Του πρόσφεραν και δέχτηκε, από τον Σεπτέμβριο, την θέση του Συντάκτη Νέων της εφημερίδας Avion,
- Έχει πάρει σύνολο μισθών και υποτροφιών που καλύπτει σχεδόν το 75% του κόστους των σπουδών,
- Το πανεπιστήμιο έχει αρχίσει να κάνει νύξεις για να εργαστεί εκεί αφού πάρει το Masters του, καθώς περιμένει να βρει την τέλεια θέση διηπειρωτικών πτήσεων στο κυβερνείο των τζάμπο...

...και πριν 9 μόνο μήνες ήταν ακόμη στο τζήπ του στο δρόμο για την Φλόριδα, και το μέλλον...

...σε μερικά μέρη ξέρουν να αναγνωρίζουν και να ενθαρρύνουν ανθρώπους...

Θυμάμαι σαν και χθες, το 1995, όταν ήταν 5 χρονών, και είχα αγοράσει το πρόγραμμα Microsoft Flight Simulator... τον μάθαινα πως να πετάει (εγώ είχα μάθει από πιλότους στα κυβερνεία τουριστικών τσάρτερ πάνω από την Ευρώπη όταν εργαζόμουνα σαν φωτογράφος για τον τουρισμό το 1986-89)... ήταν ένας σημαντικός σύνδεσμος και για τους δυό μας που συνέχισε μέχρι τα 16 και μισό του χρόνια όταν έφυγα από την Αμερική -εκείνος είχε ήδη αρχίσει πτήσεις με πραγματικό αεροπλάνο στα 12, είχε κάνει σόλο στα 16 και είχε πάρει το δίπλωμα ιδιωτικού πιλότου. Όταν ήταν 6-7 χρονών, και τον μάθαινα με το Flight Simulator, έφερνα το αεροπλάνο σε οριζόντια πτήση, έπαιρνα τα χέρια μου από το τιμόνι και του έλεγα "δικό σου το αεροπλάνο"...

Τον Ιανουάριο του 2009 πήγαμε για δυό βδομάδες με την γυναίκα μου στην Βοστώνη και την Νέα Υόρκη -ο γιός μου στο τελευταίο έτος του Λυκείου. Μας είπε να τον περιμένουμε σε ένα αεροδρόμιο κοντά στην Βοστώνη και ήρθε με ένα τετραθέσιο Cessna 172 από το δικό του αεροδρόμιο. Μας έβαλε μέσα, εγώ στην μπροστινή δεξιά θέση, εκείνος στην αριστερή του πιλότου, η γυναίκα μου από πίσω μας, και, έχοντας πάρει άδεια από τον έλεγχο εναερίας κυκλοφορίας μας έκανε βόλτα πάνω από τους ουρανοξύστες την Βοστώνης, μετά βόρεια, μετά δεξιά πάνω από τον Ατλαντικό και πίσω στα νότια.

Λίγο αφού αφήσαμε την Βοστώνη πίσω μας με βόρεια κατεύθυνση, ο γιός μου μου ζήτησε να του δώσω την μηχανή video DVD και καθώς άφησε το χειριστήριο και το πήρε το video από τα χέρια μου, είπε: "δικό σου το αεροπλάνο" ...

... και το πέταξα εγώ ακλουθώντας την πορεία και ύψος που μου υποδείκνυε, για 20 λεπτά, μέχρι που το ξαναπήρε για την προσγείωση. Το αεροπλάνο, ο γιός μου και η γυναίκα μου προσγειωθήκανε, αλλά, εγώ ακόμα δεν έχω προσγειωθεί...