ΔΝΤ

Ερώτηση:

Με τα σημερινά δεδομένα, γιατί δεν έχουν γεμίσει οι εκκλησίες με αντίτυπα του παραπάνω εικονίσματος;

Απάντηση:

Σσσστ! Μη και πάρει χαμπάρι ο κόσμος το παιγνίδι!

(Ο τσίπρας είναι μανούλα στο να προδίδει τι θέλει να κάνει με το να το αρνείται συνεχώς.
Με το που θα πει όχι σε κάτι, μπορούμε να είμαστε πλέον σίγουροι ότι κατά ‘κεί πάει) 

Ένα σοβαρό Ελληνικό πρόβλημα, πέραν της σοβαροφάνειας που μας δέρνει (η οποία σοβαροφάνεια έχει καταστεί απαραίτητη για να μας βοηθήσει να ανταπεξέλθουμε στο δυαδικό κόμπλεξ ανωτερότητας-κατωτερότητας από το οποίο πάσχουμε), είναι η εφαρμογή των γνώσεων Ιστορίας. Αντί να μαθαίνουμε από αυτήν, ζούμε σε αυτήν.

Όχι απλά την επαναλαμβάνουμε, αλλά μένουμε στάσιμοι στα σημεία που μας βολεύουν περισσότερο, ή σε εκείνα που μας δίνουν τις καλύτερες δικαιολογίες ώστε να μην κάνουμε τίποτα σήμερα.

Έκανε λανθασμένους υπολογισμούς και προτάσεις το ΔΝΤ στην αρχή της Ελληνικής οικονομικής κρίσης; Βεβαίως!

Έχει καταστρέψει το ΔΝΤ ζωές φτωχότερων στρωμάτων στον τρίτο κόσμο; Σίγουρα!

Είναι το ΔΝΤ «χέρι» των ΗΠΑ; Εξαρτάται, από περίπτωση σε περίπτωση. 

Είναι αληθινό το Ελληνικό χρέος, ή «κατασκευασμένο»; Σ’ αυτό, ο καθένας απαντάει ανάλογα με το από ποιο Ελληνικό κόμμα περιμένει ρουσφέτι, αλλά, λίγη σημασία έχει το αν είναι αληθινό ή κατασκευασμένο. Υπάρχει στα μόνα «χαρτιά» που αναγνωρίζονται σαν νόμιμα διεθνώς, άρα, μα να χτυπηθούμε κάτω, μα Βόρεια Κορέα να γίνουμε, κάποιοι, κάπως, κάποτε θα απαιτήσουν την αποπληρωμή του ή θα πάψουμε να υπάρχουμε σαν κράτος. 

Μπορεί να αποπληρωθεί το χρέος έστω και σε 100 χρόνια από την Ελληνική οικονομία; Όχι. Ποτέ των ποτών. Νο! Νιχτ! Νιέτ! Φοργκέτ ιτ! 

Αν πρόκειται να συνεχίσει να υπάρχει Ελληνικό κράτος, και αν κράτος και πολίτες μέσα στην Ελλάδα πρόκειται να συνεχίσουν να έχουν περουσιακά στοιχεία, ηλεκτρικό, νερό, υπηρεσίες, νοσοκομεία, κλπ., οι δανειστές πρέπει να δεχτούν ότι το χρέος πρέπει να ελαφρυνθεί δραστικά. Οι δανειστές θα χάσουν το 70% του σημερινού ποσού που τους «οφείλουμε», ή θα πρέπει να προσαρτήσουν όλα τα κρατικά και ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας στο πορτφόλιό τους. Οι μόνοι που δεν το ξέρουν αυτό είναι οι ίδιοι οι Έλληνες.

Για να το καταλάβουμε καλύτερα: Ανάλογα με το πως το υπολογίζεις και ποιον ακούς, υποτίθεται ότι χρωστάμε μεταξύ 300 και 400 δισεκατομμύρια Ευρώ τα οποία πρέπει να αποπληρώσουμε με χαμηλά επιτόκια σε 10 με 30 χρόνια. Καθώς τα πληρώνουμε αυτά, πρέπει να δανειζόμαστε περισσότερα όπως κάνει κάθε οικονομία για το ισοζύγιο εσόδων-εξόδων και την λειτουργία του κράτους και των υπηρεσιών.

Σύμφωνα με το Ρολόι Χρέους των Εθνών, http://www.nationaldebtclocks.org η Ελλάδα, http://www.nationaldebtclocks.org/debtclock/greece παρουσιάζει τα εξής νούμερα: ΕΛΛΑΔΑ: Πληθυσμός: 10.812.508 Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν: € 166.669.020.852 Εθνικό Χρέος (στις 04:30 το πρωί της 18 Μαΐου 2016): € 350.728.778.854 (το χρέος ανεβαίνει κατά περίπου € 625 το δευτερόλεπτο) Ετήσιοι τόκοι: €19.701.016.379 Χρέος ανά κεφαλή: € 32.437 Χρέος σαν ποσοστό του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος: 210,43% Το χρέος των ΗΠΑ είναι πάνω από $19.211.300.000.000, και, ενώ κάθε Αμερικανός χρωστάει $59.518, το χρέος αντιπροσωπεύει 106,37% του ΑΕΠ. Το χρέος της Γερμανίας είναι πάνω από € 2.080.684.000.000, και, ενώ κάθε Γερμανός χρωστάει € 24.844, το χρέος αντιπροσωπεύει 73,65% του ΑΕΠ. Το χρέος της Κίνας είναι πάνω από $5.406.367.000.000, και, ενώ κάθε Κινέζος χρωστάει $3.990, το χρέος αντιπροσωπεύει 65,57% του ΑΕΠ. Το συνολικό χρέος όλων των κρατών του πλανήτη είναι περισσότερο από περίπου $60.357.087.000.000. Αυτό σημαίνει ότι τα κράτη της Γης έχουν χρησιμοποιήσει πάνω από 60 τρισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από όσα έχουν παράγει. Αν το παγκόσμιο χρέος ήταν ένας τοίχος με 172 τούβλα, το Ελληνικό χρέος είναι ένα μόνο από τα 172 τούβλα. Ή, είμαστε το 0,6% του παγκοσμίου προβλήματος.

Εμένα δεν με πολυενδιαφέρει και να χρωστούσαμε ένα τρισεκατομμύριο αν μπορούσαμε να το αποπληρώσουμε σε 1.000 χρόνια. Δεν είναι το πόσο σου λένε ότι χρωστάς ούτε το τι επιτόκιο απαιτούνε. Έχει μεγαλύτερη σημασία το πόσο καιρό έχεις και πόσο είναι η κάθε δόση, κάθε πότε. Και 50 δισεκατομμύρια μόνο να χρωστούσαμε, αντί 350, πάλι θα χρεοκοπούσαμε αν τα ζητούσαν όλα σε πέντε χρόνια.

Όλα αυτά είναι αφηρημένα. Και όσο καταφέρνουν να κρατάνε το ενδιαφέρον σας στο ποσόν και τους τόκους αντί για τον χρόνο, πάνε καλά, γιατί σας ποτίζουνε όπιο στο νιονιό.

Για να πάρουμε μια ιδέα του πόσο αφηρημένα και εκτός ρεαλισμού είναι όλα αυτά, ας υπολογίσουμε ότι εφτά άνθρωποι θα μπορούσαν να αποσβήσουν το σύνολο του Ελληνικού χρέους αν μας δίναν τα λεφτά τους κρατώντας για τους εαυτούς τους αρκετά για να ζήσουν μια βασιλικά πλουσιοπάροχη ζωή ούτως ή άλλως μέχρι να πεθάνουν τα εγγόνια τους. Η συνολική προσωπική αξία των Μπιλ Γκέητς, Καρλος Σλιμ Χελου, Αμάνσιο Ορτέγκα, Γουώρεν Μπάφετ, Λάρυ Έλισον και των αδελφών Κότς, είναι πάνω από 400 δισεκατομμύρια δολάρια. Εφτά άνθρωποι έχουν στο πουγγί τους όσα χρωστάει η Ελλάδα με τα 10.000.000 Έλληνες. Το συλλαμβάνετε; Αυτοί οι εφτά άνθρωποι, σε σύγκριση με τους Έλληνες, δεν είναι το "1%". Είναι το 0,000000007%. Το να μιλάμε για λεφτά, μισθούς και χρέη σε αυτόν τον πλανήτη είναι πέρα από αφηρημένο. Είναι παράλογο και άτοπο. Αλλά με αυτούς τους γνώμονες ζούμε...

Μια ζωή παρακαλάμε να κουρέψουνε και να ελαφρύνουνε το χρέος μας (αντί να το επιμηκύνουνε σε βάθος χρόνου).  Σήμερα, όχι χθες, όχι αύριο, αλλά σήμερα, με την σημερινή πραγματικότητα, το ΔΝΤ προσπαθεί να εκβιάσει τους Ευρωπαίους να ελαφρύνουν δραστικά το χρέος μας, με άλφα ή βήτα τρόπο, και εμείς κάνουμε διαδηλώσεις εναντίων του ΔΝΤ.

Ο εχθρός του εχθρού σου είναι φίλος σου. Οι ΗΠΑ είναι οι μόνοι που επί ένα χρόνο προσπαθούν να βοηθήσουν την Ελλάδα εναντίων της Ευρώπης. Είναι οι ΗΠΑ εχθροί της Ευρώπης; Όχι. Είναι εχθροί του Σόιμπλε. Γκε-γκε; Η Αμερική θέλει υγιή Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά δεν θέλει Γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, ούτε θέλει Ευρωπαϊκή Ένωση υπό διάλυση μετά από Ελληνική χρεοκοπία.

Ο τσίπρας και το ανίδεο μπουλούκι του είναι πολύ ευκολότεροι από τους έμπειρους διασυνδεδεμένους. Γι’ αυτό από την Ευρώπη βγάλανε τους ΝΔΣΟΚ και βάλανε τους ηλίθιους, και σας αφήσανε να πιστεύετε πως ήταν δική σας ιδέα, και δη αξιοπρεπούς αντίστασης. Το μέγεθος της ηλιθιότητάς του σύριζα φάνηκε σε όλη του την δόξα όταν ο τσίπρας κάθισε με τον Μπιλ Κλίντον στην αίθουσα με τα «λεφτά» που είχε μαζέψει ο Κλίντον για την Ελλάδα. Ο σύριζα δεν είναι απειλή για τους Ευρωπαίους, ούτε τους Αμερικανούς. Είναι οι ηλίθιοι του χωριού που κάνουν τους παλιάτσους στην πλατεία καθώς τις συζητήσεις τις κάνουν οι ενήλικες στο πίσω δωμάτιο.

Μέχρι τώρα. Τώρα, γίνεται η περίεργη κίνηση να ζητά ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους το ΔΝΤ εκβιάζοντας να βγάλει την ουρά του αν δεν ελαφρύνουν το χρέος οι Ευρωπαίοι (δηλαδή ο Σόιμπλε). Και τώρα ο τσίπρας και το μπουλούκι του σηκώνουνε λάβαρα εναντίων του ΔΝΤ. Πράγμα που ελπίζω να σημαίνει ένα μόνο πράγμα. Ότι επί τέλους ο τσίπρας ξύπνησε και μπήκε στο "κόλπο". Ή, πάλι, μπορεί να μην ξύπνησε ακόμα… Ποιος ξέρει. 

Σημ. Που την βρήκα την ιδέα για το εικόνισμα ξέρει εκείνος που μου την έδωσε ;-)

Πρόσθεση στην ανάρτηση, 18/5/2016, 16:00 Το χρέος της Ιταλίας είναι πάνω από € 2.147.013.000.000, και, ενώ κάθε Ιταλός χρωστάει € 35.315, το χρέος αντιπροσωπεύει 139,71%% του ΑΕΠ. Πως συγκρίνονται οι ούνα-φάτσα-ούνα-ράτσα γείτονες; Ο κάθε Έλληνας χρωστάει κάπου € 32.500 ενώ κάθε Ιταλός περίπου € 35.315. Σχεδόν το ίδιο. Αλλά υπάρχουν έξι φορές περισσότεροι Ιταλοί από όσοι Έλληνες. Ο κάθε Έλληνας παράγει περίπου € 15,500 ενώ κάθε Ιταλός παράγει περίπου € 25,280. Δηλαδή η εργασία των Ελλήνων και του κράτους τους έχει απόδοση κάπου 38% μικρότερη των Ιταλών. Και αυτό μεταφράζεται στο ότι οι Έλληνες έχουν αποδοχές (μισθό), κατά μέσο όρο, περίπου € 1.000 ενώ οι Ιταλοί € 1.550, όπου οι Ιταλοί παίρνουν κάπου 50% παραπάνω από τους Έλληνες. Εν τω μεταξύ, η ανεργία στην Ελλάδα είναι περίπου 25% ενώ στην Ιταλία 11%. Γενικά, οι Ιταλοί είναι σε θέση κατά 50% καλύτερη των Ελλήνων. Γιατί; Η άμεση απάντηση είναι ότι η Ιταλία έχει βιομηχανία στα βόρεια.  Και αυτό εκλιπαρεί την ερώτηση του γιατί οι Έλληνες να μην μπόρεσαν να φτιάξουν κάτι ανάλογο ώστε να αποδίδουν περισσότερο από όσο αποδίδουν; Για την πραγματιστική απάντηση, ας κοιτάξουμε γεγονότα. Τι μπορεί η Ελλάδα να παράγει; Σίγουρα όχι αυτοκίνητα από βαριά βιομηχανία ή καρπούς και δημητριακά από το κατά 80% βραχώδες έδαφός της. Η Ελλάδα μπορεί να παράγει εκείνα στα οποία έχει υπεροχή: Φέτα, Γιαούρτι, Ψάρια. Όμως, η φέτα έγινε γνωστή και ανάρπαστη από την Δανία, μέχρι που οι Έλληνες πήγαν δικαστήριο και απαγορεύτηκε στην Δανία να αποκαλεί το άσπρο τυρί της «φέτα». Συνέχισε όμως να πουλάει. Το Ελληνικό γιαούρτι το σακουλίσιο έκανε θραύση πρόσφατα στην Αμερική και έγινε βιομηχανία δισεκατομμυρίων …από έναν Τούρκο. Μέχρι που οι Έλληνες πήγαν δικαστήριο και απαγορεύτηκε σε ξένες εταιρίες να αποκαλούν το γιαούρτι τους «Ελληνικό». Συνέχισε όμως να πουλάει, αποκαλούμενο «Ελληνικού τύπου». Η ΦΑΓΕ είναι γνωστή. στο εξωτερικό, αν την βρεις κατά σύμπτωση στα ράφια. Αλλά χρησιμοποιεί γάλα ...Γερμανικό. Οι ιχθυοκαλλιέργειες που άνθισαν σαν οικοτεχνίες και μικρές επιχειρήσεις στην Ελλάδα αγοράστηκαν σε υπερ-δανεισμένα υπερ-γκρουπ και πρόσφατα πουλήθηκαν σε έναν Γεωργιανό επιχειρηματία από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Φαίνεται ότι είμαστε καλοί στο να σταματάμε τους ξένους από το να χρησιμοποιούν το όνομά μας, αλλά δεν μας ενδιαφέρει να παράγουμε εμείς εκείνο το οποίο δίνει κέρδη σε εκείνους, «κλεμμένο» από εμάς. Και όταν παράγουμε κάτι, πουλάμε την υπερ-χρεωμένη επιχείρηση στους ξένους. Οι Μινωικές γραμμές είναι πλέον Ναπολιτάνικες, του Ομίλου Γκριμάλντι, και η ΑΝΕΚ ανήκει πλέον στον Βαρδινογιάννη μέσω Κυπριακής εταιρίας. Δεν μας ενδιαφέρει να παράγουμε. Μας ενδιαφέρει το τι θα αρπάξουμε σήμερα, και αύριο βλέπουμε. Ίσως γι’ αυτό οι Ιταλοί γείτονες, αν και ζουν κατά μέσο όρο σε μια κοινωνική κουλτούρα φτώχειας, αποδίδουν 50% καλύτερα από εμάς.

Φορολογικά...

Ποτέ και πουθενά στην ιστορία δεν επετεύχθη ανάπτυξη κρατικής οικονομίας κατευθυνόμενη από κυβέρνηση με φόρους και χωρίς ιδιωτική πρωτοβουλία. Ποτέ η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν προθυμοποιήθηκε να πάρει ρίσκα όταν οι νόμοι προϋπόθεταν ότι τα κέρδη θα πάνε στο κράτος. Το κλειδί για οικονομική ανάπτυξη είναι, εκ του ορισμού της δομής μιας οποιασδήποτε οικονομίας οι φορολογικές ελαφρύνεις.

Αλλά στην Ελλάδα, μιλώντας για ανάπτυξη, οι κυβερνήσεις επί 7 χρόνια βρίσκουν χίλιους και ένα τρόπους να φορολογήσουν άμεσα και έμμεσα. Γιατί;

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι χρεοκόπησε το Ελληνικό κράτος και, για να μην γίνει αυτό το γεγονός επίσημα παραδεκτό, χρεοκοπούν τους πολίτες ζητώντας τους να δίνουν ότι έχουν για να διατηρεί μια φαινομενική επιφάνεια το κράτος και να μην χρειαστεί να παραδεχτεί ότι χρεοκόπησε.

Αυτή η τακτική δεν είναι, βέβαια, ιδέα και απόφαση του οποιουδήποτε Ελληνικού κράτους. Το Ελληνικό κράτος, στην πραγματικότητα πλην όχι επισήμως χρεοκοπημένο, δεν έχει λόγο ή δύναμη να κάνει τίποτα από το Καστελόριζο και μετά. Οι κυβερνήσεις της Ελλάδας από το 2010 είναι κουκλοθέατρα για εσωτερική κατανάλωση, νά ‘χουμε να λέμε, πάντα με σοβαροφάνεια. Στην πραγματικότητα, τι διαφορά πορείας προέκυψε αλλάζοντας από Γιωργάκη σε τεχνική κυβέρνηση, σε ΝΔΣΟΚ, σε ΣΥΡΙΖΑ; Καμία. Η ίδια πορεία που απλά γίνεται όλο και χειρότερη για τον κάθε πολίτη καθώς ακούμε φούμαρα από τα τμήματα μάρκετινγκ των κομμάτων.

Η πολιτική σκηνή στην Ελλάδα, από το Καστελόριζο και μετά, αποβλέπει μόνο στον καλύτερο τρόπο με τον οποίο οι Έλληνες θα αποδεχτούν το αναπόφευκτο. Γι’ αυτό άλλωστε βγήκε πέρσι ο ΣΥΡΙΖΑ: για να βγάλουν τον σκασμό όσοι δεν τον είχαν ήδη βγάλει.

Την πορεία την καθορίζουν οι δανειστές από το Καστελόριζο και μετά. Οι δανειστές αυτοί ξέρουν πάρα πολύ καλά ότι ανάπτυξη έρχεται μόνο με ελαφρύνσεις φόρων, όταν  η ιδιωτική πρωτοβουλία αφήνεται ελεύθερη με προοπτικές ιδιωτικών κερδών ώστε να παρθούν ρίσκα ιδιωτικής πρωτοβουλίας που θα φέρουν ανάπτυξη της οικονομίας.

Γιατί λοιπόν δεν το εφάρμοσαν αυτό στην Ελλάδα εφ’ όσον γνωρίζουν καλά ότι είναι η μόνη βιώσιμη απάντηση; 

Ίσως επειδή δεν έχουν εμπιστοσύνη στον ιδιωτικό τομέα της Ελλάδας. 

Στην Ελλάδα ο ιδιωτικός τομέας ποτέ δεν έχτισε οργανωμένες προσπάθειες με ορίζοντα βάθους χρόνου και χειραφέτηση εργαζομένων. Ότι αρπάξουμε τώρα κι αύριο βλέπουμε, αφού τα πάμε στο εξωτερικό. Και γιατί φέρθηκε πάντα έτσι στην Ελλάδα ο ιδιωτικός τομέας; Γιατί ποτέ ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα δεν είχε εμπιστοσύνη σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, ότι στο μέλλον η κυβέρνηση δεν θα τους τα έπαιρνε να τα δώσει στο δημόσιο. Και το δημόσιο με τις μονιμότητες ήταν η μόνη προσευχή του απλού εργαζομένου να έχει ένα μισθό εγγυημένο. Φαύλος κύκλος.

Ο ιδιωτικός τομέας δεν εμπιστευόταν την κυβέρνηση, ο εργαζόμενος έβρισκε ασφάλεια μόνο στο δημόσιο, ο ιδιωτικός τομέας φυγάδευε κέρδη έξω, οι κυβερνήσεις δανειζόντουσαν για να τρώνε οι ημέτεροι και το δημόσιο… Πως είναι δυνατόν σε τέτοιο κωλοχανείο να λειτουργούσαν οικονομικά μοντέλα; Γι’ αυτό ίσως η πραγματική κυβέρνηση της Ελλάδας από Καστελόριζο και μετά (οι δανειστές) δεν επιχείρησαν την μόνη οδό που θεωρητικά θα μπορούσε να φέρει πραγματική ανάπτυξη. Γιατί, στην Ελλάδα, στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε ούτε αυτή.

Η ελληνική κοινωνία δεν βρέθηκε πίσω από την υπόλοιπη Ευρώπη μόνο επειδή δεν πέρασε Αναγέννηση και Διαφωτισμό μετά από τον μεσαίωνα. Βρέθηκε επίσης πίσω όταν το 1975 (μετά από το 1949-1967 και 1967-1974), προσπάθησε να προσκολληθεί σε ένα οικονομικό μοντέλο στο οποίο απλά δεν ταίριαζε –δεν είχε την υποδομή, κρατική και κοινωνική, για να ταιριάξει. Από 1975, 1981 και 2002 έφαγε, έφαγε, δανείστηκε, ξαναδανείστηκε, παραχάραξε, είπε ψέματα, έχτισε κάστρα στην άμμο, τάισε τους δικούς της, και μια μέρα χρεοκόπησε.

Αν είχε φερθεί διαφορετικά ο Καραμανλής ο μικρός, ίσως να είχαμε χρεοκοπήσει το 2005 (που θα ήταν προτιμότερο) ή να χρεοκοπήσουμε αργότερα κατά το 2012… αλλά θα χρεοκοπούσαμε λόγω του 1975-2005. Απλά έτυχε να χρεοκοπήσουμε επί Γιωργάκη στο Καστελόριζο. Ο Γιωργάκης το 2009 δεν είχε περισσότερη αντίληψη της πραγματικότητας από όση είχε ο τσίπρας το 2015. Και οι δύο νομίζανε ότι λεφτά υπήρχανε. Ο Γιωργάκης νόμιζε ότι οι διασυνδέσεις του μπαμπά του λειτουργούσαν ακόμα και ο τσίπρας είχε μάθει τσαμπουκά στις καταλήψεις. Αφήσαμε την τελευταία μας πνοή πιστεύοντας στις διασυνδέσεις και στον τσαμπουκά, ανίδεοι περί πραγματικότητας...

Η Ελλάδα έχει τελειώσει λόγω της πορείας που η ίδια χάραξε από το 1975 και 1981 και 2002. Τα υπόλοιπα είναι θέσφατα για το καφενείο, την πλατεία, το φατσοβιβλίο και τα μπλογκ. Απλή άρνηση της πραγματικότητας.

Γι’ αυτό οι δανειστές κρατάν το κράτος σε φαινομενική μη-χρεοκοπία χρεοκοπώντας τους πολίτες. Γιατί, αν χρεοκοπούσε το κράτος επίσημα, οι πολίτες δεν θα είχαν που να ζήσουν. Δεν θα είχαν ηλεκτρικό, νερό, καύσιμα ή στέγη. Πείτε τους κι ένα «ευχαριστώ» μια που έχετε ακόμα ηλεκτρικό, κομπιούτερ και άηφων.

Κάντε εκλογές όποτε θέλετε και εκλέξτε όποιον θέλετε. Το ίδιο θα είναι, για εσωτερική κατανάλωση.

Σε μια χώρα όπου το 50% ζουν στο νομό της πρωτεύουσας και το 80% παράγουν υπηρεσίες αντί προϊόντα, και όπου η μόνη ασφάλεια υπάρχει στην μονιμότητα του δημόσιου, με κόστος ζωής Ευρωπαϊκό, μισθούς τρίτου κόσμου και φορολογία σοβιετική, η Ελπίδα πως να μπει στον χορό μια που δεν έχει λεφτά ούτε για το εισιτήριο; Η ιδιωτική πρωτοβουλία έχει περιοριστεί στους φούρνους, τις πιτσαρίες και τα σουβλατζίδικα με ψώνια στα Τζάμπο. Μια χώρα φούρνοι και σουβλατζίδικα. Και, για τους πιο πλούσιους, ζαχαροπλαστεία και φαρμακεία.

Εν τω μεταξύ, μπορεί τα Καγιέν του 2004 να εξαφανήστικαν κάτω από σύνεφα ντροπής, αλλά, δεν ξέρω αν προσέξατε, τώρα βλέπεις στους δρόμους, δειλά-δειλά, όλο και περισσότερα Μερσεντές... (να κυκλοφορούν και να παρκάρουν ανάμεσα στα σκουπίδια που αδειάζουν από τα παράθυρα)

Μα δεν υπάρχει λύση; θα ρωτούσε κανείς… Θεωρητικά υπάρχει: να αλλάξει η φύση της κοινωνίας μας. Πράγμα πρακτικά αδύνατο λόγω κότας και αυγού. Η μόνη άλλη λύση είναι να σταματήσουμε να παριστάνουμε τους Ευρωπαίους, να κάνουμε δικό μας νόμισμα, να επιστρέψει το 70% των κατοίκων της Αττικής στην ύπαιθρο και να χτίσει ομοιόμορφη υποδομή όπου θα παράγουν προϊόντα αντί για υπηρεσίες. Και, η κοινωνία και η οικονομία να πάψουν να εξαρτώνται από το δημόσιο των κυβερνήσεων και να αρχίσουν ιδιωτική και τοπική πρωτοβουλία στον κάθε τόπο της χώρας αφήνοντας μια μικρούλα κυβέρνηση να νοιάζεται για την διευκόλυνση του ιδιωτικού τομέα (Μοντέλο ΗΠΑ, όχι ΛΑΕ –ΛΑΕ είναι απλά ΣΥΡΙΖΑ V2).

Α! και ένα πράγμα ακόμα, σημαντικό: να αφεθούν οι νέοι άνθρωποι να ανθίσουν με τις δικές τους δυνάμεις, εφευρετικότητα και δημιουργικότητα μακριά από τους πισινούς των κομπλεξικών μεσηλίκων και γηραιότερων οι οποίοι ενίοτε στην Ελλάδα στρογγυλοκάθονται πάνω στους νέους...

Ο Καραγκιόζης απέτυχε. Καιρός να δούμε μήπως τα Κολλητήρια καταφέρουν κάτι καλύτερο μακριά από Χατζηαβάτηδες, Βεζίρηδες και Μπάρμπα-Γιώργους.

Στρατόπεδα

Π.Σ. (Προ ΣΥΡΙΖΑ): Την λύση που ήθελε η Ευρώπη, την επέβαλαν οι Ευρωπαίοι και ήταν εκείνοι, οι Ευρωπαίοι, υπεύθυνοι και για την ποιότητα/αποτελεσματικότητα της λύσης και για το γεγονός ότι εμπιστεύθηκαν να την εφαρμόσει χώρα που δεν μπορεί να την εφαρμόσει.

Ε.Σ. (Επί ΣΥΡΙΖΑ): Την λύση που θέλει η Ευρώπη, την προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ και την ...δέχεται η Ευρώπη. Υπεύθυνοι τώρα είναι μόνο οι Έλληνες, και οι Ευρωπαίοι μπορούν ανά πάσαν στιγμή να πουν ότι δεν εφάρμοσε η Ελλάδα σωστά την λύση που πρότεινε. (Ένα πράμα σαν να μας μαστιγώνανε χρόνια και κάναμε λαϊκούς αγώνες για το δικαίωμα να μαστιγώνουμε μόνοι μας τον εαυτό μας, με το δικό τους μαστίγιο)

Μ.Σ. (Μετά ΣΥΡΙΖΑ): Υπομονή, θα το περάσουμε κι αυτό.

Το αν κάμποσοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (και των ανελλήνων) θα καταψηφίσουν τα μέτρα που πρότεινε η κυβέρνηση στους Ευρωπαίους λίγη σημασία έχει. Τις ψήφους που χρειάζεται ο Τσίπρας θα τις βρει στην Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά και το Ποτάμι. Ά! και το ΠΑΣΟΚ. Μην ξεχνάμε το ΠΑΣΟΚ που άλλαξε και ηγεσία.

Δεν με πειράζει προσωπικά καθόλου που ο Τσίπρας και το επιτελείο του πέταξαν στα σκουπίδια το παραμυθάκι του προγράμματος της Θεσσαλονίκης και κάθε προεκλογική υπόσχεση (ιδίως εκείνα τα νταούλια).

Λυπάμαι που για να ξυπνήσουνε τα φαντασιόπληκτα έπρεπε να μας χώσουνε το τρίτο Μνημόνιο, που θα είναι το χειρότερο απ' όλα. Πάντως θα δίνουμε ακόμα πρόωρες συντάξεις σταδιακά μέχρι το 2025... Όσο για το περίφημο "πρωτογενές" κλπ., μεταξύ του 1,5% και του 4%, για να το καταλάβουμε λίγο πιο απλά, είναι σαν να παίρνει κάποιος 800 Ευρώ τον μήνα, επί 13 μήνες, 9,600 Ευρώ τον χρόνο, αλλά χρωστάει στο τέλος του χρόνου 16,800 Ευρώ. Και τσακώνεται για το αν, στο τέλος του χρόνου πριν αρχίσει να πληρώνει χρέη, πρέπει να έχει εξοικονομήσει 145 ή 385 Ευρώ. Απλοποιημένο βέβαια και δεν ισχύει ακριβώς έτσι, αλλά όσον αφορά τα μεγέθη κάπου εκεί είναι.

(Ο μόνος κερδισμένος είναι ο Πούτιν που θα περάσει τον αγωγό του από την Τουρκία στα Σκόπια μέσω Ελλάδας)

Ένα είναι σίγουρο:
Ότι και να γίνει, η Ελλάδα έχει διχαστεί σε δύο στρατόπεδα (και πάλι):
Τους μέν που λένε ότι τα πράματα είναι έτσι, και τους δε που λένε ότι τα πράματα είναι αλλιώς.

Αν πιστεύεις ότι δεν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα και ότι την κρίση την δημιούργησαν οι τοκογλύφοι που επιβουλεύονται την Ελλάδα μαζί με τα εγχώρια λαμόγια, είσαι Πατριώτης. Αν πιστεύεις ότι αυτοί που τα λένε αυτά είναι φαντασιόπληκτοι σε άρνηση της πραγματικότητας, τότε είσαι Γερμανοτσολιάς, δωσίλογος, λαμόγιο...

Οι πατριώτες ανάμεσα στους αναγνώστες, μην κάνετε κλικ σ' αυτό το λινκ, και προπαντός, αν φτάσετε στο λινκ μη για όνομα του Θεού διαβάσετε τις απαντήσεις στις τέσσερεις τελευταίες ερωτήσεις του άρθρου!
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=64205894

Τελικά το παν κρέμεται, όπως πάντα, στην επιλογή μεταξύ "ρήξης"/απομόνωσης και συμφωνίας/"υποταγής". Ο Τσίπρας δεν το είχε τελικά να πάει για ρήξη (δόξα τω Θεώ της Ελλάδας). Το μόνο που καταφέραμε να κάνουμε είναι να φύγουν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος και να αντικατασταθούν με τον Τσίπρα --και για να το πετύχουμε αυτό πληρώνουμε περισσότερα σε βαθύτερο χρόνο --και ο Σαμαράς παραμένει στην σκηνή χωρίς να έχουμε εναλλακτική αντιπολίτευσης. Βασικά το ΣΥΡΙΖΑ έγινε χειρότερη έκδοση ΝΔΣΟΚ, αλλά άνευ Σαμαρά-Βενιζέλου... 

Μιά καλή ερώτηση είναι: το ξέρανε αυτό από την αρχή (και απλά θέλανε την καρέκλα), ή, πραγματικά δεν είχανε ιδέα του τι μπορεί και τι δεν μπορεί να γίνει και το μάθανε επί τέλους τώρα. Κι' εμείς που τους τα λέγαμε, τι φταίμε; 

Μιά άλλη καλή ερώτηση είναι αν άξιζαν οι τελευταίοι 5 μήνες και ο μεγαλύτερος λογαριασμός, μόνο και μόνο για να βγάλουμε από πρωθυπουργο ένα άτομο μισητό από την πλειοψηφία (το οποίο ακόμα κρατά πεισματικά την κομματική καρέκλα του); 

Όσοι βρίσκονται στον κυκεώνα των φαντασιώσεων και της άρνησης της πραγματικότητας που αγόρασαν από τον Τσίπρα πριν τις εκλογές και από το 2012, δεν πρόκειται ποτέ, μα ποτέ να αλλάξουν γνώμη ότι και να γίνει, ότι αποδεικτικά στοιχεία δουν μπροστά τους, θα τα δουν με τυφλά μάτια. Έχουμε ένα αγαπημένο άτομο εδώ στην Ιταλία, που μεγάλωσαν μαζί με την Μαργαρίτα, και το άτομο αυτό το έχουμε χάσει, όλοι, χρόνια τώρα. Χάθηκε στις κλειστές ομάδες που συγκεντρώνονται 2-3 φορές την εβδομάδα μυστικά, κάνουνε λέσχες αλληλοσυμπαράστασης δικές τους, γιατί πιστεύουν ότι υπάρχουν μυστικά αεροπλάνα που μας ψεκάζουνε.

Έχει δοκιμάσει κανείς να πείσει ψεκασμένο ότι δεν υπάρχουν ψεκασμοί; Ή να πείσεις άνθρωπο που πιστεύει ότι δεν πήγαμε στην Σελήνη, ότι πήγαμε; Είναι σαν να προσπαθείς να πείσεις Συριζαίο ότι δεν είναι τα πράματα όπως επιμένουν να τα φαντάζονται. Είναι χάσιμο χρόνου.

Είναι το ίδιο με τους Ρεπουμπλικάνους Αμερικανούς που πιστεύουν ότι δεν γίνεται κλιματική αλλαγή, ή εκείνους που πιστεύουν ότι πράγματι τον κόσμο τον έφταξε ο Θεός σε έξι μέρες πριν εξίμησι χιλιάδες χρόνια. Το ίδιο και το ότι η Ελλάδα μπορεί να επιζήσει μόνη της, ότι τα δανεικά δεν χρειαζόντουσαν, ότι μας κατατρέχουνε στοχευμένα οι τοκογλύφοι... Όλα αυτά βέβαια, το αν μας ψεκάζουνε, η Δημιουργία σε έξι μέρες, το αν έριξε ο Μπους τους δίδυμους, αν ζει ο Έλβις, αν έχουν δίκιο οι Συριζαίοι, είναι πολύ διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους. Οι Συριζαίοι δεν πιστεύουν ότι μας ψεκάζουνε (οι συνεργάτες τους το πιστεύουνε). 

Αλλά όλα αυτά, όσο διαφορετικά και να είναι μεταξύ τους, οφείλωνται στην ίδια ψυχανάγκη για κάποιον μύθο που να δικαιολογεί τα πάντα μ' ένα φαντασιακό.

Και που καλύτερα να ζήσεις τον μύθο σου από΄την Ελλάδα!

Ενήλικες

Μετά την ειρωνική συζήτηση που είχε ο Έλληνας υπουργός οικονομικών με τον Γερουν Ντάισελμπλουμ και τον υπουργό οικονομικών της Ισπανίας, η Κριστίν Λαγκάρντ είπε "Μπορούμε να φτάσουμε σε μια λύση έαν υπάρχει διάλογος. Το επείγον θέμα, κατά την άποψή μου, είναι να αποκαταστήσουμε τον διάλογο ως ενήλικες στην αίθουσα". Στην Ελλάδα 20% ειπαν ότι καλά έκανε ο Βαρουφάκης και τους ειρωνευότανε, και 80% είπαν ότι καλά τα είπε επιτέλους η Λαγκάρντ στον Μπαρουφάκη.

Τελικά φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε σχέδιο και το ακολουθεί κατά γράμμα: Όπως είχε πει, το σχέδιο ήταν να μειώσει πάρα πολύ δραστικά το χρέος. Ο κόσμος που τους ψήφισε νόμιζε ότι θα το μειώσουν το χρέος με διαπραγματεύσεις όπου οι δανειστές θα δεχόντουσαν να το μειώσουν, προσκυνώντας την διάνοια του Μπαρουφάκη (στα τέσσερα, φυσικά). Το πραγματικό σχέδιο όμως φαίνεται πως ήταν να ανακοινώσουμε πως ήταν παράνομο, το χρέος, άρα δεν το δεχόμαστε. Και πως θα φτάναμε σε αυτό το συμπέρασμα; με μία Επιτροπή Αλήθειας του Χρέους, η οποία θα ανέλυε την κατάσταση και θα αποφαινόταν ότι το χρέος είναι παράνομο.

Η θέση του Προέδρου της Βουλής δόθηκε, στο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε, με σχέδιο εξ' αρχής να γίνει ακριβώς έτσι. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν το τέλειο πρόσωπο για την αποστολή μιά και μιλάει και καλά Αγγλικά, όπως είδαμε στην συνέντευξή της στο BBC.

Τώρα λοιπόν που αποφασίσαμε ότι το χρέος είναι παράνομο, δεν έχουμε πλέον το νομικό δικαίωμα να το πληρώσουμε. Γιατί είναι παράνομο. Σόρυ δανειστές. Γκούντενάχτ! Καλύτερη τύχη την επόμενη φορά.

Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Εμείς, ζούμε τον σουρεαλισμό ενός Σταλινικού Μακαρθισμού κατευθυνόμενο από αποφοίτους της σχολής Γκέμπελς.

Θα τυπώνουμε Ραχηλιάρικα να μην τα χωράει το πορτοφόλι μας και θα χρειαστεί να αγοράσουμε δεύτερο, και για να το αγοράσουμε θα παρκάρουμε το Καγιέν πάνω στο πεζοδρόμιο δίπλα στην πόρτα του Γκούτσι. "Μια στιγμούλα μόνο και φεύγω... ένα πορτοφολάκι ν' αγοράσω..."

Βέβαια, αν ακούσει κανείς την Αγγλική συνέντευξη της Ελληνίδας Μακάρθυ στο BBC ίσως να πιάσει μιά λεπτομέρεια:

Η Πρόεδρος της Βουλής, και της επιτροπής Αλήθειας (του Χρέους), αναφέρεται στα χρέη από Ιούνιο του 2010 και μετά: τα χρέη στους δανειστές που έδωσαν λεφτά για να πληρωθούν τα χρέη που χτίστηκαν έως το 2010. Ίσως να θυμάστε ότι το Μνημόνιο είχε να κάνει με τα λεφτά που μας έδωσαν για να πληρώσουμε τα προηγούμενα χρέη.

Οπότε... αν τα λεφτά με τα οποία πληρώσαμε τα προηγούμενα χρέη μας δόθηκαν παράνομα... τότε... χρωστάμε τώρα πάλι τα προ-2010 χρέη, επειδή πληρώθηκαν με παράνομα λεφτά; Και όμως: αφού τα παλιά χρέη πληρώθηκαν, και τα καινούργια δεν θα τα πληρώσουμε γιατί τα βγάλαμε ότι ειναι παράνομα... φταίνε οι δανειστές που δάνεισαν παράνομα. Όχι εμείς που τα πήραμε παράνομα, γιατί, όταν τα πήραμε δεν ξέραμε ότι ήταν παράνομα άρα είμαστε αθώοι. Δόξα τω θεώ για την Ζωη και την επιτροπή της που επί τέλους αποκάλυψε την αλήθεια!

Τα καινούργια χρέη είναι παράνομα άρα δεν τα οφείλουμε, δηλαδή... Την πάθατε κουτόφραγκοι! 

Εμείς είχαμε λύση ΠΡΟΚΑΤ από την αρχή και σας την κρατούσαμε για έκπληξη! Τι; θέλετε να ξεπληρώσουμε παράνομα χρέη;! Βγαίνω από τα ρούχα μου! Και φαίνεται η καμπούρα μου.

Στο επεισοδειο της επομενης βδομάδας θα βγάλει ότι οι Ελληνικές τράπεζες έδειναν παράνομα στεγαστικά δάνεια σε Ελβετικά Φράγκα, και δεν χρωστάει κανείς Έλληνας τίποτα!

Αξιολόγηση

Η λεγόμενη "Δημοκρατία" στην Ελλάδα, με την αποκαλούμενη "Αριστερά", βράζει πλέον στα καζάνια ενός παράξενου μίγματος Μακαρθισμού και Σταλινισμού.

Οι υποτιθέμενοι "δίκαιοι", "δημοκράτες", και ..."αξιοπρεπώς έντιμοι πατριώτες" που τους είχε κάτσει σώνει και καλά από το 1949 να εκδικηθούνε τον εμφύλιο, χωρίς να προσέξουν ότι πέρασαν 66 χρόνια και τρεις γενεές, και ότι έχει αλλάξει πια ο κόσμος, χάρηκαν χαρά μεγάλη και μέσα στην παντελή τους άγνοια και ανικανότητα, κινούμενοι από το μίσος για τους πάντες όσους διαφωνούν με τις μπούρδες τους, υποτίθεται ότι κυβερνούν, αλλά χωρίς ίχνος ντροπής καθώς ετοιμάζονται να κάνουν χειρότερα από το να χρεοκοπήσουν την Ελλάδα.

Τι μπορεί να είναι χειρότερο από την χρεοκοπία, θα ρωτήσετε...

Ο διχασμός.

Τα όρνεα αυτά εφηύραν τους όρους "μνημονιακοί" και "αντιμνημονιακοί", καινούργιες λέξεις για να αντικαταστήσουν τις παλιές λέξεις "καπιταλιστές" και "κομουνιστές", έτσι ώστε να αναζωπυρώσουν τον εμφύλιο με λέξεις που να πιάνουν σήμερα. Η λεγόμενη "Αριστερά", φέρνει τον διχασμό με τον πιο ποταπό και φασιστικό τρόπο: για να είσαι πατριώτης πρέπει να είσαι μαζί τους, αλλιώς δεν είσαι πατριώτης αλλά λαμόγιο. Ντροπή σας. Νόμιζα ότι ο Τζο Μακάρθυ είχε πεθάνει to '57. Επιτέλους, δεν έχετε ίχνος ντροπής μέσα σας;

Το Έγκλημα του Τσίπρα και του μπουλουκιού του είναι ο διχασμός που έσπειραν, που αναζωογόνησαν πνέοντας νέα πνοή σε παλιές εμμονές, που τώρα τις ποτίζουν με Μακαρθισμό-Σταλινισμό στυλ ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως για μένα, ούτε αυτό είναι το χειρότερο. Περισσότερο από την χρεοκοπία, η οποία στο κάτω-κάτω είναι κατόρθωμα όλων μετά από 40 χρόνια, περισσότερο από τον διχασμό, που δεν θα είχε πιάσει αν δεν ήταν στο μεδούλι του Έλληνα ούτως ή άλλως... Περισσότερο από αυτά, για μένα, η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας είναι υπεύθυνη για το ότι με τις επιλογές της οπισθοδρόμησε τον αγώνα των γυναικών στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα οι γυναίκες έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους, όχι μόνο γιατί τα μαμμόθρεφτα αρσενικά τις κρατάνε κάτω, όσο χαμηλά μπορούνε, αλλά επειδή είναι τόσο κάτω που και πολλές από τις ίδιες τις γυναίκες πιστεύουν, έχουν εγκεφαλοπλυθή, να πιστεύουν ότι πράγματι έχουν μιά θέση "γυναίκας" αντί ανθρώπου --"υπηρέτη" αντί πολίτη. Πολίτες δεύτερης κατηγορίας. 

Ήταν σημαντικό για την Ελληνική κοινωνία, και για την Ελληνίδα γυναίκα αλλά και για τους άνδρες, να δουν γυναίκες σε θέσεις σημασίας στην κοινωνία, την πολιτική, την οικονομία, την αγορά, την παιδεία, την διαχείρηση, τις τέχνες. 

Και πολλοί που το καταλάβαιναν αυτό έκαναν μάλιστα το αντίστοιχο/αντίθετο λάθος του να θέλουν μιά γυναίκα σε μία θέση όχι επειδή είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος για την θέση αλλά επειδή είναι γυναίκα. Οποιαδήποτε γυναίκα του δυτικού κόσμου θα επιβεβαιώσει ότι το να επιλέγεις μία γυναίκα επειδή είναι γυναίκα είναι το ίδιο λάθος με το να μην την επιλέγεις επειδή είναι γυναίκα.

Στην αξιολόγηση των ανθρώπων, το φύλο δεν πρέπει να παίζει κανέναν απολύτως ρόλο, ούτε θετικό ούτε αρνητικό.

Και ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε στο προεδρείο της βουλής ένα άτομο το οποίο επιεικώς είναι ένα νούμερο, αλλά πραγματικά είναι η πιο ακριβής μετεμψύχωση του Τζο Μακάρθυ στον κόσμο των τελευταίων 58 χρόνων. Το άτομο που εξασκεί σήμερα καθήκοντα προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, είναι κατά πάσαν σοβαρή αντιμετώπιση ένα άτομο που πάσχει από κάποιο βαθμό ψυχοπάθειας --Οι επιτροπές, τα τσιτάτα, οι αντιμετωπίσεις των άλλων από την θεσμική θέση του Προεδρείου, οι αποφάσεις, η συμπεριφορά και η παντελής έλλειψη οποιουδήποτε σκεπτικού άλλου από το μίσος για όσους διαφωνούν, είναι ο καθρέπτης του βίου της πολιτείας και του έργου του Γερουσιαστή Τζο Μακάρθυ... Και δυστυχώς τυχαίνει να είναι γυναίκα. Σε παράσταση με δεύτερο νούμερο το κολλητό της φιλαράκι που επίσης, δυστυχώς, τυχαίνει να είναι γυναίκα.

Οι Ελληνίδες άξιζαν καλύτερη αντιπροσώπευση του έργου που μπορούν να επιτελέσουν, από την αντιπροσώπευση που επιδεικνύουν αυτά τα δύο νούμερα, αυτές οι δύο εκδόσεις του Τζο Μακάρθυ.

Άραγε ο Τσίπρας δεν το ήξερε, ότι πρόκειται για νούμερο, ή μήπως έβαλε το άτομο αυτό στην θέση αυτή για να λέει εκείνο όλα όσα δεν μπορεί να πει ο ίδιος; Μήπως ο Τσίπρας χρησιμοποίησε την Ζωή και την Ραχήλ επειδή είναι γυναίκες και αμολάει τα δύο αυτά νούμερα για να κάνουν και να λένε αυτά που θέλει να κάνει και να πει ο ίδιος αλλά δεν μπορεί;

Τζο Μακάρθυ
Γεννήθηκε το 1908 στο Γουισκόνσυν και πέθανε μεθυσμένος στο γραφείο του στο Κονγκρέσο το 1957,
αφού δίχασε την Αμερική και κατέστρεψε χιλιάδες επί χιλιάδων ανθρώπους και ζωές,
με την επιτροπή του για αντιαμερικανικές δραστηριότητες.
"Είστε τώρα ή ήσασταν ποτέ μέλος του κομουνιστικού κόμματος;"

"Η επιτροπή κατά των ανθελληνικών δραστηριοτήτων θέλει να ξέρει αν

είσαστε τώρα ή αν ήσασταν ποτέ μνημονιακός"

Η πτώση του Τζο Μακάρθυ δια στόματος Τζόζεφ Γουέλτς:
9 Ιουνίου, 1954
"Senator. You've done enough. Have you no sense of decency, sir?
At long last, have you left no sense of decency?"

Ψευδαισθήσεις

Ο κύριος Λαφαζάνης λέει ότι το μνημόνιοΣυμφωνία με τους δανειστέςΕταίρους και την τρόικαΘεσμούς που αναγκάστηκεΔιαπραγματεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει "μεγάλα προβλήματα" και ντρέπεται φοβάται δεν είναι υποχρεωτικό η συμφωνία να εγκριθεί από την Βουλή, ωστόσο διαβεβαίωσε ότι "αυτά τα προβλήματα" (στη συμφωνία) δεν πρέπει και δεν πρόκειται να μας εμποδίσουν να εφαρμόσουμε το ριζοσπαστικό πρόγραμμά μας.

Γενικά ακούμε ότι το ριζοσπαστικό πρόγραμμα και προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ προχωρούν (στο μέλλον ["θα"]) ακάθεκτες και ανεμπόδιστες παρά το ότι στο Eurogroup τους έκοψαν και τα δύο πόδια και τα έβαλαν σε ένα παπούτσι, και παρά το ότι ήδη ψάχνουμε κάπου 7-10 δις για τις υποχρεώσεις μας. Και ο μόνος κουμπαράς όπου ίσως να τα βρούμε είναι η φοροδιαφυγή, όπου θα τα βρούμε όλα στις 31 Φεβρουαρίου.

Πουθενά όμως δεν ακούμε που θα βρεθούν τα λεφτά. Αυτό είναι πλέον στάνταρ. Κανείς δεν λέει ποτέ που θα βρεθούν τα λεφτά, τίποτα δεν γίνεται, αλλά τα "θα" συνεχίζουν σαν να ζούμε σε παράλληλη πραγματικότητα. Κι ο κόσμος χάβει... χάβει... χάβει...

Είναι απλό: Όλα όσα είπε ότι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να γίνουν αν βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (όχο μόνο την Ευρωζώνη, αλλά την Ευρωπαϊκή Ένωση). Αν μείνουμε στην Ευρωζώνη δεν θα δούμε τίποτα διαφορετικό από πριν, και θα είναι σαν να μην άλλαξε κυβέρνηση --πλην θα ακούμε "θα" και θα ακούμε ότι όλα πάνε καλά και θα πάνε καλύτερα. 

Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ (ή τουλάχιστον λίγοι στη κορφή του ΣΥΡΙΖΑ) επιμένουν ακόμα και σήμερα, ξεδιάντροπα, ότι και στην Ευρωζώνη θα μείνουμε, και όλες τις υποσχέσεις θα κρατήσουνε.

Εφηύρατε τους "μνημονιακούς" και τους "αντιμνημονιακούς" για να μας διχάσετε ώστε να αναρριχηθείτε καθώς εμείς κοιτάμε ο ένας τον άλλον ψάχνοντας τον "εχθρό". 

Κύριε πρωθυπουργέ, κύριε υπουργέ των οικονομικών, θέλετε και να είσαστε αντιμνημονιακοί και να μείνετε στο Ευρώ. Αλλά αυτό που κάποτε, μιά μέρα, θα καταλάβει επί τέλους ο δύστυχος ο κόσμος είναι ότι Μνημόνιο είναι το Ευρώ, και το Όχι-Μνημόνιο είναι η δραχμή. Εσείς θέλετε να είστε αντιμνημονιακοί με Ευρώ. Αλλά, να σας χαρώ, τουρλού κι απ' τα δύο δεν γίνεται. Αργά ή γρήγορα θα το μυριστεί ο κόσμος και θα σας πάρει με τις λεμονόκουπες.

***

Από την άλλη... η Σοφία Σακοράφα (του ΣΥΡΙΖΑ) κάνει τουήτ στις 22/2 ότι, λέει, δεν υπάρχει νομιμοποίηση για να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά που του επέβαλε η Γερμανία να υπογράψει, γιατί η ψήφος που πήρε στις 25/1 ήταν για να ακυρωθούν τα μνημόνια και η τρόικα, με νόμο, την πρώτη μέρα, όπως υποσχέθηκε ο Τσίπρας ότι θα κάνει, για να τον εκλέξουνε. Το ξέρει άραγε η κυρία Σακοράφα ότι οι υποσχέσεις σας μόνο με δραχμή θα μπορούσαν να κρατηθούν και μόνο μέσα σε μία χώρα απομονωμένη από τον έξω κόσμο; της το είπατε ποτέ; το συζητάτε ποτέ μεταξύ σας όταν δεν σας ακούει κανείς;

***

Και το πλέον ενδιαφέρον...

Το φυτίλι το άναψε ο Μανώλης Γλέζος στις 22 Φεβρουαρίου και σιγοκαίει...

Ο Μανώλης Γλέζος, ένας άνθρωπος που εγώ τον σέβομαι πάρα πολύ, με έκανε να τον σέβομαι ακόμα περισσότερο όταν ζήτησε συγγνώμη από τον Ελληνικό λαό γιατί "συντήρησε αυτή την ψευδαίσθηση". Εννοούσε τις προεκλογικές υποσχέσεις, και την μέθη των πρώτων δύο εβδομάδων του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι αξιοσημείωτο όταν ένας άνθρωπος βρίσκει το μπόι και το καθαρό κούτελο να μιλήσει έτσι την στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει για 'κείνον την αποκορύφωση έργου ζωής.

Οφείλουμε να τον ακούσουμε. Και οφείλουμε να καταλάβουμε τις λέξεις του. Ιδιαίτερα την λέξη "ψευδαίσθηση". Ο άνθρωπος-εικόνισμα της αριστεράς και της αντίστασης, με προσοχή επέλεξε την λέξη "ψευδαίσθηση" για να περιγράψει το δεδηλωμένο πρόγραμμα του κόμματός του, που τώρα είναι κυβέρνηση στηριζόμενη στην εξουσία με 13 έδρες από τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Αυτές οι 13 έδρες των ΑνΕλ θα πρέπει να τον καίνε στα σωθικά τον Μανώλη Γλέζο. Αλλά το κατάπιε χάριν των ιδανικών και του ονείρου. Τι λοιπόν τον έσπρωξε τώρα, ένα μήνα μετά, να χρησιμοποιήσει την λέξη "ψευδαίσθηση" για το κόμμα του (και τον αρχηγό του) και να ζητήσει συγγνώμη από τον λαό;

Όλο και περισσότερες φωνές τώρα θα αρχίσουν να ψυθιρίζουν με ...καλωσύνη ότι ο Μανώλης, με όλη την τιμή που δικαιούται... ε, πια, ο καημένος... γέρασε πια ο άνθρωπος. Είναι πλέον αρκετά ηλικιωμένος.

Αυτές οι φωνές που θα το πούνε αυτό είναι φωνές ποταπές και καταίσχυντες. Γιατί, δεν μπορούμε να υψώνουμε κάποιον μόνο όταν λέει αυτά που θέλουμε να ακούσουμε, και να τον χρησιμοποιούμε για να δείνει πανάς στο κόμμα μας. Και στην περίπτωση του Μανώλη Γλέζου, ούτως ή άλλως, δεν τον υψώσαμε εμείς. Οι πράξεις του και ο χαρακτήρας του και η σπονδυλική του στήλη τον υψώσανε. Δεν μπορεί κανείς να τον ρίξει κάτω, και 100 να φτάσει, και 110.

Είχε τόσες πιθανότητες και επιλογές φρασεολογίας και λεξιλογίου. Θα μπορούσε να πει το ίδιο πράγμα πολύ ηπιότερα, πιο επεξηγηματικά. Όμως επέλεξε να ξεκαθαρίσει ότι κατά την γνώμη του το πρόγραμμα που παρουσίασε το κόμμα του ήταν μία "ψευδαίσθηση". 

Όχι λάθος, όχι φιλόδοξο, όχι πολύ δύσκολο, ή εσκεμμένο, ή κάποια άλλη λέξη... Όχι. 

Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ή τουλάχιστον οι κεντρικές και καθοριστικές υποσχέσεις πάνω στις οποίες στηριζότανε το πρόγραμμα, σύμφωνα με τα λόγια που επέλεξε να χρησιμοποιήσει ο Μανώλης Γλέζος ...ήταν μία ψευδαίσθηση.

Εξεταστική Επιτροπή για την Ψευδαίσθηση, πότε να την περιμένουμε;

ΑΕΙφών

Κινέζοι περιμένουν ν' ανοίξει ένα κατάστημα iPhone στην Κίνα.

Το "ΑΕΙ" στον τίτλο της ανάρτησης δεν σημαίνει "πάντα", αλλά, το γράμμα γιώτα στα εγγλέζικα το οποίο μπορεί να σημαίνει "Εγώ", αλλά, το ότι γράφεται στα εγγλέζικα με μικρό "i" και όχι με κεφαλαίο, παραπέμπει επίσης στο ίντερνετ ή την ινφορμέησον τεκνόλοτζι γενικότερα. Στον τίτλο της ανάρτησης γράφεται με έψιλον-γιώτα για να μην το μπερδέψει κανείς με εγγλέζικα γράμματα "AI" που σημαίνουν, βασικά, τεχνητή νοημοσύνη [κάτι το παρον στην συσκευή αλλά απόν από το νιονιό του χρήστη της συσκευής, έστω και ως προς το δεύτερο συνθετικό της έκφρασης]. Το "φων" πάει να πει τηλέφωνο, πάντα στα εγγλέζικα, αλλά δεν έψραψα το "ου" σαν "φώουν" γιατί ο ήχος, στα εγγλέζικα" δεν είναι ακριβώς "ώου" αλλά κοντύτερα στο "ό" το οποίο αποδίδω με ωμέγα. Πάντως, κι αν αποδώσετε το "ΑΕΙ" σαν "πάντα", πάει καλά και το συνδέετε και με την προηγούμενη ανάρτηση.

Και, η ερώτηση της σημερινής ανάρτησης είναι το αν έχουμε κρίση στην Ελλάδα τελικά ή όχι. Εννοώντας, φυσικά, το "κρίση" και σαν "οικονομική κρίση" αλλά και σαν "διανοητική ικανότητα του να κρίνει κανείς κάτι".

Από Παρασκευή μεσάνυχτα μέχρι Σάββατο απόγεμα, όταν άρχισαν να πουλιούνται τα iPhone 6 στην Ελλάδα, πουλήθηκαν, λέει, 10.000 συσκευές. Πράμα που σημαίνει ότι δέκα χιλιάδες συμπολίτες μας, ενήλικοι και ανήλικοι, αρσενικοί και θηλυκοί, είχαν την κρίση να ξοδέψουν συλλογικά πάνω από εφτάμισι ηκατομμύρια Ηυρώ εν μέσου κρίσης για καινούργιο "Τηλέφουνο του Ηγώ"!

Αμέσως θα κρίνει κανείς ότι 10.000 iPhone σε λιγότερο από 24 ώρες είναι πολλά για την Ελλαδίστα που έχει την κρίση της. Με €739-€859 (χωρίς έξτρα μέμορη) είναι περισσότερο γρόσι απ' όσο πολλές οικογένειες έχουν να ζήσουν ένα μήνα.

Πολλοί θα γράψουν σχόλια σαν αυτά που γράφηκαν στο Βήμα, ότι δηλαδής "iphone και ξερό ψωμί". Κατα-Κρίνοντας ένα νούμερο που ακούγεται ψηλό.

Ας κρίνουμε όμως αφού πρώτα μαζέψουμε λίγα περισσότερα ντάτα (στοιχεία, που λένε):

Το iPhone 6 βγήκε στην Αμερική και πουλιέται και σε όσους άλλους το πάρουνε ανά τον κόσμο. Η μητρική αγορά είναι το Αμέρικα, με προσπάθειες εξάπλωσης της αγοράς στην Κίνα, και όλες τις αγορές τις ενδιάμεσες.

Με μέσο μισθό κάπου 50.000 δολάρια τον χρόνο ανά οικία/εστία/οικογένεια, και με 2.080 εργάσιμες ώρες τον χρόνο, ένα iPhone 6 στις ΗΠΑ αξίζει περίπου 28 ώρες, ή τρισήμισι μέρες εργασίας.

Με μέσο εισόδημα στην Ελλάδα, ανά διαμέρισμα, κάπου 800 ευρώ τον μήνα, το iPhone για τον Έλληνα iUser αντιπροσωπεύει περίπου 160 ώρες ή τρεις βδομάδες εργασίας.

Δηλαδή για τον Ρωμιό, το ΑΕΙφών αξίζει κάπου 7 φορές περισσότερο από όσο για ένα αμερικανάκι.


Στις 19 του Σεπτέμβρη (για να πούμε τον Σεπτέμβριο με το αριστερό-αγωνιστικό του όνομα), τις πρώτες μέρες που άρχισε να πουλιέται το iPhone 6 στην Αμερική, δυτική Ευρώπη, Αυστραλία και άλλα παρόμοια οικονομικά εδάφη, πουλήθηκαν δέκα εκατομμύρια συσκευές. Κοντολογίς, κάπου 1,4% του πληθυσμού αγόρασε το iPhone 6. Δέκα τέσσερεις στους χίλους κατοίκους το αγόρασαν τις τρεις πρώτες μέρες. Έξι βδομάδες μετά, κοντεύει τα 20.000.000 συσκευές, δηλαδή 25 ίσαμε 30 ανθρώπους στους χίλους.

Στην Ελλάδα, με το που άνοιξαν οι πόρτες του παραδείσου, και έβγαλε ο Άγιος Πέτρος κιβώτια με iPhone, και τ' άφησε στα συνεφάκια, έξω στον κήπο, για όποιον το ποθούσε, το αγόρασαν 0,1% των Ελλήνων, δηλαδή, ένας Ρωμιός στους χίλιους.

Για να τα λέμε και σωστά και συγκριτικά, έξω, στην Δύση, το αγόρασαν δέκα τέσσερεις στου χίλιους, ενώ στην Γραικία το αγόρασαν ένας στους χίλιους.

(...περιμένουν συνολικά 50.000 να πουληθούν στην Ελλάδα μέχρι την μέρα του Άγιου Βασίλη, δηλαδή 0,5%)

Αν και οι Ρωμιοί είναι εφτά φορές φτωχότεροι στο μέσο εισόδημα ανά ώρα εργασίας από τους εταίρους τους, οι πωλήσεις στην Ελλάδα δεν ήταν εφτά φορές λιγότερες, αλλά, δεκατέσσερεις φορές λιγότερες. Πες ότι κάθε εστία έχει περίπου δύο άτομα μέσο όρο, και η στατιστική βγαίνει ακριβώς, σχετιζόμενη με την αξία ενός προϊόντος ανά ώρα εργασίας.

Πράμα που δικαιολογεί απόλυτα τους δέκα χιλιάδες συμπολίτες μας που αγόρασαν. Αν είχαμε ακολουθήσει τον γενικότερο δείκτη θα έπρεπε να το είχαν αγοράσει όχι δέκα χιλιάδες αλλά εβδομήντα με εκατόν σαράντα χιλιάδες.


Αυτό το άμοιρο το μπλογκ χρόνια τώρα λέει ότι η αιτία και η υφή της κρίσης είχε να κάνει με το πόσο βγάζει ο Έλληνας την ώρα σε σχέση με το κόστος των προϊόντων στην αγορά, αναγκαίων και όχι, συγκρινόμενα με άλλες κοινωνίες και αγορές. Αλλά στων δισδιάστατα κουφών την πόρτα όσο θέλεις βρόντα εκτός αν σε λένε τσίπρα οπότε και αγοράζουν ότι έχεις στην βαλίτσα και σου προσφέρουν και ένα γύρο πίτα με απόλλα.

Σημ., Εγώ που ανήκω εισοδηματικά στην δυτική αγορά και οικονομικό τοπίο, και μάλιστα το επάγγελμά μου είναι η πληροφορική στο ίντερνετ και σε γραφεία πολυεθνικών, ξέρετε πόσα ΑΕΙφων ή γενικότερα ΣΜΑΡΤφών έχω αγοράσει από τότε που πρωτοβγήκανε; Μηδεν. Γιατί; Γιατί δεν το ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ. Δεν είναι αναγκαίο για μένα στην ζωή μου ή στο επάγγελμά μου. Έχω ένα Σόνυ Εξπήρια του 2013 από τον Σεπτέμβριο του 2014. Ξέρετε γιατί; Γιατί ο Κοσμοτέ μου τό 'δωσε τζάμπα (αφού είχε παλιώσει ένα χρόνο). Δεν είμαι και χαζό να μην πάρω τζάμπα πράμα. Αλλά... δεν το χρησιμοποιώ. Πρέπει να το θυμηθώ και να σύρω τα δάχτυλά μου πάνω του, που και που, έτσι για να μην κάθεται και τελείως, τζάμπα που είναι.

υγ. Μόλις αντελήφθην, και προσθέτω εδώ λίγα λεπτά μετά την δημοσίευση, ότι, κατά σύμπτωση, η παρούσα ανάρτηση βγήκε τελικά να έιναι ομάζ (Γαλλιστί), ή χόματζ (Αγγλιστί) στην σημερινή ανάρτηση του Τζων Μπόη.

Εγκεφαλικό...

Το θέμα της σημερινής ανάρτησης, κυρίες και κύριοι, δεσποινίδες και μάγκες, ΔΕΝ είναι το Τσεροκή μου. Αλλά όμως, η Κόκκινη Αδελφούλα (η αδελφούλα της Πράσινης Αδελφούλας) είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για το πραγματικό μας θέμα :-)

Η Κόκκινη Αδελφούλα, η Τάρα, γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1994 στο Τολέδο της πολιτείας του Οχάιο και την υιοθέτησα στις 29 Σεπτεμβρίου του 1994 από το Μάνσφιλντ της Μασαχουσέτης.

Όταν την παρέλαβα, η Μασαχουσέτη της έδωσε τις πινακίδες 838YFL (δεν πειράζει που δίνω τον αριθμό γιατί άλλαξε και δεν υπάρχει από το 2001). Την ημέρα που την οδήγησα με μηδέν μίλια στο κοντέρ από την αντιπροσωπεία, μία φίλη που ήταν η πρώτη επιβάτιδα με ρώτησε αν σημαίνουν τίποτα για μένα οι αριθμοί "838". Όχι, της είπα, δεν μου φέρνουν τίποτα στο μυαλό. Το "YFL" τι λες να σημαίνει την ρώτησα. Χαμογέλασε και απάντησε: "μα φυσικά, Yours For Life (Δικό σου για όλη την ζωή). Θα το έχεις πολλά χρόνια!"

Και πράγματι, το 2014 γίνεται 20 ετών, είναι η Κόκκινη Αδελφούλα σαν καινούργια, και έχει κάνει 338.000 χιλιόμετρα: 265.000 στην Αμερική, από τα σύνορα του Καναδά ως το Νιού Τζέρση και από το Μανχάταν και την Βοστώνη ως τα βουνά του Βερμόντ, ο Κώστας πήγαινε νηπιαγωγείο στην θεσούλα του, πάνω στο πίσω κάθισμα, και, άλλα 73.000 χιλιόμετρα από την Αθήνα ως την Στοκχόλμη και από το Λονδίνο και το Παρίσι ως το Βερολίνο και την Φλωρεντία, μέχρι σήμερα.

Στην Αμερική κόστιζαν (σε Ευρώ):
η βενζίνη 7 σεντς του Ευρώ το χιλιόμετρο,
ο φόρος κυκλοφορίας γύρω στα 35 Ευρώ τον χρόνο,
η ασφάλεια κάπου 220 Ευρώ τον χρόνο.

Λίγο πριν τα 13α γενέθλιά της μπήκε σε ένα καράβι στο Νιού Τζέρση και ήρθε στον Πειραιά μέσω Χάιφας. Η Ελλαδίτσα την δέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες σαν μετοικεσία και της έδωσε και πινακίδες τελωνίου με κόκκινα γράμματα και κόκκινους αριθμούς να ταιριάζουν στο χρώμα της.

Κατά το 2011 κόστιζαν σε Ελληνικά Ευρώ:
η βενζίνη 32 σεντς του Ευρώ το χιλιόμετρο, 450% πιο πολύ από τις ΗΠΑ,
(σημειωτέον ότι με την Αμερικανική βενζίνη έκανε 330 μίλια το τεπόζιτο ενώ με την Ευρωπαϊκή βενζίνη κάνει 285 μίλια το τεπόζιτο)
ο φόρος κυκλοφορίας 2,200 Ευρώ τον χρόνο, 6.285% πιο πολύ από τις ΗΠΑ,
(ήταν €1.100 τον χρόνο, μόνο 3.142% παραπάνω, αλλά από την Ιταλία δεν μπορούσα να πληρώσω την Ελληνική Εφορία χωρίς να κάτσω ουρά ο ίδιος στην Αθήνα μέσα στον Δεκέμβριο και πάντα πλήρωνα πρόστιμο 100% όταν ερχόμασταν τον επόμενο χρόνο)
η ασφάλεια κάπου 800 Ευρώ τον χρόνο, 360% πιο πολύ από τις ΗΠΑ.

Μετά, ο Στουρνάρας αποφάσισε ότι εφ' όσον έχω αυτοκίνητο με 4 λίτρα μηχανή πρέπει να είμαι βαθύπλουτος και να λέω ψέματα στην Δήλωση του Εισοδήματος, οπότε η μάνα Ελλάς χρησιμοποίησε την Κόκκινη Αδελφούλα σαν όμηρο για να μου κλέψει 115% αύξηση στον φόρο εισοδήματος και να τα δώσει σε οποίον δίνει τα κλοπιμαία της η Βουλή των Άβουλων.

Μιλάς Ιταλικά; ρωτήσαμε η Μαργαρίτα κι εγώ την Κόκκινη Αδελφούλα. Σι! Ουν πο. Μας απάντησε εκείνη. Έξοχα! της λέμε. Θα γίνεις Ιταλίδα! Μπέλα φιγκούρα! Τσάο Μπελίσιμα!!!

Και πήγαμε να της βάλουμε Ιταλικές πινακίδες.

Χρειαζόμασταν Τεχνική Κάρτα. Κανένα πρόβλημα. Στέλνω 100 δολάρια στο Ντητρόιτ με ένα κλικ σε μιά ιστοσελίδα της Κράισλερ και μου στέλνουν σε 5 μέρες ταχυδρομικά το βιβλιάριο του 1994 με την Τεχνική Κάρτα. Όχι, δεν μπορεί να γίνει δεκτή από την Ιταλική κυβέρνηση Τεχνική Κάρτα που να μην έχει σφραγίδες Ιταλικές.

Κανένα πρόβλημα. Πάμε, όπως έπρεπε, στην ACI (Αυτοκινητιστικό Κλαμπ της Ιταλίας) και καταθέτουμε τις πινακίδες. Η ACI στέλνει τα χαρτιά της Κόκκινης Αδελφούλας στην Κράισλερ στην Ρώμη να μας στείλουν μια Τεχνική Κάρτα με πολλές Ιταλικές σφραγίδες.

Πολλούς μήνες αργότερα, η Κράισλερ της Ρώμης πληροφορεί την ACI ότι χρειάζονται ένα ακόμα χαρτί.

Κανένα πρόβλημα, το στένουμε.

Πολλούς μήνες αργότερα, η Κράισλερ της Ρώμης πληροφορεί την ACI ότι επειδή η Φίατ αγόρασε την Κράισλερ πριν κάτι χρόνια δεν μπορούν να βάλουν εκείνοι τις σφραγίδες στην Τεχνική Κάρτα ως Κράισλερ Ρώμης και στείλανε όλα τα χαρτιά στην Φίατ στο Τορίνο.

Πολλούς μήνες αργότερα, η Φίατ του Τορίνο λέει ότι θέλουν 295 Ευρώ για να βάλουν τις σφραγίδες. Τους στέλνουμε 295 Ευρώ.

Λίγους μήνες αργότερα λαβαίνουμε την Τεχνική Κάρτα με τις σφραγίδες. Πάμε στον Ελεγκτή. Ο Ελεγκτής μας λέει ότι στην Κάρτα η Φίατ δεν έγραψε την αντιστοιχία της Αμερικανικής μηχανής ως προς προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Φίατ μας λέει ότι δεν μπορεί να βγάλει την αντιστοιχία γιατί δεν υπήρχε αντιστοιχία το 1994 (η κάρτα των 295 Ευρώ είναι άχρηστη, ημιτελής, και δεν έπρεπε να είχε εκδοθεί/σφραγιστεί).

Εξηγούμε ότι η τυπωμένη πάνω στην μηχανή ταμπέλα γράφει ότι αυτή η μηχανή είναι κατασκευασμένη με την αντιστοιχία των νόμων κυκλοφορίας της Πολιτείας της Καλιφόρνια, η οποία Καλιφόρνια, το 1994, είχε πιο αυστηρούς κανόνες από την ΕΕ του 2014. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα, λέει. Χρειάζονται σφραγίδες.

Τότε ανακαλύπτουμε ότι εφ' όσον η Κόκκινη Αδελφούλα κλείνει τα 20, δικαιούται να θεωρηθεί αδελφούλα Ιστορικής Αξίας κατά τον Ιταλικό νόμο από 1η Ιανουαρίου 2014 και να μην χρειάζεται την Τεχνική Κάρτα.

Πάμε λοιπόν στην ASI (άλλο ACI και άλλο ASI. ΑΣΙ είναι τα Αουτομόμπιλε Στόρικε ντ'Ιταλια). Και η ASI  μας λέει: Κανένα πρόβλημα, συμπληρώστε αυτά τα χαρτιά, πάρτε φωτογραφίες γκλάμουρ την Κόκκινη Αδελφούλα και θα τα στείλουμε όλα στα κεντρικά της ASI στο Τορίνο να μας τα σφραγίσουνε!

Μάλιστα, μπας και δεν έφταναν οι ταμπελίτσες στο αυτοκίνητο που έλεγαν ότι κατασκευάστηκε Ιούλιο του 1994, έστειλα ένα email στην Κράισλερ στο Ντητρόιτ του Μίσιγκαν και 7 (εφτά) ώρες (ΩΡΕΣ) αργότερα (υπάρχει διαφορά ώρας, και για εκείνους ήταν βράδυ όταν έστειλα το email) μου έστειλαν ηλεκτρονικά τα πιστοποιητικά του πότε κατασκευάστηκε και πότε έγινε η αγορά.

Αυτή η διαδικασία για τις σφραγίδες πάνω στις φωτογραφίες θα πάρει περίπου 4-6 μήνες. Μετά θα ξαναπάμε στον Ελεγκτή, να πάρουμε τις Ιταλικές πινακίδες, και, επειδή η Κόκκινη Αδελφούλα θα είναι Στόρικια θα πάρουμε και έκπτωση τεράστια στον ετήσιο φόρο και στην ασφάλιση.

Αλλά, και προσέξτε φίλοι μου, αυτό έχει σημασία: Αλλά, λέω, μας είπαν ασυζητητί ότι πρέπει να βγάλω από το κορμάκι της Κόκκινης Αδελφούλας τα αυτοκόλλητα με τις σημαίες των κρατών τα οποία επισκέφθηκε κατά την Ιστορία της Ζωής της, και να βγάλω το αυτοκόλλητο που λέει ότι είμαι μπαμπάς φοιτητή στο Πανεπιστίμιο του Έμπρυ Ρίντλ και να βγάλω το αυτοκόλλητο της ομάδας μπέησμπωλ Red Sox της Βοστώνης. Με αυτοκόλλητα πάνω στο αυτοκίνητο απαγορεύεται να το κάνουν Στόρικο.

Πρέπει να βγάλω τα αυτοκόλλητα από το αυτοκίνητο.

Το αυτοκίνητο πρέπει να είναι όπως όταν γεννήθηκε για να είναι Ιστορικής Αξίας.

Με έβαλαν και πρόσθεσα φλας στα πλάγια πάνω από τις μπροστινές ρόδες, γιατί έτσι λέει ο Ιταλικός νόμος, λες και χρησιμοποιεί κανένας Ιταλός (ή Έλληνας) τα φλας (εγώ τα χρησιμοποιώ γιατί έκανα μαθήματα οδήγησης και πήρα δίπλωμα στο Λονδίνο). Τα καινούργια πρόσθετα φλας δεν αλλάζουν την Ιστορικότητα του αυτοκινήτου, αλλά τους πειράξανε τα αυτοκόλλητα της Ιστορίας του.

Μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο που το κάνουν οι Ιταλοί και που το συμβουλεύει και η ACI και η ASI: Να στείλουμε με φορτηγό το αυτοκίνητο στην Γερμανία όπου παίρνει αμέσως και άνετα Γερμανικές πινακίδες, και να γυρίσει με φορτηγό στην Ιταλία όπου οι Γερμανικές πινακίδες αλλάζουν αμέσως και ευκολότατα σε Ιταλικές. Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν το επάγγελμα του να πηγαίνουν με φορτηγό αυτοκίνητα στην Γερμανία, να τους βάζουν πινακίδες, και να τα γυρίζουν στην Ιταλία να κάνουν τις Γερμανικές πινακίδες Ιταλικές (επειδή πολλά αυτοκίνητα δεν γίνονται δεκτά από την Ιταλία όπως είναι, αλλά, με Γερμανικές πινακίδες γίνονται δεκτά). Αλλά, τότε δεν θα έχουμε την έκπτωση του Ιστορικού αυτοκινήτου και θα πληρώνω 700 Ευρώ τον χρόνο παραπάνω για να κρατήσω τα αυτοκόλλητα. Συν τα 3.000 Ευρώ για τον επαγγελματία που θα πάει το αυτοκίνητο στην Γερμανία και θα το γυρίσει: 3.000 Ευρώ να πάει και να έρθει Βόρειο Ιταλία-Γερμανία. Ήταν 1.400 Ευρώ να το φέρω από την Αμερική στην Ευρώπη.

Εν τω μεταξύ, πινακίδες δεν μπορώ να καταθέσω στον πισινό του Στουρνάρα γιατί τις θέλει η Ιταλική κυβέρνηση και θα τις επιστρέψει εκείνη στην Ελληνική κυβέρνηση ...εν καιρώ (ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι) --οι υπάλληλοι της ASI γελάσανε και είπανε ότι οι πινακίδες του Ελληνικού Τελωνείου που θα κρατήσει η Ιταλία θα χαθούν και δεν θα φτάσουν ποτέ στην Ελλάδα. Τουλάχιστον αν έρθει ο Στουρνάρας να με ρωτήσει που είναι οι πινακίδες τόσα χρόνια, έχω τα χαρτιά και αποδείξεις, με σφραγίδες, να τον παραπέμψω στον Ιταλό ομόλογό του. Θα πρέπει βέβαια να κάνω μετάφραση από τα Ιταλικά σε κάποιο υπουργείο, και να πέσουν και Ελληνικές σφραγίδες...

Ποιό είναι λοιπόν το θέμα της ανάρτησης; Μα φυσικά, η Κρίση! Λένε στην Μεσόγειο ότι υπάρχει Κρίση για την οποία φταίνε οι κακοί τραπεζίτες που επιβουλεύονται τις μεσαίες τάξεις και εκείνοι που θέλουν να κάνουν κακό στους αθώους νοτιοευρωπαίους. Όχι, αγαπητοί μου, όχι. Η κρίση είναι στον Εγκέφαλο των νοτιοευρωπαίων, Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ των νοτιοευρωπαίων, στις σφραγίδες τους, στην μαλακία των συστημάτων που χτίζουν, στην μαλακία με την οποία αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους, και στην διαφθορά και την μαλακία των κυβερνήσεων που εκλέγουν από ανάμεσά τους --και στην μαλακία των δημοσίων υπηρεσιών τους. Από ΕΚΕΙ έρχεται η κρίση! Έχετε αμφιβολία;

Ναι, από Κάππα αρχίζει, αλλά δεν είναι Κρίση: είναι Κάλος! (στον εγκέφαλο).