Χαράς Ευαγγέλια, αδέρφια, φάτε μακαρονάδες για να αδυνατίσετε, ιδίως αν είστε διαβητικοί.
Καινούργια Ιταλο-Ελληνική έρευνα στο περιοδικό «Διατροφή και Διαβήτης» μας προτρέπει τοιουτοτρόπως κατά το Χάφινγτκον Ποστ. Και δεν ξέχασαν, φυσικά, να γράψουνε ότι στην Ιταλο-Ελληνική έρευνα ηγηθηκε Έλληνας. Ότι γίνεται στον κόσμο που να συμμετέχει Ελληνικό όνομα, γίνεται νέο στην Ελλάδα, με περηφάνια περισσή! Αμ πως!
Θυμάμαι το 2004 όταν πρωτοανακάλυψα ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω να βρίσκομαι σε άρνηση σχετικά με τον διαβήτη μου (ζάχαρο), τότε που ζούσα στη Μασαχουσέτη, πήγα στο Τζόσλυν Σέντερ στη Βοστώνη, στο Μπεθ Ίζραελ Χόσπιταλ, το οποίο θεωρείται το κέντρο του κόσμου για έρευνες σχετικά με τον διαβήτη. Μεταξύ άλλων η γιατρός μου είπε ότι πρέπει να ξεχάσω ότι υπάρχουν ζυμαρικά.
Πέντε χρόνια αργότερα, υπό την αιγίδα πλέον του Συστήματος Υγείας την Εμίλια-Ρομάνια εδώ στην Ιταλία, με βάλανε 8 μέρες στο νοσοκομείο μας μόνο-και-μόνο για να μου κάνουν όλα τα τεστ που υπάρχουν στον πλανήτη για να χαρτογραφήσουν την κατάσταση του κορμιού μου. Την πρώτη μέρα το νοσοκομείο μου σερβίρισε μακαρονάδα για μεσημεριανό και είπα σκούζι μπρε ραγκάτσι, κάποιο λάθος έγινε στην κουζίνα, εγώ είμαι διαβητικός. Κανένα λάθος δεν έγινε μου απάντησαν, και για να φάω το φαγάκι μου σαν καλό παιδί ήρθε η γιατρός και μου εξήγησε ότι μπορώ να τρώω 3-4 φορές την εβδομάδα μακαρόνια και ζυμαρικά, αλλά 70 γραμμάρια πριν βραστούν κάθε φορά.
Κι’ έτσι από τότε να τα μακαρόνια και τα ζυμαρικά 2-3 φορές την εβδομάδα, 70-80 γραμμάρια τη φορά, και ρύζι άλλες φορές, πάλι από 70 γραμμάρια (και για μας, λόγω προτίμησης μόνο μπασμάτι –τα πιλάφια, τα ριζότα και λοιπά δεν μας πάνε).
Αυτό που δεν λένε, τουλάχιστον δεν δίνουν έμφαση και λεπτομέρεια στο άρθρο, είναι αφ’ ενός ότι μιλάμε για 70-80 γραμμάρια και αφ’ εταίρου ότι το θέμα χάσιμου βάρους για οποιονδήποτε αλλά και γενικότερης υγείας για έναν διαβητικό, δεν είναι το τι τρώει αλλά πόσο τρώει, πότε το τρώει, και το κατά πολύ σημαντικότερο πότε και πόσο ασκείται, έστω και με απλό περπάτημα (αλλά σωστό περπάτημα –όχι νωχελικό μέχρι το ζαχαροπλαστείο, ή μέχρι το περίπτερο για παγωτό).
Είναι εμφανές πλέον, σε σχεδόν κάθε άρθρο που δημοσιεύεται οπουδήποτε στην Ελλάδα, πόσο πρόχειρη και αδιάφορη είναι εκ μέρους του δημοθιογλάφου η αντιμετώπιση των σημείων και της παρουσίασης των σημείων που δίνουν βάρος στο οποιοδήποτε άρθρο.
Πριν κανένα μήνα το Έθνος δημοσίευσε ένα επιστημονικό άρθρο. Έστειλα σχόλιο με διορθώσεις στα λάθη που είχαν κάνει. Δεν δημοσίευσαν το σχόλιό μου αλλά προσπάθησαν να διορθώσουν τα λάθη στο άρθρο. Μπράβο τους. Δεν έκαναν τις διορθώσεις σωστά και έστειλα και άλλο σχόλιο. Ούτε αυτό δημοσιεύσανε αλλά ξανα-διορθώσανε τις διορθώσεις τους κατά το δεύτερο σχόλιό μου, και το άρθρο έγινε σωστό.
Πριν καμιά βδομάδα έστειλα ένα σχόλιο στο Βήμα διορθώνοντας λάθος τους στο άρθρο και λέγοντας ότι το ΑΕΠ της Μεγάλης Βρετανίας δεν είναι τρία δισεκατομμύρια αλλά τρία τρισεκατομμύρια. Δημοσιεύσανε το σχόλιο αλλά δεν διορθώσανε το κείμενο.
Αυτά είναι ελάχιστα, δειγματοληπτικά…
Στον Έλληνα αρέσει να παίρνει μια αφήγηση και να τρέχει, χωρίς πολύ σημασία στην ακρίβεια της αφήγησης. Είναι επειδή οι δημοθιογλάφοι δίνουν το προϊόν που ζητάν οι αγοραστές, ή είναι ότι οι αγοραστές έμαθαν τα προϊόντα που τους πλασάρουν οι δημοθιογλάφοι; Ή ότι και οι δημοθιογλάφοι Έλληνες είναι;
Πολλές κότες, και πολλά αυγά.
Οι Έλληνες άλλωστε είναι λαός φιλοσόφων και η Γη τους χρωστάει τον πολιτισμό (και ως εκ τούτου μετρητά). Στις λεπτομέρειες των ορθολογιστικών γεγονότων θα σκαλώσουμε τώρα;
ΥΓ. Λέγεται ότι την μακαρονάδα την ανακάλυψαν οι Έλληνες και όχι οι Ιταλοί. Επίσης λέγεται ότι οι Έλληνες κάνουν καλύτερη μακαρονάδα από τους Ιταλούς. Εγώ πάντως τα προτιμώ σωστά βρασμένα, αλντέντε, α-λά Ιταλικά. Τα νιανιά που βράζουνε-και-βράζουνε στην μπέλα Γκρέτσια δε μου πάνε ρε παιδιά. Και ποια μυζήθρα μου λέτε;;; Παρμετζιάνο Ρετζιάνο και μην ακούσω λέξη για Γκραν παντάνο! Όσο για το ποιος τα εφηύρε, κοπιάστε να σας κάνουν τορτέλι ή ταλιατέλες ή καπελέτι η Μαργαρίτα ή η μαμά μας! Τα σπαγκέτι αφήστε τα: είναι Ναπολιτάνικα πράματα και θέλουν και μηχάνημα. Εμείς, στο χέρι όλα.
