Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 7 Μαΐου 2026

Εξερεύνηση

 


Στην φωτογραφία:
Ενας 
άνθρωπος, δυο άνθρωποι, Homo sapiens.
Αλλά, πόσα φύλλα ξερού χόρτου;
και πόσοι κόκκοι άμμου, στην φωτογραφία αυτή;


Οι αριθμοί και οι ποσότητες χάνουν την σημασία της υφής τους καθώς γίνονται μεγαλύτεροι. Αριθμοί πολλών χιλιάδων και σίγουρα αριθμοί στα εκατομμύρια αποκτούν, στον νου μας, έννοιες όλο και περισσότερο αφηρημένες. Τα δισεκατομμύρια και τα τρισεκατομμύρια είναι έννοιες χωρίς υφή πια για μας ως προς την αίσθηση όγκου, υπόστασης, που αποδίδουν στον νου μας.

Αν αρχίσετε να μετράτε με την απλή φωνή σας, να λέτε: ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, εφτά, και συνεχίσετε να μετράτε ασταμάτητα, όταν φτάσετε στο τρεις χιλιάδες εξακόσια θα έχει περάσει περίπου μια ώρα από τότε που αρχίσατε να μετράτε.

Αν συνεχίσετε να μετράτε χωρίς να σταματήσετε για να φάτε ή να πιείτε, ή να κοιμηθείτε, όταν φτάσετε στο πέντε εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες θα έχει περάσει ένας χρόνος.

Φυσικά πρέπει να τρώτε τρεις φορές την ημέρα και να κοιμάστε και 8 ώρες την ημέρα, και πριν γινετε πέντε χρονών δεν μευράτε και τόσο καλά, άρα, αν ξεκινήσετε στα πέμπτα σας γεννέθλια, τρώτε τρεις φορές την ημέρα και κοιμάστε 8 ώρες το εικοστετράωρο, όταν θα έχετε μετρήσει ως το διακόσια εξήντα εκατομμύρια θα είσαστε 80 ετών.

Αν μετράτε μόνο ένα αριθμό κάθε πρωί από τα πέμπτα σας γενέθλια, «ένα» το πρώτο πρωί, «δύο» το δεύτερο πρωί κλπ., όταν γίνετε 80 χρονών θα έχετε μετρήσει ως το είκοσι εφτά χιλιάδες τρακόσια εβδομήντα πέντε.

Η επιστήμη υπολογίζει ότι στον γαλαξία μας υπάρχουν περίπου εκατό δισεκατομμύρια άστρα. Μετρώντας συνεχώς, και σταματώντας τρεις φορές την ημερα να φάτε, και οχτώ ώρες να κοιμηθείτε, μέχρι να μετρήσετε όλα τα άστρα στον γαλαξία μας θα χρειαστείτε δέκα χιλιάδες εκατόν σαράντα εφτά χρόνια, δηλαδή 126 ζωές 80 χρόνια η κάθε μία ζωή.

Υπάρχουν, λέει η επιστήμη σήμερα, κάπου μεταξύ διακόσια δισεκατομμύρια ως και ίσως δύο τρισεκατομμύρια γαλαξίες στο γνωστό σύμπαν, με άστρα και πλανήτες ο καθένας. 

Η αφηρημένη έκφραση «αστρονομικοί αριθμοί»... όταν την σκεφτούμε ή την πούμε, το μυαλό μας δεν ξεκινάει καν να πιάνει το τι είναι το πραγματικό μέγεθος και υπόσταση ενός «αστρονομικού αριθμού».

Το γνωστό σύμπαν είναι το μέρος του σύμπαντος το οποίο μπορούμε να δούμε, δηλαδή μια σφαίρα διαστήματος, με γαλαξίες, με κέντρο την Γη και ακτίνα δεκατρία δισεκατομμύρια οχτακόσια εκατομμύρια έτη φωτός, όπου το κάθε έτος φωτός είναι εννέα τρισεκατομμύρια τετρακόσια δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτό επειδή το φως ταξιδεύει για δεκατρία δισεκατομμύρια οχτακόσια εκατομμύρια χρόνια, από την αρχή του σύμπαντος.

Δεν γνωρίζουμε ούτε πρόκειται ποτέ, στον αιώνα τον άπαντα, να ανακαλύψουμε αν το όλο σύμπαν, πέρα από το γνωστό σύμπαν, είναι άπειρο ή αν έχει τέλος, και, αν έχει τέλος, τι υπάρχει παραπέρα.

Όμως οι γαλαξίες που βλέπουμε στην άκρη του γνωστού σύμπαντος, δεκατρία δισεκατομμύρια οχτακόσια εκατομμύρια έτη φωτός από εμάς, είναι ορατοί εκεί που ήταν πριν δεκατρία δισεκατομμύρια οχτακόσια εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα, δεν είναι πια εκεί. Εκείνοι οι γαλαξίες, σήμερα, απέχουν περίπου σαράντα έξι δισεκατομμύρια έτη φωτός από εμάς. Το γνωστό σύμπαν σήμερα είναι μια σφαίρα με κέντρο την Γη (επειδή από την Γη το παρατηρούμε το σύμπαν που μπορούμε να δούμε) και διάμετρο περίπου ενενήντα δύο δισεκατομμύρια έτη φωτός.

Όπως έγραψα συχνά τώρα τελευταία, σαν απάντηση σ’ εκείνους που μετράνε πόσα πτυχία έχουνε ως επικύρωση της γνώμης τους, το άθροισμα του πόσα γνωρίζει κανείς (γνώση), και το πως κατανοεί και ερμηνεύει (μόρφωση > γνώμη) το τι έννοια έχουν αυτά που γνωρίζει, είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα. Ο Αϊνστάιν κατανόησε την δομή του σύμπαντος χωρίς να έχει δοκτορά, όμως, για να πάρει κανείς δοκτορά πρέπει να σπουδάσει τι ανακάλυψε, τι κατανόησε, και τι δίδαξε ο Αϊνστάιν.

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν παράτησε το λύκειο σε ηλικία 15 ετών επειδή ένιωθε ότι η παραδοσιακή εκπαίδευση άφηνε ελάχιστα περιθώρια για αμφισβήτηση ή σκέψη. Αφού τελικά αποφοίτησε από το λύκειο, ο Αϊνστάιν απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Τεχνολογικού Ινστιτούτου. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του σε μια ελβετική σχολή (όχι πανεπιστήμιο) στο Άαραου.

Η ενστικτώδης επιθυμία για εξερεύνηση (αποκόμιση γνώσης) είναι κεντρική στην ακούσια θέληση, την ανθρώπινη ορμή. 

Η εξερεύνηση είναι τάση και ορμή κάθε είδους ζωής, το κάθε είδος ζωής με τον τρόπο του.

Η ορμή των ανθρωποειδων για εξερεύνηση βοηθήθηκε από την ευφυία του εγκεφάλου τους.
Ή, ίσως η 
ευφυία του εγκεφάλου τους βοηθήθηκε από την ορμή τους για εξερεύνηση.

Τουλάχιστον πέντε ξεχωριστά ανθρώπινα είδη (ράτσες) ζούσαν παράλληλα με τον πρώιμο Homo sapiens: οι Νεάντερταλ (Homo neanderthalensis, πριν 430.000–40.000 χρόνια), οι Ντενίσοβαν (πριν 200.000–32.000 χρόνια), ο Homo floresiensis (πριν 190.000–50.000 χρόνια), ο Homo naledi (πριν 335.000–236.000 χρόνια) και ο Homo erectus (πριν 2.000.000–110.000 χρόνια). Ο καθένας είχε τα δικά του εργαλεία, τον δικό του πολιτισμό και τον δικό του τρόπο ζωής. Κάποιοι, όπως οι Νεάντερταλ, έθαβαν τους νεκρούς τους και δημιουργούσαν τέχνη, δείχνοντας σημάδια πολύπλοκης συμπεριφοράς πολύ πριν επιδείξουν τις ίδιες τάσεις οι Homo sapiens. Γιατί λοιπόν οι άλλοι εξαλείφθηκαν και μόνο μια ράτσα, η ράτσα των Homo sapiens επιβλήθηκε και συνεχίσαμε μόνοι μας τα τελευταία 40.000 χρόνια;

(Η επιστήμη και η ανθρωπολογία τις τελευταίες δεκαετίες κατέληξε και διδάσκει ότι δεν υπάρχουν διαφορετικές ράτσες στο είδος του Homo sapiens --του οποίου οι οπτικές διαφορές ανάμεσα σε ανθρώπους είναι τοπικές από διαφορετικά κλίματα και γεωγραφία και όχι βιολογικές, δομικές, όπως φαντάζονται και πιστεύουν οι ρατσιστές, προτείνοντας ευρηματικές ακαδημαϊκά-παιδαριώδεις σοφιστείες για να συγκαλύψουν το δηλητήριο που στάζει από το μίσος τους, συγκαλημένο σαν υποτειθέμενη λογική [μα δεν μπορεί εγώ να είμαι το ίδιο, τώρα, μ' αυτόνε τον αράπη ή 'κείνον τον κινέζο!]
Ο Homo sapiens με λευκό δέρμα εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα στην ανθρώπινη ιστορία, με σημαντικό αποχρωματισμό (ανοιχτόχρωμο δέρμα) στους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς να εξελίσσεται περίπου πριν από 8.000 έως 7.000 χρόνια. Ενώ οι σύγχρονοι άνθρωποι έφυγαν από την Αφρική πριν από ~40.000 χρόνια με σκούρο δέρμα, τα γονίδια του ανοιχτόχρωμου δέρματος εμφανίστηκαν σε προγόνους στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη μεγιστοποιώντας την απορρόφηση της βιταμίνης D σε περιβάλλοντα χαμηλού φωτισμού.
Λευκό δέρμα υπάρχει για μόνο περίπου 3% του χρόνου ύπαρξης του Homo sapiens.)

Τι ήταν αυτό που έκανε τις άλλες πέντε ράτσες ανθρωποειδών να εξαλειφθούν από το βιβλίο της Ζωής, με τελευταίους τους Νεαντέρταλ εδώ και 45.000 χρόνια, και την δική μας μια ράτσα να επιζήσει; Γιατί επέζησε μόνο μια από τις έξι ράτσες ανθρωποειδών;

Κατά την περίοδο χιλιετιών της συμβίωσης Νεαντέρταλ και Homo sapiens στην Ευρώπη, υπήρξε υπολογίσιμη γενετική διασταύρωση μεταξύ των δύο. Τα μπλε μάτια που έχουμε σήμερα, ο διαβήτης (ζάχαρο) από τον οποίο πάσχουμε, είναι κληρονομιές από τους Νεαντέρταλ.




...και αρχισαν να αναπτύσουν πολιτισμό περίπου 4.000 χρόνια αφού έλειωσαν οι πάγοι. Πολιτισμό που εξελίσεται επί περίπου 8.000 χρόνια τώρα, ιδιαίτερα τα πιο πρόσφατα 6.000 χρόνια από τις περίπου 250.000 χρόνια, ίσως 300.000 χρόνια ύπαρξης των Homo sapiens; Οι Νεαντέρταλ υπήρξαν για περισσότερο χρόνο από εμάς, ξεκινώντας πριν περισσότερο από 400.000 χρόνια. Εμείς, μόνο 250.000 με 300.000 χρόνια.




Ο δικός μας πολιτισμός υπάρχει για περίπου μόνο 2% του χρόνου της ύπαρξης του είδους μας. Πριν 12.000-με-6.000 χρόνια είμασταν ακόμα κυνηγοί-συλλέκτες και ζούσαμε στις σπηλιές και στις σαβάνες και είχαμε μόλις ανακαλύψει την γεωργία, στην Εύφορη Ημισέληνο (σημερινό Ιράκ, Συρία, Τουρκία, Ιορδανία και Ισραήλ) ξεκινώντας εδώ και περίπου 12.000-10.000 χρόνια.



Ουρούκ,
στην Μεσοποταμία, η πρώτη πόλη που έχτισε ο Homo sapiens,
πριν 7.000 χρόνια.
Ακμή, πριν 5.000 χρόνια, περίπου 80.000 κάτοικοι στην περιοχή.


Εγκαταλείφθηκε πριν 1.300 χρόνια.



Νέα Υόρκη, σήμερα.


Ίσως ο βαθμός θέλησης για εξερεύνηση, και η κατεύθυνση κατανόησης του τι ανακαλύπτεται, και η κατεύθυνση την οποία με την σειρά της δίνει αυτή η κατανόηση, έχει να κάνει με το πως και πόσο μπορεί να επιζήσει ένα είδος ζωής. Οι Νεάντερταλ παρέμειναν στην Ευρώπη χωρίς να πάνε παραπέρα --δεν ενδιαφέρθηκαν. Είχαν ικανότητες αλλά, κατά τα φαινόμενα δεν είχαν αρκετή περιέργεια. Οι Homo Sapiens όμως, έφτασαν σε κάθε τετραγωνικό μέτρο του πλανήτη Γη, μετά περπάτησαν στο φεγγάρι, και μέχρι τώρα έχουν στείλει μηχανές σε όλο το ηλιακό σύστημα, και ήδη εξερευνούν τον πλανήτη Άρη. Δυο μηχανές που έχτισε ο Homo sapiens, Voyager 1 και Voyager 2 (1976) φέτος έφτασαν σε απόσταση μιας ημέρας φωτός από τον πλανήτη Γη (εν τριακοστό εξηκοστό πέμπτο της απόστασης του ενός έτους φωτός). Τα σκάφη Voyager του Homo sapiens θα φτάσουν σε επόσταση ενός έτους φωτός από την Γη σε περίπου 18.250 χρόνια.

Είναι άραγε δυνατόν να έχει φτάσει ο Homo sapiens στο δικό του καιρό για εξάλειψη;

Να έχει φτάσει στο όριο του πόσο μπορεί να κατευθύνει την τύχη του πριν αυτοκαταστραφεί;

Πολλά γύρω μας, σήμερα, είναι αυτά που μπορούν να μας σπρώξουν προς αυτή την ερώτηση.

Το ένα και πιο σημαντικό είναι ότι ο όγκος υπάρχουσας γνώσης και η ταχύτητα διαθεσιμότητάς και μετάδωσης της γνώσης έχει ξεπεράσει το πόσα μπορούμε να κατανοήσουμε, να επαληθεύσουμε και να αποθηκεύσουμε, να μορφώσουμε γνώμη (η μορφή την οποία δίνει η γνώση στην σκέψη). Έχει υποστεί θεαματική πτώση, η κατανόηση του διαχωρισμού του τι είναι αλήθεια και τι είναι φαντασία και τι είναι ψέμα. Έχει φθίνει τραγικά η υπεθυνότητα καθώς η προσωπική γνώμη έχει γίνει πιο σημαντική στην θεώρησή της από την ίδια την γνώση. 

Στο τέλος, η επιθυμία, η ορμή για εξερεύνηση έχει παραχωρήσει τα ινία στον απομονωτισμό, τον εθνικισμό και τον ρατσισμό. Τον εγωκεντρισμό. Την άγνοια. Συνταγή για εξάλειψη.

Επιβίωση μέσω επιστήμης και τεχνολογίας χωρίς κατανόηση του τι εξηγεί η επιστήμη και πως λειτουργεί η τεχνολογία. Απομονωτισμός.

Ήδη βλέπουμε την επίδειξη των πνευματικών τάσεων που προμηνύουν το τέλος του πολιτισμού:

Δαγκώσαμε μια μπουκιά από το μήλο, πολύ μεγαλύτερη από όση μπορούσαμε να μασήσουμε.






Είναι βέβαια πιθανόν να τα καταφέρουμε και πάλι να επιζήσουμε,
έστω και αν χρειαστεί να επιστρέψουμε στα σπήλαια και τις σαβάνες
για να ξαναρχίσουμε απ' την αρχή.



- Υπάρχουν περισσότεροι αριθμοί από το τρία και το τέσσερα! Κοίτα πόσα δάχτυλα έχουμε!
- Μην δείξεις σε κανέναν ότι το γνωρίζεις αυτό γιατί μπορεί να σε σκοτώσουν! Αυτό είναι γνώση που ανήκει μόνο στο μεγάλο πνεύμα της σπηλιάς!


Εμείς όμως, θα πρέπει, πάντα, να συνεχίσουμε να μετράμε.


Ενας, δύο, τρεις, τέσσερεις, πέντε, έξι...



~~~




Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2019

Πολιτισμένα








Τον Νοέμβριο του 2016 οι Ηνωμένες Πολιτείες έμειναν άναυδες από το αποτέλεσμα των εκλογών τους. Τον Δεκέμβριο του 2019 το Ηνωμένο Βασίλειο έμεινε άναυδο από το αποτέλεσμα των εκλογών τους. Από το 2009 η Ελλάδα είναι άναυδη από το γεγονός της χρεοκοπίας της, οικονομική, πολιτική, πολιτιστική και πνευματική. Η Ιταλία και η Γαλλία φλερτάρουν με τον φασισμό. Η Κομουνιστική Κίνα αναδεικνύεται ως η κατ’ εξοχήν Καπιταλιστική δύναμη. Η Ρωσία χρησιμοποιεί το ίντερνετ για να υποσκάψει την Δημοκρατία της «Δύσης» χρησιμοποιώντας τους αγράμματους ηλίθιους που βάζουν «Μου Αρέσει» σε κάθε μαλακία που ενισχύει το παραμύθι του ότι η ύπαρξή τους έχει κάποια σημασία.

Αγράμματοι ηλίθιοι, που κάνουν κλικ στο «Μου Αρέσει» σε κάθε και όποια μαλακία ενισχύει το παραμύθι ότι η ύπαρξή τους έχει κάποια σημασία, και ότι έχουν δίκιο, υπάρχουν παντού στις ΗΠΑ, το ΗΒ, την Ευρώπη όλη, και φυσικά στο Ελλαδιστάν.

Ο Καπιταλισμός, ο Σοσιαλισμός, ο Κομουνισμός δεν ήταν σχεδιασμένοι, στον μηχανισμό της οργάνωσής και δομής τους, να εξυπηρετούν τον υπέρογκο αριθμό πολιτών που μας έδωσε ο υπερπληθυσμός.

Η Δημοκρατία, η βουλή της πλειοψηφίας, περιέχει την δυνατότητα για την αυτοκαταστροφή της όταν η πλειοψηφία το απαιτεί.

Η Τεχνολογία που είναι η βάση του πολιτισμού μας καταστρέφει την φύση του περιβάλλοντος που είναι απαραίτητη για την επιβίωσή μας, επιταχυνόμενη από την ασυδοσία και ανευθυνότητά μας.

Η έξαρση της ατομικότητας και της επιλογής προσωπικών αξιών διύλισε και ευνούχισε την εκπαίδευση, την παιδεία και την μόρφωση. Παντού γύρω μας ανικανότητα και έλλειψη οποιουδήποτε επαγγελματισμού.

Αν γνώση είναι φως και αγραμματοσύνη σκοτάδι, αν ανιδιοτέλεια είναι φως και εγωισμός σκοτάδι, αν κατανόηση της στενάχωρης αλήθειας είναι φως και το προσωπικό παραμύθι σκοτάδι… τότε ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει μπει σε σκοτάδι βαθύ.

Ο σημερινός δυτικός πολιτισμός ξεκίνησε στην γεωγραφική περιοχή που έτυχε να είναι το σταυροδρόμι των τότε πολιτισμών πριν 3000 χρόνια. Εδραιώθηκε εδώ και 900 χρόνια με την Μάγκνα Κάρτα και άνθισε με την Αναγέννηση της τέχνης και του πνεύματος πριν 500 χρόνια η οποία ακολούθησε χίλια χρόνια σκοταδισμού και καταπίεσης υπό την πολιτική εφαρμογή του Χριστιανισμού, μιας θρησκείας που εφηύραν 322 «σοφοί» κατά διαταγή ενός Ρωμαίου Αυτοκράτορα σε ρίζες Ελληνορωμαϊκής λογικής και επιστημών με επένδυση ενός Ιουδαϊκού παραμυθιού.

Τα 20 χρόνια, από το 2001 μέχρι σήμερα, ότι δημιουργήσαμε τα περασμένα 70, 200, 500, 900 χρόνια καταλύεται και γκρεμίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Το μόνο που μένει είναι το «Μου Αρέσει» σε κάθε σοφιστεία, ψέμα και μαλακία που δημοσιεύεται από εκείνους που δεν έχουν άλλη οδό για να αποδώσουν και να αποδείξουν σημασία στην ύπαρξή τους.

Η αγραμματοσύνη και η άγνοια είναι εύκολες και βολικές. Η μόρφωση είναι δύσκολη και άβολη. Ο πολιτισμός μας δεν είναι παρά η δυνατότητα για προσωπική και στιγμιαία ευκολία όπου η όποια προσπάθεια βελτίωσης φαίνεται σαν περιττή.

Και έτσι ετοιμαζόμαστε και πάλι να γιορτάσουμε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά. Καλές γιορτές. Ή, όπως φώναζε η Κασσάνδρα πριν βάλουν το Δούρειο Ίππο μέσα στην πόλη τους… Προσέχτε γιατί κάτι δεν πάει καλά!













Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2017

Συμβολισμοί








Η ομορφιά δημιουργεί αίσθηση ευτυχίας. Είναι όταν η ύπαρξη αποκτά ανεκτίμητη αξία για όσες στιγμές κρατά. Αισθήσεις που αποδίδονται με αυτές τις λέξεις. Λέξεις που αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εξηγήσεις για κάθε ένα άνθρωπο. Ομορφιά, ευτυχία. Όταν σκέφτεται κανείς έναν άνθρωπο που αισθάνεται ομορφιά, και ευτυχία, αισθανόμαστε, εμείς, το χαμόγελό του. Αλλά η ομορφιά και η ευτυχία είναι έννοιες τόσο ατομικές που κανείς δεν μπορεί να τις προσδιορίσει χειροπιαστά. Ομορφιά είναι η αρμονία ανάμεσα σε μια ψυχή και τον κόσμο γύρω της. Ευτυχία είναι η συνειδητοποίηση ότι υπάρχει η αρμονία αυτή, για μια στιγμή.

Έννοιες αφηρημένες επειδή οι πιο σημαντικές συνειδητοποιήσεις στην ύπαρξη δεν είναι δυνατόν να αποδοθούν για όλους σαν ένα συγκεκριμένο αντικείμενο. Γι’ αυτόν τον λόγο προσδιορίζουμε σύμβολα, αντικείμενα που φέρνουν στο μυαλό την ιδέα του αφηρημένου, του προσωπικού και του υποκειμενικού. Το σύμβολο της επίτευξης, του επιτεύγματος, της ζωής, είναι ένα βουνό. Ο συμβολισμός του να φτάσει κανείς την κορφή του βουνού. Η ανάβαση και ο ερχομός στην κορυφή. Το βουνό συμβολίζει την ζωή. Και το ψηλότερο βουνό στον κόσμο μας λέγεται Έβερεστ.






Η θάλασσα, ο ωκεανός, είναι το ταξίδι, το άγνωστο, το απέραντο, από κάτω η άβυσσος, επάνω ο ουρανός, το άπειρο. Το βουνό όμως έχει μια κορυφή αναμφισβήτητη, ένα στόχο. Και όταν φτάσει κανείς στην κορυφή μπορεί να κοιτάξει γύρω, την ομορφιά της ύπαρξης, την ομορφιά του επιτεύγματος, την ευτυχία της στιγμής. Μια στιγμή που μπορεί να αγκαλιάσει τον χρόνο όλης της ζωής. Το βουνό συμβολίζει την πληρότητα της ζωής.

Δεν ξεκινάν όλοι να ανέβουν το βουνό τους, και πολλοί που το ανεβαίνουν το βλέπουν σαν καταναγκασμό, σαν να τραβάν την ανηφόρα, μα, άλλοι το βλέπουν σαν το πιο όμορφο πράγμα που θέλουν να κάνουν, που δεν θα μπορούσαν να σταματήσουν, που δεν θα έβλεπαν λόγο να σταματήσουν, ή να συμβιβαστούν σταματώντας κάπου πριν την κορυφή.

Τα σύμβολα υπάρχουν παντού στην ύπαρξη και αποτυπώνουν τον χάρτη της ζωής. Η ηλικία είναι το περισσότερο περιοριστικό σύμβολο: στα γηρατειά, λένε οι συμβολισμοί της κάθε κοινωνίας, σταματάς, σιγά-σιγά να ανεβαίνεις –και έτσι η ηλικία φέρνει τον δικαιολογημένο συμβιβασμό, για πολλούς.

Συγκεκριμένοι άνθρωποι μπορούν να είναι σύμβολα, οι ίδιοι. Παραδείγματος χάριν, ένας συγκεκριμένος άνθρωπος που ανέβηκε και έφτασε στην κορυφή του Έβερεστ τον Μάιο του 2012. Ήταν εβδομήντα τριών ετών και έξι μηνών εκείνη την ημέρα. Το όνομά της είναι Ταμάη Γουατανάμπι και είναι από την Νομαρχία Καναγκάουα της Ιαπωνίας.



Η Ταμάη, τον Μάιο του 2012 στα εβδομήντα τρία της χρόνια έσπασε το ρεκόρ της πλέον ηλικιωμένης γυναίκας που ανέβηκε στην κορυφή του Έβερεστ. Μέχρι εκείνη την ημέρα, το ρεκόρ ήταν εξήντα τριών ετών και από το 2002, δέκα χρόνια πριν, το ρεκόρ ανήκε στην ίδια την Ταμάη. Έσπασε το δικό της ρεκόρ. Πριν ανέβει στο Έβερεστ για πρώτη φορά το 2002, η Ταμάη, από το 1977, είχε πρώτα ανέβη το Όρος ΜαΚίνλεη στην Βόρειο Αμερική, το Μον Μπλάν στην Ευρώπη, το Κιλιμάντζαρο στην Αφρική και το Ακονκάγκουα στις Άνδεις στην Νότιο Αμερική.



Ένα άλλο ρεκόρ είναι για τον άνθρωπο που έφτασε στην κορφή του Έβερεστ, κατέβηκε, και αμέσως ανέβηκε ξανά για δεύτερη φορά μέσα σε πέντε ημέρες. Αυτό το ρεκόρ το κρατά, από τις 16 και 21 Μαΐου του 2017 η Ανσού Ζαμσένπα από το Αρουναχάλ της Ινδίας. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Ανσού ανέβηκε στην κορφή του Έβερεστ. Η πρώτη της επιτυχία ήταν στις 12 Μαΐου του 2011 και η δεύτερη, δέκα μέρες αργότερα στις 21 Μαΐου του 2011. Δύο χρόνια αργότερα ανέβηκε μια τρίτη φορά στις 18 Μαΐου του 2013. Φέτος ανέβηκε δυό φορές με μόνο πέντε μέρες διαφορά στις 16 και 21 Μαΐου.







Βέβαια, όταν βλέπουμε μια φωτογραφία ενός οπουδήποτε επιτεύγματος, κοιτάμε τον άνθρωπο που κατάφερε το οτιδήποτε δείχνει η φωτογραφία, αλλά ξεχνάμε ότι, εφ’ όσον βλέπουμε μια φωτογραφία, το ίδιο επίτευγμα κατάφερε επίσης και ο, ή, η φωτογράφος. Έτσι ακριβώς ξεχνάμε ότι για κάθε άνθρωπο που ανεβαίνει το Έβερεστ, το ανέβηκε μαζί του και ο οδηγός του. Οι οδηγοί της ανάβασης στο Έβερεστ είναι, αποκλειστικά, μέλη της κοινότητας των Σέρπα του Νεπάλ.

Μόλις πρόσφατα αρχίσαμε να λέμε ότι το Έβερεστ το ανέβηκαν και έφτασαν στην κορφή για πρώτη φορά στις 11:30 πμ, 29 Μαΐου 1953, ο Νεοζηλανδός Έντμουντ Χίλλαρυ και ο Σέρπα Τενζίνγκ Νόργκέη. Μέχρι πρόσφατα λέγαμε ότι το είχε ανέβει ο Χίλλαρυ, χωρίς να αναφέρουμε τον Νόργκέη. Ο Χίλλαρυ στα απομνημονεύματά του έγραψε ότι ο Νόργκέη και εκείνος πάτησαν στην κορυφή μαζί, την ίδια στιγμή. Ο Νόργκέη στα δικά του απομνημονεύματα έγραψε ότι το τελευταίο βήμα το έκανε πρώτος ο Χίλλαρυ με τον Νοργκέη να ακολουθεί ένα βήμα πίσω.





Το ρεκόρ για τις περισσότερες αναβάσεις στην κορφή του Έβερεστ το έχει ο Σέρπα οδηγός Άπά Σέρπα με 21 αναβάσεις.




Επίσης 21 αναβάσεις ο καθένας έχουν οι Σέρπα Φούρμπα Τασί Σέρπα και Καμί Ρίτα Σέρπα.

Το ρεκόρ για τις περισσότερες αναβάσεις στο Έβερεστ από μια γυναίκα το κρατά η Λάκπα Σέρπα, 44 ετών φέτος, με οκτώ αναβάσεις.





Μιλώντας για συμβολισμούς καθιερωμένους από συγκεκριμένους ανθρώπους, όπως το να ανέβεις το Έβερεστ στα 73 σου χρόνια (Ταμάη Γουατανάμπι), ή να ανακαλύψεις το στοιχείο Ράδιο (Μαρί Κιουρί), ή να είσαι η πιο ηλικιωμένη αθλήτρια γυμναστικής στα 91 σου χρόνια με τελευταία ανταγωνιστική εμφάνηση στα 86 (Γιοχάνα Κουάας), ή να είσαι η πιο ηλικιωμένη γυναίκα σχεδόν 87 ετών να ανέβεις στο Κιλιμάντζαρο (Άνγκελα Βοροντέβα)… μιλώντας για συμβολισμούς θα έπρεπε να θυμόμαστε και την Σούζαν Μπ. Άντονυ, την γυναίκα που οργάνωσε τον αγώνα ίσων δικαιωμάτων για τις γυναίκες από τον δέκατο ένατο αιώνα.





Η ομορφιά είναι τόσο υποκειμενική, και τις περισσότερες φορές η ψυχή αντιλαμβάνεται αρμονία, και ομορφιά, κατά την παράδοση αξιών που εμφυσάει η κοινωνία και η παράδοση μέσα στην οποία γεννιόμαστε και αναθρεφόμαστε. Σε όλον τον κόσμο, με διαφορετικές χροιές και ένταση, η κοινή παράδοση ήταν πάντα και είναι σήμερα ότι η γυναίκα έχει δεύτερη θέση πίσω από τον άντρα. 

Ο άνθρωπος παρατηρεί πρώτα τις διαφορές και μετά τις ομοιότητες. Και ο κάθε άνθρωπος κρίνει το δικό του καθεστώς σαν σωστότερο, και τα διαφορετικά καθεστώτα υποδεέστερα του δικού του, γιατί έτσι νοιώθει την σιγουριά ότι η δική του ύπαρξη είναι σωστότερη, ή δυνατότερη.

Το μόνο μόνιμο «επίτευγμα» του ανθρώπου είναι ο πόλεμος, και η επιστήμη που προωθήθηκε μόνο για την κατασκευή όπλων. Η κορυφή της ισότητας, της αδελφοσύνης, της κοινής ευημερίας, της αλληλοεκτίμησης και του σεβασμού για όλους, όλα, και την φύση… αυτή η κορυφή είναι ενός βουνού το οποίο η ανθρωπότητα δεν έχει την βιολογική ικανότητα να το ανέβει –μόνο μεμονωμένοι συγκεκριμένοι άνθρωποι το καταφέρνουν που και που και ξεχνιούνται στο πέρασμα του χρόνου της συλλογικής δυστυχίας της ανθρωπότητας.

Για μένα, που ανέβηκα την κορυφή ενός απότομου και ψηλού βουνού στην Πελοπόννησο, με κάθετη ανάβαση 1.550 μέτρων, όταν ήμουν 15 χρονών, με τον παιδικό μου φίλο από εκείνη την περιοχή που τότε ήταν 13 χρονών, που ξέρω πως είναι να φτάνεις στην κορυφή και να κοιτάς γύρω, και να μοιράζεσαι ντομάτες και ελιές με τον συνοδοιπόρο σου πριν κατέβεις...





Ένα βουνό που το ανεβήκαμε επειδή ήταν εκεί.



Για μένα που έχω ζήσει σαν κάτοικος τεσσάρων διαφορετικών χωρών με τρεις διαφορετικές γλώσσες και τέσσερεις διαφορετικές κουλτούρες και παραδόσεις σε δύο ηπείρους… για μένα δεν υπάρχει μεγαλύτερη απογοήτευση από το να βλέπω πως οι άνδρες κρατάνε τις γυναίκες «κάτω» με άλφα ή βήτα τρόπο ανάλογα με την κουλτούρα… πως οι ίδιες οι γυναίκες έχουν την ενδοκρυσταλλωμένη άποψη του πως πρέπει να ντύνονται ή να φτιάχνονται για να επιτυγχάνουν την έννοια της «ομορφιάς» που θεωρείται όμορφη από τους άντρες…. Για μένα με την όποια πείρα έχω δεν υπάρχουν γελοιότεροι άντρες και γελοιότερες ιδέες σχετικά με τις γυναίκες «τους», από τους Έλληνες. Οι συγκεκριμένοι μέθοδοι σκεπτικού του ρωμαίικου αρσενικού, σαν στερεότυπο, ανάμεσα και στους «μορφωμένους» άντρες, είναι πέρα από ατυχείς και επιτυγχάνουν την θλιβερότερη γελοιότητα, σαν στερεότυπο τουλάχιστον, από την δική μου οπτική.

Ίσως να υπάρχει κάποιο σκεπτικό που να εξηγεί τον λόγο για τον οποίο οι γυναίκες των ρεκόρ της κορυφής του Έβερεστ μεγάλωσαν και ανατράφηκαν με κουλτούρες και παραδόσεις στην ανατολική Ασία και την Ινδία…








Πρόσθεση, 9:30 μμ, 12/9/2017

Μερικές ώρες αφού δημοσίευσα αυτή την ανάρτηση αναρωτήθηκα αν Ελληνίδα ανέβηκε ποτέ στο Έβερεστ. Η απάντηση που βρήκα μετά από αναζήτηση ήταν ότι μια Ελληνίδα το προσπάθησε, φέτος στις 29 Μαΐου. Η Κική Τσακαλδήμη, πρώτη Ελληνίδα που προσπάθησε να ανέβει στην στέγη του κόσμου, έφτασε με τους Σέρπα της στο υψόμετρο 8.250 μέτρα, 598 μέτρα χαμηλότερα από την κορυφή που αγγίζει τα 8.848. Οι καιρικές συνθήκες τους ανάγκασαν να επιστρέψουν για να μην πεθάνουν σε εκείνη την τελευταία πλαγιά που λέγεται «Πεδίο του Θανάτου».



Ανεβαίνοντας το τελευταίο τμήμα του Έβερεστ, πριν το «Σκαλοπάτι του Χίλαρυ» βλέπεις τα σώματα νεκρών ορειβατών, παγωμένα για πάντα από τις θερμοκρασίες κάτω των -50 βαθμών Κελσίου.

Η Κική Τσακαλδήμη μπορεί να είναι σίγουρη ότι αντιπροσώπευσε παραπάνω από επάξια τις Ελληνίδες. Και ελπίζω να το επαναλάβει, μέχρι τα 8.848 μέτρα της κορυφής, ή να συνεχίσει μέχρι εκεί μια άλλη Ελληνίδα.

(Παρεπιπτόντως, το 1999 πάτησε στην κορφή ο πρώτος Έλληνας, Κωνσταντίνος Νιάρχος, και από τότε έχουν φτάσει την κορυφή άλλοι 13 Έλληνες με τους Σέρπα τους) 

Τα άρθρα που βρήκα στον Ελληνικό τύπο έχουν επικεφαλίδες όπως «Άγγιξε την κορυφή αλλά δεν τα κατάφερε». Το «δεν τα κατάφερε» είναι τόσο αμόρφωτο κατά την γνώμη μου… Ακριβές αλλά ατυχώς διατυπωμένο. Μια τέτοια προσπάθεια πολλές φορές είναι όσο σημαντική όσο η πλήρης επιτυχία. Είναι η επιτυχία του να προσπαθήσει κανείς. Μπράβο στην Ελληνίδα και μακάρι να γίνει παράδειγμα για όλες τις Ελληνίδες.







Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

Καρκίνος








Έχει περάσει πια η ώρα για συζήτηση. 
Δεν υπάρχει πια συζήτηση. Παντού πλανιέται η άγνοια. Οι άνθρωποι είναι ένα καρκίνωμα που έχει την δυνατότητα μόνο να καταστρέψει καθώς αυτοκαταστρέφεται. Καθώς ο καρκίνος καταστρέφει το κορμί στο οποίο βρίσκεται, φέρνει τον θάνατο και άρα και τον δικό του τον θάνατο.
Οι άνθρωποι είναι ένας καρκίνος στην Γη που ποτέ δεν τους ήταν δυνατό να ζήσουν ειρηνικά, με σεβασμό και φροντίδα για τους άλλους ανθρώπους, για όλα τα είδη ζωής στην Γη και για την Γη.
Κανένας πολιτισμός ποτέ δεν διέφερε από άλλους σε αυτό.
Πιστεύαμε ότι το ζενίθ ήταν ο Φασισμός και ο Ναζισμός, και η Ναζιστική Γερμανία. Όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής σύντομα θα επισκιάσουν το ζενίθ εκείνο. Προχωράμε προς κάτι πολύ χειρότερο, με περισσότερες διαστάσεις και επιπτώσεις. Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ήδη αρχίσει και θα είναι πολύ διαφορετικός και με περισσότερες διαστάσεις από οποιονδήποτε άλλο προηγούμενο.
Η αφορμή είναι η πλήρης άγνοια, αμορφωσιά και ηλιθιότητα που έχει κατακλείσει τις κοινωνίες. Η αιτία είναι ότι ο άνθρωπος δεν έχει σαν είδος ζωής εποικοδομητική σχέση με τον πλανήτη του και το περιβάλλον του.
Μετά από τα κινήματα πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων της δεκαετίας του ’60, ο καρκίνος στο μεδούλι του ανθρώπου δεν άντεξε άλλο να κρύβεται, τα τελευταία 40 χρόνια και ξεπετάγεται ξανά. Όλα όσα καταφέραμε να χτίσουμε επί 50 χρόνια γίνονται ερείπια.
Το τι έχει κάνει και ξεπεράσει αυτός ο πρόεδρος μήνες τώρα είναι πολύ περισσότερα από όσα θα είχαν αποτελειώσει οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο. Αυτός ο ναρκισσιστής ανίδεος άνθρωπος δεν είναι πρόεδρος, είναι κάτι άλλο. Αντιπροσωπεύει μια δύναμη την οποία πρέπει να σταματήσουμε με κάθε κόστος.
Τα καρκινώματα που περνάνε για άκρα δεξιά, νεοναζί, φασίστες, ρατσιστές, οι της ανωτερότητας της λευκής φυλής, το ΚΚΚ, κατάφεραν κάτι πολύ σημαντικό μέσω του Ντόναλντ Τραμπ. Κατάφεραν να ισοπεδώσουν, σε ένα πεδίο και εκείνους τους ίδιους και τους νορμάλ ανθρώπους, λέγοντας ότι έχουν το δικαίωμα να πούνε αυτά που λένε λόγω της Ελευθερίας του Λόγου. Έδωσαν νόμιμη υφή στην ύπαρξή τους και κατέβασαν τους άλλους στο επίπεδό τους. Κατάφεραν να αναγνωριστούν ως ομάδες με πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Κατάφεραν να συγχίσουν τον ρόλο του καταπιεστή και του καταπιεσμένου, δίνοντας έτσι βάθρο στον καταπιεστή.
Βρισκόμαστε στο 1936. Ίσως και 1938 ήδη.
Όλα αυτά επειδή τα τελευταία 40 χρόνια το επίπεδο μόρφωσης και διανόησης έπεσε σε επίπεδο το οποίο επέτρεψε τον ρατσισμό, τον φασισμό, τον ναζισμό, την αλαζονεία να γίνουν πάλι αποδεκτές εξηγήσεις των προβλημάτων.











Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017

Τεχνολογία;





Λογισμός ~ Παραλογισμός


Λόγος μπορεί να σημαίνει ομιλία, ή αιτία, ή θεώρηση.

Πως χρησιμοποιείται; Με πολλούς νοηματικούς τρόπους, ένα από τα γνωστότερα παραδείγματα των οποίων είναι το Θεολογικό Ευαγγέλιο του Ιωάννη στο οποίο ο συγγραφέας (ή, οι συγγραφείς) ξεκινάν προσδιορίζοντας ότι στην αρχή υπήρχε ο Λόγος, και μετά εξομοιώνει τον Λόγο με τον Θεό, δεν παύει όμως να αναφέρει τον Λόγο ΠΡΙΝ από τον Θεό, και να το βρίσκει απαραίτητο να δημιουργήσει μια «ομοούσια» σχέση μεταξύ Λόγου και Θεού. Αυτό είναι κάτι που ενοχλεί την εκκλησία σε τόσο θεμελιώδη βαθμό που για να αφοπλίσουν την «βόμβα» που κρύβεται εκεί αποφάνθηκαν ότι το Δόγμα επιτάσσει πως ο Λόγος είναι ο Υιός του Θεού (ο Ιησούς Χριστός) –χωρίς όμως να προβαίνουν στο επόμενο βήμα όπου η τρισυπόστατη φύση του Θεού μπορεί και να σημαίνει Πατήρ-Σύμπαν, Υιός-Ζωή και Άγιο Πνεύμα-Νόμοι της Φυσικής και Εξέλιξης, έννοια στην οποία πιθανώς να δείχνει η αξιοπρόσεκτη τακτική του «Ιωάννη» του να προσπαθεί με τόσο σθένος να εννοήσει την ταυτοποίηση μεταξύ του Θεού και του Λογου, αναφέροντας πρώτα τον Λόγο.

Λογική είναι η θεώρηση συμπεράσματος εκφρασμένη με σειρά αιτιολογικών επιχειρημάτων.

Εφ’ όσον τα επιχειρήματα και η θεώρηση της σημασίας τους είναι υποκειμενική, τότε, η λογική είναι υποκειμενική.
Όμως η λογική μιας κοινωνικής ενότητας καθιστά την θέση της εκάστοτε κοινωνίας που την ασπάζεται υποκειμενική σε σύγκριση με άλλες κοινωνίες οι οποίες πιθανόν φτάνουν σε διαφορετικά λογικά συμπεράσματα.
Διαφορετικές γλώσσες αποδίδουν διαφορετικά νοήματα στις λέξεις που χρησιμοποιούν, όπου ορισμένα νοήματα αποδίδονται σε μία γλώσσα διαφορετικά από όπως αποδίδονται σε άλλη. Και οι γλώσσες παίρνουν λέξεις η μία από την άλλη, όμως αλλάζουν το νόημα με την εξέλιξη της καθομιλουμένης.

Λογική = Logic
Δεν υπάρχει η λέξη «παραλογική» στα Ελληνικά, αλλά υπάρχει η λέξη «παράλογο».
Ενώ το αντίθετο της λέξης «παράλογο» αποδίδεται από την λέξη «λογικό», δεν υπάρχει απ’ ευθείας αντίθετο την λέξης «λογική». Ίσως επειδή η «λογική» δεν εννοεί κάτι το «σωστό» αλλά κάτι το αποδεκτό βάση της συνέχειας επιχειρημάτων που το αποδεικνύουν. Και εφ’ όσον υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί συνειρμοί επιλογής επιχειρημάτων η «λογική» μπορεί να οδηγεί διαφορετικούς ανθρώπους σε διαφορετικά συμπεράσματα, άρα δεν χρειάζεται αντίθετη λέξη της λέξης «λογική». Χρειάζεται όμως λέξη που να εννοεί ένα συμπέρασμα το οποίο δεν βασίζεται σε συνειρμό επιχειρημάτων, και η λέξη αυτή είναι το «παράλογο».
Λογισμός και παραλογισμός: Λογισμός είναι το συμπέρασμα υπολογισμών και παραλογισμός το αποτέλεσμα έλλειψης υπολογισμού, όπου «υπολογισμός» είναι ο συνειρμός σκέψεων που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε ένα μόνο πιθανό συμπέρασμα. 
Αυτά, στα Ελληνικά.
Σε άλλες γλώσσες, άλλες λέξεις επιτρέπουν διαφορετικά νοήματα.
Ενώ στα Αγγλικά παραδείγματος χάριν logic σημαίνει, ακριβώς, λογική, το παράλογο είναι το illogical, ή το irrational. Το illogical είναι το αντίθετο του logical, και το irrational είναι το αντίθετο του rational όπου rational σημαίνει ορθολογιστικό.
Στα Αγγλικά υπάρχει διαφορά μεταξύ του λογικού και του ορθολογιστικού, στα Ελληνικά όμως και το «illogical» και το «irrational» μεταφράζονται πρόχειρα ως «παράλογο».
Στα Αγγλικά υπάρχει (από τα Λατινικά) η λέξη «absurd» την οποία λανθασμένα αποδίδουμε σαν «παράλογο» ενώ η έννοιά της είναι κοντύτερα στην έννοια του «αφηρημένου» και του συνδυασμού των νοημάτων άτοπο/ασυνάρτητο/μη-πιθανόν.

Η ανθρώπινη σκέψη είναι κλειδωμένη στην φυλακή των λέξεων και η ανικανότητα να βρει ο κάθε άνθρωπος την δική του δύναμη σκέψης καλεί στο να κρύβεται κανείς πίσω από ρητά άλλων, των οποίων η αντιληπτή θέση («καθηγητές», «φιλόσοφοι», θρησκειοποιοί, κλπ.) προτείνει το ότι πρέπει να τους θεωρούμε ιθύνοντες.

Μπορεί κανείς να ακολουθεί την λογική του λογικού ή του λογισμού, ή μπορεί να ακολουθεί την λογική του αφηρημένου ή του παραλογισμού, ή του παράλογου. Εφ’ όσον όμως ο οποιοσδήποτε φτάνει να προτείνει το οτιδήποτε, έστω και την παράδοση των όπλων επαφιέμενος στα ρήσεις άλλων, λογική ακολουθεί. Την δική του λογική.

Όμως, η εξέταση πιθανής εγκυρότητας οποιασδήποτε λογικής, έστω και παράλογης λογικής, εστιάζει στο κατά πόσον ο σκεπτόμενος συνεχίζει να προτείνει δικές του σκέψεις και επιχειρήματα, αντί να παραδίδει τα όπλα ζητώντας ασφάλεια και επικύρωση πίσω από τις ρήσεις άλλων χωρίς να δύναται να τις εξηγήσει είτε χρησιμοποιώντας λογισμό είτε παραλογισμό. Εκεί που σταματά η σκέψη κάθε μυαλού, ξεκινά η θρησκεία… όπως και να συγκαλύπτεται. 

Μία συνέχεια συνειρμών σκέψης δεν μπορεί να φτάσει ποτέ σε τελική μορφή όσο ορθολογιστική και να είναι. Παράδειγμα η Ευκλείδειος Γεωμετρία η οποία μετά την γένεσή της τον τέταρτο αιώνα Προ Κοινής Εποχής, συμπληρώθηκε περεταίρω από τον Ομάρ Καγιάμ τον ενδέκατο αιώνα της Κοινής εποχής στο Ισφαχάν. Αργότερα, τον εικοστό αιώνα, η πρόταση πρόσθεσης υπερβολικών και ελλειπτικών υπολογισμών ανέπτυξαν τα μέρη της γεωμετρίας που ξεπερνά με αφηρημένες έννοιες την Ευκλείδειο γεωμετρία αναπτύσσοντας τις υποθέσεις και υπολογισμούς που από την φύση τους την καθιστούν μη-Ευκλείδειο. 

~

Υποθέτουμε ότι η τεχνολογία είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της νοημοσύνης. Τεχνολογία είναι ακόμα και το να ανάψεις φωτιά, ή να εφεύρεις τον τροχό. Ή, να σπάσεις μια πέτρα ώστε να έχει μια πλευρά αιχμηρή με την οποία να μπορέσεις να σπάσεις τον σκληρό φλοιό ενός φρούτου για να το φας, ή να σκοτώσεις ένα ζώο, για να το φας. Τεχνολογία είναι επίσης εκείνη που σου επιτρέπει να χτίζεις σπίτια, να τα ηλεκτροδοτείς, να ταξιδεύεις στο σύμπαν με σκάφη, και να κατασκευάζεις πυρηνικές βόμβες.

Όμως, γιατί πρέπει η τεχνολογία να είναι η αναπόφευκτη οδός της εξέλιξης της νοημοσύνης. Η τεχνολογία ξεκινά από την ανάγκη να φάμε. Αν δεν χρειάζεται τεχνολογία για να βρίσκουμε άπλετη τροφή του κορμιού, δεν θα χρειαστεί να την εφεύρουμε, αλλά θα μπορούμε να οξύνουμε και να αναπτύσσουμε την νοημοσύνη μας ανεξάρτητα από την τεχνολογία για άλλους σκοπούς. Τα δελφίνια φερ’ ειπείν, δεν χρειάζονται τεχνολογία, αλλά εφ’ όσον δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε μαζί τους δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό αυτοσυνείδησης έχουν φτάσει και σε ποιον βαθμό κατανόησης του περιβάλλοντός τους.

Από την άλλη πλευρά, η δική μας ανθρώπινη τεχνολογία αναπτύχθηκε μόνο για να τρώμε, για να κάνουμε την ζωή μας πιο εύκολη, και για να εφεύρουμε όπλα με τα οποία να σκοτώνουμε άλλους ανθρώπους όταν τους θεωρούμε εχθρούς μας, όταν αντιλαμβανόμαστε ότι θέτουν σε κίνδυνο την διαθεσιμότητα τροφής, την επιβίωσή μας και την ακεραιότητα του χώρου μας.

Όταν ένα είδος ζωής σαν το δελφίνι, ή τα γουρούνια, μπορούν να υπάρχουν για εκατομμύρια χρόνια χωρίς την ανάγκη τεχνολογίας, αυτό σημαίνει ότι σαν είδη ζωής είναι πολύ περισσότερο προσαρμόσιμα στην φύση από όσο είναι ένα είδος που χρειάζεται τεχνολογία, όπως ο άνθρωπος για να επιζήσει. Θα μπορούσε δηλαδή να πει κανείς ότι ο άνθρωπος είναι λιγότερο επιτυχημένος οργανισμός από έναν άλλον που δεν χρειάζεται να εφεύρει τεχνολογία αλλά αναπτύσσει νοημοσύνη.

Το κλειδί είναι να σκεφτούμε το αν η τεχνολογία είναι απαραίτητη για κάθε είδος ζωής ή μόνο για συγκεκριμένα είδη ζωής όπως εμείς.

Η νοημοσύνη υπάρχει στον εγκέφαλο ενός οργανισμού.
Ο εγκέφαλος χρειάζεται το κορμί για να υπάρχει.

Το πρώτο βήμα νοημοσύνης είναι η αυτοσυνείδηση, ότι «είμαι» μια ενότητα, και ότι ως εκ τούτου «Υπάρχω».
Η γένεση της νοημοσύνης δημιουργείται και δημιουργεί, σαν κότα και αυγό, την ενότητα σκέψης: «Τι είμαι,-Που είμαι-Γιατί είμαι».

Τα επόμενα βήματα εξαρτώνται από τις αντιληπτές ανάγκες. Αν η πρώτη αντιληπτή ανάγκη είναι η επιβίωση του κορμιού, πιθανότατα η νόηση θα οδηγήσει σε τεχνολογία. Αν η επιβίωση είναι εύκολη και φυσική, όπως για τα δελφίνια και τις φάλαινες, τότε η νόηση θα οδηγήσει σε περισσότερο και περισσότερο πολύπλοκη σκέψη χωρίς την ανάγκη τεχνολογίας.

Η τεχνολογία δεν χρησιμεύει μόνο για επιβίωση και την συναρτώμενη καλυτέρευση των όρων ζωής και επιβίωσης. Μπορεί επίσης να χρησιμεύσει και για να αποδειχθούν θεωρητικές σκέψεις. Παραδείγματος χάριν, η θεωρία ότι το μικρότερο κομμάτι ύλης είναι το Άτομο (η απαρχή της πυρηνικής φυσικής) ξεκίνησε από ανθρώπινη σκέψη γύρω στο 470 Πριν την Κοινή Εποχή, αλλά αποδείχθηκε 100 γενεές αργότερα με την τεχνολογία του Εικοστού Αιώνα. Θα μπορούσαμε να φανταστούμε ένα είδος ζωής του οποίου ο εγκέφαλος-συνείδηση-σκέψη να μπορούσε να αποδείξει την θεωρία χωρίς ανάγκη τεχνολογίας. Η φαντασιακή υπόθεση ενός τέτοιου είδους ζωής θα ήταν για μας αναπόδεικτη επιστημονική, ή λογοτεχνική, ή ρομαντική φαντασία –όμως, δεν κατανοούμε ούτε στο ελάχιστο τι είδους σκέψεις, αν είναι σκέψεις, δημιουργούνται στην αυτοσυνείδηση μιας φάλαινας με τα τραγούδια των φαλαινών που μπορούν να γίνουν αντιληπτά μεταξύ οργανισμών χιλιάδες χιλιόμετρα η μία φάλαινα από την άλλη.


Φανταστείτε, ας πούμε, όντα κάπου, οπουδήποτε στο απέραντο σύμπαν, τα οποία να έχουν πνευματικές δυνατότητες πολύ περισσότερο ανεπτυγμένες από τις ανθρώπινες (ο άνθρωπος χρησιμοποιεί μόνο γύρω στο 2% του εγκεφάλου του), επίσης ηλεκτρομαγνητικές ικανότητες επικοινωνίας και ανάλυσης του περιβάλλοντος, που να μη χρειάζονται τεχνολογία περισσότερο από όσο την χρειάζονται τα δελφίνια. Και ευαισθησία με ερεθισμό σε κβαντικό επίπεδο... Όπως υπάρχουν στην Γη όντα που ακούν υπερήχους ή βλέπουν στο υπεριώδες ή το υπέρυθρο, φανταστείτε όντα με τέτοιες ικανότητες και ηλεκτρομαγνητική επικοινωνία που να μην δεσμεύονται από πλανητικά όρια, όπως οι φάλαινες δεν δεσμεύονται από αποστάσεις στον ωκεανό… Όλα αυτά εντελώς πιθανά, και ίσως διαδεδομένα στο σύμπαν ανάμεσα σε όντα θετικά προσαρμοσμένα στην φύση του σύμπαντος αντί, σαν εμάς, κοινωνικά αποτυχημένοι καταστροφείς.

Στην περίπτωση του ανθρώπου, η νοημοσύνη οδήγησε στην εφεύρεση όπλων και στην εφεύρεση της έννοιας του χρήματος.
Τα όπλα εφευρέθηκαν πριν εκατομμύρια χρόνια. Ήταν τα πρώτα εργαλεία.
Το χρήμα εφευρέθηκε με την απαρχή του πολιτισμού πριν 6.000 χρόνια περίπου.

Αυτό που εννοούμε «πολιτισμός», τελικά, είναι η ικανότητα του να έχει ένας άνθρωπος κυριότητα πάνω από άλλο άνθρωπο, και να μπορεί να σκοτώσει άλλον άνθρωπο, καθώς κάνει την δική του ζωή όσο πιο εύκολη όσο επιτρέπει η τεχνολογία, αδιαφορώντας για το περιβάλλον του. Η δε ένοια της ιδιοκτησίας, σκεφτείτε το, είναι απλά το δικαίωμα καταστροφής.

Ο πολιτισμός μας βασίζεται στο να εργαζόμαστε για έναν άλλον άνθρωπο που έχει κυριαρχία πάνω στην εργασία μας, ώστε να μας αποδώσει έναν αριθμό μονάδων, τις οποίες μονάδες θα χρησιμοποιήσουμε για να μας παρέχουν άλλοι άνθρωποι τροφή και τεχνολογία, την οποία τροφή και την οποία τεχνολογία την παρήγαγαν άλλοι άνθρωποι σαν κι εμάς για να αποδοθούν και σε εκείνους μονάδες που να αντιπροσωπεύουν την αυθαίρετη αξία της εργασίας τους, βασισμένη στο πόσες μονάδες πόσοι από εμάς μπορούμε να δώσουμε για να αποκτήσουμε. Και όσο περισσότερο υποανάπτικτη είναι μια κοινωνία σε σχέση με άλλες, τόσο περισσότερο είναι πεπεισμένοι ότι τα ξέρουν όλα καλύτερα απ' όλους τους άλλους. Η δε επιβίωση του πολιτισμού μας, εξαρτάται από το να πολεμάμε και να σκοτώνουμε όσους θα διατάρασσαν το κατεστημένο μας.

Οι σκέψεις μας κατευθύνονται από τις πληροφορίες και παιδεία που λαμβάνουμε από άλλους οι οποίοι αποφασίζουν τι πληροφορίες και παιδεία θα μας δώσουν, τις οποίες για να λάβουμε χρειάζεται να έχουμε μονάδες που αντιπροσωπεύουν την εργασία που κάναμε για κάποιον άλλον –και οι αξίες των πληροφοριών και συναρτόμενων σκέψεων αξιολογούνται από άλλους σκεπτόμενους τους οποίους ονομάζουμε «φιλόσοφους».



Ο φιλόσοφος, δε, ο οποίος θεωρείται ανώτερος όλων των φιλοσόφων στην Ιστορία, για να τηρήσει σταθερές τις αρχές των πιστεύω του, αποφάσισε ότι πρέπει να αυτοκτονήσει –και αυτοκτόνησε.









Αναρωτιέται κανείς, αν τροφή, αγαθά και σκέψεις, στην κτήση του καθενός, προέρχονται από τον κάθε ένα τον ίδιο.






Οι εξι αναρτήσεις αυτής της ενότητας: