Αλπίνι

Όπως στα περισσότερα Ιταλικά χωριά, έτσι και στο δικό μας οι βετεράνοι κάνουν μια γιορτή κάθε καλοκαίρι να θυμούνται τους συντρόφους τους με περηφάνια. Όπως και στα δικά μας χωριά στην Ελλάδα, ε;

Στο δικό μας το χωριό, βουνό γαρ, οι βετεράνοι είναι βέβαια Αλπινιστές. Και την Κυριακή 4 Αυγούστου είχαμε την γιορτή, με λειτουργία στον κήπο του χωριού, κατάθεση στεφάνου στο ηρώο, και αγριογούρουνο με ταλιατέλες, πορκέτα, σπιεντίνι και ορχήστρα.

Τις φωτογραφίες τις πήρε ο ανεπίσημος ιστορικός της ζωής του χωριού.

Πολύ ωραία επιλογή του βιολιστή να παίξει το "Αδελφέ ήλιε, αδελφή σελήνη", από την ταινία του Ζεφιρέλι για τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης κατά την διάρκεια της ευχαριστίας.

Αναζήτηση

Τι θα έκαναν ο Κολόμβος και η Ισαβέλλα της Ισπανίας αν την παραμονή του απόπλου της Νίνας, της Πίντας και της Σάντα Μαρίας τους έδειχνες μία υδρόγειο, λεπτομερείς αναλύσεις δορυφορικών φωτογραφιών, και τόμους πληροφοριών για την Γη, τον Ατλαντικό, τις Αμερικανικές ηπείρους και τον Ειρηνικό;

Το ταξίδι του Κολόμβου είναι το κλασσικό παράδειγμα εξερεύνησης αλλά η ανθρώπινη περιέργεια και η δόξα της εξερεύνησης ήταν τα τελευταία πράγματα στα μυαλά του τυχοδιώκτη και της βασίλισσας. Ο όρος του Κολόμβου ήταν ο τίτλος "Ναύαρχος του Ωκεανού", άλλοι τίτλοι ευγενείας και ακίνητη περιουσία που θα δινόντουσαν στην οικογένειά του κληρονομικά. Οι όροι του στέμματος ήταν αμύθητος πλούτος και  αποκλειστική πρόσβαση στην Κίνα του Μάρκο Πόλο και του Κουμπλάι Καν, τις Ινδίες και τα μπαχαρικά.

Ο Κολόμβος είχε δίκιο στην εκτίμησή του περί στρογγυλής Γης αλλά δεν είχε ποντάρει στην ύπαρξη των Αμερικανικών ηπείρων και ενός δεύτερου ωκεανού μεγαλύτερου από τον πρώτο. Η Γη ήταν μεν στρογγυλή αλλά λίγο μεγαλύτερη από όσο υπολόγιζε. Αυτό σήμαινε ότι τα πλούτη που υποσχέθηκε στην Ισαβέλλα δεν θα τα έδρεπε η ίδια η Ισαβέλλα αμέσως, αλλά θα χρειαζόντουσαν πολύ περισσότερος χρόνος και γενεές.

Ο άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται για κάτι τα οφέλη του οποίου θα δρέπουν τα δισέγγονα και τρισέγγονά του. Το ψητό το θέλουμε τώρα, για μας. Αύριο, η Γαία πυρί μειχθήτω.

Κι έτσι, όταν το πραγματικό μέγεθος της Γης άρχισε να αποκαλύπτεται μετά το 1492, η Ισπανία προχώρησε στο Σχέδιο Β'.

Έκλεψε όσο περισσότερο χρυσάφι μπορούσε να βρει στην Μέση Αμερική και αφάνισε δύο πολιτισμούς. Για να βρει εργατικά χέρια για τον σκοπό αυτό επικαλέστηκε την Χάρι του Θεού και έστειλε τυχοδιώκτες διαφορετικού είδους αποδοχών (πνευματικών) να επιτελέσουν γενοκτονία και να μεταφέρουν στους ιθαγενείς τον θεό τον αληθινό, μεγάλη η χάρι του. Στήσανε μάλιστα και φούρνους να καίνε μέσα ζωντανούς σκύλους και γάτες για να δώσουν στους ιθαγενείς ένα γλαφυρό παράδειγμα του πως λειτουργεί η κόλαση του ενός και αληθινού θεού.

Ο Κολόμβος, και ο πολιτισμός στον οποίον ζούσε, δεν είχε δώσει βάση στο ότι η Αμερικανικές ήπειροι ήταν γνωστές στην Ευρώπη από αιώνες. Στο ότι ο Ερατοσθένης είχε μετρήσει με εκπληκτική ακρίβεια την πραγματική διάμετρο της σφαιρικής Γης. Μέχρι τόσο πρόσφατα όσο από τον ενδέκατο έως δέκατο τέταρτο αιώνα, Βίκινκγς, αρχικά υπό τον Λέηφ Έρικσον και τον πατέρα του Ερρίκο τον Κόκκινο, είχαν φτάσει και είχαν αποικήσει μέχρι την Ισλανδία, τις ακτές της Γροιλανδίας, του Λαμπραντόρ και της Νέας Γης (όπως θα ονομαζόντουσαν αργότερα). Υπάρχουν πολλές ενδείξεις, μια-δυό των οποίων φτάνουν να είναι ίσως αποδείξεις, ότι Ευρωπαίοι και Μεσογειακοί φτάναν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού από τα προ χριστού χρόνια. Πιθανόν να είχαν φτάσει και οι Φοίνικες και οι Έλληνες. Και οι Αιγύπτιοι. Αλλά εκείνοι δεν ήταν θεοφοβούμενοι Χριστιανοί και ότι έκαναν ή δεν έκαναν χάθηκε στο σκοτάδι του Χριστιανικού Μεσαίωνα --κατά την διάρκεια του οποίου η πίστη στον θεό ήταν εγγύηση υπακοής στους άρχοντες, και οποιαδήποτε σκέψη οδηγούσε στην Ιερά Εξέταση.

Η Γη έχει πια ανακαλυφτεί ολόκληρη και το επόμενο σύνορο, το Διάστημα, θέλει πολλά λεφτά και πολλές γενεές να εξερευνηθεί. Το Διάστημα το ξεχνάμε. Δεν έχει να αποφέρει λεφτά. Τουλάχιστον όχι για σήμερα.

Τα λεφτά βρίσκονται αλλού σήμερα. Στην τεχνητή νοημοσύνη. Στα κομπιούτερ που βοηθάνε τις νέες γενιές να μην χρειάζεται να σκέφτονται. Αφήνουν το επίπονο έργο του σκέπτεσθαι στα τηλέφωνά τους και τα λαπτοπ. Αυτό είναι το επόμενο σύνορο (μέχρι να κοπεί το ηλεκτρικό, να αδειάσουν οι μπαταρίες και να μην ξέρουν οι νέοι και οι απόγονοί τους πως να κάνουνε κακά τους).

Ο στόλος, η Νίνα, η Πίντα και η Σάντα Μαρία είναι τώρα το ίντερνετ (Ελληνιστί, "διαδίκτυο" --μην το λέμε με το ξενικό του όνομα και νομίζουν ότι δεν είχαν οι αρχαίοι Έλληνες λέξη και γι' αυτό).

Τι είναι το ίντερνετ; Απλά, είναι ένας υποτυπώδης εγκέφαλος, κατ' ομοίωση του ανθρωπίνου εγκεφάλου. Μόνο που αυτός ο τεχνητός εγκέφαλος περικλείει τον πλανήτη μας και οι ηλεκτρονικοί του νευρώνες θρέφονται από τα βιολογικά μυαλά των εφευρετών και των χρηστών.

Μάλιστα, το BBC γράφει ότι το ίντερνετ έχει ήδη αρχίσει να δίνει ενδείξεις του ότι ίσως να αποκτά νοημοσύνη και ίσως να αποκτήσει συνείδηση και αυτοσυνείδηση. Όταν και εάν γίνει αυτό, η μόνη χρησιμότητα που θα αποδίδει το ίντερνετ στους ανθρώπους θα είναι να του προμηθεύουν άφθονο ηλεκτρικό ρεύμα. Ο ηλεκτρισμός θα γίνει ο νέος χρυσός και οι άνθρωποι το εργατικό δυναμικό για την απόκτησή του.

Πως θα διαμορφωθεί ο κόσμος των ανθρώπων όταν συμβεί αυτό;

Τι θα έκαναν οι σημερινοί Κολόμβοι και οι σημερινές Ισαβέλλες της Γης αν την παραμονή του απόπλου του ίντερνετ τους έδειχνε κάποιος την εικόνα του που πρόκειται να καταλήξουν;

Αγώνες

Ποιά είναι η γνώμη μου για τις διαδηλώσεις λαϊκών αγώνων; Αυτή η ερώτηση μου θυμίζει την ημέρα που το θρυλικό υπερηχητικό Κονκόρντ ήταν να επισκεφτεί το αεροδρόμιο Λόγκαν της Βοστώνης και μεγάλα πλήθη διαδηλωτών είχαν μαζευτεί γύρω από το αεροδρόμιο περιμένοντάς το, κρατώντας πινακίδες και δίνοντας συνεντεύξεις ενάντια της ηχορύπανσης, ενάντια του τρομερού θόρυβου του Κονκόρντ.

Το περίμεναν όλο το πρωί.

Το περίμεναν μέχρι μισή ώρα αφού έφτασε, μέχρι που ένας δημοσιογράφος τους είπε ότι προσγειώθηκε ήδη πριν τριάντα λεπτά.

Δεν το είχαν ακούσει ούτε το είχαν πάρει χαμπάρι. Πήγαν σπίτια τους.

Το Κονκόρντ το "σκότωσαν" οι Αμερικανοί που ποτέ δεν το δέχτηκαν επειδή ήταν Ευρωπαϊκό, και το "σκότωσε" η εσκεμμένη καθυστέρηση για άδειες την δεκαετία του '70 και η πετρελαϊκή κρίση των '70. Τα 25 χρόνια που πέταξε, πέταξε για εθνική υπερηφάνεια της Βρετανίας και της Γαλλίας. Δεν το σκότωσαν οι διαδηλωτές.

Η Μπόινγκ ποτέ δεν κατάφερε να τελειώσει το Boeing SST (το αμερικανικό Κονκόρντ), και το "Κονκόρντσκι" (Τουπόλεβ 144, η Σοβιετική αντιγραφή του Κονκόρντ) έλαβε άδοξο τέλος όταν το πρότυπο έγινε συντρίμμια το 1973 σε ένα ατύχημα στην έκθεση του Παρισιού.

Τα περισσότερα, αν όχι όλα, τα θέματα, προωθούνται και εξελίσσονται από κατευθυντήρια κέντρα που λίγο έχουν να κάνουν με την κοινή γνώμη ή τους λαϊκούς αγώνες και έχουν να κάνουν τα μέγιστα με τους νόμους της Οικονομικής Δαρβινικής Εξέλιξης.

Τα λεγόμενα "κεκτημένα" της εργατικής τάξης, ως επί το πλείστον, τα "παραχώρησαν" τα "αφεντικά" μόνο όταν, αφού και όπως συνέφερε οικονομικά την εξελισσόμενη μέθοδο παραγωγής. Όχι όταν ή επειδή τα απαιτούσε η κεντρική επιτροπή των λαϊκών αγώνων. Αλλά, λίγη ονείρωξη δεν έβλαψε ποτέ πριν τις εκλογές για τον επόμενο γενικό γραμματέα του αγώνα, ούτε έβλαψε ποτέ, η ονείρωξη, τον δύστυχο μπλογκίστα που ηρωικά παραμένει μπροστά από το λαπτοπ αντί να πάει στην γυναίκα του που ήδη έβαλε τα παιδιά για ύπνο.

Η κοινή γνώμη και λαϊκό συναίσθημα αγώνων αυτές τις μέρες έχει βρει έναν καινούργιο ήρωα. Τον νεαρό που έκραξε τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, τον άνθρωπο που έδωσε στους αγωνιστές κατά των κακών ιμπεριαλιστών καινούργια πυξίδα! Σνόουντεν-μάνια.

Η περίπτωση είναι αντίθετη από εκείνη των διαδηλωτών του Λόγκαν της Βοστώνης. Στην προκυμμένη περίπτωση διαμαρτύρονται όχι για τον θόρυβο αλλά για την σιγή. Των μυστικών υπηρεσιών.

"Οι μυστικές υπηρεσίες κάνουν πράγματα μυστικά;;; Ω! τι έκπληξη, μαμά!"

Βέβαια οι μόνες μυστικές υπηρεσίες που κάνουν πράγματα μυστικά είναι οι υπηρεσίες των κακών ιμπεριαλιστών αμερικάνων. Οι Σοβιετικοί, και μετά οι Ρώσοι, ποτέ δεν θα ονειρευόντουσαν να παραβιάσουν το απόρρητο του τεξτ-σεξ της Σβετλάνα από το Νοβοροσίσκ με τον Ντουαίην από την Οκλαχόμα. Οι Βρετανοί, Γάλλοι, Γερμανοί, η Μοσάντ και η ΚΥΠ, ποτέ δεν θα επέτρεπαν στον εαυτό τους κάτι τόσο ανήθικο όσο μυστική παρακολούθηση δραστηριοτήτων των πολιτών.

Και είκοσι χρόνια τώρα κανείς δεν περίμενε πως ότι γράφουμε και ότι βλέπουμε στο ίντερνετ παραμένει σε σέρβερς να το δει και να το διαβάσει όποιος θέλει να βγάζει μυστικούς νόμους ότι μπορεί να το δει και να το διαβάσει. Ήταν η όλη υπόθεση μια μεγάλη έκπληξη!

Και τώρα η Ρωσία έδωσε άσυλο στον αγνό Έντουαρντ. Υπό τον όρο ότι θα βγάλει τον σκασμό. Οι ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων σημειώνουν μεγάλη νίκη και υπογραμμίζουν την σημασία του χαστουκιού στις ΗΠΑ. Βέβαια, το να βρίσκεται ο Σνόουντεν υπό επιτήρηση σε αυστηρά ελεγχόμενο κράτος υπό τον όρο να σταματήσει τις αποκαλύψεις του, είναι ακριβώς αυτό που συμφέρει τις ΗΠΑ, οι οποίες, κατά τα άλλα, δημοσίως, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους που η Ρωσία δεν τον επιστρέφει στην γενέτειρα (Που συμφέρει καλύτερα τις ΗΠΑ να βρίσκεται ο Έντουαρντ; στην Ρωσία φιμωμένος και ξεχασμένος, ή στον Ισημερινό ή Βενεζουέλα με ντουντούκα; Για να βρίσκεται στις ΗΠΑ δεν το συζητάμε γιατί εκεί θα ήταν καθημερινά παγκόσμια νέα σαν τον Μαννινγκ -Μάλιστα, το άσυλο δόθηκε στον Έντουαρντ αμέσως μόλις το δικαστήριο στις ΗΠΑ αθώωσε τον Μάννινγκ από την κατηγορία του ότι "βοήθησε τον εχθρό"). Αχ. Μού 'ρχεται να χασμουρηθώ!

Άλλωστε, δεν είχε κίνητρα η Ρωσία για να δώσει άσυλο "εναντίων" των ΗΠΑ. Ο Σνόουντεν ούτε έχει πληροφορίες τις οποίες δεν έχει ήδη ο μυστικός κόσμος όλος, ούτε θα μπορούσε να παίξει για την Ρωσία τον ρόλο τον οποίον ο ίδιος ο Λένιν είχε περιγράψει, γλαφυρότατα, ως τον ρόλο του "χρήσιμου ηλίθιου"*.

* βλ. John Reed (1887-1920)

Ελευθεριακά...

Συνήθως ο πρόεδρος των ΗΠΑ αποκαλείται "κουτσή πάπια" (lame duck) τα τελευταία δύο χρόνια της δεύτερης θητείας του, όταν δεν χρειάζεται να προσπαθήσει επανεκλογή και όταν το κογκρέσο και οι ψηφοφόροι έχουν πια χάσει ενδιαφέρον και περιμένουν την επόμενη αναμέτρηση για τον καινούργιο πρόεδρο.

Ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν lame duck για τον περισσότερο χρόνο και των δύο θητειών του. Αυτό επειδή το εγκαθιδρυμένο κατεστημένο της Ουάσιγκτον και ιδίως το κόμμα των Ρεπουμπλικάνων δεν του επέτρεψαν ποτέ να φέρει οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Ήταν το χειρότερο παράδειγμα ενός κατά τα άλλα σοφότατου συστήματος όπου ο Λευκός Οίκος και το Κογκρέσο δεν είναι απαραίτητο να "ανήκουν" στο ίδιο κόμμα. Στην περίπτωση του Ομπάμα, το Ρεπουμπλικανικό κογκρέσο απλά χρησιμοποίησε το σύστημα για να χτίσει έναν τούβλινο τοίχο μεταξύ του Καπιτωλίου και του Λευκού Οίκου, περιμένοντας να περάσουν τα 4+4 χρόνια.

Το είχαν προσπαθήσει και το 1992-2000 με τους "χωριάτες από το Αρκάνσας" αλλά τότε είχαν αποτύχει και ο Κλίντον έφερε την πιο θεαματική ευημερία που είχε δει κανείς ποτέ. Προσπάθησαν μετά να τον "δολοφονήσουν" με έναν λεκέ σε ένα μπλε φόρεμα αλλά και εκεί απέτυχαν. Ο Κλίντον, αν και όσο ανεπιθύμητος στο κατεστημένο όσο ο Ομπάμα, ήταν πολύ πιο αποτελεσματικός και χαρισματικός από τον τωρινό πρόεδρο.

Ο Ομπάμα μπήκε με συγκεκριμένες υποσχέσεις από τις οποίες καμία δεν κράτησε --ή, δεν του επιτράπηκε να κρατήσει. Το Γκουαντάναμο υπάρχει ακόμα, οι μεταρρυθμίσεις της Υγείας έμειναν στα χαρτιά, οι πόλεμοι συνεχίζονται και τώρα θα πληρώσει τον βαρκάρη για την κατασκοπία κατά των πολιτών την οποία είχε ξεκινήσει ο Μπους και την οποία ο Ομπάμα συνέχισε.

Οι δύο θητείες του Ομπάμα θα μείνουν στην ιστορία σαν το καλύτερο από δύο κακά, όπου, τουλάχιστον ο κόσμος και οι ΗΠΑ γλύτωσαν από τα συγκεκριμένα σχήματα Ρεπουμπλικανικού κόμματος που προσφέρθηκαν το 2008 και το 2012 σαν εναλλακτικές λύσεις. Εκτός όμως του ότι αποτράπηκε η καταστροφή δυό φορές, τίποτα το θετικό δεν έγινε. Καμία πρόοδος σε οτιδήποτε, εκτός από το να τοποθετήσει την Χίλαρι σαν μια ελπίδα για το 2016.

Από την άλλη μεριά, το κόμμα των Ρεπουμπλικάνων έχει αρχίσει να ταυτίζεται σε ευρύτερο φάσμα με την ιδεολογία του Libertarianism.

Ο ίδιος ο Ρόναλντ Ρέγκαν, το 1975, όταν ήταν ακόμα κυβερνήτης της Καλιφόρνια είχε πει ότι "Αν το αναλύσει κανείς, πιστεύω ότι η καρδιά και η ψυχή του συντηρητισμού είναι Libertarianism"

Οι Libertarians στις ΗΠΑ είναι μια ιδεολογία, με το δικό της κόμμα, και πολιτικά έχουν τώρα ταυτιστεί με το κίνημα του Tea Party μέσα στο κόμμα των Ρεπουμπλικάνων.

Είναι μια πολύπλοκη κατάσταση την οποία ο Ευρωπαίος, και ιδιαίτερα (μα ιδιαίτερα) ο Έλληνας δεν έχουν το σκεπτικό να την καταλάβουν. Πρέπει όμως να προσπαθήσουν να καταλάβουν γιατί τα επόμενα είκοσι χρόνια θα επηρεαστούν άμεσα από τα αποτελέσματα αυτών των ζυμώσεων.

Το πρώτο εμπόδιο του Ευρωπαίου, και του Έλληνα, στο να κατανοήσουν τι είναι Libertarianism, είναι ότι το μπερδεύουν με Liberalism. Ενώ η ιδεολογία των Libertarians είναι κατ' εξοχήν κάτι το Αμερικανικό, και εντελώς άσχετο με τους Liberals, οι Ευρωπαίοι κολλάν στον όρο "Φιλελεύθερος" ο οποίος είναι εντελώς λάθος όταν μιλάμε για Libertarians. Οι Libertarians δεν είναι "Φιλελεύθεροι" με την Ευρωπαϊκή, ή ακόμα και την Αμερικανική έννοια του "Φιλελεύθερου". Μεταφράζονται ως "Ελευθεριακοί". Οι λέξεις, σε αυτήν την περίπτωση απλά μας μπερδεύουν και μας απομακρύνουν από την κατανόηση του αντικειμένου, ιστορικά και ιδεολογικά.

Το δεύτερο εμπόδιο, το οποίο υφίσταται και μέσα στις ΗΠΑ ακόμα, είναι το μπέρδεμα της Άυν Ραντ και των γραπτών της στην ιδεολογία Libertarian. Η Άυν Ραντ είναι για τον Libertarianism κάτι όπως ήταν ο Τρότσκι για τον Λένιν... Όμως, οι καινούργιοι και αυξανόμενοι πιστοί του Libertarianism, στην πλειοψηφία τους νέα παιδιά, προσεγγίζουν την ιδεολογία μέσω Άυν Ραντ αντί να πηγαίνουν στην γενικότερη και αρχαιότερη μορφή της ιδεολογίας. Με λίγα λόγια, η Άυν Ραντ, με τις μπουρμπουλήθρες της, απήγαγε τον Libertarianism με τον άμεσο κίνδυνο να χαθούν όλες οι θετικές και εποικοδομητικές απόψεις που μπορεί να προσφέρει η ευρύτερη ιδεολογία.

Libertarianism, κανονικά, ταυτίζεται με το να προσπαθείς να μειώσεις το μέγεθος της κυβέρνησης. Να ελέγχεις και να κρατάς στο ελάχιστο τα έξοδα του δημοσίου και τους φόρους. Να απομακρύνεις την κυβέρνηση και τους νόμους από την ατομική ελευθερία του πολίτη. Να δίνεις περισσότερη εμπιστοσύνη στον αυτόνομο πολίτη και να έχεις την πίστη ότι υπάρχουν αρκετές θετικές δυνάμεις μέσα στην κοινωνία για να επιβιώσει χωρίς δικτατορικές επεμβάσεις της κυβέρνησης.

Τίποτα το λάθος, κατά την δική μου γνώμη, με τα παραπάνω, και τα υποστηρίζω θεωρητικά, μόνο ως κατευθύνσεις που πρέπει να υπάρχουν για να συνδράμουν στο τελικό αποτέλεσμα. Η Libertarian κοινωνία είναι μια ουτοπία και εντελώς ανεφάρμοστη, πάντα κατά την γνώμη μου, αλλά πολλά από αυτά που πρεσβεύει πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχουν σαν μέρη του όλου δυναμισμού μιας κοινωνίας και ενός κράτους --για καλό ζύγι.

Το πρόβλημα είναι ότι ενώ Libertarianism σημαίνει "ατομική ελευθερία", ο Libertarianism της Άυν Ραντ ο οποίος αυτές τις μέρες υπερισχύει, σημαίνει απλά παιδαριώδη "εγωισμό". Οι ίδιοι οι νέοι Αμερικανοί έχουν χάσει το ζύγι, κατά την γνώμη μου, μεταξύ ατομικής ελευθερίας και εγωισμού, μεταξύ του συνολικού δυναμισμού μιας κοινωνίας και της ουτοπικής αναρχίας.

Είναι η διαφορά μεταξύ του να λες ότι η δεύτερη τροπολογία του συντάγματος εγγυάται ότι η κυβέρνηση δεν θα παρεμβαίνει στις ελευθερίες σου, και του να λες ότι η δεύτερη τροπολογία σου επιτρέπει να κουβαλάς ένα μπαζούκας. Χάνεται το πραγματικό νόημα χάριν ύμνου προς το "Εγώ" και το "Θέλω!"

Και, οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο, στρέφονται τώρα προς τον Libertarianism ως όπλο κατά των Δημοκρατικών αντί ως  μέσον ζυγίσματος των ελευθεριών του πολίτη.

Το αποτέλεσμα θα είναι μια κοινωνία πιο εγωιστική και ένα κράτος πιο ανήμπορο/ανίκανο. Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ενός κράτους λιτού και ενός κράτους ανήμπορου.

Σημ. Το ότι η Ραντ κήρυττε αθεϊσμό ενώ πολλοί Ρεπουμπλικάνοι πιστεύουν στην Γένεση της Παλαιάς Διαθήκης, το ότι οι Libertarians προωθούν ατομική ελευθερία ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι είναι κατά των ομοφυλόφιλων και των εκτρώσεων, προσθέτει ενδιαφέρον στην αναζήτηση της λογικής των εξελίξεων και της συμβίωσής των.