Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2023

Δολοφονία

 




Από τον Φεβρουάριο του 2008 ως σήμερα έχουμε κάνει περίπου 34 πλεύσεις μεταξύ Πάτρας και Ανκόνας, με ΑΝΕΚ (καλύτερη), Σούπερφάστ (μεσαία) και Μινόαν/Grimaldi (σκατά). Δεν έχουμε ταξιδέψει με Μπλου Σταρ και δεν έχουμε κάνει Πειραιά-Κρήτη. Όμως πιστεύω ότι η εμπειρία μας με τα πληρώματα στα δρομολόγιά μας δεν απέχει και πολύ από τα υπόλοιπα. Έχω καυγαδίσει δυό-τρεις από τις 34 περίπου φορές, μπαίνοντας στα καράβια για να παρκάρω. Ελάχιστες φορές η είσοδος ήταν ευχάριστη. Τις περισσότερες φορές ήταν άντε και να τελειώνουμε... Έλεγα από δεκαετία ότι είναι θέμα χρόνου να γίνει σοβαρό περιστατικό. Ποτέ όμως δεν είχα φανταστεί ότι θα πέταγαν άνθρωπο στην θάλασσα στους αφρούς από τις προπέλες όπου η άνωση χάνεται και το κολύμπι, και να ξέρεις να κολυμπάς, είναι δύσκολο. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι το ανέφικτο περιστατικό που περίμενα θα ήταν στυγνή δολοφονία με δράστες ηλίθιους. 

Ποιός ευθύνεται κατά τον νόμο και κατά την λογική και κατά την ηθική;
Με σειρά προτεραιότητας:

  1. Η εταιρεία Blu Star Ferries,
  2. Ο Κυβερνήτης (Καπετάνιος),
  3. Οι υπάλληλοι της εταιρείας/πλήρωμα που βρισκόντουσαν στον «καταπέλτη» του καραβιού Blue Horizon,
  4. Ο υπάλληλος που έδωσε το τελικό σπρώξιμο μετά από το οποίο ο επιβάτης, με εισιτήριο, που προσπαθούσε να ανέβει, γλίστρησε και έπεσε στο νερό. 

Σε άλλες χώρες θα έπεφταν πρόστιμα εκατομμυρίων και ποινές φυλάκισης δεκαετιών. Η κηδεία, όχι δημόσια δαπάνη αλλά δαπάνη της Blu Star Ferries. Στο Ελλαδιστάν, στο βασίλειο της δικαιολογίας, θα δείξει... 

Η δική μου εμπειρία μετά από περίπου 34 δρομολόγια μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας, με Ελληνικά πληρώματα, είναι ότι αφού από το παράθυρο του αυτοκινήτου, ακόμα στην προκυμαία, δείξεις τα εισιτήρια σε σχετικά ευγενικούς αξιωματικούς του λογιστηρίου, με το που ανεβαίνει το αυτοκίνητο στον λεγόμενο «καταπέλτη» για να μπει στο πλοίο, παραδίδεσαι στους «ναυτικούς» (υποθέτω ότι η στολή τους κάνει «ναυτικούς») να σε καθοδηγήσουν να παρκάρεις σε κάποιο από τα γκαράζ. Για την ακρίβεια, ας μην πω «να σε καθοδηγήσουν», αλλά «να σε διατάξουν». 

Τα αυτοκίνητα που μπαίνουν στα καράβια στα οποία έχουμε εμείς εμπειρία έχουν πινακίδες Ελληνικές, Ιταλικές, Αυστριακές, Γερμανικές, Γαλλικές, Βρετανικές και άλλες. Οι διαταγές έρχονται φωναχτές στην διαπασών με αγριάδα, ανάλογα με την πινακίδα. Οι Ελληνικές πινακίδες είναι τυχερές γιατί το πλήρωμα είναι Έλληνες. Δεύτερες σε καλοτυχία έρχονται οι Ιταλικές πινακίδες γιατί το πλήρωμα ξέρει δυό λέξεις ιταλικές. Οι υπόλοιπες πινακίδες, και οδηγοί, κακόπεσαν. Δικό τους σφάλμα που δεν ξέρουν την γλώσσα που έδωσε στον κόσμο …πολιτισμό, ρε. 

Όταν μου μπήζουν τις αγριοφωνάρες τους στα φωνητικά ιταλικά τους για τις ιταλικές πινακίδες μου, από το ανοιχτό μου παράθυρο με χαμόγελο τους λέω «Καλημέρα!» εις άπταιστον Ελληνικήν, και αμέσως χαίρονται χαρά μεγάλη, αλλάζουν έκφραση, αλλάζουν τόνο και ένταση φωνής, και, με την χαρά του είδε ο σκύλος τη γενιά του, με καθοδηγούν με ιδιαίτερη προσοχή ωσάν, να δεις, είσαι δικό μας παιδί, ρε, και θα σε προσέξουμε. Στην οποία μεταχείριση η ενδόμυχη αλλά σιωπηλή μου αντίδραση είναι: δηλαδή αν δεν σας είχα μιλήσει Ελληνικά θα συνεχίζατε να μου φέρεστε σαν να είμαι γουρούνι κι’ ας έχω πληρώσει εκατοντάδες ευρόπουλα; Και αυτή η μεταχείρηση, όχι πάντα, όπως είπα και πριν ήταν και κάποιες φορές που τσακώθηκα με τα γουμάρια που παρίσταναν ότι είναι και οι αφέντες των σκλάβων επιβατών.

Το μέλος του πληρώματος που δέχεται και «καθοδηγεί» επιβάτες, ανέκαθεν, 16 χρόνια τώρα εμπειρίας μας, συμπεριφέρεται σαν να σου κάνει χάρη και πρέπει να τον προσκυνάς και να του λες «σ’ ευχαριστώ, αφέντη, βρίσε με κι’ άλλο ν’ αγιάσω». 

Μου είναι πάρα πολύ εύκολο, σκεπτόμενος τα πληρώματα με τα οποία έχω εμπειρία, να φανταστώ τα μέλη του πληρώματος που «υποδέχτηκαν» τελευταία στιγμή καθώς γινόταν ο απόπλους τον άτυχο επιβάτη στο Blue Horizon για Κρήτη και τον δολοφόνησαν από αγνή και ακόρεστη ανωτερότητα του ηλιθίου και κατώτερης βαθμίδας μέλους του πληρώματος, που η μοναδική στιγμή προσωπικής σημαντικότητας έρχεται όταν διατάζουν τους επιβάτες τι να κάνουν και τι να μην κάνουν, και τα σκυλιά δεμένα! 

Η Μαργαρίτα μου είπε μόλις τώρα πως ντρέπεται και πως ο κόσμος πάει στον γκρεμό, αλλά με συμβούλευσε να μην επιτρέπω στον εαυτό μου να θυμώνω. Της απάντησα ότι βλέπω, αφ’ ενός, το σωστό της άποψής της, αλλά από την άλλη οπτική, αν δεν θυμώσουμε με αυτά που βλέπουμε, δεν είναι σαν ένα είδος εμμέσου κομφορμισμού;


ΥΓ. Δεν σχολιάζω το ότι το θύμα ήταν μειωμένης διανοητικής ικανότητας και τόσο αγαπητό από όλους στην γενέτειρα του Κρήτη. Το να το σχολιάσουμε αυτό θα επικαλούσε αφ' ενός οίκτο και αφ' εταίρου θα πρόσδιδε κάποια δικαολογία στο πλήρωμα, και ούτε το ένα ούτε το άλλο πρέπει, κατά την γνώμη μου, να "παίξει" σε αυτήν την υπόθεση δολοφονίας. Πάντα κατά την γνώμη μου, δεν παίζει ούτε το "εξ' αμελείας". 


ΥΓ2. Από το in.gr: Τα δέκα «εγκλήματα» που οδήγησαν στον θάνατο του 36χρονου στον Πειραιά

1: Το πλοίο έλυσε τους κάβους, χωρίς να έχει σηκώσει τον καταπέλτη του φερι μποτ –συμφωνα με τις προβλεπόμενες διαδικασίες του απόπλου- προκειμένου να κερδίσει χρόνο 2-3 λεπτών στο δρομολόγιο κι από «βιασύνη» του πλοιάρχου.

2: Παρ’ ότι το πλοίο δεν είχε αναχωρήσει, δεν υπήρχε στο σημείο λιμενικός, ως όφειλε που θα μπορούσε να παρέμβει στο συμβαν.

3: Ο ύπαρχος άρχισε να σπρώχνει τον νεαρό, χωρίς να έχει κανένα σχετικό δικαίωμα (σ.σ. με μια λογική αυτοδικίας) κι ενώ θα έπρεπε να ζητήσει την συνδρομή των αφαντων λιμενικών.

4: Ο ύπαρχος δεν ενημέρωσε μέσω του ασυρμάτου τον πλοίαρχο για την απόπειρα επιβίβασης του 36χρονου, επιχειρώντας να τον απωθήσει προς την αποβάθρα, συνεκτιμώντας ή αδιαφορώντας ότι ήδη ο καπετάνιος άρχισε ήδη την διαδικασία αναχώρησης. Με τον άτυχο 36χρονο να βρίσκεται στο κενό και να πνίγεται.

5: Ο καπετάνιος δεν είδε ή αδιαφόρησε για την εικόνα από τις κάμερες που καλύπτουν τον καταπέλτη του πλοίου, ώστε να δει ότι στην άκρη του ήταν ο 36χρονος που επιχειρούσε να μπει στο πλοίο.

6: Ο ύπαρχος είναι απολύτως σαφές ότι βλέπει τον 36χρονο να πέφτει στην θάλασσα, όμως δεν αποφασίζεται σε συνεννόηση με τον καπετάνιο να σταματήσουν το πλοίο, ώστε και τα ταραγμένα νερά από τις μηχανές του να μην «ρουφήξουν» τον άτυχο 36χρονο.

Αυτό δεν γίνεται ούτε στην αρχική φάση, ούτε αργότερα με το πλοίο να πραγματοποιεί ταξίδι 44 λεπτών μέχρι έως ότου ειδοποιηθεί να επιστρέψει. Με μέλη του πληρώματος να λειτουργούν με μία λογική εγκληματικής συγκάλυψης του συμβάντος.

7: Το πλήρωμα του πλοίου δεν εφαρμόζει τον κανονισμό για υποβοήθηση ανθρώπων που βρίσκονται στην θάλασσα είτε σε ανοικτό πέλαγος είτε κι ασφαλώς στις χθεσινές συνθήκες, προκειμένου να του πετάξουν σωσίβια, να καλέσουν βοήθεια κλπ.

8: Αγνόησαν τις σχετικές αναφορές των επιβατών σαν να μην συνέβη τίποτα και προχώρησαν σε παραπλανητική αναφορά από τα μεγάφωνα του πλοίου.

9: Ο καπετάνιος έδωσε αλλοιωμένα δεδομένα του συμβάντος και στο επιχειρησιακό κέντρο περί ατυχήματος. Με την αλήθεια να αποκαλύπτεται από το βίντεο.

10: Η απουσία λιμενικών από το σημείο ουσιαστικά εξαυλώνει και την κάθε πιθανότητα να βοηθηθεί ο άτυχος 36χρονος.

 

~~~




Τετάρτη 16 Αυγούστου 2023

Αστέρια

 





Πήρα αυτή τη φωτογραφία 11 το βράδυ 13 Αυγούστου από ένα λιβάδι 1 χιλιόμετρο έξω από το χωριό όπου είχαμε πάει με φίλους να ξαπλώσουμε στο γρασίδι και να τα πούμε καθώς βλέπαμε τα άστρα.

Αυτή είναι με την Nikon Z9 και υπερ-ευρυγώνιο φακό 14 mm, ευαισθησία ISO 800, διάφραγμα f4 και ταχύτητα 8 δευτερόλεπτα. Μετά, στο Adobe Photoshop, στο αρχείο RAW, στο ιδιαίτερο πρόγραμμα επεξεργασίας του RAW έδωσα την απαραίτητη έμφαση για να φανούν όσα καταγράφηκαν που το ανθρώπινο μάτι δεν βλέπει.

Έβαλα εδώ στο μπλογκ φωτογραφίες πολύ μεγάλης ανάλυσης για να την κατεβάσετε αν θέλετε σε μια μεγάλη οθόνη και να μπείτε μέσα της. Η φωτογραφία που βλέπετε παραπάνω, εδώ στο μπλογκ, αν την κατεβάσετε, έχει διαστάσεις 1600 x 1067 px, 72 dpi, 951 KB, αλλά, αν θέλετε 8256 x 5504 px, 300 dpi, 33,5 ΜB, χρησιμοποιείστε αυτό το λινκ. Θα πάρει κάμποση ώρα να "γεμίσει" γιατί είναι πολύ μεγάλη :-)

Στο βάθος, σαν «σύννεφο», μέρος του Γαλαξία μας που απέχει κάπου μεταξύ 10.000 με 26.000 έτη φωτός από εμάς. Δηλαδή το φως που κατέγραψε η φωτογραφία μου έφυγε από εκείνα τα αστέρια πριν 10.000 με 26.000 χρόνια. Πολύ κοντύτερα σε εμάς, πολλά άλλα φωτεινότερα λόγω κοντινότερης απόστασης άστρα μεταξύ των οποίων κοντά στο κέντρο της φωτογραφίας ο πολύ φωτεινός γείτονάς μας στον αστερισμό Lyra, το άστρο Vega, μόνο 27 έτη φωτός από εμάς, δηλαδή το φως που κατέγραψα προχτές έφυγε από το Vega το 1996.

Ξέρουμε ότι αυτό το φωτεινό άστρο είναι το Vega γιατί είπα στην Μαργαρίτα ότι αναρωτιέμαι ποιο άστρο να είναι αυτό το φωτεινό, στη μέση της φωτογραφίεας, και τότε η Μαργαρίτα έφερε τα βιβλία της από την λέσχη των Αστρόφιλων, βρήκε τους αστερισμούς οταν χαμήλωσα την ένταση στην φωτογραφία για να μείνουν μόνο τα κυρίως άστρα, έκανε τους υπολογισμούς της και μου είπε ότι το αστέρι που μου αρέσει, στην φωτογραφία, είναι το Vega (που έμαθα ότι στα Ρωμαίικα το λένε Βέγας, από το αραβικό Waki, που στους Αλφόνσειους Πίνακες πήρε τη μορφή Wega. Η πλήρης αραβική ονομασία ήταν Al Nasr al Waki, δηλαδή «ο αετός που πέφτει ή εφορμά»).

Δίπλα στο Vega, η αχνή γραμμούλα είναι ένας διάτων αστήρ, ένας μετεωρίτης που καίγεται στην ατμόσφαιρά μας, περίπου 70 με 100 χιλιόμετρα από πάνω μας. Στη φωτογραφία υπάρχουν συνολικά τέσσερεις διάττοντες αστέρες που και οι τέσσερεις κάηκαν στην ατμόσφαιρα μέσα στα 8 δευτερόλεπτα κατά τα οποία κατέγραφε η μηχανή. Κανένα όμως από αυτά δεν φαινόταν στο γυμνό μάτι.

Αυτό είναι ένα πολύ-πολύ μικρό κομμάτι του γαλαξία μας και ότι άστρα φαίνονται εδώ είναι στα μέχρι 26.000 έτη φωτός περίπου από τα 100.000 έτη φωτός της διαμέτρου του γαλαξία.

Κάθε κουκκίδα είναι ένα άστρο και το κάθε ένα από αυτά τα άστρα μπορεί να έχει πλανήτες (τα περισσότερα έχουν) σαν αυτούς που έχει το δικό μας άστρο που το λέμε Ήλιο. Με τα σημερινά μας διαστημόπλοια θα χρειάζονταν χιλιάδες χρόνια για να πάμε από την μία κουκκίδα που βλέπουμε στην φωτογραφία, στην άλλη κουκκίδα δίπλα της.

Και, κοιτώντας δυό κουκκίδες (άστρα) δίπλα-δίπλα στη φωτογραφία, ας πούμε την φωτεινή κουκκίδα το άστρο Vega και την αμέσως δίπλα του, δεξιά, πολύ πιο αχνή, αυτό το αχνό άστρο που φαίνεται δίπλα στο Vega μπορεί μάλιστα να είναι πολύ, πολύ κοντύτερα σε εμάς αλλά απλά μικρότερο και λιγότερο φωτεινό από το Vega. Κάθε κουκκίδα, άστρο, που βλέπετε στην φωτογραφία μπορεί να είναι δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες χρόνια κοντύτερα ή μακρύτερα από εμάς, η μία από την άλλη. Η φωτογραφία, μην ξεχνάτε, δείχνει τρεις διαστάσεις.

Και εμείς που τα κοιτάμε αυτά τα άστρα, και ο πλανήτης από τον οποίο τα κοιτάμε, και όλα αυτά τα ίδια τα άστρα, αποτελούνται από άτομα, που αποτελούνται από υποσωματείδια. Όλο το σύμπαν είναι Ένα… Τα άτομα που μας αποτελούν, τον καθένα μας, δημιουργήθηκαν στα σωθικά αστεριών, εκεί έξω, πριν δισεκατομμύρια χρόνια, πριν τα αστέρια εκείνα εκραγούν και σκορπίσουν τα άτομα στο σύμπαν... έφτασαν στην Γη και για μια στιγμή, τώρα, αποτελούν τον καθένα μας. Είμαστε αστρο-ύλη που συλλογίζεται τα αστρα. Είμαστε ο καθένας μας, οργανωμένα σε αίσθηση αυτοσυνείδησης συγκροτήματα εφτά δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων ατόμων (7.000.000.000.000.000.000.000.000.000) που αναλύουν την φύση και εξέλιξη των ατόμων.

Κοιτάζω πολύ ώρα την φωτογραφία αυτή στις οθόνες μου 25 ιντσών μπροστά μου, βλέπω άστρα τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακρυά, το κάθε ένα σε διαφορετικούς χρόνους του παρελθόντος... βλέπω χιλιάδες χρόνια του παρελθόντος σε μια φωτογραφία, κάθε κουκκίδα και διαφορετικό σημείο του παρελθόντος, και βρίσκω μια υπέροχη γαλήνη και ένα δέος που με κάνει να αναρωτιέμαι... πως είναι δυνατόν να είμαστε ομοούσια μέρη αυτού του σύμπαντος και να μην το βλέπουμε… να ενδιαφερόμαστε για τις καθημερινές ανούσιες ανθρώπινες μπούρδες, και να μας ανησυχούν, να τσακωνόμαστε για την ψευδαίσθηση σύμπαν-ζωή-νόμοι φυσικής και εξέλιξης, ή την παραμυθένια και εγωκεντρική αφήγηση του «πατήρ-υιός και άγιο πνεύμα»... που δεν είναι ούτε τό 'να ούτε τ' άλλο μιά και τα δύο είναι τα μόνα που το μυαλό μας μπορεί να συλλάβει... χωρίς να αισθανόμαστε την απλούστατη και άπειρη πραγματικότητα στο μεγαλείο την ύπαρξης. Τι αξία έχουν τα προς το ζειν αν δεν βιώνουμε την ουσία του ζειν και το μεγαλείο της συνειδητής ύπαρξης. ...συγκροτήματα τρισεκατομμυρίων ατόμων που αναλύουν την φύση και εξέλιξη των ατόμων.




Vega and falling star
(Λεπτομέρεια σε μεγέθυνση 100% της παραπάνω φωτογραφίας)
Falling star: 70-100 km
Vega: 255,441,600,000,000 km
Other stars: 38,000,000,000,000 km - 250,000,000,000,000,000 km



ΥΓ. Καθώς η Γη περιστρέφεται, τα άστρα που βλέπουμε στον ουρανό «κινούνται» από ανατολικά προς δυτικά, με σταθερό κέντρο τον πολικό αστέρα. Δεν κινούνται τα άστρα σε σχέση με εμάς, εμείς κινούμαστε, αλλά μας φαίνεται σαν να κινούνται εκείνα. Η φωτογραφία της ανάρτησης έχει ευαισθησία ISO 800, και έκθεση 8 δευτερόλεπτα. Με τον υπερ-ευρυγώνιο φακό των 14 mm τα 8 δευτερόλεπτα δεν είναι αρκετά για να καταγράψουν την κίνηση των άστρων και στην φωτογραφία μας, μας φαίνονται σταθερά (κουκκίδες αντί γραμμές). Όμως για να έχουμε καλύτερη ανάλυση στην φωτογραφία θα χρειαζόμασταν ISO 100 ή και ISO 64 ή και λιγότερο, και έκθεση κοντά στα 2 έως 4 λεπτά --ίσως και περισσότερα. Για να μείνουν όμως τα άστρα σταθερά στην φωτογραφία χρειάζομαι ένα μηχανηματάκι (αστρονομικού τηλεσκοπίου) για την κεφαλή του τριπόδου, να ακολουθεί η μηχανή τα άστρα, το οποίο κοστίζει καμιά τρακοσοπενηνταριά δολάρια. Θα το αγοράσω κάποια στιγμή και τότε θα δούμε πολύ καλύτερη φωτογραφία :-) Για να μην πώ και πόσο θεαματική θα είναι μια έκθεση 10-15 λεπτών με τον υπερ-τηλεφακό 800 mm στα f16 (αντί τον υπερ-ευρυγώνιο  των 14 mm στα f4) που να βλέπει λεπτομέρεια στα 20.000 έτη φωτός...

~~~


ΥΓ2. Μια μέρα αφού δημοσίευσα την ανάρτηση αυτή, με συνειδητή προσπάθεια, όπως πάντα, ότι αναφέρω να είναι επιστημονικά ακριβές, και οι φωτογραφίες ατόφιες και αληθινές, είδα στην ιστοσελίδα της εφημερίδας «Τα Νέα» ένα υπέροχο παράδειγμα του βαθύτατου και εκστατικού αυνανισμού (μαλακίας) που δέρνει το Ελλαδιστάν όπου «δώσαμε, ρε, πολιτισμό όταν αυτοί κρεμόντουσαν από τα δέντρα».
https://www.tanea.gr/2023/08/16/world/pagkosmios-polemos-gia-tin-evdomi-ipeiro-tis-gis/?utm_source=taneagr&utm_medium=hp_mustread_widget&utm_campaign=NetworkWidget

Το άρθρο προτείνει ότι το φεγγάρι είναι η έβδομη ήπειρος του πλανήτη Γη και οι υπερδυνάμεις κάνουν παγκόσμιο πόλεμο λέει να κατακτήσουν την έβδομη αυτή ήπειρο. Και καλά, τζάμπα είναι, δώστε στο παιδί μια πετσέτα να σκουπιστεί. Και ας μην του πούμε καν ότι η Γη έχει ήδη εφτά ηπείρους, Ασία, Αφρική, Βόρειος Αμερική, Νότιος Αμερική, Ανταρκτική, Ευρώπη, Ωκεανία (Μόνο στην Ελλάδα λένε τις δύο Αμερικανικές ηπείρους μία, γιατί εμείς ξέρουμε καλύτερα, ρε)... τες παν.

Το καταπληκτικό είναι στην ψηφιακά επεξεργασμένη φαντασιακή εικόνα που δημοσιεύει! Εδώ παρακάτω βάζω την εικόνα που δημοσίευσε ο μαλάκας, που ούτε καν ο ίδιος την έφτιαξε στο Φώτοσοπ αλλά στο ίντερνετ την βρήκε έτοιμη από άλλον μαλάκα, και από κάτω, για πληροφόρησή σας, βάζω την πραγματική και πρώτη ατόφια φωτογραφία της ανατολής της Γης από την Σελήνη που πάρθηκε από το Απόλλων 8 στις 24 Δεκεμβρίου του 1968.


Malakia, Ta Nea, 2023



Earthrise, Apollo 8, 24 December, 1968.
original photo, Hasselblad 500 EL, 250 mm lens.


Κοιτάξτε την ψηφιακά αυνανισμένη φωτογραφία που σας σερβίρει ο μαλάκας: Ας μην ενδιαφερθούμε για τα άστρα τα οποία η έκθεση της φωτεινότητας της Γης και της Σελήνης δεν μπορεί στην πραγματικότητα να τα καταγράψει στην ίδια φωτογραφία, --περι κωλοτεχνίας και φαντασίωσης κολοκυθόπιτα. Κοιτάχτε την επιφάνεια της Σελήνης: αριστερά ένας κρατήρας (διαμέτρου πολλών χιλιομέτρων), και δεξιά οι πατημασιές των αστροναυτών, συνέχεια του κρατήρα, μεγαλύτερες από τον κρατήρα. Α! και η σκιά στον κρατήρα μας λέει ότι το φως έρχεται από τα αριστερά ενώ το φως στην Γη έρχεται από πάνω. Πόσους Ήλιους έχουμε; Ποιητική άδεια όλο, θα μου πείτε. Τέχνη, θα μου πείτε. Like! Heart! Wow! Θα ήθελα να χρησιμοποιήσω την λέξη άγνια, αλλά δεν αισθάνομαι στην λέξη αυτή τόσο βάθος όσο στην λέξη ignorane --ομως δεν μ' αρέσει να μπλέκω ξένες λέξεις στην Ελληνική γλώσσα, απότε θα αφήσω την κριτική μου με την λέξη Μαλακία. Έ, κι’ εγώ κάθομαι και παρουσιάζω φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Μόνο η προβιά γκαμήλας μου λείπει και ακρίδες για μπρέκφαστ.




~~~




Κυριακή 6 Αυγούστου 2023

Παράσιτα


Human Misery
Paul Gauguin
1898–99


For the text in English, see below the Greek text and photos


Το ανθρώπινο πνεύμα πετά στα ύψη της φιλοσοφίας, της λογοτεχνίας, της τέχνης, της ηθικής… Από το έπος Γκιλγκαμές γραμμένο πριν 4,000 χρόνια, στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια, γραμμένα πριν 2,800 χρόνια, στην Κλασσική τέχνη, την Αναγέννηση… Σαίξπηρ, Δάντης, Μολιέρος, Θερβάντεθ... Φειδίας, Ντα Βίντσι, Βαν Γκώχ... Τόσα αριστουργήματα που είναι αποδεικτικά στοιχεία του ανθρώπινου μεγαλείου και γεμίζουν τόσα Μουσεία και Βιβλιοθήκες.

Αν όμως ο άνθρωπος είναι τόσο ανώτερο όν, γιατί η Ιστορία του είναι ένα μωσαϊκό ακροτήτων, φόνων, πολέμων, βασανιστηρίων, άγνοιας, ρατσισμού, εθνικισμού, φανατισμού, μισογυνίας, εγκλημάτων κατά αλλήλων, κατά των ζώων και της φύσης, και, ειλικρινά, ένα μωσαϊκό απλής και ανόθευτης βλακείας και ψέματος; Ή, για να το πούμε με λέξη περισσότερο ακαδημαϊκή προς τα αρχαία Γκρηκ: ηλιθιότητας.

Ο αριθμός εκείνων των ανθρώπων που δημιούργησαν έργα τέχνης και αριστουργήματα του πολιτισμού είναι απειροελάχιστος συγκρινόμενος με τον αριθμό ανθρώπων που έχουν ζήσει. Και δεν υπάρχει η παραμικρή απτή απόδειξη ότι έστω και ένα έργο τέχνης ή λογοτεχνίας είναι απόλυτα υπεύθυνο για μια και μόνη συγκεκριμένη αλλαγή πορείας ενός γεγονότος, ή πορείας μιας κοινωνίας, από το κακό προς το καλό. Το μεγαλύτερο αριστούργημα ζωγραφικής είναι ένα πορτραίτο στοχεύον στην ωραιοποίηση της γυναίκας ενός εμπόρου μεταξιού. Το μεγαλύτερο αριστούργημα λογοτεχνίας είναι ο μονόλογος ενός ανθρώπου που αναρωτιέται αν πρέπει να αυτοκτονήσει. Το ενοϊκό σύμβολο που θεωρείται δημιουργός του σύμπαντος και διδάκτωρ της αγάπης και αλληλεγγύης από πολλούς, χρησιμοποιήθηκε, από πολλούς, επί αιώνες, για να βασανιστούν με φρικτά μαρτύρια και να καούν ζωντανοί στην πυρά άνθρωποι που τολμούσαν να κάνουν ερωτήσεις για την υφή και έννοια της γέννησης του σύμπαντος.

Μπορεί κανείς να δει την ανθρωπότητα σαν ικανή να ονειρευτεί τόσα μεγαλειώδη όνειρα, αλλά ανίκανη να τα πραγματοποιήσει. 

Έτσι, μπορεί κανείς να είναι υπερήφανος για την προσπάθεια, ή να αισθάνεται ντροπή και απογοήτευση για την αποτυχία της προσπάθειας.

Μπορεί να προσπαθήσει κανείς το κατά δύναμιν να συμβάλει στην προσπάθεια, η να αναρωτηθεί γιατί; ποιο το όφελος… για ποιόν λόγο και πως «εγώ» να μπορέσω να επιτύχω αυτό στο οποίο απέτυχαν χιλιάδες άλλοι επί χιλιετηρίδες. Και ίσως σε αυτό βρίσκεται μέρος του προβλήματος, στο ότι ο κάθε άνθρωπος σκέπτεται λίγο περισσότερο από το δέον με κέντρο της ύπαρξης τον εαυτό του, αντί την συνεργασία όλων επί ίσων όρων. Στην συνταγή της δομής του βιολογικού εγκεφάλου έπεσε λίγο παραπάνω «εγώ». Η συνταγή καλούσε για ενάμισι κουταλάκι του γλυκού «εγώ», και η φύση έριξε δύο κουταλάκια αντί ενάμισι. Ίσως να τα πάει καλύτερα την επόμενη φορά.

Πάντα πίστευα ότι αν ένας άνθρωπος κάνει 99 υπέροχα πράγματα αλλά μία μόνο φορά σκοτώσει άλλον άνθρωπο, δεν θεωρείται καλός για τις 99 καλές πράξεις αλλά δολοφόνος για την μια πράξη. Όταν βλέπουμε 99 ανθρώπους να βρίσκονται μεταξύ του εγκλήματος και της μετριότητας και έναν στους 100 να είναι καλλιτέχνης, λογοτέχνης ή ήρωας που σώζει ζωές, τι πόρισμα βγάζουμε για την ανθρωπότητα σαν σύνολο;

Όσο περνάν τα χρόνια και μαθαίνω και γνωρίζω περισσότερα, τόσο περισσότερο βρίσκομαι αντιμέτωπος με το πόσα λίγα πραγματικά γνωρίζω αλλά και με το πόσο αποτυχημένο είναι το είδος ζωής που θεωρώ οικογένεια μου.

Το μόνο που μου μένει είναι η συνεχώς ενισχυόμενη πίστη στο ότι τα δύο περισσότερο θεμελιώδη λάθη στα οποία στηρίχθηκε ο πολιτισμός μας είναι η εφεύρεση του χρήματος και η εφεύρεση του «θεού». Είμαστε ένα είδος ομοούσιο με ένα σύμπαν που το γέννησε εξελικτικά, αλλά όμως ένα είδος το οποίο χρειάζεται λεφτά στην τσέπη και ένα γέρο στον ουρανό για να βρει αξία στην ύπαρξή του, και μπορεί να λεχθεί ότι ένα τέτοιο είδος είναι ένα παράσιτο στη φύση, τυφλό στην πραγματικότητα γύρω του, που δεν έχει τίποτα εποικοδομητικό να προσφέρει στο σύμπαν που το γέννησε. Εκτός, ίσως από Μουσεία και Βιβλιοθήκες. Μουσεία και Βιβλιοθήκες όπου πάμε να δούμε τι θα μπορούσαμε να είμαστε, αντί να το πραγματοποιούμε όλοι μαζί στην ύπαρξή μας και όχι στα όνειρα που θρέφουν στην φαντασία μας τα Μουσεία και οι Βιβλιοθήκες.


Supermoon
August 1, 2023, San Benedetto in Alpe, Romagna, Italy,
 43°59'3.73"N -  11°40'27.33"E,
11:59 PM, Altitude 19 degrees, Heading 172 degrees South,
Atmosphere mostly cloudy, humid, poor focus/detail,
Camera: mirrorless Nikon Z9,
Lens: Nikon Z 100-400 mm S, Nikon, 2x converter to 800 mm 
f11, 1/100, ISO 250
Adobe Photoshop Neural Filter 2x zoom,
Topaz sharpen AI software.
Reduced from 8256x5504px-300dpi to 1920x1280px-72dpi.



Earthrise
Apollo 8, 24 December 1968


Buz Aldrin by Neal Armstrong
Apollo 11, July 20, 1969, Hasselblad 500EL Data camera


The Vitruvian Man (Italian: L'uomo vitruviano; is a drawing by the Italian Renaissance artist and scientist Leonardo da Vinci, dated to c. 1490. Inspired by the writings of the ancient Roman architect Vitruvius, the drawing depicts a nude man in two superimposed positions with his arms and legs apart and inscribed in both a circle and square.




~~~







~~~


The human spirit soars. Philosophy, literature, art, ethics... From the epic poem Gilgamesh, written 4,000 years ago, to the Iliad and the Odyssey, written 2,800 years ago, to the Philosophers, Classical art, Roman orators, the Renaissance... Shakespeare, Dante, Moliere , Cervantes... Phidias, Da Vinci, Van Gogh... So many masterpieces that are evidence of human greatness and fill so many Museums and Libraries.

But if homo sapiens is such a superior being, why is its history a mosaic of extremes, murder, wars, torture, ignorance, racism, nationalism, bigotry, misogyny, crimes against each other, against animals, nature and our own biosphere, and, frankly, a mosaic of plain and unadulterated stupidity and lies? 

The number of those people who created works of art and masterpieces of culture is infinitesimal compared to the number of people who have lived. And there is not the slightest tangible evidence that even one work of art or literature is entirely responsible for a single specific change in the course of an event, or the course of a society, from bad to good. The greatest masterpiece in painting is a portrait aimed at beautifying the wife of a silk merchant. The greatest masterpiece of literature is the soliloquy of a man who wonders whether he should commit suicide. Considered the creator of the universe and everything in it, and a teacher of love and fellowship among human beings, this symbol of a creator was used, by many, for centuries to horribly torture and burn alive at the stake people who dared to ask questions about the nature and meaning of the birth of the universe.

One can see humanity as capable of dreaming so many grand dreams, but incapable of realizing them.

Thus, one can take pride in the effort, or feel shame and disappointment in the failure of the effort.

One may try one's best to contribute to the effort or wonder why do it? what is the benefit... for what reason and how can "I" be able to achieve what thousands of others have failed to achieve for millennia. And perhaps therein lies part of the problem, in that each person thinks a little more than one should from within the center of one’s own existence, instead of from the point of view of a cooperation of all on equal terms. A little more "ego" fell into the recipe of the structure of the biological brain. The recipe called for one and a half teaspoons of “ego” but nature threw in two teaspoons instead of one and a half. Maybe nature will do better next time.

I have always believed that if a person does 99 wonderful things but kills another human being just once, that person is not considered “good” for the 99 good deeds but a murderer for the one deed. When we see 99 people live between crime and mediocrity, and one in 100 persons is an artist, writer, or a hero who saves lives, what do we conclude about humanity as a whole?

As the years pass and I learn and know more, the more I am confronted with how little I really do know and how much of a failure my species is.

All I'm left with is the ever-growing belief that the two most fundamental mistakes our civilization was built upon are the invention of money and the invention of "god." We are a species consubstantial with a universe that gave birth to it evolutionarily, yet a species that needs money in its pocket and an old man in the sky to find value in its existence, and such a species can be said to be a parasite on nature, blind to the reality around it, a species which has nothing constructive to offer to the universe that gave birth to it. Except, perhaps, for Museums and Libraries. Museums and Libraries where we go to see what we could be, instead of being it all of us together in our existence, not only in the dreams that Museums and Libraries feed to our imagination.




~~~






Παρασκευή 28 Ιουλίου 2023

Ούφο!

 



Από καιρού εις καιρόν τα Ούφα (πληθυντικός του Ούφο) εμφανίζονται στην επικαιρότητα. Πρόσφατα επειδή το Κογκρέσο και το Πεντάγωνο των Ενωμένων Κρατών της Αμερικής αποφάσισαν, και πάλι, να ερευνήσουν την φύση και εγκυρότητα των αναφορών που έχουν λάβει τις δεκαετίες από το τέλος του Β’ΠΠ ως σήμερα σχετικά με ανεξήγητα ιπτάμενα αντικείμενα. Γιού-Εφ-Όου, που λένε.
washingtonpost.com_ufo-aliens-congress-hearing-reaction

Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού σχετικά με τα Ούφα, αλλά μόνο όσον αφορά την πιθανότητα να είναι εξωγήινοι. Άλλες πιθανότητες, όπως καιρικά φαινόμενα, μαγνητικά φαινόμενα, ή απόρρητα γήινα σκάφη μυστικής τεχνολογίας είναι αδιάφορες στο κοινό. Το κοινό θέλει εξωγήινους. Και, απαγωγές ανθρώπων από εξωγήινους. Όπου οι εξωγήινοι κάνουν και ανιχνευτικά πειράματα στους ανθρώπους που απάγουν, χρησιμοποιώντας κυρίως πρωκτικούς καθετήρες. 



Έτσι, είπα να κάνουμε και εδώ, στην Αποθήκη Σκέψης, την δική μας ανίχνευση,
ελπίζοντας να μην χρειαστεί να προχωρήσουμε και σε πρωκτικούς καθετήρες.
 

Λοιπόν. Επισκέφθηκαν ποτέ, ή επισκέπτονται τώρα, την Γη, οι εξωγήινοι; 

Για να βρεθούν στην Γη εξωγήινοι πρέπει πρώτα να ταξιδέψουν από τον πλανήτη τους στην Γη.

Το ταξίδι αυτό θα το κάνουν είτε με ταχύτητα συμβατική, όπως τα δικά μας διαστημόπλοια, είτε με ταχύτητα που να πλησιάζει έως 99% της Ταχύτητας του Φωτός, είτε ακόμα και με τεχνολογία που τους επιτρέπει να ταξιδεύουν γρηγορότερα της Ταχύτητας του Φωτός χρησιμοποιώντας Warp ή Wormholes, αν είναι δυνατόν να υπάρξει και αν έχουν τέτοια προηγμένη τεχνολογία. 

Από που ξεκινάνε οι εξωγήινοι; Που είναι ο πλανήτης τους; Πιθανώς μέσα από τον γαλαξία μας, ή ίσως από άλλο γαλαξία; 

Ο Γαλαξίας μας έχει διάμετρο περίπου 100.000 έτη φωτός. Αν οι εξωγήινοι ξεκινάνε από σχετικά κοντά, δηλαδή σε απόσταση από εμάς 1/1000 (ένα χιλιοστό) της διαμέτρου του Γαλαξία, δηλαδή κάπου 100 έτη φωτός, χίλια τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα, τότε, για να φτάσουν στην Γη, χρειάζονται πάνω από:

  • Δυόμισι εκατομμύρια χρόνια με ταχύτητα σαν τα δικά μας διαστημόπλοια, ή
  • 105 χρόνια με ταχύτητα 99% της ταχύτητας του φωτός, όπου αν και για τους ταξιδιώτες θα περάσουν μόνο λίγες μέρες δικές τους (Θεωρία της Σχετικότητας του Χρόνου), στον πλανήτη από όπου ξεκίνησαν θα περάσουν 105 χρόνια για το ταξίδι τους.
  • 25 ημέρες με ταχύτητα Warp 9, την ανώτατη ταχύτητα επιστημονικής φαντασίας Warp της τηλεοπτικής σειράς Ταξίδι στ’ Αστέρια. 

Αν έρθουν από άλλο γαλαξία, σκεφτείτε ότι ο κοντινότερος γαλαξίας είναι της Ανδρομέδας ο οποίος απέχει δυόμισι εκατομμύρια έτη φωτός, δηλαδή πολλαπλασιάστε τους παραπάνω χρόνους επί 2.500.000, για τον κοντινότερό μας μόνο γαλαξία. 

Τώρα, για να έρθουν σε εμάς πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχουμε και που είμαστε, για να βάλουν πορεία προς τα εμάς, ή να μας βρούνε εντελώς κατά σύμπτωση καθώς ήρθαν στην περιοχή μας τυχαία. 

Για να γνωρίζουν ότι υπάρχουμε και να αποφασίσουν να μας επισκεφτούνε, πρέπει να έχουν λάβει τα σήματα/κύματα ενέργειας της τεχνολογίας μας, που δηλώνουν την ύπαρξή μας, τα οποία εκπέμπουμε μόνο κατά τα τελευταία 87 χρόνια, άρα, για να φτάσουνε τα σήματά μας σε εκείνους και μετά εκείνοι να ταξιδέψουν σε εμάς πριν το σήμερα, πρέπει να βρίσκονται όχι περισσότερο από 40 έτη φωτός μακριά μας αν ταξιδεύουν με 98% την ταχύτητα του φωτός. Με μικρότερη ταχύτητα δεν θα φτάσουν σε εμάς για πολλές χιλιάδες χρόνια ακόμα. 

Και αν ακόμα βρίσκονται λιγότερο από 40 έτη φωτός από εμάς, και μπορούν να ταξιδέψουν με 98% της ταχύτητας του φωτός, ή με Warp γρηγορότερα από το φως, όταν μάθουνε ότι υπάρχουμε θα γνωρίζουν που βρισκόταν η Γη πριν 40 χρόνια και θα πρέπει να έχουν τεχνολογία που να υπολογίσει που είναι η Γη «τώρα» και που θα βρίσκεται όταν διανύσουν την απόσταση. 

Επίσης, ο πολιτισμός τους και η τεχνολογία τους, και συνεπώς η εξέλιξή τους σαν όντα, θα πρέπει να είναι τόσο ανεπτυγμένη, περισσότερο από την δική μας που συγκρινόμενοι με εμάς θα είναι σαν να συγκρίνουμε εμείς τον εαυτό μας (τον άνθρωπο) με τους πιθήκους, ή τις γάτες και τους σκύλους. Ή τα μυρμίγκια.

Κι’ αν ακόμα μάθουν ότι υπάρχουμε και έχουν την δυνατότητα να έρθουν να μας βρούνε, γιατί να έρθουν; Ποιος ο λόγος να κάνουν το ταξίδι;

  1. Για να αποκτήσουν γνώση χωρίς να επέμβουν με εμάς ή την Γη, ή,
  2. Για να επικοινωνήσουν μαζί μας και να επισπεύσουν την ανάπτυξή μας, ή,
  3. Για να αδιαφορήσουν ως προς εμάς και να χρησιμοποιήσουν τον πλανήτη μας για πάρτι τους.

Το τρίτο είναι ανέφικτο επειδή η βιόσφαιρα της Γης δεν θα είναι συμβατή με οποιαδήποτε άλλη βιόσφαιρα (που εξελίχτηκε τυχαία) στο σύμπαν, συμπεριλαμβανομένης της δικής τους, άρα δεν θα τους χρησιμεύσει σε τίποτα η Γη, εκτός αν πάρουν χιλιάδες ή εκατομμύρια χρόνια για να αλλάξουν την σύσταση της βιόσφαιρας (Terraforming). Αν όμως αλλάξουν την σύσταση της βιόσφαιρας θα πεθάνουν τα περισσότερα ήδη ζωής στην υπάρχουσα βιόσφαιρα, από δέντρα μέχρι ανθρώπους και ο πλανήτης θα αρχίσει να εξελίσσει ζωή από το σχεδόν μηδέν (Οπότε η επιχείρηση να κάνουν την Γη κατοικίσημη για αυτούς είναι μια επιχείρηση οξύμωρη χωρίς απτά οφέλη).

Το δεύτερο απαγορεύεται από οποιοδήποτε ανεπτυγμένο και σκεπτόμενο ον γιατί γνωρίζει ότι δεν μπορεί να επισπευσθεί η διανοητική και πολιτιστική εξέλιξη ενός είδους ζωής χωρίς καταστρεπτικές συνέπειες (σαν να δίνεις σε ένα παιδάκι τριών χρονών να οδηγήσει μια Φεράρι ή να πιλοτάρει ένα αεροπλανο). 

Το πρώτο, η απόκτηση γνώσης, είναι η μόνη πιθανή εκδοχή, μόνο όμως αν βρίσκονται 40 έτη φωτός ή λιγότερο από εμάς, αν έχουν την τεχνολογία να βρουν τι θέση είχε η Γη όταν έφυγαν από την Γη τα σήματα/κύματα ενέργειας τα οποία ανίχνευσαν, αν έχουν την τεχνολογία να κάνουν το ταξίδι, αν έχουν την ναυσιπλοΐα να βάλουν πλώρη για να φτάσουν σε εμάς όπου θα  βρισκόμαστε 80 χρόνια αφού εκπέμψαμε τα σήματα/κύματα που δήλωσαν την ύπαρξή μας… κλπ., κλπ. 

Κοντολογίς, δεν είναι δυνατόν να μας έχει επισκεφθεί κανείς. Η πιθανότητα είναι λιγότερο από ένα στο τρισεκατομμύριο και βάλε. 

Για να μας επισκέφτηκαν μάλιστα το 1947 όταν ξεκίνησε ο μύθος των Ούφο, θα έπρεπε να απείχαν, τότε, μόνο 5 έτη φωτός από εμάς, δηλαδή στο πλησιέστερο αστρικό σύστημα του Άλφα Κενταύρου. Το να έτυχε να βρίσκονται στην περιοχή μας και να μας ανακάλυψαν κατά σύμπτωση είναι σαν να λέμε ότι μια βαρκούλα έφυγε στον Ατλαντικό από την Ευρώπη και ανακάλυψε ένα κόκκο άμμου στην μέση του ωκεανού κατά σύμπτωση.

Από την άλλη, εμείς παρακολουθούμε με ειδικά ραδιοτηλεσκόπια το σύμπαν επί 50 χρόνια τώρα. Αν υπήρχε τεχνολογικός πολιτισμός 50 έτη φωτός από εμάς, κάτι θα είχαμε «ακούσει». 

Δεν είναι δυνατόν να βρισκόμαστε στον μοναδικό πλανήτη όπου αναπτύχθηκε ζωή στον Γαλαξία μας ή στο Σύμπαν. Αλλά επίσης δεν είναι δυνατόν να μας έχει βρει ή επισκεφτεί ακόμα κανείς. Δεν υπήξε ακόμα ο αναγκαίος χρόνος, και το να μας βρήκαν κατά τύχη έχει πιθανότητες πολύ, πολύ περισσότερο αστρονομικές από λαχείο. Θα χρειαστούν χιλιάδες χρόνια ακόμα για να είναι πιθανόν να μας επισκεφτούν κάποιοι. 

Όμως μάλλον δεν θα γίνει αυτό μια και σαν όντα είμαστε αυτοκαταστρεπτικοί και ήδη καταστρέφουμε τις συνθήκες επιβίωσής μας στην βιόσφαιρα της Γης. Δε μας βλέπω να επιβιώνουμε για πολύ ακόμα -κι' αν επιβιώσουμε δειγματοληπτικά σαν όντα, θα έχουμε μείνει ελάχιστοι και θα έχουμε επιστρέψει στα σπήλαια.

Σημ. 1: Τα παραπάνω υποθέτουν ότι οι εξωγήινοι ζουν μέχρι 40 έτη φωτός από εμάς. Βέβαια σε ένα Γαλαξία ακτίνας περίπου 50.000 έτη φωτός, τα 40 έτη φωτός δεν είναι τίποτα. Όμως αν βρίσκονται κάπου στα υπόλοιπα 49.920 έτη φωτός από εμάς, δεν θα είχαν ακόμα τον χρόνο να μάθουν ότι υπάρχουμε, ούτε να έρθουν σε εμάς.

Σημ. 2: Οταν ρωτάμε πως θα επικοινωνήσουμε με τους εξωγήινους, βολικά παραβλέπουμε ότι ακόμα δεν έχουμε μπορέσει να επικοινωνήσουμε με ούτε ένα από τα περισσότερα από έξι εκατομμύρια είδη ζωής στην Γη.

Σημ. 3: Το να λέμε ότι είναι πιθανόν η Γη να είναι ο μοναδικός πλανήτης όπου αναπτύχθηκε Ζωή, είναι γελοίο καθώς, αφ' ενός, η εξέλιξη προς την Ζωή είναι η κατεύθυνση που ακολουθεί η φύση παντού, και, αφ' εταίρου, υπάρχουν 100 δισεκατομμύρια άστρα στον Γαλαξία μας, με κάμποσους πλανήτες στο κάθε ένα από τα περισσότερα άστρα, και η επιστήμη έχει υπολογίσει την ύπαρξη 100 δισεκατομμυρίων έως και δύο τρισεκατομμυρίων γαλαξιών στο γνωστό Σύμπαν. 









  • Αρχή του παρόντος Σύμπαντος: 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια
  • Ηλικία του Γαλαξία μας: περίπου 13,6 δισεκατομμύρια χρόνια
  • Διαμόρφωση του Ηλιακού μας συστήματος: 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια
  • Πρώτη Ζωή στην Γη (μικρόβια): 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια (82% της ύπαρξης της Γης)
  • Ζωή μεγαλύτερη από μικρόβια: 635 εκατομμύρια χρόνια (14% της ύπαρξης της Γης)
  • Δεινόσαυροι: 243 εκατομμύρια χρόνια (κυριάρχησαν περίπου 180 εκατομμύρια χρόνια μέχρι πριν 65 εκατομμύρια χρόνια).
  • Θηλαστικά: 210 εκατομμύρια χρόνια
  • Πρώτοι πίθηκοι: 25 εκατομμύρια χρόνια
  • Πρώτα ανθρωποειδή με κοινό με εμάς πρόγονο: 6 εκατομμύρια χρόνια
  • Χόμο Σάπιενς: λιγότερο από 300,000 χρόνια
  • Πολιτισμός ξεκινώντας από γεωργία: λιγότερο από 10,000 χρόνια
  • Πρώτο έργο λογοτεχνίας: Γκιλγκαμές, Μεσοποταμία, πριν 4,000 χρόνια
  • Αρχή Δυτικού Πολιτισμού: Νότια Βαλκάνια, Ακτή Μικράς Ασίας και νησιά, πριν 2,800 χρόνια
  • Πρώτη τηλεοπτική εκπομπή που εξέπεμψε η Γη: 1936. Πριν 87 χρόνια (Ολυμπιακοί του Βερολίνου)
  • Έξοδος του ανθρώπου από την βιόσφαιρα προς το διάστημα: Πριν 62 χρόνια
  • Πρώτη εκπομπή σημάτων ειδικά για να μας αναγνωρίσουν εξωγήινοι: 16 Νοεμβρίου 1974, πριν 49 χρόνια.

Μέγιστη απόσταση από την Γη εξωγήινου τεχνολογικού πολιτισμού με χρόνο να λάβει τις γήινες εκπομπές και να απαντήσει ή/και να ταξιδέψει σε εμάς με ταχύτητα 98% της ταχύτητας του φωτός φτάνοντας σε εμάς σήμερα:
- Αν λάβει την πρώτη τηλεοπτική μας εκπομπή: 43 Έτη Φωτός, ή,
- Αν λάβει την ειδική εκπομπή του 1974: 24 Έτη Φωτός
Η ακτίνα Σαράντα τριών Ετών Φωτός αντιπροσωπεύει περιοχή περίπου 0.0000006 της έκτασης του Γαλαξία μας. Για να μας βρουν εξωγήινοι πρέπει να βρίσκονται μαζί με εμάς σε μια περιοχή 0.0000006 της συνολικής περιοχής του Γαλαξία.

Αυτό σημαίνει, εφ' όσον υπάρχουν 1,637,672 τέτοιας έκτασης περιοχές στον Γαλαξία μας, ότι, αν υπάρχουν τα τελευταία σαράντα χρόνια ακόμα και χίλιοι πολιτισμοί εξωγήινων στον Γαλαξία μας (όχι ένας ή δύο αλλά χίλιοι πολιτισμοί), το να μας βρει έστω και ένας από αυτούς έχει πιθανότητες μια στις χίλες εξακόσιες τριάντα εφτά δηλαδή, πιθανότητες κάπου στο 0,5%.

Η αποστολή Voyager 1 (1977) θα περάσει σε απόσταση περίπου ενάμισι Έτος Φωτός από το πρώτο αστρικό σύστημα που θα βρει στην πορεία του σε περίπου 40,000 χρόνια. Το Voyager 1 κινείται με ταχύτητα 17 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Το γρηγορότερο σκάφος που έχουμε κατασκευάσει είναι το Parker Solar Probe με ταχύτητα 163 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Η Ταχύτητα του Φωτός είναι 300,000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.








~~~






Τετάρτη 26 Ιουλίου 2023

Χειρισμοί



Το πρωί της 25ης Ιουλίου 2023 δύο πιλότοι Canadair CL-215 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σκοτώθηκαν ακαριαία καθώς το αεροπλάνο τους συνετρίβη 8 δευτερόλεπτα μετά από ρίψη νερού σε δασική πυρκαγιά κοντά στην Κάρυστο. Ας έχουν γαλάζιους ουρανούς και ούριο άνεμο τα παιδία καθώς πετάνε τώρα για πάντα προς την δύση.






Τις παραπάνω φωτογραφίες τις τράβηξα 5 Απριλίου 2021 καθώς Ιταλικά πληρώματα Canadair βομβάρδιζαν με νερό μια δασική πυρκαγιά κοντά στο χωριό μας, καθώς ο Κώστας μας, αφού είχε πετάξει ο ίδιος προς την δύση στις 5 Οκτωβρίου του 2020, ήταν μάλλον και στα τρία πιλοτήρια και βοηθούσε.




1. Flap: πτητική επιφάνεια που κατεβαίνει προς τα κάτω για να αυξήσει την άνωση που παρέχουν τα φτερά καθώς το αεροπλάνω ρίχνει ταχύτητα για να πάει πιο σιγά.

2. Aileron: πτητική επιφάνεια που ανεβαίνει προς τα πάνω ή προς τα κάτω για να στρίψει το αεροπλάνο δεξιά ή αριστερά. Με το δεξί προς τα πάνω και το αριστερό προς τα κάτω, το αεροπλάνο στρίβει δεξιά. Με το δεξί προς τα κάτω και το αριστερό προς τα πάνω, το αεροπλάνο στρίβει αρτιστερά.

3. Floater: βοηθάει να μείνει οριζόντιο δεξιά-αριστερά το αεροπλάνο καθώς κινείται πάνω στο νερό.

4. Rudder: αλλάζει τον προσανατολισμό της ατράκτου προς τα αριστερά ή δεξιά σε ευθεία πτήση για ανταπόκριση σε τυχόν πλάγιους ανέμους. Δεν χρησιμοποιείται ποτέ κατά την διάρκεια στροφής εκτός για ακροβατικούς ελιγμούς.

Canadair CL-215 Προδιαγραφές:
Πλήρωμα: 2 (Ένας πιλότος πτήσης και ένας πιλότος παρακολούθησης)
Ταχύτητα: 291 χμ/ω, 157 Κόμβοι
Ελάχιστη ταχύτητα πτήσης: 123 χλμ/ω, 66 κόμβοι
Μέση ταχύτητα ρίψης νερού: 195 χλμ/ω, 105 κόμβοι
Ανώτατο ψόμετρο πτήσης: 4.450 μέτρα, 14.600 πόδια
Βάρος, άδειο: 12.161 Κιλά
Ανώτατο βάρος απογείωσης (με νερό): 19.731 Κιλά
Ανώτατο βάρος μεταφερόμενου νερού: 5.455 λίτρα/κιλά


Βίντεο του ατυχήματος από την ΕΡΤ (ανάλυση 1920x1080, εδώ ζουμαρισμένο για λεπτομέρεια):



Καρέ από το Βίντεο του ατυχήματος:

Δευτερόλεπτο του βίντεο: 00,00
Πλησιάζοντας την φωτιά:
1. Τα φλαπς είναι χαμηλωμένα για αργή πτήση στα περίπου 195 χλμ/ω,
αν και το βίντεο προτείνει ότι πηγαινε πολύ πιο σιγά, ίσως 140 χλμ/ω, ανεπίτρεπτα,
2. Το δεξί άλιερον είναι σε θέση δεξιάς στροφής.

Δευτερόλεπτο 02,6
Το κλάσμα του δευτερολέπτου που άδειασαν 5.400 λίτρα/κιλά νερό και ελάφρυνε κατά 5 τόνους το αεροπλάνο,
το δεξί φτερό χτυπάει δέντρο:
1. Τα φλαπς είναι χαμηλωμένα για αργή πτήση στα περίπου 195 χλμ/ω
2. Το δεξί άλιερον παραμένει σε θέση δεξιάς στροφής.

Δευτερόλεπτο 03,1
Το χτύπημα στο δέντρο έκοψε το δεξί floater και τίναξε την άτρακτο σε πιο απότομη δεξιά στροφή:
1. Τα φλαπς είναι χαμηλωμένα για αργή πτήση στα περίπου 195 χλμ/ω
2. Το δεξί άλιερον παραμένει σε θέση δεξιάς στροφής.

Δευτερόλεπτο 04,75
Η δεξιά στροφή συνέχισε και η άτρακτος έγειρε περισσότερο προς τα δεξιά.
Σε αυτή την υπερβολική (για την ήδη χαμηλή ταχύτητα) κλίση των φτερών η άνωση χάθηκε και το αεροπλάνο άρχισε να πέφτει:
1. Τα φλαπς είναι ακόμη χαμηλωμένα για αργή πτήση στα περίπου 195 χλμ/ω
2. Το δεξί άλιερον παραμένει σε θέση δεξιάς στροφής, αλλά μόλις άρχισε να ευθυγραμμίζεται.

Δευτερόλεπτο 09,00
Το αεροπλάνο έχει χάσει άνωση, έχει σταματήσει να πετάει και πέφτει.

Συντρίφτηκε στο έδαφος στην πλαγιά στο δευτερόλεπτο 10,5 του βίντεο.


Ξεκινόντας σαν δευτερόλεπτο μηδέν (00:00) την στιγμή της πρόσκουσης στο δέντρο, αντί στην αρχή του βίντεο πριν την ρίψη, το αεροπλάνο έχασε άνωση στο δευτερόλεπτο 2,15 και συντρίφτηκε στο δευτερόλεπτο 08:00.

Οκτώ δευτερόλεπτα από πρόσκρουση στο δέντρο ως τον θάνατο.
Μόνο δύο δευτερόλεπτα για να σωθεί το αεροπλάνο, από την πρόσκρουση ως το χάσιμο άνωσης.

ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ:

1. Σύμφωνα με κυβερνητικές προδιαγραφές της Βορείου Αμερικής, το βομβαρδιστικό νερού πρέπει να έχει υψόμετρο από την φωτιά μεταξύ  22 και 28 μέτρα για μέγιστη αποτελεσματικότητα της ρίψης νερού. Πιο χαμηλά, το νερό δεν προλαβαίνει να "απλωθεί" σωστά. 
Η παρακάτω φωτογραφία, χρησιμοποιώντας την άτρακτο, 19,8 μέτρα μήκος και 28.6 μέτρα μήκος φτερών, για μέτρηση, το αεροπλάνο έκανε ρίψη σε ύψος λιγότερο των 16 μέτρων πάνω από την φωτιά, άρα πετούσε τουλάχιστον 5 έως 11 μέτρα χαμηλότερα από όσο έπρεπε για να είναι αποτελεσματική και ασφαλής η ρίψη.


Αν λόγω της γενικής ζέστης συν την φωτία στο έδαφος, ή απλά λόγω λάθους, ο πιλότος είδε ότι πετούσε πολύ χαμηλά έπρεπε σαν ρουτίνα να διακόψει την επιχείρηση και να πετάξει ευθεία με μηχανές στο φουλ για να κερδίσει ύψος.

2. Το κλάσμα του δευτερολέπτου όταν ο πιλότος ένοιωσε την πρόσκρουση σε δέντρο δεξιά, έπρεπε άμεσα να γυρίσει το πηδάλιο αριστερά ώστε να πέσει προς τα κάτω το δεξί αλιερόν και να ευθυγραμίσει την πτήση. Καθυστέρησε τουλάχιστον 3 δευτερόλεπτα τα οποία του κόστισαν μια πιο απότομη δεξιά στροφή, και την ζωή εκείνου και του συγκυβερνήτη του.

Τρία δευτερόλεπτα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης μέσα σε ένα πιλοτήριο είναι μια αιωνιότητα. Τα τελευταία 4 δευτερόλεπτα ήξεραν ότι πεθαίνουν.

Ακούω και διαβάζω τόσα πολλά από χτες. Κανείς πουθενά δεν ανέφερε την οφθαλμοφανή θέση των πτητικών επιφανειών σε δεξιά στροφή και την καθυστέρηση αλλαγής. Τίποτα από τα παραπάνω δεν διάβασα ή άκουσα πουθενά.

Είναι ωραίο να αποκαλούμε τους νεκρούς ήρωες και να βάζουμε τριήμερο πένθος. Όμως, αυτό χτίζει μια αφήγηση άσχετη με την πραγματικότητα. Έτσι, δεν ανεβάζουμε τα παιδιά αυτά στο επίπεδο ηρώων. Απλά μειώνουμε το επίπεδο που θεωρούμε ηρωισμό.

Και για όσους λένε ότι οι πιλότοι ήταν κουρασμένοι από πολλές πτήσεις, προτείνω ότι πραγματικός ηρωισμός είναι να επιβάλουν στους εαυτούς τους να πάνε να κοιμηθούν δυό-τρεις ώρες για να σώσουν περισσότερους ανθρώπους αργότερα.

Τα παιδιά αυτά έχασαν την ζωή τους επειδή ο πιλότος που πετούσε το αεροπλάνο λανθασμένα επέτρεψε στον εαυτό του να επιχειρήσει πιο χαμηλά από όσο σαφώς απαιτούσαν οι προδιαγραφές της περίπτωσης (προσέξτε πως λέω "λανθασμένα επέτρεψε", γιατί αν έλεγα ότι το έκανε επίτηδες τότε θα τον κατηγορούσα ότι έκανε τον καουμπόη αντί τον επαγγελματία), και, επίσης, δεν αντέδρασε ακαριαία στο πηδάλιο μετά από την πρόσκρουση στο δέντρο. 

Αλλά αυτά δεν τα λένε οι εξπέρ με τα λοφία στο μπανιστίρ ντουλάπ της τελεβιζιόν και στα φέησμπούκια απ' την πολυθρώνα.


ΠΡΟΣΘΕΣΗ 8 μμ:

Δημοσιεύτηκε στα Νέα «τι ανέφερε ταξίαρχος ε.α.» σχετικά με το ατύχημα:

https://www.tanea.gr/2023/07/26/greece/ptosi-kananter-o-pilotos-den-evlepe-apo-ton-kapno-poios-to-leei/

 1. Λέει ότι «Οι χειριστές προσπάθησαν να κατέβουν χαμηλά για να είναι αποτελεσματικοί στη φωτιά, να την σβήσουν. Πάντα κατεβαίνουν με αντίθετη ροή ανέμων για να υπάρχει στήριξη στο αεροπλάνο.»
- Και τις προδιαγραφές που καθορίζουν ύψος ρίψης τα 22-28 μέτρα που τις βάζει; 

2. Λέει ότι όταν αποκολλήθηκε ο πλωτήρας (floater) έπεσε στο πηδάλιο (άλιερον) και το έκανε να μην λειτουργεί.
- Στα 0,2 δευτερόλεπτα μετά την πρόσκρουση, το βίντεο δείχνει τον πλωτήρα να πέφτει ήδη προς τα κάτω από το φτερό. Πότε πρόλαβε σε 0,2 δευτερόλεπτο να πάει προς τα πάνω, να σπάσει το άλιερον και μετά να πέσει προς τα κάτω; Αν δεν λειτουργούσε το άλιερον πως ευθυγραμμίστηκε 4 δευτερόλεπτα αργότερα; 

3. Λέει ότι σε αυτές τις επιχειρήσεις τα κανανταίρ πετάνε κόντρα στον άνεμο.
- Στο βίντεο ο καπνός από την φωτιά κινείται οφθαλμοφανέστατα από τα δεξιά προς τα αριστερά του αεροπλάνου (πλάγιος για το αεροπλάνο άνεμος) και έρχεται από τα δεξιά, ενώ το αεροπλάνο έχει ήδη δεξιά κλίση στροφής. 

4. Λέει ότι ο πιλότος δεν έβλεπε από τον καπνό.
- Τότε είχε την υποχρέωση να σταματήσει την επιχείρηση. Αλλά, κοιτάξτε το βίντεο. Υπάρχει πλήρης ορατότητα, συν το αεροπλάνο δεν μπαίνει ποτέ μέσα στον καπνό. 

Τι σου είναι οι εξπέρ, μανούλα μου…




~~~