Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

Φράγκα










Ας τα δούμε απλά τα πράγματα: Από το 1949 ως το 1980 τρώγανε οι κεντρο-δεξιοί, και '67 με '74 τρώγανε και οι ακροδεξιοί. Από το 1980 ως το 1996 τρώγανε οι κεντρο-αριστεροί, και 1996 με 2004 τρώγανε όσοι βρίσκανε καρέκλα όπου την βρίσκανε. 2004 με 2010, καλά κρασά. Είχε φτάσει το πάρτι πια 2 το πρωί, ήταν όλοι τάβλα και όστις πρόλαβε Ευρώ είδε. Για 2011 δε μιλάω γιατί τώρα πρόκειται περί ενός νεκρού σώματος όπου τα κύτταρα ψάχνουν σπασμωδικά να επιβιώσουν πριν το αναπόφευκτο.

Σαν το τζιτζίκι του Αισώπου, κανείς δεν πήρε χαμπάρι ότι το μερμηγκάκι προετοιμαζόταν για τον χειμώνα. Σαν την αλεπού του Αισώπου, αυτά που θα μας έσωζαν και θα μας έδιναν μέλλον και ενότητα, ήταν (και είναι) κρεμαστάρια. Και το ξαναχτίσιμο του κράτους που έγινε στο Παραμύθι Χωρίς Όνομα της Π.Σ. Δέλτα, είναι ακριβώς αυτό, για την Ελλάδα: Παραμύθι.

Στα σχολεία όταν ήμουνα παιδί μαθαίναμε πως να μην είμαστε τζιτζίκια και αλεπούδες είδους Αισώπου. Αλλά, περιέργως, οι μαθητές εκείνων των χρόνων έγιναν ακριβώς αυτό: τζιτζίκια και αλεπούδες του Αισώπου.

Και τα τζιτζίκια και αλεπούδες, αυτοί, τι νομίζετε ότι έδωσαν στα παιδιά τους για να τα προετοιμάσουν να ενηλικιωθούν κι εκείνα; Κάρβουνα της ψυχής έδωσαν, από την Γη που κάψανε.

Πολλές φορές μου θυμίζουν οι φίλοι μου ότι υπάρχουν και Έλληνες που δεν πέφτουν στις κατηγορίες τις οποίες κράζω. Σωστά! να το πω εγώ πριν μου το ξαναπούν: Μιλάω για το 90% ή το 80%. Αλλά οπωσδήποτε μιλάω για τουλάχιστον το 75% (μάλλον το 95% είναι, αλλά με αυτή την πρόταση γλύτωσα το αντικράξιμο από το, τουλάχιστον, 5%).

Και τώρα, αγανάκτηση. Αγανάκτηση γιατί από το 1949 ως το 2010 δεν πρόλαβαν να φάνε οι αριστεροί και οι ακροαριστεροί, και θέλουν να ξαναφάνε οι ακροδεξιοί. Που κλείνετε μπρε τις πόρτες και δεν προλάβαμε ακόμα να φάμε, λένε (εν τω μεταξύ, οι κεντρο-αριστεροί και οι κεντρο-δεξιοί έχουν τόσα κακάκια στη φωλίτσα τους που αγανακτούν σιωπηλά, ή απλώς φεύγουν, ή στέλνουν τα παιδιά τους, έξω, ή γίνονται αριστεροί, ακροαριστεροί, ή ακροδεξιοί, μπας και φάνε τίποτα παραπάνω όταν και αν έρθει η σειρά και αυτών των ομάδων).

Το 2006 με 2009 τρέξανε όλοι να πάρουν δάνεια τα οποία οι τράπεζες δίνανε σαν αντίδωρο έξω από τις εκκλησίες του Εγώ.

Περιέργως οι τράπεζες δεν έδιναν τα δάνεια σε Ευρώ, αλλά σε Ελβετικά Φράγκα. Ο κόσμος δεν το πολυκατάλαβε αυτό, άκουσε Ελβετία και υπέγραψε. Οι τράπεζες δεν έδιναν ένα δάνειο των, ας πούμε, 100.000 Ευρώ, αλλά δύο δάνεια, ένα των 75.000 Ευρώ και ένα των 25.000 Ευρώ. Των 75.000 με επιτόκιο λίγο μεγαλύτερο από το τι έπρεπε να είναι, και τα 25.000 με επιτόκιο πολύ μεγαλύτερο από ότι έπρεπε να είναι. Ο Ρωμιός, και πάλι ανίδεος, δεν το πολυσκέφτηκε, και άφησε το μελάνι της υπογραφής του να ξεραθεί στο χαρτί.

Επίσης, οι τράπεζες έδιναν τα δάνεια με σταθερό, κλειδωμένο, επιτόκιο, τα πρώτα 3 χρόνια των 25-ετών δανείων, και στο τέλος του τρίτου χρόνου τα επιτοκια ξεκλειδώνονταν και οι τράπεζες είχαν, και έχουν, δικαίωμα να πάνε τα επιτόκια όπου θέλουν.

Και, επίσης, ο πελάτης μιλούσε πρόσωπό με πρόσωπο μόνο με τα μανεκέν της βιτρίνας (τους υπαλλήλους των υποκαταστημάτων που ουδεμία γνώση ή δύναμη έχουν). Τα τμήματα της τράπεζας που ήξεραν τι γίνεται και έγραφαν τα συμβόλαια ήταν απρόσητα. Αλλά ο Ρωμιός έπιασε στο χέρι τα 75.000+25.000=100.000 και καληνύχτα σας.

Το 2007, 1 Ευρώ ήταν 1,66 Ελβετικά Φράγκα, ενώ τώρα, το 2011, 1 Ευρώ είναι 1,22 Ελβετικά Φράγκα. Και η μηνιαία δόση με το σταθερό επιτόκιο έβγαινε από την ισοτιμία Ευρώ-Φράγκου και κυμαινόταν ανάλογα, από 600 Ευρώ τον μήνα στα, τώρα, 800 Ευρώ τον μήνα.

Τι σημαίνει αυτό;
Όταν τον Ιούνιο του 2007 κάποιος πήρε 100.000 Ευρώ, στην πραγματικότητα χρωστούσε 166.000 Ελβετικά Φράγκα.
Σήμερα, τα 166.000 Ελβετικά Φράγκα Ευρώ που πήρε τότε, αντιστοιχούν σε 136.000 Ευρώ για να ξεπληρωθούν.

Δηλαδή αυτός που πήρε 100.000 Ευρώ πριν 4 χρόνια και πλήρωνε 600-800 Ευρώ τον μήνα, σήμερα χρωστάει 136.000 Ευρώ, που είναι 36.000 Ευρώ περισσότερα από όσα πήρε.


Αν ήσουνα Ελβετός τραπεζίτης, το 2007 σου χρωστούσε ένας Έλληνας 166.000 φράγκα. Σήμερα σου χρωστάει πάλι 166.000 φράγκα (μείον την απόσβεση κεφαλαίου από τις δεδομένες δόσεις). Και ή Ελληνική Τράπεζα είναι υπόχρεη στην Ελβετική τράπεζα για 36.000 Ευρώ παρά πάνω, και το Διεθνές Χρέος της Ελλάδας έχει υψωθεί κατά 36.000 Ευρώ (για κάθε δάνειο των 166.000 Ελβετικών Φράγκων), όλα αυτά χωρίς να κάνει κανείς τίποτα, μόνο από τις συναλλαγματικές διαφορές. Αλλά, αν ήσουνα ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ, ο Ρωμιός πελάτης σου, σου χρωστούσε 100.000 Ευρώ το 2007 και σου χρωστάει 136.000 Ευρώ σήμερα, στο ενεργητικό σου, χωρίς να έχεις κάνει εσύ τίποτα, η αθώα περιστερά. Αν δε, ως τραπεζίτης, είχες πάρει τα Ελβετικά φράγκα να τα δώσεις στο Ρωμιό το 2007 μέσω άλλου συναλλάγματος, τώρα χορεύεις τσάμικο.

Ένα διαμέρισμα σε 15-ετή πολυκατοικία σε μέση συνοικία στην Αθήνα, το 2007, είχε αντικειμενική αξία (εφορίας) περίπου 130.000 Ευρώ, και μπορούσε να πουληθεί (και υπήρχαν αγοραστές) 130-190.000 Ευρώ. Το ίδιο διαμέρισμα σήμερα, αν βρεθεί αγοραστής, άντε να δώσει 95-110.000, και η αντικειμενική αξία... μα η λέξη "αντικειμενική" διαγράφτηκε από το Ελληνικό Λεξιλόγιο.

(Για αποφυγή παρεξηγήσεως, δεν μιλάω για τον εαυτό μου -γενικά μιλάω)

Δηλαδή, αν κάποιος είχε ένα διαμέρισμα που άξιζε γύρω στα 180.000 Ευρώ αν πουλιόταν, και το έβαλε ενέχυρο για ένα δάνειο 100.000 Ευρώ το 2007, σήμερα ο άνθρωπος αυτός έχει χάσει περίπου  90.000 Ευρώ, μεταξύ της πτώσης της αξίας του ακινήτου του και της ανόδου το Ελβετικού Φράγκου, και της πτώσης του Ευρώ έναντι του Ελβετικού Φράγκου.

Και μόλις απελευθερωθεί το επιτόκιο θα πηδήξουν ψηλά και οι δόσεις του.

Αυτά τα περίπου 90.000 Ευρώ πόσοι άνθρωποι έχουν χάσει μέσα σε 4 χρόνια χωρίς να έχουν κάνει τίποτα; Πόσοι Έλληνες πήραν δάνεια σε Ελβετικά Φράγκα το 2006 με 2008 με τα σπίτια τους ενέχυρα; Πόσοι από αυτούς είχαν ιδέα τι τους έστηναν οι τράπεζες όταν υπογράφανε;

Από αυτούς, που πρέπει να είναι αγανακτισμένοι, δεν έχουμε ακούσει ακόμα. Ή μήπως έχουμε;







(Η δεύτερη από τρείς αναρτήσεις μιας ενότητας. Για την πρώτη δείτε την προηγούμενη ανάρτηση: "Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης")




6 σχόλια:

  1. Θέλω πολύ να σχολιάσω σχετικά με τους 'αγανακτισμένους' (παρόλη τη χρονική πίεση έχω πάει δυο φορές στο Σύνταγμα), αλλά είμαι πολύ κουρασμένη αυτή τη στιγμή. Δώσε μου μια εβδομάδα περιθώριο, ελπίζω τότε να υπάρχει χρόνος για περισσότερη επικοινωνία.
    Το μόνο που θέλω να πω στα γρήγορα είναι να μη βάζουμε όλους τους Έλληνες στο ίδιο τσουβάλι, δεν είναι όλοι 'τεμπέληδες', ούτε ανήθικοι, ούτε κλέφτες, ούτε όλοι υπερχρεωμένοι σε προσωπικό επίπεδο. Εγώ δεν έχω καν πιστωτική κάρτα. Οι γονείς μου δούλευαν μια ολόκληρη ζωή και κανείς μας δε πήγε ποτέ σε πολιτικό να ζητήσει ρουσφέτι. Επίσης, ξέρω πολύ κόσμο που έχει κατέβει στο Σύνταγμα και είναι άνθρωποι αξιοπρεπέστατοι, αγωνιστές και τίμιοι. Τι άλλο μπορείς να κάνεις όταν η χώρα σου βρίσκεται στο γκρεμό. Μέτρα με επιπλέον δάνεια, δίχως ανάπτυξη, δεν προσφέρουν καμία λύση, απλά επιμηκύνουν το πρόβλημα και μεγαλώνουν το χρέος. Πρέπει να πληρώσουν όλοι όσοι έκλεψαν και πρώτο βήμα πρέπει να είναι (επιτέλους!) η σύσταση επιτροπής λογιστικού ελέγχου.. (τελικά έγραψα ήδη πολλά, φαντάσου να είχα χρόνο :) ) Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητή μου roadartist, είναι απόλυτα σωστό αυτό που λες, και είναι ακριβώς για το ότι υποφέρουν άνθρωποι που ΔΕΝ είναι υπεύθυνοι για τίποτα από όλα αυτά, που μου δημιουργεί τον θυμό που φαίνεται σε αυτές τις δύο αναρτήσεις.

    Η πέμπτη παράγραφος αυτής της ανάρτησης μάλλον γράφτηκε άγαρμπα, αλλά προσπαθούσε να πει ότι ανάμεσα στα 11.000.000 πρέπει να υπάρχουν κάπου μεταξύ 500.000 και 2.750.000 σωστοί άνθρωποι και οικογένειες που δεν φταίνε σε τίποτα -και είναι τα 8-10.000.000 που μας τραβάνε όλους κάτω.

    Προσπαθώ να πω ότι μπορεί μεν να φταίνε οι κυβερνήσεις, αλλά φταίνε εξ' ίσου, αν όχι περισσότερο, αυτά τα 8-10.000.000. Μπορεί να το λέω άγαρμπα, αλλά το λέω ειλικρινά και με θυμό, στο πλευρό εκείνων που δεν ανήκουν στην πλειοψηφία που καυτηριάζω.

    Φυσικά το λεγόμενο "Μνημόνιο 2" είναι τραγικό λάθος, αλλά το μεγαλύτερο λάθος είναι ότι δεν έγινε τίποτα από αυτά που ζητούσε το "Μνημόνιο 1". Αν ήμουνα στην Ελλάδα μάλλον θα έβγαινα και εγώ σε κάποια πλατεία μαζί σου. Αλλά έχω μάθει να ζητώ τον στόχο πριν ξεκινήσω την κατεύθυνση. Ποιός είναι δυνατόν να είναι πλέον ο στόχος; ρεαλιστικά; για επιβίωση της χώρας;

    Υπήρχε ένα χρονικό παράθυρο που άνοιξε πέρσι, για να βγάλει ο λαός, με νόμο και τάξη, από τα γραφεία τους όλους τους ακαμάτηδες και να πάρει την τύχη του στα χέρια του με οικουμενική διαχείριση πραγματικών μέτρων για να πληρώσουμε τα χρέη μας και να κρατήσουμε τη χώρα μας. Αυτό το χρονικό παράθυρο κλείνει πολύ γρήγορα και ίσως να έχει κλείσει ήδη.

    Η Ευρώπη θα μας αδειάσει. Δεν θα μας πετάξει έξω από την Ευρωζώνη γιατί αυτό θα έβλαπτε την Ευρώπη. Απλά θα δημιουργηθεί το "Υπουργείο Οικονομικών" της Ευρώπης, θα δημιουργηθεί μια νέα τάξη Ευρωζώνης, στην οποία η Ελλάδα, και ίσως η Πορτογαλία, δεν θα γίνουν δεκτές. Δεν θα μας διώξουν, αλλά δεν θα μας πάρουν μαζί τους στην επόμενη φάση. Και τότε η δραχμή θα αρχίσει από 1 Ευρώ = 550 δραχμές, και σε ένα χρόνο θα έχει γίνει 1 Ευρώ = 1.200 δραχμές, και τα ακίνητά μας θα χάσουν 75% της αξίας τους σε Ευρώ και θα είναι απλησίαστα στις καινούργιες δραχμές.

    Το χρονικό παράθυρο κλείνει. Αν οι συγκεντρώσεις στυις πλατείες είναι να κάνουν κάτι, πρέπει να το κάνουν γρήγορα. Αλλά δεν νομίζω τα 8-10.000.000 τα οποία καυτηριάζω να αφήσουν να γίνει τίποτα.

    Ίσως roadartist μου, αυτές οι αναρτήσεις να είναι ο δικός μου άγαρμπος και πενιχρός τρόπος να κατέβω κι εγώ στην πλατεία από εκεί που βρίσκομαι.

    Σ' ευχαριστώ για το σχόλιό σου και για τον χρόνο που σου πήρε. Έγινε δεκτό από την καρδιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Δημήτρη γεια χαρά. Έχεις περισσότερες και πιο συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με αυτού του είδους τα δάνεια που περιγράφεις στο ποστ σου; Υπήρχαν (-χουν) στεγαστικά δάνεια στην Ελλάδα τα οποία γράφονται σε Ελβετικά φράγκα; Και γιατί "σπάζονταν" σε 2 μέρη (75/25); Και πώς μπλέκει ο Ελβετός τραπεζίτης στην εικόνα; Ελβετικές τράπεζες τα εκδίδαν;

    Η κατσικούλα γειτόνισα; :)

    Πολλά χαιρετίσματα στη Μαργαρίτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλή σου μέρα Μάνο μου! Εδώ είναι χαρά να ανοίγεις το παράθυρο το πρωί και έχει βάλει λιακάδα πάνω από βδομάδα τώρα, φουλ Άνοιξη! Γενικά, πράγματι στην Ελλάδα πέρασε μια περίοδος που τα μοιράζανε σαν πασατέμπο, σε Ελβετικά, τα σπάγανε στα δύο με ψηλό και ψηλότερο επιτόκιο, και τώρα πρέπει να υπάρχουν χιλιάδες Έλληνες που έχουν βρεθεί πιο φεσωμένοι από πασά με 2-νούμερα-μεγάλο φέσι... Και αναρωτιέμαι πότε θα σκάσει και εκείνο το μπαλόνι.

    Ήταν πολιτική των τραπεζών. Θα σου στείλω (επιτέλους) μέηλ με λεπτομέρειες για τα δάνεια αυτά.

    Φιλιά και στους τρείς σας κι απ τους δυό μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δημήτρη, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά! Αυτό θέλει να πει η RoadArtist με την οποία συμφωνώ, όπως και με την απάντησή σου σ' αυτήν. Γι' αυτό τώρα τα "χλωρά" έχουν βγει στις πλατείες. Αν με κάποιο μαγικό τρόπο υπάρξει και μια συντονισμένη ενέργεια εκ μέρους των ανθρώπων αυτών ώστε να μπορούν να σχηματοποιήσουν μια σαφή πρόταση για το μέλλον, θα ήταν ιδανικό.

    Σε αφήνω, τα κεφάλια μέσα τώρα, έχω χαθεί στα scripts..., ξέρεις εσύ! Και δεν ξέρω πότε θα βγω... ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κώστα μου, οπωσδήποτε, και οι τρεις συμφωνούμε σε αυτό. Και ελπίζουμε ότι αυτές οι συγκεντρώσεις είναι επί τέλους κάτι το καλό για πρώτη φορά, που θα οδηγήσει κάπου. Όμως θέλω να επισημάνω το πολύ εύστοχο, και κατά με σωστό κείμενο που έγραψε το ellinaki εδώ: http://ellinaki.blogspot.com/2011/06/blog-post_03.html

    Πιστεύω όπως λέω και παραπάνω, και όπως εμμέσως συνηγορεί και το κείμενο του ellinaki, ότι αυτά τα 8-10.000.000 δεν θα επιτρέψουν στα χλωρά να κάνουν τίποτα.

    Εν τω μεταξύ το χρονικό παράθυρο κλείνει και πέφτουν και καινούργιες υπογραφές υποχρεώσεις που δεν θα μπορέσει να αναιρέσει διεθνώς οποιοδήποτε νέο "καθεστώς".

    Γιατί, στο τέλος δεν μπορούμε να υψώσουμε πειρατική παντιέρα και να χαθούμε στην ομίχλη του Ατλαντικού κυνηγημένοι από τις Βρετανικές και Γαλλικές φρεγάτες. Είμαστε Αγκυροβολημένοι στο νότιο άκρο των Βαλκανίων, και οι δανειστές που έχουν στα χέρια τους τις υπογραφές της χώρας μας ξέρουν που να μας βρούν.

    Και άσχετα με όλα αυτά, η τηλεόραση στο εξωτερικό είναι τίγκα με διαφημίσεις ειδυλλιακές να επισκεφθούμε την ωραία και αναπτυσσόμενη Μακεδονία! (Ναι, διεθνώς Μακεδονία λέγεται πλέον. Μόνο εμείς πια τη λέμε FYROM. Κι εκεί τα καταφέραμε!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημειώσεις σχετικά με τα σχόλια:

Η Αποθήκη Σκέψης δεν δέχεται "Ανώνυμα" σχόλια, γιατί μερικοί ανώνυμοι διάλεγαν να μην υπογράφουν καν με κάποιο όνομα κάτω από το σχόλιό τους. Ενώ ούτε η μπλογκική ταυτότητα ούτε ένα όνομα γραμμένο κάτω από ένα σχόλιο σημαίνουν τίποτα, η προδίδουν κανένα πραγματικό στοιχείο, η πλήρης ανωνυμία δείχνει απλά έλλειψη οποιουδήποτε σεβασμού προς τους άλλους σχολιαστές. Ζητώ συγγνώμη για αυτήν την αλλαγή από τους φίλους που υπέγραφαν τα ανώνυμα σχόλιά τους και ελπίζω να βρείτε έναν τρόπο να συνεχίσετε να σχολιάζετε όποτε θέλετε.


Για να απαντήσετε σε μεμονωμένα σχόλια, κάντε κλικ στο λινκ "Reply" κάτω από το κάθε σχόλιο. Για να συνεχιστεί η σειρά σχετικών σχολίων κάτω από ένα συγκεκριμένο σχόλιο πρέπει να πατάτε το λινκ "Reply" κάτω από το αρχικό σχόλιο της σειράς.

Για να γράφετε ανεξάρτητο σχόλιο πρέπει να χρησιμοποιείτε το κουτί σχολίων κάτω-κάτω χωρίς να πατάτε "Reply" προηγουμένως.