Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Αμάρτησα, Ήμαρτον!



Οι Άθλιοι του Πεδίου του Άρεως
ή, τι έκανες στην Ελλάδα μπαμπά;






 



Ένοχος, εγώ. Και ως νέος Γιάννης Αγιάννης έρχομαι ο Άθλιος να εξομολογηθώ και να ζητήσω από το σεβαστό έθνος μου συγγνώμη και οίκτο!

Αλλά, προτρέχω...
Καλύτερα να ξεκινήσουμε από την αρχή, τότε, εκείνο το απόγευμα όταν ήμουν ακόμη αθώος... Παραμονή Πρωτοχρονιάς, 31 Δεκεμβρίου 2007, ώρα τρείς και τριάντα μετά μεσημβρινή.

Πρίν 3 χρόνια και 5 μήνες

Ήμουν στα Σπάτα, στο μαγαζί Leroy Merlin, δίπλα στο αεροδρόμιο, αγοράζοντας κι άλλα πράγματα για το διαμέρισμα που ακόμη έφτιαχνα.

Μου έκλεψαν το τσαντάκι. 25 λεπτά αργότερα προσπάθησαν όλες μου τις κάρτες σε μηχάνημα στο Χολαργό, άρα πρέπει να είχαν μοτοσυκλέτα.

Αμερικανικό διαβατήριο, Ελληνικό διαβατήριο, Αμερικανικό δίπλωμα οδήγησης, Ελληνική ταυτότητα, Αμερικανική Κοινωνική Ασφάλεια, 600 Ευρώ, πολλές πιστωτικές κάρτες, και μια ψηφιακή μηχανή. Τηλεφώνησα από το κατάστημα αμέσως στην Αμερικανική Πρεσβεία, τις τράπεζες και την αστυνομία.

Η Αμερικανική Πρεσβεία πήρε τα στοιχεία μου, μου είπαν πόσο λυπούνται για την περιπέτειά μου και μου εξήγησαν την εύκολη διαδικασία για να αντικαταστήσω το διαβατήριο.

Κατά τις δέκα το βράδυ παραμονή πρωτοχρονιάς η Αμερικανική Πρεσβεία μου τηλεφώνησε να ρωτήσουν αν είμαι O.K., και αν χρειάζομαι τίποτα...

Το Αμερικανικό μου διαβατήριο είχε αντικατασταθεί και το πήρα από την Πρεσβεία σε πέντε (5) μέρες. Για την άδεια οδηγήσεως της Μασαχουσέτης έκανα μια γρήγορη αίτηση σε μια ιστοσελίδα από το σπίτι στην Αθήνα και έλαβα καινούργια άδεια ταχυδρομικώς σε 2 βδομάδες. Την κάρτα της Κοινωνικής Ασφάλισης μου την έστειλε η Αμερικανική Πρεσβεία σε ένα μήνα. Από τότε, τώρα που είμαι στα βιβλία τους ως Αμερικανός ζων εν Ελλάδι, η Αμερικανική Πρεσβεία μου στέλνει και email όποτε είναι να γίνει διαδήλωση οπουδήποτε στην Ελλάδα για να ξέρω, να αποφύγω να βρίσκομαι σε εκείνη την περιοχή.


Τα Ελληνικά έγραφα ήταν... ας πούμε... όχι το ίδιο απλό να αντικατασταθούν... Πράγμα πού, είμαι σίγουρος, είχατε ήδη μαντέψει.


Πρώτα-πρώτα έπρεπε να κάνω αναφορά στην Ασφάλεια.

Μου είπαν ότι δεν μπορούσα να κάνω αναφορά κλοπής πριν από τις 2 Ιανουαρίου. Δύο λοιπόν του Ιανουαρίου, έως 4 Ιανουαρίου πήγα με το αυτοκίνητο τρείς φορές Φάληρο-Σπάτα, και έκανα 7 τηλεφωνήματα ώσπου να αποφασίσουν πια Ασφάλεια θα διέκοπτε το καφεδάκι της για να πάρει κατάθεση. Τα Σπάτα, όπου έγινε η κλοπή, με στέλνανε στο Παλιό Φάληρο πού μένω, και το Φάληρο με έστελνε στα Σπάτα. Στο τέλος η αναφορά έγινε στα Σπάτα απόγευμα 4 Ιανουαρίου.

Τρείς μέρες αργότερα πήρα από τα Σπάτα την αναφορά κλοπής επισήμως επτασφράγιστη με σφραγίδες επτά και μπλέ και μαύρες, χαρτοσημασμένη και άλλως στιλβωμένη, και την πήγα γραμμή στην Ασφάλεια του Αστυνομικού Τμήματος Παλαιού Φαλήρου, όπου τους την έδειξα, άφησα αντίγραφο και τα στοιχεία μου.

Τους είπα ότι πρέπει να αντικαταστήσω το διαβατήριο και μου είπανε να πάω στα διαβατήρια στο Ισόγειο.

Στα διαβατήρια στο Ισόγειο δυό λεπτά αργότερα, κρατώντας την αναφορά κλοπής στο αριστερό χέρι τους είπα ότι πρέπει να βγάλω διαβατήριο. Ένας αστυνομικός, χωρίς να σταματήσει την συζήτησή του με άλλον και χωρίς να με πολυκοιτάξει ή να ρωτήσει τίποτα μού έδωσε ένα έγγραφο να συμπληρώσω. Το συμπλήρωσα, άφησα φωτογραφίες και 90 Ευρώ και έφυγα.

Την ίδια μέρα πήγα και από τις ταυτότητες και έβγαλα καινούργια επί τόπου.

Μιά βδομάδα αργότερα πήγα να πάρω το διαβατήριο.

Αμ δε! Η μάνα Ελλάς είχε αρνηθεί την αίτησή μου. Μα γιατί, ρωτάω, και μου απαντάνε ότι συμπλήρωσα λάθος αίτηση και δεν τους είχα πει ότι είχα διαβατήριο και μου το είχαν κλέψει.
- Μα, εγώ, Σπάτα, Αναφορά, Ασφάλεια, τρέξιμο...
- Τίποτα! κλεμμένο διαβατήριο δεν ξαναβγαίνει για 3 μήνες και τώρα αλλάζει ο νόμος και θα γίνουν έξι.
- Γιατί;
- Γιατί πρέπει να τελειώσουν πρώτα τις έρευνες.
- Ποιές έρευνες;
- Αυτές που κάνουμε για να βρούμε το διαβατήριό σας.
- Α! αυτές τις έρευνες... Καλά... γιατί τόσο καιρό;
- Γιατί μπορεί να το πουλήσατε σε αλλοδαπούς.

Σωστά! καλά να πάθω που άφησα να με κλέψουν ο χαζός...


Κι έτσι συνέχισα τα επαγγελματικά μου ταξίδια στην Αυστρία, Σουηδία κλπ., ως Αμερικανός, με το ολοκαίνουργιο Αμερικανικό διαβατήριο μου. Στην Ιταλία παντρεύτηκα και ζω ως Αμερικανός γιατί δεν είχα Ελληνικό διαβατήριο (και η καινούργια Ελληνική ταυτότητα της ΕΕ δεν αναγνωρίζεται ώς απόδειξη ιθαγένειας πουθενά στην ΕΕ εκτός Ελλάδος, όπως έμαθα και στην Ολλανδία και στην Αγγλία και στην Ιταλία, αλλά αυτό είναι για άλλη ανάρτηση).


Έκανα πάλι αίτηση μήνες αφού είχε ήδη λήξει η περίοδος που έπρεπε να περιμένω. Αυτή την φορά δεν μου αρνήθηκαν επισήμως. Απλώς δεν μου έδιναν το διαβατήριο, και δεν μου το δώσανε παρά τον Απρίλιο του 2009, 8 μήνες μετά από την αίτηση: μου είχανε τηλεφωνήσει στο κινητό μου στην Ιταλία: Αφ' ενός το διαβατήριο ήτανε έτοιμο, αφ' εταίρου ο Εισαγγελέας είχε ζητήσει από την Ασφάλεια να μου πάρει κατάθεση.
- Τί κατάθεση;
- Κάνατε αίτηση για διαβατήριο χωρίς να πείτε ότι θέλατε να αντικαταστήσετε κλεμένο.
- Α! μα, το και το!
- Εντάξει. καταλαβαίνω τι έγινε. Κανένα πρόβλημα. Γράψτε τα όλα αυτά έδω δώστε και αντίγραφο της αναφοράς κλοπής να τα στείλουμε πάνω και το θέμα θα λήξει! λέει ο κύριος της Ασφάλειας.


Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε δύο χρόνια και τέσσερεις μήνες μετά την κλοπή και αίτηση.

Ο καιρός περνάει... είμαστε τώρα τρία χρόνια και πέντε μήνες αργότερα, και εδώ στο βουνό μας έχει φουλ άνοιξη με παπαρούνες και απ' όλα!


Έρχεται η γυναίκα μου εν στολή με το περιπολικό.
- Άστα! μου λέει... Φέτος δεν μπορούμε να πάμε στην Ελλάδα για Χριστούγεννα!
- Γιατί; ρωτάω.
- Γιατί πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τις ημέρες των διακοπών και το ταξίδι να πάμε τέλη Ιανουαρίου.
- Τι να κάνουμε στην Αθήνα τέλη Ιανουαρίου;
- Το δικαστήριο κάτω στην πόλη κάλεσε τον φίλο μας τον αρχηγό των Καραμπινιέρι και του έδωσε έγραφα από την Αθήνα που σε καλούν ως κατηγορούμενο σε δίκη στις 26 Ιανουαρίου 2011, με την κατηγορία της ψευδούς δηλώσεως. Να η δικογραφία. Στα Ελληνικά και στα Ιταλικά. Και στο δικαστήριο κάτω και οι καραμπινιέρι κατάλαβαν τι έγινε και αναρωτιούνται τι κάνει η Ελλάδα, γιατί, βάση της δικογραφίας, αυτή η κατηγορία δεν θα ήταν δυνατό να γίνει στην Ιταλία λόγω του ότι και τα συστήματα και οι νόμοι δεν θα απέτρεπαν τέτοιου είδους λάθος.


Κι έτσι, κόσμε, θα κάτσω στο ειδώλιο! Ένοχος!

Αμάρτησα γιατί ήθελα να ταξιδεύω ως Έλληνας...
Αμάρτησα γιατί η Ασφάλεια ούτε στα Σπάτα ούτε στο Φάληρο μου είπε ότι έπρεπε να περιμένω 3 μήνες.
Αμάρτησα γιατί ο Αστυνομικός που μου έδωσε την αίτηση να συμπληρώσω δεν με ρώτησε αν είχα ήδη διαβατήριο και τι έγινε (εφ' όσον υπάρχουν διαφορετικές αιτήσεις για κάθε περίπτωση πράγμα που από τους δυό μας μόνο ο Αστυνομικός το ήξερε).
Αμάρτησα. Μετά από 52 χρόνια καθαρό μητρώο σε τέσσερεις χώρες.
Και δεν τό 'ξερα καν ότι αμάρτανα να το διασκεδάσω και καθώς το 'κανα...

Ντρέπομαι. Γιατί δεκαεφτά χρόνια μεγάλωσα παιδί στην Αμερική να είναι περήφανο που είναι Έλληνας.
Έχω θυμό. Για τους τεμπελχανάδες που δεν κάνουν την δουλειά τους σωστά και τα πληρώνουμε εμείς.
Φοβάμαι. Πραγματικά φοβάμαι... πραγματικά και πολύ.


Η Αμερική που μου αντικατέστησε διαβατήριο σε 5 μέρες, και ενδιαφερόταν και για το αν είμαι καλά, δεν ξέρει ότι ένας άνθρωπος είναι ένοχος μέχρι να αποδείξει ο ίδιος ότι είναι αθώος... Οι Εισαγγελείς στο Πεδίο του Άρεως τα ξέρουν όλα! Και, από συστήματα και αιτήσεις, άλλο καλό! δεν μας ξεφεύγει μύγα στην Ελλάδα!


Αμ σανίδα βρεγμένη που χρειάζεται... κυρίες και κύριοι των Ελληνικών διαβατηρίων, και εσείς εισαγγελείς, ακούστε και σκεφτείτε ότι τα μεταξωτά βρακιά κι επιδέξια σκέλια θέλουνε!






Ντροπή!







...έχει κανείς συμβουλές να βοηθήσει ;






6 σχόλια:

  1. Δεν το ξέρεις πως στην Ελλάδα δεν νοείται άγνοια νόμου;
    Βέβαια αν τους ήξερες όλους θα ήσουνα και ο πρώτος νομικός, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ιστορία κατηγορούμενε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δημήτρη την καλημέρα μου,
    πόπο κακός μπελάς σε βρήκε κι άντε να πείσεις πως δεν είσαι ελέφαντας και πως σου δωσε λάθος αιτήσεις ο άλλος επειδή χάζευε...
    Καλή τύχη σου εύχομαι. Πέρισι μου είχανε κλέψει και μένα σχεδόν τα πάντα στο φεστιβάλ του Εδιμβούργου και έχω ευχάριστες εμπειρίες κι από την εδώ αστυνομία όπου τα δήλωσα (με κατσαδιάσανε που δεν πρόσεχα!!!). Στάθηκα ωστόσο τυχερός μέσα στην ατυχία μου και ΄το διαβατήριο το είχα αφήσει στο σπίτι. Κατά τα λοιπά μόνο σε ευρώ κόστισε η ιστορία με τις αντικαταστάσεις ταυτότητας και διπλώματος (η ταυτότητα όπως θα διαπίστωσες κι εσύ δεν είναι τρομερά περίπλοκο να αντικατασταθεί).
    Ελπίζω να είναι απλά ζήτημα σαραβαλιασμένης γραφειοκρατίας και να μην σε τραβολογήσουνε πολύ μ' αυτήν την ιστορία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δημήτρη τι να πω...... δηλαδή και μόνο η σύγκριση μας με ένα κράτος όπως οι ΗΠΑ, (με το φόβο της τρομοκρατίας), να ανταποκρίνονται με τέτοιο τρόπο και ταχύτητα, μα άφησαν άφωνη...

    Και εμείς εδώ... δηλαδή πόσο ακόμη θα περιμένεις;
    Ξέρεις κάτι... αν είχες "πάει" το θέμα σε κανέναν Αυτιά, Τριανταφυλλόπουλο και λοιπούς, μπορεί και να είχε επιλυθεί. Για τέτοια λύση μιλάω... που έφτασα κι εγώ.

    Καλή Κυριακή
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αθεόφοβε, κύριε Πρόεδρε! Δεν το έκλεψα εγώ το αντιτορπιλικό! Ψάξτε με!! Και στα σοβαρά, το θέμα δεν είναι άγνοια νόμου: Το ότι υπάρχουν 2 ή 3 διαφορετικές αιτήσεις (αντί κουτάκια για επιλογές και εξήγηση σε μία αίτηση) δεν είναι υποχρέωση του πολίτη να το ξέρει αλλά υποχρέωση των εκτελεστικών οργάνων του νόμου να το υποδείξει και να δώσει την πρέπουσα αίτηση... (έτσι νομίζω, αλλά, μετά, ξύπνησα!)



    Latecomer μου, κακός μπελάς δεν λες τίποτα... Η Αστυνομία στην Αγγλία με πίασανε μεσάνυκτα να κάνω 105 μίλια την ώρα σε άδειο motorway από Bath προς Λονδίνο, τους εξήγησα ότι είχα αγοράσει το αυτοκίνητο πριν 6 ώρες, το πρώτο μου (1974 Lancia Beta Coupe 1600) που μπορούσε να κάνει τέτοια ταχύτητα και είχαμε πάει στο Bath να το γιορτάσουμε. Δύο μήνες αργότερα η Αστυνομία μου έστειλε ένα γράμμα ότι αποφάσισαν να μην πάνε το πράμα παραπέρα ούτε καν για πρόστιμο. Η Μάνα Ελλάς όμως, ε ; Ντράπηκε η γύφτισα που μουντζουρώθηκε η μύτη της! Το να περιμένεις από την Ελληνική Ασφάλεια ή Αστυνομία να βάλει μέριμνα στις πράξεις της και συνεννοήσεις με τους πολίτες, είναι, αρχίζω να πιστεύω, σαν να περιμένει κανείς από ένα γουρουνάκι να πάει να κάνει κακά του σε τουαλέτα...



    Βάσσια μου, είναι τόσο κρίμα που κάθε φορά που βλέπω Αμερικανική σημαία κάπου, ασυναίσθητα και πέρα λογικής ή εξηγήσεως αισθάνομαι ένα ενδόμυχο κυματάκι "ασφάλειας"... Και κάθε φορά που βλέπω Ελληνική σημαία αισθάνομαι συνάμα περηφάνια και παράπονο... Η σύγκριση που βλέπεις και εσύ είναι τόσο αποκαρδιωτική... Και η πλάκα είναι ότι το Ελληνικό διαβατήριο μου το δώσανε τελικά και το έχω από πέρσι 2 χρόνια μετά την κλοπή, και, την ίδια στιγμή προχώρησαν την διαδικασία της ψευδής δήλωσης που μου την σέρβιραν προχθές... Η Ασφάλεια που βουρλιζόμουν 3 μέρες να κάνω αναφορά κλοπής για να αντικαταστήσω το διαβατήριο, γιατί δεν μου είπε ότι πρέπει να περιμένω. Όταν ζήτησα να βγάλω διαβατήριο γιατί δεν με ρώτησαν τι αίτηση χρειάζομαι μια που υπήρχαν πάνω από μια; Αχ Πατρίδα!!!

    Καλή Κυριακή Βάσσια :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. τι να πω;
    έχω μείνει άναυδη.
    τόση ταλαιπωρία για το τίποτα;
    μόνο στην ελλάδα μπορεί να συμβεί.
    εδώ βγάλαμε πρωθυπουργο που είπε σε συνέντευξή του ότι προτιμά λιγότερα στρέμματα ελλάδα αρκεί να κοιμόμαστε ήσυχοι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ευχαριστώ ria! και καλά η ταλαιπωρία είναι το μικρό τίμημα που πρέπει να πληρώνουμε για να είμαστε οι ειδικοί στους οποίους πηγαίνουν όλοι να ρωτήσουνε: "Πες μου εσύ που είσαι Έλληνας, ήταν αλήθεια όλα αυτά στην ταινία My Big Fat Greek Wedding;" Αλλά εδώ πάνε να μου βγάλουνε μητρώο οι μωροί! Πως ρε κύριε εισαγγελεύ μου και γιατί να έκανα ψευδή δήλωση κρατώντας την αναφορά κλοπής στο χέρι, πέντε λεπτά αφού την είχα αναφέρει, αφού είχα και ήδη το Αμερικανικό το διαβατήριο!

    Αλλά όσο για τον κύριο Πρωθυπουργό, αυτός δεν είναι δυνατόν ποτέ να κάνει "ψευδή" δήλωση! Διότι, το να πει ψέματα κανείς προϋποθέτει εγκεφαλική δραστηριότητα για να ταξινομήσει γεγονότα, να πλάσει αναλήθειες και να πλανήσει τον ακροατή -στην προκειμένη περίπτωση η έκφραση κλειδί είναι η "εγκεφαλική δραστηριότητα"... Αμάν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημειώσεις σχετικά με τα σχόλια:

Η Αποθήκη Σκέψης δεν δέχεται "Ανώνυμα" σχόλια, γιατί μερικοί ανώνυμοι διάλεγαν να μην υπογράφουν καν με κάποιο όνομα κάτω από το σχόλιό τους. Ενώ ούτε η μπλογκική ταυτότητα ούτε ένα όνομα γραμμένο κάτω από ένα σχόλιο σημαίνουν τίποτα, η προδίδουν κανένα πραγματικό στοιχείο, η πλήρης ανωνυμία δείχνει απλά έλλειψη οποιουδήποτε σεβασμού προς τους άλλους σχολιαστές. Ζητώ συγγνώμη για αυτήν την αλλαγή από τους φίλους που υπέγραφαν τα ανώνυμα σχόλιά τους και ελπίζω να βρείτε έναν τρόπο να συνεχίσετε να σχολιάζετε όποτε θέλετε.


Για να απαντήσετε σε μεμονωμένα σχόλια, κάντε κλικ στο λινκ "Reply" κάτω από το κάθε σχόλιο. Για να συνεχιστεί η σειρά σχετικών σχολίων κάτω από ένα συγκεκριμένο σχόλιο πρέπει να πατάτε το λινκ "Reply" κάτω από το αρχικό σχόλιο της σειράς.

Για να γράφετε ανεξάρτητο σχόλιο πρέπει να χρησιμοποιείτε το κουτί σχολίων κάτω-κάτω χωρίς να πατάτε "Reply" προηγουμένως.