Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Μάτια







Θυμάμαι λίγα πράγματα να μου έμαθε ο πατέρας μου. Ένα, το πιο σημαντικό, για μένα, που θυμάμαι να με δίδαξε, το έκανε σε ένα μόνο λεπτό όταν ήμουνα πολύ μικρός, κάπου εφτά, οχτώ ετών... Ένα απόγευμα κοιτούσε τους λίγους (έξι-εφτά) δίσκους που είχε, και μου έδωσε να κρατήσω εκείνον που αγαπούσε πιο πολύ, την εκτέλεση του Ρίχτερ, 1959, του Δεύτερου Κονσέρτου του Ραχμάνινοφ.
Μου έδειξε τον Ρίχτερ, στο εξώφυλλο, και μου είπε:
Κοίταξε αυτόν τον άνθρωπο. Κοίταξε τα μάτια του. Τι βλέπεις;



Svjatoslav Richter plays Sergei Rachmaninoff,
Piano Concerto No.2 in C minor, Op.18 (1901)

34':45"
Legendary recordings from the Deutsche Grammophon catalogue series,
DG cat# 138 076 Rachmaninoff: Piano Concerto No. 2 in C minor / 6 Preludes
Recorded in Warsaw, Philharmonie on 26th to 28th April 1959; released 1959,
won Grand Prix International du Disque in 1960




Αργότερα, κάποια χρονιά, κατά λάθος έγδαρα τον δίσκο στην πλευρά "Α". Τις επόμενες δεκαετίες του τον αγόρασα δώρο, δυό τρείς φορές, καθώς τον εύρισκα στo Λονδίνο να επανεκδίδεται σε διάφορες συσκευασίες και συνδυασμούς άλλων συνοδευόντων περιεχομένων της  Deutsche Grammophon. Μέχρι και CD στο τέλος... Ποτέ όμως δεν "ήταν" ο ορίτζιναλ... εκείνος, στο σπίτι, δεν ξέρω τι απέγινε...








4 σχόλια:

  1. ...κι εγώ που νόμιζα πως το All by myself το είχε γράψει εξ ολοκλήρου ο Eric Carmen...

    Εκπληκτικό το κοντσέρτο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φοβερό! Ποτέ δεν είχα συνδυάσει το All by Myself με το δεύτερο κοντσέρτο του Ραχμάνινοφ... Και πράγματι έτσι είναι:

      http://en.wikipedia.org/wiki/All_by_Myself

      Το κοντσέρτο αυτό, και ιδιαίτερα η συγκεκριμένη εκτέλεση του Ρίχτερ, του 1959, είναι από τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια, και μια κληρονομιά του πατέρα μου :-)

      ...και, πράγματι, εκπληκτικό.

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. ...αν θυμάμαι καλά, απήντησα στον πατέρα μου ότι βλέπω υπομονή, δύναμη, λύπη και αυτοπεποίθηση...

      Και ακόμα τα βλέπω... οπότε ακούω το κομμάτι κοιτάζοντας το εξώφυλλο...

      Διαγραφή

Σημειώσεις σχετικά με τα σχόλια:

Η Αποθήκη Σκέψης δεν δέχεται "Ανώνυμα" σχόλια, γιατί μερικοί ανώνυμοι διάλεγαν να μην υπογράφουν καν με κάποιο όνομα κάτω από το σχόλιό τους. Ενώ ούτε η μπλογκική ταυτότητα ούτε ένα όνομα γραμμένο κάτω από ένα σχόλιο σημαίνουν τίποτα, η προδίδουν κανένα πραγματικό στοιχείο, η πλήρης ανωνυμία δείχνει απλά έλλειψη οποιουδήποτε σεβασμού προς τους άλλους σχολιαστές. Ζητώ συγγνώμη για αυτήν την αλλαγή από τους φίλους που υπέγραφαν τα ανώνυμα σχόλιά τους και ελπίζω να βρείτε έναν τρόπο να συνεχίσετε να σχολιάζετε όποτε θέλετε.


Για να απαντήσετε σε μεμονωμένα σχόλια, κάντε κλικ στο λινκ "Reply" κάτω από το κάθε σχόλιο. Για να συνεχιστεί η σειρά σχετικών σχολίων κάτω από ένα συγκεκριμένο σχόλιο πρέπει να πατάτε το λινκ "Reply" κάτω από το αρχικό σχόλιο της σειράς.

Για να γράφετε ανεξάρτητο σχόλιο πρέπει να χρησιμοποιείτε το κουτί σχολίων κάτω-κάτω χωρίς να πατάτε "Reply" προηγουμένως.