Μεγέθη

Η προοπτική πάντα παίζει παιγνίδια με την αξιολόγηση των μεγεθών. Ο ανθρώπινος νους είναι ο πιο εκπληκτικός βιολογικός μηχανισμός, από όσους γνωρίζουμε, που έχει χτίσει η εξέλιξη του σύμπαντος, αλλά, η ικανότητά του να αξιολογήσει και να εξηγήσει το περιβάλλον, γεγονότα και πράξεις κυμαίνεται σε επίπεδα λυπηρά. Αξιολογούμε με μέτρο την σταθερότητα και με κέντρο τον εαυτό μας. Πιστεύουμε πως η λογική είναι ο κανόνας.

Πόσες πυρηνικές εκρήξεις έχουμε πυροδοτήσει στην βιόσφαιρα της Γης μας, ξέρετε; Οι περισσότεροι αμέσως θα πουν "Χιροσίμα-Ναγκασάκι". Αρκετοί θα προσθέσουν το τεστ που έγινε στο Νέο Μεξικό πριν πέσουν οι βόμβες στην Ιαπωνία. Σύνολο, τρεις. Και κάμποσοι θα σκεφτούν να προσθέσουν πως τις επόμενες δεκαετίες οι πυρηνικές υπερδυνάμεις έκαναν πυρηνικά τεστ αλλά δεν γνώρισα κανέναν που να ήξερε τον αριθμό.

Δύο χιλιάδες πενήντα τρείς (2.053).

Τόσες πυρηνικές εκρήξεις πυροδοτήσαμε στην βιόσφαιρα της Γης μας, στον αέρα, την στεριά, την θάλασσα και κάτω από το έδαφος.

Εδώ μπορείτε να δείτε, σε πέντε λεπτά, όλες τις εκρήξεις που προκάλεσε ο άνθρωπος:

Όλες οι πυρηνικές εκρήξεις δεν είναι ίδιες. Η δύναμίς τους μετριέται σε ισάξια δύναμη εκρήξεως δυναμίτη (ΤΝΤ).
Η βόμβα της Χιροσίμα είχε ισχύ αντίστοιχη με 13 έως 18 χιλιάδες τόνους δυναμίτη (13-18 kt TNT).
Η ισχυρότερη πυρηνική έκρηξη που έγινε μέχρι σήμερα, η βόμβα "Τσάρος" της ΕΣΣΔ, 30 Οκτωβρίου 1961, είχε ισχύ αντίστοιχη με 50 έως 58 χιλιάδες, χιλιάδες τόνους δυναμίτη (50-58 Mt TNT), δηλαδή 1.350 έως 1.570 φορές ισχυρότερη από την βόμβα της Χιροσίμα (η ισχυρότερη Αμερικανική βόμβα σε τεστ ήταν περίπου 20 Mt [οι πρώτες δύο φωτογραφίες]).

Εδώ, μία φωτογραφία της έκρηξης της βόμβας "Τσάρος". Η φωτογραφία είναι παρμένη από απόσταση 160 χιλιόμετρα μακριά από την έκρηξη (αν το "μανιτάρι" είναι στην Αθήνα, η φωτογραφία πάρθηκε από την γέφυρα του Ρίου-Αντίρριου, ή από την Πάρο, ή, αν η έκρηξη είναι στην Θεσσαλονίκη, η φωτογραφία πάρθηκε από τα Μετέωρα ή την Ξάνθη) και το "μανιτάρι" φτάνει σε ύψος 56 χιλιάδων μέτρων (τα επιβατικά αεροπλάνα πετάνε σε ύψος ένδεκα χιλιάδων μέτρων, εν-πέμπτο από την κορυφή αυτού του "μανιταριού"). Για σύγκριση, ο σεισμός που προκάλεσε το τσουνάμι στον Ινδικό ωκεανό το 2004 ήταν ισάξιος με 26,3 Mt TNT επιφανειακή ενέργεια. Η βόμβα "Τσάρος" απελευθέρωσε διπλάσια επιφανειακή ενέργεια από τον σεισμό που προκάλεσε το τσουνάμι.

Σε σύνολο έχουν γίνει  πυρηνικές εκρήξεις συνολικής ισχύος 510.300 kt TNT. Ενώ δηλαδή έχουν γίνει 2.053 εκρήξεις, η συνολική ισχύς τους είναι αντίστοιχη σε 34.000 βόμβες Χιροσίμα.

Αυτό έκανε ο άνθρωπος από το 1945 έως το 1996 όταν σταμάτησαν τα πυρηνικά τεστ. Λέτε τα τεστ να σταμάτησαν από φρόνηση ή επειδή τέλειωναν τα λεφτά;

Φυσικά, κάθε πυρηνική έκρηξη απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα.

Που λέτε να πήγε όλη αυτή η ραδιενέργεια; Στο ίδιο μέρος που πήγε και ο μόλυβδος από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης μέχρι την εισαγωγή στην αγορά της αμόλυβδης βενζίνης. Στο ίδιο μέρος που πάει όλο το διοξείδιο του άνθρακα που απελευθερώνει ο πολιτισμός μας κάθε λεπτό της ημέρας: στην βιόσφαιρα της Γης μας.

Σε αυτά, προσθέστε την επίδραση στην μακρά πνοή των τοξικών αποβλήτων που φυλάσσουμε όπου μπορούμε, όπως μπορούμε, χωρίς να ξέρουμε πως θα επηρεάσουν τα απόβλητα αυτά την βιόσφαιρα τις επόμενες δεκαετίες και αιώνες. Το μόνο που ξέρουμε είναι οι διαβεβαιώσεις των κυβερνήσεων και των πληρωμένων από κυβερνήσεις και βιομηχανίες επιστημόνων πως όλα είναι ασφαλή.

Μέσα σε λιγότερο από αιώνα (ανοιγόκλειμα ματιού σε γεωλογική κλίμακα χρόνου), ο άνθρωπος, δια μέσου της τεχνολογίας του και του πολιτισμού του, αυτοκτονεί δραστικά και συστηματικά. Δεν υπάρχουν φρένα.

Μόνο στις ΗΠΑ (όχι σε όλον τον κόσμο αλλά μόνο στην Αμερική) ξοδεύτηκαν κάπου πεντέμισι τρισεκατομμύρια δολάρια για πυρηνικές δοκιμές. Το παγκόσμιο σύνολο μπορεί να είναι υψηλότερο από 15-20 τρισεκατομμύρια δολάρια (μόνο για πυρηνικές εκρήξεις). Με διόρθωση για πληθωρισμό ανά τις δεκαετίες, θα μπορούσαμε να υπολογίσουμε χονδρικά και πρόχειρα ότι κάπου 50 τρισεκατομμύρια σημερινά Ευρώ τινάχτηκαν στον αέρα σε πυρηνικά πυροτεχνήματα του ανθρώπινου είδους (αυτό, χωρίς να υπολογίσουμε τα πολλαπλάσια τρισεκατομμύρια που ξοδεύονται γενικότερα για στρατούς και εξοπλισμούς).

Ας μιλήσουμε τώρα για εθνικό χρέος, δανεισμό, μισθούς δασκάλων, κόστος παιδείας, κόστος περίθαλψης... πόσο θα κόστιζε να μην πεινάει κανείς πουθενά και να μην υπάρχουν άστεγοι ή άρρωστοι... μπα. Άσε. Καλύτερα να μην πάμε εκεί.

Πιστεύετε στα σοβαρά πως αν κοιτάξουμε το ανθρώπινο είδος από μια τρίτη, αντικειμενική σκοπιά στο σύμπαν, είμαστε τίποτα περισσότερο από ένα θλιβερό και γελοίο λάθος της φύσης; Η φύση όμως δεν ξεγελιέται, και η εξέλιξη βάζει πάντοτε τα πράγματα στην θέση τους.

Πυρηνικές δυνάμεις:

ΗΠΑ (πυρηνική δύναμη από το 1945): 2 σε πολεμική χρήση,
1.032 τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: 7.700, ενεργές: 2.150
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Yπέγραψε

ΕΣΣΔ (τώρα Ρωσία) (πυρηνική δύναμη από το 1949) :
980 τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: 8.500, ενεργές: 1.800
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Επικύρωσε

Ηνωμένο Βασίλειο (πυρηνική δύναμη από το 1952):
88 τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: 225, ενεργές: 160
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Επικύρωσε

Γαλλία (πυρηνική δύναμη από το 1960):
217 τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: 300, ενεργές: 290
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Επικύρωσε

Κίνα (πυρηνική δύναμη από το 1964):
47 τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: 250, ενεργές: (;)
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Yπέγραψε

Ινδία (πυρηνική δύναμη από το 1974):
3 τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: 90-110, ενεργές: (;)
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Δεν υπέγραψε

Πακιστάν (πυρηνική δύναμη από το 1998):
2 τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: 100-120, ενεργές: (;)
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Δεν υπέγραψε

Βόρειος Κορέα (πυρηνική δύναμη από το 2006):
3 τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: <10, ενεργές: (;)
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Δεν υπέγραψε

Ισραήλ (πυρηνική δύναμη πιθανώς από το 1979):
1(;) τεστ, σύνολο πυρηνικών κεφαλών: 60-400, ενεργές: (;)
CTBT (Συνθήκη Απαγόρευσης Πυρηνικών Δοκιμών): Δεν υπέγραψε

Ιράν: προσπαθεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα

Χώρες με Βιολογικά όπλα:

Αίγυπτος
Βόρειος Κορέα
ΗΠΑ
Ινδία
Ιράκ (έως 2000)
Ιράν
Ισραήλ
Κίνα
Κούβα
Λιβύη
Πακιστάν
Ρωσία
Συρία
Ταϊουάν

Χώρες με Χημικά όπλα:

Αίγυπτος
Αλβανία
Βόρειος Κορέα
ΗΠΑ
Ινδία
Ιράκ (προ 1990)
Ιράν
Ισραήλ
Κίνα
Κούβα
Λιβύη
Νότιος Κορέα
Πακιστάν
Ρωσία
Σουδάν
Συρία
Ταϊουάν

Θέατρο

Δεκαπέντε μέρες πριν τις εκλογές που έχουν αναδειχθεί σε δημοψήφισμα του αν θα γίνουν βουλευτικές εκλογές ή όχι, λίγα πράγματα είναι καθαρά και προβλέψιμα:

Η πραγματική επιλογή είναι το αν:
1. Θα κάνουμε ότι λέει η Ευρώπη για να μας πετάξουνε λίγα ψίχουλα "ανάκαμψης", για τα μάτια,
ή
2. Δεν θα κάνουμε ότι μας λέει η Ευρώπη και μπαίνουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.

Όμως, ο λαός φαίνεται πως το βλέπει πολύ πιο απλά:
Ο λαός είναι θυμωμένος με αυτούς που "μας έφεραν εδώ" και θέλει να τους στείλει στο διάολο. Μετά, το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.

Το οποίο μεταφράζεται ως:
Ο λαός θέλει Αλλαγή.
(Τι μου θυμίζει... τι μου θυμίζει... έναν λαό που ψήφισε τον Ανδρέα το 1981 και τον Γιωργάκη το 2009. Και Δημοκρατία σημαίνει αυτό που θέλει ο λαός.)

Τα δύο πρώτα κόμματα, η Πολιτική Άνοιξη (ΠΑ-πα-πα) και το Κόμμα Αλέξης Τσίπρας (ΚΑΤ), θα έρθουν τσίμα-τσίμα το ένα με το άλλο, γι' αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία.

Άρα, η πραγματική τελική ερώτηση είναι "Ποιός μπορεί να συμμαχήσει με ποιόν";
Ποιοί μπορούν μαζί να φτάσουν 151-160 καρέκλες στην Βουλή;

Όποιος έρθει πρώτος θα χρειαστεί άλλους έναν ή δύο, μάλλον δύο.
Όποιος έρθει δεύτερος θα χρειαστεί σίγουρα άλλους δύο το λιγότερο --αν ο πρώτος δεν βγάλει συμμαχία και 151-160 καρέκλες.

Αν δεν υπάρχουν δύο κόμματα που να δέχονται να συνεργαστούν με τον τσίπρα, τότε όλο αυτό το θέατρο είναι μόνο για λαϊκή εκτόνωση και στην τελική δεν θ' αλλάξει τίποτα.

Ποιοί λοιπόν θα δεχτούν να συνεργαστούν με τον τσίπρα; έχει κανείς καμιά ιδέα;

...μπορεί βέβαια από το 3% που έγινε 26% να πάει τώρα 45%. Το κατάφερε ο Μουσολίνι που ξεκίνησε ως μέγας σοσιαλιστής γύρω στο 1920, έτσι και καλύτερα, και δεν θα το καταφέρει ο αλέξης; Αστεία πράγματα. Άλλωστε η Ιταλία υποστηρίζει τον τσίπρα όσον αφορά την εσωτερική κατανάλωση στην Ελλάδα...

Βαρέλια

Στο τέλος, δεν μπορούμε να ξεγελάσουμε την φύση, όσους δικηγόρους ή πληρωμένους επιστήμονες και να παραθέσουν οι βιομηχανίες και οι κυβερνήσεις.

Ψάχνοντας για την ηλικία της Γής, χωρίς τα εργαλεία της επιστήμης, ο αρχιεπίσκοπος Τζέημς Άσερ το 1650 απάντησε αποστομωτικά στην ερώτηση υπολογίζοντας τις χρονολογίες της Παλαιάς Διαθήκης. Η Γη δημιουργήθηκε στις 22 Οκτωβρίου του έτους 4004 Προ Χριστού. Στις 6 μμ. Ήταν Σάββατο.

Η ηλικία αυτή παρέμεινε αναμφισβήτητη μέχρι που ο επιστήμονας Κλαιρ Πάτερσον εργάστηκε από το 1947 για να καταφέρει να μετρήσει με ακρίβεια την τιμή μόλυβδου στο Ζιρκόνιο. Στο τέλος, γνωρίζοντας την τιμή σήμερα στην Γη, και την τιμή μόλυβδου σε Ζιρκόνιο  που βρέθηκε σε μετεωρίτες από τον σχηματισμό του ηλιακού συστήματος, και αφού πρώτα αναγκάστηκε να κατασκευάσει το πρώτο εντελώς "καθαρό" χώρο επιστημονικού εργαστηρίου, το 1953, η ηλικία της Γης καθορίστηκε σε 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

Όμως, ο Πάτερσον, καθώς συνέχιζε με τα πειράματα και την ανάλυσή του της τιμής μόλυβδου στην Γη, γνωρίζοντας ότι ο μόλυβδος είναι δηλητήριο για τον ανθρώπινο οργανισμό, κατά σύμπτωση επίσης ανακάλυψε ότι οι τιμές μόλυβδου στην ατμόσφαιρα και τις θάλασσες της Γης είχαν αυξηθεί δραματικά τις πρόσφατες δεκαετίες. Μετά από περισσότερες έρευνες ανακάλυψε από που ερχόταν ο πρόσθετος μόλυβδος: Τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων που έκαιγαν μόλυβδο ο οποίος υπήρχε στην βενζίνη και τον πρόσθεταν στην ατμόσφαιρα, και από εκεί έφτανε παντού, μέχρι την Ανταρκτική και τον εγκέφαλο μικρών παιδιών...

Το ότι ο μόλυβδος είναι δηλητήριο ήταν γνωστό πάντα, συνέχιζε όμως να υπάρχει στην βενζίνη. Το ότι ο μόλυβδος είναι δηλητήριο ήταν γνωστό ακόμα και πριν 2.000 χρόνια, αλλά η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία χρησιμοποιούσε σωλήνες από μόλυβδο για τα τις υδραυλικές εγκαταστάσεις. Συζητείται το ότι ο μόλυβδος που χρησιμοποίησε η Ρώμη, ξέροντας ότι ήταν δηλητήριο, επί αιώνες, έπαιξε ρόλο στην πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας επηρεάζοντας τον εγκέφαλο επί γενεές.

Ο μόλυβδος δηλητηρίαζε δισεκατομμύρια ενηλίκων και παιδιών απειλώντας πρώτα να καταστήσει την λειτουργεία του εγκεφάλου ελαττωματική και τέλος να αφανίσει την ανθρωπότητα.

Ο μόλυβδος που προστέθηκε στην βιόσφαιρα από την βιομηχανική επανάσταση μέχρι το 1990 πιθανότατα, αν όχι σίγουρα, έχει επηρεάσει την πορεία του πολιτισμού --ακόμη και την πιθανότατη εισαγωγή καινούργιας εποχής σκοταδισμού τις τελευταίες δεκαετίες.

Πέρασαν πάνω από είκοσι χρόνια, στα δικαστήρια και τις εξεταστικές επιτροπές, με αντίπαλο τον επιστήμονα Ρόμπερτ Κήχοου, τις έρευνες του οποίου χρηματοδοτούσαν οι βιομηχανίες αυτοκινήτων και τα διυλιστήρια βενζίνης. Ο Κήχοου "αποδείκνυε" συνεχώς ότι ο μόλυβδος από τις εξατμήσεις των αυτοκινήτων δεν προβάλει απειλή για το ανθρώπινο είδος. Τέλος, ο Πάτερσον, που είχε ανακαλύψει την ηλικία της Γης, κατάφερε την δεκαετία του 1980 να αναγκάσει τις μεγαλύτερες και πιο ισχυρές βιομηχανίες του πλανήτη να αλλάξουν τις τεχνολογίες και να μας δώσουν αμόλυβδη βενζίνη. Οι τιμές μόλυβδου στην βιόσφαιρα του πλανήτη έπεσαν αισθητά σχεδόν αμέσως (μετά από δεκαετίες ανυπολόγιστης ζημιάς).

Τα οικονομικά συμφέροντα πάντα πληρώνουν και χρησιμοποιούν επιστήμονες για να διαιωνίσουν το κέρδος τους χωρίς φροντίδα για το μέλλον. Επιστήμονες που δίνουν περισσότερη σημασία στον μισθό τους παρά στην επιστήμη τους, ή και επιστήμονες που χαζοχαρούμενα χάβουν ότι θα τους κάνει αν-βογκ, όπως πχ., εκείνοι που καταλύουν την Δημοκρατία με το να εικάζουν συναίνεση των πολιτών σε ότι κοτσάνα πετάξουν. Επιστήμονες στην Χιτλερική Γερμανία, στο Νέο Μεξικό και στην ΕΣΣΔ που δέχτηκαν να κατασκευάσουν ατομικές βόμβες. 

Στις ηλικίες του πολιτισμού αυτό πάντα το κατόρθωναν οι βιομηχανίες, τα κράτη, τα συμφέροντα, είτε χρησιμοποιώντας θρησκείες, είτε εκφοβισμό, είτε χρησιμοποιώντας ψευδο-επιστήμη --όποιο εκάστοτε επηρέαζε πιο άμεσα και αποτελεσματικά την κοινή γνώμη.

Πρόσφατα, οι κυβερνήσεις και οι βιομηχανίες, και οι επιστήμονές τους, μας διαβεβαιώνουν ότι χημικά όπλα μπορούν να εξουδετερωθούν αποτελεσματικά στα βάθη των θαλασσών, όπως της Μεσογείου.

Λένε τώρα ότι στην περιοχή μεταξύ του νησιού Γάβδος, νότια της Κρήτης, και της Μάλτας, όπου η Μεσόγειος φτάνει σε βάθη που κυμαίνονται στα 3.000 μέτρα, τα χημικά όπλα της Συρίας μπορούν να εξουδετερωθούν αφού πρώτα γίνει κάποια επεξεργασία πάνω σε Ρωσικά και Αμερικανικά πλοία όπως το Κέηπ Ρέη, σε συνεργασία με τον Αμερικανικό στόλο.

Ουάσινγτον Ποστ, 23 Μαρτίου 2014. Το πρόβλημα είναι ότι άρθρα όπως αυτό στο Ποστ, υπογεγραμμένα από Ελληνικά ονόματα και σφύζοντας από υποκειμενική φρασεολογία δεν είναι αρκετά για να παρθούν στα σοβαρά ενάντια στην "εγκυρότητα" των βιομηχανιών και των κυβερνήσεων. Διαδηλώσεις, ποίηση και απεργίες φαίνονται απλά γραφικές όταν προβληθούν για 15 δευτερόλεπτα στα Νέα των 10. Χρειαζόμαστε περισσότερα: χρειαζόμαστε έναν Κλαιρ Πάτερσον...

Χρειαζόμαστε δεκαετίες;
Δεν έχουμε στην διάθεσή μας δεκαετίες.

Είναι καταλυτικά επείγον να οργανωθούν φωνές έγκυρες, αντικειμενικές με αποδεικτικά στοιχεία αναμφισβήτητα, επιστημονικά, παρουσιασμένα σε έγκυρα διεθνή σώματα δικαιοσύνης και κυβέρνησης. Και για να γίνει αυτό, χρειάζεται πρώτα να αποβληθεί κάθε ίχνος "φανατισμού" ή "αριστερισμού" και γραφικής οικολογικής αντιμετώπισης. Πρέπει η φωνή μας να πάρει χροιά έγκυρου, αυθεντικού, επιστημονικού αντικειμενισμού. Και πρέπει αυτό να γίνει άμεσα. Δεν έχουμε στην διάθεσή μας τις δεκαετίες που πήρε ο λαός για να σταματήσει τον πόλεμο στο Βιετνάμ, ή τις δεκαετίες που χρειάστηκε ένας επιστήμονας για να βγάλει τον μόλυβδο από την βενζίνη. Δεν έχουμε τους αιώνες που χρειάστηκαν για να αποδειχθεί ότι η Γη δεν δημιουργήθηκε πριν από 6018 χρόνια, Σάββατο, 6 μμ.

Πρέπει η μέθοδος αποτελεσματικής και άμεσης αντιπαράθεσης να αποφασιστεί και να οργανωθεί πολύ γρηγορότερα από ότι συνήθως είναι το "δυνατόν συντομότερο".

Τέλεγκραφ
Γκάρντιαν
BBC

Αγριμιώ
Levina Vil

Εξοικονομεί

Πόσο δύσκολο είναι να επιτύχει κάποιος κάτι στη ζωή και να επηρεάσει θετικά την ζωή εκατομμυρίων άλλων; Εξαρτάται από το περιβάλλον του και το μυαλό του.

Κάποιος κοίταγε τα έντυπα που του δίνανε δεξιά κι αριστερά. Πρόσεξε την διαφορά στο πάχος των γραμμάτων των διαφόρων γραμματοσειρών. Οι πιο παχιές, σκέφτηκε, χρησιμοποιούν περισσότερο μελάνι από άλλες λεπτότερες.

Πόσο μελάνι;

Έκανε τους υπολογισμούς του. Ανέλυσε ποιά γράμματα της αλφαβήτου χρησιμοποιούνται περισσότερο... πόσο μελάνι χρησιμοποιούν...

Για να μην τα πολυλογούμε, δημοσίευσε μία αναφορά η οποία έλεγε πως αν όλα τα έντυπα χρησιμοποιούν γραμματοσειρά Garamond, θα υπάρξουν οικονομίες 370 εκατομμύρια δολάρια στο κόστος του μελανιού.

Ο άνθρωπος που το σκέφτηκε αυτό είναι 14 χρονών, και η χώρα που του επέτρεψε να μπορεί να σκέφτεται έτσι είναι η γενέτειρά του, οι ΗΠΑ.

Η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να εξοικονομήσει $136.000.000 από τον προϋπολογισμό τυπογραφικών εξόδων συνόλου $1.800.000.000, και οι 50 Πολιτείες μπορούν να εξοικονομήσουν $234.000.000 από τους δικούς τους προϋπολογισμούς.

Ξέρετε ότι μια ουγκιά Γαλλικό άρωμα Chanel no.5 κοστίζει $38, και μια ουγκιά μελάνι κοστίζει $75;

Και το όνομα του δεκατετράχρονου Αμερικανού από το Πίτσμπουργκ της Πανσυλβανίας ο οποίος σκέφθηκε πως να εξοικονομήσει $370.000.000 η χώρα του είναι Σουβίρ Μιρχαντανί.

Ίσως, μεταφέροντας την λογική αυτή στην Ελλάδα, η κυβέρνηση αντί να αλλάξει γραμματοσειρά στα έντυπά της θα μπορούσε να επιλέξει να μην τυπώνει γράμματα καθόλου και να μοιράζει τα χαρτιά λευκά. Έτσι θα εξοικονομούσε ακόμα περισσότερο μελάνι διατηρώντας στο ακέραιο και το νόημα των κειμένων. Αλλά οι οικονομίες αυτές θα επισκιαζόντουσαν από την υπέρμετρη σπατάλη για μελάνι σφραγίδων από τους σφραγιδοφόρους που χρησιμοποιούν τις σφραγίδες τους ως εναλλακτικά πέη (μιά και τα οργανικά τους τά 'χουν κόψει)... και, βλέποντας άδεια σελίδα, απ' την χαρά τους θα την γέμιζαν σφραγίδες, σπαταλώντας τελικά περισσότερο μελάνι...

Νόημα

Η ηλικία και το μέγεθος του σύμπαντος είναι γραμμένα στο φως . Η φύση της ομορφιάς και η υφή των άστρων, οι νόμοι του χώρου και του χρόνου ήταν πάντα μπροστά μας, αλλά ποτέ δεν τους είδε κανείς μέχρι που επινοήσαμε τρόπους και εργαλεία για τους δούμε. Η ιστορία αυτής της αφύπνισης έχει πολλές αρχές αλλά δεν έχει τέλος.

Από που ήρθε το παν; Πώς εξελιχθήκαμε από μικρές ομάδες περιπλανώμενων κυνηγών και τροφοσυλλεκτών που ζούσαν μέχρι που οικοδομήσαμε ένα παγκόσμιο πολιτισμό; Πώς φτάσαμε από εκεί μέχρι εδώ ; Δεν υπάρχει μόνο μία απάντηση .

Στην Κίνα , πριν 2.000 χρόνια, λέγεται ότι ένας φιλόσοφος με το όνομα Mo Τζε παρατηρήσε ότι το φως θα μπορούσε να ζωγραφίσει μια εικόνα μέσα σε ένα κλειδωμένο δωμάτιο. Αυτή ήταν η περιγραφή της πρώτης φωτογραφικής μηχανής της camera obscura και συγκεκριμένα το πρωτότυπο όλων των φωτογραφικών μηχανών, για το σχηματισμό μίας εικόνας. Η camera obscura είναι ένα δωμάτιο εντελώς σκοτεινό εκτός από μια μικρή τρυπίτσα δια της οποίας το φως προβάλει στον απέναντι εσωτερικό τοίχο το είδωλο των αντικειμένων έξω από το δωμάτιο, καθώς αντανακλούν το φως: Η τρυπίτσα αυτή ήταν ο προπάππους του φωτογραφικού φακού και οι ερωτήσεις που γέννησε η ανακάλυψή της οδήγησαν αργότερα και στην ανάλυση του φωτός από τον Νεύτωνα.

Ο Τζε ήταν μια στρατιωτική ιδιοφυΐα που χρησιμοποιούσε το ταλέντο του για την πρόληψη της βίας. Είχε αποκτήσει φήμη ταξιδεύοντας μεταξύ των εμπόλεμων κρατών, χρησιμοποιώντας έξυπνη στρατηγική για να αποτρέψει βασιλιάδες από το να κάνουν πόλεμο. Ήταν ένας από τους πρώτους που ονειρεύτηκε την πληρότητα της αγάπης και το τέλος της φτώχειας και της ανισότητας. Ονειρεύτηκε μια κυβέρνηση από τους ανθρώπους για τους ανθρώπους ενάντια στην τυφλή υποταγή σε δεσπότες. Στα γραπτά του μπορεί να βρει κανείς τα πρώτα σκιρτήματα της επιστημονικής προσέγγισης.

Τα έργα του Μο Τζε, του Κομφούκιου και άλλων κάηκαν στις πυρές που έστησε για αυτόν τον σκοπό ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας τον οποίον τώρα θυμόμαστε επειδή άφησε 7,000 πολεμιστές από τερακότα να φυλάνε τον τάφο του.

Η επιστήμη χρειάζεται το φως της ελεύθερης έκφρασης για να ανθίσει. Η επιβίωσή της εξαρτάται από την άφοβη αμφισβήτηση της εξουσίας και από την ανοιχτή ανταλλαγή ιδεών. Οι αρχαίοι Κινέζοι και Έλληνες παρατήρησαν ότι το φως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να κάνει θαυμάσια πράγματα - αλλά κανείς, ούτε οι Κινέζοι ούτε οι Αρχαίοι Έλληνες δεν έκαναν την ερώτηση που συνήθως ενδιαφέρει τα μικρά παιδιά και τις μεγαλοφυίες: "Γιατί;"

Χίλια χρόνια πριν σήμερα, σε ένα μέρος που σήμερα λέμε Ιράκ, τότε, στο απόγειο του Χρυσού Αιώνα της Επιστήμης, στον Ισλαμικό κόσμο, από την Κόρντομπα μέχρι την Σαμαρκάνδη, ξεκίνησε το σπέρμα που θα οδηγούσε και στην Δυτική Αναγέννηση πεντακόσια χρόνια αργότερα. Χριστιανοί και Εβραίοι επιστήμονες ήταν τιμώμενοι καλεσμένοι στα ινστιτούτα της Βαγδάτης και στο Κάιρο. Αντί να καίνε βιβλία, οι Χαλίφηδες έστελναν αποστολές ανά τον κόσμο για να ανακαλύψουν και να συλλέξουν βιβλία. Μετά, ξόδεψαν μεγάλα ποσά για να τα καταγράψουν, να τα μεταφράσουν και να τα αντιγράψουν για τις μελλοντικές γενιές. Πολλά επιτεύγματα της ανθρωπότητας θα είχαν σβήσει χωρίς τις προσπάθειες και την συντήρηση που επιτεύχθηκε από τον πολιτισμό του Ισλάμ πριν χίλια χρόνια.

Χίλια χρόνια πριν σήμερα, στην πόλη Βασρα, στο Ιράκ, έζησε άλλος ένας από τους ανθρώπους που άλλαξαν τον κοσμο. Ο Ιμπν αλ Χαζεν (ή, αλ Χαϋθάμ) είχε την επιθυμία, το πάθος, να κατανοήσει την φύση. Αμφισβήτησε τα πάντα, ειδικά εκείνα τα πράγματα που όλοι οι άλλοι θεωρούσαν ως δεδομένα. "Πώς και γιατί μπορούμε να βλέπουμε;" ρώτησε.

Η σοφία της εποχής δίδασκε ότι ακτίνες φεύγουν από τα μάτια μας, φτάνουν σε αντικείμενα μπροστά μας και από αυτά αντανακλώνται και επιστρέφουν στα μάτια μας. Ο Ιμπν όμως σκέφτηκε ότι τα άστρα είναι πολύ μακριά και δεν είναι δυνατόν στο ανοιγοκλείσιμο ενός ανθρώπινου ματιού ακτίνες να ταξιδεύουν μέχρι τα άστρα και πίσω στα μάτια μας. Κάτι άλλο πρέπει να συμβαίνει.

Ο Ιμπν αλ Χαζεν έψαξε τρόπους για να υποχρεώσει την φύση για να αποκαλύψει τα μυστικά της. Και το κατάφερε. Ήταν άλλωστε, η Χρυσή Εποχή της Επιστήμης στον Ισλαμικό κόσμο .

Μεγάλο μέρος του φωτός της Αρχαίας Ελληνικής Επιστήμης θα είχε σβήσει μόνιμα χωρίς τις προσπάθειές που έγιναν στον Αραβικό κόσμο γύρω στον ενδέκατο αιώνα. Η αφύπνιση της επιστήμης που διαδραματίστηκε στην Ευρώπη πεντακόσια χρόνια αργότερα, άναψε από μια φλόγα που είχαν για πολύ καιρό ανακαλύψει και κρατήσει αναμμένη, και είχαν διατηρήσει, οι επιστήμονες και σοφοί του Ισλαμικού κόσμου.

Οι Άραβες εισήγαγαν επίσης ιδέες που έφεραν από την Ινδία προς τη Δύση.

Οι Άραβες μας έδωσαν τους αριθμούς που χρησιμοποιούμε σήμερα, συμπεριλαμβανόμενης της θεμελιώδους για την επιστήμη ανακάλυψης του αριθμού Μηδέν ("0")

Η Αραβική Αστρονομία είχε τόσο μεγάλη επιρροή, που εξακολουθούμε σήμερα να αποκαλούμε πολλά αστέρια με τα αραβικά ονόματα τους .

Και ο ήχος "αλ" στις λέξεις "άλγεβρα", "αλγόριθμος", "αλχημεία", και "αλκοόλ" είναι μερικά μόνο από τα ίχνη που έμειναν στον πολιτισμό από την εποχή που τα Αραβικά ήταν η γλώσσα της Επιστήμης.

~~~

Τα σκεφτόμουνα αυτά καθώς αναρωτιόμουνα πόσοι άραγε Έλληνες κατανοούν την έκταση της σημερινής νηπιακής κατάστασης και αντιμετώπισης των πραγμάτων στην κοινωνία στην οποία ζουν, μιλώντας αφ' υψηλού για τους Άραβες Μουσουλμάνους που τόσο υποδεέστερους τους νομίζουν, καθώς οι ίδιοι απαγγέλουν τα Αρχαία Ελληνικά κείμενα τα οποία λόγω και των Αράβων και των Μουσουλμάνων επέζησαν στις χιλιετηρίδες... Μιά Ελληνική κοινωνία που βυθίζεται στον σκοταδισμό του εθνικισμού.

Σήμερα, όπως πάντα, καίμε όχι μόνο βιβλία... καίμε την ψυχή της ανθρωπότητας κάθε φορά που η αγραμματοσύνη και ο παιδαριώδης εθνικισμός (αριστερών και δεξιών), και τα παιδιά του εθνικισμού, ο φασισμός, ο ναζισμός και η απορρέουσα ηλιθιότητα, δημιουργούν ατμόσφαιρα σαν αυτή που βλέπω δεξιά κι αριστερά στην Ελλάδα του σήμερα.

Τόσοι Έλληνες σήμερα προσπαθούν να αντλήσουν αξία από το παρελθόν τους και να την ενστερνιστούν την αξία αυτή για να την αποδώσουν στο σήμερά τους. Ποιός λόγος υπάρχει, άραγε, που να τους ωθεί να ψάχνουν στο παρελθόν να βρουν αξία για το σήμερα; Ίσως στο ότι σήμερα δεν αισθάνονται ότι έχουν την παραμικρή αξία; Ότι σήμερα είναι Μηδέν, και προσπαθούν να βρουν ταυτότητα στο παρελθόν επειδή δεν έχουν ταυτότητα στο παρόν;

Σαν εκείνους που ξημεροβραδιάζονται με τους αρχαίους ημών προγόνους και απαγγέλουν Αρχαία Ελληνικά, ή, για κάθε τι που συμβαίνει στον κόσμο σήμερα κάθονται και σου εξηγούν πως σε εκείνα τα μέρη υπήρχαν Ελληνικές αποικίες πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια λες και κάτι σημαίνει αυτό σε σχέση με το σήμερα. Ο Πούτιν και οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικάνοι, φερ' ειπείν, κάθονται και χολοσκάνε για το ποιός θα αρπάξει την Κριμαία ενώ όλοι θα έπρεπε να ξέρουν και να αποτείνουν τιμή στους Έλληνες που είχαν αποικίες εκεί από την εποχή του χρυσόμαλλου δέρατος...

Από που άραγε προέρχεται η ανάγκη να αποδείξουν ότι είναι κάτι, σήμερα, και να μην βρίσκουν καμιά αξία στο σήμερά τους αλλά να γελοιοποιούνται παριστάνοντας κάτι τόσο λυπηρό: Ότι όλη η Γη και όλος ο πολιτισμός οφείλει την ύπαρξή του στην Αρχαία Ελλάδα. Και, φυσικά, κατ' επέκταση, σ' εμάς! Και δεν το ξέρουν, οι αγράμματοι οι ξένοι!

Η ανάγκη να αποδείξουμε, στον εαυτό μας, ότι κάτι είμαστε, με το να θεωρούμε εαυτούς καλύτερους από τους άλλους πολιτισμούς και τις άλλες θρησκείες, και να βάζουμε μετανάστες σε στρατόπαιδα συγκεντρώσεως και να τους πνίγουμε στο Αιγαίο...

Όταν δεν βρίσκουμε καμία απόδειξη μπροστά μας παρά τα φαντάσματα του παρελθόντος. Ή, τα φαντάσματα και φαντασιώσεις του παρόντος: πόσοι μπλόγκερ άραγε γράφουν στο πρώτο πληθυντικό δίνοντας έτσι ...ουσία στα γραπτά τους, ή υπογράφουν με τους τίτλους τους αραδιασμένους κάτω από το πλήρες όνομά τους. Εγώ διάβασα δυό-τρεις... ποτέ δεν έχω δει τέτοια καραγκιοζιλίκια πρώτου πληθυντικού σε ξενόφωνα άρθρα. Η Ελληνική κοινωνία ζει στους ανεμόμυλους του μυαλού μερικών που παραδειγματίζουν έτσι όλους εκείνους που με διάφορους τρόπους σκαρώνουν λοφία και περικεφαλαίες, να τις φορέσουν για να νομίζουν, κοιτώντας στον καθρέπτη, ότι κάτι είναι. Απ' τους χρυσαυγίτες μέχρι τους συριζαίους.

Και όμως... δεν χρειαζόμαστε, δεν χρειάζεται κανείς αποδείξεις του τι είναι: ούτε επικαλούμενοι τα φαντάσματα του παρελθόντος, ούτε τις φαντασιώσεις του παρόντος. Όλοι είμαστε, επειδή υπάρχουμε. Είμαστε όλοι το ίδιο και ο καθένας είναι μοναδικός. Και, για μια γρήγορη φευγάτη στιγμή στον χωροχρόνο, υπάρχουμε μαζί και βλέπουμε ο ένας τον άλλον, και όλοι μαζί βλέπουμε την δόξα της ύπαρξης, σαν μέρη αυτού του υπέροχου σύμπαντος... το οποίο όμως δεν υπάρχει παρά στην διαδικασία κατανόησης την οποία παράγει ο βιολογικός, εφήμερος νους.

Η σημασία των πραγμάτων χτίζεται υποκειμενικά μέσα στον βιολογικό νου ενός γαλαξία ατόμων ο οποίος πιστεύει ότι είναι το σημαντικότερο είδος ζωής, και το μόνο νοήμον είδος ζωής στο σύμπαν...

Οι άνθρωποι όλοι είναι ένα είδος ζωής και το πνεύμα όλων, διαχρονικά και γεωγραφικά είναι αλληλένδετο. Όσο επιλέγει να βλέπει κανείς διαφορές και διαχωρισμούς ανάμεσα σε ανθρώπινα όντα, αντί για ομοιότητες και αλληλοσυνδεμένες ενότητες, όσο δεν κατανοούμε ότι ο πολιτισμός και η επιστήμη έφτασαν στο σήμερα μόνο μέσω αλληλένδετων κρίκων που συνέδεσαν πολιτισμούς και ράτσες, φιλοσοφίες, πιστεύω και αντιλήψεις όλων των τόπων και εποχών (όχι μόνο των Ελλήνων) τόσο ο χώρος, στον χρόνο, θα υπάρχει χωρίς νόημα...

Την ανάρτηση την σκέφτηκα, και κάμποση την αντέγραψα, από την υπέροχη, εκπληκτική καινούργια σειρά 13 ωρών Κόσμος, Μία Οδύσσεια στον Χωροχρόνο, του Νήλ ΝτεΓκρας Τάυσον και της χήρας του Καρλ Σέηγκαν Ανν Ντρουγιάν.

Αξιοπιστία

Η αξιοπιστία οποιουδήποτε θεσμού εξαρτάται από την σταθερότητά του. Στις ΗΠΑ παραδείγματος χάριν, βρέξει χιονίσει, πεθάνει ή εκδιωχθεί ο Πρόεδρος, αγανακτήσουν ή όχι οι πολίτες, εκλογές γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια την πρώτη Τρίτη του Νοεμβρίου. Ανάμεσα στις εκλογές προέδρου, πάλι κάθε τέσσερα χρόνια αλλά στην μέση της θητείας του προέδρου γίνονται εκλογές για το μισό Κογκρέσο. Οι θητείες Αντιπροσώπων και Γερουσιαστών ανανεώνουν την σύνθεση του Κογκρέσου κάθε δύο χρόνια. 

Τι αξιοπιστία να υπάρχει σε ένα σύστημα που περιμένει, ή και κάνει, βουλευτικές εκλογές κάθε φορά που φταρνίζονται οι Δήμαρχοι, ή ξύνονται οι δημοσκόποι;

Μα σοβαρολογείτε κυρίες και κύριοι, δεσποινίδες και μάγκες; Οι Δημοτικές Εκλογές και οι εκλογές Ευρωβουλευτών δεν είναι δημοψήφισμα. Ενώ όλοι το ξέρουν και το κατανοούν αυτό, κανείς δεν το λέει για να μην χαλάσει το πάρτι. Ακόμα και τα κόμματα μπαίνουν στο κέφι: χαβαλές! ό'τι θέλει να ακούσει και να ονειρευτεί το πόπολο!

- Όλα πάνε απ' το καλό στο καλύτερο (ΝΔ)
- Τον Ιούνιο θα είμαι πρωθυπουργός (το χαβά του αυτός)
- Ψηφίστε με γιατί αλλιώς θα ρίξω την κυβέρνηση (τον χτύπησε η δίαιτα στο κρανίο)
- Αφήστε τους λαθρομετανάστες να πνιγούνε! (σύσωμη η χώρα από αριστερά στα δεξιά της οποιας οι πολίτες κατάφεραν να είναι οι ίδιοι λαθρομετανάστες στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς να κουνηθούν καν από τα σπίτια τους [τα οποία σπίτια τα χρωστάνε στις τράπεζες για τον Τσοβόλα που τα έδωσε όλα και τους απογόνους του που τώρα φύτρωσαν ως ελιά δίπλα στο ποτάμι])

Περίπου δέκα εκατομμύρια νοματαίοι σε μια υδροκέφαλη χώρα όπου το 50% του πληθυσμού βρίσκεται στην Πρωτεύουσα και τον Νομό Αττικής, έχετε 46 κόμματα, φτού να μη σας βασκάνω!

Σύμφωνα με "Τα Νέα", τα κόμματα που θυσιάζουν εαυτόν εις τον βωμό της πατρίδας, το καθένα για να δωρίσει στον ψηφοφόρο την σωστή επιλογή, είναι τα εξής:

1. Ένωση Κεντρώων – Βασίλης Λεβέντης,
2. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. (Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή) με συντονιστική επιτροπή,
3. ΟΚΔΕ (Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας) με διοικούσα επιτροπή,
4. Α.Σ.Κ.Ε. - Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας) με εκτελεστική επιτροπή,
5. Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας – Χρίστος Χρηστίδης,
6. Κοινωνία – Μιχάλης Ηλιάδης,
7. ΚΕΑΝ (Κίνημα Εθνικής Αντίστασης) – Ιπποκράτης Σαββούρας,
8. Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας – Αλή Τσαούς Μουσταφά,
9. ΛΑΟΣ – Γιώργος Καρατζαφέρης,
10. Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών – Γιώργος Τσαγκανέλιας,
11. Εθνική Αυγή – Μιχάλης Γιαννόγκωνας,
12. ΚΚΕ – Δημήτρης Κουτσούμπας,
13. Το Ποτάμι – Σταύρος Θεοδωράκης,
14. Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, Όχι στον Πόλεμο, Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Σώζω τα Πλούτη των Ελλήνων, Πανεργατικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑ-Ε.Κ.Ε.) – Μιλτιάδης Τσαλαζίδης
15. Λαϊκός Σύνδεσμος –Χρυσή Αυγή - Νίκος Μιχαλολιάκος.
16. Γέφυρες Δημιουργία Ξανά - Θάνος Τζήμερος / Δράση - Θόδωρος Σκυλακάκης (συνασπισμός κομμάτων),
17. Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές), Σαμπετάι Μάτσας,
18. Λευκό, Κων. Ντάλιος,
19. Δημοσθένης Βεργής Έλληνες Οικολόγοι,
20. Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ), Δημήτρης Καζάκης,
21. ΟΑΚΚΕ (Οργανισμός για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ), 3μελής διοικούσα επιτροπή Η. Ζαφειρόπουλος, Δ. Γουρνάς και Ε. Κωνσταντοπούλου,
22. Ελευθερία, Μάριος Παπαιωάννου,
23. Δημοκρατική Αριστερά – Προοδευτική Συνεργασία, Φώτης Κουβέλης,
24. Εθνικό Μέτωπο, Εμμ. Κώνστας,
25. Ελιά – Δημοκρατική Παράταξη: Ε. Βενιζέλος (ΠΑΣΟΚ), Ανδρ. Λοβέρδος (Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα), Εμμ. Επιτροπάκης (Δυναμική Ελλάδα), Ν. Μπίστης (Μεταρρυθμιστική Αριστερά), Ι. Ράπτης (Νέοι Μεταρρυθμιστές), Ι. Τούντας (Πολιτεία 2012) και Ν. Διακουλάκης (Πρωτοβουλία Β΄),
26. Πράσινοι- Αλληλεγγύη, Δημιουργία, Οικολογία, Ν. Χρυσόγελος, Μ. Πίνιου Καλλή,
27. ΜΛ ΚΚΕ (Μαρξιστικό – Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος), διοικούσε επιτροπή Αντ. Παπαδόπουλος και Π. Κουφοβασίλης,
28. Νέα Δημοκρατία, Αντ. Σαμαράς,
29. Κολλάτος – Ανεξάρτητο Πολιτικό Κίνημα - Οικολογικό Ελληνικό, Δ. Κολλάτος,
30. Ελπίδα Πολιτείας, Δημ. Αντωνίου,
31. Κόμμα Νέων, Κυρ. Τοψόγλου,
32. Παναθηναϊκό Κίνημα, Θ. Μαραγκουδάκης,
33. Δραχμή, Θ. Κατσανέβας (συνασπισμός των κομμάτων Ελληνικό Κοινωνικό Κίνημα και Πατριωτικό Κοινωνικό Κίνημα),
34. Οικολόγοι Πράσινοι και Κόμμα Πειρατών (6μελής εκτελεστική γραμματεία),
35. Εθνική Ελπίδα, Γ. Παπαδόπουλος,
36. Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο, Σταύρος Αναστασιάδης,
37. Ένωση για την Πατρίδα και το Λαό, Β. Πολύδωρας και Χ. Ζώης (Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση), Ν. Νικολόπουλος (Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος), Π. Ψωμιάδης (Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνηση) – Συνασπισμός κομμάτων,
38. Σχέδιο Β΄ , Γραμματέας πολιτικής επιτροπής Αντ. Σταυρόπουλος,
39. Σοσιαλιστικό Κόμμα, Στ. Τζουμάκας,
40. Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες, Γ. Χατζημαρκάκης,
41. Νέα Ελλάδα, Ηλ. Μαρκόπουλος,
42. Συνασπισμός Ριζοσπαστική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ), Αλ. Τσίπρας,
43. Κοινωνία Αξιών, Δ. Μπουραντάς,
44. Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας (ΑΚΚΕΛ), Ε. Τσιομπανίδης,
45. Πατριωτική ΄Ενωση – Ελληνική Λαϊκή Συσπείρωση (ΕΛ.ΛΑΣ), συνασπισμών των κομμάτων: Αν. Κότσιαλος (Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας-ΚΕΣΩ), Οδ. Τηλιγάδας (Εθνικός Λαικός Σχηματισμός – ΕΛΑΣ), Κ. Γκέκας (Κίνημα Πολιτικής Αλήθειας - ΚΙΠΑΛ),
46. Ανεξάρτητοι Έλληνες, Ευρωπαικό Αντιμνημονιακό Μέτωπο, Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών, Πυρίκαυστος Ελλάδα, Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας, Ανεξάρτητοι Έλληνες, Πάνος Καμμένος, Ι. Δημαράς, Γ. Καλεάδης και Γ. Κόκκας.

(το νούμερο 18 είναι και τα ρέστα --όλα τα λεφτα, που κατά αλέξη Υπάρχουν [φυσικά]!  Αν όλοι οι ψηφοφόροι, οι οποίοι κρίνουν ότι για την κατάσταση της σήμερον αξίζει να ρίξουν λευκό, ψηφίσουν Λευκό, βγαίνει ο κύριος Κων. Ντάλιος με 10%-20%. Εν τω μεταξύ, ο Μαχάτμα Γκάντι θα συμβούλευε σίγουρα να κάτσουν όλοι στα σπίτια τους για 100% αποχή.)

Η οποία λίστα μας φέρνει στην ερώτηση της σημερινής ανάρτησης: O κόσμος όλος θυμάται το απόφθεγμα που βγήκε μετά από την εξυπνάδα του Οδυσσέα ως: "Φοβού τους Έλληνες και δώρα φέροντες" ("Beware of Greeks bearing gifts"). Αλλά οι Έλληνες το θυμούνται κάπως διαφορετικά, ως: "Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες". Ενώ για τα πάντα επικαλούμαστε τους Αρχαίους, Αρχαιότερους και Αρχαιότατους Έλληνες ως ότι, πρώτον, είμαστε οι απ' ευθείας κληρονόμοι τους, και δεύτερον, ο κόσμος (και το σύμπαν γενικότερα) χρωστάει την ύπαρξή του στους Έλληνες, από που ξεφυτρώνουν οι "Δαναοί" όσον αφορά την φρασεολογία που χρησιμοποιούν οι Έλληνες για το πλέον δεικτικό απόφθεγμα όσον αφορά την φυλή; Και γιατί δεν έχουν κόμμα στις Ευρωεκλογές οι Δαναοί;;;

Ο Όμηρος ανέφερε τους πολιορκητές-εισβολείς της Τροίας 29 φορές ως "Αργείοι" (από το Άργος), 138 φορές ως "Δαναοί" και 598 φορές ως "Αχαιοί". Δαναός φέρεται να είναι το όνομα ενός μυθολογικού προσώπου, δίδυμου αδελφού του Αιγύπτου και γιού της Αγχινόης και του μυθικού βασιλιά Βήλου της Αιγύπτου. Ο Όμηρος αναφέρει την ονομασία Πανέλληνες, και Έλληνες από μία φορά. Τα έθνη ονομάζονταν από του βασιλείς-προγόνους τους: Αχαιός, Δαναός, Κάδμος, Έλλην, Αίολος, Ίων, και Δώρος. Στο τέλος οι Αρχαίοι Ρωμαίοι μας έβγαλαν όλους Γραικούς και ησυχάσαμε μόνο αφ' ότου αυτοαποκαλεστήκαμε Ρωμιοί ενώ καθ' όλους παραμένουμε Greeks.

Προεκλογικά...

Είναι έξι χρόνια τώρα που ασχολούμαι ενεργά με το να μοιράζομαι την καθημερινότητα και το μέλλον του χωριού μας, και του Δήμου μας των τριών χωριών, με τους γείτονές μας, όπου όλοι γνωρίζουν όλους. Και με λόγια και με πράξεις, μιά που τα λόγια χωρίς πράξεις είναι φτώχια. Μεταξύ άλλων χάρισα και διατηρώ για το χωριό την ιστοσελίδα του, η οποία, αν θυμάστε, ήταν πολύ ενεργή την περίοδο των προκριματικών εκλογών του Δημοκρατικού Κόμματος, του Παρτίτο Ντεμοκράτικο...

Και καθώς, ακούγοντας Ιταλικά έξι χρόνια έξω από το σπίτι (μέσα στο σπίτι μιλάμε Αγγλικά), άρχισε το παιδί να μιλάει, από το αυτί, και να μπλέκει Ιταλικά, Γαλλικά και Αγγλικά, με καμία καθαρεύουσα Ελληνική λέξη, μίλησα και σε δυό-τρεις προ-προκριματικοεκλογικές συναντήσεις τον Μάρτιο.

Ενώ εγώ είχα πεντακάθαρη ιδέα για το ποιός πίστευα ότι έπρεπε να κερδίσει τις προκριματικές, η ιστοσελίδα είχε παραμείνει αντικειμενική και επαγγελματικά δημοσιογραφική, μέχρι του σημείου να μαγνητοφωνώ τους υποψήφιους και να δημοσιεύω αυτά που έλεγαν σε εισαγωγικά, κάτω από τις φωτογραφίες που έπαιρνα --αφήνοντάς τους έτσι να επιπλεύσουν ή να καούν από το στόμα τους και όχι από οποιαδήποτε Μεσογειακή δημοθιογλαφία.

Η αντικειμενικότητα της ιστοσελίδας του χωριού τώρα θα γίνει ακόμα καθαρότερη παρά την δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται ο υποφαινόμενος και συγγραφέας της. Όταν κάποιος στο Δημαρχείο έκανε πατάτα έγραφα την πατάτα που έκανε, αλλά όταν ο ίδιος δημόσιος λειτουργός  έκανε κάτι σωστό ή καλό το έγραφα κι' αυτό. Αυτό το ξέρουν οι συγχωριανοί μου και ξέρουν πιά ότι μπορούν να το περιμένουν και στο μέλλον.

Τώρα άλλωστε, η αρχική τους δυσπιστία των πρώτων ένα-δύο χρόνων, όταν φοβόντουσαν ότι θα τους πάρω την Μαργαρίτα τους να την πάω στην Αμερική, εξανεμίστηκε βλέποντας πως όταν έλεγα ότι εδώ είναι το σπίτι μου το εννοούσα.

Πριν τρεις βδομάδες ο υποψήφιος Δήμαρχος του Παρτίτο Ντεμοκράτικο (κόμμα με ρίζες στα παλιά κομμουνιστικό και σοσιαλδημοκρατικό κόμματα) μου ζήτησε να μπω στο ψηφοδέλτιο. Το να αρνούμουν ευγενικά για να παραμείνω ανεξάρτητος θα ήταν λανθασμένη κίνηση γιατί η άρνησή μου θα εκλαμβανόταν σαν δικαιολογία βασισμένη σε υποτιθέμενες αρνητικές σκέψεις από μέρους μου, οι οποίες δεν υπάρχουν. Από την άλλη μεριά θα μπορούσα να κάνω περισσότερα, γρηγορότερα και πιό άμεσα από το Δημαρχείο, για τις επικοινωνίες, το γρήγορο ίντερνετ που ακόμα δεν έχει το χωριό μας, το θέμα των προσφύγων και γενικότερα να διευκολύνω τις λύσεις που τώρα δεν δίνονται είτε από απειρία είτε από αδυναμία. Και, ως Αμερικανός θα με δικαιολογούνε πιο εύκολα όταν λέω τα σύκα-σύκα και την σκάφη-σκάφη άνευ Ιταλικής ευγένειας.

Έτσι, το πρωί της 26ης Μαΐου μπορεί ο φίλος σας εδώ, γεννημένος στην Ελλάδα, μεγαλωμένος στην Αγγλία και ζήσας (και επιζήσας) στην Αμερική, να βρεθεί εκλεγμένος σε Δημαρχείο της Ιταλίας. Το Παρτίτο Ντεμοκράτικο, κεντροαριστερά, εδώ βγαίνει επί δεκαετίες με 70%-75%, οπότε το να βγει το ψηφοδέλτιο είναι 99.99% σίγουρο. Από τους δέκα στο ψηφοδέλτιο, που ο κάθε ψηφοφόρος πρέπει να ψηφίσει έναν, θα βγουν εφτά, και άλλοι τρεις θα είναι από το δεύτερο κόμμα, την κεντροδεξιά. Δηλαδή έχω 70% πιθανότητες να είμαι από τους εκλεγμένους. Μέχρι τώρα πάντως έχουν πει ότι θα με ψηφίσουν και αριστεροί και γνωστοί δεξιοί. 

Ένα άλλο ωραίο με τον υποψήφιο Δήμαρχο που υποστηρίζω είναι ότι ήδη σπάει την ολιγαρχική παράδοση. Αντί να διορίσει εκείνος αντιδήμαρχο, είπε ότι την θέση θα την πάρει όποιος από τους Συμβούλους έχει πάρει τις περισσότερες ψήφους (σταυρούς), και αντί να διορίσει τους δύο ελεγκτές απ' έξω, θα γίνουν ελεγκτές δυο εκλεγμένοι.

Αλλά για μένα είναι καλό και το να κερδίσω, για τους παραπάνω λόγους, αλλά και να μην κερδίσω γιατί τότε θα παραμείνω ανεξάρτητος, ενώ στην πραγματικότητα τα ίδια θα μπορώ να προσφέρω μέσω του καινούργιου Δημάρχου ούτως ή άλλως, έτσι ή αλλιώς. Είναι αυτό που στην Αμερική λέγεται a win-win situation.

Κι' έτσι την Κυριακή που μας πέρασε πήραμε δυόμισι ώρες από τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα γενέθλια της Μαργαρίτας να πάμε στην εκδήλωση της παρουσίασης του ψηφοδέλτιου.

Μετά την πρώτη ώρα μπήκαμε στην δεύτερη φάση της εκδήλωσης όπου μας επισκέφθηκε η πρώην Υπουργός Ενσωμάτωσης (ενσωμάτωση προσφύγων στην Ιταλική και Ευρωπαϊκές κοινωνίες) της κυβέρνησης Λέτα, με μαύρα αυτοκίνητα και προστασία μυστικής υπηρεσίας, και μας μίλησε στο πλαίσιο της προεκλογικής της εκστρατείας για το Ευρωκοινοβούλιο. Μετά πήγαμε όλοι στον Ξενώνα (ο οποίος έχει αρχίσει φαίνεται να ακούγεται ως καλό παράδειγμα) όπου επιθεώρησε τις εγκαταστάσεις και γνώρισε τους καινούργιους μας φίλους.

Η ζωή είναι ωραία. Και στα δύσκολα μπορεί να γίνει ακόμα πιο ωραία όταν ψάχνεις για λύσεις σαν μέρος μιας κοινωνίας, έστω και μιας μικρής κοινωνίας τριών χωριών με 700 κατοίκους (400+190+110)... Η ζωή είναι πραγματικά ωραία...

Την φωτογραφία του υποψήφιου Δήμαρχου επάνω την είχα πάρει εγώ πριν δυό μήνες. 
Τις φωτογραφίες παρακάτω τις πήρε η Μαργαρίτα.

η πρώην Υπουργός Ενσωμάτωσης της κυβέρνησης Λέτα, Κασέτου Κυέντζε,
υποψήφια Ευρωβουλευτής.

Η κα Κυέντζε, ο απερχόμενος Δήμαρχος (με την πορτοκαλί γραβάτα πίσω από την Γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος), ο υποψήφιος Δήμαρχος, πρώτος από αριστερά, και μερικοί από τους φίλους μας στον Ξενώνα.

4.5.2014

To an Asvoulina of the mountain!

Ti amo bella Margaritina mia!

Ανευθυνότητα

Η τηλεόραση έπαιζε χωρίς ήχο. Μιλούσαμε για άλλα πράγματα. Το μάτι μου έπιασε εικόνες ενός σκουπιδότοπου. Καθώς τα δευτερόλεπτα περνούσαν, ο νους μου άρχισε να δίνει αυθόρμητα περισσότερη προσοχή στις εικόνες του σκουπιδότοπου παρά στην συζήτηση που γινότανε, και κούνησα το δάχτυλό μου λίγο προς την τηλεόραση για να δει κι η Μαργαρίτα τις εικόνες. Φάνηκε μάλλον σαν κάποια υπαίθρια αποθήκη, περισσότερο από σκουπιδότοπο, και ξεχώρισα και κάτι πολύχρωμα ξύλα, σίδερα. Κούνιες. Καρέκλες. Παιδική χαρά στο Μπανγκλαντές; Αφγανιστάν;

Οι εικόνες συνέχιζαν, επέμεναν, και η Μαργαρίτα έπιασε το τηλεκοντρόλ και άνοιξε τον ήχο. Εκείνη την στιγμή θυμόμουν όλα τα χρόνια, καθώς μεγάλωνε ο Κώστας, ενστικτωδώς, μέσα μου, αυτόματη πια αντίδραση, να κοιτάζω πάντα οποιονδήποτε χώρο για ασφάλεια, καθαριότητα… αν θα άφηνα το παιδί μου να πλησιάσει, ή όχι. Ποτέ βέβαια δεν έλεγα «Όχι» καθώς μεγάλωνε το παιδί μου. Ή θα του έλεγα, σαν να μιλούσα σε φίλο μου: «κοίτα εκεί αυτό ή το άλλο… τι επικίνδυνο…» ή θα έστελνα την προσοχή μας κάπου αλλού… 

Στα δευτερόλεπτα που ακολούθησαν άρχισα να ακούω για κοριτσάκι εκτός κινδύνου σε νοσοκομείο… να βλέπω εικόνες που οδήγησαν τις επόμενές μου σκέψεις να αναρωτιούνται τι είδους γονείς επέτρεψαν στο παιδί τους να βρίσκεται και να παίζει σε τέτοιο περιβάλλον. Αμέσως πάγωσα όταν άκουσα ότι το δεκατριάχρονο αδελφάκι του κοριτσιού ήταν νεκρό.

Και μετά έμαθα ότι την στιγμή που έγινε το κακό είχε δυνατό αέρα (και βροχή;)

Μόνο η όψη του σκουπιδότοπου-λούνα-παρκ θα με είχε κάνει να κάνω ότι μπορούσα για να μην βρεθεί εκεί μέσα το παιδί μου. Αλλά και κακοκαιρία και αέρας; Και γονείς έβαλαν και άφησαν τα παιδιά τους σε εκείνο τον χώρο; Είναι πέρα από κάθε δυνατότητά μου το να κατανοήσω πως είχε επιτραπεί από γονείς να βρίσκονται εκεί τα παιδιά τους.

Εμείς οι …μεγάλοι ξέρουμε ότι τα παιδιά της Ελλάδας ζούνε σε έναν χώρο-χώρα πλήρους ανεγκέφαλης ανευθυνότητας, έλλειψης αστυνόμευσης και παντελούς έλλειψης στοιχειωδών κανόνων και εφαρμογών ασφάλειας. 

Και υπάρχουν μεγάλοι που επέτρεψαν σε παιδιά να βρίσκονται και να διασκεδάζουν σε εκείνο τον χώρο, εκείνη την ώρα.

Οι συλλήψεις δεν θα επαναφέρουν στην ζωή το αγόρι. Και, νομίζω, δεν έγιναν αρκετές συλλήψεις. Λείπουν από την δικογραφία δύο κυρίως (ανεγκέφαλοι) υπεύθυνοι, κι’ ας πενθούν τώρα.

Κληρονομικά

Οι κυβερνήσεις και τα συστήματα κυβερνήσεων δεν μας κληροδοτούνται από εξωγήινους: εμείς οι κοινωνίες χτίζουμε το μέλλον μας. Στην Ιστορία των πολιτισμών το πιο διαδεδομένο σύστημα ήταν η δικτατορία από κληρονομικό δικαίωμα: ως βασιλεία, ή αυτοκρατορία, ή και απροκάλυπτη δικτατορία. Ζητάμε κράτος του Δήμου αλλά εγκαθιδρύουμε δυναστείες. Μόνιμα.

Πρόσφατα, στην Ελλάδα, οι οικογένεια Παπανδρέου… και η ευρύτερη οικογένεια Καραμανλή, όπως και η οικογένεια Μητσοτάκη. Από τον Γεώργιο, στον Ανδρέα στον Γιωργάκη δεν μπορεί να πει κανίς ότι ο Γιωργάκης μπήκε με το σπαθί του. Μάλλον δυναστικά μπήκε, δεν νομίζετε; Παραέξω, ο Μπους πατήρ, ο Μπους Πινόκιο, και τώρα ετοιμάζεται ο αδελφός του Πινόκιο, ο Τζεμπ Μπους.

Ο Δυτικός κόσμος βρίσκει τα γεννοφάσκια του στην Ρωμαϊκή σύγκλητο, την Γερουσία της Ρώμης, Senatus Popolusque Romanorum, της οποίας η πρώτη συνεδρίαση χωρίς να υπάρχει πλέον βασιλιάς στην Ρώμη έγινε το 509 Προ Κοινής Εποχής. Ένα χρόνο αργότερα έγινε η πρώτη συνέλευση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας το 508 ΠΚΕ. Η Ρωμαϊκή Γερουσία υπήρχε από το 753 ΠΚΕ, την εποχή των βασιλέων και την ίδρυση της Ρώμης, και επέζησε την εγκαθίδρυση της Αυτοκρατορίας, την Πτώση της Αυτοκρατορίας, τον Μεσαίωνα, και υπάρχει μέχρι σήμερα. Η Αθηναϊκή Δημοκρατία άρχισε να σχηματίζεται εμβρυακά, και να εξελίσσεται από τον Σόλωνα το 594 ΠΚΕ έως την πρώτη της συνεδρίαση το 508 ΠΚΕ. Χονδρικά επέζησε μέχρι να την καταλύσουν οι Μακεδόνες το 322 ΠΚΕ. 

Η προσωπολατρία των πολιτών της Ρώμης προς τον Γκάιους Γιούλιους Καέζαρ (ή Τσέζαρ), εγκαθίδρυσε την αυτοκρατορία των νόμιμων απογόνων του, της οικογένειας-δυναστείας των Αυγουστίνων, ξεκινώντας με τον μετά-θανατον Καίσαρος υιοθετημένο γιό του, τον Οκτάβιο, μετονομασμένο σε Αύγουστο Καίσαρα, και μετά συνεχίζοντας την δυναστεία με τους Τιβέριο, Καλιγούλα, Κλαύδιο και Νέρωνα (ο οποίος όταν δεν έπαιζε το μουσικό του όργανο έσκαβε το κανάλι του ισθμού της Κορίνθου). Το δεύτερο όνομα του Γάιου της οικογένειας των Ιούλιων έγινε η ονομασία των βασιλέων και αυτοκρατόρων. Τσέζαρε… Καίσαρ, Κάιζερ …Τσάρος. Όπως επίσης και το όνομα Αύγουστος που υιοθέτησε ο Οκτάβιος.

Το πρόβλημα είναι ότι ενώ ένας δημοφιλής άξιος άνθρωπος ή και ένας στυγνός δικτάτορας --ή και ένας ηλίθιος ή ένα τσογλάνι με λαϊκή εντολή, μπορούν να εγκαθιδρύσουν μια δυναστεία, και πάντα το κάνουν, και οι λαοί το αποζητούν και το δέχονται, οι λαοί σπάνια κοιτάνε τους απογόνους για το τι είναι ο καθένας, ζητωκραυγάζοντας και εγκαθιδρύοντας απογόνους ότι κουμάσια και να είναι. Λαμπρότατο παράδειγμα ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου.

Η Ελληνική Δημοκρατία τώρα τελευταία περνάει μια περίεργη περίοδο όπου ο κόσμος απογοητεύτηκε επί τέλους από τις επιλογές του και τις δυναστείες των τελευταίων 60 χρονών, και των τελευταίων 35, και ψάχνει καινούργιο Γάιο Ιούλιο Καίσαρα.

Όταν ψάχνουμε, υπάρχουν οι επιλογές τις οποίες γνωρίζουμε και απορρίπτουμε, όπως Σαμαράς, Βενιζέλος και λοιποί, και μετά υπάρχουν εκείνοι που φυτρώνουνε στην αλάνα και δεν ξέρουμε ακόμα αν είναι χαμομήλια, τσουκνίδες ή άγριες μαργαρίτες. Τριαντάφυλλα ή πράσα.

Η Σοφία του Λαού λέει να πάνε στον διάολο εκείνοι τους οποίους γνωρίζουμε πια, και να δοκιμάσουμε τα καινούργια βλαστάρια μπας και δεν βγουν χειρότερα από αυτά τα οποία ξεριζώνουμε. Κι αν βγούνε χειρότεροι, φταίνε οι εξωγήινοι.

Η ερώτηση είναι αν η Σοφία αυτή του λαού μπορεί να αξιολογηθεί ως σοφή.

Και ‘σύ, λαέ βασανισμένε (από τις επιλογές σου), μπες μέσα και κάντα γυαλιά καρφιά!

Αντί να αλλάξεις τρόπο σκεπτικού επιλογής κάνε περισσότερες επιλογές βασισμένες στην τσαντίλα και τον θυμό. Με λίγη τύχη θα ξανάρθει ο Τσοβόλας να τα ξαναδώσει όλα (πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι θα μας ξαναταΐσουνε να φάμε --αν τους βγάλουμε Αύγουστους).

(α)Συνείδητα

Είναι τρομακτικός ο βαθμός ανευθυνότητας της υποτιθέμενης «δημόσιας συζήτησης». Είμαι πραγματικά άναυδος και πανικοβλημένος. Είχα μια συζήτηση εκ του φυσικού, εκτός μπλογκ, με ψηφοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ήμουνα εντελώς απροετοίμαστος για την παντελή έλλειψη οπουδήποτε επιχειρήματος εκτός του «Θέλω αλλαγή». Ήμουνα έτοιμος να συζητήσω, αλλά δεν υπήρχε συζήτηση. Μόνο «έτσι μ’ αρέσει».

Υποθέτω, προσπαθώντας πάντα να βρω αιτία και λογική, πως γενιές οι οποίες δεν γνώρισαν την πραγματική ζωή έξω από την Ελληνική φούσκα του από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα, τώρα, που είναι οι γενιές αυτές αντιμέτωπες με την πραγματικότητα της φτώχιας, είναι βαθειά θυμωμένες –Ένας θυμός που τους επιβάλλει να πιστεύουν οτιδήποτε, και οποιονδήποτε, που θα τους υποσχεθεί ότι όλα θα ξαναγίνουν όπως ήτανε.

Και από αυτούς, ανάλογα με την ψυχοσύνθεσή τους, άλλοι πάνε Χρυσή Αυγή, άλλοι Καμένους, άλλοι ΑνΕλ, και, οι περισσότεροι ΣΥΡΙΖΑ (η Ελιά που φύρωσε δίπλα στο Ποτάμι είναι καινούργια ανέκδοτα και δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο κλου του καλαμπουριού).

Είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση, είτε του τυχοδιώκτη Σαμαρά, είτε του ενός είτε του άλλου, είτε του αλέξη με τον τσαμπουκά και την διχαλωτή γλώσσα, έχουν επιλογή οποιαδήποτε άλλη από την πορεία που ήδη μας επιβάλλεται.

Εκτός βέβαια αν θεωρείται επιλογή το να σταματήσουν οι εισαγωγές ενέργειας, πρώτων υλών, καυσίμων, φαγώσιμοων όπως και όλων των άλλων προϊόντων.

Η συζήτηση στην οποία έλαβα μέρος, η φρασεολογία και τα αποφθέγματα που άκουσα, θα μπορούσαν να ήταν μαγνητοφωνημένη επανάληψη από το 1980-81. Πραγματικά τρομακτικό. Βρισκόμαστε στο 1980-81 και ψηφίζουμε έξω οι βάσεις του θανάτου, έξω από την ΕΟΚ, έξω από το ΝΑΤΟ, η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, Τσοβόλα δώστα όλα! Δεν έμαθε κανείς τίποτα. Η δεν θέλουν να τα θυμούνται σε συνέχεια του που οδήγησαν.

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω. Άλλο να γελάει κανείς με τις μαλακίες που διαβάζει στο ίντερνετ και άλλο να κάτσεις μέσα στο σπίτι σου με ζωντανό άνθρωπο και να τα ακούς αυτά στην πραγματική ζωή.

Είναι και το ότι βλέπεις, χωρίς αμφιβολία, ότι δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσεις να συζητήσεις, γιατί ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν ενδιαφέρεται για συζήτηση, γεγονότα, ή ανάλυση. Ενδιαφέρεται να πει ότι ο τσίπρας θα τα φτιάξει όλα, και θα κάνει αυτά που λέει ότι θα κάνει, αλλά δεν ενδιαφέρεται να απαντήσει ερωτήσεις όπως παραδείγματος χάριν: «Πως;» «Τι ακριβώς πράξεις θα εφαρμόσει για να κάνει αυτά που λέει;» «Πως θα αντιδράσουν οι ξένοι;» Όχι ότι δεν ξέρει την απάντηση. Απλούστατα δεν τον/την ενδιαφέρει η απάντηση.

Οι Δημοτικές εκλογές και οι Ευρωεκλογές στις 25 Μαΐου, στα μυαλά πολλών, και των ΜΜΕ, έχουν αναπλασθεί σε «δημοψήφισμα», και ο τσίπρας περιμένει ότι θα γίνει πρωθυπουργός το καλοκαίρι. Και πιθανόν να γίνει. Ίσως πρέπει να γίνει πρωθυπουργός σύντομα, για να έρθουν αντιμέτωποι οι ψηφοφόροι του με την πραγματικότητα: Η ο τσίπρας ξαφνικά θα γίνει Σαμαράς, ή θα απομονωθεί η χώρα και θα πρέπει να επιζήσει με εγχώριους πόρους. Αν γίνει το δεύτερο, τουλάχιστον ας γίνει βάση ενσυνείδητης απόφασης και όχι λόγω μαλακίας ως συνήθως...

Ο ξένος, λέει, καραφλιάζει από πίσω γιατί ξύνει το κεφάλι του να πάρει αποφάσεις, ενώ ο Έλληνας καραφλιάζει από μπροστά γιατί συνέχεια χτυπάει το κούτελό του και λέει «Ρε τι μαλακία έκανα!»

Διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωεκλογές:

"Εµείς θέλουµε να  σώσουµε τη χώρα µέσα στο ΕΥΡΩ και όχι, µε πρόσχηµα τη σωτηρία του  ΕΥΡΩ, να οδηγήσουµε τη χώρα σε καταστροφή."

Μια στιγμούλα… Για να σωθεί η χώρα μέσα στο ευρώ, πρέπει το ευρώ να υπάρχει. Άρα η «σωτηρία του ευρώ» είναι προϋπόθεση για να υπάρχει ώστε να πραγματοποιηθεί το σώσιμο της χώρας «μέσα στο ευρώ». Αν όμως το «σώσιμο μέσα στο ευρώ οδηγήσει την χώρα σε καταστροφή», τότε το ευρώ δεν είναι καλό. Ή είναι. Τώρα μπερδεύτηκα. Καλά κάνουν οι συριζαίοι και δεν τα ψάχνουνε. Τι κάθομαι και ψάχνω; Είπαμε: εγώ πια Ελληνικό διαβατήριο γιόκ!