Ολυμπιακή

Στο Ελληνικό σκοτώθηκε ο γιός του Ωνάση όταν ένας τεχνικός ένωσε τα καλώδια του πηδαλίου σταυρωτά ανάποδα. Ο Αλέξανδρος απογειώθηκε και το αεροπλάνο έπεσε αμέσως.

Στο Ελληνικό δολοφoνήθηκε και το άλλο γέννημα του Ωνάση το οποίο πεθαίνοντας το είχε χαρίσει σε αυτούς που τελικά το ξεκοκαλιζαν και το ξεκοκάλιζαν επί 30 χρόνια γλείφωντας τα δάχτυλά τους, συνδικαλιστικά, δημοσιουπαλληλικά και άλλως...

Λέγεται ότι γιαγιάδες έψηναν πίτα στον Άγιο Φανούριο για δουλειά στην Ολυμπιακή.
Ήταν η κορωνίδα του δημοσιουπαλληλικιού!

Αλλά, από τα τέλη των΄60 ώς τα μέσα των ΄80
ήταν από τις καλύτερες αεροπορικές εταιρίες του κόσμου, κι ας ήταν μικρή.

Τα αεροπλάνα της Ολυμπιακής
6 Απριλίου 1957 - 29 Σεπτεμβρίου 2009
52 χρόνια και 4 μήνες
R.I.P.

DC3, Dakota
14 αεροπλάνα, 28 επιβάτες

DC6
13 αεροπλάνα, 66-95 επιβάτες

DC6

De Havilland Comet 4Β
6 αεροπλάνα, 147-165 επιβάτες

De Havilland Comet 4Β
6 αεροπλάνα, 147-165 επιβάτες

De Havilland Comet 4Β
6 αεροπλάνα, 147-165 επιβάτες

De Havilland Comet 4Β
6 αεροπλάνα, 147-165 επιβάτες

De Havilland Comet 4Β
6 αεροπλάνα, 147-165 επιβάτες

Boeing 707
8 αεροπλάνα, 147-165 επιβάτες
Το αγαπημένο μου... οι καλύτερες αναμνήσεις

Boeing 707
8 αεροπλάνα, 147-165 επιβάτες
Πάντα μια ατομική σαμπάνια...

Boeing 727
12 αεροπλάνα, 160 επιβάτες
Το αγαπημένο μου! Τι σχέδιο!

YS-11
10 αεροπλάνα, 64 επιβάτες
Το πρώτο αεροπλάνο με το οποίο πέταξα στην ζωή μου τον Απρίλιο του 1972.

YS-11
10 αεροπλάνα, 64 επιβάτες

Boeing 737-200
22 αεροπλάνα, 123-136 επιβάτες
Έχω φάει ψωμί κι αλάτι στα 737 κουβαλώντας 45 κιλά φωτογραφικές μηχανές...

Boeing 747-200
6 αεροπλάνα, 426 επιβάτες
Το '78 το στέλνανε και στο Λονδίνο.
Το '95 ο Κώστας έβγαινε στο μπαλκόνι να δει την πτήση της Νέας Υόρκης να φεύγει...

Boeing 747-200
6 αεροπλάνα, 426 επιβάτες
Το πιο υπέροχο γραφείο του κόσμου.

Boeing 747-200
6 αεροπλάνα, 426 επιβάτες
Και τα καραγκιζιλίκια με τις κίτρινες και κόκκινες και μπλε ανοιχτές γραμμε΄ς των '90

Skyvan
6 αεροπλάνα, 33 επιβάτες

Skyvan
4 αεροπλάνα, 18 επιβάτες
Μια φορά, για Μύκονο, με τον πιλότο να έχει τον αγκώνα έξω από το παράθυρο και τον καφέ στο δεξί.
Υπτάμενο κουτί

Airbus A300
15 αεροπλάνα, 233 επιβάτες
Τεράστιο, ευρύχωρο πιλοτήριο

Airbus A340
4 αεροπλάνα, 295 επιβάτες

Boeing 737-400
18 αεροπλάνα, 150 επιβάτες

ATR-72
7 αεροπλάνα, 68 επιβάτες
Καλό για το μελτέμι της Μυκόνου

ATR-42
7 αεροπλάνα, 50 επιβάτες

Boeing 717
3 αεροπλάνα, 105 επιβάτες

Περιστατικά και ατυχήματα

1949, 6 Ιουνίου: Μία Ντακότα της Τ.Α.Ε. (πρόδρομος Ο.Α.) Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις.συνετρίβη κοντά στη Μαλακάσα. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Καβάλα - Αθήνα. Και οι 22 επιβαίνοντες (18 επιβάτες και 4 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν.

1959, 29 Οκτωβρίου: ένα Douglas DC-3 συνετρίβη λίγο μετά την απογείωσή του κοντά στην Αυλώνα Αττικής του βουνού Πάρνηθα, κοντά στην Αθήνα. Ολοι οι επιβαίνοντες (15 επιβάτες και 3 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν. Αναφέρθηκε οτι ένα από τα φτερά αποκολήθηκε απο το αεροπλάνο. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη

1969, 16 Αυγούστου: σε ένα Douglas DC-3 έγινε αεροπειρατεία σε πτήση εσωτερικού από το αεροδρόμιο Ελληνικό, Αθηνών, προς το αεροδρόμιο Αγρινίου. Το αεροσκάφος, πιθανώς εγεγραμένο SX-BBF, προσγειώθηκε στην Valona Αλβανίας.

1969, 8 Δεκεμβρίου: Ένα Douglas DC-6 της πτήσης Olympic Airways Flight 954 συνετρίβη κοντά στην Κερατέα, 30 χλμ νότια της Αθήνας. Και οι 90 επιβαίνοντες (85 επιβάτες και 5 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Χανιά - Αθήνα.

1972, 18 Φεβρουαρίου: Ένα Learjet 25 της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας συνετρίβη κοντά στην πόλη Αντίμπ (Γαλλία). Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα - Νίκαια. Και τα δύο μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν.

1972, 21 Οκτωβρίου: Ένα NAMC YS-11A της Ολυμπιακής Αεροπορίας συνετρίβη στις ακτές της Βούλας, περίπου 3 χλμ από το αεροδρόμιο ελληνικό Αθηνών. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Κέρκυρα - Αθήνα, μέσα σε καταιγίδα. 37 επιβαίνοντες (36 επιβάτες και 1 μέλος πληρώματος) πνίγηκαν, ενώ 19 επιβαίνοντες (16 επιβάτες και 3 μέλη πληρώματος, ανάμεσά τους ο πιλότος) κατάφεραν να σωθούν φτάνοντας στην ακτή.

1976, 23 Νοεμβρίου: Ένα NAMC YS-11A της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας συνετρίβη στο όρος Μεταξάς κοντά στα Σέρβια του νομού Κοζάνης. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα - Λάρισα - Κοζάνη. Λόγω κακοκαιρίας δεν κατάφερε να προσγειωθεί στη Λάρισα και συνέχισε προς Κοζάνη. Και οι 50 επιβαίνοντες (46 επιβάτες και 4 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν. Ένα από τα φτερά του αεροπλάνου βρίσκεται ακομά στο τόπο του δυστηχήματος, κοντά σε μια εκκλησία που χτίστηκε στη μνήμη των θυμάτων.

1998, 4 Ιανουαρίου: ένας επιβάτης που επέβαινε στην πτήση των Ολυμπιακών Αερογραμμών 417 πέθανε από αλλεργική αντίδραση από καπνό τσιγάρων όταν μία αεροσυνοδός, κατά τών κανονισμών, αρνήθηκε να του αλλάξει θέση. Το ανώτερο δικαστήριο των ΗΠΑ επικύρωσε απόφαση του εφετείου για επιδίκαση 1,4 εκατομμυρίων δολλαρίων ΗΠΑ ως αντισταθμιστική αποζημίωση κατά των Ολυμπιακών Αερογραμμών, οι οποίες αρνήθηκαν την υπαιτιότητα.

αυτό το τελευταίο του 1998 λέω να το επαναλάβω...

1998, 4 Ιανουαρίου: ένας επιβάτης που επέβαινε στην πτήση των Ολυμπιακών Αερογραμμών 417 πέθανε από αλλεργική αντίδραση από καπνό τσιγάρων όταν μία αεροσυνοδός, κατά τών κανονισμών, αρνήθηκε να του αλλάξει θέση. Το ανώτερο δικαστήριο των ΗΠΑ επικύρωσε απόφαση του εφετείου για επιδίκαση 1,4 εκατομμυρίων δολλαρίων ΗΠΑ ως αντισταθμιστική αποζημίωση κατά των Ολυμπιακών Αερογραμμών, οι οποίες αρνήθηκαν την υπαιτιότητα.

Συνεχίζουμε την ανάρτηση με την αναπόφευκτη Ελληνική ανάπτυξη.

Κείνο που με τρώει κείνο που με σώζει
είναι π' ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη
Φίλους και εχθρούς στις φριχτές μου πλάτες
όμορφα να σήκωνα σαν νά 'ταν επιβάτες...

Πτώση

Η ανάλυση της πτήσης ΜΗ370 μεγαλώνει με κλικ

Όλος ο κόσμος έχει σπεύσει, με την Φαιδρά Πορτοκαλέα πρώτη-πρώτη, να μιλάει για το μεγάλο μυστήριο της πτήσης 370 που εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος το περασμένο Σάββατο.

Σύντομα στα σενάρια θα αναμειχθούν εξωγήινοι, η CIA, και η κακή τρόικα.

Όλοι αναρωτιούνται πως και εξαφανίστηκε έτσι χωρίς ίχνος ένα ολόκληρο αεροπλάνο τελευταίας τεχνολογίας με 239 ψυχές.

Λίγοι όμως κάνουν την πιο ρεαλιστική και σωστή παρατήρηση, ότι στην Μαλαισία, το Βιετνάμ και την Καμπότζη, ίσως να μην υπάρχουν εργαλεία και σωστοί επαγγελματίες χειριστές στα διάφορα κέντρα ελέγχου του ποιοτικού ύψους που περιμένει, και βρίσκει, κανείς στον δυτικό κόσμο. Επίσης, το ότι σε εκείνες τις χώρες διατηρείται τρομερή μυστικότητα από τις στρατιωτικές υπηρεσίες και τις υπηρεσίες πληροφοριών.

Η σωστή ερώτηση είναι πως και δεν καταγραφόταν η πορεία της πτήσης με τους τρόπους και την αποτελεσματικότητα που περιμένουμε στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Η ερώτηση του πως απήγαγαν οι εξωγήινοι το αεροπλάνο δεν είναι η σωστή ερώτηση. Η σωστή ερώτηση είναι πως, πέντε μέρες μετά, ακόμα δεν μπορεί να αποφασίσει ο στρατός της Μαλαισίας αν τα ραντάρ του "είδαν" ή όχι το αεροπλάνο να αντιστρέφει πορεία και να πετά άλλα 530 χιλιόμετρα...



Κανένα μυστήριο.

Ανικανότητα και ανεπάρκεια των συστημάτων εδάφους και αέρος. Ανικανότητα των ελεγκτών. Και μυστικότητα των υπηρεσιών της περιοχής, όπως και της αεροπορικής εταιρείας.

Πιθανόν, κατασκοπευτικοί δορυφόροι μεγάλων δυνάμεων να έχουν καταγράψει περισσότερες πληροφορίες από όσες είναι γνωστές. Αλλά κανείς δεν θα έπρεπε να περιμένει οι χώρες αυτές να ανακοινώσουν γνώσεις οι οποίες θα πρόδιδαν τις άκρως απόρρητες ικανότητες της τεχνολογίας τους και των δορυφόρων τους.

Η Κίνα υποθέτω ότι ήταν μια από αυτές, και ήλπιζε ότι οι Μαλαισιανοί και οι Βιετναμέζοι θα έβρισκαν το αεροπλάνο χωρίς βοήθεια από μυστικούς, κατασκοπευτικούς δορυφόρους. Όταν όμως οι μέρες πέρασαν, η Κίνα αποφάσισε να ρίξει το ψίχουλο στα πουλάκια που ψάχνανε χωρίς αποτέλεσμα.

Αργά στις 12 Μαρτίου, η Κίνα δημοσίευσε μια φωτογραφία που είχε πάρει δορυφόρος της πάνω από 72 ώρες νωρίτερα, την Κυριακή 9 Μαρτίου γύρω στο μεσημέρι, περίπου 34 ώρες μετά την εξαφάνιση του αεροπλάνου από τα ραντάρ.

Η καθυστέρηση 72 ωρών μπορεί να δικαιολογηθεί (με δικαιολογίες του κώλου, όπως λέμε στην Ελλάδα) με το ότι τόσο έκαναν να ψάξουν όλες τις φωτογραφίες να βρουν τα επιπλέοντα συντρίμμια. Βέβαια, αν το κομπιούτερ διάλεγε αυτόματα φωτογραφίες με ψηφιακά γεωγραφικά μήκη και πλάτη πάνω από νερό, και μετά έψαχνε με ψηφιακή ευαισθησία για περιοχές με πίξελ διαφορετικές από νερό, η διαδικασία θα έπαιρνε μερικά λεπτά και όχι 72 ώρες.

Επίσης, πρέπει να πιστέψουμε την Κίνα για το πότε πάρθηκε η φωτογραφία, αν δηλαδή πάρθηκε Κυριακή 9 Μαρτίου ή αν στην πραγματικότητα πάρθηκε Σάββατο 8 Μαρτίου οπότε η καθυστέρηση δημοσίευσης θα ήταν 96 ώρες.



Επισήμως δεν είναι σίγουρο ότι η δορυφορική φωτογραφία που δημοσίευσε η Κίνα είναι πράγματι συντρίμμια της πτήσης 370. πρέπει να βρεθούν και να εξακριβωθούν. Αλλά τα στοιχεία συνηγορούν αρκετά ώστε εγώ να είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για συντρίμμια της πτήσης 370:

Τα τρία αντικείμενα στην φωτογραφία έχουν διαστάσεις 13x18 μέτρα, 14x18 μέτρα και 22x24 μέτρα. Το αεροπλάνο 777-200 έχει άνοιγμα φτερών 61 μέτρα και μήκος 64 μέτρα.

Στην γραφική αναπαράσταση που έφτιαξα, πάνω από την ανάρτηση και με κλικ μεγαλώνει, η απόσταση από το τελευταίο σημείο επαφής και το σημείο της φωτογραφίας του δορυφόρου είναι 123 ναυτικά μίλια. Ένα αεροπλάνο που κατεβαίνει κανονικά από τα 35,000 πόδια (όπου πετούσε εκείνο), κάνει περίπου 140 με 180 ναυτικά μίλια να φτάσει στο επίπεδο της θάλασσας. Αν κατέβει πολύ γρήγορα σε αναγκαστική προσγείωση, ή κατέβει χωρίς μηχανές σαν ανεμοπλάνο, μπορεί να ταξιδέψει 80-100 ναυτικά μίλια μέχρι να φτάσει στο έδαφος.

Αν δηλαδή έκανε περίπου 90 ναυτικά μίλια κατεβαίνοντας, τα υπόλοιπα 33 ναυτικά μίλια για την απόσταση 123 συνολικών μιλίων μπορεί κάλλιστα να καλυφθούν από τον αέρα και τα ρεύματα της θάλασσας που μετακινούν τα επιπλέοντα συντρίμμια επί 34 ώρες. Δηλαδή από την στιγμή της πτώσης στην θάλασσα μέχρι την στιγμή της φωτογραφίας.



Θα πω την θεωρία που προτείνω η οποία είμαι σίγουρος ότι θα βγει ακριβής...

Στις 1:30 το πρωί της 8ης Μαρτίου, η πτήση 370 είχε ολική απώλεια ηλεκτρικής παροχής. Αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει λόγω των πολλαπλών βοηθητικών συστημάτων, άρα κάτι το πολύ ιδιαίτερο θα πρέπει να συνέβη: Ή σε σχέση με ατμοσφαιρικές συνθήκες και ηλεκτρική φόρτιση, για να εξουδετερώσει αμέσως όλα τα συστήματα, ή, ανθρώπινο λάθος στο σέρβις του αεροπλάνου. Ή και τα δύο.

Όλα τα αεροπορικά ατυχήματα αποδεικνύεται στο τέος ότι οφείλονταν σε τυχαίο συνδυασμό τριών, τεσσάρων ή παραπάνω γεγονότων.

Το Μπόινγκ 777 έχει τεχνολογία fly-by-wire που σημαίνει ότι ο χειρισμός του αεροσκάφους γίνεται μόνο με ηλεκτρονικά συστήματα. Δεν υπάρχει απευθείας μηχανική σύνδεση από το πιλοτήριο στις επιφάνειες στα φτερά και την ουρά οι οποίες δίνουν κατεύθυνση και τάση προς ανάβαση ή κατάβαση. Οι πιλότοι δεν μπορούσαν πλέον να κάνουν τίποτα και το αεροπλάνο έμεινε στην διαμόρφωση πλοήγησης που είχε αφήσει ο αυτόματος πιλότος πριν αποσυνδεθεί με την απώλεια ηλεκτρικής παροχής.

Το αεροπλάνο συνέχισε μια πορεία επηρεαζόμενη από τους ανέμους και την κατεύθυνσή τους, οι μηχανές έπαθαν τελικά ανάφλεξη, σταμάτησαν η μία μετά την άλλη, και το αεροπλάνο κατέβηκε γυρνώντας σιγά-σιγά προς τα ανατολικά, διανύοντας περίπου 80, 90 ή 100 ναυτικά μίλια σε 8 έως 10 λεπτά καθώς κατέβαινε με περίπου 4,300 πόδια το λεπτό.

Καθώς κατέβαινε το αεροπλάνο αποκτούσε ταχύτητα, με μέσο όρο 450 έως 500 ναυτικά μίλια την ώρα. Λίγο πριν φτάσει στην θάλασσα πιθανώς να άρχισε η άτρακτος να διαλύεται από υπερβολική ταχύτητα μια και οι πιλότοι ήταν ανήμποροί να ελέγξουν οτιδήποτε στο αεροπλάνο ή να ενεργοποιήσουν τα αερόφρενα.

Η πτήση 370 έπεσε στο νερό. Ίσως 40 έως 80 από τους επιβάτες να επέζησαν. Είναι όμως απίθανο να έχει παραμείνει κανείς επιζών χωρίς ιατρική φροντίδα, με τραύματα, στην θάλασσα, με καρχαρίες, 5 μέρες αργότερα.

Τις υπόλοιπες 4 μέρες, μέχρι να δοθεί στην δημοσιότητα η φωτογραφία του Κινεζικού δορυφόρου, όσα συντρίμμια επιπλέουν ακόμα, συνέχισαν να σπρώχνονται νωχελικά από τα ρεύματα και τον άνεμο. Τώρα βρίσκονται κάπου κοντά στο Μπρουνέι της Ινδονησίας, και τα "μαύρα κουτιά βρίσκονται κάπου μεταξύ του σημείου τελευταίας επαφής και του σημείου της φωτογραφίας του δορυφόρου.

Θρύλοι

Το μυστήριο σχεδόν πάντα γεννά θρύλους. Τίποτα δεν είναι περισσότερο μεγαλειώδες από εκείνο που δε γνωρίζουμε. Και οι εξαφανίσεις χωρίς ίχνος ή εξήγηση, ιδίως οι αεροπορικές, αποκτούν ένα δέος στο πλαίσιό τους...

Η πτήσεις για τις οποίες ποτέ δεν μάθαμε τίποτα...

Η πιό φημισμένη, είναι η τελευταία πτήση της Αιμίλια Έαρχαρτ. Στα τελευταία μήκη του ταξιδιού της γύρω από τον κόσμο, στο πιλοτήριο μιας Ελέκτρα, με τον πλοηγό της Φρεντ Νούναν, απογειώθηκε από το Λάε της Νέας Γουινέας με κατεύθυνση το μικρό νησάκι Χάουλαντ, μήκους 2 χιλιομέτρων στην μέση του Ειρηνικού, στις 2 Ιουλίου του 1937. Δεν έφτασε ποτέ. Πάνω από 60 χρόνια αργότερα είναι γενικά αποδεκτό ότι μάλλον έφτασε στο νησάκι Γκαρτνερ, 300 μίλια νότια, και οι δύο πέθαναν εκεί από πείνα. Ποτέ όμως δεν μάθαμε με σιγουριά τι ακριβώς έγινε και που έπεσε ή προσγειώθηκε το αεροπλάνο. Και γιατί δεν έφτασε στο νησί Χάουλαντ.

Και βέβαια, η πτήση 19! Στις 5 Δεκεμβρίου του 1945, σε εκπαιδευτική πτήση, ένα σμήνος από 5 αεροπλάνα Αβέηντζερ εξαφανίστηκε στον Ατλαντικό, στο τρίγωνο των Βερμούδων. Ουδέποτε βρέθηκε οτιδήποτε από αυτά τα αεροπλάνα. Στην ταινία Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου του Σπήλμπεργκ το σμήνος και οι πιλότοι επιστρέφονται στην Γη από το μεγάλο διαστημόπλοιο. Τα αεροπλάνα στην αρχή και οι πιλότοι στο τέλος της ταινίας.

Υπήρξαν επιβατικά αεροπλάνα που έπεσαν και δεν ήξερε κανείς που ακριβώς είναι για κάμποσο καιρό. Συντρίμμια της Air France, που έπεσε στον Νότιο Ατλαντικό πετώντας από την Βραζιλία στο Παρίσι, βρέθηκαν δύο χρόνια αργότερα σε βάθος χιλιομέτρων, στις πλαγιές υποθαλάσσιων οροσειρών. Όλα τα συντρίμμια τελικά βρέθηκαν για όλες τις χαμένες πτήσεις.

• Η ιστορία της πτήσης 370 φαίνεται να έχει ιδιαιτερότητες αποκλειστικά δικές της.
• Ο καιρός ήταν τέλειος.
• Η πτήση βρισκόταν στο "ασφαλέστερο" σημείο της.
• Το αεροπλάνο Μπόινκ 777 είναι από τα τελειότερα και πιο ασφαλή του κόσμου.
• Δεν μεταδόθηκε κανένα SOS ή σήματα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
• Ο στρατός της Μαλαισίας πιστεύει ότι το αεροπλάνο πιθανόν να άλλαξε πορεία μετά την τελευταία του επικοινωνία και να πέταξε περίπου 500 χιλιόμετρα σε χαμηλότερο ύψος και σε αντίθετη κατεύθυνση από τα προγραμματισμένα, μέχρι τα στενά της Μάλαγκα.

Και η έρευνα απεκάλυψε παρεμπιπτόντως αποδείξεις για το γνωστό και πολύπραγο κύκλωμα λαθρομετανάστευσης με κλεμμένα διαβατήρια όταν δύο κατά πάσαν πιθανότητα Ιρανοί επιβάτες, 19 και 29 χρονών βρέθηκαν να ταξιδεύουν με τελικό προορισμό την Γερμανία, μαζί, με ένα Αυστριακό και ένα Ιταλικό διαβατήριο που ειχαν κλαπεί το καλοκαίρι του 2013 στην Μαλαισία.

Ο μόνος τρόπος να εξαφανιστεί έτσι ξαφνικά, χωρίς SOS και εντελώς ένα αεροπλάνο είναι μια καταστροφική έκρηξη εν πτήση, ή η στάση λειτουργίας όλων των ηλεκτρικών συστημάτων, και πτώση. Όμως τότε, πως υπάρχουν τα αρχεία του στρατιωτικού ραντάρ που προτείνουν ότι το αεροπλάνο μπορεί να ταξίδεψε 500 χιλιόμετρα προς την αντίθετη από την σωστή κατεύθυνση;

Ακόμα και χωρίς πυξίδα, και με όλα τα συστήματα νεκρά, οι πιλότοι αμέσως θα καταλάβαιναν ότι πετάνε νοτιοδυτικά αντί βορειοανατολικά μόλις κοίταζαν τον ήλιο.

Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση της Κυπριακής πτήσης ενός 737 της εταιρίας Ήλιος όπου όλοι στο αεροπλάνο έχασαν τις αισθήσεις τους λόγω κεντρικού προβλήματος κλιματισμού και το αεροπλάνο πέταγε με αυτόματο πιλότο μέχρι που άρχισε να κάνει κύκλους βόρεια του προορισμού του της Αθήνας και τέλος έπεσε στην βορειοανατολική Αττική αφού τέλειωσαν τα καύσιμα.

Όμως, αν είχε γίνει κάτι τέτοιο στην πτήση 370 από την Κοάλα Λαμπούρ προς το Πεκίνο, το 777 θα είχε συνεχίσει να πετάει βορειοανατολικά. Ο αυτόματος πιλότος δεν θα είχε γυρίσει σε αντίθετη κατεύθυνση. Αν το πλήρωμα είχε καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά και είχε γυρίσει, και θέσει και τον αυτόματο πιλότο σε πορεία επιστροφής, θα είχαν αμέσως πληροφορήσει τις αρχές από τον ασύρματο, πράγμα που δεν έκαναν.

Το μυστήριο της πτήσης 370 φαίνεται να μην έχει κανένα προηγούμενο στην Ιστορία.

Είναι θέμα ημερών ή εβδομάδων να βρεθούν συντρίμμια και θέμα μηνών να αναλυθούν οι πληροφορίες στα δύο "μαύρα" κουτιά, των στοιχείων της πτήσης και της ομιλίας των πιλότων (δεν είναι μαύρα αλλά χτυπητό πορτοκαλί)

Μπόινγκ 777-200 των αερογραμμών της Μαλαισίας σαν αυτό που εξαφανίστηκε

Εν τω μεταξύ, ο θρύλος του Β(λ)ήματος συνεχίζεται από το προηγούμενο.

Προχτές, αφήσαμε την Ειρηνούλα να ψάχνει τις σειρές από αεροπλάνα που εξαφανίζονται μυστηριωδώς!
Σήμερα, Το Β(λ)ήμα ξαναχτυπά (το σημερινό άρθρο δεν είναι καν υπογεγραμμένο).
Με αυτό:
http://www.tovima.gr/world/article/?aid=575565

Ο λόγος για την σημερινή αναφορά στον Ρωμαίικο Τύπο είναι να χρησιμοποιήσω το καινούργιο άρθρο σαν ένα παράδειγμα της φρασεολογικής προχειρότητας που οδηγεί σε ανακριβείς εικόνες και ανακριβή συμπεράσματα. Σκεφτείτε το πως λεπτομέρεια μετά από λεπτομέρεια, στο τέλος βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια συνολική προχειρότητα η οποία δεν είναι άμεσα εμφανής και χτίζει, τούβλο-τούβλο, την δημιουργία λανθασμένων εντυπώσεων για οτιδήποτε, στον Ρωμαίικο Τύπο, και ως εκ τούτου συμβάλει στον σχηματισμό αμόρφωτο απόψεων και γνώμης για οτιδήποτε.

Και πάλι, όπως το προηγούμενο παράδειγμα, το άρθρο είναι μεταφρασμένο από ξενόγλωσσες πηγές. Αυτή την φορά το άρθρο δεν είναι υπογεγραμμένο. Και όπως πάντα δεν παραθέτει λινκ για τις πηγές των πληροφοριών παρά γενικεύσεις. Εφ' όσον το διαβάζουμε στον Ελληνικό Τύπο είναι αλήθεια, ε; ποιός ο λόγος για ενεργές και συγκεκριμένες παραπομπές ή υπογραφή; Έτσι διαμορφώνεται η κοινή γνώμη στο περβόλι της φαιδράς πορτοκαλέας. Γράφει κάποιος κάτι και αυτόματα είναι γεγονός επειδή γράφτηκε, όπως γράφτηκε.

Επικεφαλίδα:
"Πληροφορίες αναφέρουν ότι στρατιωτικά ραντάρ της Μαλαισίας εντόπισαν ίχνη του χαμένου Boeing"
Στο κείμενο, η πληροφορία αυτή αποδίδεται στο πρακτορείο Reuters χωρίς ιδιαίτερο λινκ.

Αλλά, το ρεπορταζ του Reuters, εδώ:
http://www.reuters.com/article/2014/03/11/us-malaysiaairlines-flight-idUSBREA2701720140311
γράφει κατά λέξη ότι ο Στρατός της Μαλαισίας ΠΙΣΤΕΥΕΙ ("believes" έχει την έννοια του "νομίζει") ότι το αεροπλάνο άλλαξε πορεία και πέταξε περίπου 500 χιλιόμετρα προς τα δυτικά, προς τα στενά της Μάλαγκα. "Είναι μία ανάμεσα σε πολλές θεωρίες που εξετάζονται" γράφει το Reuters.

Παρατηρεί κανείς την διαφορά μεταξύ του τι έγραψε το Reuters και τι μετάφρασε το Βήμα; Ποιά "ίχνη εντοπίστηκαν" ρε ανίκανοι μαλάκες; μήπως εννοείτε ότι πιθανολογείται η πορεία του;

ΔΙΟΡΘΩΣΗ 12/3/2014, 15:05:

Στο κείμενο γράφω "Ακόμα και χωρίς πυξίδα, και με όλα τα συστήματα νεκρά, οι πιλότοι αμέσως θα καταλάβαιναν ότι πετάνε νοτιοδυτικά αντί βορειοανατολικά μόλις κοίταζαν τον ήλιο."

Αυτό είναι λάθος γιατί η πτήση ήταν νυχτερινή, εξαφανίστηκε στις 01:30 και δεν θα φαινόταν ο ήλιος. Όμως σε εκείνα τα υψόμετρα δεν υπάρχουν σύννεφα, ούτε υπήρχαν πουθενά σύννεφα εκείνη την ημέρα, και οποιοσδήποτε άξιος πιλότος/πλοηγός θα καταλάβαινε αμέσως, και ενστικτωδώς ακόμα, την πορεία του στον νυχτερινό ουρανό από την θέση του φεγγαριού και των άστρων.


ΔΙΟΡΘΩΣΗ 12/3/2014, 16:45:
Στην παραπάνω διόρθωση γράφω: "...ούτε υπήρχαν πουθενά σύννεφα εκείνη την ημέρα..."
Αυτό είναι λάθος. Έπρεπε να είχα γράψει: "... ούτε υπήρχαν πουθενά σύννεφα εκείνη την νύχτα..."

Δημοθιογλάφοθ!

Το Βήμα είναι δημοφιλέστατη εφημερίδα και ιστοσελίδα. Αντικατοπτρίζει όχι μόνο την παιδαριώδη Ελληνική "δημοσιογραφία" (Κοίτα μαμά! είμαι δημοθιογλάφοθ!) αλλά και τους μωρούς Έλληνες αναγνώστες (Κοίτα ρε συνομωσίες και σημεία και τέρατα και οι μαλάκες οι ξένοι δεν τα παίρνουνε χαμπάρι!)

Σήμερα στην ιστοσελίδα του Βήματος έχει άλλο ένα λαμπρό παράδειγμα του πως μαλακίζεται ο Ρωμιός.

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=575315

Επικεφαλίδα:
Αεροπλάνα με δεκάδες επιβάτες εξαφανίζονται μυστηριωδώς
Μάλιστα κυρίες και κύριοι. Πολλάαααα αεροπλάνα με δεκάδες επιβάτες συνέχεια εξαφανίζονται μυστηριωδώς και ούτε ο τσίπρας δεν ξέρει που πάνε. Μεγάλη συνομωσία σου λέω φίλε μου!

Υποεπικεφαλίδα:
Η πτήση της Malaysia Airlines δεν είναι η μοναδική περίπτωση περίεργης εξαφάνισης
Τι μου λες κορίτσι μου! Πες μου κι΄άλλα! (το άρθρο το έγραψε η Μητροπούλου Ειρήνη, δημοθιογλάφοθ)

Να σου πω, και να μην το πιστέυεις! απαντά η Μητροπούλου Ειρήνη, (δημοθιογλάφοθ) και συνεχίζει:

"Η μοιραία πτήση 370 της Malaysia Airlines είναι η τελευταία σε μια σειρά από μυστηριώδεις εξαφανίσεις αεροπλάνων, με δεκάδες επιβάτες." (ναι, επαναλαμβάνεται ο υπότιτλος της επικεφαλίδας, μπας και δεν τον διαβάσατε από πάνω από το κείμενο)
Τι μου λες! ποιές είναι οι άλλες στην σειρά του μυστηρίου;!

(παρεμπιπτόντως δεν είχε δεκάδες αλλά 239 ψυχές)
Και προχωρεί η Μητροπούλου Ειρήνη, (δημοθιογλάφοθ):

"Η πτήση 800 της ΤWA" το 1996.

Κοριτσάκι μου το πρώτο σου παράδειγμα της "σειράς μυστηριωδών εξαφανίσεων" έγινε πριν 18 χρόνια και δεν υπήρξε κανένα μυστήριο εξαφάνισης. Όλοι ήξεραν αμέσως ακριβώς που βρισκόταν το αεροπλάνο. Το είχανε δει κιόλας να πέφτει, και αυτόπτες μάρτυρες και στα ραντάρ. Από που κι ως που δυστυχισμένη μου Ρωμιά συγκρίνεις την TWA800 με την πτήση 370 της Malaysia; Χαζό είσαι; το αεροπλάνο της Malayisia εξαφανίστηκε χωρίς κανένας να ξέρει που καν βρισκόταν όταν εξαφανίστηκε, ούτε κανείς ξέρει που είναι σήμερα, σχεδόν τρεις μέρες μετά. Καμία σχέση με τις συνθήκες της TWA800 η οποία έπεσε μεν αλλά καμία στιγμή δεν είχε εξαφανιστεί ούτε από μάτια ούτε από ραντάρ.

Μετά λέει ότι η TWA800  έπεσε από μηχανική βλάβη. Όχι μάτια μου. Από έκρηξη σε άδεια δεξαμενή καυσίμων λόγω εύφλεκτων αναθυμιάσεων έπεσε... Ήταν ανθρώπινο λάθος στην σχεδίαση των δεξαμενών και στο σέρβις. Δεν ήταν βλάβη.

Μετά, το χαζό αναφέρει την περίπτωση πιθανολογούμενης αυτοκτονίας πιλότου των Αιγυπτιακών αερογραμμών το 1999. Την τοποθετεί στην Αίγυπτο, αλλά η πτώση του Μπόινγκ 767 έγινε στον Ατλαντικό έξω από την Αμερική. Και πάλι, τότε, ξέρανε ακριβώς και το ότι έπεσε και το που έπεσε, και το είχαν συνεχώς στο ραντάρ καθώς έπεφτε. Πάλι καμία σχέση με την πτήση της Malaysia η οποία εξαφανίστηκε (δεν υπάρχουν ούτε αποδείξεις ούτε ενδείξεις καν ότι έπεσε).

Και μανία να μιλάει για δεκάδες επιβάτες ενώ ήτανε εκατοντάδες.

Παρακάτω το χαζό συνεχίζει με την κατάρριψη από τρομοκράτες της PAN AM 103 πάνω από το Λόκερμπι της Σκωτίας το 1988. Το οποίο και πάλι ξέραμε αμέσως που βρισκότανε μια και είχε διαλυθεί πάνω στα σπίτια του χωριού Λόκερμπι και τα είχε πάρει μαζί του.

Δηλαδή, για να καταλάβουμε:

Σύμφωνα με την Μητροπούλου Ειρήνη, (δημοθιογλάφοθ), "αεροπλάνα με δεκάδες επιβάτες εξαφανίζονται μυστηριωδώς, η μοιραία πτήση 370 της Malaysia Airlines είναι η τελευταία σε μια σειρά από μυστηριώδεις εξαφανίσεις αεροπλάνων, με δεκάδες επιβάτες."

Και η σειρά μυστηριωδών εξαφανίσεων περιλαμβάνει την Malaysian 370 που κανείς δεν ξέρει αν και που έπεσε το 2014, και άλλες τρεις πτήσεις το 1999, 1996 και 1988 οι οποίες ουδέποτε είχαν εξαφανιστεί και όλοι, και τα ραντάρ ξέρανε αμέσως ότι, και που είχανε πέσει. Σειρά! Μυστηριώδης! Όχι παίζουμε!

Και άφησε εντελώς απ' έξω την μυστηριώδη εξαφάνιση πρόσφατα της πτήσης "Ελιά"...

Αλή και τρισαλί ανίκανοι δημοθιογλάφοι και μωροί αναγνώστες. Έτσι χτίζετε τις πληροφορίες και τα κριτήρια της κοινωνίας σας... Για Όλα! Συγχαρητήρια. Αντε τώρα να εκφέρετε μερικές γνώμες ακόμα.

υγ. Ίσως να κοιτάμε κατάματα ένα παράδειγμα Ελληνίδας δημοθιογλάφου με περιορισμένη γνώση της Αγγλικής και ανύπαρκτη εγκεφαλική λειτουργία όσον αφορά την έρευνα πριν αρχίσει κανείς να πετάει κοτσάνες. Υπάρχει αυτό το άρθρο στο CNN αλλά χρησιμοποιεί τα παραδείγματα των πτήσεων που αναφέρει η Ειρηνούλα ως παραδείγματα του πως ο κόσμος τρέχει χωρίς ακριβή στοιχεία να χτίζει θεωρείες συνωμοσίας. Αυτό δηλαδή ακριβώς που πέτυχε η ατυχής φρασεολογία της Μητροπούλου (καθώς, προφανώς, μετάφραζε από τα Αγγλικά, πράγματα που ούτε η ιδια καταλάβαινε τι σήμαιναν...)

Θρούμπες

Το πηγαίναμε για Αργεντινή, ή Βενεζουέλα...

Αλλά μας βγήκε Βραζιλία!

Ρίο, παιδί μου!!

(ή μήπως είμαι ο μόνος που βλέπω την ομοιότητα;)

Αν σηκώσει λίιιγο προς τα πάνω τα χέρια του ο Χριστούλης
θα είναι ίδιος η ελιά!

Σοβαρά όμως...

κι αν παρακαλούσαμε τον σχεδιαστή του λογότυπου της Ελιάς να σχεδιάσει

ένα καινούργιο λογότυπο για το ACROPOLIS MUSEUM ;

Τα έχει όλα! κοιτάχτε!

Έχει το πράσινο του πασόκ, το κόκκινο της αριστεράς, το λευκό της παρθενίας,
και είναι και Δημοκρατική, και Παράταξη, και Sosialists και Democrats!
Το PES δε μου βγαινει τι ειναι αλλά πες-πες θα μας πείσουνε!

Ο τύπος (typeface) μου θυμιζει λίγο συσκευασία μαργαρίνης...

Ένα σοσιαλιστικό με θρούμπες, γκαρσον, και γρήγορα!
Ά! βάλε και μερικές Μυτιλήνης!

Και φέρε και κανένα κλαδί με φυλαράκια να το στολίσουμε πάνω από την πλασμα
πριν την πάρει η τράπεζα.

Εγώ για να αποφασήσω ποιάνε να ψηφίσω τις θέλω σε καλειστεία με μαγιό

να τους κάνουνε ερωτήσεις για την παγκόσμια ειρήνη.

"Τι εύχεστε για τον κόσμο δεσποινίς;"

"Παγκόσμια Ειρήνη! Ήταν το όνειρό μου από μικρό κοριτσάκι... (δάκρυ)"

"Και με την οικονομία;"

"Ότι θέλετε! (σεμνό χαμόγελο)"

"Τα συνδικάτα;"

"Ένα-ένα. Τα παίρνω όλα!"

...έρε χαβαλές που έχει να γίνει
μέχρι να φύγουν όσοι μπορούνε στο εξωτερικό και να μείνουνε μόνες τους...
όλες τους...

το πρώτο επιλαχόν λογότυπο λέει ήταν ένα δέντρο ελιάς να καίγεται απο κάτω

με έναν συνδικαλιστή να στέκεται μπροστά.

Αυτό τελικά μπορεί να το βάλουνε στα κουτιά τα σπίρτα.

Όλοι στο Ρίο!!!

και μην ξεχάσετε μαζί σας πολύ νες καφέ. Γάλα έχουνε εκεί αλλά για φραπέ δεν ξέρω!

Τρύπες

Αν το θέλετε στα Ελληνικά, το λένε "Μαύρη Τρύπα". Όμως στην "αίσθηση" της γλώσσας, όσον αφορά την σημασία μιας έννοιας, το να πει κανείς "Μαύρη Τρύπα" ακούγεται λίγο ελαφρό και επιπόλαιο, σαν την απάντηση σε κάποιο ανέκδοτο σεξουαλικού ή πολιτικού περιεχομένου. Γι' αυτό οι καθώς-πρέπει απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων το λένε "Μελανή Οπή". Όπως όλοι ξέρουμε, το να λέμε κάτι στην καθαρεύουσα, ή, καλύτερα, στα Αρχαία, αμέσως αλλάζει την αντιληπτή έννοια και δίνει σοβαρότερη σημασία σε οτιδήποτε. Έτσι δεν εστί;

Εμένα θα μου επιτρέψετε να τις λέω Μαύρες Τρύπες (χρησιμοποιώ κεφαλαία στην αρχή της κάθε λέξης για να προτείνω την ιδιαίτερη σημασία της ονομασίας αντί της περιγραφής). Εφ' όσον, φυσικά δεν πρόκειται για πραγματικές "τρύπες" --περισσότερο, πρόκειται για περιοχές του σύμπαντος όπου το σύμπαν δεν υπάρχει/υφίσταται όπως το εννοούμε εμείς.

Η Μαύρη τρύπα είναι το αποτέλεσμα της κατάρρευσης μέσα στον εαυτό του ενός τεράστιου άστρου με τρομερά μεγάλη τιμή μάζας. Η βαρύτητα την οποία προκαλεί/δημιουργεί η μάζα του άστρου κάνει τις εξωτερικές περιοχές του άστρου να πέσουν προς τον πυρήνα του (σαν να συμπιέζεται από τα έξω). Καθώς το άστρο έτσι μικραίνει, η μάζα γίνεται πιο "πυκνή" προκαλώντας μεγαλύτερες τιμές βαρύτητας και η αυξανόμενη βαρύτητα επανα-επιδρά στην μάζα, καθώς καταρρέει, έτσι ώστε να συνεχίσει να καταρρέει με γεωμετρικά αυξανόμενη τιμή μέχρι το σημείο όπου η μάζα του άστρου, έχοντας καταρρεύσει στον εαυτό της, καταλήγει σε ένα σημείο όπου οι νόμοι της φυσικής του δικού μας σύμπαντος παύουν να υφίστανται.

Είναι ένα σκαλοπάτι πάνω από το σούπερνόβα και το ύπερνόβα.

Η πραγματική ονομασία της Μαύρης Τρύπας είναι "Μοναδικότητα" (singularity). Μοναδικότητα είναι αυτό που προκάλεσε, σε έκρηξη, την ύπαρξη του σύμπαντος (Το Μεγάλο Μπαμ). Η δημιουργία μιας Μαύρης Τρύπας, μιας Μοναδικότητας, είναι η αντίθετη διαδικασία από αυτήν που δημιούργησε το σύμπαν που βλέπουμε με τα βιολογικά μας μάτια, τα οποία αποτελούνται από άτομα που γεννήθηκαν/δημιουργήθηκαν αμέσως μετά από το Μεγάλο Μπαμ... Η Μοναδικότητα, είτε η Μαύρη Τρύπα είτε το τι "υπήρχε πριν" από το Μεγάλο Μπαμ, είναι αυτό το οποίο δεν μπορούμε να καταλάβουμε όσον αφορά την πραγματική υφή του σύμπαντος.

Η βαρύτητα μιας Μοναδικότητας είναι άπειρη. Γι αυτό τίποτα δεν μπορεί να δραπετεύσει από μια Μοναδικότητα, ούτε καν το φως Γι' αυτό λέγεται "Μαύρη". Επειδή μια που φως δεν εκπέμπεται ούτε αντανακλάται από την επιφάνειά της, είναι ...μαύρη. Και είναι "Τρύπα" γιατί υπάρχει μέσα στο σύμπαν και ότι πέσει μέσα μένει μέσα (εξαφανίζεται [;]).

Στην αρχή οι επιστήμονες πίστευαν ότι είναι όχι μόνο απόλυτα μαύρη αλλά και απόλυτα κρύα (εφ' όσον δεν μπορούσε να εκπέμψει ή να αντανακλάσει ενέργεια). Όμως αμέσως η επιστήμη δέχτηκε ότι μια Μοναδικότητα περιέργως εκπέμπει κάτι. Το οποίο κάτι εκπέμπεται συνεχώς μέχρι η Μαύρη Τρύπα να εξαφανιστεί και να σταματήσει να υπάρχει. Αυτό αμέσως υπονόησε ότι όλες οι "πληροφορίες" του φυσικού σύμπαντος που αρχικά μπήκαν "μέσα" στην Μαύρη Τρύπα, μπορούν να εξαφανιστούν από το σύμπαν.

Αυτό όμως ήταν απαράδεκτο, γιατί η επιστήμη δέχεται πως τίποτα, καμιά πληροφορία, δεν μπορεί ποτέ να πάψει να υπάρχει.

Έτσι, πριν πάνω από 30 χρόνια, γεννήθηκε η διαμάχη μεταξύ του καθηγητή Στήβεν Χώκινγκ, που υποστήριζε ότι πληροφορίες μπορούν πράγματι να εξαφανιστούν, και του καθηγητή Λέοναρντ Σάσκάιντ, που υποστήριζε ότι πληροφορίες δεν είναι δυνατόν να χαθούν.

Στην ζυγαριά του ποιά άποψη είναι σωστή κρεμόταν η ύπαρξη της Μοναδικότητας και κατ' επέκταση τα πάντα όσα θεωρούμε σαν γεγονότα για το σύμπαν και την ύπαρξη.

Πρόσφατα ο καθηγητής Χώκινγκ έκανε μια ανακοίνωση με την οποία αφ' ενός παραδέχτηκε ότι είχε άδικο, ως προς την εξαφάνιση πληροφοριών από το σύμπαν, αλλά πρόσθεσε την υπόθεση ότι υπάρχουν άπειρα ταυτόσημα σύμπαντα όπου μια συγκεκριμένη Μαύρη Τρύπα υπάρχει σε ένα σύμπαν αλλά όχι σε άλλο --άρα, ενώ οι πληροφορίες εξαφανίζονται σε ένα σύμπαν, συνεχίζουν να υπάρχουν σε άλλα, άπειρα, ταυτόσημα σύμπαντα.

Η επιστημονική κοινότητα δεν πείστηκε με την καινούργια θεωρία του καθηγητή Χώκινγκ.

Προσωπικά, σκέφτομαι ότι και ο καθηγητής Χώκινγκ και ο καθηγητής Σάσκάιντ έχουν και οι δύο και δίκιο και άδικο.

Αν γυρίσουμε μια κινηματογραφική ταινία σε ένα δωμάτιο όπου στέκεται ένας άνθρωπος, και το φιλμ δείχνει αυτόν τον άνθρωπο να περπατάει και να βγαίνει από το δωμάτιο, η αρχή του φιλμ δείχνει έναν άνθρωπο σε ένα δωμάτιο και το τέλος του φιλμ δείχνει ένα άδειο δωμάτιο. Το φιλμ είναι η έκφραση γραμμικού χρόνου. Αν κόψουμε κάθε καρέ του φιλμ (24 καρέ το δευτερόλεπτο), τα βάλουμε το ένα πάνω στο άλλο και τα πιέσουμε με μια πολύ δυνατή πρέσα, θα καταλήξουμε με ένα αντικείμενο, έναν ενιαίο πλαστικό κύβο, που θα αποτελείται από όλα τα αρχικά ξεχωριστά καρέ του φιλμ. Σε αυτό το ενιαίο αντικείμενο υπάρχουν οι πληροφορίες και του ανθρώπου μέσα στο δωμάτιο και του άδειου δωματίου (της πληροφορίας και της μη ύπαρξης πληροφορίας). Αυτό το ενιαίο αντικείμενο, που κάποτε ήταν κινηματογραφικό φιλμ, είναι αναπαράσταση του χωροχρόνου όπου δεν υπάρχει γραμμικός χρόνος.

Άρα, Όταν παρακολουθούμε μια Μαύρη Τρύπα από μέσα από το σύμπαν μας του γραμμικού χρόνου, μια πληροφορία μπαίνει στην Μαύρη Τρύπα και μετά εξαφανίζεται, όπως είπε αρχικά ο Χώκινγκ. Όμως, ενώ η πληροφορία έχει εξαφανιστεί όσον αφορά εμάς στον γραμμικό μας χρόνο, μέσα στην Μοναδικότητα της Μαύρης Τρύπας δεν υπάρχει γραμμικός χρόνος, άρα η πληροφορία υπάρχει, και δεν υπάρχει, με την ίδια έννοια όπως το φιλμ που πρεσάραμε σε ένα αντικείμενο το οποίο περιλαμβάνει και την ύπαρξη και την μη ύπαρξη της πληροφορίας.

Η γενικότερη επέκταση αυτού του σκεπτικού είναι ότι τα μαθηματικά μας και η θεωρητική φυσική μας είναι λανθασμένα στο ότι προϋποθέτουν γραμμικό χρόνο στον υπολογισμό και εξήγηση του σύμπαντος ενώ το σύμπαν έχει περισσότερες διαστάσεις από όσες εμείς αντιλαμβανόμαστε. Δηλαδή, ότι τα μαθηματικά μας απλά είναι παγιδευμένα στην μειωμένη μας αντίληψη.

Έστειλα ένα email στον καθηγητή Σάσκάιντ παραθέτοντας τα παραπάνω και ρωτώντας τι, από τα τόσα που δεν ξέρω, εξηγεί τον λόγο για τον οποίον μια τέτοια παρατήρηση καταρρίπτεται. Αν μου απαντήσει ποτέ θα σας πω τι είπε.

υγ2. Ίσως μερικοί να πούνε: "Ρε μαλάκα Δημήτρη από που κι ως που αμόρφωτος πας ν' ανοίξεις συζήτηση με διάνοιες!" Πόσο Ελληνικό από μέρους του, να έκανε κανείς μια τέτοια παρατήρηση, αποκλείοντας την συνδρομή οποιουδήποτε σε οτιδήποτε, μόνο και μόνο λόγω έλλειψης λοφίου και περικεφαλαίας...

υγ3. Το παραπάνω είναι το υγ #2. Το υστερόγραφο #1 εξαφανίστηκε σε μία Μοναδικότητα.

Άπειρο

Αριθμοί υπάρχουν από αρχαιοτάτων χρόνων... Α', Β', Γ'... Ι, ΙΙ, ΙΙΙ... 1, 2, 3... και καθώς οι πολιτισμοί εξελίσσονταν, ο ανθρώπινος νους άρχισε να συνειδητοποιεί πως μπορεί να συνεχίσει να μετράει. Και οι αριθμοί μεγάλωναν.

Η πιο σημαντική "ανακάλυψη" στον κόσμο των αριθμών, ήταν ο αριθμός μηδέν. Το ανθρώπινο μυαλό έκανε ένα μεγάλο βήμα μπροστά όταν εννόησε πως το "τίποτα" δεν είναι τίποτα, αλλά κάτι. Είναι "0".

Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν μπόρεσαν να απαντήσουν στην ερώτηση του πως το τίποτα να είναι κάτι. Το Μηδέν τους διέφυγε.

Το σκαλοπάτι αυτό δεν το ανεβήκαμε μονομιάς. Η πρώτη έκφραση του μηδέν φαίνεται να υιοθετήθηκε στην Ινδία κατά τον ένατο αιώνα της Κοινής (ημερολογιακής) Εποχής (Μετά Χριστόν για τους θρησκευόμενους Χριστιανούς). Δύο χιλιάδες χρόνια πριν την Ινδία, οι Αιγύπτιοι είχαν ένα σύμβολο που σήμαινε "ομορφιά" και εννοείτο ως αρχή μιας πορείας, ή μιας καταμέτρησης όπως σήμερα θα χρησιμοποιούσαμε το μηδέν.

Μεταξύ του 500 και 825 της Κοινής Εποχής ο αριθμός μηδέν άρχισε να εκφράζεται από τους Άραβες, και από εκείνους το Μηδέν βρήκε τον δρόμο προς την Ευρώπη τον ενδέκατο αιώνα.

Η Άλγεβρα, τα μαθηματικά, η επιστήμη, δεν θα είχαν μπορέσει να προχωρήσουν χωρίς τον αριθμό Μηδέν.

Αιώνες αργότερα, τον εικοστό αιώνα, έλλειπε κάτι ακόμα από τους αριθμούς. Έλλειπε το Άπειρο.

Το Άπειρο το συνέλαβε ο Αναξίμανδρος στην Μίλητο αλλά η πρώτη μαθηματική αναφορά στο Άπειρο έρχεται από τον Ζήνωνα, μαθητή του Παρμενίδη, τον πέμπτο αιώνα Προ Κοινής Εποχής. Μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια η έννοια του Άπειρου κατανοήθηκε και στην Ινδία, στο μαθηματικό κείμενο Σουρία Πραχναπτί. Το Άπειρο μπήκε πλέον στα μαθηματικά από τον Γεόργκ Κάντορ (1845-1918).

Το Άπειρο είναι εκεί που σταματάει το ανθρώπινο μυαλό. Είναι αδύνατο να συλληφθεί στην έκτασή του όσο και να νομίζει ο άνθρωπος ότι τουλάχιστον αντιλαμβάνεται την έννοια του να μην υπάρχει τέλος.

Το ανθρώπινο μυαλό ήδη δεν συλλαμβάνει μεγάλους αριθμούς. Είναι εύκολο να πιάσουμε αριθμούς όπως 300,000 χιλιόμετρα μέχρι το Φεγγάρι, ή 1,000,000 Ευρώ. Αλλά από δισεκατομμύριο, τρισεκατομμύριο και πάνω τα νούμερα αυτά γίνονται αφηρημένα χωρίς να μπορούμε να τα κατανοούμε όπως παραδείγματος χάριν μπορούμε να κατανοήσουμε μια απόσταση δέκα μέτρων.

Υπάρχει ο αριθμός Γκούγκολ, ο οποίος είναι ο αριθμός "1" ακολουθούμενος από 100 μηδενικά (το δισεκατομμύριο είναι ο αριθμός "1" ακολουθούμενος από εννέα μηδενικά).

Υπάρχει ο αριθμός Γκούγκολπλεξ, ο οποίος είναι ο αριθμός δέκα στην δύναμη του Γκούγκολ. Δηλαδή το δέκα στην δύναμη του δέκα στην δύναμη του εκατό. Δεν μπορώ να γράψω πόσα μηδενικά είναι αυτά.

Αλλά το Γκούγκολπλεξ δεν είναι τίποτα μπροστά στο Άπειρο. Το Άπειρο είναι άπειρα Γκούγκολπλεξ.
Ακόμα και ένα Γκούγκολπλεξ στην δύναμη του Γκούγκολπλεχ δεν είναι τίποτα μπροστά στο Άπειρο.

Εν τω μεταξύ, το να γράψει κανείς με μολύβι, ή στυλό, σε ένα κομμάτι χαρτί, τον αριθμό Γκούγκολπλεξ, είναι αδύνατο, γιατί θα χρειαζόταν χαρτί μεγαλύτερης επιφάνειας από την χωρητικότητα του γνωστού σύμπαντος.

Υπάρχουν λιγότερα άτομα στο γνωστό σύμπαν όλων των γνωστών γαλαξιών από όσο είναι ένα Γκούγκολπλεξ. Και το Γκούγκολπλεξ, είπαμε, δεν είναι τίποτα συγκρινόμενο με το Άπειρο. Βέβαια, υπάρχει και ο αριθμός του Γκράχαμ, ο οποίος είναι πολύ μεγαλύτερος από το Γκούγκολπλεξ αλλά ούτε ο κύριος Γκράχαμ δεν ξέρει πόσα νούμερα έχει μέσα του.

Το Άπειρο είναι περίεργο και παράδοξο.

Άπειρο + 1 = Άπειρο
Άπειρο + Άπειρο = Άπειρο
Άπειρο - 1 = Άπειρο
Άπειρο - Άπειρο = Μηδέν... αλλά όχι ακριβώς.

Σκεφτείτε το ξενοδοχείο, Ξενοδοχείον "Το Άπειρο", ένα ξενοδοχείο με άπειρα δωμάτια.
Το ξενοδοχείο είναι φουλ, με άπειρους τουρίστες σε όλα τα δωμάτια.
Όταν έρθετε να κοιμηθείτε το βράδυ, αν και το ξενοδοχείο είναι πλήρες, το Άπειρο έχει πάντα ένα δωμάτιο παραπάνω. Υπάρχει και για σας ένα. Αν όμως το επόμενο πρωί φύγουν Άπειροι τουρίστες από το ξενοδοχείο, τότε Άπειρα δωμάτια μείον Άπειροι τουρίστες ίσον 1. Γιατί εσείς μείνατε στο δωμάτιό σας. Τότε, Άπειρο - Άπειρο = 1. Και ου το καθεξής.

Αν φεύγατε όμως και εσείς μαζί με τους τουρίστες, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι Άπειρο - Άπειρο = Μηδέν; Όχι ακριβώς, γιατί το Άπειρο δεν έχει τέλος, άρα όσο και να αφαιρέσετε, λογικά παραμένουν Άπειρες θέσεις που δεν αφαιρέσατε.

Εάν το Σύμπαν είναι Άπειρο, και το γνωστό Σύμπαν έχει ακτίνα 13,7 δισεκατομμύρια έτη φωτός από την Γη (όση απόσταση κάλυψε το φως από το Μπιγκ Μπάνγκ για να φτάσει σε εμάς σήμερα), τότε, τι υπάρχει πέρα από το Γνωστό Σύμπαν; Σύμπαν επ' Άπειρο, ή επαναλαμβανόμενα Σύμπαντα, όπου υπάρχουν άπειρες κόπιες του κάθε τι που υπάρχει στο γνωστό Σύμπαν, ημών συμπεριλαμβανομένων, με διαφορετικές όμως τύχες; Οι νόμοι της φυσικής υποδεικνύουν ότι η τιμή της υπάρχουσας ύλης δεν μπορεί να είναι Άπειρη. Ή, ίσως να είναι Άπειρη αλλά εμείς να μην έχουμε την ικανότητα να αντιληφθούμε την πραγματική κοσμική Φυσική και οι νόμοι που ανακαλύπτουμε να είναι πλασματικοί, αντιπροσωπεύοντες μόνο εκείνο το οποίο να μπορούμε να κατανοήσουμε --ή, που θέλουμε να κατανοήσουμε.

Δημοκρατία

Άλλοι εύχονται να ήταν η χώρα τους σαν την τόσο ειδυλλιακή Αργεντινή ή την δημοκρατική Βενεζουέλα. Άλλοι δακρύζουν όταν σκέφτονται την Μόσχα και τον μύθο του Μαρμαρωμένου Λένιν που μια μέρα θα σηκωθεί και πάλι να δείξει στην ανθρωπότητα τον δρόμο... Και άλλοι πάλι σκοτώνονται για να βάλουνε την χώρα τους στην Ευρώπη μπας και πιάσει κανένα μνημόνιο μακριά από τα πλοκάμια του Πούτιν. Ο Σώρος λέει ότι η Άνγκελα και ο Βούλφγκανγκ τα κάνανε θάλασσα στην Ελλάδα και του λένε όλοι να βγάλει τον σκασμό γιατί δεν είναι κι' εκείνος καλύτερος. Εν τω μεταξύ, ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ, τους 58, τις ελιές, τους 70 και τους τρεις που γίνανε δύο, τα έχω μπερδέψει τελείως κι' έχω χάσει τον μπούσουλα. Το μόνο που έχουν όλοι σίγουρο είναι ότι όποτε τύχει να γίνουν εκλογές θα μπει ο μικρός στου Μαξίμου. Κάμποσοι φοβούνται κυβερνητικόν βίον βραχύ και τρικυμιώδη με τον μαλάκα τον Ρωμιό να πληρώνει πάλι τα σπασμένα για τις παιδαριώδεις επιλογές του --τις επιλογές του όμως ο Ρωμιός ο ίδιος τις γέννησε. Κάτσε πάνω στις επιλογές σου και τα τερατογεννήματά σου τώρα.

Ω, Πολιτική. Πολλοί σε ηγάπησαν αλλά λίγοι κατάλαβαν πως δεν ήσουν γκομενάκι τους, αλλά μπάσταρδο παιδί τους.

Τι μπορεί να μάθει κανείς για την πολιτική και τον άνθρωπο κοιτώντας τρία βουνίσια χωριά, ένα δήμο 662 ψηφοφόρων στην Ιταλία; Πολλά.

Στον μικρόκοσμο του δήμου μας τα βλέπεις όλα, σαν σε ένα μικρό δοκιμαστικό σωλήνα όπου όλες οι αντιδράσεις υπάρχουν και φαίνονται καθαρά, για να τις αναλύσεις και να θαυμάσεις το ανθρώπινο ζώο --το πόση πλάνη υπάρχει από τις μικρότερες λιμνούλες ως τις μεγαλύτερες θάλασσες ψηφοφόρων ως προς κίνητρα και ειλικρίνεια. Ειλικρίνεια όχι πολιτικών, αλλά προς το εαυτό του κάθε ενός...

Τα Πολιτικά Κόμματα και οι ιδεολογίες είναι δικαιολογίες, ασπίδες, για να βρει ο καθένας τον οπλισμό να κάνει αυτό που θέλει. Λες κι ο κόσμος στον δρόμο της Λαϊκής Αγοράς δίνει δεκάρα για ιδεολογίες, ή λες και πιστεύει ότι οποιοδήποτε κόμμα αντιπροσωπεύει ιδανικά και ιδέες αντί απλά την οδό για την ζαχαρένια, και την τσέπη, και το Εγώ, των μελών του. Απλά, στην Λαϊκή, τις πατάτες θα τις πάρεις από τον πάγκο της ωραίας κοπελίτσας κι όχι του γέρου γύφτου.

Εμείς και οι άλλοι. Σαν τους πίθηκους της ταινίας "2001" του Κιούμπρικ: όποιος έχει το μεγαλύτερο ρόπαλο επιτίθεται στην άλλη ομάδα. Είτε μιλάμε για δυό γειτονιές, ή δυό χωριά, ή έθνη. Και φυσικά ράτσες. Και καταγωγή.

Είτε μιλάς για πολιτικοοικονομικές θεωρίες είτε για εθνική/ρατσική καθαρότητα, είτε για "ισότητα" (όλων των ίσων εκτός από εκείνους που δεν είναι ίσοι) το ίδιο γλειφιτζούρι είναι, μ' άλλα χρώματα. Τα κόμματα και οι ιδεολογίες προσφέρουν την αυταπάτη ότι τάχα δεν κυνηγάνε όλοι απλά το δικό τους βόλεμα και τίποτ' άλλο (κρυμμένο με μέηκαπ φιλοσοφίας και δικαιολογίας και ..."μόρφωσης").

Γελάω πικρά με την αριστερά και την δεξιά στην Ελλάδα όταν όλοι ξέρουν ότι απλά είναι οι μεν εναντίων των δε, του Εμφυλίου --εκείνοι που έχουν πλάτες άλλων να είναι στην εξουσία και εκείνοι που δεν έχουν (και μόνο με 30 χρόνια δανεικά μπορούν να την πάρουν λιγάκι). Και ανακάλυψαν ότι ο λόγος τους αποκτά στόμφο αν κρύβεται πίσω από κάποια ιδεολογία αέρα κοπανιστού που από φτηνή δικαιολογία γίνεται αιτιολογία. Και την χάβει ο κοσμάκης γιατί θέλουν το ρόπαλο που θα τους επιτρέψει να μαυρίσουν στο ξύλο την δίπλα γειτονιά.

Τες-παν, εδώ, όπως και 'σεις, έχουμε την κεντροαριστερά που κατάγεται από τον κουμμουνισμό μέσω χριστιανισμού, και την κεντροδεξιά που κατάγεται από εκείνους που είχαν τα λεφτά να μην είναι αριστεροί και δεν τους ενδιέφερε να το παίξουνε "μεγάλη καρδιά" (ποιόν δουλεύουνε άραγε οι διανοούμενοι;).

Η κεντροαριστερά είχε την "σοσιαλιστική" κληρονομική της απονομή αρχηγίας εντός του κύκλου των ημετέρων (ως συνήθως) μέχρι που κάποιος από το διπλανό χωριό μετακόμισε εδώ και διεκδίκησε την αρχηγία της κεντροαριστεράς (αφού είχε ήδη κάνει δήμαρχος με την κεντροαριστερά στο διπλανό χωριό). Ήρθε και είπε ότι τις αποφάσεις πρέπει λέει να τις παίρνουν οι πολίτες και ότι οι άρχοντες έχουν την υποχρέωση να δημιουργούν συστήματα που να επιτρέπουν στους πολίτες να αυτοδιοικούνται. Η άλλη, που ήτανε και γραμματέας της κεντροαριστεράς, αλλά όχι ακόμα δήμαρχος, και πίστευε, νόμιζε ότι το δημαρχείο  ήταν δικαιωματικά και κληρονομικά δικό της και των ημετέρων της, λύσσαξε! Συνέγραψε το άκρως κεντροαριστερό, σοσιαλιστικό σύνθημα "Καλύτερα ο χειρότερος που γεννήθηκε ανάμεσά μας παρά ο καλύτερος απ' έξω". Και έχασε τις προκριματικές εκλογές για 31 ψήφους. Έπαθε υστερία. Τώρα πρόκειται να παραιτηθεί από το κόμμα και να φτιάξει δικό της κόμμα καινούργιο, να κατέβει στις εκλογές μόνη της εναντίων του κεντροαριστερού κόμματος του οποίου ήταν γραμματέας μέχρι τώρα, λέγοντας ότι εκείνη είναι η αληθινή και αγνή κεντροαριστερά και όχι το επίσημο κόμμα της κεντροαριστεράς.

Η κεντροαριστερά έπαιρνε κάπου 75% και η κεντροδεξιά κάπου 25%. Τώρα τι θα γίνει με το καινούργιο κόμμα των ημετέρων της λεγάμενης; Η επίσημη κεντροαριστερά πάλι θα βγει πρώτη, αλλά το καινούργιο κόμμα σχεδόν σίγουρα θα βγει δεύτερο (από τους κεντροαριστερούς που δεν γουστάρουν 'ξώφερτους, έτσι σοσιαλιστές που είναι) και η κεντροδεξιά τρίτη (γιατί ο κόσμος εδώ είναι φτωχός και δεν έχει λεφτά να είναι δεξιός). Οπότε, σαν δεύτερο κόμμα η λεγάμενη θα μπει στο συμβούλιο, το οποίο με δήμαρχο και σύμβουλο άσπονδους εχθρούς δεν θα μπορέσει να επιτύχει τίποτα τα επόμενα 5 χρόνια και θα ζήσουμε εμείς σκατά και οι άλλοι σκατώτερα. Άρα, αυτό που πρέπει να κάνει τώρα η κεντροαριστερά είναι να βοηθήσει την κεντροδεξιά να βγει δεύτερη για να μην μπει στο συμβούλιο το καινούργιο κόμμα που θα ιδρύσει η πρώην γραμματέας της κεντροαριστεράς.

Για να το εξηγήσουμε πιο επιστημονικά και με φιλοσοφική ιδεολογική σκέψη, πρέπει η Κική να δώσει κώλο στον Μπόμπο για να μην μπει μέσα η Κοκό.

Σας θυμίζει τίποτα;

Movies!

Ο οπερατέρ δεν φοράει κελεμπία.
Σκεπαζόμαστε με ένα ύφασμα για να μην επεμβαίνει το φως του ήλιου όταν κοιτάμε την εικόνα
στο σκόπευτρο της κινηματογραφικής μηχανής.

Η ερώτηση είναι:
How many different things does this guy do in his life ferchrisakes!
και η απάντηση είναι απλή:
One. Being happy.

Γυρίσματα στην Φλώριδα για μια ταινία του Πανεπιστημίου Έμπρυ Ρίντλ, από όπου αποφοίτησε πρόπερσι ο Κώστας. Τί άλλο να κάνει κανείς την Δευτέρα το πρωί μετά από την ετήσια απονομή των Όσκαρ;

Τώρα που ο Κώστας είναι Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Θεμάτων Παιδείας του Συνδικάτου Πιλότων Αερογραμμών, θα συναντάται τακτικά με νομοθέτες (Γερουσιαστές και μέλη του Κογκρέσου) σχετικά με νόμους που περνάει η κυβέρνηση. Έχετε ακούσει για τους Λόμπιιστς. Ο Κώστας είναι ένα σκαλοπάτι παραπάνω γιατί οι Λόμπιιστς αντιπροσωπεύουν ιδιωτικά συμφέροντα ενώ ο Κώστας αντιπροσωπεύει μια Εθνική Επιτροπή που δεν ανήκει σε καμία εταιρεία ή ιδιωτικά συμφέροντα αλλά σε μια βιομηχανία.

Επίσης θα συνεργάζεται με ένα κυβερνητικό γραφείο το οποίο δίνει άδειες και κάνει επίβλεψη σε ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης (όπως εκείνο από το οποίο αποφοίτησε), για να υπάρχουν καλύτεροι έλεγχοι ποιότητας στην Παιδεία...

Η RED είναι μία από τις τρεις ψηφιακές μηχανές με τις οποίες γυρίζονται ταινίες σήμερα για το σινεμά.
Οι άλλες δύο είναι η Παναβίζιον Τζένεσις και η Άριφλεξ Αλέξα.
Με RED μεταξύ πολλών άλλων έχουν γυριστεί η Ελίζιουμ και οι Πειρατές της Καραϊβικής (η τελευταία).

Αυτή είναι μια Canon φωτογραφική.

Νίκη

Όταν πλησιάζαμε τις προκαταρτικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος για να αποφασίσουμε τον υποψήφιο Δήμαρχο του κόμματος που θα μας αντιπροσωπεύσει τον Μάϊο στις εκλογές, στις οποίες εκλογές πάντα νικά το Δημοκρατικό Κόμμα με 65%-75%, το είχα σκεφτεί το πράγμα.

Είχα κάνει κάτι πρωτάκουστο. Είχα ψάξει σε κυβερνητικές ιστοσελίδες για στοιχεία δημογραφικά των χωριών μας, είχα ψάξει παλαιότερα αποτελέσματα... είχα ψάξει να βρω στοιχεία και γεγονότα (αν είναι δυνατόν). Μετά έβγαλα την Excel μου έξω και με λίγο Αμερικάνικο νόουχάου έκανα μερικούς υπολογισμούς και είπα: Ο Λουίτζι μπορεί να κερδίσει τις προκαταρτικές με 53% (στους υπολογισμούς μου είχε έρθει 52,8%-53,7%. Το είχα δημοσιεύσει και στην ιστοσελίδα, μόνο που εκεί δεν ήθελα να είμαι πολύ αισιόδοξος και είχα προβλεψει 52%.

Τελικά, απόψε, στις 8:50 μμ, πιο κάτω από το Δημαρχείο, βγήκαν τα αποτελέσματα:
Ο Λουίτζι μας, κέρδισε με 53,2%.

Είμαστε τρομερά τυχεροί γιατί αν η νίκη ήταν αντίστροφη για τους 2 υποψήφιους, το χωριό μας θα είχε καταστραφεί, θα είχε εξαφανιστεί, θα το είχε φάει το μαύρο σκοτάδι.

Τρέξαμε πολύ και προσπαθήσαμε πολύ. Αλλά, το ότι το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς αυτό που είχα προβλέψει με κάνει να αναρωτιέμαι αν τα τρεξίματα είχαν κάποια επίδραση, ή, αν το αποτέλεσμα βρισκόταν ήδη στην κοινή λογική, το Αμερικάνικο μαγείρεμα αριθμών, και την στατιστική βάση δημογραφικών στοιχείων σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα των υποψηφίων και των οπαδών τους. Ίσως όλα αυτά, σε κάποιο ποσοστό.

Στην ιστοσελίδα που γράφω για το χωριό, μπόρεσα σήμερα το βράδυ να γράψω μεταξύ άλλων: Ο νικητής των προκαταρτικών εκλογών του Δημοκρατικού Κόμματος σήμερα, είναι το Δημοκρατικό Κόμμα, γιατί απέδειξε ότι, εκτός από Κόμμα, είναι και Δημοκρατικό.

(Μερικοί των οποίων οι προτιμήσεις δεν ήταν ίδιες με τις δικές μας ήταν θυμωμένοι που γινόντουσαν προκαταρτικές εκλογές και θέλανε υποψήφιο να αποφασίσει ο "εσωτερικός κύκλος" του κόμματος --γιατί βρισκόντουσαν ακόμα στον φεουδαρχικό δέκατο όγδοο αιώνα όπου η αρχηγία εννοείτο ολίγον τι διαφορετικού στυλ από ότι μερικοί από εμάς την εννοούμε σήμερα)

(Εδώ, το Δημοκρατικό Κόμμα είναι η κεντρο-αριστερά, αλλά σημειωτέο ότι έχει αρκετές ρίζες και μέλη στο παλιό Ιταλικό Κομμουνισμό. Στην Ιταλία δεν υπάρχει πια κόμμα με την λέξη "Κομμουνιστικό" στην ονομασία του, και, επίσης σημειωτέο ότι ο Ιταλικός Κομμουνισμός δεν έχει και πολύ σχέση με τον Κομουνισμό όπως τον ξέρει ο υπόλοιπος κόσμος και η Ελλάδα. Ο Ιταλός "κομουνιστής" του εικοστού πρώτου αιώνα είναι μια διασταύρωση Ιησού του εικοστού αιώνα με Τζων Λέννον του δεκάτου ενάτου αιώνα. Περίπου.)

Κριμαία

Από το ποίημα Επέλαση της Ελαφράς Ταξιαρχίας (1854), του Άλφρεντ, Λόρδου Τέννυσον:

Half a league, half a league,
  Half a league onward,
All in the valley of Death,
  Rode the six hundred.
'Forward, the Light Brigade!
Charge for the guns' he said:
Into the valley of Death
  Rode the six hundred.

Εκατόν οκτώ χρόνια αργότερα, στον Λευκό Οίκο, ο Μπόμπυ Κέννεντυ μπήκε σε ένα αυτοκίνητο για να μεταφέρει μήνυμα του αδελφού του, Τζακ, στον Σοβιετικό Πρεσβευτή. Οι ΗΠΑ θα δεχόντουσαν να αποσύρουν τους πεπαλαιωμένους πυραύλους τους από την Τουρκία, σε έξι μήνες, αν ο Νικήτα Κρουτσώφ απέσυρε τους βαλλιστικούς του πυραύλους από την Κούβα, αμέσως. Έπρεπε με κάθε τρόπο να αποφευχθεί η σύρραξη της οποίας το επόμενο σκαλοπάτι θα ήταν η εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στο Δυτικό Βερολίνο.

Ο Μπαράκ Ομπάμα δεν είναι Τζακ Κέννεντυ και ο Πούτιν δεν είναι Κρουτσώφ. Το σημερινό "Βερολίνο" είναι η Κριμαία.

Καθώς η τελευταία μάχη του ψυχρού πολέμου παίζεται στην Ουκρανία, εικοσιτέσσερα χρόνια μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, ο κόσμος δεν έχει αρχίσει ακόμα να καταλαβαίνει ότι οι τελευταίες τρεις μέρες έχουν δει κλιμάκωση η οποία είναι όσο επικίνδυνη, αν όχι πιο επικίνδυνη, από εκείνες τις 13 ημέρες του Οκτωβρίου του 1962.

Στην Κριμαία, εκατόν εξήντα χρόνια πριν από τώρα, η Ελαφρά Ταξιαρχία έκανε την επέλασή της προς τον θάνατο λόγω ενός λανθασμένου και κακοαναγνωσμενου μυνύματος μεταξύ αξιωματικών στο πεδίο της μάχης.

Ο κόσμος αυτή την στιγμή, σήμερα, βρίσκεται στο τελευταίο σκαλοπάτι πριν από την καταστροφή, κατευθυνόμενος από τις αποφάσεις ενός πρώην αξιωματικού της Σοβιετικής KGB.

'Forward, the Light Brigade!'
Was there a man dismay'd?
Not tho' the soldiers knew
  Some one had blunder'd:
Theirs not to make reply,
Theirs not to reason why,
Theirs but to do and die:
Into the valley of Death
  Rode the six hundred.

(Η επέλαση της Ελαφράς Ταξιαρχίας είχε γίνει κατά την διάρκεια του πόλεμου της Κριμαίας, το 1854)